လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း တိုက်ပွဲ (၂)

“မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးနယ်ခြားစောင့်တပ်က ငါတို့ကို လာခေါ်မယ်ဆိုရင် သူတို့က အမှောင်ကြယ်နဲ့ သေချာပေါက် ပဋိပက္ခဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်။ အမှောင်ကြယ်မိခင်သင်္ဘောက အဲဒီမှာ ဆက်ပြီး ဝဲနေတုန်းပဲ၊ တခြားသင်္ဘောတွေ ထပ်မပို့သေးဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက အရမ်းထိခိုက်လွယ်တဲ့ နယ်စပ်ဧရိယာဖြစ်လို့ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးနဲ့ မဟူရာကျီးနက်တို့လာဖို့ ဒီလောက်မကြာနိုင်ဘူး။ ဆိုလိုတာက သူတို့က အမှောင်ကြယ်နဲ့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ထားတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ နယ်စပ်အစွန်းဖြစ်လို့ ဒီနေရာက တရားဝင်အာဏာက အစကတည်းက မှုန်ဝါးနေတယ်။ သူတို့ ဆေးလ်ဗားတွေကို ပြန်ပေးဆွဲတုန်းကတောင် ဘာအကူအညီမှ မပေးခဲ့ဘူး။ အခု သူတို့က ရုတ်တရက် ငါတို့ကို ကူညီချင်တယ်? ယုံကြည်စိတ်ချလို့ မရဘူး”

ဟန်ရှောင်းသည် ခဏရပ်ပြီး “ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးက အမှောင်ကြယ်နဲ့ အပေးအယူ မလုပ်ဘဲ တကယ်ပဲ ငါတို့ကို ကာကွယ်ချင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့… ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းလွန်းတယ်”

သူသည် အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းပြချက်ကို မပြောပြခဲ့ပေ - မစ်ရှင်လိုအပ်ချက်တွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်အတွက် နှစ်ရက်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် နာရီဝက်သာ ကြာခဲ့သေးသည်။ စစ်ကူများ ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က မြင့်မြတ်ကျောက်တုံး၏စာတွင် ပြဿနာရှိသည်ဟု ပြောပြနေသည်။

လူများစွာသည် ပြန်လည်စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ကံကောင်းခဲ့ကြသည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သဘောထားကွဲလွဲမှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ စာလန်နီက အသံတိုးတိုးဖြင့် “ငါ ဒီစာကို ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးက ငါတို့ကို လိမ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါ လာယူမယ့်နေရာကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ မင်းတို့ရော”

“ငါမသွားဘူး” ဟန်ရှောင်းသည် မဆိုင်းမတွ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဂိုအာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဂိုအာသည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကာ ဟန်ရှောင်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူခဲ့သည်။ သင်္ဘောထဲတွင် အခြားအတွေးများရှိသည့် ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့အချို့ ရှိသော်လည်း ဂိုအာနှင့် ဟန်ရှောင်း နှစ်ဦးစလုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏အတွေးများကို သိမ်းဆည်းထားရုံသာ ရှိတော့သည်။

ပေါ်တာသည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ၎င်းကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်း၏အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

စာလန်နီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆို မင်းတို့ ကံကောင်းပါစေ”။

ခရမ်းရောင်ရွှေ၏ အာကာသယာဉ်သည် လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားပြီး လာခေါ်မည့်နေရာသို့ ဦးတည်သွားကာ မကြာမီပင် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဟန်ရှောင်းသည် လေကို ရှိုက်ထုတ်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အမှောင်ကြယ်ရဲ့ စစ်ကူတွေ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့နေရာက ပိုသေးပြီးရင်း သေးလာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဆက်နေရင် အခြေအနေက ပိုဆိုးလာမ့်မယ်။ ငါတို့ မြေအောက်ကို သွားရမယ်။ စကင်နာက ငါတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ မြေမျက်နှာပြင်အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးပြီ။ မြေမျက်နှာပြင်မှာ လျှိုမြောင်တွေနဲ့ ကွဲအက်နေတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒီဂြိုဟ်ပေါ်က မြေအောက်မှာရှိတဲ့ နေရာက အရမ်းကျယ်တယ်။ ဒါ့အပြင် အဲ့မှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အတားအဆီးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ရွေ့လျားနိုင်တဲ့နေရာ အကန့်အသတ်ရှိတာက ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို လိုက်လံနေတဲ့သူတွေကိုလည်း ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် မြေပြင်က သူတို့ရဲ့ မိခင်သင်္ဘောက တိုက်ရိုက်ထောက်လှမ်းမှုကို ပိတ်ဆို့ထားလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ငါတို့ကို နောက်ထပ် ကာကွယ်မှုအလွှာတစ်ခု ပေးနိုင်တာပဲ…”

သူသည် နောက်ဘာလုပ်ရမည်ကို အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိသည်။ အခြေအနေသည် မကောင်းမွန်ပေ။ စစ်ကူသည် အမှောင်ကြယ်၏ ပထမဆုံးခြေလှမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မကြာမီ သူတို့၏ ရွေ့လျားမှုဧရိယာများကို ကန့်သတ်လိမ့်မည်၊ သူတို့ကို ဝန်းရံလိမ့်မည်၊ ဧရိယာကို ဗုံးကြဲလိမ့်မည်၊ စသည်ဖြင့် သူတို့ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် အတင်းအကျပ်တွန်းအားပေးလိမ့်မည်။ ဟန်ရှောင်းသည် တွေးရင်း၊ တွေးရင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ နှစ်ရက်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိရန်အတွက် အလုပ်ဖြစ်နိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည် - ခွဲထွက်သွားခြင်း။

အမှောင်ကြယ်၏ ပစ်မှတ်သည် ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့အားလုံး ဖြစ်ပြီး ပစ်မှတ်မှာ အာကာသယာဉ်နှစ်စင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ထောက်လှမ်း၍မရသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ်ကွဲတစ်ပြားဖြစ်နေပါက ကြေးစားစစ်သား တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကံမကောင်းသည့်သူများ အသေခံရလိမ့်မည်မှာ သေချာသော်လည်း ၎င်းသည် အမှောင်ကြယ်ကို ပို၍ကြာကြာ ရှာဖွေရန်လည်း ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်းကို ကယ်တင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် လက်တွေ့မကျပေ။

“မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြစို့” ဂိုအာသည် ဟန်ရှောင်းကို အလွန်ယုံကြည်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် အာကာသယာဉ်၏ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် မြေကြီးရှိ အလွန်ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ မီးခိုးရောင်ကမ္ဘာသည် ၎င်း၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ၎င်းသည် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ ပို၍နီးကပ်လာသောအခါတွင် ၎င်းသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ပြန့်သည်ကို သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

ဟူး!

ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း အာကာသယာဉ်သည် အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဖြောင့်တန်းစွာ ထိုးဆင်းသွားပြီး မှောင်မိုက်မှုသည် သူတို့၏အမြင်အာရုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထောက်လှမ်းကိရိယာသည် အမှောင်အတွင့်းရှိ မြေမျက်နှာပြင်ကို ပုံကြမ်းဆွဲထားသည်။ အောက်ဘက် မီတာ နှစ်ရာမှ သုံးရာခန့်တွင် လိုဏ်ဂူများစွာသည် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပေါ်လာသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် လိုဏ်ဂူတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ဝင်ပျံသန်းခဲ့သည်။ အတွင်းတွင် မြေအောက်နေရာတစ်ခုရှိပြီး ဝေးကွာသောနေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသည်။

ဤဂြိုဟ်၏ မြေအောက်တွင် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုရှိသည်။ ရှုပ်ထွေးသော ဥမင်များရှိပြီး သိုလှောင်ကျောက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အနှောင့်အယှက်ကင်းခဲ့ပြီး ယခုတွင် ပထမဆုံးဧည့်သည်သည် ရောက်ရှိလာချေပြီ။

ဓါးသွားများအာကာသယာဉ်သည်လည်း အလားတူပင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ရှပ်ပြေးလေယာဉ်တပ်သည် နောက်မှ လိုက်လာ၏။ ရှောင်လွှဲမရဘဲ သူတို့၏အရှိန်သည် လျော့ကျသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ပျံသန်းခြင်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှုကို လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် နေရာသည် အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ရှပ်ပြေးလေယာဉ်များ၏ ဖွဲ့စည်းမှုသည် မြွေရှည်ပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နေရာကန့်သတ်မှုများကြောင့် တိုက်လေယာဉ်များ၏ ရာခိုင်နှုန်းကိုးဆယ်ကို သူတို့၏ရှေ့မှ အသင်းဖော်များက ပိတ်ဆို့ထားပြီး ပစ်ခတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဓါးသွားများနှင့် ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း အာကာသယာဉ်များ ရင်ဆိုင်နေရသည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

သင်္ဘောနှစ်စင်းသည် အချိန်မီ မြေအောက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး အမှောင်ကြယ်က သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝန်းရံရန် အစီအစဉ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေအာကာသယာဉ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လာယူမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

စာလန်နီသည် သူတို့ စာရရှိခဲ့သည့် ချန်နယ်သို့ ဆက်သွယ်ရန် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ပေးပို့ခဲ့သည်။

“မြင့်မြတ်ကျောက်တုံး တတိယဖွဲ့စည်းမှု ဝင်လာပါ။ ကျွန်တော်တို့ လာခေါ်မယ့်နေရာကို ရောက်ပါပြီ။ လာခေါ်မယ့် ယူနစ်တွေက ဘယ်မှာလဲ”

သူသည် ထိုအရာကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးသည် အဖြေမပေးဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏အမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ချွေးများ စတင်ထွက်လာသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေ အာကာသယာဉ်သည် မရပ်တန့်ရဲပေ။ ၎င်းသည် ခေါင်းမဲ့ယင်ကောင်ကဲ့သို့ လာခေါ်မည့်နေရာပတ်ပတ်လည်တွင် ပတ်နေသည်။ အမှောင်ကြယ်စစ်ကူများ နေရာတိုင်းမှ ရောက်လာသောအခါ စာလန်နီ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ သူ့ကို လာခေါ်မည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဘလက်စတား မှန်၏။ သူကတော့ လောင်းကစားတွင် ရှုံးနိမ့်သွားချေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!

ကျည်ဆန်များ မိုးကဲ့သို့ ရွာကျလာသည်။

မကြာမီတွင် ခရမ်းရောင်ရွှေအာကာသယာဉ်သည် မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျက်ကျသွားသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် နေရာတိုင်းသို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်တွင် ဝဲနေသော တိုက်လေယာဉ်များမှ အမှောင်ကြယ်စစ်သည်တော်များသည် ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ကို ဝန်းရံထားသည်။ ပြေးရန် နေရာမရှိတော့ပေ။

စာလန်နီနှင့် အခြားသူများ၏ ရုန်းကန်မှုသည် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေဘဲ သူတို့ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းမိသွားပြီး မိခင်သင်္ဘောသို့ ပို့ဆောင်ရန် အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်နေသည့် သင်္ဘောနှစ်စင်းရှိ လူတိုင်းသည် ခရမ်းရောင်ရွှေ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်က သူတို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သူတို့၏သူငယ်ချင်းများသည် ထိုသို့သော ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်။

ဟန်ရှောင်းသာ ခိုင်ခိုင်မာမာ မရပ်တည်ခဲ့ပါက သူတို့လည်း အတူတူ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် ဟန်ရှောင်းကို ပို၍ပင် ယုံကြည်မှုရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“ငါ သူတို့ကို ပြောခဲ့ပါတယ်…” ဟန်ရှောင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

စာလန်နီသည် လောင်းကစားကို လုပ်လို၏။ ဟန်ရှောင်း လုပ်နိုင်သည့် မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။ သူသည် ခရမ်းရောင်ရွှေအာကာသယာဉ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မယူနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း အကျိုးအပြစ် ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ၎င်းသည် သူတို့ကို အချိန်ပိုပေးလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံး ရလဒ်အချို့ကြောင့် အမှောင်ကြယ်သည် အနည်းငယ် အလျင်စလိုမှု နည်းသွားလိမ့်မည်။

…

စထရင်းလိုက် အတွင်း၌ ခရမ်းရောင်ရွှေ၏ အာကာသယာဉ် ပျက်ကျသည့် မြင်ကွင်းကို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသနေသည်။ ရှီဗိတ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “သင်္ဘောတစ်စင်းပဲ ဖမ်းမိတာ ဆိုးတယ်”

သူသည် ထိုစာကို ပေးပို့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များကို လမ်းလွဲစေရန်နှင့် အမှောင်ကြယ်အတွက် သူတို့ကို ဖမ်းမိရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အမှောင်ကြယ်ကို ကူညီလိုသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဤကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် လုံးဝ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့ကို ဖမ်းမိခြင်းသည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ခဲ့သည်။ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များ စောစောဖမ်းမိလေလေ အမှောင်ကြယ်သည် စောစောထွက်သွားနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးနှင့် မဟူရာကျီးနက်တို့၏တပ်များသည် သူတို့၏အနေအထားကို ထိန်းထားပြီး ဤကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များ၏ အဓိပ္ပါယ်မရှိသော ရုန်းကန်မှုသည် သူတို့၏အချိန်ကို ဖြုန်းတီးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ဤလူမှုအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုကို ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ဤနေရာတွင် နေရန်နှင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဖြစ်စေသည်။ ဤအရာသည် သူတို့၏ အလုပ်ပမာဏကို တိုးလာစေပြီး အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရှီဗိတ်သည် အမှောင်ကြယ်ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားစေလိုသည်။ ထိုအမိန့်ကို ပေးခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအမြတ်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းဟု မယူဆနိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို အမှောင်ကြယ်ကို အမှန်တကယ် ကူညီခြင်းဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ သူသည် စာတစ်စောင်သာ ပို့ခဲ့သည် - ၎င်းသည် ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

အမှောင်ကြယ်တွင် မည်သည့်အစီအစဉ်ရှိသည်နှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် ဂရုမစိုက်ပေ။ အမှောင်ကြယ်သည် သူတို့နှင့် မည်သည့်ကိစ္စမျှ မရှိပေ။ သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် ဂိုဒိုရာတစ်ဦးတည်းသာ ခံစားရလိမ့်မည်။ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးသည် ဂိုဒိုရာကို သူတို့၏ ရန်သူများအား ဖယ်ရှားရန်အတွက် ကူညီပေးရန် တာဝန်မရှိဘဲ ရှီဗိတ်သည် ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခုကို မဖြစ်ပွားစေလိုပေ။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များအားလုံး လှည့်စားခံရခြင်း မရှိပေ။

“ကွပ်ကဲရေးမှူး၊ ပစ်မှတ်က မြေအောက်ကို ရောက်သွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရိုက်ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး”

“မင်းရဲ့အနေအထားကို ဆက်ထိန်းထား” ရှီဗိတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် မြေအောက်သို့ ဝင်သွားသည်နှင့် သူတို့ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ စောင့်ဆိုင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

…

မှောင်မိုက်သော မြေအောက်တွင် အလင်းတန်းများသည် လင်းလက်နေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အရှိန်မြင့်မြင့်ဖြင့် ပျံသန်းနေသော အာကာသယာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဘုန်း!

လေဆာများသည် ကျောက်နံရံများကို ထိမှန်သွားပြီး ကျောက်တုံးများ ကျိုးပဲ့ကျသွားစေသည်။ အာကာသယာဉ် ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ကျောက်တုံးအချို့သည် ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း အာကာသယာဉ်၏ အကာအကွယ်အလွှာပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ကြေမွသွားခဲ့သည်။

မြေအောက်တွင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုသည် နာရီအနည်းငယ်ကြာသွားသည်။ နေရာသည် အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ပိုမိုကြီးမားသည့် တိုက်လေယာဉ်များသည် မဝင်နိုင်ပေ။ အမှောင်ကြယ်သည် လိုက်ဖမ်းရန်အတွက် ရှပ်ပြေးလေယာဉ်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

မြေအောက်နေရာသည် လိမ်ရှုပ်နေပြီး အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေသည်။ ထောက်လှမ်းကိရိယာမှ မှုန်ဝါးသောပုံရိပ်များသည် အတားအဆီးများကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် သူတို့ မှီခိုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် အလွန်အာရုံစိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မဝင်တိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့နောက်က ရှပ်ပြေးလေယာဉ်များသည် တဖြည်းဖြည်း အမှားများ ပိုများလာသည်။ အချိန်မရွေး တိုက်လေယာဉ်များသည် နံရံ၊ ကျောက်တိုင်နှင့် အခြားအရာများကို ဝင်တိုက်နေသည်။ ကွာခြားချက်သည် အလွန်သိသာထင်ရှားသည်။ လိုက်လံနေသော အာကာသယာဉ်များသည် ဟန်ရှောင်း၏ နောက်မြီးရှိအလင်းရောင်ကို တဖြည်းဖြည်း မမြင်နိုင်တော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဓါးသွားများအာကာသယာဉ်သည် ထိုမျှ ကံမကောင်းပေ။ သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုက်ဖမ်းနေဆဲပင်။ ပေါ်တာ၏စွမ်းရည်သည် ကြည့်ရခက်ခဲပြီး ဓါးသွားများကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် သင်္ဘောပြောင်းရန် ဆန္ဒရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်းမှ လူများသည် အလားတူအတွေးမျိုး ရှိနေ၏။

“ရှပ်ပြေးလေယာဉ်တွေကို မမြင်ရတော့ဘူး။ အသံပဲ ရှိတယ်။ သူတို့က လိုက်နေတုန်းပဲ” ဟန်ရှောင်းသည် နောက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “နာရီနည်းနည်းငယ်ကြာအောင် လိုက်ဖမ်းပြီးရင် အမှောင်ကြယ်ရဲ့ စိတ်ရှည်မှုက အဆုံးကို ရောက်တော့မှာပါ”

“ငါတို့လည်း… ငါတို့ရဲ့… ကန့်သတ်ချက်ကို… ရောက်နေပြီ…”

ဟားလပ်စ်သည် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ဝါကျအပြည့်အစုံကို ခဏရပ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဆက်တည်း မပြောနိုင်တော့ပေ။

အနည်းဆုံး သူ စကားပြောနိုင်သေးသောကြောင့် သူသည် ကောင်းမွန်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ သူ့ဘေးတွင် ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေသည့် ဝက်များကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် အာရုံစိုက်မှုမရှိတော့ဘဲ သူတို့၏ပါးစပ်များမှ အဖြူရောင်ပူဖောင်းများ ထွက်လာပြီး သူတို့၏လက်များနှင့် ခြေထောက်များသည် တုန်ယင်နေသည်။ သူတို့၏ခြေထောက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် ရေခဲသည် ကြေမွသွားပြီဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်း တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် မြေအောက်နေရာသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်စပြုလာသည်။

ဘုန်း!

ပေါက်ကွဲသံများသည် နေရာတိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါက… ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုလား” ဂိုအာက ပြောလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်။ အမှောင်ကြယ်က မြေပြင်ကို စပြီး ဗုံးကြဲလာပြီ။ ဆက်စပ်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်လာပြီး မြေအောက်နေရာကို ပြိုကျစေချင်နေတာ။ အဲဒါက ငါတို့ကို မြေပြင်ပေါ်ပြန်တက်ဖို့ ဖိအားပေးလိမ့်မယ်၊ ကြွက်တွေလို လိုဏ်ခေါင်းကနေ လိုက်မောင်းထုတ်နေသလိုပေါ့။ ပြီးရင် သူတို့က ငါတို့ကို မြေပြင်ပေါ်မှာ ဝန်းရံလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ပြေးဖို့ နေရာမရှိတော့ဘူး” ဟန်ရှောင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤအရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သောကြောင့် ၎င်း ဖြစ်လာသောအခါတွင် တည်ငြိမ်နေနိုင်သည်။

“ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလား” ဂိုအာသည် လက်မလျှော့ချင်ပေ။

“ငါတို့ သင်္ဘောနဲ့ နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ဆွဲခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါက အကန့်အသတ်ပဲ”

ဟန်ရှောင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။“ငါတို့ သင်္ဘောကို စွန့်ပစ်ရမယ်”

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အာကာသယာဉ်သည် သူတို့ မှီခိုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အာကာသယာဉ်ကို စွန့်ပစ်ပါက ၎င်းသည် သူတို့သည် ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုပြီး သူတို့သည် တကယ်ပဲ ကန်ထဲရှိငါးများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

စာစဉ် (၂၇)၊ အခန်း (၃၉၆) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++