လက်ကျိုးခြင်းနှင့် နိုးထလာခြင်း

သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်တွင် အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းထံမှ ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ယန္တရားပညာရှင်အတော်များများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဘလက်စတားသည် စက်ယန္တရားများအသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲကို ဆွဲဆန့်နိုင်သည့် ပထမဆုံး ယန္တရားပညာရှင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏စွမ်းအား၏ ရန်သူဖြစ်နေသည်။ အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စဉ်းစားခဲ့ပြီး အစီအစဉ်အချို့ကို စဉ်းစားထား၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဟန်ရှောင်းနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ယခု နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဟန်ရှောင်းကို ကြားဖြတ်ဖမ်းမိသွား၏။ ကားဘောလုံးလှည့်ပြီး ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ အမ်ဘာသည် သူ၏စွမ်းအားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဟွန်း!

နေရာတိုင်းရှိ နံရံများသည် သူတို့ အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ စတင်ရွေ့လျားလာသည်။ အနက်ရောင်နှင့် မီးခိုးရောင်အမှုန်အမွှားများစွာသည် အနက်ရောင်တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကားဘောလုံးကို လှည့်ပတ်ကာ လှံများနှင့် ဓားသွားများကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကားဘောလုံး၏ ရွေ့လျားနေသော သံချပ်ကာပေါ်တွင် မီးပွားများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မြေအောက်နေရာသည် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကားဘောလုံးသည် ဥမင်တစ်ခု တူးနေသည့် ပိုးဟပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နံရံများကို ဝင်တိုက်ကာ ဖောက်ထွက်နေသည်။ အမ်ဘာနှင့် အခြားသူများသည် နောက်မှ လိုက်လံနေကြသည်။ ကားဘောလုံးသည် အလွန်မြန်သောကြောင့် B အဆင့် စူပါများသည် မနှေးသော်လည်း သူတို့ကြား အကွာအဝေးသည် ပို၍ဝေးကွာလာသည်။

“ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကိုခေါ်ပြီး ငါ့နေရာကို လိုက်ခဲ့ခိုင်းလိုက်။ ဒီနေရာမှာ စက်လုံးပုံသဏ္ဍာန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကိရိယာတစ်မျိုးကို မောင်းနေတဲ့ အရေးကြီးပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါက အလွန်မြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဖြစ်နိုင်သမျှ နှေးအောင်လုပ်ပေးမယ်”

အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း သူ လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် လေ့ကျင့်မှုက သူ့ကို မစ်ရှင်ကို ပထမဆုံးအမြဲထားရှိစေသည်။ အနီးအနားရှိ ရှပ်ပြေးလေယာဉ်တပ်သည် စာရရှိပြီး နေရာတိုင်းမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အမ်ဘာ၏ စွမ်းအားသက်ရောက်မှု အကွာအဝေးသည် အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ကားဘောလုံးသည် သူ၏အမြင်အာရုံမှ ထွက်ခွာတော့မည်။ အမ်ဘာ၏ စွမ်းအင်သည် သူ၏စွမ်းအားအတွက် လောင်စာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည် - ကားဘောလုံး၏ရှေ့ရှိ မြေပြင်သည် ဖောင်းကြွလာပြီး ကျောက်တုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အတားအဆီးများ ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဘမ်း ဘမ်း ဘမ်း!

ကားဘောလုံးသည် ၎င်း၏လမ်းရှိ အရာအားလုံးကို ကြေမွသွားစေကာ အစွယ်ပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်တိုင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောက်ထွက်နေသည်။ ၎င်း၏ထူထဲပြီး လေးလံသော သံချပ်ကာသည် မပျက်စီးခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အရှိန်သည် ရှောင်လွှဲမရဘဲ လျော့ကျသွား၏။ စက်လုံးအတွင်းရှိ ကွေးညွှတ်နေသော မျက်နှာပြင်အားလုံးသည် ဖန်သားပြင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အပြင်ဘက်ပုံရိပ်ကို ပြသနေသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်း နေရာတိုင်းသို့ ကြည့်နိုင်သောကြောင့် သူသည် ထိန်းချုပ်ရေးစက်ကို လျင်မြန်စွာ နှိပ်လိုက်ပြီး ကားဘောလုံး၏ အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

စက်အစိတ်အပိုင်းများ ရွေ့လျားသည့်အသံဖြင့် သံချပ်ကာ၏ ရှေ့၊ နောက်၊ ဘယ်နှင့်ညာဘက်ခြမ်းသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ စက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းသည် အပေါက်တစ်ခုစီမှ ထွက်လာပြီး မြေပြင်ကို ဖိလိုက်သည်။ ကားဘောလုံးသည် သန်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်တက်လာပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်သွား၏။ ထို့နောက် ကားဘောလုံး၏အောက်ခြေတွင် မြေဆွဲအားဆန့်ကျင်စက်လေးခု ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျမီ ကားဘောလုံးကို မီတာတစ်ရာခန့်အထိ ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်နေ၏ - ကားဘောလုံးသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် လုံးဝ သက်ရောက်ခြင်းမရှိပေ။ အမ်ဘာသည် ပို၍ပို၍ ဝေးကွာသွားနေသည်။

“ကျစ်။ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ငါတို့ကို သေချာပေါက် ဝိုင်းထားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ရန်သူတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ ဒီအနီးအနားမှာ မြေကြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါတို့…”

သူ ပြောနေစဉ် ဟန်ရှောင်းသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားနေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားလူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာများသည် သူတို့ တစ်သက်တာလုံး ရုန်းကန်နေရသကဲ့သို့ သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူတို့သည် ရွေ့လျားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

“ရပ်လိုက်။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ သေလိမ့်မယ်”

အဝေးတွင် အမ်ဘာသည် အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်နေသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သူ မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သော်လည်း ကားဘောလုံးအတွင်းရှိ အခြားလူများနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် သံချပ်ကာကိုဖြတ်၍ သူ၏စွမ်းအားကို သူတို့အပေါ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အစိုးရိမ်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။ ကစားသမားနှစ်ဦးသည် စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။ သူတို့ အကြိမ်တစ်ရာ သေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် သူက မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ပေ။ သို့သော် ဟားလပ်စ်၊ အေရိုရှီးယားနှင့် အခြားသူများသည် မတူညီပေ။ သူတို့သည် အမ်ဘာကို ရင်ဆိုင်သောအခါ သူ၏အားနည်းချက်ပင်။ ဟန်ရှောင်းသည် သေချာပေါက် ရပ်တန့်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဤကိစ္စတွင် သူသည် တွန့်ဆုတ်နေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူကြိုးစားပမ်းစား၍ စုဆောင်းခဲ့ရသည့် ဤဇာတ်ကောင်နှစ်ယောက်အတွက်ကိုသာ စိုးရိမ်နေသည်။

“ငါတို့ကို… ဂရုမစိုက်နဲ့။ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ပါဘူး။ ငါတို့က… ငါတို့အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို… ပျက်စီးစေတဲ့ အကြောင်းပြချက် မဖြစ်ချင်ဘူး”

ဟားလပ်စ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ စွမ်းအင်သည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အမ်ဘာထံမှ အက်စ်ပါစွမ်းအားကို ခုခံနေပြီး သူ၏အားအင်အားလုံးဖြင့်ပင် သူသည် လေးကန်စွာ စကားပြောနိုင်၏။ သူ၏မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စကားလုံးတိုင်းသည် သူ၏အားအင်အားလုံးကို အသုံးပြုနေသကဲ့သို့ အသံထွက်နေသည်။ သူတို့ အတူတူ အချိန်ကုန်ခဲ့သည့်အချိန်မှတစ်ဆင့် ဟားလပ်စ်သည် ဟန်ရှောင်းအကြောင်း အချို့တလေ သိထား၏။ ဤကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုတွင် ဟန်ရှောင်းသည် တွန့်ဆုတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ရန်သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုရှိသော်လည်း ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို အလွန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ဟန်ရှောင်းတွင် မည်သည့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မရှိစေရန်အတွက်သာ ထိုသို့ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

“ခဏလေး။ ရှေ့မှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါတို့ အောက်ကို ပျံဆင်းသွားတာနဲ့ ရန်သူတွေကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်” ဟန်ရှောင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ကားဘောလုံး၏ အရှိန်ကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သူသည် စကားလုံးများကို မဖြုန်းတီးခဲ့ပေ။

ကားဘောလုံးသည် သူ၏စွမ်းအားအကွာအဝေးမှ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ အမ်ဘာ၏မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် အေးစက်သွားပြီး သူသည် သူ၏လက်သီးများကို ကျစ်နေအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

အထက်အရာရှိများက သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခွင့်မပြုသော်လည်း ပစ်မှတ်သည် အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူတို့ မည်မျှပင် ထိခိုက်မှုရှိရှိ ပြဿနာမရှိပေ။

“အား!”

ဟားလပ်စ်သည် လည်ချောင်းတွင် ပိတ်နေသည့် အော်သံဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်သည် သိသိသာသာ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သွေးမရှိသလို သတ္တုနံ့လည်း မရှိပေ။ ဖြိုခွဲမှုသည် သူ၏လက်မှ သူ၏ပခုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

“အမ်ဘာ…” ဟန်ရှောင်း၏မျက်လုံးများတွင် ဒေါသ၏ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဟားလပ်စ်၏ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရန် သူတွင် အချိန်မရှိပေ။ ထိုအချိန်က အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ အမ်ဘာ၏စွမ်းအားအကွာအဝေးမှ ထွက်သွားရန်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုသည် ဆက်လက်ကြီးထွားလာမည်မဟုတ်ပေ။

သဲမြူများသည် အေရိုရှီးယား၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမသည်လည်း ဖြိုခွဲခံနေရသည်။ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ လင်းလက်သွားသည်။

ပုံမှန်ဘဝပုံစံအများစုသည် သေဆုံးပြီးနောက် ဘာဖြစ်မည်ကို သိလိုကြသော်လည်း သူတို့တွင် ဘဝတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သူတို့သည် ထိုမေးခွန်း၏အဖြေကို တွေ့ရှိသောအခါတွင် ၎င်းသည် သူတို့သည် လူ့လောကမှ ထွက်ခွာသွားပြီဟုလည်း ဆိုလိုသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အေရိုရှီးယားသည် ၎င်းကို ကြိုးစားရန် အခွင့်အရေး အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သေဆုံးခြင်းသည် သူမအတွက် မသိသောအရာ သို့မဟုတ် နက်နဲသောအရာ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် ‘အဆုံးသတ်’ ကို မြင်နိုင်သည် - ဘဝအသစ်တစ်ခု။ သူမသည် ၎င်းကို အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပြီး သူမသည် သေဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိသည်။ သို့သော် ဘဝအသစ်တစ်ခုသည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များ အသစ်ပြန်လည်သတ်မှတ်ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သူမသည် သေဆုံးပြီးနောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မှတ်ဉာဏ်မရှိသလို သူမ မသေဆုံးမီ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကိုလည်း မမှတ်မိနိုင်ပေ။ သူမသည် ဟန်ရှောင်း၏စကားများကို မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူမသည် သူမ၏အတိတ်ဘဝ၏ မှတ်ဉာဏ်များ မရှိပါက သူမသည် ဘဝအသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူမသည် ယခုသူမ ဖြစ်နေဆဲလား။ ထိုအရာသည် သေဆုံးခြင်း၏ အခြားပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်လား။

“ဒါဆို၊ ငါ သေနိုင်ပါလား…” အေရိုရှီးယားသည် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုသည် သူမ၏နှလုံးသားတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ဤအတွေး ပေါ်လာသောအခါ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာ၏။

ဟွန်း!

သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ခံစားချက်သည် ရုတ်တရတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အေရိုရှီးယားသည် သူမ ယခု ရွေ့လျားနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကမ္ဘာသည် ကွဲပြားနေသည် - ၎င်းသည် ပို၍ တောက်ပနေပုံရပြီး အလင်းအစက်ငယ်လေးများစွာသည် လေထဲတွင် ငါးများကဲ့သို့ ရေကူးနေကြသည်။ သူမ၏အာရုံများသည် အချိန်တစ်ခုအစောပိုင်းကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပျံဝဲနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ လူများ၏ ထိတ်လန့်နေသောအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ငါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ…”

အေရိုရှီးယားသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုယ်ခန္ဓာ မဟုတ်တော့ဘဲ အပြာရွှေရောင် မှိန်မှိန်လေး တောက်ပနေသည့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပွင့်လင်းသော တောက်ပသည့်ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်သည်။ အလင်းအမှုန်အမွှားများသည် သူမပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေကြသည်။ သူမ၏အာရုံများသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဦးခေါင်းသာ မဟုတ်တော့ပေ - သူမသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံစံဖြင့် ကန့်သတ်မထားတော့သကဲ့သို့ပင်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူမသည် ရုတ်တရက် စက်လုံးပုံသဏ္ဍာန် အလင်းဘောလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

“ဒါ… ဒါက…” Maple Moon သည် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

“စွမ်းအင်ဘဝပုံစံ” ဟန်ရှောင်း ကြည့်လိုက်သည်။ သူလည်း ထိတ်လန့်နေသည်။ အေရိုရှီးယား ယခု ပြသနေသည့် ဝိသေသလက္ခဏာများသည် စွမ်းအင်ဘဝပုံစံများ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သောကြောင့် သူမသည် အမ်ဘာ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤအရာ ဖြစ်ပျက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားရန် သူတွင် အချိန်မရှိသော်လည်း အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“စွမ်းအင်ဗဟိုကို ထိကြည့်ပါလား”

အေရိုရှီးယားသည် ဟန်ရှောင်း ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်လိုက်သည်။ ပါးလွှာသော လက်တံတစ်ခုသည် အလင်းဘောလုံးမှ ထွက်လာပြီး လေယာဉ်ခန်းနံရံကို ဖြတ်သွားကာ စွမ်းအင်ဗဟိုနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။ သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အလင်းအမှုန်အမွှားများသည် လက်တံမှတစ်ဆင့် ဗဟိုထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဘတ်ဇ်!

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ၏ အသံနှင့်အတူ အင်ဂျင်ပေါ်တွင် မီးပွားများ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကားဘောလုံး၏ အထွက်နှုန်းသည် အလွန်အမင်း တိုးလာသည်၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝန်ပိုမိုမုဒ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကားဘောလုံး၏အရှိန်သည် ချက်ချင်း တိုးလာပြီး ရှေ့ရှိ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အမ်ဘာ၏ စွမ်းအားသက်ရောက်မှု အကွာအဝေးမှ ထွက်သွားသည်။ ဟားလပ်စ်၏ ပြိုကွဲနေမှုသည် သူ၏ဘယ်ဘက်ပခုံးတွင် ရပ်တန့်သွား၏။ သူသည် ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ကိုင်ထားကာ သူ၏မျက်နှာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူ့အပြင် ဗော်ဂါညီအစ်ကိုများသည်လည်း အချို့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် အမ်ဘာ၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ အပြင်းထန်ဆုံး ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဟားလပ်စ်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ကောင်းမွန်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေကြသည် - သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ကိုယ်အင်္ဂါပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

အမ်ဘာနှင့် အခြားသူများသည် အက်ကွဲကြောင်း၏ အစွန်းတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ကားဘောလုံးသည် ဟန်ချက်ညီတောင်ပံများကို ဆန့်ထုတ်ကာ အရှိန်မြင့်မြင့်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

အမ်ဘာသည် ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းတွင် နှစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သည်။ သူသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို အော်လိုက်သည် - “ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ ရောက်ပြီလား။ ပစ်မှတ် ပျောက်သွားပြီ။ ချက်ချင်း ခြေရာခံလိုက်”

သို့သော် အဖြေသည် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာ ဖြစ်နေသည်။

“အစောပိုင်းတစ်မိနစ်က မိခင်သင်္ဘောက အမိန့်အသစ်တစ်ခု ပေးပို့ခဲ့တယ်။ ဒီမစ်ရှင်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ လူတိုင်း၊ မိခင်သင်္ဘောကို ပြန်လာပြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမယ်” ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အသံသည် အလွန်စိတ်ပူပန်နေပုံရသည်။

အမ်ဘာ၏ မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကျဉ်းသွား၏။

ဒါက ဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့် ဖြစ်နေတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။

လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့သည် အမှောင်ကြယ်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ယခု သူတို့သည် အောင်မြင်ရန် မဝေးတော့သည့်အချိန်တွင် မတော်တဆမှုတစ်ခု မရှိသရွေ့ သူတို့သည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် လက်လျှော့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဤမတော်တဆမှုသည် မိခင်သင်္ဘော မဖြေရှင်းနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

အမိန့်ကို မနာခံ၍ မရနိုင်ပေ။ အမ်ဘာသည် အလွန် မပျော်ရွှင်သော်လည်း သူသည် ဟန်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများကို ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး နောက်လှည့်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အပေါ်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

…

အစောပိုင်းဆယ့်ငါးမိနစ်က…

“ဒါက ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်း အိတ်စ်ပရက်နယူး ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မက ရှေ့တန်းသတင်းထောက် ဘရင်နာဖြစ်ပြီး ဖွန်းနဂါးငွေ့တန်း၊ ကြယ်ဇုန် ၄၊ ဂြိုလ် ၁၂၂ အနီးက တိုက်ပွဲကို တိုက်ရိုက်သတင်းပို့နေပါတယ်။”

သတင်းအာကာသယာဉ်တစ်စင်းသည် တိုက်ပွဲဧရိယာမှ မဝေးသောနေရာတွင် ရပ်နားထားပြီး မြင်ကွင်းရှိ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်သတင်းတင်ဆက်နေသည်။

ဘရင်နာသည် ဤတိုက်ရိုက်သတင်းကို တင်ဆက်နေသည့် သတင်းထောက်ဖြစ်သည်။ သတင်းသည် ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်း လက်တလောအဖြစ်အပျက်များ ချန်နယ်တွင် ပြသနေပြီး ကြယ်ကွင်းပြင်ရှိ ပရိသတ်အားလုံးထံသို့ ဧရိယာပတ်လည်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို တိုက်ရိုက်သတင်းပို့နေသည်။ နဂါးငွေ့တန်းများနှင့် ကြယ်ဇုန်များစွာမှ လူများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤသတင်းထုတ်လွှင့်မှုကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

“ဖွန်း-၁၂၂ ဂြိုဟ်သည် မြင့်မြတ်ကျောက်တုံး လူမှုအဖွဲ့အစည်းနဲ့ မဟူရာကျီးနက် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတို့ရဲ့ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်မှာ တည်ရှိနေပါတယ်။ ဤထိရှိလွယ်တဲ့ ဧရိယာမှာ အထူးတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပါတယ်။ အားလုံး မြင်နိုင်တဲ့အတိုင်း တိုက်ပွဲက အမှောင်ကြယ်နဲ့ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့တွေကြားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မျက်မြင်သက်သေတွေ ပြောပြတဲ့အတိုင်းဆိုရင် တိုက်ပွဲက ယခုဆို နှစ်ရက်နီးပါး ကြာနေပါပြီ။ ဒါဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အမှောင်ကြယ်က ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့အချို့ကို ဖမ်းချင်ခဲ့လို့ပါ။ ပြီးတော့ ဒီကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့တွေက ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း၊ ဓါးသွားများနဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှေဆိုတဲ့ အလွန်နာမည်ကြီးတဲ့ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့ကြီး သုံးခုက ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ အခြေအနေက ယခု၊ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးနဲ့ မဟူရာကျီးနက်တို့ရဲ့ တပ်တွေက ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အမှောင်ကြယ်နဲ့ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့တွေက မတိုးသာမဆုတ်သာ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံနေရတဲ့ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့တွေက မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ဆက်ပြေးနေကြပါတယ်။”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သတင်းအရ အဝေးက ဂါတွန်နဂါးငွေ့တန်းမှာ ဂိုဒိုရာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းက အခုတပ်ဖွဲ့ပြင်နေပါပြီ။ အမှောင်ကြယ်က ဂိုဒိုရာကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အကြမ်းဖက်အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်လို့ သူတို့က သဘာဝအရ ရန်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အမှောင်ကြယ်က ရှားရှားပါးပါး ပေါ်လာပြီး အလွန် လျှို့ဝှက်တဲ့အတွက် ဂိုဒိုရာအတွက် သူတို့ကို ခြေရာခံဖို့ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။ အခု အမှောင်ကြယ်က လူအများရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီဖြစ်လို့ ဂိုဒိုရာက ဒီအခွင့်အရေးကို ဆွဲကိုင်ထားချင်ပါတယ်…”

ဘရင်နာသည် သတင်းတင်ဆက်နေစဉ် ကြီးမားသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ပုံရိပ်၏အစွန်းတွင် ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲဧရိယာဆီသို့ ပျံသန်းနေသည်။

“ခဏလေး၊ အခြေအနေမှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရှိပုံရတယ်။ အင်အားအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပါပြီ။ ဒါက… အမ်၊ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းလား”

သူမ၏မျက်လုံးများ အံ့ဩစွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွား၏။

သတင်းကို ကြည့်ရှုနေသည့် ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းရှိ ကြည့်ရှုသူအများအပြား၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် ချက်ချင်း တိုးလာခဲ့သည်။ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသည် ‘နဂါးဧကရီ’ အေးမီစ်၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည် - ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းရှိ လူတိုင်းနီးပါးက ၎င်းကို သိကြသည်။

သူတို့သည် အလွန် စူးစမ်းလိုကြသည်။ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းဘာလို့ အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလဲ။

ဘရင်နာသည် ခဏရပ်ပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဖွဲ့က မျောလွင့်နဂါးကျွန်းရဲ့လမ်းကြောင်းကို အခုပဲ စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ် - ၎င်းက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖွန်းနဂါးငွေ့တန်း၊ ကြယ်ဇုန် ၄ ကို ရောက်နေတာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ထင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက လမ်းကြုံ ဖြတ်သန်းနေရုံပါပဲ။ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးနဲ့ မဟူရာကျီးနက်တို့ရဲ့ တပ်တွေက တိုက်ပွဲဧရိယာကို ဝန်းရံနေပါတယ်။ ဆက်သွယ်မှုအချို့ လုပ်ပြီးရင် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက လမ်းလွှဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါက အခြေအနေအပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ ရှိလိမ့်မယ် မထင်ပါဘူး…”

သူမသည် သူ၏ဝါကျကို မပြီးဆုံးမီ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိဘဲ တိုက်ပွဲဧရိယာ၏ အစွန်းရှိ မြင့်မြတ်ကျောက်တုံးတပ်ကို ဖြောင့်တန်းစွာ ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

စာစဉ် (၂၇)၊ အခန်း (၃၉၉) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++