← Chapters

လမ်းခွဲကြေး

Vol. 1 Ch. 1

လမ်းခွဲကြေး

Vol. 1 Ch. 1

City X မြို့ရှိ ဂီတကဖေးထဲတွင် စန္ဒယားသံသည် ရေစီးသကဲ့သို့ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ယွင်ရှန်းက သူမရှေ့ရှိ ချက်လက်မှတ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသူများမှာ ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်ပြီးယောက်ျားမှာ ခန့်ညားပြေပြစ်က မိန်းမမှာ နုပျိုခေတ်မီသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရနံ့များ သင်းနေသော ယန်ယွင်ရှန်းမှာ ထိုနေရာနှင့် မလိုက်ဖက်သလို ဖြစ်နေသည်။

"ယွင်ရှန်း ငါတို့လမ်းခွဲကြရအောင်။ ဒီမှာ ငါ့ကို ကျောင်းစရိတ်တွေ ထောက်ပံ့ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ သိန်းတစ်ရာတန် ချက်လက်မှတ်တစ်ခုပါ"

သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုအမျိုးသားတွင် ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်အပြည့်ရှိသည်။ သူက လျူမင်းလန်ဖြစ်ပြီး City X မြို့၏ ပထမပြည်သူ့ဆေးရုံမှ M နိုင်ငံထုတ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် လုပ်ငန်းမှ လစာမြင့် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လျူမင်းလန်၏ ပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က သူသည် ဆေးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရကာစဖြစ်ပြီး အလုပ်အကိုင်တွင် မအောင်မြင်သေးကာ ချစ်သူ ယန်ယွင်ရှန်း၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် နိုင်ငံခြားတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ရသော ဆင်းရဲသည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

နှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် တစ်သက်တာ လက်တွဲဖော်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော တက္ကသိုလ်ဘဝ အချစ်ဇာတ်လမ်းက သိန်းတစ်ရာတန် ချက်လက်မှတ်တစ်ခုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ရမည်လား။

ယန်ယွင်ရှန်း၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ပြုံးလိုက်ခြင်းကြောင့် နာကျင်သွားဟန်တူသော လျူမင်းလန်က သူမအား ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်မပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် စကားစပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းအပေါ်သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ရည်မှန်းချက်မရှိလွန်းတာ။ အခု မင်းကိုယ်မင်း ကြည့်ဦး။ နာမည်ကြီး ဆေးတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရထားပြီး ရည်မှန်းချက်မရှိဘဲ တရုတ်ရိုးရာဆေးခန်းလေးကိုပဲ အမွေဆက်ခံနေတယ်။ ငါတို့ရဲ့ တက္ကသိုလ်က အတန်းဖော်တွေ အားလုံးက မင်းထက် ပိုအခြေအနေကောင်းနေကြပြီ။ မင်းက မိတ်ကပ်လည်း မလိမ်းဘူး။ ဖိုသီဖတ်သီနဲ့ အမြဲတမ်း ပုံမကျပန်းမကျ ဖြစ်နေတယ်"

ဖြန်းခနဲ။

ယွင်ရှန်းက ချက်လက်မှတ်ကို ဆွဲယူပြီး လျူမင်းလန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ "လမ်းခွဲချင်ရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ကွေ့ပတ်ပြီး မပြောပါနဲ့။ တရုတ်ရိုးရာဆေးပညာကိုလည်း အပုတ်မချပါနဲ့။ ငါကတော့ အခြေအနေမရှိဘူးပေါ့။ နင့်ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျန်းမာရေးဌာန အကြီးအကဲရဲ့သမီး ချန်းဝေဝေလို အိမ်တွေ၊ ကားတွေ ဝယ်ပေးနိုင်ပြီး လစာမြင့်အလုပ် ရအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့သူနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ လျူမင်းလန် နင်က ပိုင်းလုံးတစ်ယောက်ပဲ"

လျူမင်းလန်ရည်းစားအသစ်ရနေပြီဆိုတာကို သူမသည် အခြားသူများဆီမှ ကြားသိထားတာ ကြာပါပြီ။

ယွင်ရှန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ရာ ဂီတကဖေးထဲရှိ လူတိုင်း ပီပီသသ ကြားလိုက်ရသည်။

တီဗီဒရမ်မာများတွင် အတွေ့ရများသော ဤသို့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ပုံမှန်

မဟုတ်သောကြောင့် ကဖေးရှိ ဖောက်သည်များ စိတ်ဝင်တစား လှည့်ကြည့်ကာ လျူမင်းလန်နှင့် သူ၏ဘေးမှ အမျိုးသမီးငယ်အကြောင်းကို တီးတိုးပြောနေကြသည်။

လျူမင်းလန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ၏ ရည်းစားအသစ်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် လျူမင်းလန်သည် ရုတ်တရက် ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိကိုင်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"ဖြစ်... ဖြစ်နိုက်တာက အူအတက်ရောင်တာ ဝေဝေ... ၁၂၀ ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ"

ချန်းဝေဝေ၏ မျက်နှာက သေမတတ် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ ဤသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် ဖုန်းကိုပင် သေသေချာချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

ကဖေးမန်နေဂျာက အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာသိသောကြောင့် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး စစ်ဆေးကာ အရေးပေါ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြုလုပ်ပေးသည်။

ထိုအချိန်သည် အလုပ်ဆင်းချိန် ကားပိတ်နေသောအချိန်ဖြစ်ပြီး လူနာတင်ယာဉ်သည် ဂီတကဖေးသို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း လျူမင်းလန်မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ တွန့်လိမ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းက ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"အခြေအနေကို အရေးပေါ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ့် ဆရာဝန်များ ဒီမှာ ရှိပါသလား"

ငါးမိနစ်ကြာအောင် စောင့်ပြီးနောက် လျူမင်းလန်သည် နာကျင်မှုကြောင့် မူးမေ့လုနီးပါး ဖြစ်လာရာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသည့် မန်နေဂျာက ကဖေးထဲတွင် လိုက်လံမေးမြန်းတော့သည်။

"သူ... သူက ဆရာဝန် သူနဲ့ Ming Lang က အတန်းဖော်တွေ သူ့ရဲ့ ခွဲစိတ်ကုသမှုလက်ရာတွေက တက္ကသိုလ်မှာ အကောင်းဆုံးပဲလို့ ပြောကြတယ်"

ချန်းဝေဝေသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး ယွင်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

လျူမင်းလန်သည်လည်း ဤအချက်ကို သတိရလာကာ ချွေးသီးချွေးပေါက်ကျရင်း ရုန်းကန်ကာ ယန်ယွင်ရှန်း၏ ခြေရင်းသို့ တွားသွားရင်း "ယွင်ရှန်း မင်း... ငါ့ရဲ့ နာကျင်မှုကို သက်သာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိတယ်မလား။ ငါတို့ရဲ့ အတိတ်ကို သတိရပါဦး..."

"ပိုက်ဆံကို သတိရတာ။ လူနာတင်ယာဉ် ရောက်လာတဲ့အထိ မင်းကို ထိန်းထားပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်က မပေါဘူး။ ငါးသိန်းတိတိပဲ။ ကုမလား မကုဘူးလား။ မင်းသဘောပဲ"

ယွင်ရှန်းက ခွေးတစ်ကောင်လို ပက်လက်လှန်နေသော ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူသည် သူမ တစ်ချိန်က အသည်းအသန်ချစ်ခဲ့ရသောသူ ဖြစ်သည်။

"မင်း ရူးနေတာပဲ။ ငါးသိန်း ဟုတ်လား။ မင်း ဘာလို့ လူသွားမလုတာလဲ"

ချန်းဝေဝေက အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဝေဝေ သူမကို ပေးလိုက်... ဒီအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေရင်... ငါ့ရဲ့ အူလမ်းကြောင်း ပေါက်သွားနိုင်တယ်"

လျူမင်းလန်သည် ဆက်လက်ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။ သူသည် အနောက်တိုင်းဆေးဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤသို့သောအခြေအနေတွင် မသင့်လျော်စွာ ကိုင်တွယ်မိပါက အလွန်ဆိုးရွားသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ရှိလာနိုင်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ပြောသည့်စကားကို တိတိကျကျလုပ်တတ်သူဖြစ်ပြီး သူမ လုပ်နိုင်သည်ဟု ပြောလျှင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်သည်။

ချန်းဝေဝေသည် ခဏမျှ တွေဝေနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချက်လက်မှတ်ကို ရေး၍ ယန်ယွင်ရှန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ယွင်ရှန်းသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်္ကျီအိတ်ကပ်မှ အပ်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အပ်သည် သွယ်လျပြီး တစ်မီလီမီတာခန့်သာ ထူကာ ရွှေရောင်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျွမ်းကျင်သော အပ်စိုက်ဆရာများသာ အသုံးပြုနိုင်သည့် အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

သူမသည် လျူမင်းလန်၏ ခြေထောက်ရှိ စန်းယင်သွေးနှင့် ခြေဖဖိုးပေါ်သို့ သူမလက်ဖဝါးကို တင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ဆရာတစ်ဦး၏ ကျက်သရေရှိမှုဖြင့် တိမ်တိုက်နှင့် ရေစီးသကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေသည်။

လျူမင်းလန်သည် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ရည်းစားဟောင်း၏ စင်ကြယ်သပ်ရပ်သော ဘေးတစောင်း မျက်နှာကိုသာ မြင်နိုင်တော့သည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်ဖဝါးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အေးမြစိုစွတ်သော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်ဟု ခံစားရပြီး ချက်ချင်းပင် အလွန်သက်သာသွားသည်။

ယွင်ရှန်းက လက်ကို ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် လျူမင်းလန်၏ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချလိုက်သည်။

"ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ"

ချန်းဝေဝေက မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ မေးသည်။

"အပ်စိုက်တာ"

ယွင်ရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောကာ လျူမင်းလန်၏ ခါးရိုးပထမနှင့် ဒုတိယ ကန့်လန့်ဖြတ်ရိုးနေရာသို့ အပ်တစ်ချောင်းကိုသာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"မနာတော့ဘူးလား"

လျူမင်းလန်ထထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချွေးများနှင့် ရွှဲစိုနေပြီး အံ့သြတကြီး ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခွဲစိတ်ကုသမှုကတော့ လုပ်ဖို့လိုသေးတယ်။ ဒါက ယာယီ နာကျင်မှုသက်သာစေတာပဲ"

ယွင်ရှန်းက ချက်လက်မှတ်နှင့် ရွှေအပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ဟန်ပန်က တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

အပ်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ပြင်းထန်စွာ ရောင်နေတဲ့ အူအတက်ကို လုံးဝ သက်သာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား။

ဆေးကုသစရိတ်က ငါးသိန်း….

ဘေးမှ ကြည့်ရှုသူများအနက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်က City X က နာမည်ကြီး အပ်စိုက်နတ်ဆရာ ကျောက်စိမ်းလက် ယန်ယီကျန်းပဲ"

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ဟွာနိုင်ငံ၏ ဆေးပညာနယ်ပယ်တွင် အထင်ရှားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ယန်ယီကျန်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ လိင်မှာ မသေချာမရေရာဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေကာ ရှာရခက်ခဲသည်။ လူနာများကို အပ်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ကုသပြီး အသက်နှင့် သေခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူဟု ဆိုကြသည်။

သူမသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ဘဲ ကုသမှုတိုင်းအတွက် ဆေးကုသစရိတ်မှာ သိန်းငါးဆယ် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ဂီတကဖေးမှ ထွက်ခွာသွားရာ ကြောင်အ ကျန်ရစ်သော လျူမင်းလန်နှင့် ချန်းဝေဝေတို့ကို ထားခဲ့သည်။

လျူမင်းလန်ရေ ငါးသိန်းတန် အပ်စိုက်ခက နင့်အတွက် ငါ့ရဲ့ လမ်းခွဲလက်ဆောင်ပဲ။

ယွင်ရှန်း၏ အပ်စိုက်ပညာ အဆင့်အရ ပြင်းထန်စွာရောင်သော အူအတက်၏ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် အပ်ကို အပြင်သို့မထုတ်ဘဲ အတွင်းစွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုသည့် မှောင်မိုက်အပ်နည်းပညာဖြင့် ကုသရသည်။

သို့သော် သူမ၏ နောက်ဆုံးအပ်သည် ကျောက်ကပ်ကို ပျက်စီးစေသော အပ်ဖြစ်ပြီး လျူမင်းလန်သည် သိန်းငါးဆယ်ကို ဆယ်ဆတိုးပေးလျှင်ပင် သူသည် ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် မတည်ရှိနိုင်တော့ဟူသောအချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကဖေးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ထိုချက်လက်မှတ်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးရုံးသို့ အမည်မဖော်ဘဲ ပို့ဆောင်လိုက်ရာ မနက်ဖြန် သတင်းစာခေါင်းစီးက တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

ယွင်ရှန်းကို စော်ကားသူများသည် မည်သည့်လိင်ဖြစ်စေ ကောင်းသောအဆုံးသတ်နှင့် တွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်တွင် တက္ကစီတစ်စီး ဆွဲရပ်လိုက်ပြီး ဘဲနှုတ်သီးဦးထုပ်နှင့် အနက်ရောင် ဂျာကင် ဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး လှမ်းဆင်းလာရာ ယွင်ရှန်းနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

ထိုအမျိုးသားက တောင်းပန်ခြင်းမရှိဘဲ ပြေးထွက်သွားသည်။

ယွင်ရှန်းက တက္ကစီထဲသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စီးကျလာသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းသွားစဉ် အနက်ရောင် ပလပ်စတစ်အိတ်တစ်လုံးကို ထားခဲ့သည်ကို သူမ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ဆယ်စုနှစ်နီးပါး ချစ်ခဲ့ရသော ခံစားချက်များနှင့် စောင့်ဆိုင်းမှု၏ အကျိုးရလဒ်မှာ ဤအရာပင်။

သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကျောက်လက်ကောက်ကို သတိမထားမိဘဲ ပွတ်သပ်ရင်း "အဘိုး ကျွန်မတို့ ရန်မိသားစုဟာ ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ပြီး လူတွေအများကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့လို့ ငယ်ငယ်နဲ့ သေရမယ့် ဒါမှမဟုတ် တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်စွာ နေထိုင်သွားရမယ့် ကံကြမ္မာပဲလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ အမှတ်ရစရာများထဲတွင် နစ်မြောနေသော ယွင်ရှန်းသည် တက္ကစီ၏ ရေဒီယိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းကို အာရုံမစိုက်မိပေ။

"အရေးပေါ် သတိပေးချက် မကြာသေးမီက City X မြို့တွင် မသမာသူများ၏ ပေါက်ကွဲမှု အကြိမ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အကြမ်းဖက်သမားများသည် အများသုံးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် လူစည်ကားရာနေရာများတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများကို ထားရှိနေသည်ဟု သံသယရှိရသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ် လူပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် မဖော်ထုတ်နိုင်သော အနက်ရောင် ပလပ်စတစ်အိတ်များကို တွေ့ရှိပါက ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါရန်"

ငါးမိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် အဝေးပြေးလမ်းမပေါ် မောင်းနှင်နေသော တက္ကစီတစ်စီးသည် ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးလုံးများ လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ကားအတွင်းမှ အမျိုးသမီးခရီးသည်နှင့် တက္ကစီယာဉ်မောင်း နှစ်ဦးစလုံးကို အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်မှုများ မအောင်မြင်ပြီးနောက် နေရာတွင် သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

All Chapters