လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ကောင်မလေး

"ဒီ အမှိုက်ကောင်ကြောင့် ငါ သတိလစ်ပြီး မှော်ပညာ ထွန်းလင်းပွဲကို ပါဝင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားရတာ"

ယခင်က မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် ယွင်ရှန်းကို စော်ကားခဲ့သော ကလေးငယ်က ဒေါသတကြီး ပြောဆိုကာ ယွင်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"နင်က အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ ယွင်ရှန်း အဲဒီ မှော်ယောင်အဆောင်ရဲ့ သမီးလား။ ရွာလူကြီးက နင့်ကို ငှက်ပျောဖက်ရွာမှာ နေခွင့် ပေးထားရုံနဲ့ ငါ့ညီကို အနိုင်ကျင့်ရဲတာလား။ ဒူးထောက်ပြီး ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးပြီး တောင်းပန်လိုက်။ ပြီးရင် ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြား ပေးလိုက်။ အဲဒါဆို ငါ နင့်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

မောက်မာသော ပုံစံရှိသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင်လည်း ရွယ်တူ ကောင်လေးများစွာ ရပ်နေသည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာ၏ သာမန်ကလေးများနှင့်မတူဘဲ စကားပြောနေသော ထိုလူငယ်သည် အညိုရောင် လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းသည် သူသည် မြို့နယ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

မှော်ဘုရားကျောင်းများနှင့် ကိုယ်ခံပညာခန်းမများသည် ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အခြေခံအကျဆုံး အဖွဲ့အစည်းများတွင် ပါဝင်သည်။ နိုင်ငံတိုင်းတွင် ရွာများမှ မြို့တော်များအထိ မှော်ဘုရားကျောင်းများနှင့် ကိုယ်ခံပညာခန်းမများ၏ ခွဲခန်းများ ရှိကြပြီး ကျားမ မရွေး ကလေးများသည် သုံးနှစ်သား အရွယ်မှစ၍ မှော်ဘုရားကျောင်းများတွင် မှော်ပညာ ထွန်းလင်းပွဲနှင့် ကိုယ်ခံပညာခန်းမများတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများအတွက် စာရင်းသွင်းခွင့်ရှိသည်။

ထိုစမ်းသပ်မှုများကို အောင်မြင်သူများက အစိုးရထံမှ ထောက်ပံ့ကြေးကို ရရှိကြသည်။ ခေတ်သစ်စကားလုံးများဖြင့် ပြောရလျှင် ပညာသင်ထောက်ပံ့ကြေး ရရှိသူများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထိုအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုစလုံးနှင့် ယွင်ရှန်းမှာ မည်သည့် ဆက်နွှယ်မှုမှ မရှိပေ။

ယွင်ရှန်းသည် ပျက်ကွက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲမှော်ပညာ ထွန်းလင်းပွဲတွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို နှစ်

ကြိမ်ရှုံးနိမ့်သူအဖြစ် ရွာရှိ အခြားကလေးများထံမှ မကြာခဏ လှောင်ပြောင်ခံရလေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူမကို လှောင်ပြောင်သူများသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတိလစ်ခြင်းနှင့် နေမကောင်းဖြစ်ခြင်းတို့ကို ခံစားရလေ့ရှိသောကြောင့် မည်သူမျှ သူမကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အနိုင်ကျင့်ရဲခြင်း မရှိပေ။

မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် ယွင်ရှန်းကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ကောင်လေး၏ အစ်ကိုသည် လိုင်ဟုအမည်ရှိပြီး ရွာမှ မြို့နယ် ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွင် ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူရန် သွားရောက်ခဲ့သည့် ရှားရှားပါးပါး ကောင်လေးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရွာကလေးများကြားတွင် ခေါင်းဆောင်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။

သူသည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က အိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူခဲ့ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်မှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့မနက်တွင် သူ၏ညီဖြစ်သူ ယွင်ရှန်းကြောင့် ယခုနှစ် မှော်ပညာ ထွန်းလင်းပွဲ ပါဝင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အမျက်ဒေါသထွက်ကာ သူငယ်ချင်း အရင်းအချာအချို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ယွင်ရှန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

မြို့နယ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွင် လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် ကိုယ်ခံပညာကို သိကြသည်။ ဤမိန်းကလေးငယ်သည် အခြေခံ စုပ်ယူခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်း ပညာကိုသာ လေ့ကျင့်ထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကာကွယ်နိုင်သောကြောင့် အားနည်းချက် ရှိဖွယ်ရှိသည်။

သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုလူငယ်လေး၏ ခန့်ညားသော နှုတ်ခမ်းက အနည်းငယ် မဲ့ရွဲ့လိုက်သည်။ ပျင်းရိစွာဖြင့် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် အရွက်များစွာက သူ၏ လက်ထဲသို့ ကြွေကျလာသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မျက်တောင်များဖြင့် မျက်လုံးအတွင်းရှိ အရောင်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရင်း မျက်ခွံချလိုက်သည်။ သူမ၏ ချယ်ရီနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကြားမှ စကားလုံးတစ်လုံးကို ပြတ်သားစွာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"သွားစမ်း"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခြေထောက်အောက်တွင် အားစိုက်လိုက်ရာ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် တင်းထားသော စပရိန်ကဲ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး လိုင်ဟု၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

လိုင်ဟုသည် သူမ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချက်ချင်း ထိုးနှက်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့သလို ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်လို့မရတဲ့ အသုံးမကျသူဟု ခေါ်ခံရသူတစ်ဦးက ဤမျှလောက် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုရှိလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ခဲ့ပေ။ အလစ်အငိုက်မိသွားသောကြောင့် သူသည် လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးအရသာရှိသော အရည်တစ်မျိုး ဝဲသွားသည်။

ကိုယ်ခံပညာရှင်က ကိုယ်ခံပညာရှင်ပင်။ အထူးတိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် လိုင်ဟုသည် အလစ်အငိုက်မိသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ညိုဝါရောင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကျောရိုးသည် သိသိသာသာ ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းရောင် တလက်လက် တောက်ပလာကာ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ သန်မာသော ခြေလက်များဖြင့် လေထဲတွင် အားကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ လဲကျမှုကို အားပြု ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်သည် အဆများစွာ မြန်ဆန်လာပြီး ရူးသွပ်နေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျောက်တုံးများ ကွဲကြေမည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ယွင်ရှန်းဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးလာသည်။

"ဟင်းအင်း။ သူက အခြေခံ ကိုယ်ခံပညာကို သင်ယူထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်က ကျောက်တုံးတွေကိုတောင် ချိုးနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ်။ သူမက အားနည်းချက် ရှိနိုင်တယ်"

လူငယ်လေး၏ လက်များသည် အစိမ်းရောင် အရွက်အချို့ထဲသို့ မာကျောသော ချီကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့ကို ပျံသန်းနေသော ဓားများကဲ့သို့ တင်းမာစေသည်။

သူ ပစ်လွှတ်ရန် ရွယ်လိုက်စဉ်တွင် သူ၏ နားရွက်များ အနည်းငယ် လှုပ်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ယွင်ရှန်းသည်လည်း လိုင်ဟု၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းရောင် ဖျော့တော့စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိုင်ဟုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ရွေ့လျားမှုနှေးကွေးသော ရုပ်ရှင်ကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းသော လှုပ်ရှားမှုများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။

အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ယွင်ရှန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် သားရဲအရိုးအပ် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းသည်လည်း အကန့်အသတ် ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယွင်ရှန်းနှင့် လိုင်ဟုတို့ တိုက်မိတော့မည့် အချိန်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ရေအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်ကုန်းအောက်ခြေရှိ ချောင်းငယ်လေးထဲမှ နတ်ဝိညာဉ်မြွေကဲ့သို့ ရေစီးကြောင်းနှစ်ခုသည် လေထဲသို့ ထိုးတက်လာသည်။ ရေငွေ့များသည် ရေစက်များအဖြစ်သို့ မာကျောသွားပြီး ရေလုံးနှစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုရေလုံးများသည် အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ယွင်ရှန်းနှင့် လိုင်ဟုနှစ်ဦးလုံးကို ဝင်ရောက်ထိမှန်ပြီး ရေစိုသွားစေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်တာကို ရပ်လိုက်တော့"

ရေလုံးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ပါးစပ်ကျယ်သော ခြင်္သေ့မျက်နှာနှင့် မှော်လက်ဆွဲလှံတံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဖိုးကြီးတစ်ဦးသည် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး လင်းယုန်ငှက်က ကြက်ဖမ်းသကဲ့သို့ ယွင်ရှန်းနှင့် လိုင်ဟုတို့၏ အင်္ကျီကော်လံကို ဆွဲကိုင်ကာ နှစ်ဦးစလုံးကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအဖိုးကြီး ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ကလေးများက ငှက်များ သားရဲများကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲထွက်ပြေးသွားကြသည်။

"ရွာလူကြီး အဘိုး"

လိုင်ဟုသည် ထိုအဖိုးကြီးကို မြင်သည်နှင့် သူ၏ ယခင်ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး လက်သီးများကို အရှုံးပေး လွှတ်ချလိုက်သည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာ၏ ရွာလူကြီးသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရွာသူရွာသားတိုင်းက သူ့ကို အလွန်လေးစားကြသည်။ သူသည် ရွာလူကြီး ဖြစ်သောကြောင့်သာမက သူသည် ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးဖြင့် မှော်ပညာကို တတ်မြောက်သော မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် ငှက်ပျောဖက်ရွာတွင်ရှိသည့် ရှားပါးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် မှော်ဒြပ်စင်များကို အသုံးပြုတတ်သူများကို အမျိုးမျိုးသော မှော်ဆရာဘွဲ့များပေးအပ်ထားသည်။

မှော်ပညာ ထွန်းလင်းပွဲကို ခံယူပြီး အနည်းဆုံး ဒြပ်စင်တစ်မျိုးကို ခံစားသိရှိနိုင်သူများကို မှော်သင်တန်းသားဟု ခေါ်သည်။

မှော်သင်တန်းသားများ၏ အထက်တွင် မှော်ဆရာများ ရှိသည်။

မှော်ဆရာများသည် အနည်းဆုံး ဒြပ်စင်တစ်မျိုးကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး အခြေခံ မှော်တိုက်ခိုက်မှု သို့မဟုတ် မှော်ကာကွယ်မှုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် လူဦးရေ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ မှော်ဒြပ်စင်များကို ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

မှော်ဆရာများအတွက်မူ အချိုးအစားသည် ပို၍ပင် နည်းပါးပြီး တစ်ထောင်လျှင် တစ်ဦးခန့်သာ ရှိသည်။

မှော်ဆရာအများစုသည် ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်းကိုသာ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးကို နားလည်သူများမှာ ရှားပါးပြီး တစ်သောင်းလျှင် တစ်ဦးတောင် မရှိပေ။

ငှက်ပျောဖက်ရွာ၏ ရွာလူကြီးသည် သူ၏ ငယ်စဉ်ဘဝက တပ်မတော်တွင် ရေနှင့် လေဒြပ်စင်များကို တတ်မြောက်သော မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် သူ၏ ဇာတိရွာသို့ ပြန်လာပြီး ရွာလူကြီးရာထူးကို ရယူခဲ့သည်။

"လိုင်ဟုမင်းက စာရင်းသွင်းထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာ မသိတဲ့ ကလေးမလေးကို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုတာ ပြောဖို့တောင် ရှက်စရာကောင်းတယ်"

ရွာလူကြီးသည် ယွင်ရှန်းကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယွင်ရှန်းကို ကြီးပြင်းလာသည်အထိ မြင်ဖူးသောကြောင့် ဤအချိန်တိုင်းတွင် ကလေးမလေးသည် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ သူ၏ နေ့လယ်စာ စစ်ဆေးခြင်းနေရာတွင် သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို သိနေသည်။

သို့သော် သူ အနားရောက်သည်နှင့် ရန်ပွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော် သူမကို မအနိုင်ကျင့်ပါဘူး။ ရွာလူကြီး အဘိုး သူမ… သူမက အရမ်းအစွမ်းထက်ပါတယ်"

လိုင်ဟုသည် သူ ကိုယ်ခံပညာခန်းမတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ရွယ်တူပြိုင်ဘက်များထက် ယွင်ရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုများက ပိုမို အားကောင်းကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

လိုင်ဟုသည် လက်မခံချင်သေးဘဲ ယွင်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သော်လည်း ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကြောင်အသွားသည်။

"ရွာလူကြီး အဘိုး"

ခဏအကြာကမှ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည့် ကလေးမလေးသည် ယခုအခါ မျက်ရည်ဝဲကာ သူမနှုတ်ခမ်းကို ထော်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနိုင်ကျင့်ခံထားရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သနားစဖွယ် ကြည့်နေသည်။

လိုင်ဟုသာမက သစ်ပင်အောက်မှ ဆန်းကြယ်သော ကောင်လေးသည်လည်း ယွင်ရှန်း၏ တိုင်ကြားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"လိုင်ဟုဆင်ခြေတွေ ပေးနေတုန်းလား"

ခေါင်းကိုက်နေသော ရွာလူကြီးသည် လိုင်ဟု၏ မှော်အရိုးလှံတံကို ကိုင်ထားသော လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ဖျော့တော့သောအစိမ်းရောင် လေဒြပ်စင်သည် လိုင်ဟုကို ရစ်ပတ်သော ကြိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လိုင်ဟုသည် အောက်ဘက်တွင် ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားရပြီး တောင်ကုန်းပေါ်မှ ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။

"မင်း သုံးလတစ်ခါပဲ အိမ်ပြန်လာတာ။ အပြစ်ပေးခံရတာမျိုး မလိုချင်ရင် ချက်ချင်း အိမ်ပြန်သွား။ မင်း ယွင်ရှန်းကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်တာ တွေ့ရင် တစ်လစာ ထောက်ပံ့ကြေးကို ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်"

လိုင်ဟုသည် ပိုမို ပြောဆိုရန် မရဲတော့ဘဲ မကျေမနပ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ယွင်ရှန်း နောက်ထပ် မင်းကို တစ်ယောက်ယောက် အနိုင်ကျင့်ရင် ရွာလူကြီး အဘိုးကို လာပြောပါ"

ရွာလူကြီးသည် ယွင်ရှန်းကို ချစ်ခင်စွာ ချပေးပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။

ရွာလူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ရွာရှိ ကလေးတစ်ဦးဦးကို လွန်လွန်ကျူးကျူး နှစ်သက်မနေသင့်သော်လည်း သူ၏ မြေးမလေးနှင့် ရွယ်တူခန့်ရှိသော ယွင်ရှန်းသည် ရွာရှိ အခြားကလေးများထက် ပို၍ လိမ္မာပြီး အသိဉာဏ်ရှိသည်။

သူမသည် သုံးနှစ်သမီးအရွယ်တွင် အိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်တတ်ခဲ့ပြီး လေးနှစ်တွင် စာဖတ်စာရေး တတ်ခဲ့သည်။ ယန်မိသားစု၏ ဆေးခင်း အနည်းငယ်ကို သူမ တစ်ဦးတည်းသာ စီမံခန့်ခွဲနေရသည်။

သူမ၏ ဖခင်သည် မှော်ဆရာအယောင်အဆောင်အဖြစ် လှောင်ပြောင်ခံရပြီး ရွာကလေးများက သူမကို ထပ်တလဲလဲ စနောက်၍ အနိုင်ကျင့်သော်လည်း သူမ ငိုယိုခြင်း သို့မဟုတ် ပြဿနာရှာခြင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ဤသို့သော ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဖခင်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းက ရွာလူကြီး၏ တင်းမာသော မျက်နှာပေါ်တွင် သနားဂရုဏာကို ဖော်ပြနေသည်။

"ရွာလူကြီး အဘိုး အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့လား"

ယွင်ရှန်းသည် ရွာလူကြီး၏ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်သော အမူအရာကို အနည်းငယ် မကျင့်သားဖြစ်၍ သူမ၏ ခေါင်းငယ်လေးကို အောက်ငုံ့လိုက်သည်။