ဆေးစိုက်ခင်း

ခြောက်နှစ် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယခင်ဘဝက လျူမင်းလန်၏ သစ္စာဖောက်မှုနှင့် မိသားစုဝင်များ စောစီးစွာ သေဆုံးခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် လူသားများအပေါ် သတိထားမှု အဆင့်အတန်း မြင့်မားစွာ ထားရှိသည်။

သူမကို မွေးထုတ်ပေးပြီး အရက်မူးနေသည့် ဖခင်မှလွဲ၍ ယွင်ရှန်းသည် အခြားသူများထံမှ အမြဲတစေ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခပ်ဝေးဝေး ရှောင်နေတတ်သည်။

"နောက်ဆုံး သွေးတိတ်ပန်း ရောင်းရတဲ့ငွေကို ဝေငှပေးပြီးပြီ။ မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ သွေးတိတ်ပန်းတွေ မြို့နယ်ဆေးဆိုင်ကို ပို့ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတယ်။ ဒါကြောင့် ရွာက တခြား ဆေးဘက်ဝင်အပင် စိုက်ပျိုးသူတွေထက် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုဈေးရတယ်။ ဒီမှာ ကြေးဒင်္ဂါး ဆယ့်တစ်ပြား။ ယူထားလိုက်ပါ။ တကယ်တော့ ဒီငွေကို မင်းအဖေကို ပေးသင့်ပေမယ့် သူ အရက်ပဲ သုံးပစ်မှာ စိုးလို့ မင်းကိုပဲ ပေးလိုက်တာပါ"

ရွာလူကြီးသည် ယွင်ရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို အကျင့်ရနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကြေးဒင်္ဂါး ဆယ့်တစ်ပြားကို ထုတ်ယူ၍ ယွင်ရှန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာ တည်ရှိရာ မဟာကျိုးသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီ ဖြစ်သောနိုင်ငံဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် သီးနှံအမျိုးမျိုး ဖြစ်ထွန်းသည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာ၏ မြေဆီလွှာနှင့် ရေအရည်အသွေးသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးရန် အထူးသင့်တော်သည်။ ရွာရှိ အိမ်ထောင်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ဆေးခင်းများ ရှိကြသည်။ ယွင်ရှန်း၏ မိသားစုတွင်လည်း အခြေခံ မှော်ဆေးပညာဖြစ်သော သွေးတိတ်ဆေး ထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် သွေးတိတ်ပန်းကို စိုက်ပျိုးသည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရင့်မှည့်လာသည့်အခါတိုင်း ရွာက စုပေါင်းဝယ်ယူကာ မြို့နယ်ရှိ ဆေးဆိုင်များသို့ သယ်ယူရောင်းချပေးလေ့ရှိသည်။

တူညီသော မြေဆီလွှာနှင့် ရေရှိသော်လည်း ယွင်ရှန်း၏ ဆေးခင်းသည် အမြဲတမ်း အခြားသူများထက် အရည်အသွေး ပိုကောင်းသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။

ရွာသားအချို့သည် ယွင်ရှန်း၏ ဆေးခင်းကို လျှို့ဝှက် ခိုးချောင်းကြည့်ရှုကာ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိမရှိ သိရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ယန်မိသားစုမှ ထူးခြားသော မြေသြဇာများ အသုံးပြုသည်ကို မတွေ့ရပေ။

"ရွာလူကြီး အဘိုး မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဘယ်လိုဖြစ်လာနိုင်သလဲ"

ယွင်ရှန်း စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံး မှော်သင်တန်းသား ဖြစ်ရမယ်။ မှော်သင်တန်းသားတစ်ယောက်က တရားထိုင်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ဒြပ်စင်လေးပါးဖြစ်တဲ့ မြေ၊ ရေ၊ လေ၊ မီး ထဲက တစ်ခုခုကို ခံစားသိရှိနိုင်ရမယ်။ မြေက အဝါရောင်၊ ရေက အပြာရောင်၊ လေက အစိမ်းရောင်၊ မီးက အနီရောင်ပေါ့"

ရွာလူကြီးက ရှင်းပြပြီး ခဏ ရပ်နားလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်း မှော်ပညာ စတင်သင်ယူခဲ့သည့် အချိန်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရကာ သက်ပြင်းချမိသည်။

"မှော်ဒြပ်စင်ကို မခံစားနိုင်သူတစ်ယောက်က ခံစားနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား"

ယွင်ရှန်းက ဇွဲမလျှော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက... အရမ်းခက်ပေမယ့် လရောင်မြက်ကို ရှာတွေ့နိုင်ရင်တော့ မှော်ဒြပ်စင်ကို အနည်းငယ် ခံစားနိုင်ကောင်း ခံစားနိုင်လိမ့်မယ်။ လရောင်မြက်က တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဖြစ်ပြီး မြို့က ဆေးဆိုင်တွေမှာပဲ စိုက်ပျိုးတာ။ ဒဏ္ဍာရီအရ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေက ငါတို့ရွာနောက်က တောင်တွေမှာ တောရိုင်းလရောင်မြက် ပေါ်ဖူးတယ်လို့ ပြောပေမယ့် ဒါက ဒဏ္ဍာရီလောက်ပဲ ကျန်ခဲ့ပြီ၊ တကယ် တွေ့ဖူးသူ မရှိသေးဘူး"

ရွာလူကြီးက ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

မှော်ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော လရောင်မြက်အမည်ကို ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ရွာလူကြီး၏ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဖြူဖျော့သော အသားအရေကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရွာလူကြီး အဘိုး ဒီရက်ပိုင်း ဗိုက်ပွပြီး မအီမသာ ဖြစ်နေတာလား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွာလူကြီးသည် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးလိုက်ပြီး သူ ဗိုက်အောင့်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ပြဿနာမဟုတ်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် ဆေးကုသမှု တာဝန်ယူရသည့် မှော်ဆရာ အနားယူသွားသောကြောင့် ကုသမှုကို ရွှေ့ဆိုင်းထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချက်ကို ယွင်ရှန်းက မထင်မှတ်ဘဲ သတိထားမိလိုက်ခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်းသည် ရွာလူကြီးကို ခေါင်းငုံ့ရန် အမူအရာပြလိုက်ပြီး သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို သူမ၏ လက်သေးသေးလေးဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ သူ၏ လက်ညှိုးလက်သည်းဘေးရှိ နေရာတစ်ခုကို ပြင်းပြင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ရွာလူကြီးသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အူလမ်းကြောင်းများ လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် ဝမ်းသွားချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

"ရွာလူကြီး အဘိုး ဒီနေရာကို ရှန်ယန် အပ်စိုက်မှတ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အများအားဖြင့် အစာအိမ်နဲ့ အူလမ်းကြောင်း မအီမသာ ဖြစ်ရင် ဒီနေရာကို တစ်နေ့ နှစ်ကြိမ် ဖိပေးရုံနဲ့ ထိရောက်ပါလိမ့်မယ်" ရိုးသားပြတ်သားသော စိတ်သဘောထားရှိသည့် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မိသားစုအပေါ် ရွာလူကြီး၏ ကြင်နာမှုကို သတိရမိသည်။ အပြင်ပန်းတွင် များစွာ ဖော်ပြခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ စေတနာကောင်းကို သူမ မှတ်မိနေသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ရိုးသားသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွာလူကြီးသည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်

ဖြစ်ကာ "ယွင်ရှန်း ဒီနည်းနည်းပါးပါးလေးတွေကို ဘယ်က သင်ယူထားတာလဲ။ နင့်အဖေတောင် နင်လောက် မသိဘူးလို့ အဘိုးထင်တယ်"

"အိမ်က ဆေးပညာကျမ်းကို ဖတ်ထားတာပါ"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လိမ္မာပါးနပ်မှု အရောင်အဝါတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပ်စိုက်မှတ်များ များစွာရှိပြီး သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ၎င်းတို့ကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် ကျွမ်းကျင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အသစ်ပြန်လည် လေ့လာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဝူကျိတိုက်ကြီးသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသော်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကတော့ အတူတူပင်။

ယွင်ရှန်း၏ ဖခင်သည် ခြောက်နှစ်အကြာက ကလေးမလေးတစ်ဦးနှင့် ထူထဲသော စာအုပ်များစွာ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဆေးပညာကျမ်းတစ်အုပ် ပါဝင်ပြီး ငှက်ပျောဖက်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဉာဏ်ကောင်းသောကြောင့် ဆေးပညာကျမ်းမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အသိပညာများကို ကိုယ်တိုင် သင်ယူခဲ့သည်။ ထူးခြားသောအရာများကို မြင်ဖူးနေသော ရွာလူကြီးက ထပ်မမေးတော့ပေ။

သူ၏ ဗိုက်မအီမသာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ရွာလူကြီးသည် ကြာကြာ မနေနိုင်တော့ပေ။ မထွက်ခွာမီတွင် သူက "ငှက်ပျောဖက်ဘုရားကျောင်းကို မှော်ဆရာအသစ် ရောက်လာပြီ။ သူက ဆေးခူးသမားတစ်ဦးကို ခေါ်ယူချင်တယ်။ မှော်ပညာ သိဖို့မလိုဘူး။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ခူးဆွတ်ပြီး ခွဲခြားတတ်တဲ့ အခြေခံအသိပညာလောက်ပဲ သိရင် ရပြီ။ တစ်လကို ကြေးဒင်္ဂါး နှစ်ဆယ် ပေးမယ်။ ငါ မင်းနဲ့ သင့်တော်တယ် ထင်တယ်။ အိမ်မှာ မေးကြည့်ပြီး မင်းအဖေ သဘောတူရင် ငါ အကြံပေးလိုက်မယ်" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွာလူကြီးသည် သူ၏ ဗိုက်မှ အသံမြည်လာသည်ကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရပြီး လေစွမ်းအင်ကို ခေါ်ယူကာ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တောင်ကုန်းပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွာလူကြီး ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီတွင် ယွင်ရှန်းသည် လှည့်ကြည့်ကာ ရှေးဟောင်း ဘုရားကြီးပင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်လို့ပြီးပြီလား။ ထွက်လာပါတော့"

ရှေးဟောင်း ဘုရားကြီးပင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ယွင်ရှန်း၏ အာရုံခံစားမှုက ထက်မြက်ထူးခြားလှသည်။ သူမသည် ဘုရားကြီးပင်အောက်မှ ဖျော့တော့သောအသက်ရှူသံများကို ကြိုတင်ကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူသည် ညကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့နှာတံသည် ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ချွန်ထက်၍ မြင့်မားကာ မျက်ခုံးမွေးများက နက်ရှိုင်းသည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံနှင့် နေရောင်ခြည်ပင် မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ငယ်ရွယ်သော အရွယ်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာတွင် ခမ်းနားထည်ဝါမှုအရိပ်အယောင်များ စောစီးစွာ ပေါ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူက ဘယ်သူလဲ။

ယွင်ရှန်းသည် သူသည် ငှက်ပျောဖက်ရွာမှ မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေသည်။

အန္တရာယ်ရှိတယ်။ ဒီလူက အရမ်းအန္တရာယ်ရှိတယ်။

သူမ၏ လက်ဖျံထဲတွင် ဝှက်ထားသော အရိုးအပ်က တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်သေးငယ်သော်လည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏ လက်ဖျံမှ လေပွတ်တိုက်သံကို ရှောင်လွှဲမရနိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာရာ ထူးခြားသော လူငယ်၏ နားများ အနည်းငယ် လှုပ်သွားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုကို ပြင်းပြစွာ လေ့လာလိုက်သည်။

လူငယ်၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်စုံလင်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်

သည် မိန်းမဆန်သော ခံစားမှုကို မပေးဘဲ သူ၏ အရပ်အမောင်းသည် ယောက်ျားပီသမှုကို ထိန်းထားသည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်များထဲတွင် ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော မျက်လုံးများက အထူးထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့သည် မီးလျှံဖီးနစ်ငှက်၏ မျက်လုံးများနှင့် တူသည်။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို မြူခိုးများ ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော အရောင်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမ၏ ယခင်ဘဝက ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယွင်ရှန်းသည် သူသည် မျက်မမြင်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

သူ မျက်မမြင်ဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် စိတ်အေးသွားပြီး သူ၏ အရိုးအပ်ကို ပြန်သိမ်းရန် ရွယ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်တွင် သူမ၏ အမြင်အာရုံက ဝါးသွားပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည်။

လူငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော သူမ၏ ခွန်အား ကွာခြားမှုကြောင့် ယွင်ရှန်း အလစ်အငိုက်မိသွားပြီး လုံးဝ ဖက်ထားခံလိုက်ရသည်။

သာယာသော ဘုရားကြီးပင်ရနံ့နှင့်အတူ လွှမ်းမိုးနေသော ခန္ဓာကိုယ်အပူရှိန်သည် ယွင်ရှန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေလက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်ထားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်သည်းတွေကို ပြန်သိမ်းလိုက်။ တောကြောင်လေး လက်နက်တွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ ငါ့မျက်လုံးတွေက ကွယ်နေပေမယ့် ငါ့နှလုံးသားက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်

တယ်"

ထိုလူငယ်၏ အသံက နားဝင်ချိုပြီး ငှက်မွေးကဲ့သို့ နူးညံ့သည်။

သူသည် ယွင်ရှန်း၏ လက်ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မေးစေ့ကို သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မှီထားသည်။

သူ၏ မေးစေ့မှ နူးညံ့သော အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်းနှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အံ့သြမိသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်ခုံးမွေးများတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။

ဘာဖြစ်လို့ သူမက ဒီလောက် ပိန်ပြီး သေးငယ်နေရတာလဲ။ ပွေ့ဖက်ရတာတောင် အရိုးစူးနေသလိုပဲ။

ထိုလူငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ လည်ချောင်းတွင် ခြင်ကိုက်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ မြင်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း မိန်းကလေး၏ လက်ထဲရှိ ဝှက်ထားသော လက်နက်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သူ၏ လည်ချောင်းကို ဖိထားကြောင်း သူ သိသည်။