ကောင်ကင်ခွေးကနေကိုဝါးမျိုသွားခြင်း

ရွာထဲမှ မုဆိုးများ ပြောသည်ကို ယွင်ရှန်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြားဖူးသည်။ မိုးမခရွက် မြွေစိမ်းသည် အဆိပ်မရှိသော်လည်း သူ့ပါးစပ်မှ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လေဓားကို ပန်းထုတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ဤသည်မှာ ယွင်ရှန်း နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အသက်ကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ယခုဘဝကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် နတ်ဆိုးသားရဲဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယွင်ရှန်းသည် အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် သေဆုံးမှုကို အကျင့်ရနေပြီဖြစ်

သောကြောင့် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားက ခိုင်မာသည်။ ထိတ်လန့်ခြင်းသည် ခဏတာသာ ကြာပြီးနောက် သူမ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို လုံးဝ တည်ငြိမ်မှုကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားရမည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အရိုးအပ်များစွာ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အရင်အပ်များနှင့်မတူဘဲ မဏ္ဍလာရည်ဖြင့် စိမ်ထားပြီး အပ်တစ်ချောင်းစီကို လက်သန်းလုံးခန့် ထူသော သားရဲအရွတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။ ယွင်ရှန်းသည် လေဓား၏ သွားရာလမ်းကြောင်းကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး မြက်ပင်များကြားတွင် သွက်လက်စွာ ကခုန်သွားကာ ဝင်လာသော ဓားကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

ပထမအဆင့် မိုးမခရွက် မြွေစိမ်းသည် လေဓားတစ်ချောင်း ပန်းထုတ်ပြီးနောက် ဒုတိယတစ်ခုကို ပန်းထုတ်ရန်အတွက် လေဓာတ်ကို စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။

မိုးမခရွက် မြွေစိမ်း၏ မျက်လုံးများ စိမ်းလဲ့လာကာ လေဓာတ်ကို စုဆောင်းနေသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ယွင်ရှန်းသည် အရိုးအပ်များကို မြွေ၏ အရေးကြီးသောနေရာသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ရှူးခနဲအသံနှင့်အတူ သားရဲအရွတ်များသည် သံမဏိချောင်းများကဲ့သို့ တင်းမာသွားပြီး အပ်များတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် တောက်ပနေသည်။

ယခင်က မာနကြီးစွာ ရပ်နေခဲ့သော မိုးမခရွက် မြွေစိမ်းသည် ယခုအခါ အရိုးအပ်များဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ အပ်ဖျားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထုံဆေးသည် ချက်ချင်း အာနိသင်ပြသောကြောင့် ရုန်းကန်မှုအနည်းငယ်အကြာတွင် မိုးမခရွက် မြွေစိမ်း သတိလစ်သွားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး သတိလစ်နေသော မြွေကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ အရိုးအပ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူမသည် သည်းခြေအိတ်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ခွဲစိတ်ဓားကို ဖျတ်ခနဲ လှုပ်လိုက်သည်။ ထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ခွဲစိတ်လိုက်ကာ ပြီးပြည့်စုံသော သည်းခြေအိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ ယူဆောင်လာသော ရေအိတ်ထဲမှ ကြည်လင်သော ရေဖြင့် သည်းခြေအိတ်ကို ဆေးကြောပြီးနောက် ချက်ချင်း မျိုချလိုက်သည်။

သည်းခြေအိတ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ပူနွေးမှုနှင့် အေးမြမှု နှစ်မျိုးစလုံးပါသော ခံစားမှုတစ်ခု သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သည်းခြေအိတ်သည် ယင်အားကို အာဟာရဖြည့်ပေးပြီး အနှစ်သာရကို ခိုင်မာစေသည်။ လက်ရှိတွင် ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းပြီး အာဟာရချို့တဲ့နေသော ယွင်ရှန်းအတွက် ၎င်းသည် ထူးခြားသော အားဆေးတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိပေ။

သည်းခြေအိတ်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် မြွေ၏ အရေခွံကို ခွာလိုက်သည်။ မြွေ၏ ဗိုက်မှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။

"ဒါက တစ်နှစ်သားလောက်ပဲရှိတဲ့ မိုးမခရွက် မြွေစိမ်းပဲ။ ဝမ်းနည်းစရာပဲ မုဆိုးဦးလေး ပြောတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမပါဘူး"

ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာလေးက ချက်ချင်းညှိုးကျသွားသည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာတွင် မုဆိုးများသည် ဆေးစိုက်ပျိုးသူများထက် များစွာ ချမ်းသာကြသည်။ သူတို့၏ အိမ်များသည် အများအားဖြင့် ကျောက်တုံးအိမ်များဖြစ်ပြီး အုတ်မိုးများ မိုးထားသည်။

အကြောင်းမှာ မုဆိုးများသည် တောင်များသို့ သွားရောက်ကာ တောရိုင်းသားရဲများနှင့် အနိမ့်အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲအချို့ကိုပင် အမဲလိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက တန်ဖိုးရှိသည်။ မှော်သံချပ်ကာအမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲအရေခွံ၊ ရောင်းချနိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲအသားအပြင် အဖိုးတန်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းများမှာ နတ်ဆိုးသားရဲအရိုးနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတို့ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲအရိုးသည် မှော်အရိုးတောင်ဝှေးနှင့် လက်နက်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ အသုံးပြုပုံများမှာ ပို၍ပင် စုံလင်သည်။

၎င်းကို မှော်အရိုးတောင်ဝှေးတွင် မြှုပ်သွင်းကာ မှော်ဒြပ်စင်၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် အသုံးပြုမှုကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ မှော်ဆရာများ ကုန်ခန်းသွားသော မှော်ဒြပ်စင်များကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး ဒဏ္ဍာရီများအရ ကံကောင်းပါက အချို့သော နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများတွင် မှော်ပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကိုယ်ခံပညာများပင် ပါဝင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ စျေးနှုန်းက အမှန်ပင် မြင့်မားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နတ်ဆိုးသားရဲအရိုးနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ခုစလုံးက ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ထက် အသက်ပိုကြီးသော နတ်ဆိုးသားရဲများသာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် မှော်တောင်ဝှေးနှင့် လက်နက်များ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သော သားရဲအရိုးအဖြစ် ကြီးထွားနိုင်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအတွက်မူ ဆယ်စုနှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော သားရဲအသက်ရှိမှသာ ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိသည်။

ပထမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲအများစုသည် ငါးနှစ်ဝန်းကျင်သာရှိပြီး ဒုတိယအဆင့် သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်နှင့် ထိုထက်ပိုသော သားရဲများသာ ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာသော သားရဲအသက်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် ပထမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲကို ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ပထမအဆင့် အုပ်စုလိုက် သို့မဟုတ် ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် တွေ့ဆုံပါက အားနည်းချက်ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် အလားတူ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သားရဲဂူတောင်ကို အစအဆုံး ရှာဖွေပြီးနောက် မိုးမခရွက် မြွေစိမ်းအချို့ကို သတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေနိုင်သော သာမန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကိုလည်း စုဆောင်းခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ မှော်ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲနိုင်သော ဒဏ္ဍာရီလာ လရောင်

မြက်ကိုမူ မတွေ့ရသေးပေ။

"နေ့လယ်ခင်း ရောက်တော့မယ်။ အရင်ဆုံး အိမ်ပြန်တာ ကောင်းမယ်။ အဖေက ရွာလူကြီးအိမ်မှာ ငါ့ကို မတွေ့ရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ရန် စတင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်တွင် ကောင်းကင်က မှောင်မဲလာသည်။

ယွင်ရှန်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသော အနီရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် မျောလွင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တိမ်တိုက်သည် တောက်ပသော အနီရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်းရှိုတောင်ပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မပျောက်ကွယ်သေးပေ။

ကောင်းကင်သည် မည်သည့်အချိန်မဆို ပြိုကျတော့မည့်အလား တိမ်တိုက်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် အရိုင်းအစိုင်းလို ရိုက်ခတ်နေသည်။

မုန်တိုင်းကျရောက်သော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လေထုသည် အလွန်ဖိစီးမှုရှိလာပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် နွေရာသီ မိုးသဲမဲမရွာမီ ခံစားရသော အသက်ရှူကျပ်သည့် ခံစားချက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတော့မည်များ ဖြစ်နေသလား။

ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်သည် ပို၍ မှောင်မဲလာပြီး မှိုင်းမှိုင်းညို့ညို့ ဖြစ်နေသည်။

ရှန်းနုန်မျက်လုံး၏ သိမ်မွေ့နက်နဲခြင်းအဆင့်၏ အကူအညီဖြင့်ပင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ရှေ့လမ်းကို မှုန်ဝါးဝါးသာမြင်နိုင်တော့သည်။

နေမင်းပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နေကို တစ်ခုခုက မျိုချနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။

နေမင်းကို မျိုချလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံမှ အနီရောင် တိမ်တိုက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုခုကို ရှောင်ရှားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ငှက်ပျောဖက်ရွာရှိ ရွာသားများသည် ထိုသို့သော ကောင်းကင်ဖြစ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်လန့်ပြီး သူတို့၏ အိမ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

"ကောင်းကင်ခွေးက နေကို မျိုချနေတာ.. ကောင်းကင်ခွေး နေကို မျိုချနေတာ.. မြန်မြန် ပုန်းထား… ကောင်းကင်ခွေး မြင်သွားရင် ငါတို့ အသားစားခံရလိမ့်မယ်"

ငှက်ပျောဖက်ရွာတွင် အိမ်တိုင်း အိမ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

ယွင်ရှန်းသည် တောင်များကြားမှ လျှောက်လာရင်း ကောင်းကင်ခွေး နေကို မျိုချနေသည့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို သူကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် နေကြတ်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာ ဗဟုသုတရှိသော ယွင်ရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

သူမသည် လမ်းကို မှတ်မိရန် ရုန်းကန်နေရပြီး တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းနေသည်။

ရုတ်တရက် သူမ ခြေချော်သွားသည်။ သစ်မြစ်တစ်ခုကို နင်းမိ၍ ချော်လဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ဆေးခြင်းတောင်းနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။

သူမသည် တောင်လမ်းမှ သွေဖည်ကာ လိမ့်ကျသွားသည်။ မည်သည့် တောင်ထောင့်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို မသိဘဲ ဒုန်းခနဲ ကျယ်လောင်သော အသံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ခေါင်းသည် မာကျောသောအရာတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

ခဏတာ မူးဝေမှုအပြီးတွင် ယွင်ရှန်းသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ရှေ့တွင် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ။ လရောင်မြက်လား"

မလှမ်းမကမ်းတွင် လရောင်ကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး ပိုးစုန်းကြူးကဲ့သို့ မှောင်မိုက်ထဲတွင် တောက်ပနေသည့် မြက်ပင်ခင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤ အတော်အတန် ကြီးမားသော လရောင်မြက်ခင်းသည် မြေကြီးပုံတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်နေပြီး အုတ်ဂူပုံသဏ္ဌာန်ကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ခေါင်းသည် အမည်မသိသော အုတ်ဂူ၏ ဂူကျောက်တိုင်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂူကျောက်တိုင်တစ်ခုလုံးသည် တိုက်မိမှုကြောင့် အက်ကွဲသွားပြီး ယွင်ရှန်း၏ ခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

ဤသည်မှာ အမည်မသိ သားရဲဂူဖြစ်ရမည်ပင်။

သားရဲဂူသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းက မည်သူမျှ မလာရောက်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အလောင်းများကို အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်အောင် ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် အုတ်ဂူများနှင့်ပတ်သက်၍ စက်ဆုပ်ခြင်း မရှိပေ။

ရွာသားများ တောင်ပေါ်တက်သောအခါ လရောင်မြက်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။

လရောင်မြက်သည် ညဘက်တွင် အလင်းရောင်မရှိသည့်အခါမှသာ မြင်နိုင်သည်။

လရောင်မြက်ဖြင့် မှော်ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။

ယွင်ရှန်း အလွန် ဝမ်းသာနေမိသည်။ ရှန်းနုန် ဆေးပညာလက်ကောက်က ကာကွယ်ပေးထားသောကြောင့် နဖူးမှ ဒဏ်ရာကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အရေးမကြီးကြောင်း သေချာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရင့်ကျက်သော လရောင်မြက်များနှင့် ပျိုးပင်များကို စတင် စုဆောင်းတော့သည်။

သူမ ဆေးခြင်းတောင်း ပြည့်သည်အထိ ထိုနေရာရှိ လရောင်မြက် အများစုကို ခူးဆွတ်ပြီးမှသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ မှောင်မိုက်သော တိမ်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ခွေး နေကို မျိုချသည့် ကောင်းကင်ဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီး နေမင်းသည် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ပေါ်ရှိ သားရဲဘာသာစကားကွင်းတွင်လည်း လတ်ဆတ်သော သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ နဖူးမှသွေးကို စမ်းသပ်စဉ်က ထိမိသွားပုံရသည်။

"ဟင်။ ကွင်းပေါ်က ရွှံ့တွေ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် သန့်ရှင်းသွားတာလဲ။ ဒါက ရုပ်ထုလား" ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ပေါ်ရှိ ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြသွားသည်။ ကွင်းသည် ရှေးဟောင်းအရောင်ရှိပြီး အလွန် သန့်ရှင်းနေသည်။ ၎င်းတွင် သားရဲခေါင်းနှင့် ဆင်တူသော သင်္ကေတတစ်ခု ထွင်းထုထားသော်လည်း မည်သည့် တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သည်ကို သူမ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းဖို့ အရေးကြီးသည်ဟု သူမ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ယနေ့ ယွင်ရှန်းသည် အတော်အတန် အသီးအပွင့်များသော ရိတ်သိမ်းမှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

ယွင်ရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီတွင် သူမ လရောင်မြက် ခူးဆွတ်ခဲ့သော အမည်မသိ သားရဲဂူ၏ မြေပုံမှ ဂူကျောက်တိုင်က ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသည်။

မြေပုံသဏ္ဌာန် အုတ်ဂူအတွင်းမှ အားနည်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရိပ်ငယ်တစ်ခုသည် ရုန်းကန်ရင်း သားရဲဂူမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။