← Chapters

ချက်ပြုတ်ခြင်း

Vol. 1 Ch. 5

ချက်ပြုတ်ခြင်း

Vol. 1 Ch. 5

သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးအား ချက်ပြုတ်သည့် စွန့်စားခန်းများမှ အပြီးအပိုင် အနားယူရန် အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် အသစ်တဖန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လေ့ကျင့်ရေး ဓားအား တစ်ချက်စီ လွှဲချတိုင်း လေထဲတွင် ပိုမိုအားပါလာပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မြွေတစ်ကောင်က သူ့အရေခွံဟောင်းကို ခွာချလိုက်သကဲ့သို့ မဆင်မခြင်နိုင်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အခြေခံပုံစံများကို အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်အောင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်နေစဉ် နေမင်းသည် ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်မှုတိုင်းက ပိုမို၍အားကောင်းလာသလိုပင်။

ညနေစောင်းသောအခါ နေမင်းသည် ချွန်ထက်သော တောင်ထိပ်များနောက်ကွယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာပြီး တိမ်တိုက်များကို တောက်ပသော ပယင်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်များဖြင့် ဆေးခြယ်သောအခါမှသာ ရှန်းယွီသည် သူ့ကိုယ်သူ ခေတ္တရပ်နားရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ယခင်က သူ မူးမေ့လဲကျခြင်းက စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့်မတူဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုတည်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထား၍မရနိုင်ကြောင်း ခါးသီးသော သတိပေးချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ သေမျိုးကိုယ်ခန္ဓာသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ရည်မှန်းချက်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဂရုပြုရန်လိုအပ်သည့် သာမန်လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ကြွက်သားများက နာကျင်လာသောကြောင့် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှ ပိုမိုမတ်မတ်ရပ်လိုက်စဉ် မမှားနိုင်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ အရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းရန် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သောအခါ ထိုမနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့သည် သူကိုယ်တိုင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ကို မနှစ်မြို့ဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ရေမချိုးဘဲ အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်မှပအတော်လေးအနံ့ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလိုနဲ့တော့ ငါ မချက်နိုင်ဘူး"

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရနံ့ကို မျက်နှာရှုံ့မဲ့ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အရင် ရေချိုးလိုက် ပြီးမှ ထမင်းစားကြမယ်"

သူ၏ နေအိမ်ကျဉ်းလေးမှ အဝတ်အစားအစုံအသစ်နှင့် ရေချိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စုဆောင်းကာ ရှန်းယွီသည် တောင်ထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိနေသည့် လူသူကင်းဝေးသော မြစ်ကမ်းနားနေရာသို့ သွားခဲ့သည်။ ရေသည် ကြည်လင်ပြီး အေးမြနေကာ ပိုမြင့်သောနေရာများမှ အရည်ပျော်နေသော နှင်းများက ရေများ ပေးပို့နေသည်။ သူ၏ ချွေးစိုနေသော အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပြီး လန်းဆန်းစေသော ရေစီးကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သက်ပြင်းချသံတစ်ခု သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ စုဆောင်းထားသော သဘာဝ ရေချိုးဆေးဖက်ဝင်အပင်များအား ချေမွပြီး ရေနှင့် ရောစပ်

လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက ရင်းနှီးခဲ့သည့် ဓာတုပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရနံ့များ မဟုတ်ဘဲ ပိုမို နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ သိမ်မွေ့ပြီး မြေကြီးဆန်သော ရနံ့သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအနံ့ကို လုံး၀ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် သစ်တောနှင့် သဟဇာတဖြစ်နေပုံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်နှစ်ခုစလုံးကို သန့်စင်စေခဲ့သည်။

လန်းဆန်းကာ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ရုံကို စနစ်တကျ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လည်ပင်းတွင် ကပ်ညှိနေဆဲဖြစ်သော စိုစွတ်သည့် ဆံပင်များနှင့် ရှန်းယွီသည် နားနေဆောင်၏ မီးဖိုချောင်သို့ သွားခဲ့သည်။ သူအံ့အားသင့်သွားသည်မှာ လီယောင်းသည် ရှေ့မှရောက်နှင့်နေပြီး တောဝက်တစ်ကောင်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ချထားပြီးဖြစ်သည်။

“အစ်ကို ချက်ပြုတ်တတ်လား”

သူမက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သိချင်စိတ်တို့ဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖျံများကို လှန်တင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ပွင့်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

“စောင့်ကြည့်လိုက်လေ”

စိတ်ထဲမှနေ၍ သူသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စားဖိုမှူးတစ်ဦး မဟုတ်သလို သူ၏ ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည်မှာ ယခင်ဘဝ လူပျိုဘဝတုန်းက အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက်သာ တတ်ထားသော အသုံးဝင်ရုံမျှသာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး အသုံးပြုသည့် မည်သည့်ထူးဆန်းသော ချက်ပြုတ်နည်းနှင့်မဆို နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ရာမြောက်မှုအလား ထင်ရပေလိမ့်မည်ပင်။

သူ၏ ရိုးသားသော စွမ်းရည်များကို ဖော်ပြနေသော ကျွမ်းကျင်သည့် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ရှန်းယွီသည် အသား၏ အရည်ရွှမ်းမှုနှင့် အရသာကို ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ အဆီများ ထိုးဖောက်ပျံ့နှံ့နေသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခါးသားတစ်ပိုင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပိုနေသောအဆီနှင့် အကြောများကို ချွန်ထွက်အောင်လှီးဖြတ်ခြင်း၊ စနစ်တကျတိကျစွာ အသားကို ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်စဉ် သူ၏လက်များက ယုံကြည်မှုရှိစွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

အရသာမှုန့် ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်က ရိုးရှင်းသော်လည်း ထိရောက်မှုရှိသည်။ အကြမ်းစား ဆားပွင့်များနှင့် အသစ်ထောင်းထားသော ငရုတ်ကောင်းတို့သည် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ တောင်ပေါ်ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို သေချာရွေးချယ်ထားသည့် အရောအနှောဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ဂျူနီပါသီးတို့သည် သူတို့၏ စူးရှသော အစေးကဲ့သို့ ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မွှေးကြိုင်သော နာနတ်ပွင့်နှင့် စမုန်ဖြူတို့၏ အကိုင်းအခက်လေးများဘေးတွင် ချေမွလိုက်ရာ ပေါင်းစပ်ထားသော ရနံ့များသည် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် ကျေနပ်ရောင့်ရဲမှုတို့၏ မေ့လျော့နေသော အမှတ်ရစရာများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

အရသာမှုန့် ခတ်ထားသော အသားသည် ရှေးဟောင်း သွန်းသံဒယ်အိုး၏ ပူပြင်းသော မျက်နှာပြင်နှင့် တွေ့သောအခါ မီးဖိုချောင်တစ်ခုလုံးကို ကျေနပ်ဖွယ် စီခနဲ မြည်သံဖြင့် ပြည့်စေပြီး လီယောင်း၏ မျက်လုံးများပင် ချီးကျူးစိတ်ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားလောက်အောင်ပင် မူလအရင်းခံကျပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များ လိုက်ပါလာသည်။ နားနေဆောင်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် ရေတွက်လို့ မရနိုင်သော အစားအစာများ၏ သက်သေခံဖြစ်သည့် ကောင်းစွာအသုံးပြုပြီးသော ဒယ်အိုး၏ မည်းနက်နေသော မျက်နှာပြင်သည် အပြင်ဘက်တွင် သကြားရည်ကဲ့သို့ အဖတ်အလွှာဖြစ်ပေါ်စေကာ အသားအတွင်းရှိ အဖိုးတန်အရည်များကို အလုံပိတ်ထားသည့် အကောင်းဆုံးသော အပူပေးမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ပါးလွှာသော သတ္တုသတ္တုပြားဖြင့် ယာယီပြုလုပ်ထားသည့် တဲပုံစံအောက်တွင် အသားကင်ကို အနားပေးပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏အာရုံကို ဒယ်အိုးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ အသားမှကျလာသော အနှစ်များဖြစ်သည့် ဆီများက ဆော့စ်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်လာပြီး သူရေချိုးထွက်တုန်းက စုဆောင်းလာသော တောမှိုများနှင့် မီးဖိုချောင်၏ အင်အားနည်းသည့် ဂိုဒေါင်မှ သက်တမ်းရင့် အရက်အနည်းငယ်ဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ အရက်သည် ပူနေသော ဒယ်အိုးကို ထိလိုက်သည့်အခါ ခဏတာ မီးစွဲလောင်သွားပြီး အပြာရောင်မီးတောက်များ ကခုန်ကာ အပူပေးလိုက်သည်နှင့်အမျှ ချောမွေ့သော အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသော ဟင်းလျာကို နောက်ဆုံးတွင် လှီးဖြတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ဓားသည် မည်သည့်အတားအဆီးနှင့်မျှ မတွေ့လိုက်ရပေ။ ပြီးပြည့်စုံစွာ ချက်ပြုတ်ထားသော အသားသည် သူ့အလိုလို ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အပြင်ဘက်အလွှာမှ အနည်းငယ် ပန်းရောင်ရှိသော အလယ်ဗဟိုအထိ အရောင်အသွေးများ ကွဲပြားနေကာ လှီးဖြတ်လိုက်တိုင်း အရသာရှိသည့် အနံ့များဖြင့် ထမင်းစားခန်းကို ပြည့်စေသော မွှေးပျံ့သည့် အခိုးအငွေ့လှိုင်းသစ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လီယောင်းသည် သူမပါးစပ်ထောင့်များတွင် သရေများကျလာသည်အထိ လုံးဝဖုံးကွယ်မထားသော တောင့်တမှု အမူအရာဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည့် ဤဟင်းလျာကို စိုက်

ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် သူမအား အသားများများ ပေးလိုက်စဉ် နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်ရာ သူမက ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ စားသုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဟင်းပွဲကို ပြင်ဆင်ကာ သူမနှင့်အတူ စားပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းသော်လည်း ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အစားအစာကို အရသာခံစားနေကြစဉ် သူတို့နှစ်ဦးကြား စကားပြောဆိုမှု မည်မျှ လွယ်ကူစွာ စီးဆင်းနေသည်ကို အံ့ဩနေခဲ့သည်။

တပည့်နှစ်ဦးလုံး သတိမထားမိသည်မှာ သူတို့၏ ထမင်းစားသည့်နေရာသို့ မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်လာသော အခြားတည်ရှိမှုတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာခြင်းပင်။

တောင်နှလုံးသားခန်းမ၏ လေးစားအပ်သော ဆရာ ကောင်းရှန်ထျန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းတွင် တရားထိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များက သူ၏ အာရုံများကို ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျင့်ကြံမှုများတစ်လျှောက် စုဆောင်းရရှိထားသည့် နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် အနှောင့်အယှက်ကို တိုက်ခိုက်ရင်း ထိုလေးစားဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံသူသည် နာရီဝက်နီးပါး သူ၏ စည်းကမ်းရှိသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဟင်းလျာဆွဲဆောင်မှုကို တန်ပြန်ရန် သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုပင် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

မယုံနိုင်စရာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ဆရာကောင်းသည် သူတို့၏ စားပွဲဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်ရှားသော ဆာလောင်မှုကို ဖော်ပြနေသော်လည်း သူ၏ သိက္ခာရှိသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“တပည့်လေး”

သူက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်လေသံဖြင့် အသံပြုလိုက်သည်။

“ဉာဏ်အလင်းရဖို့ လမ်းစဉ်မှာ စွဲလမ်းမှုတွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ လိုတယ်ဆိုတာ သတိရပါ... အထူးသဖြင့် ဒီလို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရနံ့တွေနဲ့ မွှေးနေတဲ့ အရသာရှိတဲ့ အရာတွေကိုပဲ”

မည်သည့် အဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ရှန်းယွီသည် ဤအခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ပန်းကန်ကြီးတစ်ချပ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

"ဒါက ဆရာအတွက်ပါ”

သူသည် ရိုသေစွာ ပြောကာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း ရက်ရက်ရောရော ပမာဏကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဆရာသည် ထိုကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူသည် စားပွဲတွင် နေရာယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ စောနကသူဟန်ဆောင်ထားသည့် အမူအရာလုံးဝမရှိတော့ပေ။

“အတော်လေးအလိုက်သိတဲ့ ငါ့တပည့်ပဲ”

သူက ကျေနပ်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်ပြီးနောက် အံ့သြဖွယ် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ထိုအစားအစာ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ညဥ့်သည် တောင်နှလုံးသားခန်းမအပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ကျရောက်လာသောအခါ ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုက ထိုနှိမ့်ကိသော မီးဖိုချောင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆရာနှင့် တပည့်များသည် ဟင်းလျာများမှ ထွက်လာသော အခိုးအငွေ့ကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ရယ်မောသံများနှင့် စကားပြောဆိုသံများက ကြယ်များပြည့်နေသော ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလျက် အစားအစာမျှသာမက စစ်မှန်သော ဆက်သွယ်မှုအချိန်လေးများကိုပါ မျှဝေခံစားနေကြသည်။

All Chapters