တိုးတက်လာခြင်း

ပုံမှန်မဟုတ်သော ညစာ စားပွဲဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် ရယ်သံများနှင့် စကားဝိုင်းများ၏ နွေးထွေးမှုက လေထုထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ ဆရာ ကောင်းရှန်ထျန်းသည် သူ အရသာခံ စားသုံးခဲ့သော ဆော့စ်၏ အကြွင်းအကျန်များ ကပ်ကျန်နေသည့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူကို စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများဆီသို့ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လီယောင်းသည် ပန်းကန်ခွံများကို ကူညီကာစုပုံပြီးနောက် ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ခွင့်တောင်းကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုပုံစံကို ပြန်လည်စတင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ညစာစားပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော အရာများနှင့် တစ်ဦးတည်း ကျန်ခဲ့သော ရှန်းယွီသည် ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုချင်းစီကို စနစ်တကျ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းတာဝန်၏ သာမန်သဘောသဘာဝကြားမှပင် သူ၏ စိတ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ပန်းတိုင်များပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲမြဲနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးပန်းကန်ကို သုတ်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးမြေသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

လသည် သစ်တောမျက်နှာကျက်ကိုဖြတ်၍ ငွေရောင်ပုံစံများကို ပစ်ချနေခဲ့သည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်များကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းမှုတိုင်းသည် သူ၏ ယခင်ကြိုးပမ်းမှုများတွင် မရှိခဲ့သော သိမ်မွေ့သည့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ညကောင်းကင်အောက်တွင် နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခုက သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- ၁၀ (+၆)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- ၁၀ → ၂၀]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ရှန်းယွီသည် လုံးဝဖုံးကွယ်မထားသော အံ့ဩမှုဖြင့် ဂဏန်းများကို လေ့လာရင်း သူ၏ အသက်ရှုသံပင် ရပ်တန့်သွားသလိုပင်။

ဒီနေ့အတွက် အပိုရမှတ် ခြောက်မှတ်လား။

မနေ့က စတင်ကြိုးပမ်းခဲ့ရမှုအပြီးတွင် သူသည် သူ၏ စည်းချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဆင့်အတန်းသစ်တစ်ခုဆီသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ အတွေ့အကြုံသည် ဆယ်မှတ်မှ နှစ်ဆတိုး၍ နှစ်ဆယ် ဖြစ်သွားသည့်အတွက် ထိုဗဟုသုတသည် သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို သူခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ ဓားကို ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝှေ့ယမ်းခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားဝှေ့ယမ်းမှု ပုံရိပ်ယောင်များသည် သူ၏ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်များတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

“ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင်”

သူ၏ရှားရှားပါးပါး အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လွင်နေလျက် သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“လုံးဝ ဘာမှ မလုပ်ရင်တောင် ငါးရက်အတွင်း အသေးစားအောင်မြင်မှုဆီ ရောက်နိုင်ပြီ”

ထိုအတွေးသည် သူ့အား ပို၍စိတ်အားတက်ကြွစေခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုသည် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ အလွန်လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုနီးပါး မဟုတ်သော်လည်း သိသာထင်ရှားသည့် တိုးတက်မှုတော့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် စိမ့်ဝင်နေသော မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ စနစ်က ငါ့ကို ဆွဲခေါ်သွားဖို့ ငါစောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ညကို ကတိပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလောက်တော့ အိပ်မှ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်..."

ယခင်ညကနှင့်မတူဘဲ ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ ကုန်းရုန်းပြန်လာနိုင်ရန် အသိဉာဏ်အလုံအလောက် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ အသိစိတ် လွတ်မြောက်သွားပြီး အိပ်မက်မဲ့ အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ အရွက်ခြောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ယာယီအိပ်ရာက အကောင်းဆုံးပိုးသားကဲ့သို့ပင် သူ့ကို ကြိုဆိုနေခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းသည် ရှောင်လွှဲမရသော သေချာမှုဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နေမထွက်မီ အပြည့်အဝ မတက်မီတွင် ရှန်းယွီ ထလိုက်သည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူသည် လူသူကင်းဝေးရာ ရေချိုးသည့်

နေရာသို့ သွားခဲ့ပြီး ရေဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေသကဲ့သို့ ကျန်ရှိနေသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုလည်း ထိရောက်စွာ ဆေးကြောဖယ်ရှားလိုက်သည်။

လန်းဆန်းပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုရှိနေသည့် သူသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးမြေသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အသစ်တဖန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော တိကျမှုဖြင့် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

“ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင်”

“အသေးစားအောင်မြင်မှုက သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်”

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများတွင် ဆရာ ကောင်းရှန်ထျန်း၏ ပါးစပ်သည် အနည်းငယ် စိတ်တိုမှုဖြင့် တုန်ခါနေခဲ့သည်မှာ ဝေးလံသော ဓားလေ့ကျင့်မှု အသံများက သူ၏ နံနက်ပိုင်း တရားထိုင်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီကလေး"

သူက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

"သူ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ပြင်းပြတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အဆုံးမရှိ ထိန်းသိမ်းထားတော့မှာလား"

ဆရာသည် တည်ငြိမ်စွာ အသက်ရှုသွင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

"ဒါက ခဏတာ စိတ်အားထက်သန်မှု တစ်ခုပဲဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။ မကြာခင် ပျောက်

ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုအချိန်တွင် လီယောင်းသည် သူမ၏ အခန်းမှ ထွက်လာပြီး သူမအစ်ကို၏ ဓားက နံနက်ခင်းအလင်းရောင်တွင် တောက်ပနေသည့် လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ဆီသို့ သူမမျက်လုံးများ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြားမှ ထိုကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသနိုင်ခဲ့လျှင် သူမသည် ထိုထက်မက မည်သို့လုပ်ဆောင်

နိုင်မည်နည်းဟူသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော အမူအရာက သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်တွင် စွဲမြဲနေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လေ့ကျင့်ရေးဧရိယာဆီသို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

နေသည် ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ရှန်းယွီ၏ မဆုတ်မနစ်သော ပုံစံအပေါ် ရက်စက်စွာ ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ချွေးများသည် သူ၏ အဝတ်များကို စိုစွတ်စေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဓားသည် တစ်ခါမျှ တုန်ယင်ခြင်းမရှိပေ။ နေသည် မိုးကောင်းကင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသောအခါမှသာလျှင် သူသည် သူ၏ ဓားကို နောက်ဆုံးတွင် လျှော့ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဗိုက်က သူ့အား သတိပေးနေခဲ့သည်။

“ချက်ပြုတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

သူသည် သူ၏ နဖူးကို သုတ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ မနေ့က သူ၏ ဟင်းချက်မှု အောင်မြင်ပြီးနောက် ဆရာကောင်းသည် သူ့အား တောင်နှလုံးသားခန်းမ၏ စားဖိုမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဤရာထူးက သူမကူးပြောင်းခင်ကာလအထိ မရှိခဲ့ဘူးဟု ရှန်းယွီ ထင်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုအခန်းကဏ္ဍကို စိတ်ထားတန်တန်ဖြင့် လက်ခံခဲ့ပြီး မီးဖိုချောင်ဆီသို့ သွားနေစဉ် နေ့လယ်စာကို စတင် စီစဉ်နေခဲ့သည်။

...

“အစ်ကို့ဟင်းချက်တာ တကယ်ကောင်းတယ်နော်။ ဘယ်မှာ လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ”

လီယောင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ စားနေရင်း မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် သူပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာကို သူမ နှစ်သက်စွာ စားသုံးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ရိုးသားသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်သည် ဝါသနာကြောင့်ထက် လိုအပ်မှုကြောင့်သာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော လုပ်ဆောင်နိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ သာမန်အရာတစ်ခုအတွက် ထိုမျှ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးခံရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။

“ဒီကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ် အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဒီလောကမှာ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်လို့ရတယ်”

သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထိုအတွေးသည် ရယ်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသလို ထူးဆန်းစွာ စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့သည်။

“နည်းနည်းပဲ လေ့ကျင့်တာပါ”

သူက တမင်မရေမရာ ဖြေကြားလိုက်ပြီး အဆိုပါ ရိုသေထိုက်သော ကျင့်ကြံသူက သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို မပြောဆိုမီ ဆရာကောင်း၏ ပန်းကန်ပေါ်သို့ နောက်တစ်ပွဲကို ဂရုတစိုက် ခွဲဝေထည့်ပေးလိုက်သည်။

အစားအစာ စားသုံးနေသည့် အချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆရာကောင်း၏ ထိုးဖောက်မြင်တတ်သော အကြည့်က ရှန်းယွီအပေါ်သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျရောက်နေခဲ့ပြီး ရက်သတ္တသုံးရက်တာ မဆုတ်မနစ် လေ့ကျင့်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို အကဲဖြတ်နေခဲ့သည်။ ထိုကလေး၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အစားအစာ ပေးပို့ခြင်းကဲ့သို့သော သာမန်လုပ်ဆောင်မှုများတွင်ပင် သိသာထင်ရှားသည့် ချွေတာမှုနှင့် တိကျမှုအသစ်ကို ပြသနေခဲ့သည်။ ယခင်က သတိမထားမိခဲ့သော သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် ကြွက်သားများဖြင့် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီး ပုံမှန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေတတ်သည့် အမူအရာအစား တစ်စုံတစ်ရာသော တည်ငြိမ်သည့် ယုံကြည်မှုက နေရာယူခဲ့သည်။

“သူ့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသေးတယ်”

ဆရာသည် ဆင်ခြင်တွေးတောစွာဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးလိုက်

သည်။

“သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကသာ ဒီလောက် စိတ်ပျက်စရာကောင်းအောင် မရှက်တတ်ရင်ပေါ့လေ”

ညစာစားပြီး ပန်းကန်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့၏ တွဲဖက်မဖြစ်နိုင်သည့် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းသည် သက်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ ရှန်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဓားလေ့ကျင့်ခန်းကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားသည် နေ့လယ်ခင်းလေကို တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဖြတ်တောက်နေခဲ့သည်။ နေဝင်ချိန်သည် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပယင်းရောင်နှင့် ရွှေရောင်များဖြင့် အရောင်ခြယ်နေခဲ့သည်နှင့်အမျှ နာရီများသည် ထပ်ခါတလဲလဲနှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဆည်းဆာသည် စစ်မှန်သော မှောင်မိုက်ခြင်းအဖြစ်သို့ နက်ရှိုင်းလာသောအခါမှသာလျှင် သူသည် ခဏရပ်နားလိုက်ပြီး ချွေးစိုနေသော သူ၏ အဝတ်များက သူ၏ အရေပြားနှင့် ကပ်ညှိနေခဲ့သည်။ တောင်ကျရေစီးကြောင်းအတွင်း ရေချိုးခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ခုလုံးကို လန်းဆန်းစေခဲ့ပြီးနောက် ညစာပြင်ဆင်ရန်အတွက် ပူးပေါင်းမီးဖိုချောင်သို့ သူ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆရာနှင့် တပည့်များကြားတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆက်နွှယ်မှုများကို ခိုင်ခံ့စေမည့် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

ညစာစားပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ် စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးမြေသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး အားမလျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားသည် ဖြူဖျော့သောအလင်းတွင် ငွေရောင် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေခဲ့သည်နှင့်အမျှ လသည် ကြယ်များပြည့်နေသော ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ၎င်း၏ နှေးကွေးသော အကွေ့အဝိုက်ကို ခြေရာခံနေခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများမှ ဆရာကောင်းသည် ဇွဲမလျှော့သော တပည့်ကို ပို၍အသိအမှတ်ပြုသော အမူအရာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကောင်လေး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် သူ အစက ပယ်ချခဲ့သည့် ခေတ္တသာ စိတ်အားထက်သန်မှု မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာနေခဲ့သည်။ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဆရာသည် သူ၏ မနက်ခင်း တရားထိုင်ခြင်း၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အသံကာသည့်အဆောင်ကို သူ၏ ဝယ်ယူရမည့်စာရင်းထဲသို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် ဤမဆုတ်မနစ်သော အချိန်ဇယားကို အဆုံးမရှိ ထိန်းသိမ်းထားရန် ရည်ရွယ်ပါက ဆရာသည် သူ၏ နံနက်ပိုင်း တရားထိုင်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မှော်ဆန်သည့် ကြားဝင်စွက်ဖက်မှု လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

သန်းခေါင်ယံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် နာရီပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသော်လည်း တိကျနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သစ္စာရှိသော အဖော်ကဲ့သို့ ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်က သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- ၃၀ (+၁၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- ၃၀ → ၆၀]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ရက်တည်းဖြင့် အတွေ့အကြုံရမှတ် ဆယ်မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နှစ်ဆတိုးပြီးနောက် အခြေခံဓားနည်းစနစ်ကို သူ နားလည်သဘောပေါက်မှုက သိသိသာသာ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်နှင့် အဆိုပါ ဗဟုသုတသည် ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို ခံစားနိုင်ခဲ့ပြီး ပုံစံတစ်ခုချင်းစီသည် အသိစိတ်ဖြင့် များများစားစား တွေးတောနေရန်မလိုဘဲ နောက်တစ်ခုဆီသို့ သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမိန့်ပေးမှုဖြင့် သူ၏ ဖန်သားပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

[အမည်: ရှန်းယွီ]

[နယ်ပယ်: သေမျိုး]

[မျိုးစိတ်: လူသား]

[ဝိညာဉ်အမြစ်: မရှိ]

[နည်းစနစ်များ: အခြေခံဓားနည်းစနစ်: စတင်သူ (၆၀/၁၀၀)]

[ကျမ်းဂန်များ: မရှိ]

[စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်: အတွေ့အကြုံ နှစ်ဆတိုးခြင်း (ပြန်လည်အသုံးပြုချိန်: ၂၄ နာရီ)]

ဂဏန်းများကို လေ့လာရင်း ရှားပါးသောအပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်ကြာ ရည်မှန်းချက်ထား လေ့ကျင့်မှုက သူ့အား စတင်သူအဆင့်၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ကျော်ဖြတ်စေခဲ့သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် မနက်ဖြန်တွင် အသေးစားအောင်မြင်မှုသို့ သံသယမရှိ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျမ်းဂန်တစ်ခု တောင်းခံရန်နှင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပေတော့မည်။

သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေစဉ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း၊ ချီ စုစည်းခြင်း၊ ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ဆောက်ခြင်း၊ အနှစ်ဖွဲ့စည်းခြင်း ၊ ရွှေအနှစ်နှင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်။ ဤအရာများထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်များစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာသော်လည်း သူ၏ ချက်ချင်းအာရုံစူးစိုက်မှုသည် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်းပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအဆင့်သည် သူကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အမြစ်မရှိသူများပင် လုပ်ဆောင်နိုင်သော ကရုဏာသက်ဖွယ် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ခြင်းနှင့် ပုံသွင်းခြင်းတို့သာဖြစ်ပြီး သူကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အမြစ်မရှိသော သေမျိုးများပင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

“မနက်ဖြန်”

သူသည် ည၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို အနည်းငယ်မျှသာ အနှောင့်အယှက်ပေးသော အသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကတိပေးလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန် ငါ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ပေါ်က ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စစ်မှန်တဲ့ ခြေလှမ်းကို လှမ်းမယ်”

သို့သော် ယခုအချိန်အတွက် သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က အနားယူရန် တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို အသစ်တွေ့ရှိသည့် တိကျမှုဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ သွားခဲ့ပြီး စနစ်၏ နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်နှင့် ၎င်းမှ ယူဆောင်လာမည့် မြင့်တက်လာမည့် တိုးတက်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။