လမ်းညွှန်ချက်အားလိုက်ရှာခြင်း

မိုးသောက်ယံ၏ ပထမဆုံးသော နေရောင်ခြည်သည် ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်၍ တဖြည်းဖြည်း တက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤပုံစံသစ်နှင့် အသားကျနေခဲ့ပြီး တောင်တန်းတစ်လျှောက် မြူခိုးများ အပြည့်အဝ မပျောက်ကွယ်မီကပင် သူ့အား နှိုးထစေခဲ့သည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူသည် ရက်ပေါင်းများစွာ မဆုတ်မနစ် လေ့ကျင့်မှုများအပြီးတွင် မငြင်းဆန်တော့သော ကြွက်သားများဖြင့် သူ၏ အရွက်ခြောက်အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်။

သူသည် ရင်းနှီးသော လေ့ကျင့်ရေးမြေသို့ သွားခဲ့ရာ အေးမြသော နံနက်ခင်းလေသည် သူ၏ အသားအရေကို နမ်းရှိုက်နေခဲ့ပြီး လေ့ကျင့်ရေးဓားသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆင်သင့်ရှိနေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပထမဆုံးသောနေ့မှစ၍ သိသိသာသာ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းမှုတိုင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆောင်ယူလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားတိုင်းသည် နောက်တစ်ခုဆီသို့ သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းနေခဲ့သည်။ သစ်သားဓားသည် ရက်အနည်းငယ်အကြာက စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော တိကျမှုဖြင့် လေကို ဖြတ်တောက်နေခဲ့သည်။

အနီးနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာမှ လီယောင်းသည် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို မဖုံးကွယ်ထားသော စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ဤနံနက်ခင်း စောင့်ကြည့်ခြင်းကို သူမ၏ ပုံမှန်လုပ်ဆောင်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ ပြောင်းလဲမှုကို ဂုဏ်ယူမှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်တို့ ရောနှောကာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူမ သိခဲ့သော ပျင်းရိပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိသည့် လူငယ်သည် တစ်ညတာအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပုံမှန်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်၍ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးနေသည့် ဤရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ကျင့်ကြံသူဖြင့် အစားထိုးခံရလေပြီ။

နေသည် ပိုမိုမြင့်မားစွာ တက်လာပြီး သစ်တောမျက်နှာကျက်ကိုဖြတ်၍ အရိပ်များကို ချလိုက်စဉ် ရှန်းယွီသည် စိုးရိမ်စရာတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မနေ့ကထက် ပိုမို သန့်စင်လာသော်လည်း အကျိုးအမြတ် လျော့ကျလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ တစ်ချိန်က တက်ရမည့် မတ်စောက်သော တောင်ကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသော နည်းစနစ်သည် ယခုအခါ ပိုမို ထိရောက်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများဖြင့် ကျော်လွှားရန် လိုအပ်သည့် နားလည်မှု၏ ကုန်းပြင်မြင့်များမှ ပိုမိုသိမ်မွေ့သော စိန်ခေါ်မှုများကို တင်ပြနေခဲ့သည်။ သူ ပိုမို တိုးတက်လာလေလေ ထပ်မံတိုးတက်ရန် ပို၍ ခက်ခဲလာလေလေပင်။

သို့သော် အခြားသူများ စိတ်ပျက်အားငယ်နိုင်သည့်နေရာတွင် ရှန်းယွီသည် ယုတ္တိတန်သော တိုးတက်မှုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူ အသေးစားအောင်မြင်မှုသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တိုးတက်မှုသည် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ၎င်းသည် အရာရာ၏ သဘာဝအစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဤအသိတရားသည် သူ့ကို အားမလျော့စေဘဲ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို နှစ်ဆတိုးလိုက်ပြီး ပုံစံတစ်ခုစီကို စိတ်အားထက်သန်မှုအသစ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

နေသည် အပြာရောင်ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်၍ ၎င်း၏ အကွေ့အဝိုက်ကို ခြေရာခံနေခဲ့ပြီး သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားအောက်တွင် အရိပ်များ ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ အစားအစာနှင့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် ခဏတာ ရပ်နားခြင်းများမှလွဲ၍ သူ၏ မရပ်မနား စည်းချက်ကို မည်သည့်အရာမှ မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မှောင်မိုက်ခြင်းက တောင်တန်းကို ဝါးမျိုသွားသည့်အခါ ရှန်းယွီသည် နာရီပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ အသက်ရှုသံကို ထိန်းချုပ်ထားရင်း ကြယ်များအောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သစ္စာရှိသော အဖော်ကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်သည် သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- စတင်သူ (၇၀/၁၀၀) (+၁၀/၁၀၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- စတင်သူ (၇၀/၁၀၀) → အသေးစားအောင်မြင်မှု (၀/၂၀၀)]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ရှန်းယွီသည် ကျေနပ်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှု ရောနှောလျက် ထိုအသိပေးချက်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ တိုးမြှင့်လာသော ခက်ခဲမှုကြားမှပင် သူသည် နောက်ထပ် အတွေ့အကြုံရမှတ် ဆယ်မှတ်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ခုနစ်ဆယ်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အာရုံကို အမှန်တကယ် ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ နှစ်ဆတိုးပြီးနောက် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ၁၄၀ မှတ်ကို ပြသခြင်းအစား စနစ်သည် သူ့ကို အသေးစားအောင်မြင်မှုသို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ ကောင်တာကို ၂၀၀ တွင် သုညအဖြစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါ အတွေ့အကြုံတွေကို လျှံကျအောင် လုပ်ပြီး စနစ်ကို အခွင့်ကောင်းယူလို့ မရဘူးပေါ့”

သူသည် သူ၏ မေးစေ့ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

၎င်းက အထူးတလည် ပြဿနာမရှိပေ။ သူ၏ ရေရှည်ဗျူဟာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် နောက်ထပ်ပြောင်းလဲနိုင်သော အချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး နွမ်းနယ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနားယူခွင့်ပေးရန်အတွက် သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

...

နံနက်ခင်းသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရှန်းယွီကို သူ၏ အိပ်မက်မဲ့ အိပ်စက်ခြင်းမှ နှိုးဆွလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်များ ခြေထောက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်စဉ် ပုံမှန် လေ့ကျင့်ရေးဆီသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားခြင်းအစား စဉ်းစားသုံးသပ်မှုက နေရာယူခဲ့သည်။ ယနေ့သည် အရေးပါသော လမ်းဆုံလမ်းခွသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျမ်းဂန်တစ်ခုအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီခဲ့သော်လည်း တွန့်ဆုတ်မှုက သူ့ကို ခဏရပ်စေခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် အတွေ့အကြုံကို လျှံကျအောင် လုပ်ခြင်းဖြင့် စနစ်ကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ အတွေ့အကြုံကို သုညသို့ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခဲ့သောကြောင့် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ကျမ်းဂန်ကို ချက်ချင်း လေ့ကျင့်ရန် မလိုချင်သေးပေ။ ကျမ်းဂန်များသည် နည်းစနစ်များထက် ပိုမိုခက်ခဲသည်ဟု ယူဆရပြီး အကယ်၍ သူ ကျမ်းဂန်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး တိုးတက်မှုမရှိပါက တစ်နေ့တာကုန်ဆုံးသောအခါ သူသည် နှစ်ဆတိုးရန် မည်သည့်အရာမှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျမ်းဂန်ကို မလေ့ကျင့်မီ ဓားနည်းစနစ်တွင် အတွေ့အကြုံ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေစေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျမ်းဂန်တွင် ဘာမျှ မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်တောင် နောက်တစ်နေ့တွင် နှစ်ဆတိုးရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ “တော်တော်လေးလိမ္မာပါးနပ်တဲ့ စီမံကိန်းလို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြောရဲတယ်”

သူ၏ အစီအစဉ် ခိုင်မာသွားသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဓားလေ့ကျင့်မှုကို အာရုံစိုက်မှုအသစ်ဖြင့် ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ယခုအခါ အသေးစားအောင်မြင်မှု၏ ပြောင်မြောက်သော တိကျမှုဖြင့် သယ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများတွင် ဆရာကောင်းသည် သူ ထည့်သွင်းထားသော တန်ဖိုးကြီး အသံကာရံ ဖောင်ဒေးရှင်းကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ငြိမ်းချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသင့်သော်လည်း သူသည် ထူးဆန်းစွာ အာရုံပျံ့လွင့်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး သူ၏ အာရုံသည် သူ၏ တပည့်ငယ်၏ လေ့ကျင့်ရေးမြေဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

“တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ”

သူသည် အလွန်အကျွံသုံးစွဲမှုအတွက် ဆင်ခြေပေးရင်း သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ အာမခံခဲ့သည်။ သို့သော် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ ထိရောက်မှုကြားမှပင် သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်များတစ်လျှောက် ထူးဆန်းသော သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သော ဇွဲရှိရှိ လေ့ကျင့်မှု၏ ဝေးလံသောအသံများကို လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဆရာသည် သူ၏ အခန်းပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူအောက်တွင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သူ မြင်နေသည့်အရာကို အမှန်တကယ် သတိပြုမိသွားသည့်အခါ ထိုအပြုံးသည် မျက်လုံးပြူးမျက်ဆံပြူး အံ့အားသင့်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဘာ အဲဒါက…”

ဆရာကောင်း၏ ရာစုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံက ရှန်းယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော သိမ်မွေ့သည့် ပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း သိရှိစေခဲ့သည်။ ထိုကောင်လေးသည် အခြေခံဓားနည်းစနစ်တွင် အသေးစားအောင်မြင်မှုသို့ မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လေးရက်အတွင်း အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင်။

စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များ၏ အလွန်လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ တိုးတက်မှုက အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်မရှိသူ တစ်ဦးအတွက် စစ်မှန်စွာ အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော တပည့်သည် ကျမ်းဂန်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် လာရောက်တောင်းဆိုသည့်အခါ ပေးအပ်ရန် သင့်လျော်သော ကျမ်းဂန်ကို စိတ်ထဲမှ ပြင်ဆင်နေစဉ် ဆရာကောင်း၏ အပြုံးက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ကောင်လေးသည် အသေးစားအောင်မြင်မှု ရရှိပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ကျမ်းဂန်အတွက် အဘယ်ကြောင့် မလာသနည်းဟု သူနားမလည်ခဲ့ပေ။

နေသည် ကောင်းကင်တွင် ပိုမိုမြင့်မားစွာ တက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီသည် သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားဖြင့် စနစ်တကျ တိကျစွာ လေကို ဖြတ်တောက်နေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ယခုအခါ အသေးစားအောင်မြင်မှု၏ သန့်စင်သော အရည်အသွေးကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် စိန်ခေါ်မှုအသစ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ စတင်သူအဆင့်တွင် အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုများသည် ယခုအခါ သိသိသာသာ ပို၍ ခက်ခဲသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ လိုအပ်လာခဲ့ပြီး သေးငယ်သော တိုးတက်မှုတိုင်းသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်သော ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်မှုတို့မှတစ်ဆင့် ထုတ်ယူခဲ့ရသည်။

တစ်နေ့တာလုံးတွင် သူသည် နှစ်ကြိမ်သာ ရပ်နားခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ်တွင် သူသည် လီယောင်းနှင့် ဆရာကောင်းတို့အတွက် နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်ရန်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ ညစာကို ဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းချက်ခြင်းဆိုင်ရာ အနားယူမှုများသည် သူ့ကိုယ်သူ ချမှတ်ထားသော ပင်ပန်းဆင်းရဲသည့် လေ့ကျင့်မှုပုံစံမှ ခဏတာ အနားယူခြင်းမှ ကြိုဆိုစရာကောင်းသည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူ၏လက်များသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှီးဖြတ်ပြီး အသားများကို အရသာထည့်နေသည့်တိုင် သူ၏စိတ်သည် ဓားပုံစံများပေါ်တွင် စွဲမြဲနေဆဲဖြစ်ပြီး မကြာမီ ကိုယ်ထိလက်ရောက် လုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်များကို စိတ်ထဲမှ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

“အခု ပိုခက်လာပြီ”

နေ့လယ်ခင်းသည် ညနေဆီသို့ ကူးပြောင်းလာစဉ် သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်

လိုက်သည်။

“ရမှတ်တစ်မှတ်ရဖို့ ဆယ်ဆ ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်နေပြီ”

ဤအသိတရားက သူ့ကို စိတ်ဓာတ်မကျစေပေ။ သူ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည့်အရာကိုသာ အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံမှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုခက်ခဲလာသည့် ပုံစံကို လိုက်နာသည်။ သူ့ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်စေသည့်အရာမှာ တစ်နေ့တာပြန်လည်သတ်မှတ်ခြင်းမပြုမီ လုံးဝ တိုးတက်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေပင်။ ထိုသို့သော ရလဒ်သည် သူ၏ မြင့်တက်လာသော တိုးတက်မှုဗျူဟာအတွက် အလွန်ဆိုးရွားစေမည်ဖြစ်ပြီး စနစ်မှ နှစ်ဆတိုးရန် မည်သည့်အရာမှ ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ညနေဆည်းဆာက တောင်တန်းကို ပယင်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်များဖြင့် အရောင်ခြယ်နေစဉ် ရှန်းယွီသည် စိတ်အားထက်သန်မှုအသစ်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးခဲ့ရာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုမိုတိကျလာပြီး ပိုမို လျင်မြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သာမန်ဝတ်ရုံများသည် ချွေးများ စိုရွှဲနေသော်လည်း ထိုနေ့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးတက်မှုကို အနည်းဆုံး ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားသောကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လက်မခံဘဲ နေခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရင်းနှီးသော ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်သည် ပေါ်လာသည့်အခါ ရှန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ အနားယူခွင့်ပေးခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၃/၂၀၀) (+၃/၂၀၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၃/၂၀၀) → (၆/၂၀၀)]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

သူသည် ထိုအသိပေးချက်ကို သက်သာရာရမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှု ရောနှောလျက် လေ့လာခဲ့သည်။ သုံးမှတ်….

၎င်းသည် ယခင်ရက်များက သူ စုဆောင်းခဲ့သည့်အရာ၏ အနည်းငယ်သော အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သုံးမှတ်ကို ခြောက်မှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည့် နှစ်ဆတိုးခြင်းသည် အကျိုးသက်ရောက်သောအခါ ဗဟုသုတများသည် သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ရေလွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ဓားနည်းစနစ်ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများသည် အံ့သြဖွယ် ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စီးဆင်းလာခဲ့သည်။

နားလည်သဘောပေါက်မှုကို သူ လုံးဝစုပ်ယူလိုက်သည့်အခါ အရာတစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် စတင်သူအဆင့်တွင် ၇၀ မှတ်ကို နှစ်ဆတိုးခဲ့ရသည့်အခါထက် သုံးမှတ်ကို နှစ်ဆတိုးခြင်းကပင် နည်းစနစ်ဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ပိုမိုပေးခဲ့သည်။

ဤအရာသည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သည့်အခါ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသွားသည်။

အသေးစားအောင်မြင်မှုသည် အခြေခံအားဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအဆင့်ရှိ သေးငယ်သော တိုးတက်မှုများပင် သူ၏ နည်းစနစ်အတွက် နက်နဲသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။ ဤနှစ်သိမ့်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လိုအပ်နေသော အနားယူချိန်ကို ခွင့်ပြုရန် သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

မိုးသောက်ယံသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရှန်းယွီကို အိပ်မက်မဲ့ အိပ်စက်ခြင်းမှ နှိုးဆွလိုက်သည်။ အသိစိတ်ပြန်လည်ရရှိလာသောအခါ တစ်ခုတည်းသော အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ကျမ်းဂန်တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

“ငါ အခု ကျမ်းဂန်နားနေဆောင်ကို သွားသင့်သလား”

သူသည် သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို ဂရုတစိုက် ချင့်ချိန်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ ဆရာကောင်း၏ ကတိစကားကို သတိရသွားခဲ့သည်။ သူ အသေးစားအောင်မြင်မှု ရရှိသည့်အခါ သူ့ထံ တိုက်ရိုက်လာရန် ဆရာက ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။ ဆရာ၏ သိမ်မွေ့သော အကာအကွယ်ကို သူ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည့်အခါ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ဆရာ၏ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုမရှိဘဲ သူသည် ကျမ်းဂန်နားနေဆောင်တွင် အရှက်ရခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ချခံရခြင်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ်ရှိသည်။

“ငါ သူ့အခန်းကို အခု သွားသင့်လား”

ထိုမေးခွန်းသည် ခဏတာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သော်လည်း ရှန်းယွီသည် ခေါင်းခါခြင်းဖြင့် ပယ်ချလိုက်သည်။

“အခုက စောလွန်းသေးတယ်။ ငါ ဆရာရဲ့ မနက်ခင်း တရားထိုင်တာကို အနှောင့်အယှက်မပေးသင့်ဘူး။ နေ့လယ်စာ စားချိန်ကျမှပဲ မေးလိုက်မယ်”

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ပြန်ယူကာ သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးမြေသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ နေ့လယ်စာ မစားမီ ခြောက်နာရီ ကျန်နေသေးသည်။ သူသည် နေ့လယ်စာ မတိုင်မီ ဓားကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်

သည်။ အဆုံးတွင် အလကားစောင့်နေခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းသည်။

နံနက်ခင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း တောင်ထိပ်၏ အောက်ခြေမှ ရင်းနှီးမှုမရှိသော အသံများ ခေါ်ဆိုလာခြင်းဖြင့် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ တောင်နှလုံးသားခန်းမရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုဆီကနေ သင်ယူချင်ပါတယ်”

ရှန်းယွီသည် ထိုခေါ်ဆိုသံများကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို မရပ်မနား ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏ သင်ယူလိုသည့်တောင်းဆိုမှု၏ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဟန်ဆောင်မှုက သူတို့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ ကျင့်ကြံမှုဝတ္ထုများတွင် ထိုကဲ့သို့ စိန်ခေါ်မှုများမှ ကောင်းသောအရာ ဘယ်သောအခါမှ မလာခဲ့ပေ။ သူ အသည်းအသန် ရှောင်ရှားလိုသည့် ဇာတ်လိုက်ဗဟိုပြု ပုံပြင်များကဲ့သို့ပင် ဤဧည့်သည်များသည် ယဉ်ကျေးသော စကားလုံးများနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ ရှောင်လွှဲခြင်း ဗျူဟာက အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် အသံအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တောင်ခြေမှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နောက်ကျောမှ တိုက်ရိုက်ပင်။ ထိုဖိတ်မခေါ်သော ဧည့်သည်များသည် အမှန်တကယ်တွင် အကြောင်းပြန်ကြားခြင်းမရှိဘဲ တောင်ထိပ်သို့ တက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို လျှော့ချလိုက်စဉ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒုက္ခကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အာရုံစိုက်မှုမခံရစေရန် သူ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုဒုက္ခက သူ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ချေပြီ။ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သောအခါ မပြည့်မစုံ ဖုံးကွယ်ထားသော ကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြနေသည့် ပုံသဏ္ဌာန် ငါးခုကို သူ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မဲ့ပြုံးများက အချင်းချင်း သိနားလည်သည့် အကြည့်များဖြင့် လဲလှယ်နေခဲ့သည်။

တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ အသံသည် ဟန်ဆောင်သော ရိုသေမှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။ “ကျွန်တော်တို့ တောင်နှလုံးသားခန်းမရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု လာရောက်တောင်းခံတာပါ”