ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှု
Vol. 1 Ch. 8
ရှန်းယွီသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော တပည့်ငါးဦးကို အကဲခတ်လိုက်ရာ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်နေသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးစိတ်သည် သူတို့ထံမှ ပျံလွှင့်နေသည်။ ဤအရည်အချင်းမရှိဟု ယူဆရသော စီနီယာအစ်ကိုကို အရှက်ခွဲရန် ရှာဖွေနေသည့် မာနကြီးသော ဂိုဏ်းတပည့်များကို ကျင့်ကြံခြင်းဝတ္ထုများထဲတွင် သူဖတ်ဖူးသည်။
သို့သော် ရှန်းယွီသည် အလွယ်တကူ မြှူဆွယ်ခံရသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရှင်သန်မှုဗျူဟာသည် မလိုအပ်သည့် ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားခြင်းပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့ထက် အားနည်းသူများနှင့် ရန်ပွဲရှာရန်မှတစ်ပါး အခြားလုပ်စရာမရှိသူများနှင့် ဖြစ်သည်။ ကျင့်သားရနေသော တည်ငြိမ်မှုဖြင့် သူသည် ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြပြီး ရိုးရာနှုတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
“ဂျူနီယာညီလေးတို့ ကျွန်တော် လမ်းညွှန်မှု ပေးလို့ မရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”
သူ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် တမင်တကာ နှိမ့်ချသော အနေဖြင့် “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ဒုက္ခရှာသူ အဖွဲ့ငယ်လေး၏ ထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင် ဂူဝူချင်းသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တွားသွားသော မဲ့ပြုံးကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ တောင်နှလုံးသားခန်းမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် အရည်အချင်းမရှိသော သေမျိုးဖြစ်သည်ဟု သူကြားခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှလောက် ကြောက်
တတ်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဤအရာက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုလွယ်ကူပေတော့မည်။
“စီနီယာအစ်ကို အစ်ကို နားလည်မှုလွဲနေပြီ”
ဂူဝူချင်းက မဟုတ်မမှန်သော ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံတာက ကျွန်တော် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့် ဂျုနီယာညီလေးတွေပါ”
သူက သူ၏နောက်တွင်ရှိသော တပည့်လေးဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ သူတို့သည် ရှန်းယွီကို စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် ရန်လိုမှုကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။
ရှန်းယွီသည် သူတို့ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်ရာ သူတို့သည်လည်း စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများမဟုတ်ဘဲ ပြင်ပနည်းစနစ်များ လေ့ကျင့်နေသည့် တပည့်များသာဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူတို့၏ ရင်ဆိုင်လိုစိတ်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်များ၊ ပခုံးများ၏ တင်းမာမှုတို့တွင် ရေးထိုးထားသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုက ပြင်ပနည်းစနစ်ကို စတင်ကျင့်ကြံနေတာကို သူတို့ ကြားပြီးတော့ စူးစမ်းချင်ကြတာပါ”
ဂူဝူချင်းက ချောမွေ့စွာ ဆက်ပြောသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုက ညီငယ်လေးတွေကို မျက်နှာသာပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ရှန်းယွီသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒုက္ခသည် အလွန်သတိထားသူများပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိတတ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
“မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”
ရှန်းယွီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
မမျှော်လင့်ထားသော မေးခွန်းက ဂူဝူချင်းကို အလန့်တကြား ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဒီလူက ဒီအချိန်မှာ ဘာကိုမေးနေတာလဲ။ စီနီယာအစ်ကိုမှာ ဦးနှောက် ပြဿနာများ ရှိနေသလား။
သို့တိုင် သူသည် ထိုထူးဆန်းသော တောင်းဆိုချက်ကို မျက်နှာသာပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နာမည်က ဂူဝူချင်းပါ”
သူက ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော မကျေနပ်မှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ရှန်းယွီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရမှုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ချန်းမိုလည်း မဟုတ်သလို လင်းဖန်လည်း မဟုတ်ပေ။ ယန်ချန်းလည်း မဟုတ်သောကြောင့် ဇာတ်လိုက်၏ နာမည်မဟုတ်ပေ။ ဤအရာသည် ဂူဝူချင်းသည် သူ့လိုပင် နောက်ခံဇာတ်ကောင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သော ကျင့်ကြံမှု ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခုကို ဖြစ်စေခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤခမ်းနားသော ပုံပြင်ထဲမှ ဇာတ်ပို့များသာဖြစ်ရာ သူတို့ကို သူဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ။
“ကောင်းပြီလေ”
ရှန်းယွီက သူ အသစ်တွေ့ရှိသော ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဂူဝူချင်းသည် သူ၏ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ရှန်းယွီသည် ပြင်ပနည်းစနစ်ကို လေးရက်ခန့်သာ စတင်ကျင့်ကြံခဲ့သည်ဟု သူကြားခဲ့ရသော်လည်း သူ၏လူများက တစ်လနီးပါး လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် အသေးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ကိုပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အားထုတ်မှုမရှိသော အောင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး တောင်နှလုံးသားခန်းမအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကို ထူထောင်ရန် ပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးပင်။
တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ခြင်းဖြင့် ဂူဝူချင်းသည် ပထမဆုံး စိန်ခေါ်သူအား ရှေ့သို့ တက်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ရှန်းယွီသည် ပထမဆုံး စိန်ခေါ်သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး ထိုသူ၏ ကိုယ်ဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများကမူ သူ၏ လွန်ကဲသော ယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် အခြားတစ်ဖက်သား မည်သည့်ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ရရှိထားသည်ကို မသိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲစေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပြိုင်ဘက်များကို လျှော့တွက်ရန် သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ရန် လုပ်သူမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး ဗျူဟာမှ မွေးဖွားလာသည့် အလေ့အကျင့်ဖြစ်သည်။ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကို သူ၏ အသက်အပေါ် မူတည်သည့်အလား လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ရှန်းယွီထံသို့ ဓားကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သော်လည်း ရှန်းယွီက ပုံမှန်အတိုင်း ခန့်မှန်းရလွယ်သော ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဘေးတိုက်ရှောင်လိုက်သည်။ အရည်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ရှန်းယွီသည် ပြန်လှန်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ထိုသူ မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို သတိမပြုမိမီကပင် သူ၏ဓားသည် စိန်ခေါ်သူ၏ လည်ပင်းတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ စိန်ခေါ်သူသည် ကြောက်ရွံ့စွာ တံထွေးမျိုချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်မြှောက်ကာ လက်နက်ချလိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်နက်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
ဂူဝူချင်း၏ မျက်နှာသည် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ကာ ရှုံ့တွသွားခဲ့သည်။
“အမှိုက်ပဲ”
သူက အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားသော သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် စိန်ခေါ်သူတစ်ဦးကို ရှေ့သို့ တက်လာရန် ချက်ချင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
ဤတစ်ဦးသည် အနည်းငယ် ပို၍ ကြာကြာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်သော ဓားဝှေ့ယမ်းမှု အနည်းငယ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ ပစ်မှတ်နှင့် မထိတွေ့ခဲ့ပေ။ ရှန်းယွီသည် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ရေကဲ့သို့ ရွေ့လျားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားထုတ်မှုမရှိသော တိကျမှုဖြင့် တုံ့ပြန်နေခဲ့သည်။ ဒုတိယ စိန်ခေါ်သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိမိသွားပြီး ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်ရခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်မှုသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
တတိယမြောက် စိန်ခေါ်သူများလည်း အလားတူ ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ တစ်လကြာ လေ့ကျင့်မှုများကြားမှ ရှန်းယွီ၏ သာလွန်သော နည်းစနစ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။ ဆက်တိုက် အောင်ပွဲခံမှုတိုင်းတွင် ဂူဝူချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုမို မှောင်မိုက်လာခဲ့ပြီး ဒေါသနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စစ်ပွဲဆင်နွှဲနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အသိတရားသည် သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ရှန်းယွီကို လုံးဝ လျှော့တွက်ခဲ့မိခြင်းပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရည်အချင်းမရှိဟု ယူဆရသော ဤတပည့်သည် ပြင်ပနည်းစနစ်ကို စတင်ကျင့်ကြံရုံသာမက အသေးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးလူသည်လည်း အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ရှန်းယွီသည် ယခင်တိုက်ပွဲများဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဂူဝူချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးအပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ဆုံး လက်အောက်ငယ်သားအား ရှေ့သို့ တက်လာရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။
ရှန်းယွီသည် သူ၏ ယခင်အောင်ပွဲများကြားမှ အစောင့်အကြပ်ကို လျှော့ချရန် ငြင်းဆန်ကာ သတိရှိနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး စိန်ခေါ်သူသည် သူ၏ စတင်လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်လိုက်
သည့်အခါ ရှန်းယွီသည် ယခင်ကအတိုင်း ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်သော်လည်း သူ ပြန်လှန်
တိုက်ခိုက်သည့်အခါ ပြိုင်ဘက်က မမျှော်လင့်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ရှောင်ရှားလိုက်ရာ သူ့အား အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်စေခဲ့သည်။ ဤတစ်ဦးသည် သူ၏ ရှေ့မှ လူများထက် ပိုမို အတွေ့အကြုံရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ကာကွယ်ရေး ကိုယ်ဟန်အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရှန်းယွီသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က တိုက်ခိုက်ရန် လှုပ်ရှားလာမည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှု ရောက်လာသောအခါ သူသည် အောက်သို့ ကိုင်းညွှတ်၍ ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဓားဖြင့် စိန်ခေါ်သူ၏ လည်ပင်းကို အောက်မှ ပစ်မှတ်ထားကာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်သည် အချိန်မီ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်နိုင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။
ဤလက်နက်ချင်း ဖလှယ်မှုသည် တင်းမာသော စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီး မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသာစီးမရရှိခဲ့ပေ။ ဂူဝူချင်းသည် ပို၍ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာကာ ရှုပ်ထွေးမှုအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် အဘယ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၏ လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမှ မပြသရနာလဲ။ ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာမှာ သူ၏လူပင် အနောက်သို့ တွန်းပို့ခံနေရသည့်ပုံစံမျိုး ဘာလို့ဖြစ်နေရတာလဲ။
ရှန်းယွီသည် သူ့ပြိုင်ဘက်၏ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်လိုက်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု လက္ခဏာများ စတင်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူအတွက် ဤခဏတာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ နေ့တိုင်း မိုးလင်းမှ သန်းခေါင်ယံအထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဓားဝှေ့ယမ်းမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကြီးမားသော တောင်းဆိုမှုများကိုပင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော အခိုက်အတန့်ကို အမိအရဖမ်းဆုပ်၍ ရှန်းယွီသည် အံ့သြဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ခိုက်မည့်ဟန် ဆောင်လိုက်ရာ ထိုသူက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏ဓားကို ခုခံရန် မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ရှန်းယွီသည် သူ့အား ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ စင်ကြယ်သော ဓားနည်းစနစ်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ ကွဲထွက်သွားသော လမ်းကြောင်းက သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
မဆိုင်းမတွပင် ရှန်းယွီသည် လှဲကျသွားသော ကန်ချက်ဖြင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ စိန်ခေါ်သူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အသက်ရှူမဝဘဲ လဲလျောင်းနေစဉ် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို စိန်ခေါ်သူ၏ လည်ချောင်းတွင် ဖိထားလိုက်သည်။
"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဓားတွေကိုပဲ သုံးရမယ်လို့ ဘယ်သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ"
သူ၏ ပြိုင်ဘက်က မကျေမချမ်း အရှုံးပေးလိုက်သည့်အခါ ရှန်းယွီသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
စိန်ခေါ်သူ လေးဦးလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဂူဝူချင်း၏ အဖွဲ့ဘက်သို့ သေးငယ်၍ သင့်လျော်သော ဦးညွှတ်မှုကို ပြသပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ကာကွယ်မှုတွင် အလွန်အကျွံ မလုပ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် ထပ်မံ ဒုက္ခမရှာတော့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဂူဝူချင်းသည် ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာက ဒေါသေကြောင့် ရှုံ့တွနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝတွင် ဤမျှလောက် အရှက်ရဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုကို သူ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားခြင်း၊ အားထုတ်မှုမရှိသော အောင်ပွဲများ…
ရှန်းယွီသည် သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အထင်သေးနေခဲ့ခြင်းပင်။
ဤစော်ကားမှုကို အဖြေမပေးဘဲ သူ လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဂူဝူချင်းသည် အသိဉာဏ်အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော မျက်ကန်းဒေါသဖြင့် ထွက်ခွာသွားသော ရှန်းယွီထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ဓားကို သတိမမူဘဲရှိနေသော စီနီယာအစ်ကို၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။..