ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု

ရှန်းယွီ၏ နောက်ကျောကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဂူဝူချင်းသည် တောရိုင်းဆန်သော ပုံစံမျိုးဖြင့် ရန်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ဓားသည် အန္တရာယ်ရှိစွာ တလက်လက်တောက်ပနေလျက် သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် သူ အရှက်ရခဲ့သည်ကို လက်စားချေရန်သာမက သူ၏တစ်ကိုယ်ရည် ဆန္ဒနှင့် ပို၍သက်ဆိုင်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အလှပဂေးဆုံးဖြစ်သော လီယောင်းသည် ဤအသုံးမကျသည့် စီနီယာအစ်ကိုအပေါ် မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်းမသိ စွဲလမ်းနေခဲ့သည်။ ယင်းက မဖြစ်သင့်ပေ။

ထိုအကြောင်းရင်းကသာ ဂူဝူချင်း ယနေ့လာရောက်ကာ ဤရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလုံးကို စီစဉ်ခဲ့ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီ၏ သနားစရာကောင်းသော ရှုံးနိမ့်မှုကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ရပြီး သူ၏ တန်ဖိုးမရှိသည့် အမှိုက်ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ရရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏လူများ အလွန်အမင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောကြောင့် သူ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတော့မည်ပင်။

သူ သေသွားရင် သူမ သူ့ကို မေ့သွားလိမ့်မယ် ဟု ဂူဝူချင်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

မိန်းမတွေက ရိုမန့်တစ်ဆန်လွန်းတယ်။ အမြဲတမ်း မှားယွင်းတဲ့ ယောက်ျားတွေနောက် လိုက်နေတတ်တယ်။ သူ မရှိတော့ရင် ငါ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးမယ်။ ငါ သူ့ဘေးမှာ ရှိနေပေးမယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူမ ငါ့အပေါ် ပြန်လည် မြတ်နိုးလာလိမ့်မယ်။

သူ၏ ချက်ချင်း အောင်ပွဲခံရမည့်အရေးနှင့် အနာဂတ်တွင် သိမ်းပိုက်ရမည့်အရေးကို တွေးတောမိရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းမှ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံသည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အရူးထမှုကြား တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ရှိနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ရှန်းယွီ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ သူ၏ဓားကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဓားသည် ရှန်းယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မထိမီလေးတွင် ဖိအားကြီးတစ်ခုက လေ့ကျင့်ရေးမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ လေထုတစ်ခုလုံးသည် လေးလံပြီး စိတ်ကို ဖိစီးစေခဲ့သည်။ ဂူဝူချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး မမြင်နိုင်သော အင်အားဖြင့် ဖိထားခံရကာ သူ၏ အဆုတ်မှ လေများ အသက်ရှူမဝအောင် နာကျင်စွာ ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

“ဘာ”

သူက တိုးတိုးလေး အသက်ရှူရင်း အသက်ရှူကျပ်စေသော ဖိအားကို ဆန့်ကျင်၍ သူ၏ ခေါင်းကို မရုတ်တရက် မရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ အလွန်ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် သူ၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ်မျှ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လီယောင်းသည် သူတို့အပေါ် လေထဲတွင် လှပစွာ ပျံဝဲနေပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံများက အဇူရာတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ သူ့ပတ်လည်တွင် လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

သူမ လေပေါ်မှာ ပျံဝဲနေတာလား။

၎င်းသည် ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ အနည်းဆုံး ရောက်ရှိနေပြီဟုသာ အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဤအသိတရားသည် သူ့အား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း၏ ပဉ္စမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ ပုရွက်ဆိတ်ကို တောင်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းနှင့် တူနေခဲ့သည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူက စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ချွေးအေးများက သူ၏ နဖူးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင်က သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ဒီလောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာလား။

သူမသည် သေမျိုးမှ အထွတ်အထိပ် ချီ သန့်စင်ခြင်းသို့ သုံးလအတွင်း တိုးတက်ခဲ့သည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။ ၎င်းသည် သူ့ဘာသာသူ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ဆောက်ခြင်းသို့လား။ ဤသည်မှာ မည်သည့် ဘီလူးသဖွယ် ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မျိုးလဲ။ ၎င်းက လုံးဝ လိမ်လည်ခြင်းပင်။

လီယောင်း၏ အကြည့်သည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေကာ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်မှ အင်းဆက်ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ သူ့ကို ရှုမြင်နေခဲ့သည်။

“မင်းလို ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်းရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သေမျိုးကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်လား”

သူမ၏ အသံသည် တောင်ကျောက်ခဲ၏ လေးလံမှုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး စကားလုံးတိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ စီရင်ဆုံးဖြတ်ချက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နောက်ကျော၌ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူလှည့်လိုက်သောအခါ သူရပ်နေသည့်နေရာမှ လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် ဂူဝူချင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လျက်သားရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုသူ၏ ဓားသည် သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

သူ ငါ့ကို တကယ် သတ်တော့မှာလား ဟု ရှန်းယွီသည် စစ်မှန်သော အံ့အားသင့်မှုဖြင့် သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးနေစဉ် တွေးလိုက်သည်။

ဒီလိုဖြစ်ဖို့ ငါ ဘာလုပ်ခဲ့မိလို့လဲ။ ကျိန်ဆိုကျိန်ရဲတယ်။ ငါ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဖြစ်အောင်

တောင် အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့တာကို…

အခြေခံ ယဉ်ကျေးမှုကပင် လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို မတားဆီးနိုင်ပါက ဤကျင့်ကြံမှုလောကတွင် သူ ဘယ်လိုလုပ်ရှင်သန်နိုင်မှာလဲ။ သို့သော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုထက် ပိုမို အံ့အားသင့်စရာမှာ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်ပင်။ သူမသည် အမှန်တကယ် ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်တဲ့လား။

ရှန်းယွီသည် သူမကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဖော်ထုတ်ပြသနေသည့် စွမ်းအားထက် ပို၍ပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လီယောင်းက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည့်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ။

“ကျွန်တော် မှားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ”

ဂူဝူချင်းက တောင်းပန်လိုက်ရာ သူ၏ ယခင်မာနက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သိသာထင်ရှားသော ကြောက်ရွံ့မှုသာ ဖြစ်သည်။

လီယောင်းသည် သူ့ကို အေးစက်သော လျစ်လျူရှုမှုဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ အမူအရာက မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူ၏ တောင်းပန်မှုများ အလုပ်မဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဂူဝူချင်းသည် ဗျူဟာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ မင်း တပည့်ချင်း သတ်လို့မရဘူးလေ”

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ထင်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီယောင်းသည် သူ အထူးတလည် ဉာဏ်နည်းသူဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူနေသည့်အလား သူမခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

“မင်းလို ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကို ငါသတ်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းက ငါ့ကို အပြစ်ပေးမလား”

သူမ၏ အသံသည် အထင်အမြင်သေးမှုဖြင့် စိမ့်ဝင်နေလျက် မေးလိုက်သည်။

ဂူဝူချင်း၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများ၏ အမှန်တရားက သူ့ဆီသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမပြောတာ မှန်သည်။

သူ့လို တန်ဖိုးမရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရုံနဲ့ ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ ပါရမီရှင်ကို အပြစ်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အခြားသူများကို အုပ်ချုပ်သော စည်းမျဉ်းများသည် သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့် အဆင့်အတန်းရှိသူ တစ်ဦးအတွက် အကျုံးမဝင်ပေ။

လီယောင်း၏ လက်ဖဝါးတွင် စွမ်းအင်များ စတင် စုစည်းလာခဲ့ပြီး အေးစက်သော အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသော သေစေနိုင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားလုံးဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နီးကပ်လာသော သေခြင်းတရားကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဂူဝူချင်းသည် ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းကာ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် နောက်ဆုံး အားထုတ်မှုအဖြစ် ရှန်းယွီ၏ ခြေထောက်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ချမ်းသာပေးဖို့ ပြောပေးပါ”

သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများပင်လျှင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဤမျှလောက် သနားစရာကောင်းအောင် မြေလျှောက်တောင်းပန်နေသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ စိတ်ထဲတွင် ဂူဝူချင်းသည် သူ၏ ကောက်ကျစ်မှုကို ပြန်ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူသည် လီယောင်း၏ စီနီယာအစ်ကိုအပေါ် စွဲလမ်းမှုကို သိထားသည်။ အကယ်၍ ရှန်းယွီက သူ့အတွက် သနားခံပေးလျှင် သူမ သေချာပေါက် လိုက်လျောပေလိမ့်မည်။ ချမ်းသာပေးခံရပြီးသည်နှင့် သူသည် အချိန်စောင့်ဆိုင်းပြီး ဤလူကြောက် တစ်ယောက်တည်းရှိသည့်အခါ ပြန်လာ၍ လက်စားချေနိုင်ပေတော့မည်...

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ထိုသူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော သက်ပြင်းချသံသည် သူ့နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် မဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ သူသည် ဤလူကို ချမ်းသာပေးရန် လီယောင်းအား မတောင်းဆိုပါက ဂူဝူချင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုသူ မည်သူမဆို နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာရှာရန် လာဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ထိုတောင်းပန်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော တွက်ချက်သည့် အရောင်အဝါကို ရှန်းယွီ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ အသက်ရှင်ခွင့်ရပါက ဤလူသည် လက်စားချေရန် ပြန်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ငါ့ ကံကလည်း တကယ် ဆိုးလိုက်တာ။

ရှန်းယွီသည် လက်လျှော့အသိအမှတ်ပြုမှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏ ခြေထောက်ကို ရွှေ့လိုက်ကာ ဂူဝူချင်း၏ အားကုန် ဖမ်းဆုပ်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်သို့ လုံးဝမကြည့်ဘဲ သူသည် လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဂူဝူချင်းသည် ဤအရာကို အေးခဲနေသော မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ကြောက်တတ်သော စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို တကယ်ပဲ သေအောင်ထားခဲ့တာလား။ သို့သော် သူ၏ အတွေးများ အပြည့်အဝ မဖြစ်ပေါ်မီတွင် လီယောင်း၏ စုစည်းထားသော စွမ်းအင်သည် သူ့ကို ဖြတ်၍ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားခဲ့ပြီး အသက်မဲ့နေသော မီးခိုးငွေ့ ထွက်နေသည့် အခွံတစ်ခုသာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံများသည် နူးညံ့သော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ သူမပတ်လည်တွင် နေရာယူခဲ့သည်။

“ဒီအမှိုက်ကို မင်းတို့နဲ့အတူ ယူသွားလိုက်”

ကျန်ရှိသော တပည့်လေးဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ အသံက ငြင်းခုံရန် နေရာမပေးခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမသည် လှည့်ကာ ရှန်းယွီနှင့်အတူ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းမှ ဝေးရာသို့ လျှောက်သွားစဉ် သူ၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် လိုက်ဖက်ညီအောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သူတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေစဉ် လီယောင်းသည် စီနီယာအစ်ကို၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။ သူမ ယခင်က သိခဲ့သော ရှန်းယွီသည် သနားစိတ်ကြောင့် သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဂူဝူချင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေမည် မဟုတ်သော်လည်း သူမသည် သူ၏ ဆန္ဒများကို လိုက်လျောဟန်ဆောင်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ထိုအတွေးကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးအပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့ရာ ရှန်းယွီ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ရာသီဥတုတောင် ရုတ်တရက် အေးလာသလိုပဲ။

ထိုသို့တွေးတောရင်း သူသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။