ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁

မိုးသောက်ယံသည် တောင်နှလုံးသားခန်းမအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်းယွီသည် သူ၏ နေအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်တိုင်းတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ထွင်းထုထားသည်။ ယနေ့ပ မတူညီပေ။ ယနေ့တွင် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို လုံးဝ ထိတွေ့ခြင်းမရှိဘဲ တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာကိုသာ အာရုံစိုက်တော့မည်ပင်။

ယခင်နေ့က သူ၏ ပုံမကျပန်းမကျ လှုပ်ရှားမှုများမှ ရှက်ရွံ့မှု အမှတ်ရနေခဲ့သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူ ရှာဖွေနေသော စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခဏတာ အရှက်ရမှုက ဘာမှမဟုတ်ပေ။

တစ်နေ့တာလုံးတွင် ရှေးဟောင်း ကျမ်းလိပ်တွင် ဖော်ပြထားသည့် စီးဆင်းနေသော လှုပ်ရှားမှုများကို သူ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဆန့်ကျင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ကြွက်သားများက သဘာဝလှုပ်ရှားမှုကို ဆန့်ကျင်နေပုံရသည့် အနေအထားများသို့ ပြောင်းလဲနေစဉ် မရင်းနှီးသော တင်းမာမှုဖြင့် ပူလောင်နေခဲ့သည်။ နေသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံနေစဉ် ချွေးများသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံများကို စိုစွတ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ အသားအရေနှင့် ကပ်နေခဲ့သည်။

အစားအစာများကသာ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော လေ့ကျင့်မှုမှ ခဏတာ အနားယူချိန်ကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏ စိတ်သည် ကျမ်းဂန်ပေါ်တွင် စွဲမြဲနေဆဲဖြစ်ပြီး မကြာမီ သူ ကိုယ်ထိလက်ရောက် လုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်များကို စိတ်ထဲမှ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ညနေဆည်းဆာက တောင်တန်းကို ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင်များဖြင့် အရောင်ခြယ်နေစဉ် ရှန်းယွီသည် မဆုတ်မနစ်သော ပြင်းထန်မှုဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရင်းနှီးသော ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင် ပေါ်လာသည့်အခါ ရှန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ အနားယူခွင့်ပေးခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: (၀/၁၀၀)]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၂၄/၂၀၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၂၄/၂၀၀) → (၄၈/၂၀၀)]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ယခင်နေ့ကအတိုင်းပင် တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာသည် တိုးတက်မှု လုံးဝမပြသခဲ့ပေ။ နာရီပေါင်းများစွာ စိတ်အားထက်သန်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း သုညမှတ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်းယွီသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မခံစားခဲ့ရဘဲ ခိုင်မာသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသောအရာ မဟုတ်ပေ။ ကျမ်းဂန်များသည် အထူးသဖြင့် တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာကဲ့သို့ နက်နဲသော ကျမ်းဂန်များက အခြေခံ နည်းစနစ်များထက် ပိုမို ခက်ခဲခြင်းမှာ သဘာဝပင်။

သူ၏ ဓားနည်းစနစ် အတွေ့အကြုံ အလိုအလျောက် နှစ်ဆတိုးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပင်ပန်းသောအပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခုတော့ တိုးတက်နေသေးသည်။ သူသည် သူ၏ အရွက်ခြောက်အိပ်ရာပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် သိမ်းပိုက်သွားခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းသည် ရှောင်လွှဲမရသော သေချာမှုဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရှန်းယွီကို အိပ်မက်မဲ့ အိပ်စက်ခြင်းမှ နှိုးဆွလိုက်သည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူသည် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး ယခင်နေ့ကထက် အနည်းငယ် ပို၍ ချောမွေ့စွာ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော ကျရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် လုံးဝမပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

သူ မသိလိုက်ဘဲ လီယောင်းသည် အနီးနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် နားနေခဲ့ပြီး သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ လေ့ကျင့်မှုကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများက ဆော့ကစားချင်စိတ်ဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

“သူ တော်တော် ကြိုးစားတာပဲ”

သူမသည် စစ်မှန်သော လေးစားမှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ တွေးနေသော်လည်း သူမ၏ လက်များက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်နေသည့် သေးငယ်သော ပုံဆောင်ခဲ ကိရိယာတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေခဲ့သည်။ မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲသည် နေရာအပြောင်းအလဲများကြားတွင် ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာက အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် တင်းမာမှုတို့ဖြင့် ရှုံ့တွသွားကာ အထူးသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သော အခိုက်အတန့်များကို ဖမ်းယူနေစဉ် မှိန်ဖျော့သော နေရောင်ခြည်တွင် တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူမ၏ အလုပ် ပြီးမြောက်သွားသောအခါ လီယောင်းသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်စတင်ရန် လျှောကျသွားခဲ့ပြီး အဖိုးတန် မှတ်တမ်းများကို သူမ၏ ဝတ်ရုံထဲတွင် လုံခြုံစွာ ထည့်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ဤမှတ်ဉာဏ်များကို အမှတ်တရပစ္စည်းအဖြစ်နှင့် သူမစီနီယာအစ်ကို၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောင်းလဲမှုကို သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးထားပေတော့မည်ပင်။

ရှန်းယွီသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် စူးခနဲ ခံစားရသော ခံစားမှုက တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြောင်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ တင်းမာသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုခံစားမှုကို သာမန် စိုးရိမ်စိတ်အဖြစ် ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုခံစားမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးနေရာကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများတွင် ဆရာကောင်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အထူးပြု ဝိညာဉ်

နည်းစနစ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် သူ့တပည့်များ၏ အပြုအမူများကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ကွေးညွှတ်နေခဲ့သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ကြိုးစားနေကြတာပဲဟာ”

သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း မကျေမနပ် သဘောတူညီမှုဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ထိုနေ့သည် ယခင်နေ့ကအတိုင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားနည်းစနစ်တွင် များပြားသော တိုးတက်မှုကို ပြသခဲ့သော်လည်း ကျမ်းဂန်တွင် လုံးဝ မည်သည့်အရာမှ မပြသခဲ့သည့် နောက်ထပ် အခြေချနေထိုင်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၄၈/၂၀၀) → (၉၆/၂၀၀)]

သူ၏ ကျမ်းဂန်ကျင့်ကြံမှုတွင် သုည ဆက်လက်ပြသနေသော်လည်း ရှန်းယွီသည် သူ၏ အကောင်းမြင်စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၌ အရည်အချင်းမရှိသလို ဝိညာဉ်အမြစ်မရှိပေ။ ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် သူ့စနစ်၏ နှစ်ဆတိုးခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိပေ။ သူသည် အနည်းငယ်မျှသော တိုးတက်မှုကိုပင် ပြုလုပ်သရွေ့ အဆမတန် တိုးတက်မှုကနောက်ဆုံးတွင် လိုက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်သိမ့်ဖွယ် အတွေးဖြင့် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို အရှုံးပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ခွန်အားကုန်ခမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုအပ်နေသည့် အနားယူချိန်ကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့သည် သူ၏ နေရာသစ်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံမှန်လုပ်ငန်းစဉ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ လီယောင်းသည် သူ၏ ပုံမှန်နေရာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုက သူ၏ ထူးခြားသောအနံ့ကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ နေရာသစ်ဆီသို့ တိကျစွာ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ထပ်မံ၍ သူမသည် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာက အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် ရှုံ့တွသွားသောအခါ သို့မဟုတ် သူသည် နေရာအပြောင်းအလဲများကြားတွင် မတည်မငြိမ် ယိမ်းယိုင်နေသော အခိုက်အတန့်များအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် ထိုမသက်မသာသော စောင့်ကြည့်ခံနေရသည့် ခံစားမှုက နံနက်ခင်းတစ်လျှောက် ပြင်းထန်လာသောကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ နေ့လယ်စာ စားနေစဉ်တွင် သူသည် တောအုပ်ထဲတွင် တိရစ္ဆာန်ရိုင်းတစ်ကောင်က သူ့ကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေနိုင်ကြောင်း ဆရာကောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် ဆရာက သူ့ကို မယုံကြည်ပုံရသောကြောင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ညနေပိုင်း လေ့ကျင့်မှုအတွက် နေရာကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရင်းနှီးသော အခြေချနေထိုင်မှု ဖန်သားပြင်ကို ယူဆောင်လာသည့်အခါ ရှန်းယွီသည် ယခုအခါ မျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်များနှင့် ကြိုဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၉၆/၂၀၀) → (၁၉၂/၂၀၀)]

တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာဖြင့် တိုးတက်မှု လုံးဝ မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ဓားနည်းစနစ်သည် ယခုအခါ တိုးတက်မှု၏ အစွန်းတွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အခြေချနေထိုင်မှုတစ်ခု၊ နောက်ထပ် နှစ်ဆတိုးခြင်းတစ်ခုနှင့် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တော့မည်ပင်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုခရီးတွင် အရေးပါသော မှတ်တိုင်တစ်ခုပင်။ ကျင့်ကြံမှု ထုံးတမ်းစဉ်လာများအရ နည်းစနစ်တစ်ခု၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက သီအိုရီအရ သူ့အား ပထမအလွှာ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပေးလိမ့်မည်ပင်။ သို့သော် နည်းစနစ် ကျင့်ကြံမှုမရှိသောသူနှင့်သာ ညီမျှသည်။

နည်းစနစ်များကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဆန့်ကျင်၍ သူထံတွင် အခွင့်အလမ်းမရှိသေးပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်အမြစ်မရှိသူတစ်ဦးအတွက် ၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအန္တရာယ်ရှိသော လောကတွင် ရှင်သန်ရန် သူ၏ အဆုံးစွန်ပန်းတိုင်ဆီသို့ တိကျသော ခြေလှမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ခိုင်မာစေသော စိတ်အားထက်သန်မှုအသစ်ဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်နေ့၏ လေ့ကျင့်မှုနှင့် ၎င်းမှ ယူဆောင်လာမည့် တိုးတက်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ခိုင်ခံ့သော သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် လှပစွာ နားနေရင်း လီယောင်း၏ စူးရှသော မျက်လုံးများသည် စီနီယာအစ်ကို၏ လေ့ကျင့်မှု လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ခြေရာခံနေခဲ့သည်။ နံနက်ခင်းနေရောင်သည် သစ်ရွက်များကြားမှ စိမ့်ဝင်လာပြီး သူမ၏ စီးဆင်းနေသော အပြာရောင် ဝတ်ရုံများပေါ်တွင် အရိပ်အလင်း ပုံစံများကို ချနေခဲ့ရာ သူမသည် တိုးတက်လာသော လေးစားမှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းများသည် ရှန်းယွီ၏ အခိုက်အတန့်တိုင်းကို ဖမ်းယူထားကြောင်း သေချာစေရန် သေးငယ်သော ပုံဆောင်ခဲ ကိရိယာတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေခဲ့သည်။

“စီနီယာအစ်ကို တကယ် ကြိုးစားနေတာပဲ”

သူမသည် ဂုဏ်ယူမှုနှင့် စွဲလမ်းမှု ရောနှောလျက် သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နွေးထွေးစွာ တွေးလိုက်သည်။ သူ့ထဲရှိ ပြောင်းလဲမှုသည် သူမကို ဆက်လက် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ပျင်းရိပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိသော လူငယ်တစ်ဦးမှ နေ့စဉ် ပုံမှန်ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်၍ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးနေသော ဤ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းပင်။

သူမ၏ နေ့စဉ် စုဆောင်းမှုကို ကျေနပ်စေရန် လုံလောက်သော ဗီဒီယိုရိုက်ကူးမှုများကို စုဆောင်းပြီးနောက် လီယောင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ဆော့ကစားခြင်းမှ အလေးအနက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရှန်းယွီ၏ မကြာသေးမီက တောထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် လေ့ကျင့်ရေးနေရာများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောင်းလဲခဲ့ရသည့် တိုင်ကြားချက်များကို သတိရလိုက်သည်။ သူမ၏ အကာအကွယ်ပေးလိုသော စိတ်

ဗီဇက ချက်ချင်း မီးတောက်လာခဲ့သည်။

“ငါ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ဘယ်သတ္တဝါက အနှောင့်အယှက်ပေးရဲတာလဲ”

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်တောကို စူးစမ်းလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသော မည်သည့် သတ္တဝါမဆို ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် မကြာမီ နောင်တရပေလိမ့်မည်။ သူမနှင့် သက်ဆိုင်သောအရာကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များအကြောင်းကို နာကျင်ဖွယ် သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ယူရမည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် သေချာစေမည်။

နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခု သူမဆီသို့ ရောက်လာသောအခါ ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခုက သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်တွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤဒုက္ခပေးသော သားရဲကို ဖမ်းယူပြီးနောက် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုထံမှ မည်သည့်ဆုလာဘ်ကို တောင်းဆိုရမလဲ။ အနီးဆုံး မြို့ထဲတွင် အတူတူ အချိန်ကုန်ဆုံးသည့် တစ်ရက်လော။ သို့မဟုတ် ပြီးခဲ့သည့် ရက်သတ္တပတ်က သူ ပြင်ဆင်ခဲ့သော အထူးဟင်းလျာ….ဆရာကိုပင် အထင်ကြီးစေခဲ့သည့် မှိုများနှင့် လျှို့ဝှက် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များပါသော ဟင်းလျာကို ချက်ပြုတ်ခိုင်းရန် သူမ စည်းရုံးနိုင်မည်လော။

သူမ၏ စိတ်ကူးများသည် နှစ်သက်ဖွယ် အခြေအနေများကို လှည့်ပတ်နေစဉ် သူမသည် သစ်ကိုင်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခုန်ဆင်းကာ နက်နဲသော သစ်တော ကျူးကျော်သူကို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်းယွီသည် လှုပ်ရှားမှုအလယ်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး အေးခဲသော ခံစားမှုသည် ရေခဲရေကဲ့သို့ သူ၏ ကျောရိုးအောက်သို့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ မဆိုင်းမတွပင် သူသည် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသည် သူ၏ နံရိုးများကို ထုနှက်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဝှက်ထားသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို စစ်ဆေးရန် အရိပ်များကြားတွင် လှည့်လည်သွားခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။

သူ တွေးလိုက်ရာ တင်းမာမှုသည် သူ၏ ကြွက်သားတိုင်းတွင် လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ သတိရှိမှုကြားမှပင် သူသည် မြင်သာသော တိုက်ခိုက်သူကို မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ပုံမှန် သစ်တော ပတ်ဝန်းကျင်သာ သူ့ကို ဝန်းရံနေခဲ့သည်။ သို့တိုင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ခံစားမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး မမြင်ရသော မျက်လုံးများက စောင့်ကြည့်နေသည့် ထူးခြားသော ခံစားမှုပင်။

စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက ဘေးကင်းပုံမရတော့ဘူး”

သူ၏ ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကို စုဆောင်းရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လေ့ကျင့်ရေးမြေအသစ်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်လိမ့်မည်ပင်။ ဤရက်သတ္တပတ်၏ စတုတ္ထမြောက် နေရာပြောင်းခြင်းပင်။ ဤနှုန်းဖြင့် မကြာမီတွင် သူသည် ခန်းမဆောင်နှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အကွာအဝေးအတွင်း သင့်လျော်သော ရှင်းလင်းသော နေရာများ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ပင်။

တောင်နှလုံးသားခန်းမ၏ ထိပ်တွင်ရှိသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများတွင် ဆရာကောင်းသည် အထူးပြု ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များမှတစ်ဆင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤဒရာမာကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူ၏ ပါးစပ်သည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်တိုမှု ရောနှောလျက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

“ဒီကလေးတွေ ဒီတစ်ခါ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”

သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ တရားထိုင်ခြင်း ကိုယ်ဟန်အနေအထားသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံက သူ၏ တပည့်နှစ်ဦးနှင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းအကြောင်း အဖိုးတန် သင်ခန်းစာများကို သင်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ထူးခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ကစားနေသော မည်သည့် ထူးဆန်းသော ဂိမ်းတွင်မဆို ပါဝင်ပတ်သက်

ခြင်းထက် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

နောက်ထပ် လူသူကင်းမဲ့သော ရှင်းလင်းသည့်နေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် စိတ်အာရုံအသစ်ဖြင့် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနှောင့်အယှက်များ ထပ်မံမရှိဘဲ သူ၏ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်မှုပုံစံကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ သန်းခေါင်ယံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရင်းနှီးသော ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်သည် ယူဆောင်လာသည့်အခါ သူသည် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် အနားယူခွင့်ပေးလိုက်သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: (၀/၁၀၀)]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၁၉၂/၂၀၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အသေးစားအောင်မြင်မှု (၁၉၂/၂၀၀) → အလယ်အလတ် (၀/၃၀၀)]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ရှန်းယွီသည် အသိပေးချက်ကို လေ့လာလိုက်စဉ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာတွင် သုည တိုးတက်မှုကြောင့် သူ စိတ်ပျက်အားငယ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဓားနည်းစနစ်သည် အမှန်ပင် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်။ အောင်ပွဲခံထိုက်သော အရေးပါသည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင်။ သို့သော်လည်း တိုးတက်မှု ရမှတ်များ သုညသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်းက သူ့ကို စဉ်းစားစရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ နည်းစနစ် နှစ်ခုစလုံးတွင် ယခုအခါ သုည ရရှိနေသောကြောင့် အကယ်၍ သူ ကျမ်းဂန်တွင် မည်သည့်တိုးတက်မှုမှ မလုပ်နိုင်ပါက တစ်နေ့တာ၏ အဆုံးတွင် နှစ်ဆတိုးရန် ဘာမျှမရှိဘဲ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

“ငါ ကျမ်းဂန်ကို ခဏ စွန့်လွှတ်ပြီး ဓားနည်းစနစ်ပေါ်မှာ အာရုံစိုက်သင့်သလား”

သူ တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသစ်တိုးတက်လာသော ဓားနည်းစနစ်တွင် အတွေ့အကြုံရမှတ်များကို တည်ဆောက်ခြင်းက မနက်ဖြန်တွင် နှစ်ဆတိုးရန် ခိုင်မာသောအရာတစ်ခု ရှိနေမည်ကို သေချာစေမည်။ သို့သော်လည်း အောင်မြင်မှုရရှိရန် နီးကပ်နေနိုင်သည့်အချိန်တွင် ကျမ်းဂန်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းက အလားတူပင် မိုက်မဲပုံရသည်။ သူသည် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် စုဆောင်းနေခဲ့သော သိမ်မွေ့သည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို ဆုံးရှုံးသွားပါက ဘာဆက်ဖြစ်နိုင်မလဲ။

“ငါ အခု ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချဖို့ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ”

သူ၏ မျက်ခွံများ လေးလံလာစဉ် သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

“ငါ အိပ်လိုက်ပြီး မနက်ကျမှ ဆုံးဖြတ်မယ်”

သူသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားရန် သူ့ကိုယ်သူ မတ်မတ်တွန်းလိုက်စဉ် ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေထောက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အင်အားဖြင့် အောက်သို့ ဖိမိသွားခဲ့ရာ သူ၏အောက်ရှိ မြေသားကို ဖြတ်၍ သေးငယ်သော ချိုင့်ခွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အံ့အားသင့်သွားသော ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခြေထောက်ကို ရုတ်လိုက်ပြီး ကျန်ခဲ့သော အမှတ်အသားကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုအားကောင်းကာ ပို၍ ခိုင်မာလာသော်လည်း တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ရန် ပို၍ ခက်ခဲလာပုံရသည်။ တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် သူ၏ အခြေအနေ ဖန်သားပြင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

[အမည်: ရှန်းယွီ]

[နယ်ပယ်: ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ပထမအလွှာ]

[မျိုးစိတ်: လူသား]

[ဝိညာဉ်အမြစ်: မရှိ]

[နည်းစနစ်များ: အခြေခံဓားနည်းစနစ်: အလယ်အလတ် (၀/၃၀၀)]

[ကျမ်းဂန်များ: တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ပထမအလွှာ (၁၀/၁၀၀)]

[စနစ် လုပ်ဆောင်ချက်: အတွေ့အကြုံ နှစ်ဆတိုး နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်: ၂၄ နာရီ)]