ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၂

သန်းခေါင်ယံ လေထုသည် လေ့ကျင့်ရေးမြေပေါ်တွင် ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး ရှန်းယွီသည် သူ၏ နောက်ဆုံး ပုံစံများကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ရာ ညနေခင်း လေအေးတိုက်နေသော်လည်း ချွေးများသည် သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် စိုလက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကြွက်သားများ ရင်းနှီးသော လှုပ်ရှားမှုများတစ်လျှောက် လုပ်ဆောင်နေစဉ် ပုံမှန်မဟုတ်သော တက်ကြွမှုသည် သူ၏ ခြေလက်များတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ပိုမို ပေါ့ပါးပြီး ပုံမှန်ထက် ပိုမို တုံ့ပြန်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဒါ တစ်နည်းနည်းနဲ့ မတူဘူး ကွဲပြားနေသလိုပဲ။

သူသည် အသက်ရှုရန် ခဏရပ်နားရင်း တွေးလိုက်သည်။ နှစ်သက်ဖွယ် နွေးထွေးမှုတစ်ခုသည် သူ၏ ဗဟိုချက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခြင်းထက် အားဖြည့်ပေးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဒါ ငါ အရင်က စားခဲ့တဲ့ သားရဲသားကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား

သူသည် လီယောင်း ဖမ်းယူခဲ့သောသားကောင်မှ ပြင်ဆင်ထားသည့် သားရဲသားကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုခရီးကို စတင်ခဲ့သော နဂါးသားရဲများသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြစ်စေနိုင်သည့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပါဝင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အသားကို နေ့တိုင်း စားနိုင်လျှင် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်သော်လည်း ရှန်းယွီသည် ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော သားရဲများကို အမဲလိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် အိပ်မက်မက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

သားရဲအကြောင်း အတွေးက လီယောင်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူ၏စိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာရနေသော ခြင်္သေ့ကို သူ့အား ပေးပြီးနောက် သူမသည် ရိုးရှင်းသော ဆုလာဘ်အဖြစ် ချိန်းတွေ့ခြင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ နက်နဲဆန်းကြယ်သော စောင့်ကြည့်သူ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူ တရားဝင် ငြင်းပယ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ မနက်ဖြန်တွင် သူတို့သည် အနီးနားရှိ မြို့တစ်မြို့ကို အတူတကွ သွားရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သူ ရွေးချယ်ထားသော နေရာ၏ ထူးချွန်မှုကို စဉ်းစားလိုက်စဉ် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခုက ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်က တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ချီးကျူးလိုက်သည်။ ထိုမြို့သည် ပုံမှန်လူများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရန် အခြား ကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ်သာ ပေးခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများ မရှိဘဲ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်က သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရှင်သန်မှု ဗျူဟာက တောင်းဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

သူသည် ထိုနေ့ကို နောက်ထပ် လေ့ကျင့်မှုအတွက် အချိန်ပေးလိုသော်လည်း ရှန်းယွီသည် ဤနေရာသစ်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ထိုခရီးကို ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ အသိပညာသည် အခြားသော စွမ်းအားပုံစံတစ်ခုပင်။

ဤအတွေးများ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေစဉ် ရင်းနှီးသော ဖန်သားကဲ့သို့ အပြာရောင် မျက်နှာပြင်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အခြေချနေထိုင်မှု တွက်ချက်ခြင်း]

[တွက်ချက်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ပထမအလွှာ (၅၃/၁၀၀) (+၅/၁၀၀)]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အလယ်အလတ် (၃၅/၃၀၀) (+၁၀/၃၀၀)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အလယ်အလတ် (၃၅/၃၀၀) → အလယ်အလတ် (၇၀/၃၀၀)]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ပထမအလွှာ (၅၃/၁၀၀) → ဒုတိယအလွှာ (၀/၂၀၀)]

[နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်- ၂၃:၅၉:၅၉]

ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ နှစ်သက်ဖွယ် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားနည်းစနစ်တွင် ယနေ့ ဆယ်မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ပုံမှန်တိုးတက်မှု၏ နှစ်ဆဖြစ်ကာ သူ၏ စိတ်သည် မမျှော်လင့်သော ထိုရလဒ်ကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပြီး လေ့ကျင့်မှုအတွင်း သူ ခံစားခဲ့ရသည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော စွမ်းအင်နှင့် ဆက်စပ်လိုက်သည်။

သားရဲသားကြောင့်ပဲ။

သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် သူ၏ ထိရောက်မှုကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျစေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လေ့ကျင့်မှု နာရီတိုင်းက အကျိုးအမြတ် လျော့ကျစေသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သားရဲသား၏ အာဟာရဖြစ်စေသော ဂုဏ်သတ္တိများက သူ၏ စွမ်းအင်ကို အမြဲတမ်း မြင့်မားနေစေခဲ့ပြီး သူ၏ လေ့ကျင့်မှုတစ်လျှောက်လုံး အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

လီယောင်းအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ကျမှုက သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် သားရဲသားကို ပုံမှန်ရရှိနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်သောကြောင့် ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်က တစ်ကြိမ်တည်းသော ကိစ္စ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့တိုင် သူသည် တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ၏ ဒုတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အတွက် ကျေနပ်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ထိုသို့ ရောက်ရှိခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်းကို အလိုအလျောက် မတူညီသော အဆင့်သို့ တိုးတက်စေခဲ့သည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူ၏ အခြေအနေ ဖန်သားပြင် အပြည့်အစုံကို ခေါ်လိုက်သည်။

[အမည်: ရှန်းယွီ]

[နယ်ပယ်: ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအလွှာ]

[မျိုးစိတ်: လူသား]

[ဝိညာဉ်အမြစ်: မရှိ]

[နည်းစနစ်များ: အခြေခံဓားနည်းစနစ်- အလယ်အလတ် (၇၀/၃၀၀)]

[ကျမ်းဂန်များ: တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ဒုတိယအလွှာ (၃/၂၀၀)]

[စနစ် လုပ်ဆောင်ချက်: အတွေ့အကြုံ နှစ်ဆတိုး (နောက်ထပ် စာရင်းရှင်းချိန်: ၂၄ နာရီ)]

သူ၏ မျက်လုံးများသည် တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ၏ အတွေ့အကြုံရမှတ်များအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီးနောက် လဲလှယ်နှုန်းက ဆယ်ဆတစ်ဆသို့ ခုန်တက်သွားခဲ့တယ်။ စိတ်ပျက်အားငယ်သော သက်ပြင်းချသံဖြင့် သူ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤတိုးတက်မှုသည် မမျှော်လင့်ထားသောအရာ မဟုတ်ပေ။ သူ ပို၍ မြင့်မားစွာ တက်လှမ်းလေလေ လမ်းကြောင်းက ပို၍ မတ်စောက်လေလေ ဖြစ်ပေမည်။

သို့တိုင် သူ၏ အကောင်းမြင်စိတ်က အနိုင်ရခဲ့ပြီး သူ၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားနည်းစနစ်သည် ယခုအခါ ခုနစ်ဆယ်မှတ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် မနက်ဖြန် နှစ်ဆတိုးခြင်းက သူ၏ ကျမ်းဂန်အတွက် ခုနစ်မှတ်လုံးကို ရရှိစေမည်ပင်။ အခက်အခဲ တိုးလာသော်လည်း ၎င်းသည် များပြားသော တိုးတက်မှုပင်။

တတိယအဆင့်သည် သူ အစက တွေးထားသည်ထက် ပိုမိုနီးကပ်နေနိုင်ပေသည်။

ထိုနှစ်သိမ့်ဖွယ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုဖြင့် ရှန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနားယူခွင့်ပြုလိုက်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ရရှိထားသော အိပ်စက်ခြင်းအတွက် သူ၏နေအိမ်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ မနက်ဖြန်တွင် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးနှင့်အတူ မမျှော်လင့်သော စွန့်စားခန်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ညတွင် သူသည် တိုးတက်မှု၏ ချိုမြိန်သော အရသာကို ခံစားပေလိမ့်မည်။

ကျမ်းစာခန်းမ၏ မြင့်မြတ်သော ခန်းမများတွင် ဂူဟန်မင်းသည် သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေပြီး စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ရှေ့နောက်ယိမ်းနေခဲ့သည်။ နေ့လယ်ခင်း၏ ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုက လေထဲတွင် ထူထပ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ခြေသံများက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်အထိပင်။ လူငယ်တပည့်တစ်ဦးသည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ရာ သူ့ရင်ဘတ်က ပြင်းပြင်းထန်ထန်လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် နီရဲနေခဲ့သည်။

“ဆရာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ”

ထိုလူငယ်သည် အသက်ရှူရန်ရုန်းကန်ရင်း စကားလုံးများက သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်ကျလာခဲ့သည်။

ဂူဟန်မင်း၏ မျက်ခုံးများသည် ချက်ချင်း စိတ်ဆိုးမှုဖြင့် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ “

ဘာလဲ။ ဘာလို့ ခန်းမထဲမှာ ပြေးနေတာလဲ”

သူ၏ အသံသည် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းနှင့် မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ လေးစားမှုကို အသားကျနေသော လူတစ်ဦး၏ ထက်မြက်သောအစွန်းကို ဆောင်ထားသည်။

တပည့်သည် အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး လက်များကို ဒူးပေါ်တင်ကာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

“ဆရာ သူ ထွက်သွားပြီ”

သူသည် သူ၏ အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိရန် ဆက်လက် ရုန်းကန်ရင်း ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

“ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောစမ်း”

ဆရာ၏ လက်ချောင်းများသည် သူ၏ ကုလားထိုင်၏ လက်တင်ခုံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ လက်ဆစ်များ ဖြူဖွေးသွားခဲ့သည်။

“ဘယ်သူ ထွက်သွားတာလဲ”

“ရှန်းယွီပါ”

ထိုတပည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ဖြောင့်မတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြခဲ့သည်။

“သူ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားပြီ”

ဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော စိတ်တိုမှုသည် ရုတ်တရက် နေရောင်အောက်မှ နံနက်ခင်းနှင်းခဲကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အပေါ်သို့ ကွေးညွှတ်သွားခဲ့ရာ နွေးထွေးမှုမရှိသလို မနာလိုသော မျှော်လင့်ချက်သာ ပါရှိသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်”

သူသည် စကားလုံးများက အဆိပ်ပြင်းသော ကျေနပ်မှုဖြင့် စိမ့်ယိုနေလျက် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအခိုက်အတန့်ကို ခံစားရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက သားရဲတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

“မင်း ငါ့အစ်ကိုကို သတ်ရဲတယ်… ငါ မင်းကို ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ စောင့်ကြည့်လိုက်”

သူ၏ ထိုင်ခုံမှ စွမ်းအင်အသစ်ဖြင့် ထလိုက်ရင်း သူ့တပည့်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“သွားပြီး လူ ငါးယောက်ကို စုဆောင်းလိုက်”

သူ၏ လက်စားချေမှု အစီအစဉ်ကို စတင်ရေးဆွဲနေရင်း အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်သည် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားပြီး မသက်မသာ ရွေ့လျားလိုက်သည်။

“သူ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး”

တပည့်ဖြစ်သူက ထပ်ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“လီယောင်းကလည်း သူ့နဲ့အတူ လိုက်သွားတယ်”

ဂူဟန်မင်းသည် လှမ်းနေရင်း လှုပ်ရှားမှုအလယ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ နှလုံးခုန်နှုန်း တစ်ချက်အတွက် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များတစ်လျှောက် မရေရာမှုတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ အန္တရာယ်နှင့် အကျိုးကို ခဏတာ တွက်ချက်ခြင်းပင်။ ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာက အရင်ကထက်ပင် ပို၍ ဆိုးသွမ်းသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

“တကယ်တော့ ဒါက ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်”

သူ၏ လည်ချောင်းမှ ခြိမ်းခြောက်သည့် ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“သူမက ငါ့အစ်ကိုကို သတ်ခဲ့တာ”

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အရသာရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို မျှဝေနေသကဲ့သို့ သူ၏ အသံက တီးတိုးသံအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

“ငါ သူမကို ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်လိုက်မယ်”

ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် ဂူဟန်မင်းသည် သူ့တပည့်ကို ခဏတာမျှသာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာကို ခဏ စောင့်ကြည့်ထားလိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”

ထိုလူငယ်သည် ခါးကိုင်းညွှတ်လိုက်ရာ ဆရာ့ဒေါသ၏ အာရုံက အခြားတစ်နေရာသို့ ရွေ့လျားသွားသည့်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွင် စိတ်သက်သာရာရမှု သိသာထင်ရှားနေခဲ့သည်။

ဂူဟန်မင်းသည် တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်၍ တိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ မနာလိုသော ခံစားချက်က ပန်းပဲဖိုမှ အပူကဲ့သို့ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အစ်ကိုကို သတ်ခဲ့သူ—ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန် ပါရမီရှင် လီယောင်းသည် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်နယ်နိမိတ်အတွင်းတွင် ရှိနေစဉ် မထိနိုင် မတို့နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အခွင့်အရေးအတွက် အချိန်ယူရင်း သူ၏ မုန်းတီးမှုကို သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုဆီသို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် အတင်းအကျပ် ခံခဲ့ရသည်။

ယခုမူ ထူးထူးခြားခြားပင် တရားခံနှစ်ဦးစလုံးသည် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို ကျော်လွန်၍ ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်စားချေမှု၏ ပြီးပြည့်စုံသော မျှတမှုကို စဉ်းစားလိုက်စဉ် သူ၏ အပြုံးက ပို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။ လီယောင်းကို ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်းသည် လျင်မြန်သော လက်စားချေမှုကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုနယ်မြေများထက် ကျော်လွန်၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာက လုံးဝ မတူညီသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သူမ ပြန်မလာပါက ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ သူ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မှာလဲ။

ဂူဟန်မင်း၏ ခြေလှမ်းများသည် သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို စုဆောင်းရန် သွားနေစဉ် မှောင်မိုက်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လျင်မြန်လာခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် သူ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ပေတော့မည်ပင်။