ဧရာမသားရဲကြီး

တိုက်ပွဲကြီးသည် လျင်မြန်စွာစတင်ခဲ့သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသားအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးကို ဖိစီးထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိအားသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံသည် ကြည်လင်ပြာလဲ့သွားပြီး တိမ်ဖြူများ လွင့်မျောကာ နေရောင်ခြည်သည် ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးသည် အာရုံမှားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော ဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းဘိုးဘေးရော"

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်လည်း ပျောက်သွားပုံပဲ"

"ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ကို မောင်းထုတ်လိုက်တာများလား"

လူတိုင်းသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေကို သူတို့သည် လုံးဝနားမလည်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

......

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထိပ်မှ တပည့်များသည် ထိုဖိအားကို မခံစားခဲ့ရပေ။ သို့သော် ခေါင်းလောင်းသံထွက်ပေါ်လာသည့်အခါတွင် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လွင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံသည် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် လူတိုင်းသည် အလွန်အမင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်နေကြသည်။

တတိယမျိုးဆက်တပည့်တစ်ဦးက မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာဘိုးဘိုး၊ ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ပျောက်သွားပြီ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို မောင်းထုတ်လိုက်တာလား"

လီချန်သည် တိတ်တဆိတ်ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ပြုံးလျက်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဂိုဏ်းဘိုးဘေးက သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီတဲ့"

သူသည် ပထမတပည့် ချိုင်ရှောက်ကို ထပ်မံမှာကြားလိုက်သည်။

"ချိုင်ရှောက်၊ မင်း အထွတ်အထိပ်ခန်းမဆောင်ကလူတွေကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်၊ ကိစ္စပြီးသွားပြီလို့"

ချိုင်ရှောက်က ခေါင်းညိတ်လျက်ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ထို့နောက် သူသည် တောင်အောက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။ လီချန်သည် ထိုအခါမှ လှည့်ကာ ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ သူသည် ယခုအခါတွင် မိမိ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သာ လိုအပ်တော့သည်။ သူသာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဖြစ်လာပါက သေမျိုးဘုံကို စတင်ရှင်းလင်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

.......

လီချန်သည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဆိုးရုပ်သေးကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သောကြောင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သည် ကြောက်ရွံ့သွားပုံရသည်။ မူလက သာ့ချန်နိုင်ငံအတွင်း၌ သောင်းကျန်းနေသော မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဆိုးရုပ်သေးများသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သာ့ချန်နိုင်ငံသည် အလွန်အမင်း ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူချောင်သွားခဲ့ရသည်။

....

လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။

မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူမျက်လုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သဲကန္တာရကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်...

လီချန်သည် ပြင်းထန်သောလေ၏ တိုက်ခတ်သံကိုသာ ကြားနေရပြီး လိမ့်တက်လာသော အဝါရောင်လေပြင်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နေမင်းသည်ပင်လျှင် ဖုံးကွယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် လေနဲ့သဲတွေ ပြင်းထန်နေရတာလဲ"

သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် အဝါရောင်သဲများ လိမ့်တက်နေပြီး မူလက သားရဲအလောင်းသည် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံခြင်းကို ခံလိုက်ရလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဒုက္ခရောက်ရတော့မည်ပင်။

လီချန်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဝမ်းလျားမှောက်ချလိုက်ပြီး လေနှင့်သဲများကို ရှောင်တိမ်းနေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤလေနှင့်သဲများကြားတွင် ပူပြင်းသောနေရောင်ခြည်ဒဏ်ကို ခံစားရခြင်းမရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သားရဲအလောင်းကို တူးဖော်မထုတ်နိုင်ပါက သူသည် အစာစားနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဤလောက၏ အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်ကို မရရှိနိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ညရောက်သည့်အခါ အပူချိန်သည် ရုတ်တရက်ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ရာ ကျော်လွှားရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

"အာ... ခုလေးတင်မှ တည်ငြိမ်သွားတာကို၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့လေတွေ တိုက်ခတ်လာရတာလဲ"

လီချန်၏စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေမိသည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အဝါရောင်သဲလွှာတစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို ခံစားမိပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော သဲများသည် သူ့ကို မြှုပ်နှံပစ်တော့မည့်အလားပင်။

လီချန်သည် သူ၏နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်ထဲတွင် သဲများပြည့်နေသည်ကို ခံစားရပြီး အစာအိမ်ထဲတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်နေသဖြင့် အသက်ရှူရ အလွန်အမင်း နာကျင်ခက်ခဲနေပြီး အချိန်မရွေး အသက်ရှူကျပ်သွားနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

......

နာရီပိုင်းမျှကြာပြီးနောက် နေဝင်ချိန်နီးကပ်လာသည့်အခါတွင် လေနှင့်သဲများသည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ နေဝင်ရီတရောရောင်ခြည်သည် ကောင်းကင်ကို ရွှေဝါရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ လီချန်မှာမူ ဤသဲကန္တာရ၏ ညနေဆည်းဆာကို ရှုစားရန် စိတ်မပါဝင်စားပေ။ ညဝင်သည်နှင့် အပူချိန်သည် ရုတ်တရက်ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အစာအာဟာရမရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ၏ယခုတစ်ကြိမ် 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' သည် အလဟဿဖြစ်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း သားရဲအလောင်း မြှုပ်နှံထားသည့်နေရာကို လုံးဝရှာမတွေ့ပေ။ လေနှင့်သဲများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲတောင်ကုန်းများ၏ အနိမ့်အမြင့်သည် များစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် မူလနေရာမှ ထွက်ခွာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အဝေးတွင် ထိုးထွက်နေသောအရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လီချန်သည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဲများထဲမှ ထိုးထွက်နေသောအရာမှာ ထိုသားရဲအလောင်းပင်ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသားရဲအလောင်းသည် ပိုမိုပျက်စီးနေပုံရသည်။

"ဒါကို လေပြင်းတိုက်ပြီး ဒီနေရာကို လွင့်လာတာလား"

လီချန်သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်တွေးနေမိသည်။ သူဝင်မလာမီက ပိုမိုကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သားရဲအလောင်းကို လွင့်ပါသွားစေကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤသားရဲအလောင်းသည် ပိုဝေးကွာသောနေရာသို့ လွင့်မသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် အမှန်တကယ် ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ကံသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လီချန်သည် သားရဲအလောင်းကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အစိတ်အပိုင်းအချို့ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိရပြီး အထူးသဖြင့် ကျိုးပြတ်နေသော ခြေသည်းသည်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အနီးအနား၌ အစအနအချို့ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် လက်ဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ပေဝက်ခန့်ရှည်သော ခြေသည်းအရိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ခြေသည်းအရိုး၏ ထိပ်တစ်ဖက်သည် အလွန်ထက်မြက်လှသည်။

"ပစ္စည်းကောင်းပဲ"

လီချန်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ သူသည် ခြေသည်းအရိုးကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်ရာ အလေးချိန်မနည်းဘဲ သံထည်များထက် များစွာပိုမိုလေးလံသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခြေသည်းအရိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သားရဲအလောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုဝင်လာကာ ခြေသည်းအရိုး၏ ထက်ရှသောထိပ်ဖြင့် သားရဲအလောင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤခြေသည်းအရိုးသည် သားရဲအလောင်းမှ ခြောက်သွေ့မာကျောသောအသားတစ်တုံးကို အလွန်လွယ်ကူစွာ လှီးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤအသားတုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ လှီးဖြတ်ပြီးနောက် တစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ဝါးစားလိုက်သည်။ ခြောက်သွေ့မာကျောပြီး ကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် လုံးဝအရသာမရှိပေ။

ဝါးစားရင်းဖြင့် ပါးစပ်သည် ထုံကျင်နာကျင်လာသည်။ သူသည် မသက်မသာဖြစ်မှုကို အတင်းအကျပ်သည်းခံကာ ဤအသားတစ်လုပ်ကို မျိုချလိုက်ရာ လည်ချောင်းမှ အစာအိမ်အထိ လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လီချန်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်တုံးပြီးတစ်တုံး ဆက်လက်စားသုံးလိုက်သည်။

ဗိုက်ပြည့်တင်းလာသည်အထိ စားပြီးမှ သူရပ်တန့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်သည်လည်း မှောင်မိုက်သွားပြီဖြစ်သည်။ အပူချိန်သည်လည်း ရုတ်တရက်ကျဆင်းလာသည်။ လီချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သားရဲအလောင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။ အေးစက်သောလေကို အပြည့်အဝမကာကွယ်နိုင်သော်လည်း အနည်းငယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ထို့အပြင် သူသည် အသားများစွာစားသုံးထားသဖြင့် အစာအိမ်သည် ပြင်းထန်စွာနာကျင်နေသော်လည်း စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ ကောင်းကင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လင်းလင်းလာတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာသော နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်အောက်တွင် လီချန်သည် ခက်ခဲသောနေ့တစ်နေ့ကို ထပ်မံကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ခြေသည်းအရိုး ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' မပြီးဆုံးမီတွင် သူ၏လက်ထဲမှ ခြေသည်းအရိုးကို သားရဲအလောင်းထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ထားလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာသည့်အခါတွင် ဤသားရဲအလောင်းသည် ရှိနေသေးပြီး လေပြင်းဖြင့် လွင့်မသွားရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။ သူ့အတွက်မူ ဤသားရဲအလောင်းသည် ဤလောကတွင် သူ၏အရာအားလုံးပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာမရှိပါက သူသည် ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ဘဝဘုံအဆင့်တက်ရန် မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

မြေအောက်နန်းတော်ထဲ၌ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် ဝမ်းဗိုက်မှ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အတော်အတန်အံ့မခန်းဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို သောင်းကျန်းနေတော့သည်။

"ဒီစွမ်းအင်က ပုံမှန်ထက် တစ်ဆကျော်လောက်ပိုများတယ်..."

လီချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူခန့်မှန်းသည်မှာ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သားရဲအလောင်းအသားကို များစွာစားသုံးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်မည်။ ဗိုက်ပြည့်သည်ဟုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏အစာအိမ်သည် အစာချေနိုင်စွမ်းအကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း ပမာဏများပြားသည့်အခါတွင် စုပ်ယူသောစွမ်းအင်သည် အနည်းငယ်ပိုများမည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝဘုံအဆင့်တက်မှုအရှိန်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

...

ချုံယောင်တောင်။

အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ကြီးသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ငါးပါးသည် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် အတူတကွ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်သံသည် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ ဒီနှစ်တွေမှာ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့... မသေမျိုးသွေးစုဆောင်းတာကို ပိုပြီးအားစိုက်ရမယ်"

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်က အလျင်အမြန် ထုတ်ဖော်ပြောပြောသည်။

"သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့နေရပါတယ်"

ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အသံက မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပြဿနာလဲ"

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောအခြေအနေကို အစအဆုံး ပြောပြလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အသံ၏လေသံတွင် အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"အဲဒီမြေခွေးနတ်ဆိုးရဲ့ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဆိုးရုပ်သေးကို ချက်ချင်းနှိမ်နင်းလိုက်တယ်လား။ အဲဒီနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းထဲမှာ အမတဝိညာဉ်လက်နက်ရှိနေတာများလား။ တကယ်လို့ အမတဝိညာဉ်လက်နက်သာ တကယ်ရှိနေရင်တော့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသွားပြီ"

ထိုအသံသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"အမတဝိညာဉ်လက်နက်လား"

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အချို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ဤမျှစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ဆိုပါက ဤအမတဝိညာဉ်လက်နက်သည် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

......

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' တစ်ကြိမ်ကို ထပ်မံပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' မှ ယူဆောင်လာသော အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် သဲကန္တာရကမ္ဘာတွင် ခြေသည်းအရိုးကို အသုံးပြု၍ သားရဲအလောင်းကို လှီးဖြတ်ပြီးနောက်တွင် သူပြန်လည်ယူဆောင်လာသော အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်သည် များစွာပိုမိုများပြားလာသဖြင့် ဘဝဘုံအဆင့်တက်မှုတိုးတက်နှုန်းသည်လည်း အနည်းငယ်မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အိမ်ရှင်: လီချန် (ဘဝဘုံအဆင့်တက်မှု ၈/၁၀၀)

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် (အလယ်အလတ်အဆင့် ၉၉/၁၀၀)

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လေ့လာမှု (၆၆/၁၀၀) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း]

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၄၁၈၃၄/၁၀၀၀၀၀)

ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကွက် [ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း၊ သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း၊ နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း]

နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် အဋ္ဌမအဆင့် ၉၅/၁၀၀)

သွေးနှင့်ချီနယ်ပယ် (ဒုတိယအဆင့် ၉၉/၁၀၀)

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (နဝမအခြေခံ ၉၃/၁၀၀)

မြေခွေးရုပ်သေး။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် တိုးတက်မှုမရှိတော့ပေ။ သို့သော် အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ တိုးတက်နှုန်းသည် အနတ္တပုံရိပ် အဋ္ဌမအဆင့် ၉၅ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နဝမအဆင့်နှင့် မဝေးတော့ပေ။ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် အနည်းငယ်ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ အများဆုံး လအနည်းငယ်အတွင်း နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

နဝမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကွက်သည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြီးမြောက်သွားပြီး နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်းနက်နဲမှုကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။ ဤနယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်းနက်နဲမှုသည် အလွန်ထူးခြားပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် သိုင်းသူတော်စင်၊ မဟာသူတော်စင်နှင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တို့၏ သူတော်စင်နယ်မြေဖြင့် အားနည်းစေခြင်းကို မခံရတော့ပေ။

မည်သည့်ရန်သူမဆို မိမိကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍သာ ခုခံနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကွက်သည် လေဟာနယ်ချိုးဖျက်ခြင်း၊ ချပ်ဝတ်ဖောက်ထွင်းခြင်းနှင့် နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်းဟူသော နက်နဲမှုသုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စွမ်းအားသည် မတွေးဝံ့စရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကွက် ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားကွက်ကိုးမျိုးထဲမှ စတုတ္ထဓားကွက်ကို အကြိမ်များစွာ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ အောင်မြင်ခြင်းမရှိသေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏အဆင့်သည် မလုံလောက်သေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် မသေမျိုးလျှို့ဝှက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိမှသာ စတုတ္ထဓားကွက်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည်လားဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။ သို့သော် သူအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသည့်အခါတွင် ဆက်လက်ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။

သွေးနှင့်ချီနယ်ပယ်၏ တိုးတက်နှုန်းသည်လည်း ကိုးဆယ့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီ ပြီးမြောက်တော့မည်ဖြစ်ရာ မည်သို့သောပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မသိပေ။ ပြီးမြောက်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးကိုယ်ထည်ကို ချေဖျက်နိုင်မည်လား။ အကယ်၍ ချေဖျက်နိုင်ပါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ကိုလည်း လက်တစ်ချက်ဝှေ့ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တယ်၊ မကြာတော့ဘူး"

လီချန်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း သူသည် အများအားဖြင့် မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး အပြင်သို့ လုံးဝမထွက်တော့ပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူ လုံးဝမသိရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူယုံကြည်သည်မှာ 'ဗလာသို့ပြန်ခြင်း' ကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံပြီးမြောက်သည့်အခါတွင် အစစ်အမှန်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းလောင်းနယ်မြေအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

.......

သေမျိုးဘုံနှင့် မိုင်တစ်သောင်းအကွာတွင် အဆိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရိယာတစ်ခုရှိသည်။ မြေပြင်သည် အန္တရာယ်များသော ရွှံ့နွံများဖြစ်ပြီး အခါအားလျော်စွာ ပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်ပေါက်ကွဲနေသည်။ ရုတ်တရက် ရွှံ့နွံတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ပင်။ ကြီးမားသောအရာတစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် လိမ့်တက်လာသော အဆိပ်ငွေ့များ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက်တွင် အလွန်အမင်းကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်သည် အဆိပ်ငွေ့မြူများထဲမှ ထိုးထွက်လာသည်။ ဤသားရဲကြီးသည် ဝံပုလွေနှင့်တူသော်လည်း ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော မီးခိုးရောင်အကြေးခွံလွှာများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤဝံပုလွေသားရဲ၏ ကိုယ်ထည်သည် အလွန်အမင်းကြီးမားလှသည်။ ပေရာပေါင်းများစွာမြင့်ပြီး ရွေ့လျားနေသော တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။ ကြီးမားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးကိုယ်ထည်များဟုခေါ်သော အရာများသည် ဤကြီးမားသော ဝံပုလွေသားရဲရှေ့တွင် လုံးဝမပြောပလောက်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဤကြီးမားသော သားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးခိုးရောင်ကျောက်တုံးအဆောက်အအုံအချို့ တည်ဆောက်ထားပြီး ဤအဆောက်အအုံများသည် သားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထဲသောအကြေးခွံများနှင့် လုံးဝပေါင်းစပ်နေပြီး တစ်ခုတည်းသောအရာကဲ့သို့ပင်။ ဧရာမသားရဲကြီး၏ ကြီးမားသောဦးခေါင်းထိပ်တွင်မူ အဝိုင်းပြားကဲ့သို့သော နန်းတော်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

နန်းတော်သည် အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင် မထင်ရှားသော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာမူ အလွန်အမင်း ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် ရွှေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခုအခါ နန်းတော်၏ တံခါးဝတွင် လူရိပ်နှစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။

အမျိုးသားမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလွန်အမင်း ချောမောလှပပြီး အနက်ရောင်ဆံပင်များ လွင့်မျောကာ ထူးခြားသောကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိပြီး သူ၏မျက်ဝန်းတစ်စုံသည် နက်ရှိုင်းပြီး ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးမှာမူ လှပသောကိုယ်ဟန်ရှိပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိသည်။ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးကြီးသောအစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖုံးကွယ်နိုင်သော ရွှေရောင်စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို သူရဲကောင်းဆန်သော အလှတရားကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ချောမောသောလူငယ်နှင့် လှပသောမိန်းမပျို၊ ရွှေရောင်လူငယ်နှင့် ကျောက်စိမ်းမိန်းမပျိုဟူသည်မှာ ဤသို့ပင်ဖြစ်ပေမည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွပြုံးလျက်ပြောသည်။

"လင်၊ ဒါက မင်းရဲ့မွေးရပ်မြေလား"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက မီးနဲ့ရေကြားမှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရတယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ လင်၊ ငါမင်းကို ကူညီမယ်"

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီးက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွပြုံးလျက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့... မင်းက ငါ့ဘေးမှာ ထာဝရနေပေးရမယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ပြောသည်။

"ဘုရင်မသား ကတိတည်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်"

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီးက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကလေ... ငါ့ကို မယုံသေးဘူးပဲ"

ထိုအချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် သန်မာသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် နှစ်ဦးသား၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသူမှာ အရပ်မြင့်မားသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ထူထဲသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ထင်ရှားပြတ်သားကာ အလွန်အမင်း သူရဲကောင်းဆန်လှသည်။

သို့သော် သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကို ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ ရန်လိုမှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

"ဘုရင်မ၊ ဒီဘက်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ မူလစွမ်းအင်သိပ်သည်းဆက မလုံလောက်ဘူး။ ဝံပုလွေရိုင်းသားရဲကြီးက ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး မထိန်းထားနိုင်ဘူး။ မူလကျောက်တုံးအများကြီးကို သုံးစွဲရလိမ့်မယ်။ ဒီဘက်ကိုလာရတဲ့ အန္တရာယ်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ သူ့အတွက်နဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အန္တရာယ်ထဲကို ထည့်ရတာလဲ"

"ဟွန်း၊ ငါမင်းကို ဝင်လာခိုင်းလို့လား"

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီးကမူ အေးစက်စွာ ဟွန်းခနဲအော်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား"

ငွေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘုရင်မ..."

"ထွက်သွားစမ်း"

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီး၏ လေသံသည် အလွန်အမင်း ဖိအားပေးလာသည်။ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲဘဲ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကို စူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လေသံသည် နူးညံ့သွားသည်။

"လင်၊ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းက ဝံပုလွေရိုင်းသားရဲကြီးရဲ့ သွားရာလမ်းကို ညွှန်ကြားပေးရမယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက သံသယဖြင့်ပြောသည်။

"ဘုရင်မ၊ ကျွန်တော်က ဝံပုလွေရိုင်းသားရဲကြီးကို ညွှန်ကြားနိုင်လို့လား"

"ဘာဖြစ်လို့ မရရမှာလဲ။ ဒီတံဆိပ်ပြားရှိရင် ရပြီ"

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော လခြမ်းပုံကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား 'လင်' ၏ လက်ကို ဆွဲယူကာ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်အာရုံကို ဝင်ရောက်လိုက်ရင် ဝံပုလွေရိုင်းသားရဲကြီးကို အမိန့်ပေးလို့ရပြီ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား 'လင်' သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကြီးမားသောစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။ သို့သော် ဤစိတ်ဆန္ဒသည် မူးမေ့နေသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အမိန့်ပေးရန် ကြိုးစားသည့်အခါတွင် ဤကြီးမားသောစိတ်ဆန္ဒသည် ပြန်လည်နိုးထလာသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုပေးလာသည်။

ထို့နောက်တွင် မူလက တည့်တည့်တိုးဝင်နေသော ကြီးမားသည့် ဝံပုလွေရိုင်းသားရဲကြီးသည် ဦးတည်ရာပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွပြုံးလျက်မေးသည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ အရမ်းလွယ်တယ်မဟုတ်လား"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် အလွန်အမင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရမ်းလွယ်တာပဲ"

သေးငယ်သော တံဆိပ်ပြားတစ်ခုတည်းကပင် ဤကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုင်းသားရဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက ဤကန္တာရတောရိုင်းမှ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများသည် မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မသိနိုင်ပေ။

***