← Chapters

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ခြင်း

Vol. 14 Ch. 211

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ခြင်း

Vol. 14 Ch. 211

သဲကန္တာရကမ္ဘာထဲ၌။

အပူချိန်က မနိမ့်သော်လည်း နေရောင်ခြည်သည် ပြင်းထန်ခြင်းမရှိဘဲ တိမ်တိုက်များ၏ အကာအကွယ်ပေးခြင်းကို ခံထားရ၏။

လီချန်သည် ခြေသည်းအရိုးကိုအသုံးပြု၍ အသားတစ်ဖဲ့ကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်ပြီးနောက် ဝမ်းထဲမှ မအီမသာဖြစ်မှုကို အတင်းကြိတ်မှိတ်ခံကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာစူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ အကြိမ်မည်မျှ ရှိပြီမှန်း မသိသော်လည်း သူသည် ဤကမ္ဘာအကြောင်း အနည်းငယ်မျှပင် နားလည်ခြင်း မရှိသေးပေ။

လီချန်သည် လက်တစ်ဖက်၌ ခြေသည်းအရိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်၌ အသားတစ်ဖဲ့ကို ကိုင်ထားကာ ရုတ်တရက်အခြေအနေများအတွက် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်ထား၏။ ... သေချာတာတော့ သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်နှင့် သိပ်ဝေးရာသို့ သွားမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းကတော့ ရှင်းရှင်းလေးပါ ထိုသားရဲအလောင်းကောင်သည် သူ ဤကမ္ဘာထဲ၌ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေကို ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ရန် အကြီးမားဆုံး အာမခံချက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် လီချန်သည် အဆုံးအစမရှိသော သဲဝါပင်လယ်ကိုသာ တွေ့မြင်ရပြီး အဆုံးသတ်သည် အဘယ်နေရာ၌ ရှိသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် လားရာကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လမ်းမှားသွားပါက သူသည် သဲကန္တာရထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ သွားမိနိုင်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီချန်သည် မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မှ မရရှိသည့်အပြင် ချွေးများထွက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရေဓာတ်အများအပြားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ပုန်းအောင်းကာ အနားယူလိုက်သည်။

.......

ညဉ့်နက်လာသောအခါ။

အပူချိန်သည် ရုတ်တရက် ထိုးကျသွား၏။

လီချန်သည် အသားတစ်ဖဲ့ကို စားသောက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးညွတ်ထားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပူဓာတ်ကုန်ဆုံးမှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချထားလိုက်သည်။

သူသည် မျက်စိမှိတ်ရန် မဝံ့ရဲသလို အိပ်စက်ရန်လည်း မဝံ့ရဲပေ။

အကယ်၍ မတော်တဆ အိပ်ပျော်သွားပါက အအေးလွန်၍ သေဆုံးသွားနိုင်လေသည်။

ဝမ်းဗိုက်မှ ကြွက်တက်သလို နာကျင်မှုကြောင့် အမှန်တကယ်တွင် သူ အိပ်ချင်သော်လည်း အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ လူတစ်ကိုယ်လုံးသည် အလွန်ကြည်လင်နေကာ ခံစားရ ခက်ခဲလှ၏။

ရုတ်တရက်၊ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ တိုးလျသော ဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီချန်သည် လန့်ဖျပ်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။

အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဤသဲကန္တာရသည် သဲဝါများမှလွဲ၍ အရာအားလုံး ဆိတ်သုဉ်းနေပုံရသော်လည်း ကောင်းကင်မှ သားရဲအလောင်းကောင်တစ်ကောင် ပြုတ်ကျလာနိုင်ခဲ့ခြင်းအရ သဲကန္တာရထဲ၌ သက်ရှိသတ္တဝါများ ရှင်သန်နေထိုင်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမှ မမြင်တွေ့ဖူးသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုဟိန်းသံသည် တစ်ကြိမ်တည်းသာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

မိုးလင်းခါနီးမှသာ လီချန်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့၏။

သူသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်သည်၊ အကယ်၍ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာပြီး ဤသားရဲအလောင်းကောင်ကို စားသောက်ပစ်လိုက်လျှင် အဘယ်သို့ လုပ်မည်နည်း။

သူ မည်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေစေကာမူ အကျိုးမထူးခဲ့ပေ၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသည် မကြာမီ ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်၏။

နေရောင်ခြည်တစ်စ ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ လီချန်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မခံစားရသော နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။

......

နောက်တစ်ကြိမ် နိုးထလာသောအခါ သူသည် မြေအောက်နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သဲကန္တာရကမ္ဘာမှ ယူဆောင်လာသော အဆင့်မြင့်စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပြီးနောက် လီချန်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်ကာ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် နဝမအလွှာသို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့၏။

အများဆုံး လဝက်ခန့် ကြာလျှင် တိုးတက်နိုင်ပေတော့မည်။

သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ တိုးတက်မှုသည်လည်း ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း၌ ရပ်တန့်နေပြီး အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်ပါက မကြာသေးမီ ရက်ပိုင်းအတွင်း၌ပင် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဟူး!

လီချန်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ကာ အနားယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

.....

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

လီချန်သည် မိစ္ဆာအမြုတေတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်ကိုင်ကာ အတွင်းမှ စွမ်းအင်အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူ၍ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုးထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ မိစ္ဆာအမြုတေသည် တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားပြီး စွမ်းအင်အမြောက်အမြားသည် သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်၌ လီချန်သည် ရွှေရောင်မီးတောက်များထဲ၌ လွှမ်းခြုံခံထားရ၏။

ရုတ်တရက်၊ သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထူးဆန်းသော ရွှေရောင်ပုလဲလုံးတစ်လုံးအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။

ထိုရွှေရောင်ပုလဲလုံးသည် သူ၏ခေါင်းထိပ်၌ မျောလွင့်နေ၏။

လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ပြည့်စုံသွားပြီးနောက် ဤမျှကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။

မူလ သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဤအမည်တစ်ခုတည်းသာ ရှိကာ မည်သည့်တိုးတက်မှုမှ မရှိတော့ပေ။

သူ ရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးသည် မူလ သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးသည် ရုပ်ခန္ဓာရှိသော သက်ရှိမျိုးနွယ်အားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၌ တိုးတက်မှု မရှိတော့သော်လည်း စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်သေး၏။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခေါင်းထိပ်မှ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးသည် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အလင်းတန်းများကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယခင် သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကဲ့သို့ ရွှေရောင်မီးတောက်များပမာ အလွန်မျက်စိကျိန်းစေခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ယခု ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အလင်းတန်းသည် အရောင်အဆင်းမရှိဘဲ ပျံ့နှံ့သွားကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းပတ်လည် အတိုင်းအတာအထိ ကျယ်ပြန့်ကာ ထိုလင်ကျန့်မြို့နှင့် မြို့သစ်တို့သည်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၏ လွှမ်းခြုံမှုအတိုင်းအတာထဲ၌ ရှိနေလေသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၏ အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အတိုင်းအတာကို ဆက်လက်တိုးချဲ့လိုပါက စွမ်းအင်များကို ပိုမိုစုပ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးကို မြှင့်တင်ရပေမည်။

ယခုအချိန်၌ သူ၏အာရုံခံစားမှုထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၏ စွမ်းအား ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းပတ်လည် အတိုင်းအတာရှိသော နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နယ်ပယ်အတွင်းမှ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည် ချုပ်တည်းခံလိုက်ရကာ လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မူလက လူအများ သွားလာလှုပ်ရှားနေပြီး အလွန်စည်ကားသော မြို့နှစ်မြို့၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း အတွင်းအပြင်မှ လူဦးရေ တစ်သန်းနီးပါးသည် လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများထဲ၌ မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသားများသည်ပင် ဤအခိုက်အတန့်၌ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့၏အသိစိတ်သည် ကြည်လင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့ လှုပ်ရှားမရနိုင်သည်ကို ထိတ်လန့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကမ္ဘာကြီး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဘယ်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မသိရှိကြပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤအခြေအနေသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတည်ရှိဘဲ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လူအားလုံးသည် လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ယခင်အခြေအနေအကြောင်းကို အသီးသီး ပြောဆိုနေကြ၏။

........

မြေအောက်နန်းတော်ထဲ၌ လီချန်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကို အလွန်ကြီးမားစေ၏။

ဤခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးကို အသုံးပြုခြင်းသည် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု ရှိနေသေးသည်။

"ဒီခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးက အရင်က သွေးနဲ့ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်ထက် အများကြီး ပိုအသုံးဝင်တယ်။"

လီချန် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။

အကြောင်းမူကား ဤခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးကို အသုံးပြုသောအခါ အသံတိတ်ပြီး မည်သူမျှ သတိမထားမိနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို သတိပြုမိသည့်အချိန်၌ နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင် သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ပြီး အရှိန်မြန်ပါက သွေးနှင့်ချီ သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ဤခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးသည် ကာကွယ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

"ငါ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့အခါ၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံးနဲ့ပေါင်းပြီး သေမျိုးဘုံကို ရှင်းလင်းဖို့က လက်ဖဝါးဖြန့်သလောက် လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။"

လီချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏စိတ်သည် အလွန်ကြည်နူးသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထရပ်ကာ မြေအောက်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယခုအချိန်၌ အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်မှ တပည့်အများအပြားသည် ယခင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ထူးဆန်းသည့်အခြေအနေအကြောင်းကို အငြင်းအခုံပြုကာ ပြောဆိုနေကြသည်။

"အစောက အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ ငါ လုံးဝ လှုပ်လို့မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အသိစိတ်က ကြည်လင်နေတာ။"

"ငါရောပဲ၊ အဲ့ဒီခံစားချက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားသလိုပဲ။"

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။"

"ဆရာ... ဆရာဦးလေး... ဆရာတို့လိုကောင်းကင်ဘုံသားတွေတောင် အစောက လှုပ်လို့မရခဲ့ဘူးလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ လုံးဝ လှုပ်လို့မရဘူး၊ တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်။"

"ဂိုဏ်းထဲက တခြားလူတွေလည်း ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်ကြလား။"

"မြေအောက်နန်းတော်မှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတဲ့ ဆရာရော ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်သေးလား။"

သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင် လီချန်သည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ။"

"ဆရာဘိုးဘိုး။"

"ဆရာ။"

ထိုတပည့်များသည် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

လီချန်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခု တတိယမျိုးဆက်တပည့်များထဲ၌ လီပေါ်ကျစ်နှင့် ချွီမိသားစုမောင်နှမတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသားများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အထဲမှ ချွီရင်းသည် အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်ဘုံသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ဖန်း၏သမီး ယန်လျန်သည် ဂိုဏ်းဝင်သည်မှာ နှစ် ၂၀ ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း ထိပ်တန်းကျုံးရှီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အနည်းငယ် ကြာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသား ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ တိမ်ပန်းနုရောင်အဆင့်ပါရမီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

"ဆရာ၊ အစောက..."

တပည့်ကြီး ချိုင်ရှောက်သည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဒီအကြောင်း ငါ့ကိုမမေးနဲ့၊ ငါလည်း မသိဘူး။"

လီချန်သည် တိုက်ရိုက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အခု အပြင်ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။" ဟု မေးလိုက်၏။

သာ့ချန်၏ မိစ္ဆာကပ်ဘေးသည် အများအပြား ငြိမ်သက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး မဟာအစီအရင်ကြီး၏ လည်ပတ်မှုကိုပင် အနိမ့်ဆုံးအခြေအနေ၌သာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"ဆရာ၊ တကယ်ကို သတင်းကြီးတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်အမှားတော့ မသိသေးဘူး..."

ချိုင်ရှောက်က "မြောက်ဘက်မှာ တောင်တန်းတစ်ခုလောက်ကြီးတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သားရဲရိုင်းတစ်ကောင် ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို အကြီးအကျယ် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သေမျိုးဘုံရဲ့ တခြားတိုင်းပြည်တွေက မိစ္ဆာကပ်ဘေးတွေလည်း အများကြီး ငြိမ်သက်သွားတယ်။"

"သားရဲရိုင်းလား။"

လီချန်၏ မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အခြားနေရာများမှ သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိရန်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲသေးပြီး တစ်ဆင့်စကားများသာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

သူသည် တာအိုဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် တိမ်နင်းတောင်ထွတ်သို့ သွားကြည့်ပြီး ယခုအခြေအနေကို နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်၏။

သို့သော် သူသည် ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် မဖြစ်လာမီ သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်မှ ထွက်ခွာလိုခြင်း မရှိပေ၊ အကြောင်းမူကား ဤနေရာသည်သာ လုံခြုံသောကြောင့်ပင်။

အမှန်တွင် သူ၏ယခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက... သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော တည်ရှိမှုသည် ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏သတိကြီးသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခင် အကြိမ်အနည်းငယ်တွင် သူသည် အနည်းငယ် မာနထောင်လွှားသွားခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့၏။

အကြောင်းကတော့ ကောင်းကင်အထက်၌ နောက်ထပ်ကောင်းကင် ရှိသေးပြီး လူအထက်၌ လူ ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင်... ဤ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသော သားရဲရိုင်းအကြောင်းကို အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးမှသာ အပြင်ထွက်၍ စုံစမ်းသင့်သည်။

......

အချိန်သည် တစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

မြေအောက်နန်းတော်ထဲ၌ လီချန်သည် နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို သုံးသပ်နေ၏။

မထင်မရှားပင် သူသည် မိမိ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အဋ္ဌမအလွှာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက်...

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် တုန်ခါသွားပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ထိုးထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာလွတ်ထဲ၌ လှိုင်းလုံးများပမာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး သန့်စင်သော ဓားကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ ဖုံးကွယ်ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် လီချန်သည် ပြောင်းလဲသွားသော ဓားရည်ရွယ်ချက်၌ မည်မျှ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု ရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဓားရည်ရွယ်ချက် အဋ္ဌမအလွှာမှ နဝမအလွှာသို့ တိုးတက်ခြင်းသည် မကြုံစဖူးသော အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ပုံရိပ်မှ အနတ္တပုံရိပ်သို့ ကွာခြားမှုလောက် မကြီးမားသော်လည်း အနတ္တပုံရိပ် စတုတ္ထအလွှာမှ ပဉ္စမအလွှာသို့ တိုးတက်ခြင်းထက် များစွာ ကြီးမားလှ၏။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိုင်းသူတော်စင်အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး သိုင်းရည်ရွယ်ချက်က အနတ္တပုံရိပ် ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်ရှိရင် မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို စုစည်းနိုင်တယ်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိုင်းသူတော်စင်နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး သိုင်းရည်ရွယ်ချက်က အနတ္တပုံရိပ် နဝမအလွှာကို ရောက်ရှိရင် မူလဝိညာဉ်အမြုတေရဲ့ အခြေခံပေါ်မှာ မူလဝိညာဉ်ဓမ္မလက်နက်ကို စုစည်းနိုင်တယ်။"

လီချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ယခင်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှ ဘုန်းတော်ကြီး ကျိရှင်း ပျံလွန်တော်မူစဉ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် ရွှေကြာပန်းသည် မူလဝိညာဉ်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်ဓမ္မလက်နက် ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းသည် မူလဝိညာဉ်အမြုတေ၏ စွမ်းအား ထုတ်ဖော်မှုကို လုံးဝ ကွဲပြားစေသည်။

မူလဝိညာဉ်ဓမ္မလက်နက်သည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦး၏ မိမိ၏စွမ်းအားများအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကာ မီးဖိုတစ်ခုတည်း၌ အရည်ကျို၍ ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်ဆုံးစွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်နှင့် မည်သို့ ကွာခြားမည်ကိုမူ လီချန် မသိရှိပေ။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဟု တူညီစွာ ခေါ်ဝေါ်ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်သိုင်းပညာလမ်းစဉ်၏ ကွာခြားမှုသည် အလွန်ကြီးမားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

"နောက်ဆုံးတော့ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဖြစ်နိုင်ပြီ။"

လီချန် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယခုမှ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အနတ္တပုံရိပ် နဝမအလွှာသို့ တိုးတက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိုင်းသူတော်စင် အလယ်အလတ်အဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်သွားသည်နှင့် တတိယအကြိမ် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဆင့်ခေါ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ် ရှိနေသဖြင့် သူသည် တတိယအကြိမ် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိ၏။

ယခင်အကြိမ် မဟာသူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်စဉ်က မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် အလွန် လွယ်ကူခဲ့သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ယွမ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားသည် သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ပတ်ပတ်လည်၌ ဝန်းရံထားပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေ၏။

မဟာသူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ရန်ပင် ယွမ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင် သို့မဟုတ် သုံးထောင်ခန့် ကုန်ကျခဲ့ရာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ရန် လိုအပ်သော ယွမ်ကျောက်တုံးသည် ပို၍ပင် များပြားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အလွန်ထင်ရှားသော ထူးခြားသည့် ယွမ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဤသည်မှာ ဒြပ်စင်ငါးပါးယွမ်ကျင်းဖြစ်ပြီး သာမန်ယွမ်ကျောက်တုံးများထက် အဆတစ်သောင်း ပို၍ တန်ဖိုးရှိ၏။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ချိန်၌ ပို၍တန်ဖိုးရှိသော ယွမ်ကျင်းများ၏ အကူအညီ ရရှိပါက အောင်မြင်နိုင်ခြေသည် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

လီချန်အတွက် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ခြင်းသည် အလွန် လွယ်ကူပုံရသော်လည်း... အမှန်တကယ်တွင် သာမန်ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင်များအတွက်မူ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက လူသားမျိုးနွယ်သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံး၌ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်သလို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၌လည်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အလွန်ရှားပါးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင်မှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ရန် အခက်အခဲသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှ၏။

ထို့အပြင်... အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဖြစ်လာစေကာမူ တတိယအကြိမ် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြေသည်လည်း အလွန် နည်းပါးလှသည်။

ချက်ချင်းပင် ယွမ်ကျင်းငါးတုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြေမွသွားကာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်အစုအဝေး ငါးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤစွမ်းအင်အစုအဝေး ငါးခုသည် အလွန် သန့်စင်လှ၏။

တစ်စုသည် မီးကဲ့သို့ ပူလောင်သည်၊ တစ်စုသည် ရေကဲ့သို့ နူးညံ့သည်၊ တစ်စုသည် မြေကြီးကဲ့သို့ ထူထပ်သည်၊ တစ်စုသည် အသက်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသည်၊ တစ်စုသည် ရွှေကဲ့သို့ ထက်ရှသည်... စွမ်းအင်အစုအဝေး ငါးခုသည် လီချန်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ဝန်းရံထား၏။

လီချန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ယွမ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားသည်လည်း အသီးသီး ကြေမွသွားပြီး သန့်စင်သော ယွမ်ချီများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုစွမ်းအင်အစုအဝေး ငါးခုထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုစွမ်းအင်များသည် မီးတောက်လောင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိများရှိသည့် မီးယွမ်ချီ၊ ရွှေယွမ်ချီ၊ မြေယွမ်ချီ၊ ရေယွမ်ချီ၊ သစ်ယွမ်ချီများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုစည်းဝင်ရောက်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလွန်ဆန်းကြယ်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းသုံးခု ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုအလင်းတန်းသုံးခုသည် သူ၏ခေါင်းထိပ်ပတ်လည်၌ ပန်းပွင့်များအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်တွေ့ပါက အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်မိပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ပန်းသုံးပွင့်ထိပ်တွင်စုဝေး၊ ချီငါးပါးမူလသို့ပြန်ခြင်း လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်ချိန်၌သာ ပေါ်ပေါက်လာသော လက္ခဏာ ဖြစ်၏။

ယွမ်ချီအားလုံးသည် လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်နှင့်အမျှ ထူးဆန်းသော ပန်းသုံးပွင့်ထိပ်တွင်စုဝေးခြင်း လက္ခဏာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ထက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ။"

နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် မျက်လုံးများကို ပြန်လည်မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းထိပ်မှ မူလဝိညာဉ်သည် ထိုးထွက်လာကာ ထူထဲသော မြေကြီးကို ဖြတ်သန်း၍ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

မည်သည့်အချိန်မှန်း မသိဘဲ ကောင်းကင်ထက်၌ မိုးသားမည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်လျက် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထား၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် ယခင်အကြိမ် မဟာသူတော်စင်အဖြစ်သို့ တိုးတက်စဉ်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ၏ အရှိန်အဝါသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ လူအများအပြားကို သဘာဝအတိုင်း ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်သည် ညဉ့်နက်ချိန်ဖြစ်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ ဖုံးကွယ်မှု ရှိနေသဖြင့် မိုးသားမည်းများ ဖုံးလွှမ်းပြီး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်နေသော်လည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသားများပင် အဘယ်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။

အချိန်ခေါင်းလောင်းစင်မြင့် အတွင်းမှ နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်တပည့်များသည်လည်း သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

အကြောင်းမူကား လီချန်၏ မြေခွေးရုပ်သေးကိုယ်ပွားသည် မွေးရာပါပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေကို အသုံးပြုထားပြီ ဖြစ်ရာ ယန်ဖန်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားပင်လျှင်... အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းမှုများကို သတိမပြုမိနိုင်ဘဲ ကျင့်ကြံမှုထဲ၌သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း!

မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ချက်သည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ရှဲရှဲရှဲ အသံများနှင့်အတူ လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်သည် လှိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများထဲ၌ နစ်မြုပ်သွား၏။

မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ခံနိုင်ရည် ရှိသွားသည်။

အကြောင်းမှာတော့ ဤမိုးကြိုးအလင်းတန်းသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ များစွာ အားပျော့စေခြင်းကို ခံထားရသောကြောင့်ပင်။

မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်သည် လှိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများထဲ၌ နစ်မြုပ်နေ၏။

သူသည် မိမိ၏မူလဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်ခံနေရပြီး ယန်ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။

ကြားသိရသည်မှာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်မှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရာ၌ ကြုံတွေ့ရသော အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးကပ်ဘေးသည် နောက်ဆုံး အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်ပြီး ထိုအတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးသည် စိတ်နှလုံး၏ အမှောင်မိုက်ဆုံး နေရာဖြစ်ကာ ယင်မိစ္ဆာကို ဖယ်ရှားနိုင်မှသာ မူလဝိညာဉ်သည် အမှန်တကယ် ယန်ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အလွန်သန့်စင်၍ အလွန်ယန်ဓာတ်ဆန်သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာသည့် အကြိမ်ရေသည် ပို၍မြန်ဆန်လာပြီး စွမ်းအားသည်လည်း ပို၍ကြီးမားလာ၏။

လီချန်သည် နောက်ဆုံး၌ ဖိအားကို ခံစားလာရသည်။

သို့သော် ခံနိုင်ရည် ရှိသော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံး မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ချက် ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

မိုးသားမည်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှပ်စီးများနှင့် မိုးကြိုးသံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်၌ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ရစ်ပတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သန့်စင်သော ယန်ဓာတ်အငွေ့အသက်သည် အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

ယခုအချိန်၌ သူသည် မူလဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာသည်ဟု ခံစားနေရပြီး ရုပ်ခန္ဓာထဲသို့ မပြန်လည်ဝင်ရောက်ဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနိုင်လေသည်။

"ဒါက အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်လား။"

မူလဝိညာဉ်သည် မြေအောက်နန်းတော်မှ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသောအခါ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တိုးတက်မလာမီကထက် များစွာ သာလွန်သော စွမ်းအားကို ခံစားမိကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

***

All Chapters