ဝင်ရောက်ခြင်း

လီချန်သည် ပုံဆောင်ခွက်ကို ဖမ်းယူဆွဲလိုက်စဉ်မှာပင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အရည်များအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တည်ရှိမှုက ရုတ်တရက် ဖွင့်ဟ ပြောလိုက်၏။ "လူသား မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်။"

ချက်ချင်းပင် ထိုပုံဆောင်ခွက်သည် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ လီချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်သွားကာ ထူးဆန်းသော ဝဲဂယက်များ တစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် ဖြစ်ပေါ်လာလျက် လေဟာာနယ်သည်ပင် ဆုတ်ဖြဲခံရတော့မတတ် ရှိလေသည်။

လီချန်သည် ဝဲဂယက်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် ဆုတ်ဖြဲစွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လေဟာာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဆုတ်ခွာလိုက်ကာ ပုံဆောင်ခွက်သည် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ဤသို့ပင် ကြည့်နေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် ထူးဆန်းသော လေဟာာနယ်ဝဲဂယက်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

"လေဟာာနယ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းလား။"

လီချန်၏ မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် နေရာကူးပြောင်းခြင်းတံခါးချပ်ပင် မရှိဘဲ ဤပုံဆောင်ခွက်၌ လေဟာာနယ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှု အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အတင့်ရဲနေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခများသွားလေပြီ။

အကြောင်းမှာ ဤပုံဆောင်ခွက်သည် ဘယ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်ကို မသိရှိသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဝမ်းသာစရာသတင်းကတော့ သူသည် အနည်းဆုံး ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှု၏ နောက်ခံဇာစ်မြစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိလိုက်ရပြီး ဘာတစ်ခုမှ မသိရှိသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှုသည် ပုံဆောင်ခွက်ကို အသုံးပြု၍ ရွှေ့ပြောင်း ထွက်ခွာသွားရန်သာ ရွေးချယ်ပြီး သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့သည်မှာ... တစ်ဖက်လူ၌ တိုက်ခိုက်၍မရသော ကန့်သတ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်လို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တာနဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေမှာကြောင့်များလား။"

လီချန်၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း မှန်ပေသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဤကမ္ဘာ၌ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သေချာပေါက် မလုံလောက်ပေ... သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူသည် မသေမျိုးသွေး အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးခံရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤမသေမျိုးသွေး၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

ဒါဟာ ခန့်မှန်းချက်မျှသာဖြစ်ပြီး အတိအကျ အကြောင်းရင်းကိုမူ မသိရှိနိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမတနယ်မြေမှ လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တည်ရှိမှုသည် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာပြီး အကယ်၍ ဤမြေပေါ်၌ ရှိနေသေးပါက သေချာပေါက် ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ရပေမည်။

......

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ငါးနှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ဤငါးနှစ်အတွင်း အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ သေမျိုးဘုံ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ် အေးချမ်းလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာကပ်ဘေးသည် အခြေခံအားဖြင့် ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်ပြီး သေးငယ်သော မိစ္ဆာခြေရာအချို့သာ ကျန်ရှိတော့ကာ ကြီးမားသော အန္တရာယ် မရှိတော့ပေ။

လူသားမျိုးနွယ်သည် နောက်ဆုံး၌ အနားယူ ရှင်သန်နိုင်လေပြီ။

လီချန်ဟူသော တာအိုဂိုဏ်း သူတော်စင်အရှင် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်မှာမူ မျက်နှာ ပြသခြင်း ရှားပါးလှပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်၌ ပုန်းကွယ်လျက် ခေါင်းလောင်းထိုး၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဟူသော မူလက ဂိုဏ်းငယ်လေးသည် လီချန်ကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အကျိုးအမြတ်များစွာကို ရရှိခဲ့၏။

ထိုက်ဝူလမ်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေ ဖြစ်လာလုနီးပါး ရှိနေ၏။

အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၌ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှိနေပြီး တစ်ဦးတည်း မကသည့်အပြင် များပြားလှသော ကောင်းကင်ဘုံသားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ထိုက်ဝူလမ်းစဉ်အတွင်းမှ အင်အားစု အသီးသီးအပေါ် ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်သောကြောင့်ပင်...

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဓိကတောင်ထွတ်ကြီး ရှစ်ခုအနက် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်မှာ သံသယရှိစရာ မလိုပေ။

အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများအားလုံးသည် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် အကြီးအကဲ လီချန်သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော် ပြသခဲ့ခြင်း မရှိသဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်း မရှိသော်လည်း တပည့်အနည်းငယ်ပင် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများ ဖြစ်လာခဲ့ရာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသားများအားလုံးသည် ဤ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အတည်ငြိမ်ဆုံးသော အကြီးအကဲသည်လည်း ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်မိကြ၏။

အကြီးအကဲ လီချန်၏ နောက်ကွယ်၌ နဂါးတစ်ကောင်ပမာ တွေ့မြင်ရခဲသော ဘိုးဘေးတစ်ပါး ရပ်တည်နေသည်ကို ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

.....

ယခုအချိန်၌ မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း။

လီချန်သည် ဓားရည်ရွယ်ချက် ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ကြိမ်ကို ယခုလေးတင် ပြီးမြောက်ခဲ့၏။ ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ရေးအပေါ်၌ ထိုမျှ အလျင်စလို မရှိတော့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော ကျင့်ကြံမှုဘဝကို အနည်းငယ် ခံစားနေမိ၏။

သေချာပေါက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ သူ၏ပန်းတိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့သော် အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက်မူ မဟုတ်ပေ။

သူ့အတွက် အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မဝင်ရောက်ခြင်းသည် အရေးမကြီးပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့တွင် အသက်သေဆုံးချိန်အတွက် ပူပန်စရာ မရှိသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သေမျိုးဘုံ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင် ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဆိုပါက အမှန်တကယ်တွင် အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက အခက်အခဲ အကျပ်အတည်း မျိုးစုံကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေသည်။

အမတနယ်မြေအတွင်း၌ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များကို မဆိုထားနှင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်များပင် ရှားပါးခြင်း မရှိပေ... သူ့အစွမ်းသည် သေမျိုးဘုံ၌ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ထည့်တွက်စရာပင် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် သေမျိုးဘုံ၌ ပုန်းကွယ်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျင့်ကြံရန် ပို၍ နှစ်သက်၏။

နောင်အနာဂတ်၌ အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်လျှင်ပင် သူ လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်လာသည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရပေမည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။

အိမ်ရှင်- လီချန် (ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း ၈/၁၀၀)

သိုင်းသူတော်စင် (နှောင်းပိုင်းအဆင့် ၃၂/၁၀၀)။

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လေ့လာမှု (၇၂/၁၀၀) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း]။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၄၄၉၅၁/၁၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓား [ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း] ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓား (မဝင်ရောက်ရသေး)။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် နဝမအလွှာ ၂၉/၁၀၀)။

အစွမ်းထက်စွမ်းရည်: ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဒဿမအခြေခံ ၃၇/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး (...)

ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း၏ တိုးတက်မှုသည် ရှစ်ရာခိုင်နှုန်း၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူသည် တိုးတက်ရန် မဝေးကွာတော့ဟု ခံစားနေရသည်။ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်မျှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြုလုပ်ပါက ပြီးမြောက်နိုင်လောက်၏။

သို့သော် ဤသည်မှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုအပ်ချက်သည်လည်း ပိုမို ကြီးမားလာပေလိမ့်မည်။

နောက်ပိုင်း ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း၏ အခက်အခဲသည် ထပ်မံ၍ တိုးမြင့်လာပေဦးမည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှုက သေမျိုးဘုံ၌ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှု အဆင့် ၁၀အထက်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ခြင်းထက် ပိုမို ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍သာ သူ့တွင်သာ စနစ် မရှိပါက အချိန်ခေါင်းလောင်း ပူဇော်ကိရိယာ မရှိပါက အသက်သေဆုံးချိန် ကန့်သတ်ချက် မရှိပါက... ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အလျင်စလို တိုးတက်၍ အမတနယ်မြေသို့ သွားရောက်ရန် တွန်းအားပေး ခံရနိုင်လေသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ဓားရည်ရွယ်ချက် တိုးတက်မှုသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ကျော်ခန့် ကြာလျှင် သူသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လောက်ပြီး အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားကာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ပေပြီ။

တိုးတက်မှု သိသာသည်မှာ ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်းပင် ဖြစ်၏။

သူသည် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီးနောက် အစီအရင်ဂိုဏ်းမှ တန်ဖိုးရှိသော အစီအရင်ပညာ အသိပညာများစွာကို ရရှိခဲ့ပြီး ပေါင်းစပ် နားလည်ပြီးနောက် သူ၏အစီအရင်ပညာ အဆင့်သည်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ကာ ဒသမအခြေခံအဆင့်သို့ စောစီးစွာကတည်းက ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အစီအရင်ဂိုဏ်း၏ ဒဿမအခြေခံအဆင့် အစီအရင်သခင်နှစ်ဦး၏ ပြောကြားချက်အရ အစီအရင်ဂိုဏ်း၏ သမိုင်း၌ ဧကဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်တစ်ဦး မွေးဖွားလာခဲ့ဖူးသည်... ဝမ်းနည်းစရာမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ဧကဒသမအခြေခံ အစီအရင်ကျမ်းများကို မပြည့်စုံမီမှာပင် ငယ်ရွယ်စဉ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်...

ကြားသိရသည်မှာ ထိုတည်ရှိမှု ချန်ထားခဲ့သော လက်ရေးမှတ်စုများအရ ဧကဒသမအခြေခံ အစီအရင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် လေဟာာနယ်လမ်းစဉ်ကို ထိတွေ့နိုင်သည်ဟု ဆို၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ထို ကြေးဝါနေရာကူးပြောင်းခြင်းတံခါးချပ်များသည် ဧကဒသမအခြေခံအထက် အစီအရင်ပညာ၏ အသုံးချမှုနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ခြေ ကြီးမား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်အထိ လီချန်သည် ကြေးဝါနေရာကူးပြောင်းခြင်းတံခါးချပ်၏ သဘောတရားကို ရှင်းလင်းစွာ မသိရှိသေးပေ။

သူသည် ကြေးဝါနေရာကူးပြောင်းခြင်းတံခါးချပ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးပေ။

ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားလည်း ရှိသေးသည်။ သူသည် အကြိမ်မည်မျှ ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးမှန်း မသိသော်လည်း အကြိမ်တိုင်း အနည်းငယ်မျှသော အကျိုးအမြတ် ရရှိသော်လည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကား မရှိပေ။

သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်မှသာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြေ ရှိမည်လောဟု သံသယဝင်မိ၏။

သို့သော် သူသည် လက်လျှော့လိုစိတ် မရှိသေးပေ။

အကယ်၍ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်၌ပင် ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားကို ကျွမ်းကျင်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးတောနေစဉ် လီချန်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ဟူသော စာတန်း စတင် လင်းလက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်ပြီ။

လီချန်သည် နောက်ဆုတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် မှိတ်လိုက်ကာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသို့ စတင် ဝင်ရောက်လိုက်၏။

......

နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆင့်မြင့်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

နေမင်းသည် ကောင်းကင်၌ ချိတ်ဆွဲလျက် မြေကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေလျက် ရှိ၏။

လီချန်သည် ပူလောင်သော လှိုင်းလုံးများ မျက်နှာသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသို့သော အပူချိန်မြင့်မားသည့် ရာသီဥတုသည် အခက်ခဲဆုံးပင် ဖြစ်၏။

လီချန်သည် များစွာ ကျုံ့ဝင်သွားသော သားရဲအလောင်းကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်... ထို ခြောက်သွေ့နေသော အသားအရေများသည် အရိုးစုများ၌ ကပ်နေလေပြီ။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ့ဆီမှာ ခြေသည်းအရိုး ရှိနေသေးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သွားများကို အသုံးပြု၍ ခိုင်မာသော အသားခြောက်များကို ကိုက်ဖြတ်ရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသလောက်ပင်။

လီချန်သည် သားရဲအလောင်းကောင်၏ အောက်သို့ အလျင်အမြန် ပုန်းအောင်းလိုက်၏။

ပူလောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက် ကျရောက်ခြင်းထက်မူ သာလွန်၏။

သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ခြေသည်းအရိုးကို ထပ်မံ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လှီးဖြတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

အားအင်များစွာ အသုံးပြုပြီးမှသာ သူသည် ခြောက်ကပ်နေသော အသားတစ်ဖဲ့ကို လှီးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်သွားလေပြီ။

သူသည် အသားခြောက်ကို အတုံးငယ်လေးများအဖြစ် အလျင်အမြန် လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ဝါးစားလိုက်၏။

ညနေစောင်းအချိန်အထိ အတင်း ကြံ့ကြံ့ခံနေခဲ့၏။

ရာသီဥတုသည် ထိုမျှ ပူလောင်တော့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် လီချန်သည် လေပြင်းများ စတင် တိုက်ခတ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"ဒီလောက် ပြင်းတဲ့ လေက နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခများပြီ။"

လီချန်သည် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်၏။

ညဘက်၌ မူလကတည်းက အပူချိန် အလွန် နိမ့်ကျမည်ဖြစ်ပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပါက သူ၏အပေါ် သက်ရောက်မှုသည် ပိုမို ကြီးမားလာပေလိမ့်မည်။

အားပျော့သော အေးစက်သည့် လေကို သူ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သော်လည်း လေ အလွန် ပြင်းထန်ပါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အပူဓာတ် ကုန်ဆုံးမှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုကို မလွဲမသွေ အရှိန်မြှင့်စေပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ သဲဝါများ လှိမ့်တက်နေပြီး လေသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

ဝူးဝူးဝူး...

လီချန်သည် သားရဲအလောင်းကောင်၏ အောက်၌ ကျုံ့ကျုံ့လေး နေသော်လည်း လေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အစွမ်း အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ အစပိုင်း၌ ထိုလေသည် နွေးထွေးမှုကို ယူဆောင်လာသေးသော်လည်း အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သော လေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ပို၍ လွန်လွန်းသည်မှာ ဤလေသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လီချန်သည် သားရဲအလောင်းကောင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်ကိုပင် ခံစားမိလိုက်ရပြီး လေပြင်းကြောင့် လွင့်ပါသွားတော့မတတ် ရှိနေ၏။

လီချန်သည် သားရဲအလောင်းကောင်၏ အရိုးစုကိုသာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်။ လေကြောင့် လွင့်ပါသွားလျှင်ပင် သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်နှင့်အတူ ရှိနေရပေမည်။

သားရဲအလောင်းကောင် မရှိပါက သူ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရန် ပိုမို ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဤသားရဲအလောင်းကောင်သည် သူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေ၌ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်သည် လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားလေပြီ။

ရူးသွပ်သော လေပြင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများသာ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဲများ ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်လျက် သူ၏မျက်နှာအား သဲပုံထဲသို့ ပွတ်တိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အသက်ရှူခြင်းပင် မချောမွေ့တော့ပေ။

ရုတ်တရက်...

ပြင်းထန်သော အားတစ်ရပ် သားရဲအလောင်းကောင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လာခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်တစ်ခုလုံးနှင့်အတူ လိမ့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

အလွန် ပြင်းထန်သော လေပင်။

သားရဲအလောင်းကောင်ကိုပင် လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

လီချန်၏ နှလုံးသားသည် တင်းကြပ်သွားပြီး ရေဘဝဲတစ်ကောင်ပမာ ခြေလက်လေးဖက်ဖြင့် သားရဲအလောင်းကောင်၏ အရိုးစုကို သေမလောက် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွှတ်ချ၍ မဖြစ်ပေ။

သားရဲအလောင်းကောင် လိမ့်သွားသည်နှင့်အမျှ လီချန်သည် မတော်တဆ လိမ့်သွားသော ကားတစ်စီးထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခတ်မှုများကြောင့် သူ မူးဝေသွားကာ အချိန်မရွေး လွင့်စင် ထွက်သွားနိုင်လေသည်။

သို့သော် သူသည် အံကြိတ်ကာ တင်းခံထား၏။

ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်မှု ခံစားချက်သည် အားလျော့သွားပုံရသော်လည်း လိမ့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် သားရဲအလောင်းကောင်တစ်ခုလုံးနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပုံရ၏...

ဝူးဝူးဝူး...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းသည် အရာအားလုံးကို လေထဲသို့ ဝှေ့ယူသွားခဲ့ပြီး ၎င်းထဲ၌ သားရဲအလောင်းကောင်နှင့် အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော လီချန်လည်း ပါဝင်၏။

အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်မသိ။

ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းသည် အနည်းငယ် အားပျော့သွားပုံရ၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၌ ပြင်းထန်သော အလေးချိန်မဲ့သည့် ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး သားရဲအလောင်းကောင်နှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

လီချန်သည် မိမိ သားရဲအလောင်းကောင်နှင့်အတူ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းမှ လွတ်မြောက်သွားပြီ သို့မဟုတ် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း၏ စွမ်းအား များစွာ လျော့ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။

သူသည် မြေပြင်နှင့် မည်မျှ အကွာအဝေး ရှိသည်ကို မသိရှိပေ။

ယခုအချိန်၌ သူသည် ကံကြမ္မာကိုသာ ယုံကြည် အားကိုးနိုင်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သားရဲအလောင်းကောင်သည် သဲပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွား၏။

လီချန်၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ထပ်မံ မဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တော့ဘဲ လိမ့်သွားစဉ် သဲများထဲသို့ ဆောင့်ဝင်သွားပြီး အသိစိတ် မည်းမှောင်သွားကာ မေ့မြောသွားလေတော့သည်။

အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်မသိ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်းဗိုက်နေရာ၌ ပူနွေးသော စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသည်ကို အာရုံခံစားမိလိုက်၏။

"ဟူး.. တကယ် ခက်ခဲတာပဲ။"

သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လီချန်သည် ဤတစ်ကြိမ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိဘဲ ပြန်လာခဲ့ရကြောင်း သိရှိလိုက်၏။

ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် ဒုတိယနေ့ နံနက်ခင်းအထိ မခံနိုင်ခဲ့ဘဲ မေ့မြောနေစဉ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

.......

မြေအောက်နန်းတော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်သည် ညဉ့်နက်ချိန် ဖြစ်နေပြီ။

ကောင်းကင်၌ ကြယ်များ ထူထပ်စွာ ရှိနေ၏။

ထို ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုးရွားလှသော သဲကန္တာရကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤကမ္ဘာသည် သာယာပြီး ငြိမ်းချမ်းလှ၏။

ဤအချိန်၌ လူပုံရိပ်တစ်ယောက်သည်လည်း ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ယန်ဖန်း ဖြစ်၏။

"ယန်ဖန်း မင်းက ဘာလို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ပုံပေါက်နေတာလဲ။"

လီချန်သည် ငါးယောက်မြောက်တပည့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဆရာ ဆရာ ဘယ်လို သိတာလဲ။"

ယန်ဖန်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ ဒီစိတ်လေးက ဆရာ့ကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ဦးမှာလား။ ပြောစမ်း ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ။"

လီချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ ဆရာ လျန်အာရဲ့ အမေကို မှတ်မိသေးလား။"

ယန်ဖန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက အဲ့ဒီ ဝမ်ဝမ်ကို ပြောတာလား သူ ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီလား။"

လီချန် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယန်လျန်ကို ယန်ဖန်းထံသို့ အပ်နှံပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့၏။ သူမ၏နောက်ခံဇာစ်မြစ်သည်လည်း အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှ၏။

"မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ တပည့် အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ကို ထပ်တွေ့တယ်။"

ယန်ဖန်းက ပြောလိုက်၏။

"အိပ်မက်ထဲမှာ ဟုတ်လား။"

လီချန်သည် ယန်ဖန်း ပြောသော အိပ်မက်အပေါ်၌ အမြဲတမ်း သံသယ ရှိနေခဲ့၏။ သို့သော် သက်သေသာ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီ ဝမ်ဝမ်က မင်းကို အိပ်မက်ထဲက ကမ္ဘာက ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြသေးလား။"

လီချန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော် အရင်ကလည်း သူ့ကို အကြိမ်နည်းနည်း မေးဖူးတယ် သူ မပြောဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူ နောက်ဆုံးတော့ ပြောလာတယ် အမတနယ်မြေလို့ ခေါ်တယ်တဲ့..."

ယန်ဖန်းက ပြောလိုက်၏။

"အမတနယ်မြေ။"

လီချန်သည် တွေဝေသွား၏။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှု၏ ပါးစပ်မှ အမတနယ်မြေအကြောင်း ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဝင်ရောက်နိုင်သော နယ်ပယ် ဖြစ်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ထို ဝမ်ဝမ်သည် အမတနယ်မြေမှ လာရောက်ခြင်းများလား။

ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ့တပည့်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကြောင်းရင်း အချို့ကြောင့် ကံကောင်းစွာဖြင့် အိပ်မက်မက်သကဲ့သို့ အမတနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အနည်းငယ် ယုံကြည်သွား၏။

"မင်းတို့ အိပ်မက်ထဲမှာ တွေ့ဆုံတဲ့ နေရာက အဲ့ဒီ ဘာ မျောလွင့်နေတဲ့ ကျွန်းပေါ်မှာပဲလား။"

လီချန်က မေးလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခါတော့ မဟုတ်ဘူး တိတ်ဆိတ်တဲ့ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲမှာ ဖြစ်ပုံပဲ။"

ယန်ဖန်းက ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဒါဆို သူက မင်းကို ဘာပြောလိုက်လို့ မင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရတာလဲ။"

လီချန်သည် ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"သူက ဒီတစ်ခါက နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ် ကျွန်တော့်ကို လျန်အာကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ဖို့ မှာသွားတယ်။"

ယန်ဖန်း၏ လေသံသည် နိမ့်ကျသွား၏။ "တပည့် ခံစားမိတာက သူ့ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလောက်ဘူး လျန်အာကို ကျွန်တော့်ဆီ အပ်နှံခဲ့တာကလည်း အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုနဲ့ တွေ့ကြုံခဲ့ရလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဆရာ ဆရာ အမတနယ်မြေကို သိလား။ အမတနယ်မြေကို ဘယ်လို သွားရမလဲ။"

သူ၏လေသံထဲ၌ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူသည် အိပ်မက်ထဲ၌ အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အိပ်မက်မျှသာဖြစ်ပြီး အိပ်မက်မှ နိုးလာသောအခါ သူသည် လက်တွေ့ဘဝထဲ၌သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

"အမတနယ်မြေကို သွားချင်ရင် မင်း အရင်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်အောင် လုပ်ဦး။"

လီချန်သည် မိမိ၏ဤတပည့်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဆရာ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်တာနဲ့ အမတနယ်မြေကို သွားလို့ရပြီလား။"

ယန်ဖန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်တောက်ပသွား၏။

"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။"

လီချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူသည် သိုင်းသူတော်စင် မဆိုထားနှင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ပင် မျှော်လင့်ချက် မရှိဘဲ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို အောင်မြင်မှသာ သို့မဟုတ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ဆယ်လှမ်းအထက်သို့ ရောက်ရှိမှသာ အခွင့်အရေး ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝအတိုင်း ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

ဤတပည့်အား မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ပေးထားလိုက်ဦးမည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ့တပည့်သည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံစားရပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားနိုင်လေသည်။

"ကောင်းပြီ တပည့် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်အောင် သေချာပေါက် ကြိုးစားမယ်။"

ယန်ဖန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မင်း ကြိုးစားသရွေ့ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

သို့သော် သိုင်းသူတော်စင်မျှသာ ဖြစ်၏။

ပိုမိုမြင့်မားသော မဟာသူတော်စင်အဆင့်အတွက်မှာမူ အလွန် အခက်အခဲ ရှိပေလိမ့်မည်။

ယန်ဖန်း ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီချန်သည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသော လခြမ်းကွေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွား၏။

သူသည် သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓား ကျောက်စိမ်းပြားပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားကို စတင် ကြည့်ရှု လေ့လာလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ် ထို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့သော ဓားတစ်ချက်နှင့်အတူ လီချန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေပြီး အရိုးထဲထိ စွဲထင်သွားစေကာ သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဗလာနတ္ထိ မဟုတ်တော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ထိုးတက်လာသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ချက် ဖြစ်နေ၏။

သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကျောက်စိမ်းပြားမှ လွတ်မြောက်သွားသည်အထိ သူ၏အတွေးအသိစိတ်သည် ထို ဓားအလင်းတန်း ထိုးတက်လာသည့် အခိုက်အတန့်၌ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ ဓားချက် ဒါ တကယ်ပဲ ဒီကမ္ဘာက ဓားသိုင်းပညာ ဟုတ်ရဲ့လား။"

လီချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

အတန်ကြာမှ သူသည် ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်ကာ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ပြောင်းလဲသွားသော စာတန်းတစ်ကြောင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓား (ဝင်ရောက်ခြင်း ၁/၁၀၀)။

သူ့မျက်နှာ၌ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။

တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

***