အိုအေစစ်

ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားကို နောက်ဆုံးတော့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

မူလက သူသာ အမတနယ်မြေသို့ မဝင်ရောက်ရသေးလျှင် ဤစတုတ္ထဓားကို ကျင့်ကြံနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးပုံရ၏။

သူ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနှင့် တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း သက်ဆိုင်နေကြောင်းကိုလည်းသိ၏။

ဝင်ရောက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်ပေလိမ့်မည်။

........

ခြောက်လ ကြာပြီးနောက်။

ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသည် ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

အပြင်ဘက်၌ ကိစ္စရပ်များ မရှိသဖြင့် လီချန်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို နောက်မဆုတ်ဘဲ သဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေ၏။

ယခင်အကြိမ် အကျိုးမရှိဘဲ ပြန်လာခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ဤတစ်ကြိမ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအပေါ်၌ အကောင်းမြင်စိတ် မရှိပေ။

သူ သဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်းသို့ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ကောင်းကင်ယံ၌ သဲဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်ရာ လားရာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့ရဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား၌ သဲဝါများ လှိမ့်တက်နေ၏။

သူသည် ဘေးဘယ်ညာသို့ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သားရဲအလောင်းကောင်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

သူ၏နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွား၏။

သားရဲအလောင်းကောင် မရှိပါက သူ ဤသဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှင်သန်နိုင်ခြေသည် များစွာ လျော့ကျသွားပေလိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ ခဏတာ ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တူးဆွရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သို့သော် အားအင်များစွာ အသုံးပြုပြီးသော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အားအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေရ၏။

သားရဲအလောင်းကောင်သည် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြောင့် ထပ်မံ လွင့်ပါသွားခြင်း သို့မဟုတ် သဲပြင်ကြီးနက်ရှိုင်းရာ၌ နစ်မြုပ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းအောက်တွင် သဲပြင်သည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ပင် ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သူ၏အကြီးမားဆုံးသော အစားအစာ ရင်းမြစ်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြု၏။

နောက်ဆက်တွဲ သူ အလားတူ အစားအစာမျိုးနှင့် တွေ့ကြုံရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် အစားအစာ မရှိဘဲ တစ်နေ့တာကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းလို့နောက်တစ်နေ့ရဲ့နေရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပါ့မလဲ။

နည်းလမ်း မရှိတော့သဖြင့် လီချန်သည် မူလနေရာမှ ထွက်ခွာရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။

သဲဝါများ လှိမ့်တက်နေမှုအောက်၌ နေမင်း၏ ပြင်းထန်သော လောင်ကျွမ်းမှု မရှိသဖြင့် လမ်းလျှောက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူသည် မူလနေရာ၌ သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လားရာတစ်ခုကို ကျပန်း ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခြေကျင် လျှောက်လှမ်းလိုက်၏။

မည်မျှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီးမှန်း မသိ လေနှင့်သဲများသည်လည်း သေးငယ်သွားခဲ့၏။

မြင်ကွင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး၌ သဲဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲ၌လည်း ပြည့်နှက်နေကာ လူတစ်ကိုယ်လုံး အလွန် နေထိုင်ရ ခက်ခဲလှ၏။

ကောင်းကင်၏ အရောင်အဆင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ များစွာ မှောင်မိုက်သွားလေပြီ။ သူ၏နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားပြီး ဤတစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းရန် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်၏။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် လျှောက်လှမ်းရင်း လျှောက်လှမ်းရင်း ညမှောင်သည်အထိ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်... လျှောက်လှမ်းရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး အပူချိန်သည် ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားကာ လူတစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အမင်း အေးစက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် လီချန်သည် သဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။

ရှေ့ဘက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် မီးရောင်တွေ ရှိနေရတာလဲ။

ဒီနေရာက သဲကန္တာရ မဟုတ်ဘူးလား။

လီချန်သည် အကြိမ်ကြိမ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထင်ယောင်ထင်မှား မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် မီးရောင်များ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ မထင်မရှား ဝိုးတဝါး ပြန့်ကျဲလျက် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် မီးရောင်များ ဖြစ်၏။

သူသည် အလျင်အမြန် သတိကြီးစွာဖြင့် ပြေးလွှားသွားပြီး သဲပြင်ပေါ်၌ မှောက်ချလိုက်ကာ အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်... အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း သစ်ပင်အရိပ်များစွာကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်...

"ဒါ... ဒါက အိုအေစစ်လား။"

လီချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာ၌ ရူးသွပ်မတတ် ဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သဲကန္တာရထဲ၌ အိုအေစစ် ရှိခြင်းသည်လည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤနေရာ၌ မီးရောင်များ ရှိနေသည်မှာ အသိဉာဏ်ရှိ သက်ရှိများ နေထိုင်ကြကြောင်း ကိုယ်စားပြု၏။

သူသည် အပြင်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်သွားပါက ကျူးကျော်သူအဖြစ် သတ်မှတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်...

သို့သော် သူ၏ယခု အခြေအနေသည် အလွန် ဆိုးရွားလှ၏။

အကယ်၍ အိုအေစစ်အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ဘဲ အပြင်ဘက်၌ ဆက်နေပါက သေဆုံးရမည်မှာ သေချာပြီး ဒုတိယနေ့အထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေရမည်ဖြစ်ရာ စွန့်စား၍ ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်း၏။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပေါ်၌ ပွတ်သပ် ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ထိုခြေသည်းအရိုးသည်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လက်ထဲ၌ လက်နက် မရှိသဖြင့် လုံခြုံမှု ခံစားချက် အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

သူသည် ဤသို့ပင် အိုအေစစ်ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်သွား၏။

နီးကပ်လာလေပြီ။

တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေပြီ။

သူ သူ၏ရှေ့မှောက်မှ ချုံပုတ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အတွင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်၏။

ဤသဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်း၌ နေရာတိုင်းတွင် သဲဝါများသာ ရှိနေပြီး အခြားအရာများကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ အကယ်၍သာ အကြိမ်တိုင်း တစ်နေ့ပင် မပြည့်သော အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခြင်း မဟုတ်ပါက သူ အမှန်တကယ် ရူးသွပ်သွားနိုင်လေသည်။

လီချန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အရွက်တစ်ရွက်ကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးထည့်လိုက်၏။

အဆိပ် ရှိ မရှိကိုမူ ယခု သူ စဉ်းစားရန် လိုအပ်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

အရွက်ကို ဗိုက်ထဲသို့ရောက်သည်အထိ မြိုချလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူသည် အံတင်းထားလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အသံ မထွက်မိအောင် တားဆီးထားရ၏။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွားမှ သူသည် အရွက်တစ်ဆုပ်ကို ထပ်မံ ဆွဲဖြုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့် စားသောက်လိုက်ပြန်သည်။

အားအင် အနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိလာသောအခါ လီချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ မြေကြီးကို စတင် တူးဆွလိုက်ပြီး ချုံပုတ်အောက်၌ တွင်းတစ်တွင်း တူးဖော်လိုသည်။ ဤသို့ဖြင့် အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနိုင်ပေမည်။

တွင်းတိမ်တိမ်တစ်ခုကို တူးဖော်ပြီးနောက် လီချန်သည် ချုံပုတ် အကိုင်းအခက်အရွက်အချို့ကို ချိုးဖဲ့လိုက်ပြီး အောက်၌ ခင်းကာ ကိုယ်ပေါ်၌ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်နိုင်ပေမည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှု အလွန် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အသက်ရှင်နိုင်ခြေကို အနည်းငယ် တိုးပွားစေခဲ့၏။

အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်မသိ လီချန်သည် ဝမ်းဗိုက်မှ နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ် ခံစားလျက် ပါးစပ်ထဲမှ ခါးသက်သော သစ်ရွက်များကို ဝါးစားနေစဉ် ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြားမိလိုက်ပုံရသည်...

အနည်းငယ် လျင်မြန်သော တိုးလျသည့် အသက်ရှူသံတစ်ချက်။

ထို့အပြင် အလွန် သိမ်မွေ့သော ခြေသံတစ်ချက် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

"ဘာကောင်လဲ။"

လီချန်သည် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်၏။

လူ မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

ရုတ်တရက် သူသည် အကိုင်းအခက်အရွက်များကြားမှ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးတစ်စုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မိမိကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

လီချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားသည်။ ညအချိန် အလွန် မှောင်မိုက်သောကြောင့် သူ အဘယ်သို့သော အရာဖြစ်သည်ကို အခြေခံအားဖြင့် မမြင်တွေ့ရဘဲ တောရိုင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော ယေဘုယျ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုမျှသာ ရှိ၏။

သဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်း ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သားရဲဟိန်းသံကို ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ဤကမ္ဘာမှ တောရိုင်းသတ္တဝါကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

သူသည် ဤအပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးများရှိသော ပိုင်ရှင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်မှာ သေချာနေပြီ။

လီချန်၏လက်ထဲ၌ အနည်းငယ် တုတ်သော သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သူ ယခင်က အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်ပြီးမှ ချိုးဖဲ့ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုရန် ဖြစ်၏။

ဤအချိန်၌ အဝေးမှ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဆူညံလှုပ်ရှားသံများနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ ထင်ရှား၏။

လီချန်သည် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သည်။ အိုအေစစ်အတွင်းသို့ ပေါ်ပေါက်လာသော တောရိုင်းသတ္တဝါသည် မျက်စိရှေ့မှ ဤတစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ပေ။

ပို၍ များပြားစွာ ရှိနေသေး၏...

ဤအချိန်၌ ချုံပုတ်အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေသော အမည်မသိ တောရိုင်းသတ္တဝါသည် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တွင်းတိမ်အတွင်း၌ လဲလျောင်းနေသော လီချန်ထံသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

လီချန်သည် ရုတ်တရက် လိမ့်လိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ လက်ထဲမှ သစ်ကိုင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်၏။

သို့သော် သစ်ကိုင်းသည် အသံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားပြီး သူ၏လက်မောင်းသည် ထုံကျင်သွား၏။

ထိုတောရိုင်းသတ္တဝါ၏ သားမွေးသည် အလွန် ထူထဲလှပြီး သူ၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ဤတောရိုင်းသတ္တဝါကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လီချန်သည် ချုံပုတ်ထဲမှ တွားသွား ထွက်လိုက်ပြီး အဝေးမှ မီးရောင်များ ရှိရာ လားရာသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဤအချိန်၌ အိုအေစစ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွား၍ မဖြစ်သည်မှာ သေချာ၏။

အိုအေစစ်အတွင်း၌လည်း ပိုမို များပြားသော တောရိုင်းသတ္တဝါများ ရှိနေသော်လည်း... သူ ဤမျှ များပြားသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

တောရိုင်းသတ္တဝါသည် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ လိုက်ပါသွား၏။

လီချန်သည် သူ၏အစွမ်းအစများကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နောက်ဘက်မှ လေခွင်းသံကို ကြားသောအခါ သူ ရုတ်တရက် လိမ့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပခုံးနေရာ၌ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

သူ ဤမျှ များပြားသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းလျက် နောက်ဘက်မှ တောရိုင်းသတ္တဝါ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနေ၏။

ကိုယ်ပေါ်မှ နေရာများစွာ၌ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်... နာကျင်မှု ခံစားချက် မရှိသော်လည်း သူ မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ရာ ရရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာမှာ တစ်နေရာ နှစ်နေရာမျှ မကကြောင်း ခံစားမိလိုက်၏။

ဤအချိန်၌ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အိုအေစစ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပြေးဝင်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်း၌ ရိုးရှင်းသော သစ်သားတဲအိမ်များ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးကို ဝိုင်းပတ် တည်ဆောက်ထားသည်ကို မထင်မရှား မြင်တွေ့နိုင်ကာ လူပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျူးကျော်လာသော တောရိုင်းသတ္တဝါများကို ခုခံ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

လီချန်သည် ရုတ်တရက် ရှောင်တိမ်းချိန် မရလိုက်ဘဲ နောက်ဘက်မှ တောရိုင်းသတ္တဝါ၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

ဤတောရိုင်းသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားသည် အလွန် ကြီးမားလှပြီး သွေးနီရောင်ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ လီချန်၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ကိုက်ဖြတ်လာခဲ့၏။

လီချန်သည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရာ ဤသဲကန္တာရကမ္ဘာအတွင်း၌ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး အသိစိတ်မှာမူ ရှိနေသေး၏။

သူသည် ကိုယ်ကို ကျုံ့လိုက်ပြီး လက်မောင်းဖြင့် သားရဲရိုင်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို တားဆီးလိုက်၏။

လီချန်သည် သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက်မှ အရိုးများ တိုက်ရိုက် ကိုက်ကြိတ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရသော်လည်း မျက်ဝန်းများ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ လက်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သားရဲရိုင်း၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဖက်ထားလိုက်ကာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်လျက် သားရဲရိုင်း မည်သို့ပင် ကိုက်ဖြတ်စေကာမူ သူ လုံးဝ မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထား၏။

သားရဲရိုင်း၏ လွှင့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် သူ အသက်ရှင်လမ်း မရှိတော့သည်မှာ သေချာ၏။

ရုတ်တရက် လူပုံရိပ်တစ်ယောက် ထိုစခန်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အရှိန်သည် အံ့ဩဖွယ် လျင်မြန်လှသည်။ လက်ထဲ၌ ရိုးရှင်းသော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပုံရပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာကာ လီချန်အား ကိုက်ဖြတ်နေသော တောရိုင်းသတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်၏။

ထိုတောရိုင်းသတ္တဝါသည် လီချန်၏ လက်မောင်းကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ထိုလူပုံရိပ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသော်လည်း လှံရှည်၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

ရူးသွပ်မတတ် ရုန်းကန်ပြီးနောက် တောရိုင်းသတ္တဝါသည် တဖြည်းဖြည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

လီချန်သည် သားရဲရိုင်းကို သေမလောက် ဖက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သားရဲရိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စီးဆင်းလာသော ပူနွေးသည့် သွေးများကို ခံစားမိသောအခါ လီချန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပါးစပ်ဖြင့် အားရပါးရ သောက်သုံးလိုက်၏။

ပါးစပ်တစ်ခုလုံးမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ နာကျင်သွားသော်လည်း သူသည် ချိုမြိန်စွာ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် မိမိ၏အားအင်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ရ၏။

"မင်းက ဗလာသို့ပြန်သူပဲ မဟုတ်လား။"

ရုတ်တရက် ထို တောရိုင်းသတ္တဝါကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော လူပုံရိပ်က ဖွင့်ဟ ပြောလိုက်၏။

လီချန်သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ် ခံစားလျက် သားရဲရိုင်းကို လွှတ်လိုက်ပြီး သားရဲရိုင်း၏ လေးလံသော အလောင်းအောက်မှ ခက်ခဲစွာ တွားသွား ထွက်လာခဲ့သည်။ လက်မောင်းတစ်ဖက်သည် ကိုက်ဖြတ်ခံထားရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သွေးသားများ ဗရပွ ဖြစ်လျက် ဖြူဖွေးသော အရိုးများကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

သူသည် မလှမ်းမကမ်းမှ လူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရပ်အမောင်း မြင့်မား၏။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဤသူ၏ခေါင်း၌ ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပေါက်နေပြီး အမြီးတစ်ချောင်းလည်း ရှိနေသေး၏...

"မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ။"

လီချန်သည် ဤသူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလွန် အစွမ်းထက်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသူသည် အလွန် အစွမ်းထက်၏။ သူ၏အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၌ပင် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါသည်။ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေအောက်၌ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီနေရာကို ပေါ်လာတဲ့ လူတိုင်းက ဗလာသို့ပြန်သူတွေပဲ ငါ အပါအဝင်ပေါ့..."

ထိုယောက်ျားကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤသို့ပြောရင်း သူသည် တောရိုင်းသတ္တဝါ၏ အလောင်းကို ဆွဲငင်လျက် စခန်းထံသို့ လှည့်ကာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ "ဝင်ခဲ့။"

ဤအချိန်၌ စခန်းအတွင်းမှ တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ကျူးကျော်လာသော တောရိုင်းသတ္တဝါများသည် အလောင်း အနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့၏။

စခန်းအတွင်းမှ လူများထဲ၌လည်း လူအနည်းငယ် ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့သည်။

လီချန်သည် အနည်းငယ် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိ၏။

ခန္ဓာကိုယ် လက္ခဏာများအရ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်းမှ လာရောက်ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။

ဤလူများ၏အကြည့်သည်လည်း လီချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြ၏။

"ကြည့်ရတာ လူသစ် ရောက်လာပြန်ပြီ။"

"ဒီနေရာအထိ လျှောက်လာနိုင်တာ မင်းရဲ့ ကံက တော်တော် ကောင်းတာပဲ။"

"သူက လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ သိသာတယ်... လူသားမျိုးနွယ်က အတော်လေး လူအင်အားများတဲ့မျိုးနွယ်စုပဲ ပြီးတော့ ငါတို့ ဒီနယ်မြေရဲ့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာဆိုတော့ အမတနယ်မြေက လာတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ် ဟုတ်လား။"

"ရွှီအောင်း မင်းလည်း အမတနယ်မြေက လာတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ထိုလူများသည် စကားများနေကြ၏။

ဤလူများသည်လည်း ဗလာသို့ပြန်သူများ ဖြစ်ကြရာ လီချန်သည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွား၏။

သူသည် ဗလာသို့ပြန်သူတစ်ဦး၏ အထောက်အထားကြောင့် ပိုမို များပြားသော အန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုတော့ပေ။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ဤကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်သော ဗလာသို့ပြန်သူများ၏ အရေအတွက်သည် နည်းပါးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။

ဤနေရာ၌ ဗလာသို့ပြန်သူများ စုဝေးရာနေရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည်လည်း အလွန် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီနေရာက လူတိုင်းက အမည်ဝှက်တွေပဲ သုံးကြတယ် မင်း ကိုယ့်ဘာသာ နာမည်တစ်ခု ယူလိုက် ငါ့နာမည် ထော့ပေါ။"

လီချန်အား ကယ်တင်ခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသည့် ယောက်ျားကြီးက ပြောလိုက်၏။

"ချန်ယွမ်။"

လီချန်သည် သူ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော နာမည်ကို ပြောလိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်း ချန်ယွမ် မင်းက လူသစ် ဒီ အိုအေစစ် စခန်းငယ်လေးကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာတာ ကံ အရမ်း ကောင်းတယ်လို့ပဲ ပြောရမယ် သဲကန္တာရထဲက ဆိုးရွားမှုကို မင်း သိသင့်တယ် ငါက ဒီ စုဝေးရာနေရာရဲ့ ယာယီ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို အိုအေစစ်ထဲက စည်းမျဉ်းတွေကို အကျဉ်းချုံး ပြောပြမယ်။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီးက ပြောလိုက်သည်။ "အိုအေစစ် စခန်းငယ်လေးက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ် ဒီညလို အခြေအနေမျိုး မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိတယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီ အိုအေစစ် စခန်းငယ်လေးကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ချင်ရင် စည်းလုံးညီညွတ်မှ ရမယ်။ ငါတို့က အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်တဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်တယ် ဘယ်သူ့ အလှည့်ပဲ ရောက်ရောက် ခြွင်းချက်မရှိဘဲ ကျန်ခဲ့ရမယ် ကြိုက်သလို ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လို့ မရဘူး။"

"တာအိုရောင်းရင်း ထော့ပေါ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေက မိုးလင်းတာနဲ့ အဆုံးသတ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

လီချန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဗလာသို့ပြန်ခြင်းက အချိန်နဲ့ အဆုံးသတ်တယ်လို့ ပြောတာလဲ။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက မျက်မှောင် ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

"အယ်... မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်က အကြိမ်တိုင်း မိုးလင်းပြီးနောက် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းက အဆုံးသတ်သွားတာ..."

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

သူ၏ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆုံးသတ်ပုံသည် အခြားသူများနှင့် မတူညီနေဘူးလား။

"ကြည့်ရတာ မင်း ကံကောင်းပုံပဲ စားစရာ တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆုံးသတ်တဲ့ လက္ခဏာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်လို့ သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်က လိုအပ်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာထိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်တာပဲ။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက ပြောလိုက်၏။

လီချန်၏မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူလက အချိန်ဟု ခေါ်ဆိုသည်မှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆုံးသတ်သည့် လက္ခဏာ မဟုတ်ပါလား။

သူ အကြိမ်တိုင်း မိုးလင်းသည်နှင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်နိုင်ခြင်းမှာ သူ သားရဲအလောင်းကောင်၏ အသားကို စားသောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် လိုအပ်သော လုံလောက်သည့် စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။

သို့သော် ဤသည်မှာလည်း မမှန်ကန်သေးပေ။

သူ တစ်ခေါက်က ရေတစ်ငုံ သောက်သုံးခဲ့ရာ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အသား စားသောက်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမို များပြားခဲ့၏။

အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်မှ စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအရ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်ရမည်ဆိုပါက အကြိမ်တိုင်း ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် များစွာ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။

အများဆုံးမှာ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်မှ စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ ယခင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း၌ အသား စားသောက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း၏ လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားစေခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ နောက်ဆုံး ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် သူသည် ဤအကြောင်းကို ထုတ်ဖော် မေးမြန်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ မိမိ၏စနစ်နှင့် သက်ဆိုင်နေပါက သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်၍ မဖြစ်ပေ။

"ကျွန်တော်က သားရဲအလောင်းတစ်ကောင်နဲ့ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့လို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ ဒီတစ်ခါ ကျန်ရှိတဲ့ သားရဲအလောင်းက ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြောင့် လွင့်ပါသွားခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီ အိုအေစစ်ကို လျှောက်လာခဲ့တာပါ။"

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို မှန်သွားပြီ။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

ဆက်လက်၍ သူသည် လီချန်အား ရှိနေသော လူများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့၏။

လူတိုင်း၏ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အချိန် မတူညီသောကြောင့် ဤအိုအေစစ်စခန်းသည် အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ခြင်းကို အသုံးပြုထား၏။

စခန်းတစ်ခုလုံး၏ လူဦးရေသည် သုံးဆယ်ကျော် ရှိ၏။

ဤနေရာ၌ ရှိနေသည်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖွဲ့မှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေ၌ မရှိသေးပေ။

"တာအိုရောင်းရင်း ထော့ပေါ ဒီ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေက အကြမ်းဖျင်း ဘယ်လောက် ကြာနိုင်သလဲ။"

လီချန်သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

"လူပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားတယ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အတိုင်းအတာ မြင့်မားလေ ပိုပြီး အချိန်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လေပဲ ဒါပေမဲ့ အကန့်အသတ်တော့ ရှိတယ် အကန့်အသတ် အချိန်ကို ကျော်လွန်သွားတာနဲ့ လုံးဝ 'ခဲပျစ်သွားခြင်း' အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မရနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ဒီကမ္ဘာမှာ သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ် ဒီကမ္ဘာက တစ်ရက်က လက်တွေ့ကမ္ဘာက တစ်နှစ်နဲ့ ညီမျှတယ်... ခဲပျစ်သွားပြီးနောက် တစ်ရက် ရှင်သန်တာက တစ်နှစ် ရှင်သန်လိုက်တာနဲ့ ညီမျှတယ် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ဖြစ်နေရင်တောင် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ရှင်သန်ရတာ ဘယ်သူမှ ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်ကြဘူး။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံလောက်အောင် သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ် ကြိုက်သလို ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်နိုင်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးသွားရမယ် အကန့်အသတ် အချိန်ကိုတော့ လုံးဝ မချဉ်းကပ်မိစေနဲ့ မဟုတ်ရင် အရမ်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။"

"တာအိုရောင်းရင်း ထော့ပေါရဲ့ သတိပေးချက်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။"

လီချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အတွေ့အကြုံမှ ရရှိသော အကြံဉာဏ် ဖြစ်သည်မှာ သေချာ၏။ အကယ်၍ သူ ဤအခြေအနေကို မသိရှိခဲ့ပါက ခန္ဓာကိုယ် ခဲပျစ်သွားသည်နှင့် ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌ ကျန်ရှိနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

အသက်အန္တရာယ် မရှိလျှင်ပင် ဤသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်၌ အမြဲတမ်း ရှင်သန်နေထိုင်ရမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းစွာ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

"နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု မင်း မဖြစ်မနေ အထူး ဂရုစိုက်ရမယ် ဒီ အိုအေစစ်ထဲမှာ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အန္တရာယ်က ခုနကလို တောရိုင်းသတ္တဝါတွေ ယူဆောင်လာတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက အထူးတလည် ကြီးမားတာ မဟုတ်ဘူး အသတ်ခံလိုက်ရရင်တောင် ငါတို့က ဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်သေးတယ် ဒါပေမဲ့ 'ညမိစ္ဆာ' နဲ့သာ တွေ့ကြုံခဲ့ရင် အကောင်းဆုံးက ပထမဆုံး အချိန်မှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်တာပဲ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ညမိစ္ဆာက ဗလာသို့ပြန်သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ဝါးမြိုနိုင်လို့ပဲ။"

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။

"တာအိုရောင်းရင်း ထော့ပေါ ဒီ ညမိစ္ဆာက ဘယ်လို ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသလဲ။"

လီချန်က မေးလိုက်၏။

ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားကြီး ထော့ပေါက ညမိစ္ဆာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို အကြမ်းဖျင်း ဖော်ပြလိုက်၏။

လီချန်၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။ သူ ယခင်က စားသောက်ခဲ့သော သားရဲအလောင်းကောင်သည် ညမိစ္ဆာ မဟုတ်ပါလား။

ဒီလိုသာဆို ထိုညမိစ္ဆာကို ဘယ်သူသတ်သွားတာလဲ။

***