အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူအား သတ်ဖြတ်ခြင်း

လီချန်သည် စတင်တိုက်ခိုက်သည်နှင့် သူ၏အစွမ်းကုန်နှင့် ဝှက်ဖဲအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။

အကြောင်းမူကား သူသည် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အအစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူကဲ့သို့သော သူကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်သလို အစွမ်းကို ချန်ထား၍လည်း မဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောကြောင့်ပင်၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူအား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားစေနိုင်၏။

ဤအချိန်၌ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သံချပ်ကာ လွှမ်းခြုံထားသော အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

သူသည် သွေးနှင့်ချီလုယူခြင်း၊ သွေးနှင့်ချီဝိညာဉ်အဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း ဟူသော စွမ်းရည်ကြီးနှစ်ခုကိုပင် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြီးမားလှသည့် ခေါင်းလောင်းအရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား၌ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ မူလဝိညာဉ်အမြုတေသည် ချက်ချင်းပင် မတည်ငြိမ် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဤအချိန်၌၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မူလဝိညာဉ်အမြုတေအပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

မည်သည့် သံသယမှ ရှိစရာမလိုဘဲ။

ဓားအလင်းတန်းသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို ဆုတ်ဖြဲသွား၏။

ဤအချိန်မှသာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ အတွေးအသိစိတ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံ၏ တုန်လှုပ်စေမှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်၊ သူသည် မိမိ၏မူလဝိညာဉ်အမြုတေ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားမိလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။

အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ သူသည် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာအပေါ် ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ သူ၏သံချပ်ကာ လွှမ်းခြုံထားသော ရုပ်ခန္ဓာ၌ ထူးဆန်းသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကာ လှံတစ်ချက်ဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံထားရသော မူလဝိညာဉ်အမြုတေထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ဤ နှစ်ဆင့်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ မူလဝိညာဉ်အမြုတေသည် ထပ်မံ ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ကွဲအက်သွားလေသည်။

အာ...

စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနတ္တပုံရိပ်သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သံချပ်ကာ လွှမ်းခြုံထားသော သွေးရုပ်သေးကို ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထို ကွဲအက်သွားသော မူလဝိညာဉ်အမြုတေသည် လုံးဝ ပြိုကျသွားခြင်း မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားမည့် လက္ခဏာ ရှိနေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

သို့သော် လီချန်သည် သူ့အား အဘယ်သို့ အခွင့်အရေး ပေးနိုင်မည်နည်း၊ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ဓားအလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓား။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်းရတနာပုလင်း၏ စွမ်းအား ဖြစ်၏။

သူသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှု ရှစ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ရှစ်ဆအထိ မြင့်မားသော အစွမ်းမြှင့်တင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရာ အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကွဲအက်နေသော မူလဝိညာဉ်အမြုတေအပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင်၊ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ယခုလေးတင် အနည်းငယ် ပြန်လည် ကုစားလာသော မူလဝိညာဉ်အမြုတေသည် ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားပြီး အပေါက်များ ထူထပ်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ မူလဝိညာဉ်အမြုတေသည် ထပ်မံ မထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျသွားကာ ပျက်စီးနေသော မူလဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားအနည်းငယ် ဖြတ်သန်းသွားပြန်၏။

ချက်ချင်းပင်၊ ပျက်စီးနေသော မူလဝိညာဉ်သည် လုံးဝ ကြေမွသွားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီချန်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်။

ဤ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်လှသည်၊ မူလဝိညာဉ်အမြုတေ ဆုတ်ဖြဲခံရသည့် အခြေအနေ၌ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားနိုင်သေးသည်၊ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲဆိုတာတော့ သူမသိပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ့၌ မူလဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြီးမားသော သေစေနိုင်သည့် လက်နက်ဖြစ်သော အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓား ရှိနေသေး၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားကို ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်သုံးရပေတော့မည်။

အကယ်၍ ထုတ်သုံးလိုက်ပါက ကုန်ဆုံးမှုသည် ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။

ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် ဒုတိယအကြိမ် မထုတ်သုံးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။

အကြောင်းမူကား သူသည် အချိန်မရွေး လုံလောက်သော တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ မူလဝိညာဉ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ လီချန်သည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ထို သွေးရုပ်သေးထံသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏အာရုံခံစားမှုထဲ၌ ဤသွေးရုပ်သေးသည် အလွန် အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

အထူးသဖြင့် သံချပ်ကာ၏ အစွမ်းမြှင့်တင်မှုအောက်တွင် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဤ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူမှ ပြောင်းလဲလာသော သွေးရုပ်သေးကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် ဤသွေးရုပ်သေးကို အသုံးပြု၍ နောက်ကွယ်မှနေ၍ သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အား တဖြည်းဖြည်း လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေကာ မိစ္ဆာများကို လုံးဝ ရှင်းလင်းလျက် သေမျိုးဘုံအား ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ပြန်လည် ပေးအပ်နိုင်ပေမည်။

သူသည် ရှေ့တန်းသို့ ထွက်လိုစိတ် သိပ်မရှိပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဤသည်မှာ အတွေးတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သေး၏။

အကယ်၍ နိယာမဂိုဏ်းဘက်မှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ ကျဆုံးသွားသည်ကို ပထမဆုံး အချိန်၌ပင် သိရှိသွားပါက ဤအတွေးသည် သေချာပေါက် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်သည် သံချပ်ကာသွေးရုပ်သေးကို သိုလှောင်ပစ္စည်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

သိုလှောင်ပစ္စည်းသည် သက်ရှိများကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အကယ်၍ ထည့်သွင်းလိုက်ပါက အချိန်ကြာမြင့်စွာ မခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဤသွေးရုပ်သေးသည် သက်ရှိပုံ ပေါက်သော်လည်း အသိစိတ်နှင့် အတွေးအခေါ် မရှိဘဲ အမှန်တကယ်တွင် အလွန် ထူးခြားသော ရုပ်သေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ သက်ရှိဟု မသတ်မှတ်နိုင်တော့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သိုလှောင်ပစ္စည်းအတွင်းသို့ လုံးဝ ထည့်သွင်းနိုင်၏။

သို့သော် သူ၏ မြေခွေးရုပ်သေးမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ သူ၏မူလဝိညာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သက်ရှိအမျိုးအစားထဲ၌ ပါဝင်နေပြီဖြစ်ရာ သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ သူ လေ့လာသုတေသနပြုပြီးမှ ရရှိလာသော ကောက်ချက် ဖြစ်၏။

သံချပ်ကာသွေးရုပ်သေးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လီချန်သည် တစ်ချက် လေ့လာကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မရှိသဖြင့် အဝေးသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်၊ မြေကြီး တုန်ခါနေသည်ကိုသာ တွေ့ရှိရပြီး မကြာမီပင် ကြီးမားလှသော အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲရိုင်းတစ်ကောင် ပြေးလွှားလာခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ၊ ထို ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ အရှင်သခင် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် အခြေအနေအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ကြီးမားလှသော သားရဲရိုင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် ဝံပုလွေကြီး၏ ခေါင်းထိပ်၌ ရပ်လျက် လေထဲပျံနေသော လီချန်ကို ကြည့်ကာ "တာအိုရောင်းရင်း ချန်ယွမ်၊ အဲ့ဒီ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူကကော။" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလျက် "ကျွန်တော် သူ့ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရစေခဲ့ပေမယ့်၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့ကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခွင့် ပေးလိုက်ရတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် စိတ်ထဲ၌ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ ထို အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ အစွမ်းထက်မှုကို သူမ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး အကယ်၍ အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲရိုင်းသာ မရှိပါက သူမသည် ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ "ဒါဆို တကယ် နှမြောစရာပဲ။"

ထို အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူအား ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိစေနိုင်သည်ကို ထောက်ရှု၍ ဤ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချန်ယွမ်၏ အစွမ်းထက်မှုကို ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

"အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချန်ယွမ်၊ ကျွန်မကို အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲရိုင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သားရဲရိုင်းရဲ့ ထူးခြားမှုကြောင့်၊ ကျွန်မတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုက ဒီမှာ အများဆုံး နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲ နေနိုင်ပြီးရင်၊ ကန္တာရတောရိုင်းကို ပြန်ရတော့မှာပါ၊ ဒါကြောင့် ဒီနှစ်နှစ်တာ အချိန်အတွင်းမှာ၊ ကျွန်မတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုက ရှင့်အတွက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပေးပြီး၊ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် ရုတ်တရက် သူမ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်၌ တင်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို နောက်သို့ ပစ်ထားကာ လီချန်အား ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်၊ ဤသည်မှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လေးစားရပါသော ကျေးဇူးရှင်အား ပေးအပ်သည့် အမြင့်ဆုံးသော ဂါရဝပြုခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လီချန်က ခေါင်းညိတ် ပြုံးလျက် "ဒါဆိုရင်တော့ တာအိုရောင်းရင်း ချီယွဲ့ကို အားကိုးရတော့မှာပေါ့။"

အလကားရသော အကူအညီ ရှိနေမှတော့ အသုံးမပြုဘဲ နေ၍ မဖြစ်ပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် သတိထားမှုကို လျှော့ချ၍ မဖြစ်ပေ။

အချိန်တိုင်းပင်၊ သူသည် 'ငါ့မျိုးနွယ်မဟုတ်လျှင် စိတ်ထား ကွဲပြားမည်' ဟူသော မူကို လက်ကိုင်ထား၏။

ထို့ကြောင့်၊ လီချန်အနေနှင့် ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုကို သတိထားရမည်မှာ သေချာ၏။

ဤအမျိုးသမီးအား သားရဲရိုင်း၏ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ပြန်လည် ရယူရန် ကူညီခဲ့ရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သားရဲရိုင်း၏ ဖျက်ဆီးစွမ်းအား အလွန် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူဟူသော ရန်သူကြီး ရှေ့၌ ရှိနေသောကြောင့်... ဤ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့ကို ဆွဲဆောင်ထားရမည်မှာ သေချာ၏။

သို့သော် ယခု အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်နှစ်ဦးသည် ထည့်တွက်စရာ မရှိတော့ပေ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၌ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ငါးပါး ရှိသဖြင့် အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနိုင်သေးသော်လည်း... ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုလောက် ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။

အချိန်ဆွဲ၍ မဖြစ်တော့သဖြင့် လီချန်နှင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့တို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ သန့်စင်သောမြေ လေးခုကို စတင် ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သန့်စင်သောမြေ လေးခုဟု ဆိုရခြင်းမှာ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းသည် ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ နင်းခြေခြင်းကို ခံထားရပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းသည် ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်ခြေ ရှိသေး၏။

ဤတစ်ကြိမ် လီချန်သည် ချင်းချိုးတောင်ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

အကြောင်းမူကား ဤနေရာသည် ချင်းချိုးတောင်နှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

......

အရေးပါသောမိစ္ဆာတောင်။

အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်။

အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသတ္တဝါ ငါးဦး ရပ်နေ၏။

၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ အကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အထဲမှ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရပြီး ယခင်က ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိစေခြင်းကို ခံထားရကာ ယခုအချိန်အထိ ပြန်လည် နာလန်ထူလာခြင်း မရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှား၏။

ဤသည်မှာ အကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါးထဲ၌ သူ၏ပြောရေးဆိုခွင့်ကို များစွာ ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သည် မူလကတည်းက အသာစီး ရသော နေရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ၏အစွမ်းသည် ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက်၊ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီး၏ တံခါးသည် ပြင်းထန်စွာ ပွင့်လာပြီး တိုးလျသော အသံတစ်သံ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ "မင်းတို့ ဝူရှူ သေသွားပြီဆိုတာ သိကြလား။"

မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါးလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သောင်းပြောင်းအဆိပ်မြို့မှ အဆိပ်အဘိုးကြီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ "သခင်၊ ဝူရှူ ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ၊ သူ အစောပိုင်းကမှ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သားရဲရိုင်း ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ရသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ငါက မင်းတို့ကို လိမ်မယ် ထင်နေတာလား။" ထိုအသံသည် အေးစက်လာခဲ့၏။

သောင်းပြောင်းအဆိပ်မြို့မှ အဆိပ်အဘိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး အလျင်အမြန် လေးစားစွာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်၊ ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး..."

ထို လူသားသိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူသည် သူတို့ကဲ့သို့ပင် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီးအတွင်းမှ တည်ရှိမှု၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရကြောင်း သူ သိရှိ၏၊ သေမျိုးဘုံကို ပိတ်ဆို့ခြင်း အစရှိသော အစီအစဉ်များအားလုံးသည် ဤ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ပူးပေါင်းမှုဖြင့်သာ ပြီးမြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား လူသားမျိုးနွယ် အတွင်းပိုင်းမှ ပူးပေါင်းမှု မရှိဘဲ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီးအတွင်းမှ ထိုတည်ရှိမှု၏ မသေမျိုးဆေးလုံး အစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်ရန်မှာ အခက်အခဲ အလွန်အလွန် ကြီးမားသောကြောင့်ပင်။

ခန်းမကြီးအတွင်းမှ အသံသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။ "တကယ် နှမြောစရာပဲ... ငါကိုယ်တိုင် ထွက်တိုက်ရတော့မှာလား။"

ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးသည် အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

ယခင်က သူသည် ထို အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူအား မွေးမြူရန်၊ လူသားမျိုးနွယ် အတွင်း၌ အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထည့်သွင်းရန် ပေးဆပ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ထို အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဝူရှူ၏ ပါရမီ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ လူသား နိယာမဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ထင်ရှားလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်၊ မင်း ဝင်ခဲ့။" ရုတ်တရက်၊ ထိုအသံသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် ကြားလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ခြင်္သေ့မျက်နှာကြီးပေါ်၌ ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုတင် သိရှိလိုက်ပုံရ၏။

ကျန် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် လေးပါးသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

"သခင်..." ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျန် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင် လေးဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခန်းမကြီးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဘုန်း! ခန်းမကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ပိတ်သွား၏။

မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင် လေးဦးစလုံးသည် နောက်ဆက်တွဲ အဘယ်အရာ ဖြစ်ပျက်မည်ကို သိရှိကြ၏။

မိမိတို့ မဟုတ်သည့်အတွက် အနည်းငယ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း 'ယုန်သေ မြေခွေးငို' ဟူသော ခံစားချက်တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များဟု ထင်ရသော်လည်း သနားစရာ အရုပ်များမျှသာ ဖြစ်ကြ၏။

အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းသည် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီးအတွင်းမှ တည်ရှိမှု၏ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းအပေါ်၌သာ မူတည်နေ၏။

အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်မသိ၊ မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင် လေးပါးသည် ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိဘဲ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ညမှောင်ခါနီးအချိန်အထိ၊ ခန်းမကြီး၏ တံခါးသည် ထပ်မံ ပွင့်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင် လေးဦးစလုံးသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်၌ အလွန် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်၊ အလွန်အမင်း မရင်းနှီးတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းလောင်းကြီးပမာ မျက်လုံးကြီးတစ်စုံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် လေးပါးသည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းများကို ငုံ့ချလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အမင်း လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"သခင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်၊ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တည်ရှိမှုသည် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အမြန်ဆုံးနည်းနဲ့ ဝူရှူကို ဘယ်သူသတ်သွားလဲ ဆိုတာ စုံစမ်း... ငါ့မှာ အချိန် အများကြီး မရှိဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်။" မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် လေးပါးသည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ကြ၏။

သို့သော် ဤအချိန်၌၊ ချင်းချိုးတောင်မှ မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ချပ်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်၊ ဤကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်နေ၏၊ သူမသည် အတွင်းမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အလျင်အမြန် "သခင်၊ အဲ့ဒီ ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုက သားရဲရိုင်းကို ခေါ်ပြီး ကျွန်မတို့ ချင်းချိုးတောင်ကို လာတိုက်နေပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဝူရှူက ဒီ ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ သေသွားတာ သေချာတယ်။" ခန္ဓာကိုယ် အလုခံလိုက်ရသော ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက် ငါးခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ချင်းချိုးတောင်၏ လားရာသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

........

ချင်းချိုးတောင်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ သန့်စင်သောမြေ ငါးခုထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ချင်းချိုးတောင်၏ အင်အားသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းထက် များစွာ အားနည်းခြင်း မရှိပေ။

ယခုအချိန်၌ ချင်းချိုးတောင်သည် သားရဲရိုင်း၏ နင်းခြေဖျက်ဆီးမှုအောက်၌ ပျက်စီးနေသော မြေကွက်လပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာသတ္တဝါအမြောက်အမြားသည် သားရဲရိုင်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားသည် အလွန် အစွမ်းထက်၏။

ပုန်ကန်မှုတစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဆုံးရှုံးမှု မနည်းသော်လည်း အခြေခံကို ထိခိုက်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

လူရိုင်းမျိုးနွယ်သည် ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အလွန် ဆင်တူသော်လည်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုမို ကြီးမားကြ၏။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်သည် မျိုးပွားနိုင်စွမ်း၌ လူသားမျိုးနွယ်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ... ဤ ချန်းလန်မျိုးနွယ်စုကို ကြည့်လျှင်၊ လူဦးရေမှာ သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရှိပြီး ယခင် ပုန်ကန်မှု၌ မနည်းလှသော ဆုံးရှုံးမှု ရှိခဲ့သေး၏။

သို့သော် တစ်ဦးချင်းစီသည် အလွန် အစွမ်းထက်ကြပြီး သာမန်လူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သူ မရှိပေ။

အရွယ်ရောက်ပြီးသည်နှင့် အားအနည်းဆုံးသော လူရိုင်းမျိုးနွယ်ပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ချိန်၌၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်သည် 'ပိုးကောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲ' နိုင်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုမို ကြီးမားလာကာ တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းသည်လည်း ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်... ကြားသိရသည်မှာ ဤသည်မှာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်၏ ထူးခြားသော 'ပိုးကောင်လက်ဆောင်' မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်သည် မွေးဖွားလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလွန် ထူးခြားသော 'ပိုးကောင်မျိုးစေ့' တစ်မျိုးကို ထည့်သွင်းခံရပြီး၊ ဤပိုးကောင်မျိုးစေ့သည် လူရိုင်းမျိုးနွယ်နှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာကာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်အား အလွန် ထူးခြားသော စွမ်းအားကို ပေးအပ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်၏ အစွမ်းထက်မှုကြောင့်သာ ကြမ်းတမ်းသော ကန္တာရတောရိုင်း၌ အလိုက်သင့် နေထိုင်ကာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လီချန်သည် ဤ ချန်းလန်လူရိုင်းမျိုးနွယ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အလွန် ခံစားသွားရသည်၊ အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားသော မျိုးနွယ်စုများ၌ မိမိတို့၏ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံနည်းနှင့် တိုက်ခိုက်နည်းများ ရှိကြပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၊ လူရိုင်းမျိုးနွယ်၏ ပိုးကောင်လမ်းစဉ်...

"ချင်းချိုးတောင်ရဲ့ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် မရှိဘူးလား။"

လီချန်သည် ချင်းချိုးတောင် လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီကို တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း ချင်းချိုးတောင်၏ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်မှာမူ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိသေးပေ။

ဤ ချင်းချိုးတောင်၏ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီလော။

သို့တည်းမဟုတ် သားရဲရိုင်းကို မတိုက်ခိုက်နိုင်မှန်း သိရှိသဖြင့် ပထမဆုံး အချိန်၌ပင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်လော။

သို့သော် သူသည် အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲရိုင်းထက် အချိန်စော၍ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ချင်းချိုးတောင်မှ မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ကြိုတင် ထွက်ပြေးသွားမည်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်၏။

ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ ကြီးမားသည်မှာ ဤ မြေခွေးမိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်သည် ချင်းချိုးတောင်၌ မရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ချင်းချိုးတောင် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် မရှိဘူးဆိုရင်၊ နောက်တစ်နေရာကို သွားကြတာပေါ့... တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ ဖျက်ဆီးသွားရင်၊ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ငါးပါး၊ မလွဲမသွေ ထွက်လာကြမှာပဲ။"

လီချန်၏ မျက်ဝန်းများ၌ အေးစက်သော အရောင်အဝါများ လက်သွား၏။

သူသည် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါးက လူရိုင်းမျိုးနွယ် သားရဲရိုင်းအား မိစ္ဆာသန့်စင်သောမြေကြီး ငါးခုကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခွင့် ပေးလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

အကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါး အသက်ရှင်နေသရွေ့ သန့်စင်သောမြေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်သော်လည်း... ပြန်လည် တည်ဆောက်ရမည့် တန်ဖိုးသည် အလွန်အလွန် ကြီးမားလှ၏။

သူသည် မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါး ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူရိုင်းမျိုးနွယ် သားရဲရိုင်းကို မလွဲမသွေ ပူးပေါင်း ရင်ဆိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

မိမိသည် အမှောင်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေရန်သာ လိုအပ်ပြီး မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ ထပ်မံ ဝင်ရောက် ရှင်းလင်းပစ်ရန်သာ ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာအကြွင်းမဲ့မဟာသူတော်စင် ငါးပါးကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သည် အသေးအဖွဲ ရောဂါတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထပ်မံ၍ သူသည် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ရှင်းလင်းပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပေါင်းစည်းနိုင်သည်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို သေမျိုးဘုံမှ လုံးဝ ရှင်းလင်း ထုတ်ပယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်၌ သေမျိုးဘုံသည် ထပ်မံ၍ ငြိမ်းချမ်းသွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်၏ စိတ်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ဤ နှစ် ဆယ်ဂဏန်းအတွင်း သေမျိုးဘုံသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ဆိုးရွားစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရ၏။

သူသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာများနှင့် ဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းများစွာကို မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ယခု သူ့တွင် ဤသို့သော စွမ်းရည် ရှိနေမှတော့ ဘာကြောင့် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်ပါ့မလဲ။

သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် သတိကြီးခြင်းကို နှစ်သက်သော်လည်း သူ့စွမ်းရည် အတိုင်းအတာအတွင်း၌ သေမျိုးဘုံအတွက် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ရယူပေးရန် ဆန္ဒရှိ၏။

ဤသို့ တွေးတောနေစဉ်၊ လီချန်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး လားရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ လာကြပြီ။"

သူ၏မျက်ဝန်းများ၌ စိတ်လှုပ်ရှားသော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် လက်သွား၏။

သူသည် အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက် လေးခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို အာရုံခံစားမိလိုက်၏။

ခဏ... မဟုတ်ဘူး၊ ငါးခု ဖြစ်ပုံရသည်။

နောက်ထပ် တစ်ခု... အလွန် ထူးဆန်းသည်၊ ယခင်က သူ ဘယ်လိုကြောင့် လျစ်လျူရှုမိသွားရတာလဲ။

"ခြင်္သေ့မိစ္ဆာပဲ... ဒီခြင်္သေ့မိစ္ဆာ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေတယ်။"

လီချန်သည် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး သတိကြီးစွာ ထားလိုက်၏။

***