ဝမ်ဝမ်

မိန်းကလေးငယ်သည် အသည်းအသန် တောင်းပန်သော်လည်း သူမကို အိမ်မှလူများက အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်လေးမှာမူ ပို၍ ဆိုးရွားသည်။ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာ၌ ဒဏ်ရာဗရပွ ခြေထောက် တစ်ဖက် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် တာအိုကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

တာအိုကျောင်းတော်သည် လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

လီချန်သည် ချစ်သူနှစ်ဦးအား အတင်းအကျပ် ခွဲခွာစေသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရင်း များစွာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဤသို့သော ကိစ္စရပ်များသည် အလွန်အမင်း များပြားလှ၏။

သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ ပြဿနာများ မရှာလိုပေ။

ဤမြို့ငယ်လေးအတွင်း၌ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှု မရှိခြင်းသည် ဤကမ္ဘာ၌ မရှိဟု ကိုယ်စားမပြုပေ။

အကယ်၍ ဤနေရာသည် အမတနယ်မြေ ဖြစ်ပါက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ တည်ရှိမှုများ မလွဲမသွေ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ခြေလှမ်း ဆယ်ဂဏန်းရှိသော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲများပင် ရှိနိုင်၏။

သူကမူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ဆယ်လှမ်းမျှသာ ရှိသေး၏။

သူ၏နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်မှာ ဤကမ္ဘာကို တိတ်တဆိတ် နားလည်အောင် ကြိုးစားရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဗလာသို့ပြန်ခြင်းလမ်းစဉ်ကိုမူ ဖြည်းညှင်းစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

........

နောက်ပိုင်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လီချန်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းမှလွဲ၍ ဤကမ္ဘာ၌သာ နေထိုင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ငယ်လေးမှတစ်ဆင့် ဤကမ္ဘာ၏ ယေဘုယျ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့၏။

အမှန်တကယ်ပင် အမတနယ်မြေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အမတနယ်မြေသည် အလွန် ကြီးမားလှပြီး ဤ ယီလင်မြို့ဟု ခေါ်သော မြို့ငယ်လေးသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ကန္တာရ၌ တည်ရှိကာ ထာဝရမင်းဆက် မဟာလအင်ပါယာ ရွှေမိစ္ဆာနန်းတော် ဟူသော ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးသုံးခု၏ နယ်နိမိတ် ဆုံရာ၌ တည်ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သူမျှ အုပ်ချုပ်ခြင်းမရှိသော နယ်မြေ ဖြစ်၏။

ဤ ဧရိယာ ကြီးမားလှသော ထျန်းချွမ်းကန္တာရမြေ၌ အင်အားစုများ ရှုပ်ထွေးစွာ ရောနှောနေပြီး အင်အားစုအမျိုးမျိုး ရောနှော နေထိုင်ကြကာ လူသားမျိုးနွယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် လူရိုင်းမျိုးနွယ် ဧရာမလူသားမျိုးနွယ် စုန်းမျိုးနွယ် အစရှိသော မျိုးနွယ်စုအားလုံး ရှိကြ၏။

ထို့အပြင် ဤအင်အားစုများသည် များသောအားဖြင့် အကြောင်းရင်း မျိုးမျိုးကြောင့် ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးသုံးခု၏ နယ်မြေများမှ ထွက်ပြေးလာကြပြီး ရှင်သန်ရန်အတွက် အချင်းချင်း ပူးပေါင်း စုဖွဲ့ကာ မြို့ပြနိုင်ငံများ မျိုးနွယ်စုများ ဂိုဏ်းများ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားကြ၏...

ဤမြို့ငယ်လေးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သေးငယ်သော မြို့ပြနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး မိသားစု အင်အားစုအနည်းငယ် ပူးပေါင်း တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ထို့အပြင် အပြင်ဘက်မှ လှည့်လည်သွားလာသူများကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ယခုကဲ့သို့သော အတိုင်းအတာအထိ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤထျန်းချွမ်းကန္တာရအပေါ်၌ အစွမ်းသည် အဓိကဖြစ်ပြီး လုံလောက်သော အစွမ်းထက်မှု ရှိမှသာလျှင် သယံဇာတ ကြွယ်ဝသော ဧရိယာများကို သိမ်းပိုက်ရန် အရည်အချင်း ရှိ၏။

အခြားသော မြို့ပြနိုင်ငံများ မျိုးနွယ်စုများထံမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများအပြင် တောနက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာသားရဲများ မိစ္ဆာဆိုးများသည်လည်း အန္တရာယ်၏ ရင်းမြစ်များ ဖြစ်ကြ၏။

ဤမြို့ပြနိုင်ငံငယ်လေး၌ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ပင် မရှိသဖြင့် အစွမ်းမှာ အလွန် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

ဤနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် မိစ္ဆာသားရဲများ မိစ္ဆာဆိုးများ မြို့ငယ်လေးကို တိုက်ခိုက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို မကြာခဏ အာရုံခံစားမိခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်သော ဓားပြအဖွဲ့များ လုယက်ခြင်းပင် ရှိသေး၏...

သူ နေထိုင်သော ပျက်စီးနေသည့် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌လည်း ရံဖန်ရံခါ လူများ ပေါ်ပေါက်လာတတ်၏။

ထို့အပြင် သူသည် ဤအမတနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ စည်းမျဉ်းများသည် မူလကမ္ဘာနှင့် ကွာခြားမှု ကြီးမားလှသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ မူလကမ္ဘာ၌ ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သော်လည်း... ဤအမတနယ်မြေ၌မူ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ပျံသန်းနိုင်၏။

တူညီသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖျက်ဆီးစွမ်းအားသည် များစွာ လျော့ကျသွား၏။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို ဆင့်ခေါ်ရန် အခက်အခဲသည်လည်း များစွာ ကြီးမားသွား၏။

ဤသည်မှာ တူညီသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၌ မူလကမ္ဘာနှင့် အမတနယ်မြေ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖျက်ဆီးစွမ်းအားသည် ကြီးမားသော ကွာခြားမှု ရှိနေစေ၏။

ဤမျှသာမက မူလကမ္ဘာ၌ သိုင်းသူတော်စင်သည် မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး မဟာသူတော်စင်သည် မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်... သို့သော် ဤကမ္ဘာ၌မူ အဆင်မပြေပုံရ၏။

သူ မိမိကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာရန် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း မူလဝိညာဉ်အမြုတေကိုမူ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို ဆင့်ခေါ်သောအခါ ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုကို သိသိသာသာ ခံစားရပြီး ၎င်းကြောင့် မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို ဖန်တီးရာ၌ ကျရှုံးစေခဲ့၏။

သူ ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် သက်ဆိုင်လောက်၏။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်မှသာလျှင် မူလဝိညာဉ်အမြုတေကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြေ ရှိပေမည်။

ထို့အပြင် သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်၌ မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာခြင်းကို အသုံးပြုသောအခါ သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အမည်မသိ ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားချက်ကို အမြဲ ခံစားမိပြီး အမှောင်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုက မိမိကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ဤကမ္ဘာ၌ မည်သည့်အခါမျှ မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာခြင်း မပြုလုပ်တော့ပေ။

.......

ယီလင်မြို့။

ပင်လယ်စိမ်းဂေဟာ။

ဤသည်မှာ မြို့ပေါ်၌ အလွန် ကျော်ကြားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်၏။ နေ့စဉ် ဧည့်သည်များ ပြည့်နှက်လျက် ရှိ၏။

ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်အနီးမှ စားပွဲတစ်လုံး၌ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ယောက် ထိုင်နေပြီး အရက်သောက်လျက် ရှိသည်။

လီချန်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဤနေရာသို့ အရက်တစ်ခါ လာရောက် သောက်သုံးပြီးနောက် အခြေခံအားဖြင့် အချိန်ကာလတစ်ခု ကြာတိုင်း ဤနေရာသို့ အရက် လာရောက် သောက်သုံးလေ့ ရှိ၏။

အဓိကအားဖြင့် ဤနေရာ၏ နာမည်ကြီးအရက်၏ အရသာသည် အလွန် ထူးခြားလှပြီး တစ်ခါ သောက်သုံးဖူးသည်နှင့် လူကို အဆုံးမရှိ ပြန်လည် တမ်းတနေစေ၏။

ဤပင်လယ်စိမ်းဂေဟာ၌ စည်းမျဉ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ အရက်ကို စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌သာ သောက်သုံးနိုင်ပြီး အရက် ယူဆောင် ထွက်ခွာခွင့် မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရောင်းချသေး၏။

လူတစ်ဦးလျှင် တစ်နေ့လျှင် အများဆုံး အရက်တစ်ကျင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အရက်သောက်သုံးသူများစွာတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း ဤပင်လယ်စိမ်းဂေဟာ၏ ပိုင်ရှင်မှာမူ အလွန် ကျော်ကြားသော အရက်သမား မေပိရှန်း ဖြစ်ပြီး အရက်ချက်ပညာ မြင့်မားရုံသာမက ကျင့်ကြံမှုအစွမ်းသည်လည်း အလွန် နက်ရှိုင်းကာ ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင် အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ယီလင်မြို့၏ အအစွမ်းထက်ဆုံးသော အကြီးအကဲတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ယီလင်မြို့မှ အခြား မိသားစုအကြီးအကဲအနည်းငယ် ကိုယ်တိုင် စားသောက်ဆိုင်သို့ အရက် လာရောက် သောက်သုံးလျှင်ပင် ဤသို့သော စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရပေ၏။

လီချန်သည် ဤအရက်အမျိုးအစားကို သောက်သုံးခြင်း နှစ်သက်သော်လည်း ဤသို့သော စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်း အရက်ครึ่งကျင်းမျှသာ သောက်သုံးခဲ့၏။

နောက်ဆုံး အရက်တစ်ငုံကို သောက်သုံးပြီးနောက် လီချန်သည် အနည်းငယ် နှမြောမိသည်။ အကယ်၍ နည်းနည်းလောက်ပိုများပါက ကောင်းပေမည် အခုတော့ အနည်းငယ် အားမရသလို ခံစားရသည်။

လီချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤအတွေးကို ဦးနှောက်ထဲမှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤသို့သော တပ်မက်မှုကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဘယ်လိုများကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလဲ။

အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခဟု ခေါ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် စိတ်အတွင်းရှိ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ လာသော တဏှာရမ္မက်များဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လေ့လာမှု၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း စုစည်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုး ဖြစ်၏။

သူသည် မိမိ အတော်လေး ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိပြီး အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ကြာပြီးနောက် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန် ကြံစည်ထား၏။

သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာကာ လမ်းမပေါ်၌ လျှောက်လှမ်းသွား၏။

ဤမြို့ငယ်လေးသည် များစွာ ဆုတ်ယုတ်သွားပုံရ၏။

ဤနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤမြို့ငယ်လေးသည် အင်အားစုတစ်ခုနှင့် သေးငယ်သော ယွမ်ကျောက်တုံးတွင်းတစ်ခုအတွက် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ နှစ်ဖက်စလုံး၌ သေဆုံး ဒဏ်ရာရမှုများ ရှိခဲ့၏။

ပျက်စီးနေသော တာအိုကျောင်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသောအခါ လီချန်သည် ရုတ်တရက် တွေဝေသွားသည်။ အကြောင်းမှာ တာအိုကျောင်းတော် အပြင်ဘက်မှ လှေကားထစ်များပေါ်၌ အနှီးခြင်းတစ်ခုကို တင်ထားသောကြောင့်ပင်။

ယောက်ျားလေးကို ပိုမို တန်ဖိုးထားသော မိသားစုတစ်စုက ယခုလေးတင် မွေးဖွားလာသော မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာ၏။

ဤနှစ်များအတွင်း သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိန်းကလေးငယ်ကို ဤနေရာ၌ စွန့်ပစ်သွားသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရှိခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ အကြိမ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

လီချန်သည် အိပ်မပျော်နေသော မိန်းကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အတော်လေး လှပ ချစ်စရာကောင်းသည်ကို ကြည့်ရင်း အဘယ်သို့ စိတ်နှလုံး ရက်စက်စွာ စွန့်ပစ်ရက်သည်ကို မသိရှိတော့ပေ။

ဤနှစ်များအတွင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သော မွေးကင်းစကလေးငယ်များကို သူ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး အထူး ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေး ဂေဟာ၌ မွေးစားစေခဲ့၏။

ဤမွေးကင်းစကလေးငယ်များသည် အမတနယ်မြေ၌ မွေးဖွားခဲ့ခြင်းကြောင့် အရိုးအမြစ် အရည်အသွေးများ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြ၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤမိန်းကလေးငယ်၌ အနည်းငယ် ချို့ယွင်းချက် ရှိနေသည်ကို အာရုံခံစားမိလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်စလုံး၌ လက်ချောင်း လေးချောင်းစီသာ ရှိနေ၏။

စွန့်ပစ်ခံရသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤအချိန်၌ ရုတ်တရက် အလျင်စလို ခြေသံတစ်စုံ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး တာအိုကျောင်းတော် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ် ပူပန်နေပုံရပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေလျက် ရှိ၏။

"လင်အာ..."

ဤအချိန်၌ နောက်ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ဦး ထပ်မံ ပြေးလိုက်လာပြီး သူသည် အမျိုးသမီးကို ဆွဲကာ ပြန်ရန် ကြိုးစား၏။

"ကျွန်မ လင်အာကို ပြန်ရှာမယ်..."

အမျိုးသမီး၏ လေသံသည် ခိုင်မာလျက် ရှိ၏။

"သူက မသန်စွမ်းတစ်ယောက် ယူလို့ မဖြစ်ဘူး..."

အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။

"သူက ကျွန်မတို့ရဲ့ သမီး ရှင် ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ရလား။"

အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသားကို တွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ငါ တခြားလူတွေရဲ့ လှောင်ရယ်တာကို မခံချင်ဘူး။"

အမျိုးသားက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ရှင်က ရှင့်ရဲ့ မျက်နှာအတွက် သမီးကိုတောင် မလိုချင်တော့ဘူး... ဝမ်ချွင် ရှင် မမွေးချင်ရင် ကျွန်မ မွေးမယ်။"

အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"သူ ပျောက်သွားပြီ တောရိုင်းသတ္တဝါ ဆွဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြဿနာ မရှာနဲ့တော့ ငါတို့ ပြန်ကြရအောင်။"

အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။

သို့သော် အမျိုးသမီးသည် မကြားသကဲ့သို့ပင် အမျိုးသား၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး တာအိုကျောင်းတော် အတွင်းအပြင်၌ ရှာဖွေလိုက်၏။

အမျိုးသားသည် ကြည့်ပြီးနောက် မတတ်သာစွာပင် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

လီချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ချီထားသော မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်သွားလျက် အမျိုးသမီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော လူပုံရိပ် ထို့အပြင် ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ချီထားသော ပုခက်ပတ်ကို မြင်သောအခါ ရင်းနှီးပုံရသဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး လီချန်၏ လက်ထဲမှ မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို လှမ်းယူ ပွေ့ချီလိုက်၏။

"လင်အာ လင်အာ... ငါ့သမီး လင်အာ အမေ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်မှာပါ..."

အမျိုးသမီးသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရ၏။

သူမ လီချန်အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသောအခါ တစ်ဖက်လူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သမီးငယ်ကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီလျက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

ပျက်စီးနေသော ခန်းမကြီးအတွင်း လီချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကာ 'ငရဲရှစ်ထပ်ယမမင်းဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်း' ကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်၏။

......

ယီလင်မြို့မှ လီပေါင်း ရာနှင့်ချီအကွာမှ ကန္တာရ တောနက်အတွင်း၌...

တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပွားလျက် ရှိ၏။

ကျန်းချီများ ရစ်ပတ် ယှက်နွယ်လျက် ဓားအလင်းတန်းများနှင့် ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားကာ လူပုံရိပ်နှစ်ခုသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှ၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လူပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ကွဲကွာသွား၏။

လူတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်၌ တွင်းကြီးတစ်တွင်း ပေါက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွေးထုတ်လျက် တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ "မင်း... မင်း ပြေးမလွတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့် ငါက မပြိုင်တော့ဘူးလို့ ရွေးချယ်ပြီးသားပဲ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို သေလမ်းအထိ အတင်း တွန်းပို့နေရတာလဲ။"

တစ်ဖက်၌ သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေပြီး ကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရှိနေကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်လျက် သူမ၏အခြေအနေသည်လည်း အထူးတလည် မကောင်းမွန်လှပေ။

သူမသည် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လျက် အဝေးသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွား၏။

ထိုလူမှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက် ထွက်သွားလေပြီ။

.......

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးသည် ယီလင်မြို့အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမသည် မြို့၏နောက်ဘက်မှ တောင်ကုန်းအပေါ်သို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားပြီး ပျက်စီးနေသော တာအိုကျောင်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

တာအိုကျောင်းတော် ခန်းမအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူမ ထပ်မံ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီးနောက် နံရံကို မှီ၍ ထိုင်ချလိုက်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာ ကုစားရန် စွမ်းအင် လှည့်ပတ်နေပုံရ၏။

ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ လီချန်သည် မျက်လုံး ဖွင့်၍ ဤ သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အကြောင်းမှာ ဤ သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးသည်။ ယန်လျန်၏ မိခင် ဝမ်ဝမ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤ ဝမ်ဝမ်သည် အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှပုံရ၏။

လီချန်အား အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ဤ ဝမ်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤ ဝမ်ဝမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်က လီချန်သည် ဤ ဝမ်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သတိမပြုမိခဲ့ဘဲ တစ်ဖက်လူအား သာမန်လူတစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ မိမိသည် ယခင်က တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။

အကြောင်းမှာ သူ ထိုအချိန်က မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမျှသာ ရှိသေးပြီး ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင်ပင် မဟုတ်သေးရာ အကယ်၍ ဤဝမ်ဝမ်သည် ထိုအချိန်ကတည်းက အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဖြစ်နေခဲ့ပါက သဘာဝအတိုင်း မိမိသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအငွေ့အသက်ကို ထောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မိသည်မှာ ဝမ်ဝမ်သည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် ဘာကြောင့်များ ယန်ဖန်းနှင့် ချစ်ကြိုက်သွားရတာလဲ။

ဤသည်မှာ သာမန် အသိတရားနှင့် အနည်းငယ် မကိုက်ညီပေ။

ယန်ဖန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ကမ္ဘာနှစ်ခု ခြားနားနေသေး၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲမှ သစ်သားလူရုပ်ငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်လျက် လွမ်းဆွတ်မှုတစ်ရပ်အတွင်း နစ်မြုပ်သွားပုံရ၏။

ရုတ်တရက် သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး ခေါင်းလောင်းစင်မြင့်၏ နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့်အချိန်မှန်း မသိဘဲ လူပုံရိပ်တစ်ယောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူမသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာ သတိကြီးစွာ ဖြစ်သွားကာ လက်ထဲမှ ဓားသည်လည်း အချိန်မရွေး ဓားအိမ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သကဲ့သို့ ရှိ၏။

"ထက်ရှတဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ပဲ။"

လီချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဤ သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားရည်ရွယ်ချက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မိမိ၏မူလဝိညာဉ်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထင်ယောင်ထင်မှားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤ ဝမ်ဝမ်၏ အစွမ်း အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် ဝမ်ဝမ်သည် လီချန်ကို မှတ်မိသွားပြီး ဦးစွာ တွေဝေသွားကာ မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "စီနီယာ... ရှင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ။"

ဤနေရာ၌ လီချန်သည် သူ၏မျက်နှာအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ထား၏။

"ကြည့်ရတာ ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူးပဲ မင်းက အဲ့ဒီ ဝမ်ဝမ် အစစ်ပဲ။"

လီချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီလား။"

သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံရပြီး မျက်နှာ၌ တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယခင်အကြိမ် သူမ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်စဉ်ကနှင့် နှစ်ငါးဆယ်မျှသာ ကြာမြင့်သေးသည်။ ထိုအချိန်က သူမ လီချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မဟာသူတော်စင်အဆင့်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံစားမိခဲ့သည်...

နှစ်ငါးဆယ်အတွင်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ကို ကျော်လွှားပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားတယ်လား။

လီချန်သည် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး သူမ၏သံသယကို ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိဘဲ ပြောင်းလဲ မေးလိုက်သည်- "မင်းက အမတနယ်မြေမှာ ယန်ဖန်းက သေမျိုးဘုံမှာ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘယ်လို ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာလဲ။"

သူ့၌ ပိုမို ကြီးမားသော သံသယတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့ခဲ့သည်မှ ကလေး မွေးဖွားသည်အထိ ဤအချိန်သည်လည်း ကိုက်ညီမှု မရှိသကဲ့သို့ ရှိ၏။

အကြောင်းမှာ အမတနယ်မြေ၏ အချိန်စီးဆင်းနှုန်းသည်။ မူလကမ္ဘာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"စီနီယာ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်က အမတနယ်မြေ ဒါမှမဟုတ် သေမျိုးဘုံမှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲမှာ တွေ့ဆုံခဲ့ကြတာပါ။"

သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။

"အိပ်မက်နယ်ပယ်။"

လီချန်၏ မျက်နှာ၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"စီနီယာက အိပ်မက်နယ်ပယ်ကို မသိတာလည်း ပုံမှန်ပါပဲ။ လူ အရမ်း နည်းစုကပဲ အိပ်မက်နယ်ပယ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံစားမိနိုင်ပြီး အထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တာပါ။ ဝင်ရောက်သွားတဲ့ လူတွေတောင်မှ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မလုံလောက်ရင် ထွက်လာပြီးနောက် အိပ်မက်တစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ ဒီ အိပ်မက်နယ်ပယ်က တကယ် တည်ရှိပါတယ်။ အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲမှာ အချိန်စီးဆင်းနှုန်းက အရမ်း နှေးကွေးတယ်။ ဒါကြောင့် အထဲမှာ ကျင့်ကြံရင် အချိန် အများကြီးကို ချွေတာနိုင်တယ်။ တစ်ခါတလေ အိပ်မက်ထဲမှာ တစ်နှစ် ကြာသွားတာ။ အပြင်ဘက်မှာ တစ်ရက်ပဲ ကြာတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။

လီချန်၏ နှလုံးသား အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤသို့သော အံ့ဩဖွယ်ရာ နေရာမျိုး အိပ်မက်နယ်ပယ် ရှိနေသေးတာလား ယန်ဖန်း၏ ဤနှစ်များအတွင်း ကျင့်ကြံမှုအရှိန် များစွာ တိုးတက် မြန်ဆန်လာသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

အိပ်မက်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေမည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

"မင်းနဲ့ ယန်ဖန်းက အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲမှာ တွေ့ဆုံနိုင်မှတော့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီး ဒဏ်ရာတွေပါ ရလာရတာလဲ။"

လီချန်က မေးလိုက်၏။

"စီနီယာ ကျွန်မရဲ့ မူလဝိညာဉ်က ဒဏ်ရာ ရသွားလို့ လောလောဆယ် အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်လို့ မရတော့ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်မက လိုက်သတ်ခံရလို့ ဒီနေရာကို ထွက်ပြေးလာတာ။ မူလက ဒီနေရာမှာ ခဏ အနားယူပြီး ထျန်းယွမ်မြို့ကို သွားဖို့ ကြံထားတာပါ။"

သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်သူက မင်းကို လိုက်သတ်နေတာလဲ။"

လီချန်က မေးလိုက်၏။

သာမန်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဝမ်ဝမ်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်- "စီနီယာ ကျွန်မက မူလက ထာဝရမင်းဆက် လင်ဝမ်အိမ်တော်က မင်းသမီးတစ်ပါးပါ လင်ဝမ်ဘုရင် နေရာကို ယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ ကျွန်မ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။"

လီချန်သည် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏။

ဘုရင်နေရာ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းသည်။ သေချာပေါက် ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်ခက်ထန်ပေလိမ့်မည်။

ရှုံးနိမ့်သူသည်။ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရသည်မှာလည်း အလွန် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ဤဝမ်ဝမ် ယန်လျန်ကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရသည်မှာ ဘုရင်နေရာ ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဝမ်ဝမ် မင်းသာ ယန်ဖန်းနဲ့ အတူတူ နေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ်။"

လီချန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ အကြောင်းကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကမ္ဘာနှစ်ခုအကြား လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ရုံသာမက အခြား သက်ရှိများကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။ သဘာဝအတိုင်း လူလည်း ပါဝင်၏။

သူသည် ဤ ဝမ်ဝမ်အား လူများ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည်အား မျက်စိစုံမှိတ် ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"စီနီယာ ရှင် ကျွန်မကို သေမျိုးဘုံကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား။"

ဝမ်ဝမ်သည် အလွန် အံ့အားသင့်သွား၏။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကမ္ဘာနှစ်ခုအကြား သွားလာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အလွန် ထူးခြားသော ရွှေ့ပြောင်းကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် အချို့သော လေဟာာနယ် အမှတ်များမှတစ်ဆင့်သာ ရနိုင်၏။

ထို့အပြင် သွားလာရမည့် တန်ဖိုးသည် အလွန် ကြီးမားလှ၏။

"ဟုတ်တယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"စီနီယာ ထားလိုက်ပါတော့ ကျွန်မသာ သေမျိုးဘုံကို သွားခဲ့ရင်... ယန်ဖန်းဆီကို ဒုက္ခတွေ ယူဆောင်သွားမိလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

သူမ အသက်ရှင်နေသရွေ့ တစ်နေ့... လင်ဝမ်အိမ်တော်မှ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုသည် ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူမသည်သာ လင်ဝမ်ဘုရင် နေရာ၏ အသင့်တော်ဆုံး ဆက်ခံသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမ မသေပါက ထိုသူသည် အိပ်စက် စားသောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ သေမျိုးဘုံသို့ ဝင်ရောက်သွားလျှင်ပင်... ထိုသူသည် လူများကို သေမျိုးဘုံသို့ ဆင်းသက်စေပြီး ယန်ဖန်း သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအပေါ် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ယူဆောင်လာနိုင်ပေသည်။

ယခု တစ်ဖက်လူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် မစေလွှတ်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဘုရင်နေရာကို အမှန်တကယ် မဆက်ခံရသေးသဖြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို အမှန်တကယ် အမိန့်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဘုရင်နေရာကို ဆက်ခံပြီးသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပေလိမ့်မည်။

***