တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေတာပဲ

မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့် သူမ၏အဖွဲ့က လျှပ်စစ်မီးခလုတ်ကို အလျင်အမြန်ရှာဖွေပြီး ဓာတ်အားပြန်ဖွင့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင်…တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံက ချက်ချင်းလင်းထိန်သွားပြီး အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပုံရ၏။ မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ အရိပ်အယောင်မှ မရှိပေ။

"ကောင်းပြီ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ" မြောင်ရှောင်ရှန်းက ပြောသည်။

"ငါ့လက်ထဲက ဖယောင်းတိုင်ကလည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီထင်တယ်"

သူမက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်၏။ မီးတောက်က တုန်ခါခြင်းရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွား၏။

သို့သော် မြောင်ရှောင်ရှန်းက အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်သည်မှာ အစောက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အချက်ပြအချို့ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အလွန်မသိသာသော်လည်း ၎င်းက တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ငါအရမ်းစဉ်းစားလွန်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဒီသံသယကို စိတ်ထဲမှာထားပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ဆက်လက်သုံးစွဲရန် မလိုလားဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဖယောင်းတိုင်ကို မှုတ်ငြိမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ဘေးတွင် လျိုကျစ်က ဆို၏။

"ငါတို့ဒါကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလို့မဖြစ်ဘူး။ အဲဒီလူတွေကို သွားရှာပြီး စာရင်းရှင်းကြစို့"

မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်မှ မရှိသောအခါ သူမက သတ္တိရှိလာပြီး ရှင်းပြချက်တစ်ခု လိုလားနေ၏။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ထိတ်လန့်ခဲ့ရပြီး ယန်ကျန့်ကိုပင် ခေါ်ခိုင်းလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကာ မြောင်ရှောင်ရှန်းက ထိုထူးဆန်းသော ဖယောင်းတိုင်ကိုပင် မီးညှိခဲ့ရ၏။ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက အတော်လေး ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုဖြစ်၏။

မကြာမီ…

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

လျိုကျစ်က အဆောင်တံခါးကို ဒေါသတကြီး ထုနှက်လိုက်သည်။

"ထွက်ခဲ့ကြ အထဲကလူတိုင်း ထွက်ခဲ့ကြ ဘယ်ငတုံးက ထိတ်လန့်စရာကစားပွဲတွေ ကစားပြီး လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ အကြံဉာဏ်ပေးတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ဒီကိုထွက်ခဲ့"

ဘုန်း ဘုန်း

သူမက အခြားတံခါးများကို ခေါက်လိုက်သည်။

"နင်တို့ပုန်းမနေနဲ့တော့ ထွက်ခဲ့ကြ အခုမှလိပ်လို လုပ်နေတာလား အစောက နင်တို့ရဲရင့်နေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား"

မကြာမီ…တိုက်ခန်းအမျိုးမျိုး၏ တံခါးများ ပွင့်လာပြီး ယောက်ျားလေးအနည်းငယ် ထွက်လာကြ၏။ မိန်းကလေးများစွာကလည်း ယောက်ျားလေးများ၏ တိုက်ခန်းများအတွင်း ပုန်းကွယ်နေကြပြီး အချို့အဝတ်အစားများကပင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေ၏။

"လျိုကျစ် နင်ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ကစားပွဲကစားတာ ငါတို့ကိစ္စပဲ နင်နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"ဟုတ်တယ် နင်မှာဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ။ နင်က လေထုကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် မီးတွေက ရုတ်တရက် ပြန်လင်းလာတာပဲ"

"နင့်ရည်းစားနဲ့ ပြတ်သွားရုံနဲ့ ငါတို့တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာလို့မရဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး"

ယောက်ျားလေးအတော်များများက ညည်းညူစပြုလာပြီး ပြန်လည်တွန်းလှန်စပြုလာကြ၏။ သူတို့က ဒီမိန်းကလေးသုံးယောက်ကို စိတ်ဝင်စားသူမရှိသောကြောင့် လျိုကျစ်၏ တိုက်ခန်းကို သူတို့၏ကစားပွဲထဲမှ တမင်တကာ ချန်လှပ်ထားခဲ့၏။

"နင်တို့လူတွေက ဦးနှောက်မရှိဘူး။ အရင်တစ်ခါ ကျောင်းကဖြစ်ရပ်ကတောင် မငြိမ်သေးဘူး နင်တို့က ဒုက္ခထပ်ရှာနေပြန်ပြီ။ နင်တို့သာ အဲဒီသဘာဝလွန်ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဆွဲဆောင်မိရင် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်သာ ရဲရင့်စွာ ထရပ်ရဲရင် ငါဘာမှပြောစရာမရှိဘူးလို့ ငါပြောရလိမ့်မယ်"

လျိုကျစ်က လုံးဝမကြောက်ဘဲ ထိုယောက်ျားလေးများကို ချက်ချင်းပြန်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

လူများစွာက ချက်ချင်းပင် စိတ်မအေးဖြစ်သွားကြ၏။ သူတို့က နောက်ပြောင်နေရုံသာဖြစ်၏။ ထိုသဘာဝလွန်ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆင့်ခေါ်မိခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို သူတို့မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

"လျိုကျစ် ဒါကိုဒီလောက်အလေးအနက်ဖြစ်အောင် မလုပ်ပါနဲ့။ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ကစားပွဲလို့ခေါ်တာက ရှိတောင်မရှိဘူး။ ငါတို့က ဒါကိုလှည့်ကွက်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးနေရုံပဲ"

ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က တိုက်ခန်းတစ်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး ဆို၏။

"ငါတို့ကိုခြောက်လှန့်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ဒါတွေအားလုံးက အဲဒီလူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး ညဉ့်နက်နေပြီ ဒါကြောင့် ပြန်သွားပြီး အနားယူတော့။ ဆူညံမနေနဲ့တော့ လူတွေအများကြီး အိပ်ဖို့ကြိုးစားနေကြတယ်"

"ဝမ်ဟောင်၊ ငါနင့်အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်မိတယ်ထင်တယ်။ နင်ဒီတစ်ခါ နင့်တိုက်ခန်းထဲကို ဘယ်သူ့ကိုလှည့်စားခေါ်ခဲ့တာလဲ။ နင်ဒီလေ့လာရေးအဖွဲ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းနဲ့ ဝင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ငါထင်တာတော့ ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တာက အဲဒီသစ္စာဖောက်ကလပ်ဥက္ကဋ္ဌနဲ့အတူ နင့်ရဲ့လက်ချက်ပဲ"

လျိုကျစ်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ဆို၏။ သူမက ဝမ်ဟောင်ကို သိပြီး တစ်နှစ်ပိုကြီးသော ဝါရင့်တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ ဒုတိယမျိုးဆက်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်၏။ သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်က ဒေသခံဖြစ်ပြီး ဒီအပြင်လူများကို အရေးမစိုက်ပေ။

"နင်ဘာလို့ဒီလောက် ဆိုးဆိုးရွားရွားဖြစ်နေရတာလဲ။ ငါဒါက ကစားပွဲတစ်ခုသက်သက်လို့ နင့်ကိုပြောခဲ့တယ်။ နင်မှာပိုကောင်းတာလုပ်စရာမရှိရင် ထွက်သွားပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဆူညံမနေနဲ့တော့ နင့်ရည်းစားက နင့်ကိုပစ်သွားတာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး"

"မဟုတ်မမှန်တွေ ငါ့ရည်းစားဟောင်းက သတ္တိကြောင်ပြီး ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးသွားတာ"

လျိုကျစ်က ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်သွား၏။

"ပြီးတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့တောင်းပန်မှုကို ရထိုက်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင်တို့ကောင်တွေက နင်တို့ရဲ့မိုက်မဲမှုနဲ့ ငါတို့ကို အဲဒီလူတွေကို ဆက်သွယ်ခိုင်းလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့လို့ပဲ။ နင်တို့ဒီလောက်အရှက်မရှိဘဲ ပြုမူရတာ မရှက်ဘူးလား"

လျိုကျစ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ဟောင်က စိတ်မရှည်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါတို့ဘာအမှားမှမလုပ်ခဲ့ဘူး ဘာလို့ငါတို့က တောင်းပန်ရမှာလဲ။ နင်က ငါတို့ကိုတောင်းပန်သင့်တာ။ နင်က ညသန်းခေါင်မှာ မအိပ်ဘဲ ဆူညံနေတာ လုံးဝယဉ်ကျေးမှုမရှိဘူး"

"ဒုက္ခရှာတာလား နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ"

လျိုကျစ်က ဒေါသတကြီး တန်ပြန်ပြောလိုက်၏။

သူတို့ရန်ဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူမကိုလျင်မြန်စွာ ဆွဲထားလိုက်သည်။

"လျိုကျစ်၊ ငါတို့ဒါကိုထားလိုက်ကြရအောင် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သိရှိရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ ဆက်ပြီးရန်ဖြစ်နေတာက ဘာမှအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး ဘာမှတကယ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး"

သူမက ဒီလူတွေက မှားယွင်းနေကြောင်း သိသော်လည်း…

သို့သော် ငြင်းခုံခြင်းက ဘာမှမဖြေရှင်းနိုင်ပေ။ သူတို့ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။

"ငါတို့သူတို့ကို ဒီအတိုင်းလွှတ်ထားလို့မဖြစ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့တောင်းပန်ဖို့လိုတယ်"

လျိုကျစ်က သူတို့ကိုလွှတ်ပေးရန် မလိုလားပေ။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူမကိုဆွဲထားလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအရာမျိုးဖြစ်ရင် ငါတို့ဒါကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ရုံပဲ။ ဒါမှငါတို့လှည့်စားမခံရတော့မှာပေါ့"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါဒါကိုမမျိုသိပ်နိုင်ဘူး"

လျိုကျစ်က ဆိုပြီး ဝမ်ဟောင်နှင့် အခြားသူများကို တောင်းပန်ခိုင်းရန် ဆန္ဒရှိနေ၏။

ဝမ်ဟောင်က လျိုကျစ်နှင့် ငြင်းခုံချင်စိတ်မရှိပေ။ သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ငြင်းခုံခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည်ဟု ခံစားရပြီး သူမကိုလျစ်လျူရှုကာ သူ၏အခန်းသို့ ပြန်အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း ညသန်းခေါင်တွင် လျိုကျစ်နှင့် မတိုက်ခိုက်ချင်ကြပေ။

"ဟေး ထွက်မသွားနဲ့ နင်တို့ကောင်တွေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ထွက်သွားလို့မရဘူး။ ငါနင်တို့ကို ပြောနေတယ် ဒါမပြီးသေးဘူး"

လျိုကျစ်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခြေထောက်ဆောင့်လိုက်သည်။

"ဒုက္ခမရှာပါနဲ့တော့ လူတွေအိပ်ဖို့လိုတယ်"

"ငါခုမှအောင်မြင်စွာ ဖွင့်ပြောပြီးတာ ငါဒီမှာနင်နဲ့ မွှေနှောက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

"ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ကစားပွဲ အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေမရှိဘူး ဒီမှာတစ္ဆေမရှိဘူး။ နင်က ဘာမှမဟုတ်တာကို အဖြစ်ကြီးလုပ်နေတာ ငါတို့နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"အတိအကျပဲ"

ယောက်ျားကျောင်းသားများက တစ်ယောက်ချင်းစီ ညည်းညူပြီး သူမကိုအာရုံမစိုက်ကြပေ။

စုန့်ယွိကျားက ခေါင်းခါပြီး ဆို၏။

"မြောင်ရှောင်ရှန်းကို နားထောင်ပါ ထားလိုက်ပါတော့။ သူတို့ကိုတောင်းပန်ခိုင်းတာက မဖြစ်နိုင်ဘူး ပြီးတော့ သူတို့တောင်းပန်ခဲ့ရင်တောင် ဒါကအသုံးမဝင်ဘူး နားလည်မှုလွဲမှားမှုက ရှိနှင့်နေပြီ"

"ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါသာသိခဲ့ရင် ငါဒီလေ့လာရေးအဖွဲ့ကို မဝင်ခဲ့သင့်ဘူး။ ပုဂ္ဂလိကသင်ခန်းစာတွေအတွက် ပိုက်ဆံတချို့သုံးနိုင်ခဲ့တယ် ဒါမှမဟုတ် အတန်းတွေအတွက် တခြားကျောင်းတစ်ကျောင်းကို သွားနိုင်ခဲ့တယ်"

လျိုကျစ်က သူမ၏စိတ်အခြေအနေက ဒီနေ့ဆိုးရွားနေသည်ဟု ခံစားရပြီး ဒေါသကို မမျိုသိပ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ထုတ်ဖော်ရန် နေရာမရှိဘဲ သူမကိုမွန်းကျပ်နေသည်ဟု ခံစားရစေ၏။

"ငါတို့အခုထွက်သွားလို့ရပြီ ငါအစောက စစ်ဆေးခဲ့တယ် အထူးအခြေအနေတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားနေတာ မရှိသင့်ဘူး"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဆို၏။

လူတိုင်းက ပြန့်ကျဲတော့မည်အပြုတွင်…ရုတ်တရက်…ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

စင်္ကြံမီးများက ထူးဆန်းစွာ လင်းလက်စပြုလာပြီးနောက် အကြိမ်အနည်းငယ် လင်းလက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွား၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ဘယ်သူက မီးတွေနောက်တစ်ခါ ပိတ်လိုက်တာလဲ"

"ငါမဟုတ်ဘူး ငါဒီမှာရပ်နေတာ ငါဘာမှမပိတ်ဘူး"

"ငါလည်းမဟုတ်ဘူး ဓာတ်အားတကယ်ပဲ ပြတ်တောက်သွားတာလား"

"သေချာပေါက် ဓာတ်အားပြတ်တောက်တာမဟုတ်ဘူး ငါတခြားအထပ်တွေမှာ မီးလင်းနေတာ တွေ့တယ် ငါတို့အထပ်ပဲ မှောင်သွားတာထင်တယ်"

ဆွေးနွေးမှုများက လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

"ဟေး ငါတို့ခုနက အဲဒီကနေ ဖြတ်လာခဲ့တာ သေချာပေါက် ဘယ်သူမှမရှိဘူး ဒါကြောင့် မီးတွေပိတ်လိုက်တာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး"

စုန့်ယွိကျားက သတိထား၍ တိုးတိုးလေးဆို၏။

"တကယ်ပဲ တစ်ခုခုထူးဆန်းတာ ဖြစ်နေတာများလား"

မြောင်ရှောင်ရှန်း အစောက ခံစားခဲ့ရသော အနည်းငယ် စိတ်မအေးချမ်းမှုက ကြီးထွားစပြုလာ၏။ သို့သော် ဒီအခြေအနေတစ်ခုတည်းကို အခြေခံပြီး ဒါက တစ်ခုခုကို အတည်ပြုရန် မလုံလောက်သေးပေ။

သို့သော် ထိုအထပ်မှ မီးများက တစ်ခဏမျှ လင်းလက်ငြိမ်းသတ်သွားသော်လည်း ထို့နောက် ပြန်လင်းလာပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။

"တစ်ယောက်ယောက်က မကောင်းတာလုပ်နေတာ သေချာတယ်"

မီးများပြန်လင်းလာသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်ကြေးပေးလိုက်၏။

ဘုန်း

သို့သော် ထို့နောက်…အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တိုက်ခန်းတစ်ခန်း၏ တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်သွား၏။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးအတန်းဖော်တစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား ပြေးထွက်လာပြီး အော်ဟစ်နေကာ သူမ၏အဝတ်အစားများက သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး အဝတ်အစားပင် ကောင်းစွာမဝတ်ထားဘဲ အပြင်သို့ အသည်းအသန်ပြေးထွက်လာ၏။

အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် မိန်းကလေးက သူမ၏ဟန်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လဲကျသွား၏။

"သေပြီ သေပြီ"

ထိုမိန်းကလေးက ကြောက်လန့်တကြား ဆို၏။

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းက သူမ၏လက်များက သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး သွေးနံ့ပြင်းတစ်ချက်က တိုက်ခန်းထဲမှ လွင့်ပျံထွက်လာ၏။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းအေးခဲသွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က ဖွင့်ထားသော တိုက်ခန်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုက သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖွဲ့စည်းသွား၏။

မဟုတ်ဘူး တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ပဲ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။

လူတိုင်းက မှင်တက်သွားကြ၏။ သို့သော် ဒီအတွေးက မပေါ်ပေါက်မီမှာပင်…

စင်္ကြံထဲမှ မီးများက နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်သွားပြီး ဆက်သွယ်မှုမကောင်းသကဲ့သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လင်းလက်ပြီးနောက် ယခင်ကကဲ့သို့ မီးများအားလုံး ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားပြီး စင်္ကြံကို အမှောင်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့၏။

"ဒါက တစ်ယောက်ယောက်က နောက်ပြောင်ကစားနေတာ ဓာတ်အားကို တမင်တကာ ပိတ်လိုက်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အချို့လူများ၏ စိတ်များက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဓာတ်အားပိတ်ပြီး လူများကို ခြောက်လှန့်ချင်ခဲ့လျှင် မီးများအားလုံးက အကြိမ်အနည်းငယ် လင်းလက်ပြီးနောက်မှမဟုတ်ဘဲ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသင့်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တကယ်ပဲ သရဲခြောက်နေတာလား။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ၎င်း၏ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့်အတူ အခြားလူတိုင်းက တူညီသော အတွေးကို ရရှိသွားပုံရ၏။

အား….

အော်ဟစ်သံတစ်ခု မည်သူပြုလုပ်သည်ကို မည်သူမျှမသိသော်လည်း ဒါက လူတိုင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို လုံးဝမီးညှိလိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံး မှောင်မိုက်နေသော်လည်း တိုက်ခန်းထဲမှ လူတိုင်းက အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာကြပြီး တစ်ခဏမျှပင် မနေလိုဘဲ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏။

"တစ်ခုခုတကယ်ပဲ မှားနေပုံရတယ် ငါတို့အမြန်ထွက်သွားဖို့လိုတယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ပထမဆုံးတုံ့ပြန်ပြီး လျိုကျစ်နှင့် စုန့်ယွိကျားကို အလျင်အမြန်ဆွဲကာ ထွက်ခွာသွား၏။

သူမက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသော်လည်း သူတို့၏ထွက်ခွာနှုန်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလုံလောက်ပေ။ လှေကားအောက်သို့ သွားစဉ် နောက်မှတစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကိုမတော်တဆ တိုက်မိပြီး သူမကို လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေကာ သူမက ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မြောင်ရှောင်ရှန်းက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိပြီး ခြေကျင်းဝတ်လည်သွား၏။

"နင်အဆင်ပြေရဲ့လား သောက်ကျိုးနည်း ဘယ်သူငါတို့ကို တိုက်သွားတာလဲ။ အခုမှ ကြောက်တတ်နေကြပြီ သူတို့ရဲ့မာနတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

လျိုကျစ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးပြီးနောက် ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ သို့သော် အခုသူမကိုဖြေရှင်းရန် ဘယ်သူမှမရှိဘဲ လူတိုင်းက ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် အသည်းအသန်ဖြစ်နေကြ၏။

"လှေကားထစ်မှာ မစုပြုံကြနဲ့ သူတို့ကိုအရင်သွားခွင့်ပေးလိုက်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူမ၏နောက်မှ ပြေးလွှားလာသော လူအုပ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှေ့မှလမ်းလျှောက်ရန် ကြောက်ရွံ့ကာ တိုးဝှေ့တိုက်မိမည့် အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ပြီး ကြပ်တည်းမှုကို ပညာသတိဖြင့် ရှောင်ရှားလိုက်၏။

သို့သော် မကြာမီ…မီးများက ရုတ်တရက် ပြန်လင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အလင်းရောင်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ပထမအကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှေ့မှပြေးနေသော ကျောင်းသားများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြ၏။ သူတို့၏ရှေ့မှ လှေကားထောင့်တွင် လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး လှေကားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော အနေအထားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်က နံရံကိုမှီနေကာ လည်ပင်းက ကိုးဆယ်ဒီဂရီကွေးညွတ်နေပြီး ခေါင်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးထွက်နေကာ မျက်လုံးများက သေဆုံးရန် မလိုလားသကဲ့သို့ ပြူးကျယ်နေ၏။

"ယန်ဇီဖုန်းနဲ့တူတယ် သူအခန်းထဲမှာမဟုတ်ဘူးလား။ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ဆို၏။ ထိုလူက ကြောက်လန့်နေသည်မှာ သူ၏အထင်တွင် ယန်ဇီဖုန်းက သူ၏အခန်းထဲတွင် သို့မဟုတ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ချိန်းတွေ့နေသင့်ပြီး ဒီနေရာတွင် သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုလူက သေဆုံးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်က သူတို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော နံရံတစ်ခုလိုဖြစ်နေပြီး ရှေ့မှလူများက ဖြတ်ကျော်ပြီး လှေကားအောက်သို့ ပြေးဆင်းရန် တွန့်ဆုတ်နေကြ၏။

သို့သော် ဒီနေရာတွင် ကြန့်ကြာနေခြင်းက မကူညီနိုင်ပေ။ ယောက်ျားကျောင်းသားတစ်ယောက်က သတ္တိမွေးပြီး အလောင်းကို ရှောင်ကွင်းကာ လွတ်မြောက်ရန် ဂရုတစိုက်ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် သူက လှေကားထောင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး နောက်ဆုံးလှေကားထစ်ကို ခြေချလိုက်သောအခါ…

လည်ပင်းလိမ်ကောက်ပြီး ခေါင်းမြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ယန်ဇီဖုန်းက ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပါးစပ်မှ ညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးများယိုစီးကျပြီး အသက်မဲ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ်လှည့်လာ၏။

ထိုမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို အော်ဟစ်စေပြီး ဖြတ်သန်းရန် မရဲဝံ့ဘဲ ချက်ချင်းနောက်ပြန်လှည့်ကာ ပြေးကြ၏။

"ဘာလို့သူတို့နောက်တစ်ခါ ပြန်ပြေးလာကြတာလဲ"

စုန့်ယွိကျားက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို မှီရင်း မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွား၏။

"ဖြစ်နိုင်တာက တစ်ခုခုတကယ်ဖြစ်ခဲ့တယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဆို၏။ ထိုမြင်ကွင်းက သူမအတွက် ရင်းနှီးနေ၏။ အထက်တန်းကျောင်းတွင် တံခါးခေါက်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်နှင့် ကြုံတွေ့စဉ်က အတန်းက အရူးတစ်ယောက်လို ထွက်ပြေးခဲ့ကြ၏။

ဖျက် ဖျက်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုမှလင်းလာသော မီးများက နောက်တစ်ကြိမ် မှိတ်လိုက်လင်းလိုက် ဖြစ်သွားပြီး လေးကြိမ် သို့မဟုတ် ငါးကြိမ်ခန့်ဖြစ်ပြီးနောက် မီးများအားလုံး ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွား၏။ ဒါက တတိယအကြိမ် မီးပျက်ခြင်းဖြစ်၏။

မီးပျက်တိုင်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မတော်တဆသေဆုံးမှုကို ဦးတည်သွားပုံရ၏။

ဒါက အမှန်တကယ် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့လျှင် တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်စပြုနေပြီဖြစ်သည်။

ခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်များလို ကျပန်းပြေးလွှားနေသူများကြားတွင် မြောင်ရှောင်ရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး မပြေးဘဲ သို့မဟုတ် မအော်ဟစ်ဘဲ နံရံဘေးတွင် ရပ်ကာ သူတို့ထွက်ပြေးမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူတို့နောက်သို့မလိုက်သလို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ မအော်ဟစ်ပေ။

မကြာမီ…လူတိုင်းက နောက်ပြန်လှည့်ပြေးကြ၏။ စင်္ကြံက နောက်တစ်ကြိမ် ဗလာဖြစ်သွားပြီး သူတို့သုံးယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

"အရင်က သူတို့ပြေးတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က အောက်ထပ်မှာ လူသေတစ်ယောက်ရှိတယ် လှေကားထောင့်မှာ သေဆုံးနေတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်ထင်တယ် ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှမဖြတ်ရဲဘူး"

လျိုကျစ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တင်းမာလာ၏။

"အဲဒီလူက ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားပုံပဲ ငါတို့အောက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ သေဆုံးသွားတယ် ဒီလိုအရာမျိုးက သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနည်းငယ်လက်လျှော့ဟန်ဖြင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မီးညှိလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်ဖယောင်းတိုင်မီးက လင်းလက်နေ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မီးတောက်က မီးကိုမွှေးလိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာပြီးနောက် အလျင်စလိုခြေသံများက မှိန်ဖျော့သော လှေကားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ခြေလှမ်းများက ထွက်ပြေးသွားသော ထိုကျောင်းသားများနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထို့နောက် ဖယောင်းတိုင်မီးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။

"သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘူး ဒီမှာတကယ်ပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတယ် ခုနက တစ္ဆေက ငါတို့ဘေးက ဖြတ်သွားတယ်ထင်တယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားပြီး လေးနက်ပြီး သတိထားသော ကောက်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်၏။

သူမ၏စကားများက လျိုကျစ်နှင့် စုန့်ယွိကျားတို့၏ နှလုံးသားများကို ချက်ချင်းခုန်သွားစေပြီး အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

ယခင်နောက်ပြောင်မှုက အခုလက်တွေ့ဖြစ်လာပုံရ၏။ ဒါက နားလည်မှုလွဲမှားမှုမဟုတ်ဘဲ ဒီမှာတစ်ခုခု တကယ်ပဲမှားနေ၏။