တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော လူများ

အကယ်၍သာ ဒီအထပ်အနည်းငယ်မှ မီးအလင်းရောင်များသာ သက်ရောက်ခြင်းခံခဲ့ရလျှင် ဒါကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် အတိအကျသတ်မှတ်၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော် အခု… လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သေဆုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ တုံ့ပြန်မှုက အထူးပင် ပြင်းထန်နေ၏။

ဒီ အချက်က မြောင်ရှောင်ရှန်းကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ဖြစ်ပွားနေကြောင်း ပြောပြလိုက်၏။ ထို့အပြင် တစ္ဆေက သူမဘေးမှ ဖြတ်သွားခဲ့ပုံရသည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ မီးတောက်က ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူမ၏ဆံပင်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းမလို ဖြစ်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒီကောက်ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် လျိုကျစ်နှင့် စုန့်ယွိကျားတို့မှာ မှင်တက်သွားကြပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ဗလာကျင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏အတွေးများက ရပ်တန့်သွားပုံရပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်သွားခဲ့သည်ဟူသော ပြောဆိုချက်က သူတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသောကြောင့်လားဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

"တစ္ဆေက ထွက်သွားနှင့်ပြီ ပြီးတော့ ပိုဝေးသွားနေပြီ။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက နောက်တစ်ကြိမ် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီလူတွေက ဘယ်ဆင့်ခေါ်ကစားပွဲမှ မကစားခဲ့ဘူး၊ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဒါဆို တစ္ဆေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ်လာရတာလဲ။ ဒါက အရမ်းတိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်"

သူမက အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အရာတွေက ထိုမျှမရိုးရှင်းဟု ခံစားနေရ၏။ တစ္ဆေများက ပေါ်လာသင့်သောကြောင့် ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူတို့တကယ်ပဲ ကံဆိုးပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် မတော်တဆ ကြုံတွေ့မိခြင်းမဟုတ်လျှင်ပေါ့။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ဆိုင်မှု၏ ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်နည်းပါး၏။

"တစ်ယောက်ယောက်က တစ္ဆေကို ဒီကိုတမင်တကာ လမ်းညွှန်ခဲ့တာမဟုတ်ရင်ပေါ့"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးလိုက်မိ၏။ ယန်ကျန့်က တစ်ချိန်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသလိုပင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ ပါဝင်ပတ်သက်သူက ထိုအချိန်က မသိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သုံးသပ်ကြည့်သောအခါ သူတို့ဘယ်လိုသေဆုံးသွားနိုင်ခဲ့သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်၏။

"မြန်မြန်လုပ်၊ ဒီလောက်အများကြီး မစဉ်းစားနဲ့တော့။ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားနှင့်ပြီ၊ ပြီးတော့ ကိစ္စက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ နီးပါးအတည်ပြုပြီးသွားပြီ။ နင့်ရည်းစားကို အမြန်ခေါ်လိုက်၊ ယန်ကျန့်ကို လာကြည့်ခိုင်းလိုက်။ ငါတို့ဒီနေရာကနေ အရင်ဆုံးထွက်သွားကြစို့၊ ငါတစ္ဆေတစ်ကောင်ကြောင့် ရှင်းပြမရဘဲ အသတ်ခံရမှာကို မလိုလားဘူး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျိုကျစ်က မျက်ရည်များ နီးပါးကျလာ၏။ သူမက မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ ဖုန်းကို ကောက်ယူပြီး ယန်ကျန့်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုရန် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။

"အရာအားလုံးက ယန်ကျန့်ကို ဒုက္ခပေးစရာမလိုပါဘူး။ သူအလုပ်များတယ်။ ငါတို့ထွက်သွားလို့ရတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာရှိတဲ့ ဖယောင်းတိုင်က ငါတို့ကို အနည်းဆုံး နာရီဝက်လောက် ခံနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါက ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ပဲ"

"နင်တို့ကိုယ်တိုင် အစောက မြင်ခဲ့တယ်မလား။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါတို့ဘေးက ဖြတ်သွားရင်တောင် ဒါကငါတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီအရာက အရမ်းထိရောက်တယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ထိုမျှထိတ်လန့်မနေပေ။ သူမက နူးညံ့ပြီး အားနည်းပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး ရဲရင့်၏။ သူမက တံခါးခေါက်တစ္ဆေနှင့် တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်များကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ပို၍သန်မာလာပုံရ၏။

"ငါတို့လှေကားကနေ ဆင်းသွားမယ်၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမယ်၊ ပြီးရင် ငါဖြစ်ရပ်ကို အစီရင်ခံပြီး ဒီနေရာရဲ့တာဝန်ခံကို အကြောင်းကြားမယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဆိုပြီး ယန်ကျန့်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် မလိုလားပေ။ ယန်ကျန့်က တာချန်းမြို့တွင် ရှိနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အဝေးကြီးက သူအကူအညီပေးရန် လာသည့်အချိန်တွင် သူမက ဘေးကင်းစွာ ရွှေ့ပြောင်းပြီးဖြစ်လောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်ပြီး ထွက်သွားကြစို့"

လျိုကျစ်က မငြင်းခုံဘဲ စုန့်ယွိကျားက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ထောက်ပံ့ရင်း သူတို့လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ခြေထောက်နာနေသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူမ၏ခြေထောက်က လိမ်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှုကို အနည်းငယ်ခက်ခဲစေသော်လည်း ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။ ဒါက အနည်းငယ်အဟန့်အတားဖြစ်သော်လည်း နေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်မီးတောက်က ထူးဆန်းပုံရသော်လည်း ဒါက လုံခြုံမှုအာရုံခံစားချက်ကို ပေး၏။ အခြားနှစ်ယောက်က မီးတောက်နှင့် ပိုနီးကပ်ရန် မျှော်လင့်ရင်း မြောင်ရှောင်ရှန်းထံသို့ ပို၍ကပ်ထားကြ၏။

သူတို့က တစ်လွှာဆင်းသွားကြ၏။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူတို့က အောက်မှ လှေကားထောင့်တွင် လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးစေခဲ့သော အလောင်းကို မတွေ့ရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးအိုင်တစ်ခုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

"အလောင်းဘယ်မှာလဲ။ အစောက အဲဒီလူတွေပြောတဲ့ အလောင်းက ပျောက်နေတယ်ထင်တယ်"

စုန့်ယွိကျားက သွေးအိုင်ကို ကြည့်ရင်း တုန်ယင်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား" လျိုကျစ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

"ဆက်ရွှေ့နေပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေ"

သူမကလည်း ခန္ဓာကိုယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိရှိသော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် တွေးတောရန် မရဲဝံ့ပေ။ သူတို့က ဒီနေရာမှ အမြန်ဆုံးထွက်သွားချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း သူတို့က လှုပ်ရှားရန် သတ္တိမွေးပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မကျဆုံးရပေ။

အခုမည်သည့်အသေးအဖွဲနှောင့်ယှက်မှုမဆို သူတို့၏နောက်ဆုံးသတ္တိတစ်စွန်းတစ်စကို ဝါးမျိုနိုင်ပြီး သူတို့ကိုပြိုလဲသွားစေနိုင်၏။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဘာမှမပြောဘဲ သွေးအိုင်ကို မမြင်သကဲ့သို့ ပြုမူပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သေချာစေကာ လှေကားအောက်သို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွား၏။

ထိုအလောင်းက အမှန်တကယ်ပင် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။ ဒါက အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေ၏။

အထပ်တိုင်းတွင် အရေးပေါ်လှေကားနှစ်ခုရှိပြီး တစ်ခုက ဘယ်ဘက် တစ်ခုက ညာဘက်တွင်ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်နေသော လူအုပ်က လှည့်လာပြီး အခုအခြားလှေကားထောင့်ဆီသို့ ပြေးလွှားနေကြကာ မည်သည့်အဖြစ်အပျက်မှမရှိဘဲ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။

သို့သော် သူတို့ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့က မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရ၏။

မတူညီသော နေရာတွင် တူညီသော ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ဇီဖုန်းအမည်ရှိ ကျောင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှေကားထောင့်တွင် ထူးဆန်းစွာ လဲလျောင်းနေပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော အနေအထားအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားကာ သူ၏လည်ပင်းက မဖြစ်နိုင်သော ထောင့်တစ်ခုသို့ ကျိုးနေ၏။ သူ၏လစ်ဟာနေသော မီးခိုးရောင်မျက်လုံးများက အုပ်စုဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တစ်ခုက သူတို့ကိုစောင့်ကြည့်နေပြီး ထွက်ခွာခွင့်မပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဒါယန်ဇီဖုန်း နောက်တစ်ခါပဲ။ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ သူအရင်က အဲဒီဘက်က လှေကားထောင့်မှာ လဲလျောင်းနေတာမဟုတ်ဘူးလား"

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးနေသော ကျောင်းသားက ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားပြီး ထိတ်လန့်မှုက ဝါးမျိုသွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင် သို့မဟုတ် မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

"အလောင်းက ရွှေ့သွားတယ်။ ဒါက အဲဒီဘက်ကနေ ဒီကိုပြေးလာတာ။ ဒါက တစ္ဆေပဲ၊ တစ္ဆေဖြစ်ရမယ်။ ပြေးကြ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ငါမသေချင်ဘူး"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့၏စိတ်က ဗလာဖြစ်သွားကာ ခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်လို လွတ်မြောက်လိုစိတ်သာရှိ၏။

အလောင်းကောင် ပြန်ပေါ်လာခြင်းက လူတိုင်း၏ ရှေ့ဆက်ရာလမ်းကို ရပ်တန့်စေ၏။ အချို့က နောက်ပြန်လှည့်ကြပြီး အချို့က လားရာပေါင်းစုံသို့ ထွက်ပြေးကြကာ အချို့က ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြိုလဲကျသွားကြ၏။

တစ်ခဏအတွင်း ဖရိုဖရဲအခြေအနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

သို့သော် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုခုက မရပ်တန့်ဘဲ မီးများက နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ငြိမ်းသွား၏။

မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တွင် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုများက အဆုံးမရှိ ချဲ့ကားလာပြီး နေရာတိုင်းတွင် တစ္ဆေများရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေကာ သူတို့သတိမထားလျှင် သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။ သူတို့အားလုံးက လွတ်မြောက်လိုကြသော်လည်း ဘယ်သွားရမှန်းမသိကြပေ။

ဓာတ်လှေကားက အလုပ်မလုပ်ဘဲ လှေကားလမ်းက အလောင်းကောင်ကြောင့် ပိတ်ဆို့နေ၏။ မည်သူကမှ အနီးကပ်သွားလျှင် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြတ်ကျော်ရန် မရဲဝံ့ကြပေ။

သို့သော် ထိတ်လန့်မှုနှင့် အော်ဟစ်သံများကြားတွင် လူတိုင်းက ဆင်ခြင်တုံတရား မဲ့နေခြင်းတော့မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲရှိတော့တယ် အဲဒါက မြောင်ရှောင်ရှန်းနောက်ကို လိုက်ဖို့ပဲ။ သူက သရဲခြောက်တဲ့နေရာတွေကို သွားလာနိုင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ အထူးလူ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိတယ်"

ဝမ်ဟောင်နှင့် ယောက်ျားလေးတစ်စုက အတူတကွစုရုံးနေပြီး သူတို့၏နောက်ခြေလှမ်းကို တွက်ချက်နေကြ၏။ ဒီအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအတွေးက ဝမ်ဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

ဒါက အကောင်းဆုံးအတွေးမဟုတ်သော်လည်း လူများစွာက အလွန်ထိတ်လန့်နေကြပြီး လွတ်လပ်စွာ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းမရှိကြပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဆောက်အအုံပေါ်မှ တွယ်ဆင်းခြင်းပင်လျှင် အချို့အတွက် အတွေးကောင်းတစ်ခုလို ထင်ရနိုင်၏။

"ငါအရင်က မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ သူတို့က သရဲမခြောက်ခင်က လှေကားကနေ ဆင်းလာကြတာ ပြီးတော့ မြောင်ရှောင်ရှန်းက ထူးဆန်းတဲ့ အစိမ်းရောင်အလင်းတောက်နေတဲ့ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ကိုင်ထားတယ်။ ဒါကငါ့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့တယ်။ ငါမြောင်ရှောင်ရှန်း စကားပြောတာကို ကြားလိုက်တယ် အဲဒီဖယောင်းတိုင်က တစ္ဆေတွေကို တွန်းလှန်နိုင်တယ်ထင်တယ်"

ယောက်ျားကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူသိသောအရာကို လျင်မြန်စွာ မျှဝေလိုက်၏။

"ဒါဆို ငါတို့ဘာကို စောင့်နေတာလဲ သူ့ကိုရှာ ငါတို့နောက်ထပ်ကြန့်ကြာနေရင် မြောင်ရှောင်ရှန်းက ထွက်သွားနှင့်လောက်ပြီ"

ဝမ်ဟောင်က တိုက်တွန်းလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် အုပ်စုက အလျင်အမြန်နောက်ပြန်လှည့်ပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်းကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေကာ သူတို့ကိုသရဲခြောက်သော ဧရိယာမှ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းဆိုရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။

သူတို့မှာရှင်းလင်းသော လားရာတစ်ခုရှိသည်နှင့် သူတို့က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြ၏။ အချို့မိန်းကလေးများက မလိုက်နိုင်ဘဲ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ငိုယိုပြီး သူတို့ကိုစောင့်ရန် တောင်းပန်နေ၏။

သို့သော် မည်သူကမှမတုံ့ပြန်ပေ။ ဒါက ရှင်သန်မှုအတွက် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကို စိုးရိမ်ရန် နေရာမရှိပေ။

ရည်းစားများကို မေ့ထားလိုက်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွင် မောင်နှမများပင်လျှင် လျစ်လျူရှုခံရနိုင်၏။

ရှေ့နောက်ပြန်သွားလာခြင်းက အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးခဲ့သော်လည်း…

သို့သော် သူတို့လှေကားထောင့်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဒါက တကယ်ပဲထူးဆန်းနေ၏။ ထူးဆန်းသော အလောင်းက မပေါ်ပေါက်ဘဲ သွေးအိုင်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်းက မဝေးလှသောနေရာတွင် ရှိနေကာ အောက်ထပ်တွင်သာဖြစ်၏။ ထိုထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်ဖယောင်းတိုင်မီးက လင်းလက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အလင်းရောင်က အမှောင်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အထူးပင် ထင်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"မြောင်ရှောင်ရှန်း ငါတို့ကိုစောင့်ပါ ငါတို့ကိုမင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားပါ"

ဝမ်ဟောင်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုလည်း ကူညီပါ ငါတောင်းပန်ပါတယ်"

"ငါ့ကိုလည်း ခေါ်သွားပါ ဒီနေရာက သရဲခြောက်နေတယ် ငါတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံချင်ဘူး"

လူတစ်စုက တောင်းပန်နေကြပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်းက ရပ်တန့်ပြီး သူတို့ကိုခေါ်ဆောင်သွားရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။ သို့သော် သူတို့အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူတို့က မရပ်တန့်ဘဲ အလျင်အမြန်လိုက်မီကြ၏။

မြောင်ရှောင်ရှန်းမှာ ခြေကျင်းဝတ်လည်သွားသောကြောင့် လှေကားအောက်သို့ ဆင်းသက်နှုန်းက မမြန်ဆန်ဘဲ သူတို့က သူမကိုလိုက်မီသွားကြ၏။ မကြာမီ အုပ်စုက ပြန်လည်စုစည်းမိသွားကြ၏။

"ဝမ်ဟောင် မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသေသေးတာလဲ"

လျိုကျစ်က ဒေါသတကြီး သွားကြိတ်ရင်း တစ္ဆေက ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်မည်ကို ဆန္ဒရှိနေ၏။

ဝမ်ဟောင်က မောဟိုက်စွာဖြင့် ဆို၏။

"အစ်မလျိုကျစ် ဒါက တကယ်ပဲ အငြိုးအတေးထားရမယ့်အချိန်လား။ ဒီအဆောက်အအုံက သရဲခြောက်နေတယ် ငါတို့အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်။ မြောင်ရှောင်ရှန်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ငါတို့ကိုမင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားလို့။ ငါတို့အပြင်ဘက်ကို ဘေးကင်းစွာ ရောက်တာနဲ့ ငါမင်းတို့အားလုံးကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

သူက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို အဆုံးမရှိသော ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြနေပြီး ဒူးထောက်ဦးချလုနီးပါးဖြစ်နေ၏။

"နင်အရင်က အရမ်းမာကြောနေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ အခုနင်ကြောက်နေပြီလား"

လျိုကျစ်က ပြောလိုက်သည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက တားလိုက်၏။

"ငြင်းခုံတာတွေ ရပ်ကြတော့ အခုအချိန်ဖြုန်းနေတာက မိုက်မဲရာကျတယ်။ လှေကားအောက်ဆင်းပြီး ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားကြစို့။ နင်တို့အတူတူထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် အတူတူသွားကြစို့"

သူမက ဒီလူများကို အတူတကွခေါ်ဆောင်သွားရန် စိတ်မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီမှာနေခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က မီးညှိထားပြီးဖြစ်ကာ လမ်းကြုံလျှင် လူများကို ကယ်ဆယ်ခြင်းကလည်း ကောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်၏။

လူများစွာက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး အတွင်းစိတ်က သက်သာရာရသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"အမြန်သွားကြစို့ ဒီလူတွေနဲ့ ပတ်သက်မနေနဲ့တော့ သူတို့လိုက်ချင်ရင် လိုက်ပါစေ"

လျိုကျစ်က မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ရှေ့ဆက်သွားရန် ထောက်ပံ့လိုက်၏။

"အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်၏။ သူမနောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဖယောင်းတိုင်မီး၏ အကွာအဝေးက လူတိုင်းကို မလွှမ်းခြုံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒါက နောက်မှလိုက်ပါလာသူများက ဘေးကင်းခြင်းမရှိဟု ဆိုလို၏။ ပြီးတော့ အရှိန်ကို နှေးကွေးစေပြီး ဒီနေရာမှ လျင်မြန်စွာ မထွက်ခွာနိုင်ပေ။

"နောက်က နင်တို့လူတွေ ရှေ့ကိုအမြန်တိုးကြ နောက်မှာပဲ လိုက်မနေကြနဲ့ ဒါအရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သူတို့ကိုသတိပေးလိုက်၏။

သို့သော် မည်သူကမှ သူမကိုနားမထောင်ဘဲ မည်သူကမှမလှုပ်ရှားပေ။ အန္တရာယ်အချိန်များတွင် ဘယ်သူက အုပ်စုကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရဲမည်နည်း။ ရှေ့တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်၏။

သူမ၏စကားများက အသုံးမဝင်သည်ကို မြင်သောအခါ မြောင်ရှောင်ရှန်းမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ သူမ၏ခြေထောက်မှ နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း သူမ၏ခြေလှမ်းများကို မြန်ဆန်လိုက်ပြီး အန္တရာယ်မကျရောက်မီ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာရန် မျှော်လင့်နေ၏။

သို့သော် သူတို့က အထပ်မြင့်များဖြစ်သော ဆယ်ထပ် ဆယ့်တစ်ထပ် ဆယ့်နှစ်ထပ်တွင် ရှိနေကြ၏။ ဒီအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင်…စင်္ကြံမီးများက ယခင်ကကဲ့သို့ ပုံစံတစ်ခုအတိုင်း ပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက်ဖြင့် ရုတ်တရက် ပြန်လည်လင်းလက်လာ၏။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က သတ်ဖြတ်တဲ့အခါ ဒါက အနီးအနားက မီးတွေကို သက်ရောက်တယ် ပြီးတော့ မီးတွေငြိမ်းသွားတယ် တစ်ယောက်ယောက်သေဆုံးတယ်"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက လှေကားအောက်သို့ အလျင်စလိုဆင်းနေသော်လည်း ဒီအခြေအနေကို အာရုံစိုက်ရန် မမေ့ပေ။ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို နားလည်ခြင်းက ရှင်သန်ခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်၏။

သူမက ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင် ကျိုးကျန့်၏ အတန်းကိုလည်း တက်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် ဒါက အနည်းငယ်အသုံးဝင်ပြီး သူမက ယန်ကျန့်ထံမှ သင်ယူရန် ကြိုးစားနေကာ အခြေအနေကို သုံးသပ်နေ၏။

သို့သော် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းမှာ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို သုံးသပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်က အကန့်အသတ်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

မီးများလင်းနေသော်လည်း…

သို့သော် မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ လက်ထဲမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှ ဖယောင်းတိုင်မီးက တဖြည်းဖြည်း ပိုကြီးလာပြီး ကြီးလာကာ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်က ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသကဲ့သို့။ ပြီးတော့ ဒါက တည်ငြိမ်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေ၏။

"မီးတောက်က ပိုကြီးလာနေတယ်"

စုန့်ယွိကျားက လျင်မြန်စွာ အစီရင်ခံလိုက်၏။

"ဒါက တစ္ဆေက ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ဆို၏။

"လူပိုများလေလေ တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေ ပိုများလေလေပဲ။ ငါစိုးရိမ်တာက ဒီတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ငါတို့ကို အကြာကြီးမထောက်ပံ့နိုင်တော့မှာပဲ လူတိုင်းကို ဘေးကင်းစွာ ထုတ်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

"လျိုကျစ် နင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ထား ငါယန်ကျန့်ကို အကြောင်းကြားမယ် ဒီအချိန်မှာ ငါတို့သူ့ကိုပဲ ဒုက္ခပေးလို့ရတော့တယ် မျှော်လင့်ပါတယ် သူအနှောင့်အယှက်ပေးခံရတာကို စိတ်မရှိလောက်ပါဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် သူမက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လျိုကျစ်ကို လှမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် မက်ဆေ့ချ်ပို့ရန် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဖုန်းမခေါ်ဆိုခြင်းမှာ များများစားစားပြောရန် မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူမက တည်နေရာတစ်ခုကို ပို့လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ငါအန္တရာယ်ရှိနေတယ်"

"လျိုကျစ် ငါနင့်ကိုဒီဖယောင်းတိုင်ကိုင်ထားရာမှာ ကူညီမယ် နင်မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကောင်းကောင်းထောက်ပံ့ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်"

ဝမ်ဟောင်က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လျိုကျစ်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဆွဲလုလိုက်၏။

လူမိုက်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဒီထူးဆန်းသော ဖယောင်းတိုင်က ရှင်သန်မှုအတွက် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်ပြီး သူတို့လက်ထဲထက် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းက ပိုကောင်း၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ကိစ္စရောက်လာလျှင် တခြားဘာမှအရေးမကြီးပေ။

"နင်"

လျိုကျစ်က ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ယင်းအစား ဝမ်ဟောင်၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

"ဝမ်ဟောင် ဖယောင်းတိုင်ပြန်ပေး"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါနင့်ဆီက ယူသွားမှာမဟုတ်ဘူး ငါတို့အပြင်ရောက်တာနဲ့ ပြန်ပေးမယ်။ ငါပြောတဲ့အတိုင်း ငါလုပ်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုငါတို့အချိန်မဖြုန်းတီးနိုင်ဘူး အမြန်သွားကြစို့ ထိုင်မနေနဲ့ ထ"

ဝမ်ဟောင်က ဆိုပြီးနောက် အခြားသူများကို လျစ်လျူရှုကာ လှေကားအောက်သို့ ပြေးဆင်းသွား၏။

အခြားသူများက ချက်ချင်းပင် အုံလိုက်ကျင်းလိုက် လိုက်ပါသွားကြပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်း လျိုကျစ်နှင့် စုန့်ယွိကျားတို့ကို နောက်တွင် ချန်ထားခဲ့ကြ၏။

"နင်က လူယုတ်မာပဲ"

လျိုကျစ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ဟောင်ကို တကယ်ပဲသတ်ပစ်ချင်နေ၏။

စုန့်ယွိကျားကလည်း မှင်တက်သွားပြီး ဒီအပြောင်းအလဲကြောင့် အငိုက်မိသွား၏။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး အရာတွေက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လူ့သဘာဝ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနှင့် အမှောင်မိုက်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။

အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

မြောင်ရှောင်ရှန်းက မိန်းကလေးသုံးယောက်မှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ပြန်လည်ရယူရန် နည်းလမ်းမရှိကြောင်းနှင့် လုပ်ရန် ပို၍အရေးတကြီးကိစ္စတစ်ခုရှိနေကြောင်း သိသောကြောင့် သူမက လျိုကျစ်၏ ပါးစပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်ပြီး စုန့်ယွိကျားကို တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာပြလိုက်၏။

"အခုစကားမပြောနဲ့ တစ္ဆေက ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဒါက အပေါ်ထပ်ကနေ ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတာဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မရှိဘဲနဲ့ တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရရင် ငါတို့အသတ်ခံရလိမ့်မယ်"

သေချာနေသည်မှာ… သူမစကားဆုံးသည်နှင့် လေးလံသော ခြေသံများက အပေါ်ထပ်မှ မြည်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာ၏။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မီးများလင်းနေသော်လည်း အပေါ်ထပ်မှ လူတစ်ယောက်မှ မြင်နိုင်ခြင်းမရှိခြင်းဖြစ်သည်။

လျိုကျစ်နှင့် စုန့်ယွိကျားတို့က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များက တင်းမာသွားကာ ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့ကိုတစ်ခဏအတွင်း ဝါးမျိုသွားပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

တစ္ဆေက တကယ်ပဲလာခဲ့ပြီ။