← Chapters

ဖခင် (၂)

Vol. 29 Ch. 435

ဖခင် (၂)

Vol. 29 Ch. 435

အာဂိုလို ထောင်မြို့တော်သည် နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်၏ ဂြိုလ်ခုနစ်လုံးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော အာဂိုလို မဟာမိတ် စစ်စခန်း ဂြိုလ်တွင် တည်ရှိသည့် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလွန်ကြီးမားသည့် ခံတပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှ နိုင်ငံရေး ရာဇဝတ်သားများ၊ စစ်ရာဇဝတ်သားများ၊ သစ္စာဖောက် ရာဇဝတ်သားများနှင့် အခြား ရာဇဝတ်သားများကို အကျဉ်းချရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆေးလ်ဗီးယား၏ ဖခင် လန်လေကို ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချထားသည်။

နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်သည် ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းရှိ ကော်လတန် ကြယ်စုတန်း၏ မိုးကြယ်စနစ်တွင် ရှိသော သေးငယ်သည့် လူမှုအဖွဲ့အစည်း မဟာမိတ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂြိုလ်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ရေတွက်မရနိုင်သော နိုင်ငံရေး မဟာမိတ်များ ရှိသည်။ များသောအားဖြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်း မဟာမိတ် တစ်ခုသည် ဧရိယာ တစ်ခုအတွင်း၌သာ တည်ရှိသည်။ ဧရိယာတစ်ခုရှိ လူမှုအဖွဲ့အစည်း တစ်ခုက ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးရန် ဆုံးဖြတ်သောအခါ ထိုကဲ့သို့ မဟာမိတ် တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။

နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်တွင် အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ဦး ရှိပြီး သူတို့အားလုံးသည် ဂြိုလ်အဆင့်နှင့် ကြယ်စနစ် အဆင့် အကြားရှိ သေးငယ်သည့် ဂလက်ဆီ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်သည်။ ဤလူမှုအဖွဲ့အစည်းများသည် တစ်ချိန်က ဖိုင်လန်ဟု ခေါ်သော ဂြိုလ်တစ်ခုတည်းပေါ်ရှိ နိုင်ငံများ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဖိုင်လန်ဂြိုလ်၏ နည်းပညာသည် အာကာသထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဤနိုင်ငံများသည် သဘောတူညီမှု မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ အငြင်းပွားမှုများ ရှိသောကြောင့် သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ခွဲထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ စကြာဝဠာတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော အရင်းအမြစ်များ များစွာ ရှိသောကြောင့် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိမနေရန် မလိုအပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်ဆုံး နိုင်ငံသည် မိခင်ဂြိုလ်တွင် နေခဲ့ပြီး အခြားနိုင်ငံများသည် ရွှေ့ပြောင်းရေး အာကာသယာဉ်များကို ယူကာ အခြား ဂြိုလ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ အားလုံးသည် ကွဲပြားသော လူမှုအဖွဲ့အစည်းများအဖြစ်သို့ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ဤလူမှုအဖွဲ့အစည်းများအားလုံးသည် အမြစ် တစ်ခုတည်း ရှိကြသည်။ သူတို့၏ နည်းပညာနှင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းသည် အလွန် ဆင်တူသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွဲခြားပြီးနောက် သူတို့သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် အတူတကွ ဖြစ်လာပြီး နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မိုးကြယ်စနစ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး အင်အားစု ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်း၏ ယခင်ဘဝတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ အလားတူ စနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆွေးနွေးမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေကို ပေါင်းစည်း၍ မရသောကြောင့် ဤသည်မှာ ကောင်းသော အကြံ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အလွန် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ကန့်သတ်ထားသော အရင်းအမြစ်များ နှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာများသည် အမြဲတမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းသည်။ ထို့အပြင် ကမ္ဘာမြေသည် အပြင်ဘက် အာကာသထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ဖွံ့ဖြိုးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုပင် မသိရှိသေးပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မဟာ ယန္တရားပညာရှင် ဟန်သည် ဤပြဿနာကို ဆက်လက်ဂရုစိုက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လန်လေသည် မူလက နိုင်ငံတစ်ခု၏ အဆင့်မြင့် စစ်တပ်အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်သောမြေ ရှိသည့် မှော်ဆရာနှင့် တူသည်။ သူ၏ ဘဝသည် ကောင်းမွန်ပြီး လစာကောင်းကောင်းလည်း ရရှိနေသည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူသည် ရုတ်တရက် သူ၏ ဩဇာကို အသုံးပြုပြီး စစ်တပ်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်၊ လူများစွာကို လျှို့ဝှက် စုဆောင်းပြီး သူပုန် အုပ်စု တစ်စုကို စုရုံးခဲ့သည်၊ သူတို့သည် သူတို့ဘာသာ နိုင်ငံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ‘နိုးထခြင်း’ ဟု ခေါ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့သည် ဆိုးဝါးသော အရာများကို ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလွန် ခိုင်မာသော ခံတပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး သူတို့၏ အကြီးအကဲဟောင်းများနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့၏ ဌာနချုပ်ထဲသို့ တည့်တည့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဂလက်ဆီ ကြေးစားစစ်သား တစ်စုက သူတို့ကို ဖြိုခွဲခဲ့သည်။ ဘလက်စတား ကြေးစားအဖွဲ့သည် ခရမ်းရောင်ရွှေတပ်ဖွဲ့၏ ငှားရမ်းမှုကို လက်ခံခဲ့သော ကြေးစားစစ်သားတပ်ဖွဲ့များထဲမှ တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ဤမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန် ကြေးစားအဖွဲ့ စုစုပေါင်း ခုနစ်ဖွဲ့ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟန်ရှောင်းသည် သက်တံခရုသင်း အာကာသယာဉ်ကို မောင်းနှင်ပြီး နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် စောစောကပင် တောင်းဆိုမှု တစ်ခုကို ပေးပို့ခဲ့ပြီး မဟာမိတ်သည် သူတို့နှင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော ကြေးစားစစ်သားများကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အကျဉ်းသားကို မေးမြန်းရန် သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။

အာကာသယာဉ်သည် အာဂိုလို မဟာမိတ် စစ်စခန်း ဂြိုလ်၏ ဆိပ်ခံတံတားပေါ်တွင် ဆင်းသက်လာသည်၊ ကုန်းကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို ယူပြီး ထောင်မြို့တော်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ဤခရီးစဉ်အတွက် လူအနည်းငယ်ကိုသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည် - အာရိုရှား၊ ချည်နှောင်ခံထားရသော ဆေးလ်ဗီးယားနှင့် ဘန်ဟစ်ဒေါ့ဂ် အပါအဝင် ကစားသမား အနည်းငယ် ဖြစ်သည်။ ကျန်တဲ့သူတွေက အာကာသယာဉ်ပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဤခရီးစဉ်သည် ဆေးလ်ဗီးယားကို သူမ၏ ဖခင်ကို တွေ့စေရန်သာ ဖြစ်သောကြောင့် လူအများကြီးကို ခေါ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

"ဘာ—ဘာလို့ ရှင် ဒီလို လုပ်နေတာလဲ။"

တည်ငြိမ်စွာ ရွေ့လျားနေသော ရှပ်ပြေးတိုက်ခိုက်ရေးယာဉ်ပေါ်တွင် ဆေးလ်ဗီးယားသည် ရှုပ်ထွေးစွာ ခံစားနေရသည်။ ရက်အနည်းငယ် အကြာက သူမသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု မအောင်မြင်သောအခါ သူမ သေချာပေါက် သေရမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ မယုံနိုင်ရသည်မှာ ဟန်ရှောင်းသည် သူမကို မသတ်ရုံသာမက သူမ၏ ဖခင်ကို တွေ့ရန်ပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ခရီးစဉ် တစ်လျှောက် နိုးနေသည့် ရှားပါးသော အချိန်များတွင် သူမသည် ဒါက အိပ်မက် ဖြစ်မလားဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ မဟာမိတ်၏ ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ သူမသည် အစောင့်အရှောက် တင်းကျပ်သော အာဂိုလို ထောင်မြို့တော်ထဲသို့ ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ ဖခင်ကို ထပ်မံ တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းက သူမကို ဘာလို့ ကူညီနေသည်ကို ဆေးလ်ဗီးယား နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ မုန်းတီးမှုက အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်းနဲ့ မင်းသူ့အတွက် မင်းရဲ့ အသက်ကို ပေးဆပ်ဖို့ ဘယ်လောက် မထိုက်တန်ကြောင်းကို မင်းသိစေဖို့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဖခင်ကို မင်းရဲ့သေဆုံးမှုကို သိစေဖို့။ သူ၏ မုသားများက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သမီးကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ သူသိသွားတဲ့အချိန် သူ့ရဲ့ အမူအရာကို ငါ တကယ် မြင်ချင်တယ်။ လူတွေကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးတာက ငါ့အကြိုက်ဆုံးပဲ။"

ဟန်ရှောင်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးလ်ဗီးယား၏ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ ဆေးလ်ဗီးယားကို အသက်ရှင်စေပြီးနောက် [မုသားများ] မစ်ရှင်အသစ် တစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ လိုအပ်ချက်မှာ ဆေးလ်ဗီးယားကို ‘အမှန်တရား’ ကို သိစေရန် ဖြစ်သည်။ ဆုလာဘ်သည် သိပ်မဆိုးလှပေ၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၅၄၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ပေ - သူသည် သူမ၏ ဖခင်ကို မေးရုံသာ လိုသည်။ ဟန်ရှောင်း၏ ယခင်ဘဝတွင် ဆေးလ်ဗီးယား၏ ဇာတ်ကောင်နောက်ခံ၌ သူမ၏ ဖခင်သည် ကြေးစားစစ်သားများက အပိုင်းအစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ဟန်ရှောင်း၏ အရှင်ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။ ထိုငှားရမ်းခြင်း မစ်ရှင်သည် သူ့ကို အရှင် ဖမ်းဆီးခြင်းအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကို ပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် လန်လေကို အသက်ရှင်စေခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ယခုအခါ အရာရာကို ပိုမိုလွယ်ကူစေခဲ့သည်။

အာဂိုလို ထောင်မြို့တော်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ အစောင့်များစွာ ရှိပြီး စနိုက်ပါများ များစွာကို အမြင့် နေရာများတွင် နေရာချထားသည်။ ရှာဖွေရေး မီးသည် ညကို လင်းစေပြီး နေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ သူတို့သည် ထောင်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ထောင်မှူးတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုရန် ရောက်လာသည်။

"ဘလက်စတား၊ ခင်ဗျား အကြောင်းကို အများကြီး ကြားဖူးတယ်။" ဤထောင်မှူးတွင် မုတ်ဆိတ်မွေး ရှိပြီး အလွန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိသည်။ သူသည် ဟန်ရှောင်း၏ လက်ကို ခိုင်မြဲစွာ လှုပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဘာနီက ၃၇ ဆက်မြောက် စစ်မြေပြင် တပ်မတော်မှာ အမှုထမ်းနေတယ်။ သူသည် လန်လေခံတပ် ဖျက်ဆီးရေး စစ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကြေးစားစစ်သားတွေနဲ့ အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ သူ ခင်ဗျား ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို လက်တွေ့ တွေ့ခဲ့ပြီးတော့ အမြဲတမ်း ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျား အကြောင်း ပြောပြတယ်။ နေ့တိုင်း ကျွန်တော်က ဒီ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ထောင်မြို့တော်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားလို နာမည်ကြီးတဲ့ လူတစ်ဦးကို တွေ့ရပြီ။"

"ခင်ဗျားက အရမ်း ကြင်နာလွန်းပါတယ်။" ဟန်ရှောင်းသည် အနည်းငယ် ပြုံးပြပြီး သူတို့သည် ထောင်မှူး၏ နောက်သို့ လိုက်သွားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေကြသည်။

မကြာမီ သူတို့သည် တစ်ဦးတည်း အခန်း၏ သတ္တုဂိတ် ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

အကွာအဝေးသည် တံခါးတစ်ပေါက်သာ ဝေးတော့သည်၊ ဆေးလ်ဗီးယားသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ ဖခင်ကို တွေ့ရန် ချက်ချင်း ပြေးဝင်လိုသည်။ သို့သော် ဟန်ရှောင်းသည် သူမ၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရာ သူမကို မလှုပ်ရှားနိုင်စေတော့ပေ။ "ထောင်မှူး၊ ကျွန်တော် လန်လေကို တစ်ယောက်တည်း အရင် တွေ့ချင်တယ်။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။" ထောင်မှူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မအဖေကို ဘာလုပ်ချင်တာလဲ‽"

ဆေးလ်ဗီးယားသည် မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များ ထွက်နေသော ဒေါသထွက်နေသော ကြောင်ငယ်လေးနှင့် တူသည်။ သူမသည် ဟန်ရှောင်း၏ လက်ကို သူမ တတ်နိုင်သမျှ အားလုံးဖြင့် ကိုက်ချလိုက်သည်၊ သို့သော် သူမသည် ဟန်ရှောင်းကို နာကျင်စေနိုင်ခြင်း မရှိရုံသာမက ဟန်ရှောင်း၏ လက်မောင်းမှ ပြန်ကန်လာသော တုန်လှုပ်မှုကြောင့်ပင် ခေါင်းမူးသွားသည်။ သူမ၏ ခေါင်း အပေါ်တွင် ‘-၁၃’ ပြန်ကန်လာသော ပျက်စီးစေမှု ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်း အပေါ်တွင် ‘ခုခံနိုင်သည်’ ဟူသော စကားလုံး ပေါ်လာသည်။

"ငါ သူ့ကို ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ဒါက မေးခွန်းကောင်းပဲ။ သူမင်းကို တွေ့တဲ့အခါ သူ သိပ်ကောင်းကောင်း မကြည့်စေချင်ဘူး၊ မျက်လုံး တစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် နား တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးတာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ သတ္တုဂိတ်သည် သူ၏ နောက်တွင် ပိတ်သွားပြီး ဆေးလ်ဗီးယား၏ ဒေါသထွက်နေသော အော်သံများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

အခန်းထဲရှိ အလင်းသည် အလွန်မှိန်သည်။ ထောင်ခန်းကို လျှပ်စစ်ဖြင့် အပူပေးထားသော လှောင်အိမ် တစ်ခုက ဧရိယာ နှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး လှောင်အိမ်အတွင်းတွင် တကယ့် ထောင်ခန်း ဖြစ်သည်။ လန်လေသည် ရေညှိနှင့် ဖုန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အနက်ရောင် နံရံကို မှီနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အာရုံစိုက်မှု မရှိပေ။ သူသည် အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမို အိုမင်းပြီး ဆွေးမြေ့နေသည်။

လန်လေသည် အသံတစ်ခုကို ကြားသောအခါ အစောင့်ဖြစ်သည်ဟု ထင်သောကြောင့် သတိမထားမိဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ သို့သော် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်သော သူ၏ အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်သည်။ "မင်း ပါလား! မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ‽"

"မင်း ငါ့ကို အရမ်း ကြောက်နေတာလား။" ဟန်ရှောင်းသည် အမူအရာမရှိသော မျက်နှာဖြင့် လှောင်အိမ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ "မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းကို အခြား ကြေးစားစစ်သားများက ရရှိခဲ့ရင် သူတို့သည် မင်းရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ကောက်ဖို့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်ကိုတောင် ဖြုန်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အခု ဖြစ်နေသလို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အစုံနဲ့ ဒီမှာ ရပ်နေလို့ရမယ်လို့ မင်း ထင်သလား။"

သူတို့ အကြားတွင် လှောင်အိမ် ရှိသော်လည်း လန်လေသည် လုံးဝ လုံခြုံမှု မခံစားရပေ။ သူသည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ ရွှေ့သွားပြီး သူ၏ ကျောသည် နံရံကို တိုက်မိသည်။ သူသည် သူ၏ တံတွေးကို စိုးရိမ်စွာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ဒူးများရှိ နာကျင်မှုသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သူသည် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား မှတ်မိနေဆဲပင် - သံချပ်ကာ ကြေးစားစစ်သား အုပ်စုတစ်စုသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာသည်၊ သူ၏ စစ်တပ်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ ခံတပ်၏ ဗဟိုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခု သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကြေးစားစစ်သားသည် သူ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အမြောက် ရာချီကို ချက်ချင်း ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ လူတစ်ထောင်ခန့်ကို ဤလူတစ်ဦးတည်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သတ်ဖြတ်ရင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်၊ သူ့ဆီသို့ ချီတက်လာပြီး သူ၏ ဒူးများကို ကျည်ဆန် နှစ်တောင့်ဖြင့် ပစ်ခဲ့သည် - ထို နာကျင်မှုသည် အသက်ရှူ ကြပ်မတတ် ဖြစ်သည်။

လန်လေသည် ရပ်နိုင်ရန် သူ၏ ဒူးများတွင် ထည့်သွင်းထားသော အာရုံကြောများ အပေါ်တွင် ဆက်လက် မှီခိုနေရသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ရပ်လိုက်၊ ငါ မင်းအတွက် ဒီကို လာတာ။" ဟန်ရှောင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ သမီး ဆေးလ်ဗီးယား။ မင်း သူမကို ဘာမုသားတွေ ပြောခဲ့လဲတော့ ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူမက မင်းပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အရာတွေကို ယုံကြည်ပြီး မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်၊ လူတွေကို လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်တယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ သူမက မင်းအတွက် လက်စားချေချင်ပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်..."

"ဘာ!"

လန်လေ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သံတိုင်များကို ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး အပူပေးထားသော လှောင်အိမ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်၊ သူ၏ လက်များကို လောင်ကျွမ်းနေသော အပူချိန် မြင့်မားမှုနှင့် ၎င်းမှ ထွက်လာသော လောင်ကျွမ်းသည့် အနံ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဟန်ရှောင်း၏ မျက်နှာကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်သည်။

"ဘာ - မင်း သူမကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ‽"

"တခြား ဘာရှိဦးမှာလဲ။" ဟန်ရှောင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ် ငါ သူမကို သတ်လိုက်တယ်။ ငါ သူမရဲ့ မေးရိုး အောက်ကနေ သူ့ ခေါင်းကို ဖောက်ပြီး ပစ်လိုက်တာ၊ သူမရဲ့ ခေါင်းနောက်ဘက်မှာ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ သူမ၏ ဦးနှောက်ရည်နဲ့ သွေးတွေက နံရံတစ်ခုလုံးကို စင်ကုန်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ တစ်ဦးက သူမ တော်တော်လှတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ သူမရဲ့ မျက်နှာကို အရေခွံခွာပြီး ပြသဖို့ နမူနာတစ်ခု လုပ်ဖို့စီစဉ်နေတယ်။"

လန်လေသည် မူးမေ့မလို ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ သမီးသည် သူအသက်ရှင်နေရန် တစ်ခုတည်းသော လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်သည်။ ဒေါသ၊ နောင်တ၊ နှလုံးနာခြင်း၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ရွဲ့သွားသည်။ သူသည် သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သားရဲ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို ကြောက်ရွံ့နေမှုကိုပင် လုံးဝမေ့သွားသည်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်! ငါ သေချာပေါက် မင်းကို သတ်မယ်!!!"

ဟန်ရှောင်းသည် ဒေါသထွက်နေသော လန်လေကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူ အော်ဟစ်ခြင်းမှ အသံဝင်သွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူရင်း သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်သောအခါ ဟန်ရှောင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီ၊ စနောက်တာ လုံလောက်ပြီ။ မင်းရဲ့ သမီးက ဂိတ်အပြင်ဘက်မှာ ရှိတယ်။ ငါ သူမကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။ မင်းနဲ့ တွေ့ပေးဖို့အတွက်ပဲ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ။"

လန်လေသည် ကြောင်သွားပြီး တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျ ကြောင့် အလွန် အားနည်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်၊ သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းကို ဟန်ရှောင်း ထံသို့ ညွှန်ပြခဲ့သော်လည်း စကား တစ်လုံးမှ မပြောနိုင်ပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် ထိုင်ချလိုက်သည်၊ လန်လေ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ မင်းရဲ့ သမီးကို သတ်မလား မသတ်ဘူးလားဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။"

လန်လေ၏ အမူအရာသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

"ပြော၊ မင်း စဉ်းစားဖို့ ငါ သည်းခံပြီး မစောင့်နိုင်ဘူး။" ဟန်ရှောင်းသည် စိတ်မရှည်စွာ သတ္တု လှောင်အိမ်ကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ငါက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ထက် ပိုပြီး ဆိုးဝါးတယ်။" လန်လေ၏ မျက်လုံးများသည် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အသံဝင်နေသော အသံဖြင့် "ငါ လုပ်မယ်။ ငါ့အကြောင်း အားလုံးကို သူမကို ပြောပြမယ်။ ငါ စစချင်းကတည်းက အခြား အင်အားစုတစ်ခုအတွက် အဆင့်မြင့် သူလျှို တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါက အခြားသူ တစ်ဦးရဲ့ ထိန်းချုပ်တာခံခဲ့ရတယ်၊ ငါလုပ်သမျှ အားလုံးက နယူးဖိုင်လန် မဟာမိတ်က တည်ဆောက်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မှောက်လှန်ဖို့ ဖြစ်တယ်။ ငါသူမကို လိမ်နေခဲ့တယ်လို့ ပြောမယ်။ ငါက သူမ ထင်သလို လူတစ်ဦး မဟုတ်ဘူး။ ငါက ရွံဖို့ကောင်းတဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်၊ ငါ့ရဲ့ အကျိုး အတွက် မိသားစု ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက်။ ငါ သူမ ငါ့အပေါ် ထားရှိတဲ့ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူမကို ငါ့ အပေါ်… သူမရဲ့ ဖခင် အပေါ်...လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားစေမယ်။"

"မင်း ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိသားပဲ။" ဟန်ရှောင်းသည် ထလိုက်သည်။

လန်လေသည် ဟန်ရှောင်းကို ကြည့်ပြီး "ဒီလိုဆိုရင် မင်းငါ့ရဲ့ သမီးကို လွှတ်ပေးမှာလား။"

ဟန်ရှောင်းသည် ပြန်ဖြေရန် စိတ်မဝင်စားပေ၊ သူသည် တံခါး ဘက်သို့ လှည့်ပြီး သူ့ကို နောက်ဆုံး သတိတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စကားပြောပြီးနောက် ရလဒ်ကို ငါ မကြိုက်ရင် ငါအရင်က ပြောခဲ့တာကို တကယ် ဖြစ်သွားစေမယ်... ဒါက ငါ မင်းကို ပေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။"

သူသည် တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အခန်းမှ ထွက်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း ဆေးလ်ဗီးယား၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ဒေါသဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း တံခါး၏ အဟလေးကို လှမ်းကြည့်ခြင်းမှ သူမကိုယ်သူမကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဝင်သွား၊ မင်းမှာ အချိန် ၁၀မိနစ် ရှိတယ်။"

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အာရိုရှားကို ဆေးလ်ဗီးယားကို လွှတ်ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ ဆေးလ်ဗီးယားသည် အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူမ၏ ဖခင်ကို တွေ့ရန် မစောင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ထောင်မှူးသည် စောင့်ကြည့် ကင်မရာ မှတ်တမ်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လန်လေနှင့် ဆေးလ်ဗီးယား၏ စကားပြောဆိုမှုကို စောင့်ကြည့်၏။ ဆေးလ်ဗီးယား၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမှ တုန်လှုပ်သွားသည်၊ ထို့နောက် အံ့အားသင့်သွားသည်၊ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ငြင်းခုံမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထူထဲသော သတ္တုတံခါးကို ဖြတ်၍ ဆေးလ်ဗီးယား၏ မထိန်းချုပ်နိုင်သော ဟစ်အော်သံကိုပင် ခပ်တိုးတိုး ကြားနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်များသည် သူမ၏ မျက်လုံးမှ လျှံထွက်လာတော့သည်။

[မုသားများ] ပြီးမြောက်ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၅၄၀,၀၀၀ ရရှိသည်။

"၁၀မိနစ် ပြည့်ပါပြီ။"

ထောင်မှူးသည် ဂိတ်ကို ဖွင့်ပြီး ဆေးလ်ဗီးယားကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အာရုံစိုက်မှု မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည် အမှတ်အသားများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် လှုံ့ဆော်မှုများ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး လမ်းလျှောက်နေသော ရုပ်အလောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၁၀မိနစ်အလွန်က သူမ၏ စွမ်းအင်သည် ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရတော့ပေ။ သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်သည် ပြိုကျသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုအခါမှသာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သူမ၏ ဖခင်၏ ကြီးမြတ်သော ပုံရိပ်သည် လုံးဝကို မုသားများမှ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိခဲ့ရသည်။ သူမသည် ၁၀နှစ် ကျော် ကြာအောင် အလိမ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် လူကောင်း တစ်ဦး မဟုတ်ပေ၊ သူ လုပ်သမျှ အားလုံးသည် ရွံရှာဖွယ်ရာ ဖြစ်ပြီး သူသည် ယခု သူ ခံစားနေရသော ဒုက္ခများ အားလုံးကို ခံထိုက်သည်။ ကြေးစားစစ်သားများ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် သူသည် သိပ်မကြာခင် စစ်တပ်၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ဘလက်စတား မရှိခဲ့ပါက သူမ၏ ဖခင်သည် အသက်ရှင်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ကမ္ဘာသည် ပြိုကျသွား၏။ သူမ၏ အမှတ်တရများရှိ နွေးထွေးပြီး တောက်ပသော ကလေးဘဝ ပုံရိပ်များသည် အားလုံး မတူတော့သလို ခံစားရသည်။

အရာရာ အားလုံးသည် မုသား ဖြစ်သည်!

သူမသည် သူမ၏ နှလုံးသားကို ကျည်ဆန်ပေါင်း ၁၀၀၀ က ဖောက်ထွင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူမသည် ဤ အချက်အလက်များကို အချိန်တို အတွင်းပင် ကြေညက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ အမြင်အာရုံသည် ချာချာလည်လာသည်၊ အသံများ အားလုံးသည် ဝေးကွာလာပြီး မှိန်ဖျော့သွားသည်။ သူမသည် ကမ္ဘာမှ ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ဖုတ်။

ဆေးလ်ဗီးယားသည် မြေပြင် ပေါ်သို့ လဲကျပြီး သတိလစ်သွားသည်။

တဖြည်းဖြည်း ပိတ်နေသော တံခါး၏ အဟကြားလေးကို ဖြတ်၍ ဟန်ရှောင်းသည် လန်လေကို နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ သူပုန်ခေါင်းဆောင်သည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပိုမို အိုမင်းသွားသည့် ပုံစံ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန် တည်ငြိမ်သည်။ ၎င်းတွင် စိတ်သက်သာရာရခြင်း၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ပင် ရှိသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်၊ ဆေးလ်ဗီးယား၏ ကျောကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ဤကလေးကို အိတ် တစ်လုံးကဲ့သို့ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"အရွယ်ရောက်လာတာအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။"

စာစဉ် (၂၉)၊ အခန်း (၄၃၁) ပြီး၏။ စာစဉ် (၂၉) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++

All Chapters