သွေးဝိညာဉ်စာချုပ်
Vol. 12 Ch. 164
"မြန်မြန် မြန်မြန်..."
"သခင်... ပေးပါဦး..."
ရှောင်ပိုင်သည် ချင်းယန်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲလိမ်ကာ ချည်သကြားလုံးကဲ့သို့ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မှီချလိုက်ပြီး သူမ၏ အမြီးလေးကို တွန့်လိမ်ပြလိုက်သည်။
"အမွေးကောင်းအတွက် ဆေးတွေလိုတယ် မြန်မြန်လုပ်ပေးပါနော်~"
သူမပြောနေစဉ်တွင် သူမခေါင်းမှ အမွှေးအမျှင်အချို့ ပြုတ်ကျလာသည်။
"အခု စိတ်ပူနေပြီလား"
ချင်းယန် သူမကို တမင်တကာ ချုပ်နှောင်ပြီး လှည့်စားနေ၏။
"မြန်မြန်လုပ်ပါ သခင်ရယ်..."
ရှောင်ပိုင် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟကာ ချင်းယန်လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ကိုက်ထားလိုက်သည်။
"ဒီနတ်သမီးက နောက်မှ စိတ်ပြောင်သွားရင် သခင့်ကို တကယ်ကိုက်စားပစ်တော့မှာနော်!"
"ကျစ်! ငါမင်းကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး... စားလိုက်"
ချင်းယန် သူ့လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ရှောင်ပိုင်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သူမက လျှာဖြင့် ဖော့ကိုဖွင့်ပြီး ဆေးလုံးတွေကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တစ်ဖန် ချင်းယန်ကို ကြည့်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် အမွေးညင်းပေါက်များ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာပြီး ထိပ်ပြောင်သော နေရာများသည်လည်း အမွေးဖြူလေးများ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဟူး... သက်သာတယ်"
ဆေးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပိုင် သူ့ခေါင်းထိပ်ကို ထိလိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ပျောင်းလာသည်။ သူမသည် ချင်းယန်၏ ရင်ခွင်ထဲ နစ်မြုပ်ကာ ကျေနပ်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ စာကြည့်တိုက်ထဲက ဘဝတွေဟာလည်း မှုန်ဝါးလာသလိုပင်။
အလုပ်ချိန် အဆုံးသတ်သွားသောအခါ ချင်းယန်သည် အချိန်မှန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အချိန်မှန် စာကြည့်တိုက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ နေဝင်သည်နှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများကလည်း အိမ်ပြန်နေကြသည်။ ချင်းယန် လမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာရင်း လူနှင့် မြေခွေးတို့နောက်မှ ရုတ်တရက် ဟွန်းတစ်ချက် မြည်လာ၏။
ချာကနဲ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အနီရောင် ပြိုင်ကားတစ်စီးသည် လမ်းထောင့်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှဟဲသည် အနက်ရောင်နေကာမျက်မှန်ကြီးနှင့်။ စတီယာရင်ဘီးပေါ်မှ လက်တစ်ဖက်ကို တင်ထားပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် စတိုင်မျိုး ထုတ်ထားလေသည်။
"လောင်ချင်း ဝင်လေ! ငါ မင်းကို စီးခွင့်ပေးမယ်"
"မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ?"
ရှဟဲ ရောက်နေတာကို သတိထားမိပေမယ့် သူ အံ့အားသင့်သွားသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ အထဲကို ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့ မင်းဘာတွေ အလုပ်များနေသေးလဲ ပိုင်ကျင်းဟန့်ဘက်က ပြီးသွားပြီလား"
"ဘာ! ငါက အဲဒီလိုလူလား"
"မရှုပ်စမ်းနဲ့... ငါက မင်းရဲ့သူငယ်ချင်း... ငါအခု ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ ရည်မှန်းထားတယ် မိန်းမတွေက ငါ့တိုးတက်မှုကို ဟန့်တားလိမ့်မယ်!"
"အိုး ဒါဆို မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"
ချင်းယန် ရယ်မောလိုက်သည်။ ညနေခင်း လေနုအေးက သူ့နားတစ်ဝိုက်ကို တိုက်ခတ်လာပြီး ဦးခေါင်းနောက်ဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ချထားလိုက်သည်။
"နေ့တိုင်း မင်းက သုံးမိနစ်စာ ပရိတ်သတ်ပဲ လုံးဝ ရမ်းကားတယ်"
"ဟေး မင်းအဲ့လိုမပြောရဘူး... လောင်ချင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်သုံးထောင်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ.. မင်းမသိပါဘူးကွာ... မနေ့က ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို ပြသနေတာ!"
ရှဟဲ ကားကိုရပ်လိုက်ပြီး မီးပွိုင့်နီလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ကြီးစွာသော ခံစားချက်ဖြင့် ပြောသည်။
"သူက လက်ဗလာနဲ့ ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ကောင်းကင်ကနေ ဒဏ်ခတ်ဖို့ ကြယ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်တယ်... အရှေ့အရပ်က ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်ကို စေလွှတ်ပြီး ဂိုဏ်းဆရာကြီးကို ချေမှုန်းဖို့ ကမ္ဘာရဲ့ဓားအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးတယ်... သူက ငါ့ရဲ့..."
"ခဏနေဦး...တော်လိုက်တော့!"
ချင်းယန်သည် ရှဟဲ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်ပြီး အနှောင့်အယှက် ဝင်ပေးလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ယားယံသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။ သူ့သူငယ်ချင်း ဆက်ပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေပါက သူသည် ဖင်မှာ ဒုံးပျံတပ်ထားတဲ့ နွားငယ်လေးလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
"ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျပြီး မြေကြီးက ကွဲအက်တာ... ဓားရှည် ထောင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း သုတ်သင်ပစ်လိုက်တယ်..."
ချင်းယန် ရှဟဲကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါတွေအကုန် ဘယ်ကကြားလာတာလဲ... ငါမသိပါလား?"
"ငါ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ငါ့ကိုပြောပြတာ! ပြဿနာရှိလား"
ရှဟဲ ဘယ်ဘက်လှည့်ပြီး မနာလိုစွာနဲ့ :"ဒီအချက်အလက်က လုံးဝအစစ်အမှန်ပဲ သူတို့က ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာ တပ်စွဲထားပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တွန်းလှန်ဖို့အတွက် လူအိုလီကို ကူညီပေးခဲ့တယ်တဲ့!"
နောက်တော့ သူက နောင်တရတဲ့ အရိပ်အမြွက်နဲ့။
"မနေ့က ငါ့အပြောင်းအရွှေ့မှန်းသိခဲ့ရင် ငါလည်း ချောက်ထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်... ငါ ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံကို ကြည့်ဖို့ လွတ်သွားခဲ့တယ်ကွာ.... အခုတော့ သူတို့ ပြောတာကိုပဲ နားထောင်ရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ် ဟူး..."
သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ့အမူအရာက ဆုငွေ သန်းတစ်ထောင်ကို လွဲချော်သွားသလိုပါပဲ။
"..."
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် လုံးဝ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းက ရဲအရာရှိတွေ အပါအဝင် ထိုလူတိုင်းသည် ဤမျှလောက် ရူးသွပ်သော "ဓားနတ်ဘုရား" ကြွားဝါသူများ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားမိပါ။
သူတို့သည် အဖြစ်မှန်များကို ချဲ့ကားဖော်ပြရာ၌ အမှန်တကယ် ထက်မြတ်ကြလေသည်။ သူဒီလို ကြွားလုံးထုတ်ပြီးနောက် လူတွေက လိုက်လျောညီထွေ ဆက်လုပ်နေရင် နောက်ဗားရှင်းက ပိုလို့တောင် မိမိုက်နေလိမ့်မည်။
"စကားမစပ် လောင်ချင်း ငါမင်းကိုပြောစရာ နောက်ထပ် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်"
ရှောင်ပိုင်ကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ညအချိန် လမ်းဘေးမြင်ကွင်းကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေစဥ် ရှဟဲ ပြောသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ရဲစစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ ID ကို လွှင့်ပစ်ပေးလာသည်။
၎င်းပေါ်က ကြယ်တံဆိပ်သည် ရွှေရောင် ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။
"မင်း ဒါကို မမျှော်လင့်ထားဘူးမလား... မင်းရဲ့သူငယ်ချင်း ငါ ပရိုမိုးရှင်းတစ်ခု ရခဲ့တာလေ!"
ရှဟဲ သူ့ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် အသံထွက်လာသည်။
"လက်မှတ်အသစ်က ဘယ်လိုလဲ... ချစ်စရာကောင်းပြီး နွေးထွေးမှု မရှိဘူးလား"
"ဂုဏ်ယူပါတယ်"
ချင်းယန်သည် ဂုဏ်ပြုစကားနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တံဆိပ်ကို ရှဟဲဆီ ပြန်မအပ်ခင် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်း ဒီနတ်ဆိုးတွေကြားထဲမှာ ရုန်းကန်ပြီး ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ပေါ့"
"ဒါပေါ့... အသက်နဲ့သေခြင်းကြားမှာ နေ့တိုင်းပြေးနေရတာ ငါ့ခြေထောက်တွေ လက်တွေတောင် ထုံနေပြီ အရင်က မစ်ရှင်တော်တော်များများဆို သေမင်းနဲ့ ပုခုံးချင်းယှဥ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ... အဲဒါကြောင့် မင်းဆီတောင် မလာဖြစ်ဘူး... မနေ့က ဦးစီးချုပ်က ငါ့ကို ရာထူးတိုးဖို့အတွက် ဌာနချုပ်ကို သီးသန့်လျှောက်ထားခဲ့တာကို သူတို့က တိုက်ရိုက်အတည်ပြုခဲ့တာကွ! အရမ်းဝမ်းသာတယ်!"
"ကောင်းပြီ အခုကစပြီး ဦးဆောင်ဖို့ မင်းကို အားကိုးရတော့မှာပဲ မင်းမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ရှိနေပြီ"
ချင်းယန် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ရှဟဲအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုနေခဲ့သည်။ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းမှာ ရာထူးပိုမြင့်နေပါက ယခု အောက်ခြေအဆင့်မှာလို သူ့အသက်ကို အန္တရာယ်ထဲ ထည့်ထားစရာ မလိုတော့ပေ။
ခဏကြာတော့ ကားရပ်သွားသည်။ ချင်းယန် လှည့်ကြည့်လိုက်စဥ် ကျန်းဟိုင်ဟိုတည်ရှေ့မှာ ကားရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရရာ အံ့ဩသွားလေ၏။
"ဘာလို့ ရပ်နေတာလဲ ဆက်မောင်း!"
"အမိုက်စား စကားတွေ ရပ်လိုက်... လောင်ချင်း ကားပေါ်က ဆင်း.... ဒီနေ့ငါ့ရဲ့ ပရိုမိုးရှင်းကို ဂုဏ်ပြုပွဲ ကျင်းပဖို့ ထမင်းကောင်းကောင်း စားလိုက်ရအောင်!!!"
........
ဟွာရှနိုင်ငံ၊ အနောက်မြောက် မြက်ခင်းပြင်။
ခါးသီးပြီး အေးစက်သော လေသည် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြက်ရိုင်းများကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေအေးအေးက နှင်းဖုံးနေသော တောင်တန်းများပေါ် ရွေ့လျားနေသည်။
တောင်ထိပ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခု တည်ရှိလေ၏။
ဟူး—
မှောင်မိုက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် နှင်းများနှင့် လေများဖြတ်၍ နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းက ဒူးတစ်ဖက်ကို ထောက်ကာ ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်ကာ သူ့လက်ထဲက စာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်အရှင်... အရှင်ဝု ကျန်းဟိုင်မှာ ဆုံးသွားပါပြီ”
စကားလုံးများ ကျလာသည်နှင့် အမျှ စာလုံးသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျံလာကာ ပျက်ပြယ်သွားကာ အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့ အလွှာများ ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ပြည့်သွားသည်။ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်သည် တိမ်တိုက်များထဲမှ ဆန့်ထွက်ကာ စာကိုယူပြီး လမ်းလွဲသွားသော တစ္ဆေကဲ့သို့ တိမ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။
ခန်းမကြီးထဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
"ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား?"
မြူခိုးမဲကြီးထံမှ ချီတုံချတုံ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒါက ဘယ်သူလဲ ငါ သူ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... အဓိပတိနယ်ပယ်က သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်လား"
"အရှင်... ဒီလူက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းဟိုင်မှာ ပေါ်လာခဲ့တာပါ! မကြာသေးမီ ရက်ပိုင်းအတွင်းက ကျန်းဟိုင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်... သူ့ရဲ့ နာမည်က အွန်လိုင်းမှာ တောမီးလို ပျံ့သွားပြီး နတ်ဘုရားအဖြစ်တောင် လူအများဆီက ချီးမွမ်းခံနေရပါတယ်..."
ထို့နောက် အနက်ရောင်မြူမှ ညည်းညူသော အသံက ပြန်ပြောလာသည်။
"အင်တာနက် နတ်ဘုရားလား... ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်အတွက် ပွဲတော်တစ်ခုပေါ့ ငါတို့ အစီအစဉ်တွေကို လာမနှောင့်ယှက်ရင် စိတ်ပူနေစရာ မလိုဘူး!"
"ဒါပေမယ့်...အရှင်....အရှင်ဝုက အဓိပတိနယ်ပယ် ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ ကွာဝေးပေမယ့် ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားက သူ့ကိုယ်ပွားနဲ့ပဲ အနိုင်ယူသွားတာ... သူက အဓိပတိနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးလောက်ပြီ..."
"ဟားဟား ကောင်းလိုက်တာ မြင့်မြတ်တဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က သွေးဝိညာဉ်စာချုပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖောက်ဖျက်ရဲတယ်ပေါ့.. အခုတော့ အရာအားလုံး လွယ်ကူသွားပြီ..."
အနက်ရောင် မြူခိုးတွေဆီက အသံဟာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"မင်းက အဓိပတိနယ်ပယ်ကို သက်ရှိကမ္ဘာမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် ပြုထားမှတော့ ငါနတ်နည်းပြကို ရက်စက်တယ် ဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့!!"