လင်မော့ဖုန်းရဲ့ အဆိုအရ ဓားနတ်ဘုရား အန္တရာယ်ရှိနေပြီ
Vol. 12 Ch. 172
"ဒီနတ်သမီးလေး အခုမှ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားတော့တယ်"
မီးဖိုချောင်ထဲမှ ရှောင်ပိုင်တစ်ယောက် မှတ်ချက် လှိုင်းလုံးတွေတင်ပြီးနောက် သူမရဲ့အမြီးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဒါကြောင့် comment ပေးရတာ အရမ်းကောင်းတယ်လို့ သူများတွေ ပြောကြတာကိုး။
"စိတ်ချမ်းသာလိုက်တာ!"
ယခုအချိန်မှစ၍ ဤနတ်သမီးလေးသည် မကောင်းတဲ့သခင်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ အချိန်ပေးကာ နေ့တိုင်းရန်ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူမဖုန်းက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသောအခါတွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် လျှောက်တွေးနေခဲ့၏။ စခရင်ကို ပွတ်ဆွဲလိုက်ပြီး တူညီသော အင်တာနက်သုံးစွဲသူထံမှ နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
[နောက်ကိုလှည့်]
"နောက်လှည့်???"
ရှောင်ပိုင် ဖုန်းစခရင်ပေါ်ရှိ မက်ဆေ့ချ်ကို ဖတ်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"နောက်လှည့်" ဆိုတာက ဘာလဲ?
"**" ကဲ့ရဲ့စော်ကားမှု တစ်ခုလား။
"ဒီလူတော့... ဒီနတ်သမီးကို လူမိုက်လို ကြိမ်းမောင်းနေတာလား?"
ရှောင်ပိုင် ဖုန်းကိုချကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မက်မွန်ပွင့်မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူမ၏ အမြီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွန့်လျက် မသိစိတ်မှ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် သူမ အံ့ဩသွားသည်။ အနောက်မှာ မြင်လိုက်ရတာက ချင်းယန်ဟာ ဖုန်းကို ကိုင်ထားလျက်မှ သူမကို မျက်စောင်းထိုးနေကာ သူ့အမူအရာက အစောကလို မဟုတ်တော့ပေ။ လူသတ်ချင်စိတ် ဆယ်ဆမက မီးဖိုခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
"သခင် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?!"
ရှောင်ပိုင် အံ့သြသွားသည်။ ဖုန်းကို အလျင်အမြန် တွန်းချလိုက်သည်။ သူမအကြည့်များသည် ချင်းယန်ဖုန်းဆီသို့ လွင့်ပျံသွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောရင်း နှလုံးခုန်သံများ ခုန်သွားသည်။
ဟုတ်ပါ့မလား...
အခုနက အင်တာနက်သုံးစွဲသူဟာ သခင်လား!?!
"မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
ရှောင်ပိုင် စားပွဲထောင့်သို့ မှီကာ သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေး ကွေးကောက်သွားသည်။
ငါက ရိုးသားတဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင်ပါ... တကယ်ဆို သူကသာ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ!
"နောက်ထပ် ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ"
ချင်းယန် အတင်းပြုံးကာ ဖုန်းကိုကိုင်ကာ စခရင်ပေါ်ရှိ ချက်တင်မှတ်တမ်းများကို လှိမ့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း သက်သေတွေနဲ့ သက်သေတွေကို ကြောက်နေတာပဲ မဟုတ်လား... ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်သူ အသိုင်းအဝန်းရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်တဲ့"
"ငါ..."
ရှောင်ပိုင် ချွေးသီးများ ထွက်ကျလာကာ နဖူးတွင် ရွှဲရွှဲစိုသွားသည်။
"သခင် ကျွန်မရှင်းပြတာ နားထောင်ပါဦး... အဲ့လို မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မရှင်းပြတာကို နားထောင်ပါ!"
"ဆင်ခြေတွေ ပေးနေတုန်းပဲလား... ချတ်မှတ်တမ်းတွေ အကုန်ရောက်နေပြီ၊ မင်းဘာပြောနိုင်ဦးမလဲ!"
ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး မီးဖိုစားပွဲနှင့် ချိတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး သူမတင်ပါးပေါ် ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း ရှောင်ပိုင်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်းနီရဲကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့တာတွေ လုံးလုံး စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
'ဒီနတ်သမီး လက်မခံဘူး.... ဆိုးသွမ်းတဲ့သခင်! နင် ငါ့ကိုလှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?? နင့်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားကို မရှိဘူး!!!"
သို့သော် သူမသာ အမှန်တကယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် သာမညဇာတ်ကောင်အဖြစ်သာ ပြောင်းသွားပေလိမ့်မည်။
"လက်မခံဘူးလား? မင်းလက်ခံခံမခံခံ ငါဂရုမစိုက်ဘူး"
ချင်းယန် အေးစက်စွာ ပြောပြီး ရှောင်ပိုင်ကို ဆက်ရိုက်သည်။ အစွမ်းထက်သော ကြယ်စွမ်းအားက သူ့လက်ဖဝါးထဲမှာ စုစည်းထားသဖြင့် ရှောင်ပိုင် အချက်တိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မကြာသေးမီက သူမအား အမွေးကို ပြုပြင်ပေးသည့်ဆေးကို နေ့တိုင်း ပေးခဲ့ပြီး ပြစ်ဒဏ်မပေးပေမယ့် အခုတော့ သူမ တကယ်ကို ဖောင်းကားသွားသည် ။
ရိုက်လိုက်တိုင်း ရှောင်ပိုင်ရဲ့ မာနကို ထိုးနှက်လိုက်သလိုပင်။ ပထမတော့ သူမ အံကိုကြိတ်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။ သူမ ဖင်ကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များကို မျိုချကာ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။
ဒါပေမယ့် ကြာကြာမခံပါ။ သူမ၏ မခံမရပ်နိုင်မှုသည် အားပျော့သွားကာ လျင်မြန်စွာ အော်ဟစ်သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဝူး... နင်က တိရိစ္ဆာန်လေးတွေကို စော်ကားနေတာလား..."
"ဒီနတ်သမီးက နင့်အကြောင်းတွေ သတင်းပို့ပစ်မယ်..."
"မင်းက ငါ့ကို သတင်းပို့မယ်ပေါ့? ရိုက်တယ်!"
ချင်းယန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလိုက်သလိုမျိုး မရပ်မနား ဆက်ရိုက်တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပိုင် ချင်းယန်ပေါင်များကို ပွေ့ဖက်ကာ သနားညှာတာပေးရန် အသနားခံရင်း သူမ၏မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာတော့သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ် သခင် ကျွန်မ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး!"
"ဟမ် ကိစ္စမရှိပါဘူး မင်းငါ့ကို ဆဲဆိုတိုင်း ရိုက်မယ်... ကိစ္စမရှိဘူး"
ချင်းယန် သူ့လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပိုင်၏ နူးညံနေသော တင်ပါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကောင်းတယ်! နူးညံ့နေတာပဲ!"
ထို့နောက် သူ ရှောင်ပိုင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းဘက်ကို လှည့်ပြန်သွားခဲ့သည်။
"မြန်မြန် မနက်စာ ပြင်ထား! ခဏနေ အလုပ်သွားရမယ်!"
"ဝူးဝူးဝူး...ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်...."
ရှောင်ပိုင်သည် လက်ကျန် ဟင်းချက်နည်းများဖြင့် တစ်ယောက်တည်း အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် ရှူရှိုက်ငိုရင်း ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ဧည့်ခန်းစားပွဲပေါ် ပန်းကန်များကို စီချထားလိုက်သည်။
ခဏအကြာ။
ချင်းယန် နံနက်စာ စားပြီးသွား၏။ ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ ရောင်ရမ်းနေသော တင်ပါးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မြေခွေးလေးအဖြစ် တိတ်တဆိတ် စာကြည့်တိုက်သို့ အမြန်လိုက်သွားခဲ့သည်။
...
...
ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ။
နံနက်စောစောတွင် ဆောင်းဦးရွက် အနည်းငယ် ဝေ့ဝဲလာသည်။ နံနက်စောစော ကျောင်းသားများသည် စာအုပ်များကို လက်အောက်တွင် ထားကာ ကျောင်းဝင်း လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။
လီကျစ်ရွှမ်းသည်လည်း အားကစားဝတ်စုံဝတ်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လူစုလူဝေးကို ရှောင်ရင်း ကျောင်းတံခါးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ခုတော့ အတန်းတက်စရာ မလိုတော့ပါ။
သူမ၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် အစောပိုင်းကာလ ခွန်အားဖြင့် သူမသည် ကျန်းဟိုင်ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ ဒုတိယကွပ်ကဲမှုအဆင့်နှင့် ညီမျှနေပြီ။ လူအိုလီပြီးနောက် အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရကာ သူမ၏ကိုယ်ပို င်အချိန်များကို လွတ်လပ်စွာ ဖန်တီးနိုင်သည်။
"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး အလုပ်ရောက်ပြီလား မသိဘူး"
လီကျစ်ရွှမ်း တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ကျောင်းသား ID ကို အိတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့်ပင် အသွင်အပြင်တစ်ခုက အရှေ့မှ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး သူမလမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
"အစ်ကိုလင်...ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"
"ကျွန်မကိုစောင့်နေတာလား"
"ဟုတ်တယ် ငါဒီမှာစောင့်နေတာ ကြာပြီ"
လင်မော့ဖုန်း ခေါင်းငုံ့ကာ လီကျစ်ရွှမ်း လက်ထဲမှ စာကြည့်တိုက်ကဒ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ညီမ စာကြည့်တိုက်ကို သွားလေ့လာမလို့လား"
"အွန်း.... အစ်ကို ကျွန်မကို တားလိုက်တာက တစ်ခုခုမှားနေလို့လား"
လီကျစ်ရွှမ်း သူမ၏နားရွက်မှ ဆံပင်များကို လွှင့်ထူလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို မသိစိတ်မှ နောက်ကွယ်တွင် ဝှက်ထားလိုက်သည်။
"မဟုတ်ရင် ကျွန်မ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။ စာကြည့်တိုက်မှာ ထိုင်ခုံကောင်းကောင်းတစ်ခု ရွေးရဦးမှာ"
"ရပါတယ် အစ်ကို မင်းကို သိပ်အကြာကြီး မခေါ်ထားပါဘူး မင်းကိုအကြောင်းကြားစရာ တစ်ခုရှိတယ်"
"ဘာလဲ? အစ်ကိုကြီး"
"အဟမ်း... ဒါက အရေးတကြီးကိစ္စပါ... အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားကိုတွေ့ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သတိပေးပေးပါဦး အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့"
"အန္တရာယ်?"
ဒါကိုကြားတော့ လီကျစ်ရွှမ်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"အခုတလော သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေတာလား?"
"ဟုတ်တယ်... ဒီရက်ပိုင်း ကျန်းဟိုင်မှာ တချို့အရာတွေက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီ... အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားက တောင်ကြားမှာ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်တဲ့ ဓားရှည်ကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဆိုတော့ သားရဲနတ်အရှင် ကိုးကွယ်သူတွေရဲ့ အဓိပတိနယ်ပယ်သခင်တွေက သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာမှာ ကြောက်ရတယ်။ မင်းတတ်နိုင်ရင် အဲ့အယူဝါဒကို သတိထားဖို့ အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားကို အမြန်ဆုံး သတိပေးသင့်တယ်!"
"သားရဲနတ်အရှင်အယူဝါဒ... အဲဒါက ဘယ်လိုမျိုး စွမ်းအားလဲ သူတို့မှာ အဓိပတိနယ်ပယ်က သခင်တွေတောင် ရှိတယ်တဲ့လား"
လီကျစ်ရွှမ်း အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်နှင့် စာအုပ်ကို ကိုင်ရင်း လက်က အနည်းငယ် တုန်နေသည်။ သူမ၏ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာမဆို သူမစိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း လေးနက်နေပါသည်။ ထို့ထက် ဤသည်မှာ သူမ ပထမဆုံး ကြားဖူးသော ဘာသာတရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"အရူးတွေချည်းပဲ... အဓိပတိနယ်ပယ် ကျင့်စဥ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရူးတစ်ယောက်... အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားက ညကမှ ထိုးဖောက်ထားတာ...ဒါကြောင့် သူက ဒီဝါရင့် သခင်တွေအတွက် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သူ လီကျစ်ရွှမ်းကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ထူးထူးခြားခြားဖြစ်ပေမယ့် ငါတို့ဘက်ကလည်း ပိုသတိထားဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်..."
"..."
လီကျစ်ရွှမ်း ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်လေ၏။
"ညီမလေး နားလည်ပါပြီ..."
"ဒါပဲပြောစရာရှိတယ်... ညီမလေး သတင်း မပေါက်ကြားစေနဲ့ ဒါတွေက အင်ပါယာမြို့တော်မှာရှိတဲ့ လင်မိသားစုရဲ့ အထက်တန်းစားတွေဆီက ငါကြားရတဲ့ ကောလဟာလလေးတွေ... ဖြန့်လိုက်ရင် ဖြေရှင်းရခက်လိမ့်မယ်"
"အင်း အခုလို သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"
လီကျစ်ရွှမ်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမရဲ့ တင်းမာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ :"ကျွန်မ သေချာပေါက် အချက်အလက်တွေကို အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားဆီ ပို့ပေးမှာပါ"