လျှို့ဝှက်ကိုယ်ကျိုးရှာနည်း? ဒီဆရာကို စောစောသေအောင် ကျိန်ဆဲနေတာလား

"ဆရာ တောင်းပန်ပါတယ်!!!"

လီချင်းဟဲ လဲကျသွားသည်။ သူမ လက်လျှော့လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ် တစ်ဝက်ဝပ်တွားရင်း ချင်းယန်၏လက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

သူမ ဒေါသတွေ ပြေပျောက်နေပါပြီ။ ဒီချင်းမျိုးရိုးက တကယ်ကို ထူးဆန်းပင်။ သူက ပိုက်ဆံ မလိုချင်သလို လိင်လည်း မလိုချင်။

သူတကယ်ပဲ ဆော့ကစားပြီး လှဲအိပ်ချင်နေတာလား? အဲ့တော့သူ့ကို ပျော်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ!

"မင်းတကယ်ဘာမဆိုလုပ်နိုင်လား?"

ချင်းယန် မျက်ခုံးပင့်ကာ သူမကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဟုတ်!"

လီချင်းဟဲ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး :"တပည့် ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်!"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ မင်းကို အလုပ်တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်! ပထမဆုံးအနေနဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ဖြတ်သွား... မင်းဒါကိုပြီးတာနဲ့ မင်းကို မွေးရာပါနယ်ပယ် ဆေးလုံးကို ပေးမယ်"

"…"

လီချင်းဟဲမျက်နှာမှာ အေးခဲသွားပြီး မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကလည်း အေးခဲသွားခဲ့သည်။

???

မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဆေးလုံးကို ရမယ်ဆိုရင် ဆေးလုံး မပါဘဲ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ဘယ်လို ဖြတ်ကျော်ရမလဲ။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သလိုသာ နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မယ် ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို ဘာလို့ လိုအပ်နေဦးမှာလဲ။

"ရှင်!!"

လီချင်းဟဲမျက်နှာသည် လုံးဝ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့အသံသည် သူမသွားများမှတဆင့် ဖောက်ထွက်ကာ အေးခဲနေသည်။ သူမ ချင်းယန်ကို တကယ်စားချင်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတော့၏။

"မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ဒီလို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ ဘာသဘောလဲ? မင်းပဲ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချင်းယန်ကတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကြည်နူးမှုအရိပ်အမြွက်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းဘာမဆို လုပ်ချင်စိတ်ရှိမှတော့ မင်းကို မွေးရာပါ နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခွင့်ပေးလိုက်တာနဲ့ ပြဿနာရှိလို့လား... မင်းကို အဓိပတိနယ်ပယ် မဖြတ်ခိုင်းတာကတင် ကောင်းတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေပြီ!"

သူပြောပြီးတာနဲ့ လီချင်းဟဲ ချက်ချင်း မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သိရမည်မှာ နောက်ဖွားနယ်ပယ်နှင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် အကြား ကွာဟမှုက ကြီးမားသည်။ ထိုတံခါးခုံသည် တောင် သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာကြီးလောက် ကျယ်ဝန်းသည်။ အောင်မြင်မှုရခဲ့သော လီကျစ်ရွှမ်းပင်လျှင် ကြီးမားသော အားထုတ်မှု ပမာဏကို ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ရှေးရိုးစွဲ ထင်မြင်ယူဆချက်အရ တစ်လခွဲနီးပါး ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်မှုကလည်း အာမခံချက်မရှိပေ။ ထိုသတ်မှတ်ချက်ဘောင်သို့ ရောက်ရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားရပေမည်။

ချင်းယန်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးကြောင့်သာမဟုတ်ရင် လီကျစ်ရွှမ်းလည်း ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် တစ်လခွဲနီးပါး ကြာလိမ့်မည်။

ဤအရာအားလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ထိုမျှသာမက လီကျစ်ရွှမ်းလို ထူးခြားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်တောင်မှ အချိန်အတော်ကြာရင် သူမလို သာမန်ကျင့်ကြံမှု စွမ်းရည်က ပိုလို့တောင် ဝေးနေလိမ့်မည်။

သနားစရာပဲ!

"သည်းမခံနိုင်ဘူး..."

ဒါကိုတွေးပြီး လီချင်းဟဲ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ခုံတန်းလျားမှာထိုင်နေတဲ့ ချင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဆရာရှေ့မှာ ဘယ်လိုဖြစ်နေပါစေ ဦးညွှတ်ရမည်။

"နောက်မှ ဒီချင်းမျိုးရိုးဆီက အဂ္ဂိရတ်ဆေးကိုယူဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်!"

လီချင်းဟဲ သူ့လက်ကို လှန်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြယ်လက်စွပ်ထဲက ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ချင်းယန်ဆီ လေးလေးစားစား လွှဲပေးလိုက်ပြီး။

"ဆရာ... ကျွန်မ ဒါနဲ့ လဲလှယ်ရင်ရော?"

"ဘာလဲ?"

ချင်းယန် စာအုပ်ကိုယူ၍ စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သစ်ရွက်ခြောက်နှင့် ကွဲအက်နေသော ကျောရိုးရှိသည့် အဝါရောင် အဖုံးသည် ရှေးခေတ်လေထုကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိ၏။ တံဆိပ်အသေးဖြင့် ရေးထားသော စာများအပြင် ခေါင်းစဉ်ကိုတော့ အက္ခရာကြီးလေးလုံးဖြင့် ရဲရင့်စွာ ရေးထားသည်-

"ကောင်းကင်မြေကြီးအသက်ရှည်ခြင်း"

"?"

ချင်းယန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လန့်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော နာမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။

ကောင်းကင်မြေကြီး အသက်ရှည်ခြင်း...

ဉာဏ်အလင်းရပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို တက်သွားမယ့် သဘောလား။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ... စိတ်မပူပါနဲ့ ငါစစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်..."

"ဒါဆို ဆရာ ခဏလေးပဲ ကြည့်ပါ... အကြာကြီး မကြည့်နဲ့.."

လီချင်းဟဲ သူ့အဝတ်အစားထောင့်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သနားစရာကောင်းပြီး ပျော့ညံ့နေလေး လုပ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက တပည့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော စျေးကွက်လေးမလို့ပါ..."

"ဟုတ်ပြီ ခဏလေး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မယ်... တကယ် မှတ်ထားရမယ် ဆိုရင်တောင် အမှတ်အများဆုံး သန်းရာဂဏန်းလောက်ပဲ မှတ်မိနိုင်တာပါ... စိတ်မပူပါနဲ့ တပည့်လေး အဆင်ပြေရင် မင်းကို မွေးရာပါ ဆေးလုံး ပေးမှာပါ!"

ချင်းယန် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ပထမစာမျက်နှာသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှည့်ကာ သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သည့်နေရာကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း စာမျက်နှာတွေကို စကင်န်ဖတ်ပစ်၏။

ဗုန်း!

စကားလုံးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ အသက်ဝင်လာပုံရသည်။ သူသည် "ကောင်းကင်မြေကြီး၏ အသက်ရှည်ခြင်း" ထဲက အကြောင်းအရာများကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဖို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်ပဲ ကြာခဲ့သည်။

ချင်းယန် စာအုပ်ကို ဂရုတစိုက်ဖတ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် ငေးမောလိုက်သည်။

ဒီစာအုပ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီလား။

၎င်းက မိမိကိုယ်ကို နှင့် ရန်သူကို တစ်ပြိုင်နက် ဖျက်ဆီးရန် အထူး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော လျှို့ဝှက်ကိုယ်ကျိုးဖျက်နည်း နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ပိုင်ကြယ်စွမ်းအင်ကို ဖျူးစ်အဖြစ်အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေပြီး အဖျက်စွမ်းအားကို အကြိမ်များစွာထုတ်လွှတ်ကာ ဆယ်ဆလောက် ပို၍မြင့်မားလာစေနိုင်သည်။

"မင်းငါ့ကိုပြော.....ဒါကို ကောင်းကင်မြေကြီးအသက်ရှည်ခြင်း လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့.."

စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို ဖတ်ပြီးနောက် ချင်းယန် ခဏလောက် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ... ဒီဆရာ မြန်မြန်သေပြီး မကြာခင် ပြန်မွေးဖွားလာပါစေလို့ ကျိန်ဆဲနေတာလား"

"မ... မဟုတ်ဘူး!"

လီချင်းဟဲ အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းကာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး? မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်လိုဖျက်ဆီးလုပ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိနေပြီ.... အမှန်အတိုင်းပြော မင်း ပူးပေါင်းပြီးပြီလား"

ချင်းယန် သူ့ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှဟဲ အဆက်အသွယ် လုပ်နေဟန်ဆောင်ကာ။

"ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လျှော့မတွက်နဲ့... ငါ့မှာ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ် မကြာသေးခင်ကမှ ရာထူးတိုးထားတဲ့ လူလည်း ရှိတယ်!"

လီချင်းဟဲ : "..."

…….

တလီတောင်တန်းတွေ၌။ တောအုပ်သည် လေပြင်းကြောင့် ပင်လယ်ကြီးလို လှိုင်းထနေကာ စိမ်းလန်းသော အရွက်များပေါ်တွင် ထွန်းတောက်နေသော နေရောင်ခြည်၊ သစ်ပင်အိုကြီးများ၏ အကိုင်းအခက်များ ပြန့်ကျဲလာကာ တိရစ္ဆာန်များ၏ ဟောက်သံများသည်လည်း နေရာတိုင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဟူး!

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် တောင်ပေါ်မှ ပျံဝဲကာ တောင်ကြီးများ၏ ဟောက်သံကို နားထောင်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေ ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းက ထင်းရှူးတောထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြယ်သားရဲတွေ ပြေးလွှား ကိုးကွယ်နေကြ၏။ ကျားများ၊ မြွေများ၊ အင်းဆက်များနှင့် ငှက်များသည် သူ၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို လက်အောက်ခံကြောင်း ကြေငြာလိုက်သကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဦးခေါင်းများကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ထားကြသည်။

ဗုန်း!

သူ့ဆီမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် ရှိ၏။ ကြက်သွေးရောင် ရောင်ဝါအောက်တွင် ကြယ်သားရဲများ၏သွေးများ ဆူပွက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ပို၍ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသတ်ချင်လာတဲ့ အငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

"ကလေးတို့... မင်းတို့ရဲ့ ပင်ကိုစရိုက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့"

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူသည် ဟောက်သံသီချင်းကို နှစ်သက်သူလို သူ့ဘေးနားရှိ ကြယ်သတ္တဝါများ၏ အူသံကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ ထိုအသံသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြယ်သားရဲများ၏ ဟောက်သံဖြစ်ကြောင်း ပြသနေ၏။

"လူကြီးမင်းတိကျွင်း ကျနော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းပို့ဖို့ ရှိပါတယ်!"

ရုတ်တရက် အသံနက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝတ်ရုံနက်ကြီး၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ အပျက်အစီးများ ကွဲအက်သွားပြီး ပျော့ပျောင်းသော ရောင်ဝါဖြင့် နောက်ထပ် အနက်ရောင် ၀တ်ထားသူက လေထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

"ဒါက ကျန်းဟိုင်မြို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပါ...မြို့ဌာနခွဲမှ သတင်းပေးပို့ချက် အရဆို ကျန်းဟိုင်မြို့ မနေ့ညက လှုပ်ခတ်သွားတယ်.. မိုးကြိုးတွေက ကောင်းကင်မှာ ပေါ်လာပြီး မြက်ပင်တွေနဲ့ သစ်ပင်တွေ မြေပြင်မှာ ပေါက်နေပုံရတယ်တဲ့... နိယာမစွမ်းအင်ရဲ့ အနှောက်အယှက် ဖြစ်ပုံရတယ်"

"နိယာမစွမ်းအင်ရဲ့ အနှောင့်အယှက်လား အရင်းအမြစ်က ဘယ်မှာလဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး “အဓိပတိနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အလားအလာရှိတဲ့ တန်ခိုးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေအားလုံးကို ငါသိတယ် ဒါပေမယ့် ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြံစည်နေတဲ့သူဆိုတာ မကြားမိဘူး…”

"လူကြီးမင်းကို အစီရင်ခံပါတယ်! အွန်လိုင်းသတင်းတွေအရ ကွဲပြားတဲ့အမြင်တွေ ရှိပေမယ့် သူတို့အားလုံးက လူတစ်ဦးကို ထောက်ပြနေကြပါတယ်"

တမန်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ မြို့ကို မျှော်ကြည့်သည်။

"အခုအချိန်မှာ အဓိကသတင်းကတော့ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား အဓိပတိ နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတယ်လို့ သံသယရှိနေတာပါ!"

"ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား?"

ဒါကိုကြားတော့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒီလူက အဓိပတိနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာကြာပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ဘာကြောင့်လဲ...

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူ ရပ်မနေတော့ဘဲ တောအုပ်အပေါ်ကို ကျောခိုင်းကာ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပျံဝဲနေလေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ့ရဲ့ နတ်နည်းပြ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုက လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတဲ့သူက သူ့အဆုံးကို ရောက်နေပြီးသား!"