ပြည်သူများ

ဝက်နာရီ အချိန်၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင် အတွင်းတွင် လင်မြောင်ယိသည် ကြာကန်၏ အစွန်းတွင် ရပ်ရင်း ကြယ်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေ၏။

တင်းမာမှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့သည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တဖျပ်ဖျပ် ပြောင်းလဲနေသည် စိတ်ခံစားချက်များ မုန်တိုင်းထန်စွာ ရောနှောနေသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း" "ဘုန်း ဘုန်း"

"ပြည်တွင် ငြိမ်းချမ်း လွှမ်းခြုံလို့ သီချင်းတေးကဗျာတွေနဲ့ ကခုန်ပျော်မြူးကြစေ"

ညကင်းစောင့်များ၏ အော်သံ နန်းတော်ထဲ ပဲ့တင်ထပ်လာစဉ် လင်မြောင်ယိ၏ နောက်ကွယ်မှ အနီရောင် နန်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး စကားစလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး အခု ဒုတိယ ကင်းစောင့်ချိန် ရောက်ပြီ အရှင်မင်းကြီး ဒီည ကျွန်တော်မျိုးမတို့ကို ဆင့်ခေါ်မယ်လို့ အစ်မကြီး ထင်လား"

လင်မြောင်ယိ မျက်လွှာချလိုက်ပြီး လှပစွာ လှည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း သူမ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက ငါတို့လို ကိုယ်လုပ်တော်လေးတွေ ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အရာမျိုး ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကင်းလှည့်နေသော မိန်းမစိုးများ မရှိကြောင်း သေချာစေရန် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းအပျိုတော်က အနားကပ်ကာ တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ညီမ သတိထားမိတာ အရှင်မင်းကြီးက ဒီနေ့ အစောပိုင်းတုန်းက အစ်မကြီးကို မြင်တော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားပုံပဲ ညီမ လောင်းရဲတယ် သူ ဒီည အစ်မကြီးကို သူ့ရဲ့ အဆောင်တော်ကို ဆင့်ခေါ်လိမ့်မယ်"

လင်မြောင်ယိ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်တာတွေ မပြောနဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ကြားသွားရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ကြေးပေးဝံ့တာက ကိစ္စသေးသေး မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အမျိုးသမီးက နာခံစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း မကြာမီ စိုးရိမ်တကြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး အရှင်မင်းကြီးကသာ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ကို မနှစ်သက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ဘာဖြစ်သွားကြမလဲ"

လင်မြောင်ယိ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အရမ်းကြီး မတွေးနဲ့ ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက အေးအေးဆေးဆေး စောင့်နေဖို့ပဲ ရှိတယ်"

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် လင်မြောင်ယိ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ထိုနေ့ နေ့လယ်က အရှင်မင်းကြီး၏ အကြည့်တွင် တန်ဖိုးထားမှု အရိပ်အယောင် အမှန်ပင် ရှိခဲ့သည် သို့သော် ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် တပ်မက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

အဆင့်မြင့် ကြွေထည်ကို သဘောကျနေသော ယဉ်ကျေးသည့် သခင်ငယ်လေးတစ်ဦး၏ အကြည့်မျိုးလိုပင် တည်ငြိမ်ပြီး အလှမ်းဝေးကွာလှသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် လင်မြောင်ယိသည် ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို နှစ်သက်လိမ့်မည်။

သူမ ထိုခံစားချက်ကို ကြိုက်သည်။

သို့သော် ယခု သူမတွင် ချစ်ခင်မှုကို တောင့်တပိုင်ခွင့် မရှိတော့ပေ။

အရှင်မင်းကြီးက သူတို့ကို မနှစ်သက်ပါက သူတို့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည့် အကျိုးဆက်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနိုင်သည်။

စိတ်မသက်မသာဖြင့် သူမ တောက်ပသော ညကောင်းကင်ကြီးဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငေးကြည့်လိုက်သည်၊ ကြယ်စုံသော ည၏ အလှက သူမ၏ စိတ်ထဲမှ မငြိမ်သက်မှုများကို ချိုးနှိမ်ရာတွင် ကူညီနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

တစ်နေရာတွင်၊ ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမ အတွင်း၌ ကျန်းပေရန် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း "ရှင်ချီ၏ စာပေများ" ဟု အမည်ရသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုနေ၏။

ကျန်းပေရန် အချိန်ရတိုင်း စာဖတ်ရသည်ကို ကြိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အစီအရင်များအကြောင်း စာအုပ်များ၊ ဆေးကျမ်းများနှင့် စာပေဆိုင်ရာ စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။

သူ သမိုင်း သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ပုံ စာပေများကို အထူးတလည် နှစ်သက်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအမျိုးအစားထဲမှ စာအုပ်များကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤ ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမတွင်မူ ထိုအမျိုးအစား စာအုပ်များက အများစု ဖြစ်နေ၏။

အစပိုင်းတွင် ကျန်းပေရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

သို့သော် စာအုပ်အနည်းငယ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုပြီးနောက် မာတိကာများချည်းပင် သူ၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်၏။

ဥပမာ သူ၏ လက်ထဲမှ စာအုပ် "ရှင်ချီ၏ စာပေများ"။ ၎င်းကို ရှင်ချီ အမည်ရှိ အမတ်ချုပ်တစ်ဦးက ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန့်တိုင်းပြည်မှ မဟုတ်သော်လည်း ရှေးလွန်လေပြီးသော မင်းဆက်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။

စာအုပ်သည် "ပြည်သူများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း" အပေါ် ရှင်ချီ၏ သီအိုရီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အချို့ စာပိုဒ်များက ကျန်းပေရန်ကို သူတို့၏ ထိုးထွင်းအမြင်ကြောင့် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး အချို့မှာမူ သူ့ကို လုံးဝ ရွံရှာစေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် "ပြည်သူများကို အင်အားချည့်နဲ့စေခြင်း အကြောင်း" ဟု အမည်ရသော အခန်းတစ်ခန်း ရှိပြီး ထိုအခန်းတွင် "အားနည်းသူကို အသုံးပြု၍ အားကြီးသူကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ယုတ်မာမှုကို အသုံးပြု၍ သီလရှိသူကို ထိန်းချုပ်ခြင်း" ဟုခေါ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဆွေးနွေးထား၏။

အကျဉ်းချုပ်ရလျှင် အကယ်၍ အုပ်စိုးသူက အားကြီးသူများကို အားနည်းသူများကို နှိမ်နင်းရန် စေလွှတ်ပါက နိုင်ငံအတွင်း ကျန်ရှိနေမည်မှာ အားကြီးသူများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် အကယ်၍ အားနည်းသူများကို အားကြီးသူများကို နှိမ်နင်းရန် အသုံးပြုပါက အားကြီးသူများ ရှင်းလင်းခံရလိမ့်မည်။

ရှင်ချီက အားကြီးသူများကို နှိမ်နင်းရန် အားနည်းသူများကို စေလွှတ်ခြင်းကို ထောက်ခံခဲ့၏။

အားကြီးသော လူများကသာ အပေါ်စီးရလာပါက ပလ္လင်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် အခက်အခဲ ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက နန်းတွင်းကိုယ်တိုင် အားနည်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အားကြီးသူများကို ဖယ်ရှားရန် အားနည်းသူများကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ကျန်ရှိနေမည်မှာ လူပုလူညံ့များ အုပ်စုဖြစ်သည် နန်းတွင်းအတွက် ချယ်လှယ်ရန်နှင့် ထိန်းချုပ်ရန် လွယ်ကူသော သားကောင်များသာ ဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်၊ လူမိုက်များကို မွေးမြူ ကောင်းသူများကို ပျက်စီးစေပြီး တန်ဖိုးမဲ့သူများကို ရှင်သန်ကြီးထွားစေ။

ထိုအရာက အုပ်ချုပ်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်မှာ သေချာသော်လည်း နိုင်ငံကိုလည်း ရပ်တန့်နေသော မစင်တွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။

အကယ်၍ "ပြည်သူများကို အင်အားချည့်နဲ့စေခြင်း အကြောင်း" အခန်းက "အားနည်းသူက အားကြီးသူကို တိုက်ခိုက်ခြင်း" တွင်သာ ရပ်တန့်ခဲ့ပါက ကျန်းပေရန် ထိုအရာကို အစိုးရ ဗျူဟာများစွာထဲမှ တစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်နိုင်သေး၏။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ အပိုင်းဖြစ်သော "ယုတ်မာမှုကို အသုံးပြု၍ သီလရှိသူကို ထိန်းချုပ်ခြင်း" မှာမူ တကယ်ကို ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စာသားတွင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သီလရှိသော လူများကို အသုံးပြု၍ မကောင်းမှုပြုလုပ်သူများကို ထိန်းချုပ်ပါက နိုင်ငံတော်သည် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။

သို့သော် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က မကောင်းမှုကို အသုံးပြု၍ ကောင်းသူကို ထိန်းချုပ်ပါက နိုင်ငံတော်သည် သာယာဝပြောလိမ့်မည်။

ယုတ္တိမှာ ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း အေးစက်လှသည်။ ဒေသတွင်း လူမိုက်များနှင့် လူဆိုးများကို ဒေသများကို အုပ်ချုပ်စေရန် ခန့်အပ်၊ သူတို့ကို ပြည်သူများကို ခေါင်းပုံဖြတ် နှိပ်စက်စေ။

အကယ်၍ လူထုသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမိုက်များကို သည်းခံနိုင်လောက်အောင် သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိလာပါက နန်းတွင်း အုပ်ချုပ်မှုကို သည်းခံရခြင်းမှာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် လူဆိုးလူမိုက်များနှင့် လူယုတ်မာများသည် ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုရှိသော နန်းတွင်း အုပ်ချုပ်ရေးအတွက် ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေးလိုင်း ဖြစ်သည်။

သေစမ်းပါပဲ... ရှင်ချီက မွေးလာကတည်းက တင်ပါးမပါဘဲ မွေးလာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်

အန်ချင်စိတ် တိုးတက်လာမှုကို ချိုးနှိမ်ရင်း ကျန်းပေရန် စာအုပ်ကို အဆုံးထိ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရန်သူကို သိခြင်းသည် တိုက်ပွဲ တစ်ဝက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလိုပါက ၎င်း မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို သူ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။

"ဟူး"

စာအုပ်ကို ချလိုက်စဉ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ကြည့်ရှုသော်လည်း ရှင်းလင်းသော ရက်စွဲများ မရှိပေ။

စောင်းနေသော စာမျက်နှာတိုင်းတွင် ကရုဏာ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ဟူသော စာလုံးများဖြင့် လိမ်းကျံထား၏။

သို့သော် ငါကိုယ်တော် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

ငါကိုယ်တော် သန်းခေါင်ယံတိုင်အောင် ဆက်ဖတ်ခဲ့ပြီး စာကြောင်းများကြားမှ အမှန်တရားကို ငါကိုယ်တော် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းဖြင့်သာ ရေးသားထားသည်။

လူသားစားခြင်း

အမှောင်တရားနှင့် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အုပ်ချုပ်ရေး ပညာရပ်က ကျန်းပေရန်ကို ပျို့အန်စေ၏။

သူ သူ၏ နှာတံကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ အမွေဆက်ခံရသော တာဝန်ဝတ္တရား ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် သူ၏ အတွင်း၌ တိုးတက်လာသည်။

"ကျန်း အာ မဟုတ်ဘူး အရှင် အရှင်မင်းကြီး"

သူ ခဏတာ အနားယူရန် မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်စဉ်မှာပင် မုယောင် ရုတ်တရက် သူ၏ ဘေးမှ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ကျန်းပေရန် မျက်လုံးများ မဖွင့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို လုပ်စရာ တစ်ခုခု တာဝန်ပေးနိုင်မလား ကျွန်မ အချိန်ကို ဒီလို ဖြုန်းတီးမနေချင်ဘူး"

သူမ၏ စကားများထဲတွင် ကျန်းပေရန် မုယောင်၏ မာနကြီးသော သဘာဝ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပွန်းပဲ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။

သူမ၏ လေသံတွင် အာခံမှု အနည်းငယ် ရှိနေသေးပြီး သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစေခံတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုရန် ငြင်းဆန်နေသော်လည်း သူ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ဖခင်က သူမအား အထူး အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ထားသော်လည်း အကယ်၍ သူ အလွန်အကျွံ ကျူးလွန်မိပါက ထို အခွင့်အရေးများမှာ လုံးဝ တန်ဖိုးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း စာသင်ကျောင်း တက်ခဲ့ဖူးလား"

"ဒါပေါ့ တက်ခဲ့ဖူးတာပေါ့"

မုယောင် ပြန်ဖြေသည်။

"ပေါင်းစည်းလေ့လာမှု ရှစ်ဌာနကို လေ့လာခဲ့ဖူးလား"

ရှစ်ဌာနသည် ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ စာအုပ်ကြီးလေးစောင်နှင့် ကျမ်းဂန်ငါးစောင်တို့နှင့် တူညီသော အလေးချိန် ရှိ၏။

သူတို့၏ အတွေးအခေါ်၊ ပညာရပ်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုမှာ နက်ရှိုင်းလှသည် မည်သည့် ပညာရှင်မဆို ဖတ်ရှုရမည့် အရာဖြစ်သည်။

သို့သော် မုယောင်က ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် "စာပေလေ့လာခြင်း" ဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် စာဖတ်တတ်ရုံမျှသာ ဆိုလိုသည်၊ ရှေးဟောင်း သိုင်းကျမ်းများနှင့် အံ့ဖွယ် လက်စွဲစာအုပ်များကို နားလည်နိုင်ရုံ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဤလောကီ စာပေများအပေါ် လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်က ရှင်းလင်းစေရန် မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ လေ့လာခဲ့ဖူးတယ် ပြီးတော့ အမည်သီအိုရီ၊ ပေါင်းစည်းရိုးရာဓလေ့၊ စာပေပေါင်းစပ်ခြင်း အားလုံး ကျွန်မ ဖတ်ဖူးတယ်"

"အိုး"

ကျန်းပေရန် အသင့်အတင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမအပေါ် သူ၏ အထင်အမြင်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ သူမကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဒီကို လာ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းပေရန် နန်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ပြီးတော့ ဤနေရာသည် သူ၏ အိပ်ဆောင်တော်လည်း ဖြစ်သည်။

ထို အမူအရာနှင့် လေသံက မုယောင်၏ ပထမဆုံး ပင်ကိုစိတ်ကို သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ရန် လက်များ မြှောက်လိုက်မိစေသည်။

နေဦး ဟမ် ငါ ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ သူက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိတာလေ သူသာ ငါ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် လာထိရဲရင် ငါ ချိုးပစ်လိုက်မယ် ဟုတ်တယ် ငါက ကြောက်နေပုံ မပေါက်ချင်လို့ သွားတာ

ဟုတ်တယ် လုံးဝ မကြောက်ဘူး ငါ မကြောက်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြရုံ သက်သက်ပဲ ဟုတ်တယ်

စိတ်ထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ နားချရင်း မုယောင် ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။

သူ ဖယောင်းတိုင်ခုံကို ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်ပြီး မီးတောက်က မုယောင်၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲ့ဒါတွေ အကုန် လေ့လာခဲ့တာလဲ"

"ကျွန်မ ကြိုက်တာကို ကျွန်မ လေ့လာတယ် ဒါပဲ"

မုယောင် ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူ ဖယောင်းတိုင်တိုင်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။

"မင်းနေရာ မင်း ပြန်ရပ်နေလို့ ရပြီ"

"………."

မုယောင် ပင်ကိုအသိစိတ်အရ ရှေ့တိုးပြီး ဖယောင်းတိုင်တိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ကျန်းပေရန်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ တောင့်ခဲသွားသည်။

ထို တစ်ချက်တည်းသော အကြည့်က သူမကို အေးစက်စွာ ရပ်တန့်သွားစေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

ဘာလို့ သူ့မှာ အဲ့လို ဖိအားမျိုး ရှိနေရတာလဲ အဖေ့လိုပဲ အဖေ့လိုပဲ

သူမ ထို သတိပေးစကားကို အမှတ်ရလိုက်သည်။

"မင်းသာ ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆန့်ကျင်ရဲရင် မင်း ဘယ်တော့မှ မေ့မရမယ့် သင်ခန်းစာတစ်ခု ငါ ပေးမယ်"

ချက်ချင်းပင် မုယောင် သူမ၏ လက်ကို ချလိုက်ပြီး မတ်မတ် ရပ်လိုက်သည်။

ငါ ငါက ဆုံးရှုံးမှုကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နေတာပါ ဟုတ်တယ် လက်တွေ့ကျရုံ သက်သက်ပဲ

သူမ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ ခုနက တစ်ခုခု မှားပြောလိုက်မိလို့လား"

ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ငါကိုယ်တော်က အနှစ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ကျွန် ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ နောက်တစ်ခါ ကျွန်မ သေချာ ပြန်ဖြေပါ့မယ်"

သို့သော် ကျန်းပေရန် စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စာဖတ်ခြင်းထဲ နစ်မျောနေပြီ၊ စကားဆက်ပြောရန် စီစဉ်မထားတော့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိုအချက်က မုယောင်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

သူမ နေရာတွင် လူအတစ်ယောက်လို အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် အချိန် မဖြုန်းချင်တော့ပေ။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် သူမ မဆင်မခြင် ပြုမူရဲခြင်း မရှိပေ။

ငါ သူ့ကို မကြောက်ဘူး အဖေ့ကို ကြောက်တာ

သူမ သူ့ကိုယ်သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အရှင် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ ဘာလုပ်မှ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်မကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးမှာလဲ"

ထိုအခါမှ ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု တောင်းဆိုတဲ့အခါ 'ကျေးဇူးပြုပြီး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံး"

သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို ပို၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်ရင်း မုယောင် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မကို နောက်တစ်ခွင့် အခွင့်အရေး ပေးပါ ဒီတစ်ခါ ကျွန်မ သေချာ ပြန်ဖြေပါ့မယ်"

ထိုအခါမှ ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ ဖယောင်းတိုင်တိုင်ကို သူမဘက်သို့ ပြန်တွန်းလိုက်သည်။

"ပြော"

"အဖေက ကျွန်မကို သင်ပေးခဲ့တာပါ"

သူမ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ပြောခဲ့တာက လူတစ်ယောက်က ကောင်းမှုကုသိုလ် ရာပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့ရင်တောင် လောကရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့ လောကရဲ့ တကယ့် သဘာဝကို နားလည်မှသာ လူတွေကို မီးနဲ့ ရေ ဘေးဒုက္ခကနေ ကယ်တင်နိုင်မယ်တဲ့"

ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းပေရန် ယင်ကျန်းဟုန်သည် တုံးအသော ကောင်မလေးကို နန်းတော်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ထည့်လိုက်ခြင်း မဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

ယင်ကျန်းဟုန် အဘယ်ကြောင့် မုယောင်၏ နောက်ခံကို သူ့အား စောစောက မျှဝေခဲ့သည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

"မင်းမှာ စံတွေ ရှိတာပဲ ဒါဆို မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးတဲ့နောက် မင်းရဲ့ အသိပညာတွေကို အသုံးချဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာလား"

"ကျွန် ကျွန်မ အဲ့လို မစဉ်းစားခဲ့ဘူး"

သူမ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"အင်း အဲ့သဘောပါပဲ"

"အရမ်း ကောင်းတယ် ဒါဆို မင်းရဲ့ အခွင့်အရေး စောရောက်လာတာပေါ့။ နန်းတော်က မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အသုံးချဖို့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နေရာပဲ"

မုယောင် တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဖေက ကျွန်မကို နန်းတွင်းအပျိုတော် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ပဲ ပြောခဲ့တာ ဘာ အရည်အချင်းတွေကို ကျွန်မ အသုံးချရမှာလဲ"

ကျန်းပေရန် ရယ်လိုက်သည်။

"စကတ်ဝတ် ဝန်ကြီးချုပ် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို မင်း သိလား"

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"စုတ်တံနဲ့ မှင်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"

မိန်းမစိုးက စာရေးကိရိယာ လေးမျိုးကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာပြီး မှင်ကို စတင် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ကျန်းပေရန် လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် စာရေးဖို့ မီးခိုးမှင် သုံးရတာကို မကြိုက်ဘူး ထင်းရှူးမီးခိုးမှင် သွားယူခဲ့"

မိန်းမစိုး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကျသွားသည်။

"အစေခံက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကြိုက်နှစ်သက်မှုကို မသိရှိခဲ့ပါဘူး အစေခံ သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါတယ် သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါတယ်"

သူ မည်မျှ ကြောက်လန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် သူကိုယ်တိုင်က အလွန် ဩဇာကြီးမားလွန်းနေသလား သို့မဟုတ် အကြောက်တရား အဆင့်အတန်းက ယခင် အုပ်စိုးသူ တိန့်ဘို ချန်ထားခဲ့သော စိတ်ဒဏ်ရာမှ လာသလား ဆိုသည်ကို အံ့ဩမိရသည်။

"မသိသူကို အပြစ်မတင်အပ်ဘူး နောက်တစ်ခါအတွက် မှတ်သားထားလိုက် ထလော့"

"အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော် ထင်းရှူးမီးခိုးမှင်ကို ချက်ချင်း သွားယူလိုက်ပါ့မယ်"

မိန်းမစိုးက ဦးချရင်း အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်။

မုယောင် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ကို အမှုထမ်းရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်

သို့သော် ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်အကြောင်းကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ သူမ ထိုမိန်းမစိုးလောက် သနားစရာ မကောင်းသော်လည်း သူမ၏ ဂိုဏ်းတပည့်များကြားတွင် ပုံမှန် ပြုမူနေကျ ပုံစံနှင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဝေးကွာနေသည်။

အဖေက ငါ့ကို ဒီတစ်ခါ ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်ခဲ့တာတွေချည်းပဲ။ အဲ့တုန်းက သူသာ ငါ့ကို မကယ်ခဲ့ရင် ငါ သူ့ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အရေးကို ဖျက်ဆီးမိလောက်ပြီ။ အဲ့အခါကျရင် ငါ တကယ်ပဲ ခေတ်အဆက်ဆက်က အပြစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်

ထို့နောက် အဖြစ်အပျက်အကြောင်းကို တွေးမိရင်း မုယောင် သူမ၏ ဖခင် နောက်ပိုင်း ပြောခဲ့သည်များကို အမှတ်မရဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

တခြားတစ်ယောက်က မင်းကို ကယ်ခဲ့တာ။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး

ဒါ မမှန်နိုင်ဘူး။ အဲ့အချိန်တုန်းက ငါ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အဖေတောင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ တခြား ဘယ်သူကများ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှာ အဖေ့ထက် ပို အားကြီးတဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနိုင်လို့လား။ မဟုတ်ဘူး သူ ငါ့ကို လိမ်နေတာ သေချာတယ် ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ

မုယောင် အရာအားလုံးကို တွေးတောနေစဉ် မိန်းမစိုး နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ရောက်လာပြီး မှင် ပြင်ဆင်ခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် သူ၏ လက်စွပ်များကို လိပ်တင်လိုက်သည်။

လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြင်ဆင်ထားသော မှင်ထဲသို့ သူ၏ စုတ်တံကို နှစ်လိုက်ပြီး ဆန်စက္ကူ တစ်ရွက်ပေါ်တွင် စတင် ရေးသားလိုက်သည်။

မုယောင် သူမ၏ အတွေးများထဲမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်ထွက်လာပြီး ကြည့်ရှုရန် အနားကပ်လိုက်သည်။

သူ့လက်ရေးက နောက်ဆုံးအကြိမ်ထက်တောင် ပိုကောင်းလာသလိုပဲ

"စကတ်ဝတ် ဝန်ကြီးချုပ်" ဟူသော စာလုံးများကို ကြည့်ရင်း မုယောင် လေးစား အထင်ကြီးမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သူမ လွန်ခဲ့သော လများစွာက အဝါရောင်ဂိုဏ်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွင်း ကျန်းပေရန်၏ လက်ရေးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ထိုစဉ်ကတည်းက အထင်ကြီးခဲ့သည်။

ယခု ခြောက်လမျှသာ ကြာပြီးနောက် သူ ပို၍ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဘေးမှ မိန်းမစိုးက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးတော်က ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ။ လက်ရေးလှ ပညာရှင် ဒါမှမဟုတ် လက်ရေးစောင်း အရူးလို့ ခေါ်တဲ့သူတွေက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာများ ပြောပလောက်လို့လဲ"

ကျန်းပေရန် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူ "စကတ်ဝတ် ဝန်ကြီးချုပ်" ဟူသော စကားစု အပြည့်အစုံကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရေးသားလိုက်သည်။

"ဒါ ငါကိုယ်တော် စောစောက ရည်ညွှန်းခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မင်း နားလည်နိုင်လား"

သူ စုတ်တံကို တင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။

မုယောင် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ စကားစုက ဘယ်ကလာတာလဲ"

"မင်း မဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ်တွေထဲကပဲ"

"သြော် ကျွန်မရဲ့ နားလည်မှုက တိမ်လွန်းပါတယ်။ ကျွန်မ မေးလို့ ရမလား 'စကတ်ဝတ် ဝန်ကြီးချုပ်' က ဘယ်သူ့ကို ရည်ညွှန်းတာလဲ"

သူမ စာလုံး လေးလုံးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပူလောင်မှု တိုးတက်လာသည် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရုံဖြင့် စကားစုကို သူမ အလွန် နှစ်သက်သွားသည်။

"ရှန်ကွမ်းဝမ်အာ မင်း ခုနက မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့တဲ့ ရာထူး နန်းတွင်းအပျိုတော် ဆိုတာ သူမရဲ့ ရာထူးပဲ"

"နန်းတွင်းအပျိုတော် ဟုတ်လား"

မုယောင် အသက်ရှူမှားသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အဲ့လို နာမည်မျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

"မင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ရှန်ကွမ်းဝမ်အာက နန်းတွင်းမှာ အမိန့်တော်တွေ ရေးဆွဲရာမှာ အာဏာ အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး စာပေ အသိုင်းအဝိုင်းမှာလည်း ထွန်းလင်းတောက်ပခဲ့တယ်။ မင်းသာ လုံလုံလောက်လောက် ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်နိုင်ရင် သူမရဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ဘဝကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စာအုပ်ကို ငါကိုယ်တော် ယူဆောင်လာပေးမယ်"

"ကျွန်မ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်။ ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်"

မုယောင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူမ ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အမျိုးသမီးအကြောင်း အရာအားလုံးကို သိချင်နေသည်။

"ဒါကြောင့် နန်းတွင်းအပျိုတော် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို အထင်မသေးနဲ့။ နန်းတွင်း မှူးမတ်တွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းအပျိုတော်တွေက လုပ်နိုင်တယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ဗိုက်ဆာလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ လှည့်ပြီး မိန်းမစိုးကို မေးလိုက်သည်။

"စားစရာ တစ်ခုခု ရှိလား"

"ဒါပေါ့ ရှိတာပေါ့ အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီး ဘာပဲ စားချင်စားချင် ကျွန်တော်မျိုးမ နန်းတွင်းမီးဖိုဆောင်ကို ချက်ချင်း လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ပဲနီလေး ဆန်ပြုတ် ယူလာခဲ့။ တကယ်လို့"

"ခွပ်"

ကျန်းပေရန် စကားမဆုံးခင်မှာပင် အပေါ်ထပ်မှ ပြင်းထန်သော ကျကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခုခု နံရံကို ထိမှန်သွားသလိုမျိုး အသံ ဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်ကြ အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်ကြ"

ကျန်းပေရန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဘာကို ကာကွယ်ရမှာလဲ သွား အစောင့်တွေကို မဝင်လာဖို့ ပြောလိုက်"

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ အစေခံ သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါတယ်။ အစေခံ နာခံပါတယ်"

မိန်းမစိုး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြား ပြေးထွက်သွားသည်၊ ကျန်းပေရန်၏ မကျေနပ်သော လေသံကြောင့် ကြောက်လန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နန်းတော် အစောင့်များမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ ဆယ်ယောက် ဝင်လာလျှင်တောင် မုယောင် တစ်ယောက်တည်းကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်ကို "ကာကွယ်" ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည်။

ပြောစရာ မလိုလောက်အောင်ပင် ထို ကျကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် ကျန်းပေရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို အပေါ်ထပ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

အကူအညီမဲ့တစ်ဝက်၊ ပျော်ရွှင်တစ်ဝက် ဖြစ်သော အပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။