အတိုင်းအတာ ခြောက်ရပ်

နန်းတွင်းဆရာကြီး ရာထူးသည် အိမ်ရှေ့စံ၏ ဆရာရော အကြံပေးပါ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဆိုနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကလေး အိမ်ရှေ့စံများ ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ခုနစ်နှစ် အရွယ်နုနုတွင် ပလ္လင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်ခံရသူများသာ နန်းတွင်းဆရာကြီးကို အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ပါဝင်ခွင့် အမှန်တကယ် ပြုကြလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ဦး ပလ္လင်ပေါ်သို့ ထိုင်ပြီးသည်နှင့် သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဆင်းရန် ဆန္ဒရှိ၊ မရှိမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်အများစုတွင် နန်းတွင်းဆရာကြီး၏ အခန်းကဏ္ဍသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဘွဲ့တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာမှု၊ အဆင့်အတန်း၊ ဂုဏ်ပြုမှု အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း တကယ့် အာဏာ မရှိပေ။

ကျန်းပေရန် နန်းတွင်းဆရာကြီးကို ရှာဖွေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ နန်းတွင်းဆရာကြီးသည် အိမ်ရှေ့စံကို ဧကရာဇ် မည်သို့ ဖြစ်ရမည်ကို သင်ကြားပေးသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး အချက်သည် ကျန်းပေရန် ယခု လိုအပ်နေသော အရာ အတိအကျ ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီး ကျိုးနွံတဲ့ အစေခံမ အရှင်မင်းကြီးကို ပခုံး နှိပ်နယ်ပေးရမလား"

ဝမ်ရှို့ကွေး နန်းတွင်းဆရာကြီးကို ဆင့်ခေါ်ရန် ထွက်ခွာသွားစဉ် ခုံချန်ချန် ရုတ်တရက် ကျန်းပေရန်၏ နောက်ကွယ်သို့ ရောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလိုဘူး"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းပင် မလှည့်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ကျိုးနွံတဲ့ ကောင်မလေး သီချင်းတစ်ပုဒ် ဆို"

ကျန်းပေရန် လှည့်မည် အပြုမှာပင် မုယောင် အလျင်စလို ရောက်လာပြီး ခုံချန်ချန်ကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး ချန်ချန်ကို သေချာ မသင်ကြားမိတဲ့ ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ"

ကျန်းပေရန် သူ၏ လက်ကို ပယ်ချသည့်ဟန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းသို့ ပြန်သွားသည်။

သူမ ခုံချန်ချန်ကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်ပြီးသည်နှင့် မုယောင် ဆုံးမလိုက်သည်။

"ဒါကို သေချာ မှတ်ထား အရှင်မင်းကြီးက နင့်ကို တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးမှ နင် လှုပ်ရှားရမယ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကမ်းလှမ်းခွင့် မရှိဘူး နားလည်လား ပြီးတော့ မနေ့က နင် အရမ်း လိမ္မာယဉ်ကျေးခဲ့တာပဲ ဘာလို့ ဒီနေ့ ထပ်ပြီး ဒီလောက် ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး လုပ်နေရတာလဲ"

"ကျွန်မ ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး မလုပ်ပါဘူး"

ခုံချန်ချန် နှုတ်ခမ်းစူရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျိုးနွံတဲ့ ကောင်မလေး ထင်လိုက်တာက အရှင်မင်းကြီး ဒီမနက် အရမ်း ဩဇာကြီးမားလွန်းတော့ သူ အရမ်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့တယ် သူ မောပန်းနေမှာပဲ ဒါကြောင့် ကျွန်မ သူ့ကို နည်းနည်း အပန်းဖြေအောင် ကူညီပေးချင်ခဲ့တာ"

"တိတ်တိတ်လေးသာ ရပ်နေလိုက် အဲ့ဒါ အရှင်မင်းကြီး အပန်းဖြေဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် သိပြီလား"

"အော်"

သူမ နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည့်အတိုင်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရန် သွားလိုက်သည်။

ခဏတာ ကြာပြီးနောက် ဝမ်ရှို့ကွေး ပြန်ရောက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အစီရင်ခံသည်။

"အရှင်မင်းကြီး နန်းတွင်းဆရာကြီး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်"

မကြာမီနောက်တွင် ဝမ်ရှို့ကွေး အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အရွယ်သို့ ကောင်းစွာ ရောက်ရှိနေပုံရသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ ပြည့်ဝပြီး ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

"ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း ရှူကန်း အရှင်မင်းကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

အဘိုးအိုက ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ထလော့ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ သစ္စာရှိ မှူးမတ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

ရှူကန်း လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်သည်။

ကျန်းပေရန် "ဂန္ထဝင် ဆွေးနွေးချက်များ" ပုရပိုက်လိပ်ကို သူ၏ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ရှူကန်းကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရအောင် သခင်ရှူ ငါကိုယ်တော် အရင်က ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို တစ်ခါမှ မကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးဘူး ဒါကြောင့် နန်းတွင်းဆရာကြီး လမ်းညွှန်မှု ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

"အမှုထမ်း ဘွဲ့ကို ရယူရန် မဝံ့ရဲပါဘူး"

ရှူကန်းက ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး သင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြခြင်းသည် တိုင်းပြည်ရှိ ပြည်သူအားလုံးအတွက် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် နဂါးပလ္လင်မှ ထလာပြီး စားပွဲဆီသို့ ရောက်လာသည်။

"သခင်ရှူ ငါကိုယ်တော် သင့်ကို တစ်ခု မေးပါရစေ အဲ့ တိန့်ဘိုက သင့်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ခဲ့သလား"

ရှူကန်း မေးခွန်းအပေါ် သိပ် တုံ့ပြန်မှု မပြဘဲ လေးစားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး သူ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်"

"ဒါဆို သခင်ရှူ အဲ့ တိန့်ဘိုက ဘာ အမှားအယွင်း ကျူးလွန်ခဲ့လို့ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရသလဲ ဆိုတာကို သင် သိပါသလား"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန် "အလုပ်ထုတ်ခံရတယ်" ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းကို လွှတ်ကနဲ ပြောမိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ဤ ကျင့်ကြံသူများ အုပ်စိုးသော လောကတွင် ဧကရာဇ်သည် အထွေထွေ မန်နေဂျာတစ်ဦးနှင့် ပိုတူသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများရှေ့တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် သင် ထွက်သွားရသည်။

တန်ဖိုးထားမှုများ ကွဲလွဲနေသည့် ခံစားချက်သည် ကျန်းပေရန်အတွက် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း မသိရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး သူ့ကို အပိုင်းရှစ်ပိုင်း သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကိုသာ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး တေးဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှပညာ၊ နှင့် ပန်းချီပညာ ကဲ့သို့သော ကိုယ်ကျင့်တရား ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း အနုပညာများကိုလည်း သင်ကြားပေးခဲ့ပါတယ်။ ထို့အပြင် ပုံမှန် လေ့လာမှုများတွင် သမိုင်း မှတ်တမ်းများ၊ ကဗျာနှင့် စာပေ၊ လေးမြားပစ်ခြင်း၊ မြင်းစီးခြင်း၊ နှင့် မြင်းပေါ်မှ တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် ခဏတာ စဉ်းစားရပ်တန့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက သာမန် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပညာရေးနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျွန်တော်မျိုး တိန့်ဘိုကို သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ အချိန်က တိုတောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ပိုနက်နဲတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မရောက်ခင်မှာပဲ သူ နန်းတက်သွားခဲ့ပြီး ကျွန်တော်မျိုး သူ့ရဲ့ လေ့လာမှုတွေမှာ ပါဝင် ပတ်သက်ခြင်း မရှိတော့ပါဘူး"

တိုတောင်းသော အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုမှ ကျန်းပေရန် ရှူကန်းထံတွင် ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအင်တစ်မျိုးကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဖြောင့်မတ်သော ရိုးသားမှုမျိုး

တစ်ဆိုလျှင် တစ်၊ နှစ်ဆိုလျှင် နှစ်။

ဤကဲ့သို့သော လူများသည် သူတို့၏ အတတ်ပညာကို သိရှိရုံသာမက သူတို့၏ အသိစိတ်ကို ဆန့်ကျင်၍ ရှားရှားပါးပါးသာ ပြုမူတတ်ကြသည်။

အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သင် သူ့ကို ဆက်လက် သင်ကြားပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ဘာကို အဓိကထား သင်ကြားပေးမှာလဲ"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် နောက်ထပ် သင်ကြားရမည့် အကြောင်းအရာမှာ အတိုင်းအတာ ခြောက်ရပ် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်"

"အတိုင်းအတာ ခြောက်ရပ် ဟုတ်လား"

"တောက်၊ ရှူ၊ ဖာ့၊ ရှင့်၊ ရှီ၊ ချွမ် ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး လောကကို အကဲဖြတ်သည့် အတိုင်းအတာ ခြောက်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်"

စာလုံး ခြောက်လုံးကို တွေးတောရင်း ကျန်းပေရန် သဘောတရားကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ပြီး သူ နောက်ဆုံးတွင် တကယ် လက်တွေ့ကျသော အရာတစ်ခုခုကို သင်ယူရတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"တောက် ဆိုတာ ဘာလဲ"

"တောက် ဆိုသည်မှာ ရည်ရွယ်ချက်၊ ဦးတည်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏ စံများက ရှာဖွေသော အဆုံးစွန် နယ်ပယ် ဖြစ်ပါတယ်"

"ရှူ ဆိုတာ ဘာလဲ"

"ရှူ ဆိုသည်မှာ လမ်းကြောင်း၊ လမ်းခရီး စံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် တစ်စုံတစ်ဦး အသုံးပြုသော နည်းလမ်း ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒါဆို ချွမ် ဆိုတာ ဘာလဲ"

"ချွမ် ဆိုသည်မှာ တရားစီရင်ခြင်း၊ ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း ကိစ္စရပ်များ၏ ပုံစံနှင့် အရှိန်အဟုန်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ အကဲဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်"

ရှူကန်း ဤမျှ ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြေဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် လေးစား အထင်ကြီးစွာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အား အဘိုးကြီးတွေက တကယ်ပဲ အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲ့ အသုံးမကျတဲ့ လူငယ်တွေနဲ့ မတူဘူး

"သခင်ရှူက စကားလုံး ခြောက်လုံး တစ်ခုချင်းစီက လောကကို တိုင်းတာရန် အတိုင်းအတာများ ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုမှတော့ ၎င်းတို့ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အားဖြည့်ကြသလား"

"အရှင်မင်းကြီး ပညာရှိပါပေတယ်။ ခြောက်ခုသည် အမှန်ပင် အပြန်အလှန် မှီခိုနေကြပြီး သီးခြားစီ ယူဆ၍ မရပါဘူး"

"ဒါဆို ၎င်းတို့ အချင်းချင်း မည်သို့ အားဖြည့်ကြသည်ကို ငါကိုယ်တော်အား ရှင်းပြပါ"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် 'တောက်' သည် အရှင်မင်းကြီး မျှော်မှန်းသော အဝေးမှ တောင်တန်း ဖြစ်ပါသည်၊ 'ရှူ' သည် ထို အဝေးမှ တောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်သော လမ်း ဖြစ်ပါသည်၊ 'ဖာ့' သည် ထို လမ်းရှိ အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းရန် အရှင်မင်းကြီး အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများနှင့် နည်းစနစ်များ ဖြစ်ပါသည်၊ 'ရှင့်' သည် ထို အတားအဆီးများက ယူဆောင်သော ပုံစံ ဖြစ်ပါသည်၊ 'ရှီ' သည် အရှင်မင်းကြီး၏ နန်းတွင်းလမ်းစဉ်ကို ဆန့်ကျင်သော ထို အတားအဆီးများ၏ ဦးတည်ရာနှင့် အင်အား ဖြစ်ပါသည်၊ နှင့် 'ချွမ်' သည် အရှင်မင်းကြီး မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အတားအဆီးများ နှစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်စပ်၍ လုပ်ဆောင်ရမည့် ပြည့်စုံသော အကဲဖြတ်မှု ဖြစ်ပါသည်"

ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါကိုယ်တော် နားလည်ပြီ တောက် ဆိုတာ ပန်းတိုင်၊ ရှူ ဆိုတာ ဗျူဟာ၊ ပြီးတော့ ဖာ့ ဆိုတာ နည်းဗျူဟာပဲ"

"အရှင်မင်းကြီး၏ ထက်မြက်မှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပေတယ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း အလွန်အမင်း လေးစား အထင်ကြီးမိပါတယ်"

ကျန်းပေရန် တိတ်တဆိတ် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ ဒီလောက် တည့်မတ်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတာကို ခံရတာ ထူးထူးခြားခြား ကျေနပ်စရာ ကောင်းသားပဲ

ကျေနပ်သွားသော ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ် ဒီနေ့ကစပြီး သခင်ရှူသည် ငါကိုယ်တော်၏ နန်းတွင်းဆရာကြီးပါ။ လောကကို အုပ်ချုပ်သည့် အတိုင်းအတာ ခြောက်ရပ်ကို ငါကိုယ်တော်အား စေ့စေ့စပ်စပ် သင်ကြားပေးစေလိုတယ်"

ကြားသောအခါ ရှူကန်း ချက်ချင်း ဒူးထောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းပေရန် သူ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထူမလိုက်သည်။

"အခု သင်က ငါကိုယ်တော်ရဲ့ နန်းတွင်းဆရာကြီး ဖြစ်ပြီဆိုတော့ တရားဝင် ဦးညွှတ်မှုတွေ လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှူကန်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လာ ဒီလမ်းကပါ နန်းတွင်းဆရာကြီး ငါကိုယ်တော် သင့်ကို တိုင်ပင်ဆွေးနွေးစရာ မေးခွန်း အတော်များများ ရှိတယ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြောက်လ ကုန်လွန်သွားသည်။

တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၊ ကျန်းယွင်ပြည်နယ်၊ ငြိမ်းချမ်းမြို့တော် မြို့။

"သူတို့ကို ဝိုင်းထား တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွားစေနဲ့"

"သူတို့ တတိယထပ်ကို ပြေးသွားကြပြီ"

"ကောင်းပြီ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ခေါ်ပြီး တည်းခိုခန်း အဝင်ဝကို ပိတ်ထား သူတို့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့"

"နားလည်ပါပြီ"

တည်းခိုခန်း၏ တတိယထပ်တွင် အရုဏ်ဦးဂိုဏ်းမှ ဒဏ်ရာရ တပည့် ငါးဦး စွမ်းအင် လည်ပတ်၍ မိမိကိုယ်ကို ကုသနေကြသည်။

အပြင်းထန်ဆုံး ဒဏ်ရာရထားသော အမျိုးသား တပည့်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လိမ်းဆေးကို လိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးလူ ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက အနက်ရောင်သခင်ကြီးတစ်ယောက် ဘယ်လို ရှိနေနိုင်မှာလဲ အစီရင်ခံစာထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ တချို့ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပဲလို့ ပြောထားတာ"

လူဇီလင် သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမဝ ဖြစ်လျက် ပြန်ဖြေသည်။

"အခုက အဲ့ဒါကို ငြင်းခုံရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ အများဆုံးတော့ အဲ့မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီကို တက်မလာခင် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်ပဲ ငါတို့မှာ ရှိတော့တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြန်မြန် ကုကြ၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် အင်အားတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ကျယ်လောင်သော "ဘုန်း" ကနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းခင်းပျဉ်ပြားများတွင် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။

စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေဝိညာဉ်ဓား ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ခုန်တက်လာသည်။

"အစီအရင်"

လူဇီလင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ သည်းခြေလှံကို ဆွဲကိုင်ကာ ရောက်လာသူအပေါ် သူ၏ အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။

ထိုလူသည်ပင် သူတို့၏ ဂျူနီယာ ညီငယ် ညီမငယ် ဒါဇင်ကျော်ကို ခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သာမန် အနက်ရောင်သခင်ကြီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် လူဇီလင် သူ၏ နဝမတန်း အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ အဆင့်ဖြင့် သူ့ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းထားနိုင်ပြီး အခြားသူများကို ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားမှာမူ သူ ပဉ္စမအဆင့် အနက်ရောင်သခင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

ပြီးတော့ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည် လူဇီလင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။

"မင်းတို့အားလုံး အရုဏ်ဦးဂိုဏ်းက တပည့်တွေလား"

စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ"

လူဇီလင် သွားကြိတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ရက်အနည်းငယ် အကြာက မင်းတို့ တောင်ဘက်ကို လိုက်နေခဲ့တာပဲ ဘာလို့ ဒီနေ့ မြောက်ဘက်ကို လှည့်လာတာလဲ ငါ ဒီမှာ ရှိမယ်လို့ ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ပြောခဲ့တာလဲ"

"ငါတို့က အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာရုံ သက်သက်ပဲ ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို မြောက်ဘက် သွားခိုင်းတယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ မြောက်ဘက်ကို သွားခဲ့တယ်"

"အိုး"

စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ဘေးရှိ ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော တပည့်တစ်ဦးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သိပ်မြန်တာပဲ

ဂျူနီယာ ညီလေးဖန်း ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် လေထဲ၌ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို လူဇီလင် လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မမြင်လိုက်ရပေ။

"ငါ မင်းကို စဉ်းစားဖို့ သုံးစက္ကန့် အချိန် ပေးမယ် အဖြေက အတူတူပဲ ဆိုရင် ငါ သူ့လည်ပင်းကို ချိုးပစ်မယ်"

"ငါတို့ တကယ်ပဲ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာနေတာပါ ဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေအကြောင်း ဘာမှ မသိပါဘူး"

"တစ်"

"နေဦး နေဦး ကျွန်တော် စဉ်းစားပါရစေ ကျွန်တော် စဉ်းစားပါရစေ"

"နှစ် ထားလိုက်တော့ ငါ စိတ်မရှည်တော့ဘူး"

"ဖန်းရှီတီ"

စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား ဖန်းကျင့်၏ လည်ပင်းကို လိမ်ချိုးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ တုံ့ပြန်ရန် မပြုမီမှာပင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ ဖန်းကျင့်ကို ဘေးသို့ ပစ်လွှင့်လိုက်သော်လည်း သူ နောက်တစ်ကြိမ် တုံ့ပြန်ရန် မပြုမီမှာပင် ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု အခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာသည်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ "ဘုန်း" ကနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူဇီလင်၏ ရှေ့မှ အရာအားလုံး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြူဖွေးသွားသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောအခါ နံရံတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

"ဖန်းရှီတီ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ကျွန် ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"

ဖန်းကျင့် ချောင်းဆိုးရင်း ရုန်းကန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

လူဇီလင် အပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး မြို့ရင်ပြင်၏ အပျက်အစီးများထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းသော ခရမ်းရောင် အတွင်းအားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရပ်နေသည်၊ အပြာရောင် ပုံစံများပါသော အနက်ရောင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်စွဲလျက် စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားကို နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားစေသည်၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာများ ပွင့်ထွက်နေ၏။

"သိပ် အားကြီးတာပဲ"

လူဇီလင် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အခြား တပည့်များ လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြသည်။

အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါ အင်အားတစ်သောင်းဓားပဲ ဒါ ငရဲမင်းရဲ့ မြှား စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဝူချင်းစစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"သူက ဝူချင်းစစ် ဟုတ်လား"

လူဇီလင် ကြက်သေသေသွားသည်။

သူ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ ဖြောင့်မတ်နှင့် မိစ္ဆာ လူငယ် ပါရမီရှင်များအားလုံးကို ချေမှုန်းခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ လူငယ် သူရဲကောင်းများ စုဝေးပွဲတွင် ထိပ်တန်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ကို ရယူခဲ့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး….

ယနေ့ခေတ်တွင် ဝူချင်းစစ်၏ နာမည်သည် ပြည်နယ်အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါ ထူးဆန်းတယ်"

လူဇီလင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ ကြားတာ ဝူချင်းစစ် လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက အနိုင်ရတုန်းက သူ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကို ခုမှ တိုးတက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်တဲ့ ဒါပေမဲ့ အဲ့ စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ ကောင်က အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့် အနက်ရောင်သခင်ကြီး ဖြစ်ရမယ် သူ ဘယ်လို ဒီလို နောက်ဆုတ်သွားရတာလဲ"

ဝူချင်းစစ်ကို မှတ်မိသော အမျိုးသမီး တပည့်လည်း ရှုပ်ထွေးသွားပုံရသည်။

"ဟုတ်တယ် ခြောက်လပဲ ရှိသေးတာ သူမှာ အလွန်အမင်း အရည်အချင်း ရှိရင်တောင် သူ တကယ်ပဲ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကနေ အနက်ရောင်သခင်ကြီးအဆင့်အထိ ခုန်တက်သွားနိုင်လို့လား ပြီးတော့ ပဉ္စမအဆင့် တစ်ယောက်ကိုတောင် ဖိနှိပ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဒါ ဝူချင်းစစ်ရဲ့ ဆရာ ဖြစ်နိုင်မလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်"

အခြားသူများ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဒါ ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်။

"အား ကြည့်ကြဦး သူ့ဓား ကျိုးသွားပြီ"

ထို သခင်၏ လက်ထဲမှ အနက်ရောင် ဓားရှည် ရုတ်တရက် အပိုင်းအစ ခုနစ်ပိုင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်ကို ဖန်းကျင့် တွေ့လိုက်ရသည်။

အပိုင်းအစ လေးခု ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားပြီး အခြား သုံးခုမှာမူ စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်ကာ သက်ရှိများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လျင်မြန်သော်လည်း ထိုလူသည် အပိုင်းအစ သုံးခု၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် သိသိသာသာ ရုန်းကန်နေရပြီး ဒဏ်ရာများ ပို၍ ပို၍ စုပုံလာသည်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

လွတ်မြောက်လမ်းမရှိ ပိတ်မိနေသော စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ ဒေါသ တိုးမြင့်လာသည်။

သူ၏ အပြာရောင် အတွင်းအား ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"မကောင်းဘူး သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတော့မယ်"

လူဇီလင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်သခင်ကြီး အများစုသည် နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ခုအတွက် အသက်စွမ်းအင်ကို စတေးသည့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်း သိုင်းပညာ အနည်းငယ်ကို သင်ယူထားကြသည်။

၎င်းတို့တွင် အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအား ရှိသော်လည်း အသုံးပြုသူများကို သတိလစ်သွားစေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ ဖြစ်၏။

"သေစမ်း"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ စွမ်းအင်သည် ဓား အပိုင်းအစ သုံးခုကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

သူ၏ လေဝိညာဉ်ဓားသည် သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ စူးရှစွာ မြည်ဟည်းလာသည်။

သို့သော် ဝူချင်းစစ် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ သူ၏ လက်ချောင်းများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မိုးကြိုး တကယ့် မိုးကြိုး ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ဘုန်း" "ဘုန်း"

အရုဏ်ဦးဂိုဏ်း တပည့် ငါးဦး၏ ကြက်သေသေနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကြီးမားလှသော မီးခိုးပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်း လေးခု ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာပြီး စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားကို ထိမှန်သွားသည်။

သူတို့ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် နောက်ဆုံး၊ ပိုထူသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး ထိုလူကို သန့်ရှင်းစွာ ထိမှန်သွားသည်။

"အား"

ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း စိမ်းပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား ပြိုလဲကျသွားသည်။

ဝူချင်းစစ် လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အင်အားတစ်သောင်းဓား၏ အပိုင်းအစ ခုနစ်ခု ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး သူ၏ ထံသို့ ပြန်လာသည်။

"တော်တယ်"

ဝူချင်းစစ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဓားက ပြန်လည် ဖြေကြားနေသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ငွေရောင် နဂါးချည်နှောင်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုလူ၏ လက်များကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ချဲ့ထွင်လိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ အခြား မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ ရှိ၊ မရှိ စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။

သူတို့၏ သရဲဗိုလ်ချုပ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်သူများ ပြန့်ကျဲ ထွက်ပြေးနှင့်ပြီ သို့သော် ဝူချင်းစစ်၏ အရှိန်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့ ရပ်နေရုံသာ ကောင်းမည်။

သူတို့ကို မီတာ ၅၀၀ အသာပေးခြင်းပင် မလုံလောက်ပေ သူတို့အားလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

"ဟိုမှာ သွားထိုင်နေ"

သူ နောက်ဆုံး မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူကို ဆွဲခေါ်လာပြီးသည်နှင့် ဝူချင်းစစ် စတင် ရေတွက်လိုက်သည်။

လူဇီလင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီး ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။ သခင်ကြီးရဲ့ အကူအညီသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ အဲ့တည်းခိုခန်းမှာ သေနှင့်လောက်ပါပြီ"

ဝူချင်းစစ် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဘေးကင်းသရွေ့ပေါ့"

"သခင်ကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို အထူး ကယ်တင်ဖို့ လာခဲ့တာလား"

"ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ ခန်းမသခင်က မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ တောင်းဆိုသံကို လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။ ငါ အနီးအနားမှာ ရှိနေတာနဲ့ ကူညီဖို့ လာခဲ့တာ။ ဒါတွေအားလုံးက အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တဲ့ အရုဏ်ဦး တပည့်တွေလား"

လူဇီလင်၏ မျက်နှာအမူအရာ မှိန်ကျသွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်တော်တို့ ငါးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး သခင်ကြီးသာ ပေါ်မလာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ် သခင်ကြီးဆီက တောင်းပန်စကားကို လက်ခံနိုင်မှာလဲ"

လူဇီလင် နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ နာမည်ကို မေးခွင့်ပြုပါလား။ ဒါမှ ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ မှတ်မိနေမှာပါ"

ဦးညွှတ် ပြန်ပြုလိုက်ရင်း ဝူချင်းစစ် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဝူချင်းစစ်ပါ။ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ မလိုပါဘူး ငါတို့အားလုံးက တူညီတဲ့ ပန်းတိုင်ဆီ တိုက်ပွဲဝင်နေကြတာပဲ။ အချင်းချင်း ကူညီကြတာက မှန်ကန်တဲ့ အရာပါပဲ"

"သူ တကယ်ပဲ ဝူချင်းစစ် ဟုတ်လား"

ထိုခဏမှာပင် တပည့် ငါးဦး၏ စိတ်များ ဗလာ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ လောကအပေါ် နားလည်မှု လုံးဝ ပြိုကျသွားသည်။