← Chapters

ငါတို့ဆီကို ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု လာကြွားနေတာလား

Vol. 14 Ch. 202

ငါတို့ဆီကို ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု လာကြွားနေတာလား

Vol. 14 Ch. 202

ရွေးချယ်မှု သုံးကို ရွေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အသနားခံလွှာကို ဘေးချလိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ချီဖူ သွား မှတ်တမ်းထိန်း ကျန်းကျင့်ကို ငါကိုယ်တော်အတွက် ဆင့်ခေါ်ခဲ့"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"

ရှန်ချီဖူ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

အသနားခံလွှာ အသစ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ၎င်းကို ဖြန့်ကာ သက်ပြင်းချလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ ယခင်က တွေးထင်ခဲ့သည်မှာ ဧကရာဇ်များသည် နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ်များ အရေးကြီးပြီး အရေးတကြီး ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ ညများကို အသနားခံလွှာများ ပြန်လည် သုံးသပ်ရင်း မရပ်မနား ကုန်ဆုံးကြသည်ဟု ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်း စတင်ပြီးနောက်တွင် ကျန်းပေရန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ အသနားခံလွှာများသည် [Check-In] သို့မဟုတ် [ဖြတ်သွားရင်း Upvote ပေးခဲ့သည်] ကဲ့သို့သော ဖိုရမ်များရှိ spam post များထက်ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုများ ပိုမို ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့ကို အစိတ်တိုဆုံး ဖြစ်စေသော အရာများမှာ ထိုအမျိုးအစား အသနားခံလွှာများ ဖြစ်သည်

နေရာတစ်ခုမှ ခရိုင်ဝန်တစ်ဦး "အရှင်မင်းကြီး ကျန်းမာတော်မူပါရဲ့လား"

နေရာတစ်ခုမှ စာရင်းကိုင်တစ်ဦး "အရှင်မင်းကြီး ကျန်းမာတော်မူပါရဲ့လား"

ဒေသခံ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး "အရှင်မင်းကြီး ကျန်းမာတော်မူပါရဲ့လား"

ငါကိုယ်တော် ကျန်းမာတယ် မင်းအမေလင်ရဲ့

ပြီးတော့ နန်းတွင်းဆရာကြီး ယိရှူ၏ အဆိုအရ ဤကဲ့သို့သော အသနားခံလွှာများကို "ငါကိုယ်တော် ကျန်းမာသည်" ဟု ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ အခြား တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့ပါက သို့မဟုတ် အရာရှိများကို ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုများ တင်သွင်းခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ပြောခဲ့ပါက ထိုအရာသည် အရာရှိများကို အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်သွားစေနိုင်ပြီး သူတို့ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကာ သူတို့၏ တာဝန်များကို အာရုံစိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

အရာရှိများ ထိုမျှ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပင် မရှိကြပါက သူတို့ကို အရာရှိများဟု မည်သို့ ခေါ်ဆိုနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူ ထိုကဲ့သို့သော အသနားခံလွှာများ လက်ခံရရှိတိုင်း သူ ရိုးရှင်းစွာပင် ထိုကဲ့သို့သော အမှိုက်များ တင်သွင်းခြင်းကို လုံးဝ ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရာသီဥတု သတင်းထောက်များ ဖြစ်လိုကြသူများ ရှိသေးသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်တစ်ဦး "အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ယုံလီခရိုင်နှင့် အလွန်မှ လစဉ် ရာသီဥတု အစီရင်ခံစာ ဖြစ်ပါတယ် ပထမနေ့ နေသာသည် ဒုတိယနေ့ မိုးရွာသည် တတိယနေ့ မိုးရွာသည်"

ပြီးတော့ ထိုအတိုင်းပင် တစ်လလုံး၏ ရာသီဥတုကို စာရင်းပြုစု ဖော်ပြသွားလိမ့်မည်။

ကျန်းပေရန် အလေးအနက် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအချက်ကို အစီရင်ခံခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။ အကယ်၍ ရေကြီးမှု သို့မဟုတ် မိုးခေါင်ရေရှားမှု ရှိခဲ့ပါက ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိုအရာက ဖော်ပြထိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်ကို ဒေါသထွက်စေသော လုံးဝ "spam post" အသနားခံလွှာများအပြင် သူ့ကို အဆုံးမရှိ ချီးကျူးရုံသက်သက်ဖြင့် စာလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော အရာများမှာလည်း သူ့အတွက် အလားတူ စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အသနားခံလွှာ တိုင်းသည် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း ပုံစံခွက်တစ်ခုဖြင့် စတင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ထောင်ချီ ရှည်ပါစေ၊ အင်မော်တယ် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် တူညီသော ဘဝ စသည့် စကားစုများ အားလုံး အရင်ဆုံး ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် စာလုံး ရာပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးစေမည့် ကဗျာဆန်သော ချီးကျူးမှုများ လိုက်ပါလာမည် ဖြစ်သည်။

တကယ့် ပြဿနာမှာ ထို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှု အားလုံး နောက်ကွယ်တွင် လုံးဝ အနှစ်သာရ မရှိခြင်း ဖြစ်သည် လုံးဝ အချိန်ဖြုန်းခြင်း။

သူ ထိုကဲ့သို့သော အသနားခံလွှာတစ်စောင် ဖတ်ရှုပြီးတိုင်း ကျန်းပေရန်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ငါ မင်းရဲ့ သေနာကျ မြင်းကို သတ်ပစ်မယ်

သူ ဒေသခံ အရာရှိများကို ထိုကဲ့သို့သော အသနားခံလွှာများ တင်ဆက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်တော်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အကွာအဝေးကြောင့် သတင်းစကား မရရှိသေးသူ အချို့ ရှိနေသေးသည် သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုမှာ လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်စွာ ဖန်တီးထားခြင်း မရှိဘဲ ဧကရာဇ်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် သူတို့ ဆက်လက် တင်သွင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ စောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၏ ကြင်နာသော အမိန့်တော်သည် ကျိုးနွံသော အမှုထမ်းကို အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်စေပါသည် နန်းတွင်း မျက်နှာသာပေးမှုအတွက် အတိုင်းအဆမဲ့ ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည် အရှင်မင်းကြီး၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ အဆုံးမရှိပါစေ ကျိုးနွံသော အမှုထမ်းသည် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို ပြောဆိုရန် မထိုက်တန်ပါ ကျွန်တော်မျိုးသည် ကောင်းမြတ်သော ဧကရာဇ် ဘိုးဘေးတော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် အသက်ဆက်နေရပါသည် ကောင်းကင်ထက် မြင့်မားပြီး မြေကြီးထက် နက်ရှိုင်းလှပါသည် ကျွန်တော်မျိုး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖန်တီးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်"

ဤတွင် ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျန်အပိုင်းကို လျင်မြန်သော အကြည့်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ ကဲ သေလိုက်ပါတော့

အသနားခံလွှာသည် အမှန်တကယ်တွင် တွားသွား ဝပ်တွားသော၊ မြှောက်ပင့် ဖားယားသော အသနားခံလွှာများ နောက်ထပ် မတင်သွင်းရန် ညွှန်ကြားချက် ထုတ်ပြန်သည့်အတွက် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်နေခြင်း ဖြစ်သည် သူ နောက်ထပ် တွားသွား ဝပ်တွားခြင်း၊ မြှောက်ပင့် ဖားယားခြင်း ပြုလုပ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြရန် လွန်ကဲသော တွားသွား ဝပ်တွားခြင်းနှင့် မြှောက်ပင့် ဖားယားခြင်းကို အသုံးပြုလျက်။

သိပ်ကောင်းတယ် စိုက်ပျိုးရေး ဝန်ကြီးချုပ် ဟုတ်လား နောက်တစ်ခါ ငါကိုယ်တော် မင်းကို စံပြအနေနဲ့ သုံးပြီး ဥပမာ ပေးရမယ်

ထို အသနားခံလွှာကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပုရပိုက်လိပ် အသစ်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရှန်ချီဖူ ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ အစီရင်ခံသည်။

"အရှင်မင်းကြီး မှတ်တမ်းထိန်း ကျန်း အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"

"မှတ်တမ်းထိန်း ကျန်းကျင့်ကို ခန်းမဆောင်သို့ ဆင့်ခေါ်လော့"

ရှန်ချီဖူ၏ ခေါ်သံနှင့်အတူ မှူးမတ်တစ်ဦး ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း ကျန်းကျင့် အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ဧကရာဇ် သက်တော် ရာကျော် ရှည်ပါစေ ဧကရာဇ် သက်တော် ရာကျော် ရှည်ပါစေ အရှင်မင်းကြီး ထာဝရ အသက်ရှင်တော်မူပါစေ"

"မင်းရဲ့ အရာရှိ ဝတ်ရုံတွေကို ချွတ်လိုက်"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းပင် မမော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျင့် ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

သူ ပထမ ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သူ၏ ဘေးရှိ မိန်းမစိုးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘယ်သူမှ ရှင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပေးပေ။

"ကျွန်တော်မျိုး မေးချင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း အဘယ် ပြစ်မှု ကျူးလွန်မိ၍ ကောင်းကင်ဘုံကို အမျက်ထွက်စေမိပါသလဲ"

"မင်း ငါကိုယ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ပြောဖို့ လိုအပ်လို့လား"

ကျန်းပေရန် အသနားခံလွှာကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မြှင့်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း အမိန့်ကို နာခံပါတယ်"

အံကြိတ်လိုက်ရင်း ကျန်းကျင့် သူ၏ အရာရှိ ဝတ်ရုံကို စတင် ချွတ်လိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်အယောင်မျှ ပြသရန် မဝံ့ရဲပေ။

ကျန်းကျင့် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန် သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆက်ချွတ်"

ကျန်းကျင့် နောက်တစ်ကြိမ် ကြောင်သွားသော်လည်း အကြိမ် ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သူ ဆက်လက်၍ အောက်မှ နွေးထွေးသော အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သည်။

ပါးလွှာသော အတွင်းခံ အလွှာတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့ချိန်တွင် ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ရှို့ကွေး"

"အသင့်ရှိပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

ဝမ်ရှို့ကွေး ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်လာသည်။

"နန်းတော် တံခါးတွေကို ဖွင့်လိုက် အားလုံးကို"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"

တွန့်ဆုတ်မှု တစ်စွန်းတစ်စမျှ မရှိဘဲ ဝမ်ရှို့ကွေး သွားပြီး ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမ၏ တံခါးအားလုံးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

"ဝှူး ဝှူး"

အေးစက်သော ဆောင်းလေပြင်း အခန်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

နှောင်းပိုင်း လူလတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိပြီး ဆောင်းရာသီ ဝတ်စုံ မဝတ်ဆင်ထားတော့သော သာမန် သေမျိုးဖြစ်သည့် ကျန်းကျင့် အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ပေ။

မကြာမီတွင် သူ တုန်ယင်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကွေးညွတ်လိုက်သည်။

"ဟတ်ချေး"

သူ နှာချေလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတွင် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အေးနေလား"

"အ အေးပါတယ်"

ကျန်းကျင့်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လျက် ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းပေရန် သူ အစောပိုင်းက ဘေးတွင် ချထားခဲ့သော အသနားခံလွှာကို ကျန်းကျင့်၏ ရှေ့မှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"မင်း တင်သွင်းခဲ့တဲ့ အသနားခံလွှာထဲမှာ မင်းက ကျန်းယွင်ပြည်နယ်မှာ ဂွမ်းစောင်များ ဖြန့်ဝေခြင်းကို နှေးကွေးစေလိုတယ်လို့ ရေးထားတယ် သိပ်ကောင်းတယ် မင်းသာ ငါကိုယ်တော် မနက်ဖြန် နံနက်ခင်း ညီလာခံ တက်ရောက်ချိန်အထိ ဒီမှာ ဒူးထောက်နေနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တော် မင်းရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို အတည်ပြုပေးမယ်"

ကျန်းကျင့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ ဦးချရင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒါ ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်မျိုး သာမန်ပြည်သူတွေကို ဖြန့်ဝေဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဂွမ်းကို အမှန်တကယ် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့လို့ပါ"

"ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး ဟုတ်လား ငါကိုယ်တော် တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို တာဝန်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် အဲ့အခါကျရင် မင်း ဘာပြောမလဲ"

"ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်"

"မင်းမှာ ခုနစ်ရက် အချိန် ရှိတယ် အဲ့အချိန်အတွင်း မင်း ဂွမ်းကို မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ရင် အပြစ်ဒဏ်က လေထဲမှာ ဒီလို ဒူးထောက်နေရုံ သက်သက် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး အခု ထွက်သွား"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကြီးမားလှသော ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း ခွင့်ပြုပါဦးမယ်"

ကျန်းကျင့် အစောပိုင်းက တင်သွင်းခဲ့သော အသနားခံလွှာသည် စိတ်ရင်းမှန်နှင့် နာကြည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော စနစ် အချက်ပြမှုသာ မရှိခဲ့ပါက ကျန်းပေရန် သူ့ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်မိနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

အသုံးမကျတဲ့ ခွေးတွေပဲ။ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ အမြဲတမ်း ဆင်းရဲတယ်လို့ ညည်းညူနေကြတယ်။ အဲ့လို အမှိုက်မျိုးတွေကို ငါကိုယ်တော် ဘာအတွက် အသုံးချရမှာလဲ

တိတ်ဆိတ်သော ညည်းညူမှုနှင့်အတူ ကျန်းပေရန် ဝမ်ရှို့ကွေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"တံခါးတွေ ပိတ်လိုက်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"

လေ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီးနောက် အသနားခံလွှာများကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုခြင်း ပြန်လည် စတင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

သူ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ပြန်လည် သုံးသပ်ပြီး ဘေးချထားလိုက်စဉ်မှာပင် မုယောင် ချဉ်းကပ်လာပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဲ့ဒါက ကျိုးနွံတဲ့ ဒီ"

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစေခံမလို့ မခေါ်ချင်ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်နဲ့ ရိုးရိုးပဲ ပြော"

လွန်ခဲ့သော ရက်များအပြီးတွင် မုယောင်၏ မာန အတော်လေး ပွန်းပဲ့သွားခဲ့ပြီ။

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နန်းတွင်းအပျိုတော်ဟု ခေါ်ဆိုရန် ငြင်းဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ တာဝန်အားလုံးကို ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

"ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူမ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျွန်မ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ပိုဖတ်လေလေ ပို ရှုပ်ထွေးလာလေပဲ"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ"

"မနက်ဖြန် အရှင်မင်းကြီး နန်းတွင်းဆရာကြီးနဲ့အတူ စာပေ လေ့လာတဲ့အခါ ကျွန်မလည်း ပါဝင်လို့ ရမလား"

ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး သူ ဟောက်လိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို မျက်နှာသာ အများကြီး ပေးမိလို့ မင်း မောက်မာလာတာလား"

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာက မုယောင်ကို ကြောက်လန့်သွားစေပြီး သူမ ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"မင်း အများကြီး ဖတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ငါကိုယ်တော်ကို ပြောစမ်း နန်းတွင်းဆရာကြီးဆိုတာ ဘာလဲ"

"သုခမိန် သုံးဦးထဲက တစ်ဦး ဧကရာဇ်ရဲ့ မှူးမတ်နဲ့ ဆရာပါ"

"ပြီးတော့ မင်းက ဧကရာဇ်လား"

"ဒါပေမဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ"

ကျန်းပေရန် သူ၏ အသံကို မြှင့်လိုက်ရာ မုယောင် ချက်ချင်း သူမ၏ သတ္တိ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

"ဘ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မ အမှားကို သိရှိပါပြီ"

"နောက်တစ်ကြိမ် မရှိစေရဘူး မင်း သွားလို့ ရပြီ"

ကျန်းပေရန် သူ၏ အသနားခံလွှာများဆီသို့ ပြန်လှည့်မည် အပြုမှာပင် မုယောင် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"တခြား ကိစ္စ ရှိသေးလို့လား"

မုယောင် လက်သီး နှစ်ဖက်လုံးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။

"သူ ငါ့ကို မနိုင်ဘူး သူ ငါ့ကို မနိုင်ဘူး သူ ငါ့ကို မနိုင်ဘူး"

ထို့နောက် သူမ ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ပို၍ ပို၍ စိတ်မရှည်တော့သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျိုးပျက်သွားပြီး သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ငါ့မှာ ဘာ မှားနေတာလဲ ဘာလို့ သူနဲ့ တန်းတူ စကားပြောဖို့ ပိုပြီး ခက်ခဲလာရတာလဲ ဒါအားလုံးက သူ အဲ့ 'အဖေကြီး' ဖိအားကို ငါ့အပေါ် သုံးမှာကို ငါ ကြောက်နေလို့ပဲ ငါ သူ့ကို တစ်ယောက်လို တကယ် သဘောထားမိသွားတာပဲ ဟုတ်တယ် ဒါအားလုံး အဖေကြီးရဲ့ အမှားပဲ

စိတ်ထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ နားချပြီးနောက် မုယောင် တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလည်း တကယ် လေ့လာချင်ပါတယ် ဖြစ်နိုင်ရင် ဖြစ်နိုင်ရင် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မကို သင်ပေးလို့ ရမလား"

ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မုယောင် လျင်မြန်စွာ သူမ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အလကား မတောင်းပါဘူး ကျွန်မ အဲ့အတွက် မှော်ရတနာတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ပါ့မယ် ဟုတ်ပြီလား"

မှော်ရတနာဟု ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် မှော်ရတနာများမှာ ရရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။

သူ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှ အဖြစ်အပျက်မှ အဝါရောင်အဆင့် ရတနာ နှစ်ခုနှင့် ရှီဖုန်းလန်ထံမှ နောက်ထပ် စွဲမက်ဖွယ် ဝတ်ရုံတစ်ထည် ရရှိခဲ့ကတည်းက သူ ခြောက်လအတွင်း ဘာမှ မရရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရာများကို ဖန်တီးရန်မူ သူတွင် ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများ ချို့တဲ့နေသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်မှန်သော မှော်ရတနာများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော အရာများမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါးလှပြီး ရှားပါးသော အရာများ ဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်ကို ဆိုလိုသည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့်ဆိုလျှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေလံပွဲ ခန်းမတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းပင်လျှင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ရွေးချယ်စရာများကို ပေါ်ပေါက်စေနိုင်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အပြင်ထွက် ရှာဖွေခြင်း ဟုတ်လား။ အချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရွေးချယ်စရာများ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာရန် တောင်းဆိုနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မုယောင် သူမ လေ့လာရန် မှော်ရတနာတစ်ခု လဲလှယ်မည်ဟု ပြောသောအခါ သူ အမှန်တကယ် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အခုထိ ရရှိခဲ့သော အဝါရောင်အဆင့် ရတနာများက သူ့ကို အထင်ကြီးစေခဲ့သည်။

"မင်းမှာ ဘာ မှော်ရတနာတွေ ရှိလဲ"

ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

သူ နားထောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မုယောင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ကြမလား မင်း ငါ့ကို အရင် သင်ပေး ပြီးတော့ ငါ ကောင်းကောင်း လေ့လာပြီးတဲ့နောက် မင်း ကြိုက်တဲ့ အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုကို အဖေကြီးဆီ သွားတောင်းမယ် ဘယ်လိုလဲ"

ငါ့အပေါ် ဒီ လှည့်စား လိမ်လည်နည်းကို သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား

သူမ၏ မျက်နှာတွင် တံတွေးထွေးချင်စိတ်ကို ခုခံရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် ဒါကို နားမလည်ဘူး မင်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်း သခင်တစ်ပါးရဲ့ သမီး မဟုတ်ဘူးလား မင်း ကိုယ်တိုင် ဘာ ရတနာမှ မသယ်ဆောင်ထားဘူးလား"

"ကျွန်မ သယ်ဆောင်ထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက အနက်ရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုပဲ အဖေကြီးက ကျွန်မကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးဖို့ ပြောထားတယ်"

မင်း ငါကိုယ်တော်ဆီ ကြွားလုံးထုတ်နေတာလား

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ ဤ ဒုတိယမျိုးဆက် ကလေးများကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲရင်း ဘာမှ မသိဘဲ အရာအားလုံး သူတို့ထံ အပ်နှံခံထားရသည်။

ငါကိုယ်တော် သိပ် ချောမောတယ် ငါကိုယ်တော် ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အဝါရောင်အဆင့် ရတနာ တစ်ခုတည်း ရဖို့က ကောင်းကင်ကို ရောက်ဖို့ထက် ပိုခက်တယ်

မတရားဘူး သိပ် မတရားဘူး

မတရားသော်လည်း ကျန်းပေရန် အခွင့်အရေးကို လွှတ်ပေးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အဖေကြီးဆီက သင့်တော်တဲ့ အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခု ရနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလား ငါကိုယ်တော်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ တစ်ခုပေါ့"

"ဟုတ် သေချာပါတယ် ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ် အဖေကြီးက ကျွန်မကို တကယ် အလိုလိုက်ပါတယ်"

မုယောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း ဒါဆို မင်းက အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုကို ငါကိုယ်တော် မင်းကို အုပ်ချုပ်ရေး အသိပညာ သင်ကြားပေးတဲ့အတွက် လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ပေါ့"

"လုံးဝပါ ကျွန်မ ဆန္ဒရှိတာထက် ပိုပါတယ်"

သူမ ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မင်း တခြား ကမ္ဘာတစ်ခုက မိဖုရား ဝူ ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားနေတာလား

ကျန်းပေရန် မုယောင် ပလ္လင် လုယူမည်ကို မကြောက်ပေ။

တကယ်တော့ သူ သူမ လွှဲပြောင်းယူပြီး သူ နောက်တစ်ကြိမ် အရိပ်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မျှော်လင့်နေသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် စနစ်မှ ရွေးချယ်စရာများ မပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် သူ သဘောတူလိုက်သည်။

"သက်သေမရှိဘဲ စကားတွေက အချည်းနှီးပဲ ငါကိုယ်တော် မင်းရဲ့ လက်မှတ်ကို စာရွက်ပေါ်မှာ လိုချင်တယ်"

"ကောင်းပြီ"

မုယောင် အနက်နှင့် အဖြူဖြင့် ကတိခံဝန်ချက်တစ်ခု ရေးသား လက်မှတ်ထိုးပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန် ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာ လေ့လာချင်လဲ"

"ဟမ် ချက်ချင်း စတင်တော့မှာလား"

မုယောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်း ဗိုက်ဝအောင် စားသောက်နိုင်ပြီး သူတို့ နေမကောင်းတဲ့အခါ ကုသမှု ခံယူစရာ နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ လေ့လာချင်တယ်"

ကျန်းပေရန် သူမကို ဂရုတစိုက် အကြည့်အနည်းငယ် ပေးလိုက်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူ သူမ၏ သန့်စင်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်သော နှလုံးသားကို တကယ် လေးစား အထင်ကြီးမိသည်။

"ပထမဆုံး သင်ခန်းစာ ဒီအချက်ကို နားလည်ပါ မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လူဦးရေ တစ်ခုလုံး လုံလောက်အောင် စားသောက်နိုင်ဖို့ အာမ မခံနိုင်ဘူး ဒါကြောင့် မင်း နန်းတွင်းက မှူးမတ်တိုင်း အမှန်တရား တစ်ခုကို နားလည်အောင် သေချာ လုပ်ရမယ် ပြည်သူတွေ အစာ ဝမှသာ သူတို့ရဲ့ အရာရှိ ဦးထုပ်တွေ သူတို့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဆက်ရှိနေနိုင်မယ်ဆိုတာပဲ သူတို့သာ အဲ့ဒါကို လျစ်လျူရှုမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အရာရှိ ဘွဲ့တွေကို မဆိုထားနဲ့ သူတို့ ခေါင်းတွေကိုတောင် ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မုယောင် ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤရက်များတွင် ကျန်းပေရန် နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ် အမျိုးမျိုးကို ကိုင်တွယ်ပြီး မှူးမတ်များကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူမ နန်းတွင်း ကိစ္စရပ်များတွင် သူ့ကို အပြည့်အဝ လေးစား အထင်ကြီးလာခဲ့သည်။

"အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တုံတရားက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် မင်း သူတို့ကို ပြသဖို့ နည်းလမ်းတွေ ပို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တယ်"

ကျန်းပေရန် နဂါးပလ္လင်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"အရာအားလုံးက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းရဲ့ အပြည့်အဝ နားလည်မှုအပေါ် မူတည်တယ်"

"နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်တတ်အောင် ဘယ်လို သင်ယူရမလဲ"

မုယောင် မေးလိုက်သည်။

"သမိုင်းကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့်ပဲ"

"သမိုင်းကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့်"

သူမ ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုလိုက်သည်။

"အား စာအုပ်တွေ အကုန်လုံးက အတိတ် မင်းဆက်တွေအကြောင်း ပြောနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိဘူးပဲ"

"အတိအကျပဲ လေ့လာဖို့ အလွယ်ကူဆုံး နည်းလမ်းက သမိုင်းရဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို ယူဖို့ပဲ အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်း၊ အဖတ်ကို စွန့်ပစ်။ ဒါဆို ငါကိုယ်တော်ကို ပြောစမ်း မင်းရဲ့ မင်းဆက်တစ်ခုအပေါ် လက်ရှိ အမြင်က ဘာလဲ"

"အမ်"

မုယောင် အသည်းအသန် တွေးတောလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သိပ် ရှုပ်ထွေးတယ် ကျွန်မ ဘယ်လို ရှင်းပြရမှန်း မသိဘူး"

"အရမ်း ကောင်းတယ် ဒါဆို ငါကိုယ်တော် မင်းရဲ့ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကို အခု စတင်မယ်"

ကျန်းပေရန် စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ် အနည်းငယ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို ဖတ် မနက်ဖြန် ငါကိုယ်တော်ကို နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဘယ်လို ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသလဲဆိုတာ ပြောပြ"

မုယောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူမ စာအုပ်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ သိပါပြီ"

သူမ စာဖတ်ရန် တစ်ဖက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး အသနားခံလွှာများကို ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း ညီလာခံ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

မုယောင် ချက်ချင်း သူ့ကို ရှာရန် ပြေးဝင်လာသော်လည်း သူ သူမကို လက်ဝှေ့ယမ်း လွှတ်လိုက်သည်။

"နောက်မှ"

သူတွင် နိုင်ငံတော် ကိစ္စရပ်များ တက်ရောက်ရန် ရှိမှန်း သိသဖြင့် မုယောင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းတွင် သူမ နန်းတွင်းဆရာကြီး ရှူကန်းနှင့် ဖြတ်ကျော်သွားကြစဉ် လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှူကန်း ဝင်ရောက်လာသောအခါ ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"နန်းတွင်းဆရာကြီး ငါကိုယ်တော် အရာရှိတွေကို ပြက္ခဒိန် ကိစ္စ အကြောင်းကြားပြီးပြီ မကြာခင်မှာ ပြည်သူတွေ လက်ခံရရှိတော့မှာပါ"

သာမန်ပြည်သူများအတွက် စိုက်ပျိုးရေးသည် သူတို့၏ ထိပ်တန်း ဦးစားပေး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နွေဦးရာသီတွင် အချိန်မီ မျိုးစေ့ချခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။

နန်းတွင်းဆရာကြီး၏ အဆိုအရ အကယ်၍ သူတို့ ပြည်သူများကို နန်းတွင်းနှင့် ပြန်လည် ဆက်သွယ်မှု ခံစားစေလိုပါက သူတို့ကို စိုက်ပျိုးရာသီ မလွတ်သွားစေရန် သတိပေးမည့် ပြက္ခဒိန်တစ်ခုသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှူကန်း လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပညာရှိပြီး လက်ခံနားထောင်တတ်ပါပေတယ် ဒါ တကယ်ပဲ နယ်ပယ်ရှိ ပြည်သူအားလုံးအပေါ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ကျရောက်ခြင်းပါပဲ"

All Chapters