နိုင်ငံတော်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ (ပြင်ဆင်ပြီး)

နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် ရှူကန်း ကျန်းပေရန်နှင့် အစိုးရ မူဝါဒသစ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် ခွင့်ပန် ထွက်ခွာသွားသည်။

နေ့လယ်ပိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော မုယောင် ရှူကန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ စုတ်တံဖြင့် ဆွေးနွေးမှု အကြောင်းအရာများကို မှတ်တမ်းတင်နေသော ကျန်းပေရန် မုယောင်ကို ခေတ္တမျှ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို ပြန်ငုံ့လိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို ပေးခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်ပြီးပြီလား"

"ဖတ်ပြီးပါပြီ"

မုယောင် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းရဲ့ အထင်အမြင်က ဘယ်လိုလဲ"

"ဒါဆို မူလက လောကမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် မညည်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ ဒါဆို ဒေသခံ အများစုတောင်မှ ဒီအကြောင်းတွေ မသိကြဘူးပေါ့

သူ သမိုင်း မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ရှုခဲ့မှသာ ကျန်းပေရန် သိရှိခဲ့သည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလများတွင် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် သာမန်လူများ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

တည်ရှိခဲ့သော အုပ်ချုပ်ရေး စနစ်မှာ လူသားဘုရင်၏ နယ်မြေခွဲဝေ အုပ်ချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည် မြေတစ်ပြင်လုံးအပေါ်တွင် အုပ်စိုးသူ တစ်ဦးတည်း ရှိခဲ့ပြီး လူသားဘုရင်ဟု သိကြသည်။

လူသားဘုရင် သေဆုံးသည့်အခါ ထီးနန်းကို သူ၏ အကြီးဆုံး တရားဝင် သားတော်က ဆက်ခံမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အခြား သားတော်များမှာ မည်သူမဆို မြို့စားများအဖြစ် ဘွဲ့ပေးအပ်ခံရပြီး နယ်မြေပိုင်နက်များအဖြစ် မြေကွက်ကြီးများကို ချီးမြှင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေပိုင်နက်များသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် "နိုင်ငံများ" ဟု ခေါ်တွင်လာမည့် အရာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်သည် သူ့အလိုလို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် မြို့စားတစ်ဦး သေဆုံးသည့်အခါ သူ၏ အကြီးဆုံး တရားဝင် သားတော်က သူ၏ ဘွဲ့နှင့် မြေများကို ဆက်ခံမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော သားတော်များမှာ မြို့စား၏ နယ်မြေအတွင်း သေးငယ်သော နယ်မြေပိုင်နက်များကို ချီးမြှင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

မြေပိုင်ရှင်များကို အရာရှိကြီးများဟု သိကြသည်။

ထို့ထက် အောက်တွင်မူ အရာရှိကြီးများ၏ သားတော်များ တစ်ဦးချင်းစီက ပို၍ သေးငယ်သော ဝေစုကို လက်ခံရရှိကြလိမ့်မည် ၎င်းတို့ကို ပညာရှင်များဟု ခေါ်သည်။

ပညာရှင်များမှာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်အတန်း ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် နယ်မြေပိုင်နက်များ မရရှိကြတော့သော်လည်း သူတို့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

သို့ဖြင့် လူသားဘုရင်၊ မြို့စားများ၊ အရာရှိကြီးများ၊ နှင့် ပညာရှင်များ ဟူသော အဆင့်ဆင့် အုပ်ချုပ်မှုပုံစံသည် မြေ၏ မူလ မင်းမျိုးမင်းနွယ် အလွှာကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ပညာရှင်များ၏ အောက်တွင် သာမန်ပြည်သူများ ရှိကြပြီး သူတို့တွင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် အဆင့်အတန်း မရှိဘဲ "ရှူမျိုးနွယ်" ဟု ရည်ညွှန်းခံရသည်။

သို့သော် "ရှူ" တို့မှာ အနိမ့်ဆုံး လှေကားထစ် မဟုတ်သေးပေ၊ သူတို့၏ အောက်တွင် ကျွန်များ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်းမျိုးမင်းနွယ် အလွှာတွင် ချမ်းသာမှုရော အဆင့်အတန်းပါ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

ရှူတို့တွင် ချမ်းသာမှု ရှိသော်လည်း အဆင့်အတန်း မရှိပေ။

ကျွန်များမှာမူ ချမ်းသာမှုရော အဆင့်အတန်းပါ မရှိကြဘဲ သူတို့၏ ဘဝ တစ်ခုလုံး ခေါင်းပုံဖြတ်ခံရရန် ကံကြမ္မာ ပါလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်း မင်းဆက်အတွင်းတွင် အရာရှိ ရာထူးများကို အမွေဆက်ခံကြပြီး အသိပညာ ရယူခွင့် သို့မဟုတ် ရုံးထမ်းခွင့် အာဏာကို မင်းမျိုးမင်းနွယ်များက လုံးဝ လက်ဝါးကြီး အုပ်ထားခဲ့သည်။

လူတန်းစားများကြား အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် လမ်းကြောင်း မရှိခဲ့ပေ။

အင်တာနက် သုံးစွဲသူများ အသုံးပြုရန် နှစ်သက်သော စကားလုံးများကို ငှားရမ်း ပြောဆိုရလျှင်

သင် မွေးဖွားချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါက သင် ဘဝတွင်လည်း ၎င်းကို ရရှိမည် မဟုတ်ပေ

ထိုကဲ့သို့သော အုပ်ချုပ်မှုစနစ်သည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် မြို့စားများ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်မှာ လောကသည် အဆုံးအစ မရှိခြင်း မဟုတ်ပေ၊ လူသားဘုရင်တွင် ခွဲဝေရန် မြေနေရာ နောက်ထပ် မရှိတော့ပေ၊ ပြီးတော့ သူတို့ ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း သူတို့၏ အရာရှိကြီးများအတွက် ချန်ထားရန် မြေနေရာ မကျန်တော့ပေ။

သို့ဖြင့် ထာဝရ တည်တံ့ပုံရသော နယ်မြေခွဲဝေ အုပ်ချုပ်ခြင်း စနစ် စတင် ပြိုလဲလာခဲ့သည်။

မြို့စားများကို နောက်ထပ် နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့သော လူသားဘုရင်များ လျင်မြန်စွာ အာဏာ ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။

မြို့စားများ မြေယာနှင့် ပြည်သူများအတွက် စစ်ပွဲများတွင် အချင်းချင်း ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ထို စစ်ပွဲများအတွင်းမှာပင် သမိုင်းသည် တိုက်ကြီးအတွက် ထူးခြားသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည်

မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်ပြည်သူများနှင့် ကျွန်များသည် တိုက်ပွဲ မီးတောက်များအောက်တွင် သူတို့၏ အတွင်းစိတ် အလားအလာကို ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မည်သို့ စုပ်ယူရမည်ကို စတင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး သို့ဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပထမဆုံး မျိုးဆက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူတို့ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာသည်နှင့် တစ်ချိန်က ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော သာမန်ပြည်သူများနှင့် ကျွန်များသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို ဆန့်ကျင်၍ သွေးထွက်သံယို လက်စားချေမှုများ စတင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပလ္လင်များကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ပြဿနာသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်

အကယ်၍ သူတို့ သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရာတွင် အာရုံစိုက်ထားသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် အမီ မလိုက်နိုင်ပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူများ တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သော အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံများက သူတို့ကို ကျော်တက်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် အကယ်၍ ဧကရာဇ်က ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးကို လစ်လျူရှုပါက နိုင်ငံသည် မကြာမီ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့ဖြင့် အသစ်စက်စက် နိုင်ငံရေး စနစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် သေမျိုးများထဲမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ ကိုယ်တိုင်မှာမူ အုပ်ချုပ်ရေးကို ကြီးကြပ် စောင့်ကြည့်ရန် ဂိုဏ်းများကို ထူထောင်ကြလိမ့်မည်။

တနည်းအားဖြင့် အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီး၏ ထူးခြားသော နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံ စတင် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။

အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံများကြား စစ်ပွဲများ ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ တန်ဖိုးရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း သယံဇာတများနှင့် ပိုများပြားသော လူဦးရေများ၊ သို့မဟုတ် ပြောရလျှင် ပိုများပြားသော ကျင့်ကြံခြင်း အရန်အင်အားများကို ရှာဖွေခြင်းဖြင့် တွန်းအားပေးခံရသည်။

အင်အားကြီး ဂိုဏ်း အများအပြား လျင်မြန်စွာ ဝိညာဉ် သွေးကြောများ အများဆုံး ဖြစ်သော အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေရင်း သူတို့ မဟာမိတ်များနှင့် ပြိုင်ဘက်များကိုလည်း ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူအသစ် အများစုမှာ တစ်ချိန်က နိမ့်ကျသော ကျွန်များနှင့် သာမန်ပြည်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကို နက်ရှိုင်းစွာ မုန်းတီးခဲ့ကြပြီး နန်းတွင်းကို ကစားစရာ တစ်ခုမျှသာအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။

ဧကရာဇ်နှင့် အဆင့်မြင့် အရာရှိများမှာ အလှဆင်ထားသည့် အရာများမျှသာ ဖြစ်ပြီး တကယ့် အာဏာ မရှိဘဲ ဘွဲ့များသာ ကိုင်စွဲထားကြသည်။

သို့သော် အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကမောက်ကမ အခြေအနေသည် မလွှဲမရှောင်သာ အုပ်ချုပ်ရေးထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤ အလှည့်အပြောင်းသစ်တွင် ကျင့်ကြံသူများသည် ကွဲပြားသော ချဉ်းကပ်မှုများကို စတင် ကျင့်သုံးလာကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကို ယူကြည့်ပါ။

ယင်ကျန်းဟုန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ပြည်သူများ မြေတစ်ပြင်လုံးတွင် ဒုက္ခ ဆင်းရဲစွာ နေထိုင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျင့်ကြံသူများသည် "ဖြောင့်မတ် လမ်းစဉ်" ဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်များ ရှေ့ထွက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းကြလိမ့်မည် သို့သော် သူတို့ နန်းတွင်းကို ကျင့်ကြံသူများကို ထိန်းချုပ်ရန် မည်သည့် အာဏာကိုမျှ ပေးအပ်ရန် ငြင်းဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ရှိ အခြား အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှာမူ ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည် သူတို့ထဲမှ အကြမ်းဆုံးသူသည် နန်းတွင်း၏ နာယကအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး ၎င်းကို ကြီးမားသော အာဏာ ပေးအပ်လိမ့်မည်။

နာယက ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှလွဲ၍ နန်းတွင်းသည် အခြား လူတိုင်းအပေါ် စီရင်ပိုင်ခွင့် ရှိလိမ့်မည်။

ပို၍ ပို၍ များပြားသော ကျင့်ကြံသူများ သဘောပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည် အကယ်၍ ပြည်သူများ ပျက်စီးသွားပါက နိုင်ငံသည် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သည့်အခါ ဂိုဏ်းများလည်း သူတို့၏ သွေးသစ် အရင်းအမြစ်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

သူတို့ ချေမှုန်းခံရရန်မှာ အချိန်ကာလ တစ်ခုသာ လိုတော့မည်။

ယင်ကျန်းဟုန်သည် အမှန်တရားကို ထိုးထွင်း သိမြင်ခဲ့သော ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ နားလည်သည်မှာ အမှန်တကယ် အင်အားကြီးသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာရန် သူတို့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၏ လက်ရှိ အဖြစ်မှန်ကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

တိန့်ဘိုပင်လျှင် ထိုအချက်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တိန့်ဘိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယင်ကျန်းဟုန်တွင် လူအင်အားရော အစွမ်းအစပါ ရှိသည်။

သူ လှုပ်ရှားရန် ပိုကောင်းသော အနေအထားတွင် ရှိသည်။

ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းရသည်မှာ ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် ကွမ်းရှီအန်းကြားမှ လက်ရှိ "ပျားရည်ဆမ်းခရီး ကာလ" သည် ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် ယင်ကျန်းဟုန်က ကွမ်းရှီအန်းကို သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို လက်ခံရန် စည်းရုံး သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှ လာသည် ဆိုသည်ပင်။

ထိုနည်းအားဖြင့် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်သည် ရှန့်တိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံရေး မူဘောင်ကို သွေးတစ်စက်မှ မကျဘဲ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

နောက်ဆက်တွဲ မုယောင်နှင့် မေးခွန်း အဖြေ ကဏ္ဍတွင် ကျန်းပေရန် အရာအားလုံးကို သူမအား ရိုးရှင်းပြီး တည့်တည့်ကျသော ဘာသာစကားဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဖေကြီး အဲ မဟုတ်ဘူး အဖေက အဲ့လို တွေးနေခဲ့တာကိုး"

မုယောင် အသစ် ရရှိလာသော အသိပညာကို အရသာခံနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် နွေဦး လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အခု မင်း အားလုံးကို သင်ယူပြီးပြီဆိုတော့ မင်း ဘာ ထိုးထွင်းအမြင်တွေ ရရှိခဲ့လဲ"

"ထိုးထွင်းအမြင်တွေ ဟုတ်လား"

မုယောင် စဉ်းစား ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မလည်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ထိန်းညှိဖို့ လုံလောက်တဲ့ အာဏာကို နန်းတွင်းကို ပေးအပ်တာကို ထောက်ခံတယ်။ မဟုတ်ရင် ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဒေသ အတော်များများက အစိုးရ အမိန့်တွေနဲ့ လက်လှမ်းမမီဘဲ ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ"

အိုး

ကျန်းပေရန် မုယောင် ထိုကဲ့သို့သော ကောက်ချက်တစ်ခုကို သူမဘာသာသူ ချနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တော်တော်လေး အထင်ကြီးသွားသည်။

တုံးအသော ကောင်မလေး ပုံမှန်အားဖြင့် မည်မျှ ဥာဏ်မမီသည်ကို ထောက်ရှုလျှင် သူမ ထိုးထွင်းအမြင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ခြင်းသည်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်ပြီဖြစ်သည် ထိုမျှ ကျယ်ပြန့်သော ဗျူဟာမြောက် ရှုထောင့် ရှိသည့် တစ်ခုကို မဆိုထားနှင့်။

ကျန်းပေရန်၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ မုယောင် သူမ၏ မေးစေ့ကို ဂုဏ်ယူစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာ ခက်နေလို့လဲ ကျွန်မ ခရိုင်တွေ ပြည်နယ်တွေ အများကြီးကို သွားလည်ဖူးတယ်။ တချို့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတွေက တကယ်ပဲ သာမန်ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခ ဆင်းရဲကနေ ကယ်တင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖြောင့်မတ် ဆိုတဲ့ တံဆိပ်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို ခြံခတ်ကာ အုပ်စိုးမှု ကြေညာတဲ့ ဂိုဏ်းတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်။ အတွင်းက ပြည်သူတွေက သူတို့ရဲ့ ကျွန်တွေထက် ဘာမှ မပိုဘူး"

ဒါဆို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာကိုး ဒါကြောင့် သူ အဲ့လို ကောက်ချက် ချခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မရှိဘူးပဲ

အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် စာအုပ် အနည်းငယ်ကို မုယောင်၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

"ဒါဆို နောက် ဒါတွေကို သွားဖတ်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"

သူမ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို နားလည်ရန် ပိုမို နီးစပ်လာပြီဟု ခံစားရသဖြင့် မုယောင် စာအုပ်ပုံကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆွဲပိုက်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ ခုန်ပေါက် ထွက်ခွာသွားသည်။

အစိုးရ အမိန့်တော်များကို ချောမွေ့စွာနှင့် စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်နေသဖြင့် တစ်လတာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ထိုနေ့ ကျန်းပေရန် နံနက်ခင်း ညီလာခံအပြီး ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်ခါစမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ခဏတာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လက်နှစ်ဖက်ယှက် အရိုအသေပြုကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် သူ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"တွေ့တွေ့ချင်း ဘာလို့ ဒီလောက် တရားဝင်ဆန်နေရတာလဲ အခု နှစ်လ နီးပါး ရှိနေပြီ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနဲ့ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက ပြုပြင်စရာ လိုနေတုန်းပဲ"

ကျန်းပေရန် ရယ်ကျဲကျဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် နောက်တာပါပဲ ကျွန်တော် ဧကရာဇ်ရဲ့ လေထုနဲ့ ပြည့်လျှံနေရင်တောင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့အခါ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဂျူနီယာ ဖြစ်နေဦးမှာပါပဲ"

"အဲ့လို တွေးခေါ်ပုံက ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်တယ်"

ကျန်းပေရန် ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး ထိုအရာကို အလေးအနက်ထားရန် စီစဉ်မထားပေ။

ထိုအရာသည် တရားဝင် စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး နားလည်ကြသည်။

သူ ယင်ကျန်းဟုန်နောက်သို့ ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမထဲသို့ လိုက်ပါသွားသည်။

လမ်းတွင် ယင်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ငါ ခုလေးတင် ယောင်ယောင်ကို တွေ့ခဲ့တယ် မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်း သင်ကြားပေးထားတာပဲ"

"သခင်မလေးမုက မွေးရာပါ ထက်မြက်သူ ဖြစ်လို့ပါ ကျွန်တော် သူ့ကို အနည်းငယ် လမ်းညွှန်ပေးရုံလေးပါ"

"ဟားဟားဟား အခုထိ သိပ် နှိမ့်ချနေတုန်းပဲ သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သူ့အဖေက အသိဆုံးပဲ"

ထို့နောက် ယင်ကျန်းဟုန် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ငါ ဒီနေ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတချို့နဲ့ လာခဲ့တာ"

ကျန်းပေရန် "ဆွေးနွေးရန်" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူ နန်းတွင်းအပျိုတော်များနှင့် မိန်းမစိုးများကို လက်ဝှေ့ယမ်း လွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဆင်းကြတော့ ငါတို့ ဒီမှာ မင်းတို့ကို မလိုအပ်ဘူး"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"

အမှုထမ်းများ စနစ်တကျ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့၏ နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှာဖွေပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး ငါ မင်းကို ပြောပြမယ် သစ္စာဖောက်တွေကို ချေမှုန်းရတဲ့ ဒုက္ခက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ် သူတို့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ် အနှံ့ အရမ်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန့်ကျဲသွားကြတယ် ဒုတိယအနေနဲ့"

"ဘုန်း"

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမဆောင်၏ တံခါးများ ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ကွမ်းရှီအန်း လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာသည်။

"ယင်အိုကြီး ငါ သိသားပဲ မင်း ဒီကို ပြေးလာလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ မိတ်ဆွေငယ်လေးကျန်းနဲ့ အတူတူ စကားပြောကြဖို့ သဘောတူထားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား မင်း မင်းရဲ့ စကားကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ပြင်လိုက်ပြန်ပြီ"

ယင်ကျန်းဟုန် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းက ကျပန်း တရားထိုင်ခြင်းထဲ ဝင်သွားတာ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အပြစ်တင်နေရတာလဲ"

ကျန်းပေရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ယှက် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကွမ်းရှီအန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကြင်နာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း သိသားပဲ ငါ အဲ့ နန်းတွင်း စကားပြောတွေ အကုန်လုံးကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ် ငါ အချိန် ကုန်လွန်အောင် တရားထိုင်ခဲ့ရတာပေါ့ မိတ်ဆွေငယ်လေး ဒီမှာ ခုလေးတင် ညီလာခံကနေ ထွက်လာတာပဲ မင်း ငါ့ကို အတူ လိုက်ခေါ်ဖို့ မစောင့်နိုင်ခဲ့ဘူးလား"

"ငါ အဲ့လို လုပ်ဖို့ တာဝန် မရှိဘူး"

ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောရင်း သူ့ကိုယ်သူ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်။

ကွမ်းရှီအန်း ငြင်းခုံချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် သူ့အား လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ခုမှ ရောက်ခါစပဲ ရှိပါသေးတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး ကျွန်တော် မေးလို့ ရမလား ဘာ ကိစ္စရပ်က ဒီလောက် အရေးကြီးလို့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဒီနေ့ နန်းတော်ကို အတူတူ ကြွရောက်လာကြတာလဲ"

ခွက်ကို ယူလိုက်ရင်း ကွမ်းရှီအန်း ကျန်းပေရန်ကို ပြုံးလျက် အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ ဧကရာဇ် ဝတ်ရုံက မင်းနဲ့ လိုက်ဖက်သားပဲ ငါ မင်း အဲ့အတွက် ဖန်တီးခံထားရတာလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား ဒါနဲ့ ဒီ နှစ်လ ဘယ်လို ကုန်လွန်သွားလဲ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား"

"ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ကြားလိုက်ရသောအခါ ယင်ကျန်းဟုန် ချက်ချင်း သူ့ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်း အဘိုးကြီးရှေ့မှာ ပြောဆိုပုံ ပြောင်းလိုက်တာလဲ သူ မကြိုက်မှာ ကြောက်လို့လား စိတ်လျှော့ ငါ မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာပဲ မင်း ဘယ်သူ့ရှေ့မှာမဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငါဧကရာဇ် လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်"

ကွမ်းရှီအန်း သူ့ကို မျက်စောင်း ထိုးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေငယ်လေးကျန်းက သူ့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို သင့်တော်တဲ့ လေးစားမှု ပြနေတာပဲ အဲ့ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ထို့နောက် သူ ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့ ရှေ့မှာ ငါဧကရာဇ် လို့သာ ပြောလိုက် အဲ့ဒါ မင်းနဲ့ လိုက်ဖက်တယ် ယင်အိုကြီး ပြောတာ မှန်တယ် ငါတို့ နှစ်ယောက်ကြား မင်းကို ထောက်ပံ့ပေးနေတာ မင်း ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုဘူး"

နှစ်လ ကုန်လွန်သွားပြီ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ စကားပြောပုံက ယင်ကျန်းဟုန်နဲ့ ပိုပြီး တူလာလိုက်တာ လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရဖို့ မဝေးတော့ဘူးနဲ့တူတယ်

သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ပြီးနောက် ကွမ်းရှီအန်း သူ၏ ခွက်ကို ဘေးချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဘာလို့ လာခဲ့လဲလို့ မင်း မေးခဲ့တယ် ဟုတ်လား အမှန်တရားကတော့ ငါတို့ မင်းရဲ့ အတွေးအမြင်တွေကို လိုချင်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ရှိနေလို့ပဲ"

ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဗျူဟာမှူးအဖြစ် မြင်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယင်ကျန်းဟုန် နောက်တစ်ကြိမ် စကားစလိုက်သည်။

"ငါ ခုနက ဖော်ပြခဲ့သလိုပဲ ပုန်ကန်သူတွေကို ချေမှုန်းဖို့က မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြာလိမ့်မယ် အခု အကျပ်အတည်းက ဒီမှာပဲ အစောပိုင်းတုန်းက သူတို့ကို တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကနေ ထွက်ပြေးမသွားအောင် တားဆီးဖို့ ငါတို့ နယ်စပ်တွေမှာ ဂိုဏ်းနဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အများအပြားကို တပ်စွဲထားခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့ သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းလို့ မရဘူး ပြီးတော့ အဲ့ခေါင်းဆောင်တွေကို နယ်စပ်မှာ ထာဝရ ထားလို့လည်း မရဘူး မေးခွန်းက ငါတို့ သူတို့ကို ဆုတ်ခွာခိုင်းသင့်လား ဒါမှမဟုတ် အဲ့နေရာမှာ ဆက်ပြီး တပ်စွဲထားခိုင်းသင့်လား ဆိုတာပဲ အကယ်၍ ငါတို့ သူတို့ကို အဲ့နေရာမှာ ဆက်ပြီး ထားမယ်ဆိုရင်"

သူ စကား မဆုံးသော်လည်း ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များကို ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် နယ်စပ် အစောင့်များအဖြစ် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမှုထမ်းစေခြင်း သင် သူတို့ကို ဆက်လက် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်စေလိုပါက ဆုလာဘ်များ ခွဲဝေရန် အချိန် ကျရောက်သည့်အခါ သူတို့ ပိုကြီးသော ဝေစုကို မျှော်လင့်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် အကယ်၍ သင် သူတို့ကို ပိုပေးပါက အခြား တစ်စုံတစ်ဦး အနည်းငယ် ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုအရာသည် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ရုန်းကန်နေရသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

ကျန်းပေရန် မည်သို့ ပြန်လည် ဖြေကြားရမည်ကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု တစ် ကိစ္စရပ်တွင် ပါဝင် ပတ်သက်ခြင်း မပြုပါနှင့်။ ဆုလာဘ် စိမ်းပြာရောင်တိမ်တိုက် မိစ္ဆာကျမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု နှစ် နယ်စပ် တာဝန်ကျ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များကို ဆုတ်ခွာရန် အကြံပေးပါ။ ဆုလာဘ် နှလုံးသားကြေမွ လျှို့ဝှက်ကျမ်းလိပ် (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု သုံး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များကို နယ်စပ်များတွင် ဆက်လက် တပ်စွဲထားရန် အကြံပေးပါ။ ဆုလာဘ် ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် အပေါင်းတစ်]

ဟမ့် မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် ကျမ်းစာအုပ် ဟုတ်လား အဲ့ပုန်ကန်သူတွေကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်တာက တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်စေနိုင်လို့လား

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အံ့အားသင့်သွားသော ကျန်းပေရန် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ရွေးချယ်မှု သုံးကို ရွေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာ အဲ့ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေ နယ်စပ်တွေကို ဆက်လက် စောင့်ကြပ်သင့်ပါတယ်"

"အိုး"

ယင်ကျန်းဟုန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကရော"

"ကျွန်တော် လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့တာကို အခြေခံရရင် အဲ့ပုန်ကန်သူတွေ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ဦးအပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ အမုန်းတရားတွေ ပိုက်ထွေးထားကြပါတယ် အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကနေ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ ပြင်ပ အင်အားစုတွေကို စည်းရုံးပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ အစွမ်းရှိသမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မယ် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်လို ဒေသတစ်ခုအတွက် အားနည်းပြီး ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေချိန်မှာ အဲ့လို ကျူးကျော်မှုမျိုးက ကပ်ဘေးကို ဆိုလိုပါလိမ့်မယ်"

ကွမ်းရှီအန်း စဉ်းစားတွေးတောစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့လည်း အဲ့ဒါကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားခဲ့ကြပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ အခုချိန်မှာ ဘယ်လောက် အားနည်းနေလဲ ဆိုတာကို ထောက်ရင် သူတို့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖွေရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒါက ကျွန်တော်တို့ မတတ်နိုင်တဲ့ လောင်းကြေးတစ်ခုပါ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် အားအင် ကုန်ခမ်းနေပြီး အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံတွေက တိုက်ခိုက်ဖို့ ယားယံနေလောက်ပါပြီ"

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို သန့်ရှင်းစွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို လောလောဆယ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ဖွယ် ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ ပုန်ကန်သူတွေကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးပြီး ပြဿနာ ရှာခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်နယ်မြေအတွင်းမှာတောင် အိမ်ရှင်းလင်းဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူးလို့ မြင်သွားကြပြီး ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီလို့ ယူဆကြပါလိမ့်မယ် အဲ့ဒါက အတိုင်းအတာ အပြည့်အဝရှိတဲ့ ကျူးကျော်မှုဆီ ဦးတည်သွားနိုင်ပါတယ်"

ကြားလိုက်ရသောအခါ ကွမ်းရှီအန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယင်ကျန်းဟုန် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ ငါ အဲ့ရွေးချယ်မှုဘက်ကို အနည်းငယ် ယိမ်းနေပြီးသားပဲ အခု မင်း သဘောတူမှတော့ ဒါ မှန်ကန်ရမယ်"