မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ပညာ

လျှို့ဝှက်နားစွင့်ခန်းမသို့ ရောက်လုနီးပါးတွင် ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ သူ စားသောက်သည့်အခါ ထို ခက်ခဲ ရှုပ်ထွေးသော စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် မလိုအပ်မှတော့ ညီလာခံ တက်ရောက်သည့်အခါ စည်းမျဉ်းများကို ဘာလို့ လိုက်နာနေရဦးမည်နည်း။

သူ အရာရှိများ၏ အဆင့်အတန်းများကြား ကွာခြားချက်ကိုပင် အခုထိ မခွဲခြားတတ်သေးပေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် နန်းတွင်း ကိစ္စရပ်များမှာ ထိုမျှ စိတ်ဝင်စားဖွယ် မကောင်းလှဘဲ မှူးမတ်များမှာမူ ဗျူရိုကရေစီထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကူးခတ်နေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည် သူတို့ထဲတွင် မြေခွေးအိုကြီးများစွာ သေချာပေါက် ရှိနေမည်။

အကယ်၍ သူ စာအုပ်အတိုင်း လိုက်နာပါက သူ နှာခေါင်းအဖောက်ခံရမည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် ရိုးရှင်းစွာပင် ထုံးတမ်းစဉ်လာကို မလိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ မှူးမတ်များကို အံ့အားသင့်စရာ အနည်းငယ် ပေးလိုက်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ လုပ်ရင်း သူတို့၏ တကယ့် အရောင်အသွေးကိုပါ စမ်းသပ်လိုက်မည်။

အရာရှိများ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် နန်းဝတ်ရုံများဖြင့် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျပ်ဝပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော အမတ်ကြီးတစ်ဦး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၏ မှူးမတ်များ သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါသည်"

ကျန်သူများ လျင်မြန်စွာ သံပြိုင် ဝင်ရောက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၏ မှူးမတ်များ သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါသည်"

အရာရှိ တစ်ရာနီးပါးအားလုံး နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင် စနစ်တကျ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

တော်တော်လေး ခမ်းနားသည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော်လည်း အတွင်းမြို့တော်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် သာမန်ပြည်သူမှ ဖြတ်သန်း၍ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ လက်ထဲမှ စွန်ပလွံကိတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ထကြ မင်းတို့အားလုံး ငါကိုယ်တော် မနက်ခင်း ညီလာခံ မတက်တာကို မင်းတို့ ဒီလောက် မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ မြင်ရတာ တကယ်ပဲ စိတ်နှလုံး နွေးထွေးစေတယ်"

စကားလုံးများ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည့် ခဏမှာပင် လျှို့ဝှက်စွာ ပျက်ကွက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော လူငယ် မှူးမတ် အနည်းငယ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သူတို့ ဘောင်းဘီထဲတွင် သေးပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တုန်ယင်နေကြပြီး မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်ကြတော့ပေ။

"ထကြ"

ကျန်းပေရန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် တတိယအကြိမ် ပြောရဦးမှာလား"

သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကိတ်မုန့် အပြည့် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အသံထဲမှ အာဏာကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနိုင်သည်။

မှူးမတ်များ လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်၊ သူတို့၏ အောက်ပိုင်း ဝတ်ရုံများ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသူများပင် ဒူးထောက်မနေရဲကြပေ သူတို့ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များကြားမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မတ်မတ် ရပ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်၊ စွန်ပလွံကိတ်၏ နောက်ဆုံး အပိုင်းအစကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို အစအနများ ကင်းစင်အောင် ပုတ်ခါလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဒီအပြင်မှာ ပို သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ် လျှို့ဝှက်နားစွင့်ခန်းမထဲမှာ ထိုင်နေရတာ ငါကိုယ်တော်ကို အသက်ရှူ ကျပ်လောက်တယ် စကားတောင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်ဘူး"

အရာရှိများ စိတ်ထဲမှ ဧကရာဇ်၏ အဆောင်အယောင်ကို ဂရုမစိုက်မှုကို မနှစ်သက်ကြသော်လည်း ဧကရာဇ်သစ်များ မကြာခဏ သူတို့၏ နန်းစံကာလကို မီးတောက်များဖြင့် စတင်လေ့ရှိပြီး ဤမျှ မရင်းနှီးသော တစ်ဦးနှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

မှူးမတ်များအနေဖြင့် သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှမှာ သည်းခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ငါကိုယ်တော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောမယ်"

ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမတိုင်ခင် ငါကိုယ်တော် နန်းတွင်း ကိစ္စတွေမှာ တစ်ခါမှ မပါဝင်ခဲ့ဖူးဘူး မင်းတို့အားလုံး အချက်ကို သီးသန့် အကျယ်တဝင့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီးလောက်ပြီလို့ ငါကိုယ်တော် ထင်တယ် မဟုတ်လား"

"မှူးမတ်များ မဝံ့ရဲပါဘူး"

အရာရှိများ နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"ထကြ"

ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် မင်းတို့နဲ့ ခန်းမအပြင်ဘက်မှာ စကားပြောဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာက မင်းတို့ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အနားမှာ အရမ်း တောင့်တင်းမနေစေချင်လို့ပဲ ငါကိုယ်တော်က မင်းတို့ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ဖို့ ရိုးသားပြီး ပွင့်လင်းတဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို လိုချင်တယ်"

မှူးမတ်အားလုံး နောက်တစ်ကြိမ် မတ်တပ်ရပ်ပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန် ခရမ်းရောင် အရာရှိ ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမတ်ကြီးတစ်ဦးထံသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် မှတ်မိသလောက် မနေ့က မင်းရဲ့ အသနားခံလွှာကို အစောဆုံး တင်သွင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

အမတ်ကြီး လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် အမှန်ပင် ကျွန်တော်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်"

"မင်း ဘာ ရာထူး ထမ်းဆောင်သလဲ"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်းမှာ လုပ်ငန်းဝန်ကြီး ရှီရှင်းအန်း ဖြစ်ပါတယ်"

"မင်း ဘာတွေကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲသလဲ"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်းက အင်ပါယာရဲ့ ရေလုပ်ငန်း မြို့ပြတည်ဆောက်ရေး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခြေခံအဆောက်အဦး နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်း ကိစ္စရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲပါတယ်"

"မင်း မနေ့က ပြောခဲ့တဲ့ အရှေ့တိုက် ပြည်နယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စရော အသနားခံလွှာ ရေးဆွဲပြီးပြီလား"

ရှီရှင်းအန်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်ပြီး သွင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

"အဲ့ဒါတွေ အကုန် မလိုဘူး ငါကိုယ်တော်ဆီ တိုက်ရိုက် ပေး"

ရှီရှင်းအန်း တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။

သူ အသနားခံလွှာကို သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။

အသနားခံလွှာကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

ဒါ ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာမျိုးလဲ

အရှည်အားဖြင့် ရှည်လျားပုံရသော်လည်း အသနားခံလွှာ၏ ပထမပိုင်းသည် ဧကရာဇ်ထံ လိပ်မူထားသော အနုပညာဆန်ပြီး အသုံးမဝင်သော ချီးကျူးစကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သို့သော် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ရေးသားထားသည်ကို နားလည်သွားသည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည် သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် လူလုပ် ဒုက္ခများမှာ အရှင်မင်းကြီးနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကျိုးနွံသော အရာရှိ၏ အရည်အချင်း မပြည့်ဝမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလွန် ဗျူရိုကရေစီဆန်သည်။

နိဒါန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ၏ စိတ်တိုဒေါသထွက်မှုကို ချိုးနှိမ်ကာ ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

သေစမ်းပါပဲ ကြီးမားတဲ့ စီမံကိန်းကြီးပဲ သူက တောင်မှ မြောက်သို့ ရေလွှဲပြောင်းခြင်းကို အဆိုပြုနေတာလား

ရှုပ်ထွေးသော အရေးအသား ရှိလင့်ကစား ကျန်းပေရန် အဓိက အဆိုပြုချက်ကို လုံလောက်အောင် ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝန်ကြီးတွင် ရည်မှန်းချက် ရှိကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည်။

ကျန်းပေရန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံး ရှေးဟောင်း ရေလွှဲပြောင်းခြင်း စီမံကိန်းမှာ ဆွေဧကရာဇ် ယန်က မဟာ တူးမြောင်း တူးဖော်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို တစ်ကြိမ်တည်းသော ကြိုးပမ်းမှုအပြီးတွင် ဆွေမင်းဆက်သည် အခြေခံအားဖြင့် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီး ထို့နောက် ထန်မင်းဆက်က ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။

အသနားခံလွှာကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ရှီရှင်းအန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ မိုးခေါင်ရေရှားမှုကို ကိုင်တွယ်တဲ့ နည်းလမ်းလား"

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

ရှီရှင်းအန်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"နည်းလမ်းက ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းမှ လာပါတယ် ပေါင်းစပ်ပြီး"

"မဆင်မခြင်ပဲ"

ကျန်းပေရန် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်၏ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော ရှီရှင်းအန်း ဒူးထောက်ကျသွားသည်။

ဧကရာဇ်၏ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသော ဩဇာအရှိန်အဝါက အခြား မှူးမတ်များကိုလည်း ဒူးထောက်ကျသွားစေသည်။ အားလုံး စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်တကြီး တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ ဝန်ကြီးရှီက ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို အကဲခတ်ရာမှာ အမြဲ အတော်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလား သူ ဘာတွေ ရေးလိုက်လို့ ဒီလောက် အမျက်တော် ရှရတာလဲ"

"သူ့အသနားခံလွှာထဲမှာ ဘာတွေ ပါလို့ အရှင်မင်းကြီး ဒီလောက် ဒေါသထွက်သွားရတာလဲ"

"ဒါ မကောင်းဘူး ဧကရာဇ်က မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ နူးညံ့ပုံရပေမဲ့ ဘယ်လို သာမန်လူမျိုးက အဲ့လောက် ဖိအားမျိုး ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာလဲ ငါတို့အားလုံး မုန်တိုင်းထဲမှာ ပါသွားနိုင်တယ်"

ကျန်းပေရန် အသနားခံလွှာကို ပစ်လိုက်ရာ ရှီရှင်းအန်း၏ အနက်ရောင် ရုံးသုံး ဦးထုပ်ထိပ်ပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျသွားသည်။

"မင်း ခေါင်းမော့"

ရှီရှင်းအန်း အမိန့်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လိုက်နာလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

"မင်း ငါကိုယ်တော်ကို စမ်းသပ်နေတာလား"

ကျန်းပေရန် မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး"

"မင်း မဝံ့ရဲဘူး ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန် ဟားတိုက်လိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် ပြောတာ မင်း တော်တော် ဝံ့ရဲတယ်လို့ပဲ အဲ့လို အစီအစဉ်မျိုးက လူအင်အားနဲ့ သယံဇာတ ဘယ်လောက်တောင် ကုန်ကျမလဲဆိုတာ မင်း သိရော သိရဲ့လား"

"ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို တူးဖော်ရာမှာ ကူညီဖို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အစီအစဉ်က"

"အိုး"

ကျန်းပေရန် စကားလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲငင်လိုက်သည်။

"တော်လိုက်တာ ရှီရှင်းအန်း အသနားခံလွှာနဲ့ ပထမဆုံး မင်းက မိုးခေါင်ရေရှားမှု ထိန်းချုပ်ရေးနဲ့ ရေလုပ်ငန်းအပေါ် ငါကိုယ်တော်ရဲ့ နားလည်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် ဒုတိယအနေနဲ့ မင်းက ငါကိုယ်တော် ပြည်သူတွေကို ကူညီဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေကို စည်းရုံးနိုင် မနိုင် စမ်းသပ်ချင်ခဲ့တယ် ငါကိုယ်တော် ပြောတာ မှန်သလား"

ဧကရာဇ်၏ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း အရင်က အရောင်မှိန်နေခဲ့သော ရှီရှင်းအန်း၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်း လောက်အောင် ပညာရှိပါပေတယ် ဒီ ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း သေဒဏ် သောင်းချီ ထိုက်တန်ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို တောင်းခံပါတယ်"

သို့သော် ကျန်းပေရန် တိုတောင်းသော ရယ်သံတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထလော့"

"အမှုထမ်းကို အပြစ်ပေးတော်မူပါ"

ရှီရှင်းအန်း ဒူးထောက်လျက်သား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း အပြစ်ပေးခံရ မခံရ ဆိုတာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ အခု ငါကိုယ်တော် မင်းကို ထစေချင်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

ရှီရှင်းအန်း မတ်တပ်ရပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စွန့်ပစ်ထားသော အသနားခံလွှာကို ကောက်ယူရန် အနည်းငယ် ကုန်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားရန် မပြုမီမှာပင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ မိန်းမစိုး နှစ်ဦး ခွေးရူးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။

အသနားခံလွှာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သူက ၎င်းကို ဖုန်ခါလိုက်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ဆက်သလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

"အင်း"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ယူလိုက်သည်။

"ဝန်ကြီးရှီ မင်း သတ္တိ ရှိသားပဲ မင်း ဒီလောက် သတ္တိကောင်းမှတော့ အသနားခံလွှာကို တင်သွင်းရာမှာ မင်းရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ပြောရဲတဲ့ သတ္တိရော ရှိရဲ့လား"

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှီရှင်းအန်း ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး သုံးသပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျပါပဲ"

"ပြီးတော့ ငါကိုယ်တော်သာ အတည်ပြုခဲ့မယ်ဆိုရင်ရော"

"ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးက မောက်မာတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ အရည်အချင်း မရှိတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှန့်တိုင်းပြည် ပျက်စီးမှာပါပဲ"

"သိပ်ကောင်းတဲ့ သတ္တိပဲ ငါကိုယ်တော် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေက မင်းရဲ့ သတ္တိနဲ့ ကိုက်ညီလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ် ရှီရှင်းအန်း အမိန့်တော်ကို နာခံလော့"

"ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်း နာခံပါတယ်"

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို မနက်ဖြန် အရောက် အသနားခံလွှာကို ပြန်လည် ရေးသားဖို့ အမိန့်ပေးတယ် မင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်သစ်က အရှေ့တိုက် ပြည်နယ်က မိုးခေါင်ရေရှားမှုကို တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တော် ပြစ်မှုကို လျစ်လျူရှုမယ် မဟုတ်ရင်တော့ မင်း အရှင်သခင်ကို လှည့်ဖြားမှုနဲ့ စွဲချက်တင်ခံရလိမ့်မယ်"

"အမှုထမ်း နာခံပါတယ် ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်နေဆဲ မှူးမတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ အောက်မှာ ရှိနေကြသေးတာလဲ ထကြ"

လူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"ဝန်ကြီးရှီ လုပ်ခဲ့သလို ငါကိုယ်တော်ကို စမ်းသပ်ချင်တဲ့ တခြား တစ်ယောက်ယောက် ရှိသေးလား"

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

အသက်ရှူသံ တစ်ချက်မျှပင် မကြားရပေ။

ဘယ်သူမှ တံတွေး မျိုချရဲခြင်းပင် မရှိပေ။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အားလုံး အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေကြသည် ဝန်ကြီးရှီသည် အရင်ကလိုပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အာဏာကို စိန်ခေါ်ရဲသော ရှီရှင်းအန်းလို လူမျိုးအတွက် ကျန်းပေရန် အမှန်တကယ် လေးစား အထင်ကြီးမိသည် သူ တကယ် အရည်အချင်း ရှိလျှင်ပေါ့။

သို့သော် သူ ပြောနိုင်သလောက်တော့ နန်းတွင်းရှိ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများအားလုံးထဲတွင် တစ်ယောက်သာ ထိုကဲ့သို့သော ရဲရင့်မှုကို ပြသရဲသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ချရင်း ကျန်းပေရန် လူငယ် အရာရှိတစ်ဦးထံသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာ ရာထူး ထမ်းဆောင်သလဲ"

လူငယ်လေး သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ ဧကရာဇ်ကို လုံးဝ အကဲမခတ်နိုင်ပေ။

ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ပျက်စီးခြင်း၏ ခိုင်မာသော နိမိတ်တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုးတက်လာသည်။

သို့သော် ကြောက်ရွံ့နေလင့်ကစား သူ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျိုးနွံတဲ့ အမှုထမ်းမှာ ဧည့်သည်ရေးရာ ဌာနမှ ကျူယုံစစ် ဖြစ်ပါတယ်"

"မင်းရဲ့ တာဝန်တွေက ဘာတွေလဲ"

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် အမှုထမ်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီး လက်အောက်တွင် ရှိပြီး ပူဇော်ပသခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် သူ့ကို လေ့လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"စောစောက ငါကိုယ်တော် ကြားတာ မင်းက ငါကိုယ်တော် အပန်းဖြေမယ်ဆိုရင် မင်းလည်း လိုက်ပြီး အဲ့လိုပဲ လုပ်မယ်လို့ ပြောတယ်ဆို ပြောစမ်းပါဦး ဝန်ကြီးကျူက ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ရဲ့ အားလပ်ချိန်ကို ဘယ်လို ကုန်ဆုံးသလဲ"

ကျူယုံစစ်၏ တုန်ယင်နေပြီးသား ခြေထောက်များ လုံးဝ အားပျော့သွားပြီး သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် ကျသွားကာ ဦးချလိုက်သည်။

"အမှုထမ်း သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါတယ် အမှုထမ်း သေဒဏ် ထိုက်တန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို တောင်းခံပါတယ်"

"ငါကိုယ်တော်ကို ဖြေစမ်း မင်း ပူဇော်ပသပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခုကို ကြီးမှူး ကျင်းပဖူးသလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး နွေဦး လယ်ထွန်မင်္ဂလာ ပွဲတော်ကို စီစဉ်ခဲ့ပြီး မိဖုရားအတွက် ပိုးမွေးမြူရေး ပွဲတော်ကိုလည်း စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်"

"နွေဦး လယ်ထွန်မင်္ဂလာ ပွဲတော်အတွက် ဘာတွေ လိုအပ်သလဲ"

"လို လိုအပ်တာက"

ကျူယုံစစ် ကြောင်သွားသည်။

သူ ရာထူးကို ထောက်ခံချက်ဖြင့်သာ ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် အလုပ်မရှိဘဲ လစာရသည့် ရာထူးသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက တကယ့် တာဝန်များကို ကိုင်တွယ်ကြပြီး သူ လုပ်ရသည်မှာ အသွင်အပြင်အတွက် ပေါ်လာရုံသာ ဖြစ်သည်။

သူ အသေးစိတ်ကို ဘယ်လို သိနိုင်မည်နည်း။

"အမှုထမ်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ခဏတာ မမှတ်မိနိုင် ဖြစ်နေပါတယ်"

"မင်း မမှတ်မိဘူး ဟုတ်လား ကောင်းပြီ ပြဿနာ မရှိဘူး ငါကိုယ်တော် မင်းကို မှတ်မိဖို့ အချိန် ပေးမယ် ငါကိုယ်တော်ကို အမှုထမ်းလော့"

"ကျိုးနွံတဲ့ ကျွန် အသင့်ရှိပါတယ်"

မိန်းမစိုး ဝမ်ရှို့ကွေး ရှေ့ထွက်လာသည်။

"ကြိမ်ဒဏ် အချက် ငါးဆယ် ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ဘေးနားမှာပဲ"

ကျန်းပေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ကျူယုံစစ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်အချိန် မှတ်မိလဲ အဲ့အချိန်မှာ သူတို့ ရပ်လို့ ရတယ်"

"ကရုဏာ ထားတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး ကရုဏာ ထားတော်မူပါ"

ကျူယုံစစ် ကြမ်းပြင် ချိုင့်ဝင်သွားလောက်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဦးချနေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အရာရှိတစ်ဦးထံသို့ ရိုးရှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

"အား" "အား"

"ကရုဏာ ထားတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး ကရုဏာ ထားတော်မူပါ"

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး အခုကစပြီး ကြိုးစားပမ်းစား စာဖတ်ပြီး လေ့လာပါ့မယ် အား"

သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံများ အလယ်တွင် ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေသော နန်းတွင်း အရာရှိ အများစု ချွေးများ ရွှဲနစ်နေကြသည်။

ကျန်းပေရန် ချဉ်းကပ်သွားသော မည်သည့် အရာရှိမဆို သေခြင်းတရားကို မျက်နှာချင်းဆိုင် စိုက်ကြည့်နေရသလိုမျိုး မျက်နှာများဖြင့် ခြေထောက်များ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တုန်ယင်နေကြသည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားကြ"

နောက်ထပ် လူငယ် အရာရှိတစ်ဦး ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

မနေ့က သူ လူငယ် အရာရှိများသည် နန်းတွင်း၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သံသယ ဝင်ခဲ့သော်လည်း သူ မျှော်လင့်ချက် အစအနလေးတစ်ခု ထားရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယင်ကျန်းဟုန်က တစ်ချိန်က တိန့်ဘိုတွင် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု မေးခွန်း အနည်းငယ် မေးပြီးနောက်တွင် လူငယ်များသည် ကောက်ရိုးထိုးထားသော အိတ်များသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသွားသည်။

သူတို့ ဘာမှ မသိကြဘဲ နန်းတွင်း အရာရှိများအဖြစ် မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဧည့်သည်ရေးရာမှ ကျူ သတိလစ်သွားပါပြီ"

ဝမ်ရှို့ကွေး အစီရင်ခံရန် ရောက်လာသည်။

"သူ သေပြီလား"

"အသက်ရှူသံ ကျန်ပါသေးတယ်"

"ဒါဆို သူ့ကို ရေပက် နိုးပြီး ဆက်လုပ်ကြ"

မိန်းမစိုးများနှင့် မှူးမတ်များ အပါအဝင် လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး"

ဝမ်ရှို့ကွေး ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

အော်ဟစ်သံများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ဘဲ ကျန်းပေရန် သူ၏ ပထမဆုံး နန်းတွင်းညီလာခံကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားသည်။

နေ့လယ်နီးပါး ရောက်သောအခါ၊ ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် သတိလစ်လုနီးပါး လဲလျောင်းနေသော ကျန်ရှိနေသည့် လူငယ် အရာရှိ အနည်းငယ်နှင့် သူတို့၏ ဘေးရှိ သွေးစွန်းနေသော ကြိမ်လုံးများကို မြင်တွေ့ပြီးမှ သူ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ရပ်"

ကျန်းပေရန်၏ အသံ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပြစ်ပေးသူများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သူ အခုထိ မေးခွန်း မမေးရသေးသော အရာရှိများပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် အလယ်သို့ ပြန်လာကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပါပဲ ငါကိုယ်တော် နန်းတွင်းပေါ်မှာ မသိနားမလည်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ လူတွေကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မမြင်ချင်ဘူး မင်းတို့အားလုံး ဒါကို ကောင်းကောင်း မှတ်ထားကြလိမ့်မယ်လို့ ငါကိုယ်တော် မျှော်လင့်တယ်"

ထို့နောက် သူ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ မိန်းမစိုးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"နန်းတော်ကို ပြန်ကြမယ်"

မိန်းမစိုး၏ စူးရှသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လမ်းဖယ်ကြ ဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ပြန်လည် ကြွချီတော်မူပြီ"

ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ အရာရှိ အများအပြား နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေ ကျသွားကြသည်။

သို့သော် မတ်တပ်ရပ် ကျန်ရစ်သူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှုများ ရှိနေကြသည်။ အော်ဟစ်သံများ ဤမျှ ချိုမြိန်သည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့် ဖလှယ်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောကြပေ။

သူတို့ ယခု အမှုထမ်းနေရသည်မှာ စိတ်နေစိတ်ထား မတည်ငြိမ်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘေးတွင် ကြာကြာ နေလေလေ အကဲခတ်ရန် ပိုခက်လေ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ယခု သိရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ တစ်စက္ကန့်တွင် "သင် ငါ့ကို နားလည်ပါသည် သစ္စာရှိသော လက်အောက်ခံ" ဟု ပြောနိုင်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သင့်ကို သေမင်း ထောင်ချောက်များထဲသို့ ပစ်ချနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် အကောင်းဆုံး ဗျူဟာမှာ စကားနည်းနည်း ပြောပြီး အလုပ်များများ လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

စကားလုံးများဖြင့် ဘယ်တော့မှ မမြှောက်ပင့်ပါနှင့်။

နန်းတော်သို့ ပြန်လမ်းတွင် ကျန်းပေရန်၏ နောက်မှ လျှောက်လှမ်းနေသော အမျိုးသမီး အရာရှိ မုယောင်တွင် တောက်ပသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သူ့ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

သူမ၏ ကလေးဘဝကတည်းက သူမ အကျင့်ပျက် ဗျူရိုကရေစီနှင့် တန်ဖိုးမဲ့ အရာရှိများကို မုန်းတီးခဲ့သည် နိုင်ငံတော်ကို ဒုက္ခများစွာ ယူဆောင်လာခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

ယခု ကျန်းပေရန် ထိုအရာရှိများကို ဆွဲထုတ်ပြီး တစ်ဦးချင်းစီကို ကောင်းကောင်း ရိုက်နှက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံတိုင်းက သူမ၏ နှလုံးသားကို သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချစေသည်။

သူမ ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်သော စိတ်သက်သာရာရသည့် ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းပေရန် မည်သို့သော အင်ပါယာမျိုး တည်ဆောက်ရန် မျှော်လင့်နေမှန်း သူမ အခုထိ မသိသေးသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လိုကြောင်း သူမ သိသည်။

ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမ အတွင်းတွင် ကျန်းပေရန် လှည့်ပြီး မုယောင်ကို မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါကိုယ်တော်ကို တောက်လျှောက် စိုက်ကြည့်နေတာပဲ မင်း ပြောချင်တာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"ဘယ်သူ ဘယ်သူ နင့်ကို စိုက်ကြည့်နေလို့လဲ"

မုယောင် သူမ၏ ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။

"အိုး မင်း မဟုတ်ရင် ထားလိုက်ပါတော့"

ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် နေရာယူလိုက်ပြီး မနေ့က မပြီးသေးသော "ဂန္ထဝင် ဆွေးနွေးချက်များ" စာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး မုယောင် သူ၏ ကျောနောက်ကွယ်တွင် သူ့ကို ရုပ်ပြောင် လုပ်ပြလိုက်သည်။

ငါ သူ့ကို သဘောကျတာ ဘာညာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့အရာရှိတွေ အပြစ်ပေးခံရတာ မြင်ရလို့ ငါ ပျော်သွားတာ သက်သက်ပဲ။ ဟမ့်

"အရှင်မင်းကြီး"

မုယောင် စာဖတ်ရန် အခြေချနေစဉ်မှာပင် ဝမ်ရှို့ကွေး ကျန်းပေရန်၏ စားပွဲရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

"နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ရန် အချိန် ကျရောက်ပါပြီ"

"ငါကိုယ်တော် မဆာဘူး"

ဝမ်ရှို့ကွေး သူ့ကို တိုက်တွန်းရန် ကြိုးစားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ဧကရာဇ်၏ နံနက်ခင်း ကြေညာချက် "ငါ့စကားက စည်းမျဉ်းပဲ" ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်ပြီး အသားကွဲသည်အထိ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသော ဝန်ကြီးများကို အမှတ်ရကာ ပိုကောင်းအောင် တွေးလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။

ဝမ်ရှို့ကွေး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှို့ကွေး"

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး အသင့်ရှိပါတယ်"

"အရင် ဧကရာဇ်မှာ နန်းတွင်းဆရာကြီး ရှိခဲ့သလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး ရှိခဲ့ပါတယ်"

ဝမ်ရှို့ကွေး အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွား သူ့ကို ငါကိုယ်တော်အတွက် ဆင့်ခေါ်ခဲ့"

"အရှင်မင်းကြီး အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ"