ရက်စက်မှ ယောက်ျား

ပြဿနာရှာသူများသည် ဆိုင်ဝန်ထမ်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း မတားဆီးကြပေ။ သူတို့ လာရောက် ရန်ပြုခြင်းမှာ "ကျင့်ခွိုက်" ၏ ပိုင်ရှင်ကို တွေ့ဆုံရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ ဆိုင်ဝန်ထမ်းအား ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို သွားရောက် အကြောင်းကြားခိုင်းခြင်းမှာ အနေတော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အဒေါ်ဝမ်နှင့် လီကျွမ်းတို့သည် ပြဿနာရှာသူများအား ချိုသာသောလေသံသာဖြင့် နှစ်သိမ့်နေကြပြီး သူဌေး မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်းသာ ပြောကြားလိုက်၏။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချင်းရှီမြို့မှ သရေစာဆိုင်နှစ်ဆိုင်ကို ကျောက်ရှန်းရှန်းအား လွှဲပြောင်းပေးပြီးသည့်အချိန်မှစ၍ ဤသရေစာဆိုင်နှစ်ဆိုင်၏ ကိစ္စများကို လုံးဝနီးပါး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ကျောက်ရှန်းရှန်းမှာမူ ယခင်ကပင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စီစဉ်မှုအောက်တွင် ဤသို့သော အန္တရာယ်ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး အစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ရန်ပြုခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို "ကျင့်ခွိုက်" သည် မကြောက်ပေ။ ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားရောက် အကူအညီတောင်းရုံသာ ဖြစ်သည်။

လီကျွမ်းဇီရှိသော ဆိပ်ကမ်းဆိုင်သည် အလျင်မြန်ဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့၏။ မကြာမီ ဖန်ထန်သည် လူခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်ရှိလာသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တံခါးဝင်သည်နှင့် လက်ပါလေတော့သည်။ ပြဿနာရှာရန် ရောက်လာသူအချို့ကို တိုက်ရိုက်ပင် အသနားခံ တောင်းပန်သည်အထိ ရိုက်နှက်လေတော့သည်။

"ထွီ။" ဖန်ထန်သည် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လူမိုက် အမာရွတ်ကျိုးအား ဖိချုပ်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တံတွေးတစ်ချက် ထွေးလိုက်၏။ "စုံစမ်းတောင် မစုံစမ်းဘဲ သခင်ကြီးလီရဲ့ နေရာမှာ လာရမ်းကားရဲတယ်။ အသက်ရှည်လွန်းနေလို့လား။"

"ဝူးဝူး… သခင်လေး အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ သခင်လေး အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်တော်ကလည်း အမိန့်အရ လာလုပ်ရတာပါ၊ ဒီ 'ကျင့်ခွိုက်' က သခင်ကြီးလီ ဖွင့်ထားမှန်း မသိလို့ပါ" ဟု အမာရွတ်ကျိုးသည် အလျင်အမြန် အသနားခံလေသည်။ "ဒီနေရာက သခင်ကြီးလီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုမှန်းသာ သိခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သတ္တိဆယ်ဆ ပေးရင်တောင် ကျွန်တော် လူခေါ်ပြီး ပြဿနာလာရှာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" အမာရွတ်ကျိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တံတွေးများ ရှိနေသော်လည်း သုတ်ပင်မသုတ်ရဲဘဲ အလွန် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်နေ၏။

ဖန်ထန်မှာမူ ကြည့်ရင်း စက်ဆုပ်ရွံရှာသွား၏။ သူသည် အမာရွတ်ကျိုး၏ လည်ပင်းကို ခြေဖြင့် တစ်ချက်ကန်လိုက်ပြီး လူကို မြေကြီးပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်သည်။ "အမိန့်အရ လာလုပ်ရတာ ဟုတ်လား။ ဘယ်သူ့အမိန့်အရလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။

"အ… အမိန့်…" ထိုသူသည် ထစ်ငေါ့နေပြီး မပြောရဲပေ။ ဖန်ထန်သည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ရှေ့သို့တိုးကာ ထိုသူအား ခြေဖြင့် တစ်ချက်ကန်လိုက်၏။ "ပြောမလား မပြောဘူးလား။" ပြောရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ဒုတိယတစ်ချက် ကန်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် နာကျင်သွားပြီး အလျင်အမြန် အသနားခံလေသည်။ "အမလေး။ အမလေး၊ သခင်လေး အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ သခင်လေး အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်၊ ပြောပါ့မယ်။" သူ၏ပါးစပ်မှ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ထန်သည် မရပ်တန့်ဘဲ နောက်ထပ် နှစ်ချက်ကန်ပြီးမှ ခြေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ "ခွေးကောင်။ စောစောကတည်းက မပြောဘူး။ ဟမ့်။" သူ၏ပါးစပ်မှလည်း တီးတိုးရေရွတ်နေ၏။ သူ့ ရှန်းရှန်း အုပ်ချုပ်နေသောဆိုင်တွင် လာရောက်ရမ်းကားရဲသည်၊ အရိုက်ခံချင်နေသည်။

"သခင်လေးလျိုပါ၊ သခင်လေးလျိုက ကျွန်တော်တို့ကို လာခိုင်းတာပါ" ဖန်ထန်၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကြည့်ကို ကြည့်ရင်း အမာရွတ်ကျိုးသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ဖန်ထန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ "ဘယ် သခင်လေးလျိုလဲ" ဟု မေးလိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဘယ်လို အလေအလွင့်တွေက သူတို့သခင်မလေးကို ပြဿနာလာရှာရဲတာလဲ။

"လျို… လျိုအိမ်တော်က သခင်လေးလျိုပါ၊ ချင်းရှီမြို့ အရှေ့မြို့ရိုးက လျိုအိမ်တော်ပါ" ဟု ထိုသူသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ ဖန်ထန်၏ ဦးနှောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မည်သူဖြစ်သည်ကို သိရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခြေထောက်တွင် အားအနည်းငယ် ထပ်ထည့်ပြီး အမာရွတ်ကျိုးအား ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။ "သွားတော့" ဟု စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာ ပြောလိုက်၏။

အမာရွတ်ကျိုး၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့သည် အလျင်အမြန် ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြ၏။ မြေကြီးပေါ်တွင် "အမလေး" ဟု နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ကို ထူမပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဟိုင်ကန်းသည် ကိုယ်တိုင်လူခေါ်၍ ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ "ကျင့်ခွိုက်" သရေစာဆိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူသည်လည်း ပြဿနာကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းပြီးစီးခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် အဒေါ်ဝမ်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီ လျိုအိမ်တော်(သာ့ရှီရွာ)ထဲ၌ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် "ကျင့်ခွိုက်" သို့ သွားရောက် ပြဿနာရှာသူများ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို သိရှိသွားလေသည်။

ဤလျိုအိမ်တော်ကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားနေရစဉ်မှာပင် လီရှောင် ရှင်းပြလိုက်သောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သတိရသွားသည်၊ လင်းလန်ဟွာ ကံကောင်းစေရန် သွားရောက်လက်ထပ်ခဲ့သော ထိုလျိုအိမ်တော် ဖြစ်နေသည်။ မနေ့က လင်းလန်ဟွာ လင်းအဘွားကြီးကို ခေါ်ဆောင်၍ လျိုအိမ်တော်ရှေ့တွင် လာရောက်ရမ်းကားခဲ့သည့်ကိစ္စကို သတိရသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်မှောင်တွန့်ချိုးသွား၏။

သူမသည် သူ့အား ရှင်းလင်းရန် အချိန်မရသေးမီမှာပင် သူက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြဿနာရှာပြန်ပြီလား။

"သခင်မ၊ ဒါမှမဟုတ်…" အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် ရှေ့သို့တိုးပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား "လည်လှီး" သည့်အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်၏။ ဟုတ်သည်၊ အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လျိုအိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အချိန်မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့ထက်ပင် စောသေး၏။

ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် အနားမနေခဲ့ပေ။ သူသည် ခြံများမှ ကိစ္စများနှင့် ချီဝူတပ်ကို ကြားဖြတ်ကြိုဆိုမည့်ကိစ္စများကို အဆက်မပြတ် စီစဉ်နေခဲ့၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး" ဟု သူမသည် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။ "အန်းယန်ဝမ်ရယ်က ကျွန်မတို့ကို ယုံကြည်ပေမဲ့ ကျွန်မတို့အပေါ်မှာ သတိထားစိတ် ရှိနေတုန်းပဲ။ အခုအချိန်က သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ လူသတ်မီးရှို့တဲ့ကိစ္စတွေ လုပ်ဆောင်ဖို့ မသင့်တော်သေးဘူး" သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့အတွက် သံသယများကိုသာ ဆွဲဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဟု အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။ သူသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပြောဆိုချက်ကို သဘောတူလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်မပြေပေမဲ့ အဆင်ပြေတဲ့လူတော့ ရှိမှာပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောရင်း မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"သခင်မမှာ ဘာစိတ်ကူးရှိလို့လဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်ထိန်းဖန်း၏ ကိုယ်သည် အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။ ပိုမို၍ ထိတွေ့ဆက်ဆံလေလေ၊ သူသည် သခင်မ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်ပုံကို ပိုမို၍ တွေ့ရှိလေလေပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ သခင်လေးလျိုက ဦးနှောက်မကောင်းတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့လူက လုပ်တဲ့ မိုက်မဲတဲ့ကိစ္စတွေက ဒီတစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်လားက်ဘူး။ ညီအစ်ကိုတွေကို သွားစုံစမ်းခိုင်းလိုက်၊ အဖြေရရင် ကျွန်မကို ပြန်လာပြော"

တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ။ လင်းလန်ဟွာကိုလည်း လူစီစဉ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်။" လင်းလန်ဟွာ ထိုစဉ်က ကံကောင်းစေရန် လက်ထပ်ခဲ့သည့်သူမှာ သူဌေးကြီးလျို ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် သူမသည် သခင်လေးလျိုအား လှုံ့ဆော်၍ မိမိအား ပြဿနာရှာရန် လာစေနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းလှ၏။

"ဟုတ်ကဲ့" ဟု အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် အဖြေပေးလိုက်သည်။

.......

နေ့လည်ခင်း၊ အခါးရည်ဆိုင်။

လျိုပင်းဝမ်သည် ဤနေရာတွင် နံနက်တစ်ပိုင်းလုံး ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း လူမိုက်များက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မမြင်ခဲ့ရပေ။ ထို့ပြင် လူမိုက်များပင်လျှင် ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် မထိုင်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစေခံငယ်အား သတင်းစုံစမ်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

တစ်နာရီနီးပါး ကြာပြီးနောက်မှ အစေခံငယ်သည် ပြန်ရောက်လာပြီး မောဟိုက်စွာဖြင့် အခါးရည်ဆိုင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ သူ စုံစမ်းမေးမြန်းရရှိခဲ့သော သတင်းများကို လျိုပင်းဝမ်အား ပြောပြလိုက်သည်။

"ဘာ။ ဝမ်စန်းနဲ့ အမာရွတ်ကျိုးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတယ် ဟုတ်လား။ ဆေးခန်းကိုတောင် ပို့လိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။" လျိုပင်းဝမ်သည် အလွန်တုန်လှုပ်သွား၏။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သခင်ကြီး။ သူတို့နှစ်ယောက် ခေါ်သွားတဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း အားလုံး ဒဏ်ရာရသွားကြတယ်

ဝမ်စန်းဘက်က ပြောတယ်၊ ဒဏ်ရာသုံးဆေးဖိုး ငွေစ၂၀ လိုချင်တယ်တဲ့။ အမာရွတ်ကျိုးက ပိုဆိုးတယ်၊ ငွေ၂၅စ တောင်းတယ်" အစေခံငယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် လျိုပင်းဝမ်အား ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်ရတယ်။ ကိစ္စမပြီးမြောက်ဘဲ ဒီသခင်လေးဆီက ငွေတောင်းရဲသေးတယ် ဟုတ်လား" ဟု လျိုပင်းဝမ်သည် အခါးရည်စားပွဲပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

အစေခံငယ်၏ မျက်နှာသည် ပိုမို၍ပင် ခက်ခဲသွားသည်။

"သခင်ကြီး၊ ဒီငွေကို ကျွန်တော်တို့ မပေးလို့ မဖြစ်လောက်ဘူး"

လျိုပင်းဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် အစေခံငယ်အား မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဘယ်လိုတွေဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု သူသည် လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ မည်မျှပင် မိုက်မဲပါစေ၊ အခြေအနေမမှန်သည်ကို သိရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား အလျင်အမြန် နောက်တစ်ကြိမ် ကိုင်းညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဝမ်စန်းနဲ့ အမာရွတ်ကျိုးတို့ ပြောတာက သူတို့ 'ကျင့်ခွိုက်' မှာ ရန်ပြုပြီး မကြာခင်မှာပဲ လူတွေက လူခေါ်ပြီး ရောက်လာကြတယ်တဲ့ တစ်ဖွဲ့က 'သခင်ကြီးလီ' ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ၊ နောက်တစ်ဖွဲ့က သခင်ကြီးဟိုင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာတာ"

အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား သတိဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် သူတို့က ကိစ္စမပြီးမြောက်ခဲ့တာပါ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးဆိုးရွားရွား အရိုက်ခံခဲ့ရတာ။ သူတို့နှစ်ယောက် ဆိုလိုတာက ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့က အခြေအနေကို ကြိုတင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မရှိခဲ့လို့တဲ့။ သခင်ကြီးဟိုင်နဲ့ သခင်ကြီးလီတို့ကို ဆန့်ကျင်ရမှာမှန်းသာ သိခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ငွေပေးပေး၊ သူတို့ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့"

လျိုပင်းဝမ်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်စူးသွား၏။ သခင်ကြီးဟိုင်နှင့် သခင်ကြီးလီ၊ ဤနှစ်ယောက်ကို သူ သဘာဝအတိုင်း သိရှိသည်။

တစ်ယောက်မှာ သူတို့ ချင်းရှီမြို့၏ ဒေသခံအာဏာပိုင်၊ ကျိုးမိသားစု၏ သမက်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ယောက်မှာ သခင်ကြီးဟိုင်၏ ညီအစ်ကိုဖြစ်ပြီး ချင်းရှီမြို့ဆိပ်ကမ်းတစ်ဝိုက်တွင် အလွန်ဩဇာရှိသူ ဖြစ်သည်။

"'ကျင့်ခွိုက်' က အဲ့ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ ဘာပတ်သက်လို့လဲ" ဤစကားကို မေးသောအခါ လျိုပင်းဝမ်၏ အသံသည် အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်တော့ပေ။

ချင်းရှီမြို့ဆိပ်ကမ်းသည် ယခုအခါ ဤနှစ်ယောက်၏ စကားအတိုင်းနီးပါး ဖြစ်နေသည်၊ အကယ်၍ ဤနှစ်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်သွားပါက နောင်တွင် သူတို့ လျိုမိသားစု၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်သော ကုန်ပစ္စည်းများ မည်သို့ ချနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ပစ်မှတ်ထားခံရပါက ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့ လျိုမိသားစု၏ ကုန်တင်သင်္ဘောများ ဆိုက်ကပ်ခွင့်ပင် ရမည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်များကို တွေးမိသောအခါ လျိုပင်းဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ပြောတာတော့…" အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား ခက်ခဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ် မဖွင့်ဟမီမှာပင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ "ပြောတာတော့ 'ကျင့်ခွိုက်' က အဲ့ဒီ သခင်မလေးလင်းက သခင်ကြီးလီရဲ့ ဇနီးတဲ့၊ ပြီးတော့ သခင်ကြီးဟိုင်က သူ့ကို မွေးစားညီမအဖြစ်တောင် သတ်မှတ်ထားတယ်တဲ့"

လျိုပင်းဝမ်၏ ကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သခင်ကြီးဟိုင်၏ ညီမ ဟုတ်လား။

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သာ့ရှီရွာက တောင်သူမလေးတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ပြီးနောက် လျိုပင်းဝမ် တွေးမိသည်မှာ လင်းလန်ဟွာပင် ဖြစ်သည်။

"သေနာမ၊ အဲ့ဒီ မိန်းမပျက်မ" ဟု သူသည် ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"မင်း အခု သွားစုံစမ်း၊ အဲ့ဒီ သခင်မလေးလင်းက တကယ်တမ်း ဘာနောက်ခံရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းစစ်ဆေး၊ ပြီးတော့…" လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားသည်။

"ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ရဲ့ မိသားစုနဲ့ ဘာပတ်သက်လဲဆိုတာပါစုံစမ်းခဲ့"

ဤအချိန်အထိ ရောက်ရှိလာမှတော့ လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာ သူ့အား ပြောခဲ့သောစကားများတွင် ပြဿနာရှိသည်ကို မည်သို့ မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း၊ ထို့ပြင် ပြဿနာမှာ မသေးလှပေ။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာအား သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် သူငယ်ချင်းများ၏ ညွှန်းဆိုမှုဖြင့် 'ကျင့်ခွိုက်' ၏ မာလာချွမ့်ကို တစ်ကြိမ် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆိုင်သို့ သွားရောက်သောအခါ 'ကျင့်ခွိုက်' ၏ စီးပွားရေးမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရှိမှသာ စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

မူလက ထိုအချိန်တွင် သူ မာလာချွမ့် ဝယ်ယူ၍ အိမ်ပြန်ခဲ့ခြင်းမှာ အဖေအား ချော့မြှူရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုမိန်းမပျက်ကလည်း မြည်းစမ်းမိသွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမက 'ကျင့်ခွိုက်' ၏ ပိုင်ရှင်ကို သိရှိကြောင်း သူ့အား အလိုအလျောက် လာရောက်ပြောကြားခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်သာ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နောက်ခံကို လုံးဝ မစုံစမ်းဘဲ လင်းလန်ဟွာအား တစ်ဖက်သားနှင့် ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မနေ့ညကလည်း ထို မိန်းမပျက်၏ လှုံ့ဆော်မှုကို နားထောင်ပြီး ယနေ့တွင်မှ သူသည် အစေခံငယ်အား လူသွားရှာခိုင်းခဲ့သည်။

လူများကို "ကျင့်ခွိုက်" သို့ သွားရောက်ပြဿနာရှာခိုင်းပြီး အခွင့်အရေးယူ၍ လင်းရှောင်ယွဲ့အား "ကျင့်ခွိုက်" ကို သူ့ထံ ပေးအပ်ရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများထင်ထားခဲ့မှာလဲ။

"ဟုတ်ကဲ့" အစေခံငယ်သည် အဖြေပေးလိုက်ပြီးနောက်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထို့နောက် လျိုပင်းဝမ်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အတန်ကြာ ထိုင်နေပြီး ယနေ့ကိစ္စ၏ အကျိုးဆက်များကို များစွာ တွေးတောနေသည်။

များစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက်မှ လျှောက်တွေးနေမှုများကို ရပ်တန့်ပြီး လျိုအိမ်တော်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။

.......

လျိုအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်။

သူသည် လင်းလန်ဟွာထံ သွားရောက်၍ အပြစ်ရှာလိုစိတ်ကို များစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးမှ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ညရောက်သောအခါမှ အစေခံငယ်သည် စုံစမ်းရရှိခဲ့သော သတင်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏ ဇနီး၊ ဟိုင်ကန်း၏ မွေးစားညီမဖြစ်ရုံသာမက ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့နှင့်ပါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိနေသည်ကို သိရှိသောအခါ လျိုပင်းဝမ်သည် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

သူတို့ လျိုအိမ်တော်ကို မဆိုထားနှင့်၊ သူ့အဘိုးဖြစ်သူ၏ အိမ်ပင်လျှင် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့နှင့် ရန်မဖြစ်ဝံ့ပေ။

"မိန်းမပျက်မ။ သေနာမ ခွေးမ" လျိုပင်းဝမ်သည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

အစေခံငယ်သည် သတိဖြင့် ခေါင်းမော့၍ မိမိ၏ အမြဲတမ်း မာနကြီးသော သခင်ကြီးအား ကြည့်လိုက်သည်။

"အခု ဒီကိစ္စကို သခင်မလေးလင်း သိသွားလောက်ပြီ။ တကယ်လို့ သခင်မလေးလင်းက ရူယီစားသောက်ဆိုင်နဲ့ ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ လျိုအိမ်တော်ကို ရန်ပြုလာရင် အဲ့ဒီအခါကျရင် သူဌေးကြီး ရှေ့ထွက်ရင်တောင် ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းရ ခက်ခဲလောက်တယ်" အစေခံငယ်သည် စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သခင်လေးဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်၊ အမည်ခံအားဖြင့် သခင်လေး၏ ကိုယ်ပိုင်အစေခံငယ်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သခင်လေး၏ အားကိုးရသော လက်ထောက်၊ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

သခင်လေးနှင့် ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်တို့၏ ကိစ္စကို သူလည်း သိရှိသည်။ သခင်လေးသည် နေ့စဉ် ပျော်ပါးနေသည်ကို သူ မတားဆီးပေ၊ ဤခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ယခင်က သခင်လေးအား မထိပါးရန် တားမြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သခင်လေးသည် သွားရောက်ထိတွေ့ခဲ့သည်။

ထိတွေ့ရုံသာမက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကို ခံရပြီး မထိပါးသင့်သောလူကို သွားရောက်ထိပါးခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို ကောင်းမွန်စွာ မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ထိုအခါ သူဌေးကြီး ပထမဆုံး ရှာဖွေမည်မှာ သခင်လေးမဟုတ်ဘဲ သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ အစေခံငယ်၏ လင်းလန်ဟွာအပေါ် မကျေနပ်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။

"မင်းမှာ ဘာစိတ်ကူးရှိလဲ" လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်အား ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေး…" အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "အခုအချိန်မှာ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ကို စွန့်လွှတ်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်" ဟု ပြောရင်း အစေခံငယ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လျိုပင်းဝမ်၏မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွား၏။

"ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ် သခင်လေး အခက်တွေ့နေတာကို၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သူဌေးကြီး မတွေ့ရှိခင်မှာ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းရမယ်

သခင်မလေးလင်းနဲ့ သခင်ကြီးလီတို့ကို ရှင်းပြချက်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်ပုံချဖို့ စီစဉ်ရမယ်။ အကယ်၍ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ကို မလွှဲအပ်ဘူးဆိုရင် ဒါဆိုရင်…" ဟု ပြောရင်း အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ ကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွား၏။

"ဒီသခင်လေးမှာ ဘာအခက်တွေ့စရာရှိလို့လဲ။ ဒီကိစ္စက အစကတည်းက အဲ့မိန်းမကြောင့် ဖြစ်တာ၊ အခု ပြဿနာဖြစ်လာတော့ သူပဲ တာဝန်ယူရမှာပေါ့"

သူ ခုနက တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်းမှာ သူ့အဖေကိုသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းလန်ဟွာသည် သူ့အဖေ၏ မယားငယ်ဖြစ်ပြီး အတော်အတန် အလေးထားခြင်းခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အစေခံငယ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ" စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်အား ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းသောအရောင်များ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် "လည်လှီး" သည့်အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရက်စက်မှ ယောက်ျားဖြစ်မည်၊ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို လျိုအိမ်တော်တွင် ထားရှိခြင်းမှာ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူသည်လည်း သခင်လေး သူမနှင့် ဆက်လက်ရှုပ်ထွေးပြီး သူဌေးကြီး၏ ဒေါသထွက်ခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

လျိုပင်းဝမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာတွင် တုံ့ဆိုင်းဟန်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လင်းလန်ဟွာကို သေဆုံးရန် နှမြောတသခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လူသတ်သည့်ကိစ္စမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးက မလုပ်ရက်ဘူးဆိုရင်…" အစေခံငယ်သည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လျိုပင်းဝမ်အား ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် စကားမဆုံးမီမှာပင် လျိုပင်းဝမ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမလုပ်ရက်စရာ ရှိလို့လဲ။ ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်မယ်" ဟု ပြောရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သောအရောင်များ ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

ထို မိန်းမပျက်မ၊ အမှန်ပင် သေသင့်သည်။ "ကျင့်ခွိုက်" ၏ ပိုင်ရှင် မည်မျှ ရန်စရခက်ခဲသည်ကို သိရှိပါလျက် သူ့ကို ဤသို့သော ဒုက္ခမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံစေခဲ့သည်။ မိုက်မဲပြီး ရက်စက်လှသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် မလုပ်ဆောင်ပါက သူ၏စိတ်ထဲမှ မုန်းတီးမှုကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ တော်သေးသည်၊ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူသည်လည်း မိမိ၏သတ္တိကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ စိတ်မခိုင်မာပါက ဖခင်ကို မည်သို့ ဆက်ခံပြီး လျိုမိသားစုကို ဘယ်လိုလုပ်ဆက်ခံအုပ်ချုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။

အစေခံငယ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွား၏။ "သခင်လေး အခုလို ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်တာက အမှန်တကယ်ပင် ပညာရှိဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး လေးစားပါတယ်" သူသည် လျိုပင်းဝမ်အား အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဟန်တစ်ချက် ပေါ်လာသည်။ "ထွက်သွားတော့" ဟု အစေခံငယ်အား လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဟုဆိုကာ အစေခံငယ်သည် ထွက်ခွာသွားသည်။

အစေခံငယ် ထွက်ခွာသွားသောအခါ လျိုပင်းဝမ်သည် ထိုင်၍ အတန်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေသေးသည်။ အတန်ကြာမှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ထရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အိမ်တော်မှ အစေခံများကို ရှောင်ရှားပြီးနောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာ၏ ခြံဝင်းသို့ ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့သည်။

.......

လန်ဟွာခြံဝင်းငယ်။

အခန်းထဲတွင် လင်းလန်ဟွာသည် အစေခံမအား မိမိကို အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်ခိုင်းနေစဉ်မှာပင် ခြံဝင်းထဲမှ ကြောင်အော်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ဆက်တိုက် သုံးကြိမ်၊ ဤသည်မှာ သူမနှင့် လျိုပင်းဝမ်တို့ သတ်မှတ်ထားသော လျှို့ဝှက်အချက်ပြမှုပင် ဖြစ်သည်။ မူလက အနည်းငယ် အိပ်ငိုက်နေသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် တက်ကြွလာပြီး အစေခံမအား အလျင်အမြန် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

အစေခံမသည် လင်းလန်ဟွာ လျိုအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သည်၊ ဤကြောင်အော်သံတွင် ပြဿနာရှိသည်ကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ ရှိမည်နည်း။ သို့သော် သူမသည် မသိဟန်ဆောင်ပြီး လိမ်မာစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထို့နောက် အစေခံမ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီ လင်းလန်ဟွာသည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် တံခါးဖွင့်ရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ တရားမဝင်ချစ်သူကို အခန်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

***