လင်းလန်ဟွာ သေဆုံးခြင်း

"သခင်လေး၊ ရှင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ။" လျိုပင်းဝမ်အား အခန်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းပြီးနောက် လင်းလန်ဟွာသည် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ လျိုပင်းဝမ်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်လေသည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်နှာမှာမူ အေးစက်နေ၏။

"မင်းကို ကိစ္စနည်းနည်း မေးမလို့ လာတာ"

လျိုပင်းဝမ်၏ အေးစက်မှုကို ခံစားမိသောအခါ လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပျော်ရွှင်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွား၏။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ထို့နောက် သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။ "ကျွန်မတို့ အတွင်းထဲ သွားပြောကြရအောင်။" ထို့နောက် သူမသည် လျိုပင်းဝမ်အား အတွင်းခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ လင်းလန်ဟွာနောက်သို့ လိုက်၍ အတွင်းခန်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ထို့နောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာ၏ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်ထိုင်လိုက်သည်။

"သခင်လေး" ဟု လင်းလန်ဟွာသည် လျိုပင်းဝမ်အား ညုတုတု ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးမရှိသကဲ့သို့ လျိုပင်းဝမ်အား ကပ်တွယ်လိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်က မိမိအား မတားဆီးသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် လက်များဖြင့် ထပ်မံလှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လျိုပင်းဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူ၏လက်ကြီးသည် သူမ၏ ထိတွေ့ရန် ပြင်နေသော လက်ငယ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အင်အားမှာ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် လင်းလန်ဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်အထိ နာကျင်သွား၏။

"ဒီည စိတ်မပါဘူး" လင်းလန်ဟွာ နာကျင်ကြောင်း မအော်မီမှာပင် လျိုပင်းဝမ်က တစ်ခွန်းပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် လျိုပင်းဝမ်သည် သူမအား အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူမ၏လက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းဟန် ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့သီလာ၏။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤသနားစရာကောင်းသော ပုံစံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်ထံမှ သနားကြင်နာမှု တစ်စက်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။

"လာတာက မင်းကို 'ကျင့်ခွိုက်' က သခင်မလေးလင်း၊ တကယ်တမ်း ဘယ်လိုနောက်ခံရှိလဲဆိုတာ မေးမလို့" လျိုပင်းဝမ်သည် လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

တစ်ရက်တာအချိန်သည် အလွန်တိုတောင်းလှပြီး အစေခံငယ် စုံစမ်းရရှိခဲ့သော သတင်းမှာ အလွန်ကန့်သတ်ချက်ရှိ၏။ သို့သော် ဤကန့်သတ်ချက်ရှိသော သတင်းသည်ပင်လျှင် လုံလောက်စွာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အစေခံငယ် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် အထူးတလည် ပြောကြားခဲ့သည်မှာ သခင်မလေးလင်း၏ နောက်ခံသည် သူစုံစမ်းရရှိခဲ့သည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းနိုင်သေးသည်ဟု ဆို၏။ အကယ်၍ ဆက်လက်၍ နက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းပါက တွေ့ရှိသွားခဲ့လျှင် အထင်လွဲမှားမှုများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။ ဤမိန်းမအား မေးမြန်းပြီး သူမ မသေဆုံးမီ သူ့အတွက် သတင်းအချို့ ထောက်ပံ့ပေးစေခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လင်းလန်ဟွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွား၏။ သခင်လေးက ဘာကြောင့် ဒီလိုမေးရတာလဲ။ သူ တစ်ခုခု စုံစမ်းသိရှိသွားခဲ့ပြီလား။

လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။ မိမိကိုယ်တိုင် ဤမိန်းမ၏ လက်နက်အဖြစ် အသုံးချခံရသည့်ကိစ္စကို သတိရသောအခါ စိတ်ထဲမှ ဒေါသမီးသည် "ဟုန်း" ခနဲ ထတောက်လောင်သွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် လူကို ကုတင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် တွန်းချလိုက်၏။ ထို့နောက် ကိုယ်ကို ဖိချလိုက်ပြီး လက်ကြီးသည် လင်းလန်ဟွာ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။ အင်အားမှာ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် လင်းလန်ဟွာသည် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ရင်း လျိုပင်းဝမ်၏ လက်ကို ပုတ်ခတ်နေရ၏။

"မိန်းမပျက်မ။ သေလိုက်တော့။" အားသုံးရင်း လျိုပင်းဝမ်သည် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ မျက်နှာပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်အမူအရာတွင် စိတ်ဖောက်ပြန်သော ပျော်ရွှင်မှုအချို့ပင် ပါဝင်နေသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ရုန်းကန်ရင်း၊ ချောင်းဆိုးရင်း မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး လျိုပင်းဝမ်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေ၏။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် လုံးဝ ရုန်းကန်၍ မရပေ။

"ပြောမလား မပြောဘူးလား။ မပြောရင် သေလိုက်။" လျိုပင်းဝမ်သည် အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်ပြီး အင်အားကို အနည်းငယ် ထပ်မံတိုးလိုက်သည်။

ထို့ပြင် ဤအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ စိတ်ဖောက်ပြန်သော အတွေးအချို့ပင် ပေါ်လာ၏။ ဤအတိုင်းပင် လင်းလန်ဟွာအား တိုက်ရိုက် လည်ညှစ်သတ်လိုက်လျှင် ကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ပြော… အဟွတ်… အဟွတ်… ကျွန်မ… ပြောမယ်" ဟု အသက်လု၍ ပြောလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းလန်ဟွာသည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေ၏။ လျိုပင်းဝမ်သည် သူမအား အမှန်တကယ် သတ်လိုနေသည်။ ဘာကြောင့်လဲ။ သူမသည် သူ့အပေါ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချစ်ခင်ခဲ့သည်၊ သူဌေးကြီးကို သစ္စာဖောက်ရန်ပင် ဝန်မလေးခဲ့၊ သူကမူ သူမ၏အသက်ကို လိုချင်နေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာအား ခဏမျှ ထပ်မံလည်ညှစ်လိုက်ပြီး လင်းလန်ဟွာ မျက်လုံးများ လန်တက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် လူကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"အဟွတ်… အဟွတ်ဟွတ်။" လင်းလန်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် လည်ပင်းကို အုပ်ကိုင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလေတော့သည်။ အတန်ကြာမှသာ အသက်ကို အနည်းငယ် ပြန်ရှူနိုင်လေသည်။

ထို့နောက် သူမ၏မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွား၏။ ရုတ်တရက် အားကုန်သုံး၍ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှ လျိုပင်းဝမ်အား တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းပြီး လျိုပင်းဝမ်ထံမှ ထွက်ပြေးလေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကုတင်ပေါ်မှ ထကာ လင်းလန်ဟွာအား ဖမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ဤအချိန်တွင် ကတ်ကြေးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီးဖြစ်ကာ လျိုပင်းဝမ်အား သတိဖြင့် ချိန်ရွယ်ထား၏။ "မလာနဲ့" ဟု ပါးစပ်မှလည်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "ကတ်ကြေးကို ချလိုက်" ဟု သူသည် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ သေနာမ၊ ခုနက သူ သူမအား တခါတည်း လည်ညှစ်သတ်လိုက်သင့်သည်၊ ဤသို့ဆိုလျှင် ယခု ဤကိစ္စများ ဖြစ်လာစရာအကြောင်းမရှိပေ။

"ဟင့်အင်း။ သခင်လေး၊ ရှင်… ဝူးဝူး… လန်ဟွာက ရှင့်အပေါ် စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ချစ်ခဲ့တာပါ။ ဝူးဝူး၊ ရှင်က လန်ဟွာအပေါ် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်ရက်ရတာလဲ။"

လင်းလန်ဟွာသည် လျိုပင်းဝမ်အား ဆိုးရွားစွာ ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေ၏။

"မလာနဲ့။" ရုတ်တရက် လျိုပင်းဝမ် နောက်တစ်လှမ်း တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းလန်ဟွာသည် အသံကို ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကတ်ကြေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ထဲတွင် အင်အား အနည်းငယ် ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လျိုပင်းဝမ်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

"ဘာလို့လဲ။ သခင်လေး၊ ရှင် ကျွန်မကို ပြောပြပါ ဘာလို့လဲ။ သခင်လေး၊ လန်ဟွာကို သတ်မလို့လား။" လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်ရည်များ တာကျိုးသကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး ရူးသွပ်သွားတော့မတတ် ဖြစ်နေ၏။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဘာလို့လဲလို့ မေးရဲသေးတယ်။ ငါသခင်လေးက မင်းအပေါ် မဆိုးခဲ့ဘူးလို့တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်ခဲ့လဲ။"

"ကျွန်မ…" လင်းလန်ဟွာသည် ခေါင်းခါရင်း ရှင်းပြရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော် စကားမထွက်မီမှာပင် လျိုပင်းဝမ်က သူမအား ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက 'ကျင့်ခွိုက်' က သခင်မလေးလင်းမှာ သခင်ကြီးလီနဲ့ သခင်ကြီးဟိုင်တို့ အားကိုးရှိမှန်း သိသိကြီးနဲ့၊ ရူယီစားသောက်ဆိုင်နဲ့ ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းနဲ့လည်း ဆက်ဆံရေး မရိုးရှင်းဘူး။ ဒါကိုတောင် သခင်လေး ငါ့ကို သခင်မလေးလင်းကို သွားပြဿနာရှာခိုင်းတယ်။" ဤသို့ပြောသောအခါ လျိုပင်းဝမ်၏ လင်းလန်ဟွာအား ကြည့်သောမျက်လုံးများမှာ အဆိပ်လူးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"ကျွန်မ… ဝူးဝူး၊ ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။ သခင်ကြီး၊ ကျွန်မ… ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။" လင်းလန်ဟွာသည် ထိတ်လန့်တကြား ငိုကြွေးလေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ သူမ အားလုံး သိ၏။ သို့သော် အကျိုးဆက်များ ဤမျှ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏မျက်စိထဲတွင် လျိုအိမ်တော်သည် ငွေရှိပြီး အာဏာလည်း ရှိကာ တောရွာတွင် နေထိုင်သော လျိုမိသားစုထက် များစွာ သာလွန်သည်။ သူမသည် သခင်ကြီးသာ လက်လှုပ်လိုက်လျှင် သူမအတွက် လက်စားချေပေးနိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ ကိစ္စများ ဤသို့ ဖြစ်ထွန်းလာမည်ဟု အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သခင်လေး၊ သူသည် လီရှောင်နှင့် ဟိုင်ကန်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့နေလေသည်။

"ဟွန်း၊ မင်း မသိဘူး ဟုတ်လား" ဟု လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာအား အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက သခင်မလေးလင်းရဲ့ အဒေါ်အရင်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် မသိရမှာလဲ" လျိုပင်းဝမ်သည် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပြောရင်း လျိုပင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုး၏။

လင်းလန်ဟွာသည် ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမှင်များ ထောင်ထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"မ… မလာနဲ့။" သူမသည် လက်ထဲမှ ကတ်ကြေးကို ထပ်မံ၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်အား သတိဖြင့် ကြည့်ရင်း သူမသည် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။

"ထပ်လာရင်၊ ထပ်လာရင် ကျွန်မ လူခေါ်အော်လိုက်မှာနော်" လျိုပင်းဝမ် ရပ်တန့်မည့်ပုံမပေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းလန်ဟွာသည် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ဤစကားသည် အနည်းငယ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိ၏။

လျိုပင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးတော့ဘဲ မျက်လုံးများတွင်မူ ပိုမိုအန္တရာယ်ရှိသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လျိုပင်းဝမ်နှင့် အပေးအယူလုပ်ရန်သာ ခေါင်းမာစွာ ကြိုးစားလိုက်သည်။

"သခင်လေးလည်း ရှင်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ကိစ္စကို သူဌေးကြီး သိသွားတာကို မလိုလားဘူး မဟုတ်လား။ လန်ဟွာက ယုတ်ညံ့တဲ့အသက်တစ်ချောင်းပါ၊ သေသွားရင် သေသွားတာပေါ့။ သခင်လေးကတော့ လျိုအိမ်တော်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ၊ သူဌေးကြီးသာ ရှင်က သူ အချစ်ခင်ဆုံး မယားငယ်ကို စော်ကားခဲ့မှန်း သိသွားရင် ရှင် ပြောကြည့်ပါ၊ သူဌေးကြီးက ရှင့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ့မလား။"

သခင်ကြီးသည် အမှန်ပင် သူဌေးကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူဌေးကြီးတွင် တူများစွာ ရှိသေး၏။ ထို့ပြင် သူမ အိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ထိုအထဲမှ နှစ်ယောက်သည် လျိုအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဤအထဲမှ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပြောစရာမလိုအောင် ထင်ရှားလှသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း လျိုမိသားစုသည် သခင်လေး၏ မိခင်ဘက်မှ မိသားစု၏ စောင့်ရှောက်မှုများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် လျိုမိသားစု၏ လုပ်ငန်းများမှာလည်း သူတို့၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းကို များစွာ ခံခဲ့ရသည်။

သူဌေးကြီးသည် ယခင်က သူမအား ပြောခဲ့ဖူးသည်၊ နောင်တွင် သခင်လေးအား အိမ်တော်ကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းလျှင် လျိုမိသားစုသည် နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သည်ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏လက်ထဲတွင် အားကိုးစရာ ရှိနေသေးသည်။

သူမ လောင်းကြေးထပ်သည်၊ အသက်ကို နှမြောတသသော သခင်လေးသည် သူမနှင့်အတူ သေဆုံးရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ်၊ လျိုပင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့ ထပ်မံမတိုးဝံ့တော့ဘဲ မျက်လုံးများကို မှေးမှိန်၍ လင်းလန်ဟွာအား အန္တရာယ်ရှိစွာ ကြည့်နေ၏။

"စော်ကားတယ် ဟုတ်လား" ပါးလွှာသောနှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး လှောင်ပြောင်သော စာလုံးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီမိန်းမပျက်မကတော့၊ ထိုစဉ်က သူမက ဦးစွာ မြူစွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ ယခုမူ ပြန်လည်၍ အပြစ်တင်ရဲသေးသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် လျိုပင်းဝမ်၏ အေးစက်သောမျက်လုံးများကို မကြည့်ဝံ့ပေ။

"လန်ဟွာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပါပဲ။ လန်ဟွာက သခင်လေးကို စိတ်ထဲကနေ ချစ်ခင်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက လန်ဟွာရဲ့ အသက်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လန်ဟွာက ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရုံပဲ ရှိတော့မှာ၊ သခင်လေးကို ဒီဘဝမှာ လန်ဟွာကို မမေ့နိုင်အောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်" ဟု လင်းလန်ဟွာသည် အသက်ပေး၍ပင် ချစ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကြားရသောအခါ လျိုပင်းဝမ်သည် ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် လျိုပင်းဝမ်၏မျက်လုံးများကို သတိပြုမိပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။ သို့သော် များများစားစား ငြင်းခုံရန် စိတ်ကူးမရှိဘဲ လျိုပင်းဝမ်အား ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက်ကိစ္စက တကယ်ပဲ လန်ဟွာရဲ့ အမှားပါ။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမုန်းတီးမှုကြောင့် သခင်ကြီးကို ထိခိုက်စေခဲ့မိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ လန်ဟွာ သခင်လေးအပေါ် ထားတဲ့စိတ်ကတော့ နေလကို သက်သေတည်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လန်ဟွာက အခု ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူဌေးကြီးရဲ့ အချစ်ခင်ဆုံး မယားငယ်၊ သူဌေးကြီးရှေ့မှာ စကားပြောရင်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နေရာရပါတယ်

သခင်လ လန်ဟွာကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် သတ်လိုက်ပါ၊ သတ်ပြီးရင် သတ်ပြီးတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လန်ဟွာကို ချန်ထားခဲ့ရင် လန်ဟွာက သခင်လေးရဲ့ သူလျှို ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ သခင်လေးကို သူဌေးကြီးဘေးက အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်တယ်၊ သတင်းရတာနဲ့ ရှင့်ကို ချက်ချင်း အသိပေးနိုင်တယ်။ နောက်ပြီးတော့ လန်ဟွာက သူဌေးကြီးဘေးမှာ သခင်လေးအတွက် စကားကောင်းတွေ ပြောပေးနိုင်သေးတယ်"

လျိုပင်းဝမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးများမှ ရက်စက်မှုများ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"လန်ဟွာ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ သခင်လေး ဒီတစ်ခေါက် လန်ဟွာကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ရင် လန်ဟွာ အသက်စွန့်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။ သခင်လေး လျိုအိမ်တော်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်အောင် ကူညီပါ့မယ်"

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပိုမို၍ လှုပ်ရှားသွား၏။ ခဏအကြာတွင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ရက်စက်မှုများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ငါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာပါ၊ လာခဲ့" ထို့နောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာအား လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာ၏ အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကတ်ကြေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ထဲမှ အင်အား အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး လက်မောင်းများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းသွားသည်။

သို့သော် လျိုပင်းဝမ် ရှေ့သို့တိုးလာမည်ကြံရွယ်စဉ်မှာပင် သူမသည် ကတ်ကြေးကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံမြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီည အရမ်းညဉ့်နက်နေပြီ၊ သခင်လေး ရှင် အရင်ပြန်ပါဦး၊ မနက်ဖြန်ကျမှ ကျွန်မတို့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

သူမ၏လည်ပင်းသည် ယခုအချိန်အထိ နာကျင်နေသေးသည်။ သူမ ကြောက်သည်၊ သခင်လေး၏ ခုနကစကားများမှာ သူမ၏ ကာကွယ်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက်သာ ဖြစ်မည်ကို ကြောက်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူမ သွားရောက်လိုက်သည်နှင့် ကျားပါးစပ်ထဲသို့ သိုးဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ ဒါဆို ငါ မနက်ဖြန်ညမှ ထပ်လာခဲ့မယ်" ပြောပြီးနောက် လျိုပင်းဝမ်သည် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဤသို့သော လျိုပင်းဝမ်ကို မြင်သောအခါ လင်းလန်ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လျိုပင်းဝမ်သည် ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည်။ ထို့နောက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လင်းလန်ဟွာ၏ လက်ထဲမှ ကတ်ကြေးကို လုယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာအား နံရံဘက်သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းကပ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသောလက်ကြီးသည် လင်းလန်ဟွာ၏ လည်ပင်းကို ထပ်မံ၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ကျယ်လောင်မှုမရှိသော အံ့ဩသံတစ်ချက်သာ ပြုနိုင်ပြီး လျိုပင်းဝမ်၏ ခိုင်မာသော ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် အကူအညီတောင်းလိုသော်လည်း အသံ လုံးဝ ထွက်မလာတော့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျိုပင်းဝမ်သည် ရက်စက်လှသည်၊ လင်းလန်ဟွာ မည်သို့ပင် သူ၏လက်ကို ပုတ်ခတ်နေပါစေ၊ သူ မလွှတ်ပေးတော့ပေ။ လက်မလွှတ်ရုံသာမက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အင်အားများကို သူ၏လက်များပေါ်သို့ စုစည်းထည့်သွင်းလိုက်ပြီး လင်းလန်ဟွာ၏ လည်ပင်းကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုသည့်အလား။

မကြာမီ၊ လင်းလန်ဟွာ၏ ခေါင်းသည် တစ်ဖက်သို့ ယိုင်ကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ထွက်သွားလေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏လက်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ တံခါးဝသို့ ပြေးသွားသည်။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏အစေခံငယ်သည် အထုပ်အပိုးတစ်ခုကို လွယ်၍ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာတွင် ချက်ချင်း မျှော်လင့်ချက် ပေါ်လာပြီး လျိုပင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့တိုးကာ အစေခံငယ်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

စကားမဖွင့်ဟမီမှာပင် အစေခံငယ်က သူ့ကို အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် လင်းလန်ဟွာ၏ အလောင်းရှိရာသို့ ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ပြီး အစေခံငယ်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ… ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီ" သူသည် အသံကိုနှိမ့်၍ ပြောလိုက်ပြီး အသံထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အစေခံငယ်သည် လင်းလန်ဟွာအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် လျိုပင်းဝမ်အား ချီးကျူးသောအကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သခင်လေး ထိတ်လန့်စရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော် ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်၊ နောက်ဆိုရင် သခင်လေးက ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရှင်းလင်းလိုက်ရင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာပါ။

အဲ့ဒီအခါကျရင် ဘယ်သူမှ သခင်လေးအပေါ် သံသယဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လျိုပင်းဝမ်၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရှင်းလင်းသော ခြားနားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အစေခံငယ်၏ ဤ တည်ငြိမ်ယုံကြည်မှုရှိသောပုံစံကို မြင်သောအခါ လျိုပင်းဝမ်သည် လျင်မြန်စွာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပြော၊ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

အစေခံငယ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ကျောပေါ်တွင် လွယ်ထားသော အနက်ရောင်အထုပ်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ ဖွင့်လိုက်သောအခါမှ အတွင်းထဲတွင် ပိုးကြိုးဖြူတစ်ချောင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်က မိသားစုကို ပြန်သွားပြီးနောက် စိတ်ထိခိုက်စရာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားတာပါ၊ တခြားသူတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး"

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဟုတ်တယ်၊ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြိုးဆွဲချသေဆုံးသွားတာ"

ထို့နောက် သူသည် အစေခံငယ်နှင့်အတူ အခန်းအတွင်း၌ လင်းလန်ဟွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုးဆွဲချသေဆုံးသည့်ပုံစံအတိုင်း ဟန်ဆောင်ဖန်တီးလေသည်။

မြင်ကွင်းကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်နှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

ညသန်းခေါင်ကျော်၊ လျိုပင်းဝမ်သည် အိပ်မပျော်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် အစေခံငယ်အား မိမိနှင့်အတူ အဖော်ပြုခိုင်းပြီး အခန်းထဲတွင် ညတစ်ဝက်လုံး ထိုင်နေခဲ့သည်။

.....

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော လန်ဟွာခြံဝင်းငယ်လေးထဲမှ အစေခံမလေး၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ။

လျိုအိမ်တော်မှ သခင်များအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည်လည်း အစေခံငယ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ လန်ဟွာခြံဝင်းငယ်လေးသို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား ရောက်ရှိသောအခါ သူဌေးကြီးလျို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် သူသည် အစေခံများအား လင်းလန်ဟွာ၏ အလောင်းကို ထုပ်တန်းပေါ်မှ ဖြုတ်ချရန် ညွှန်ကြားနေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်နေပြီး လင်းလန်ဟွာ၏အလောင်းကို လုံးဝ မကြည့်ဝံ့ပေ။

အစေခံငယ်၏ သတိပေးသောအကြည့်နှင့် ထိတွေ့မိမှသာ သူသည် မိမိ၏စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"အဖေ" သူသည် ရှေ့သို့တိုးပြီး သူဌေးကြီးလျိုအား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူဌေးကြီးလျို၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ထင်ရှားစွာ မကောင်းမွန်ပေ။ သားဖြစ်သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ" တုတ်ကောက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူဌေးကြီးလျိုသည် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤ မယားငယ်အသစ်ကို အမှန်တကယ်ပင် အတော်အတန် နှစ်သက်သည်၊ အဓိကမှာ ဤမိန်းမသည် သူ၏ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အိမ်တော်ထဲတွင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေပါလျက် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုးဆွဲချသေဆုံးရတာလဲ။

မကြာမီ၊ လင်းလန်ဟွာအား အစေခံသော အစေခံမကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"သူ...သူဌေးကြီး" ဟု အစေခံမသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လူးလဲပြေးလွှားရင်း သူဌေးကြီးလျိုရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

သူဌေးကြီးလျိုဘေးမှ လျိုပင်းဝမ်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် လျိုပင်းဝမ်ဘေးမှ အစေခံငယ်၏ သတိပေးသောအကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ အစေခံမ၏ ကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

အခြားသူများ မရှင်းလင်းသော်လည်း သူမသည် ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်အား ကိုယ်တိုင်အစေခံရသူဖြစ်ရာ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုးဆွဲချသေဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သိရှိသည်။

ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်သည် သူမအား ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သူမအား စိတ်ထဲမှ အချို့အရာများကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလေ့ရှိသည်။ သူမသည် လျိုအိမ်တော်မှ နေထိုင်မှုဘဝကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်၊ မည်သို့ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်နိုင်မည်နည်း။

မနေ့ညက တကယ်တော့ သခင်လေး…

ဤသို့တွေးမိသောအခါ အစေခံမသည် စိတ်ထဲမှ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို အလျင်အမြန် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူမသည် လျိုအိမ်တော်၏ သေစာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော အစေခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်မှာပင် မိမိလက်ထဲတွင် မရှိပေ။ ယခင်က ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ် ရှိနေသဖြင့် သူမတွင် အနည်းငယ် အားကိုးရာ ရှိသေးသည်။

***