တောင်းပန်ခြင်း

ယခု ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သခင်ကြီးအား ထပ်မံ၍ အမျက်ထွက်စေပါက သူမ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာလား။

"ပြောစမ်း၊ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရတာလဲ။" သူဌေးကြီးလျိုသည် တုတ်ကောက်ကို ဆောင့်ရင်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုသည်မှာ အစေခံမလေး၏ကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

"ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့…" အစေခံမလေးသည် ခေါင်းမော့၍ သူဌေးကြီးလျိုအား ကြည့်လိုက်သောအခါ လျိုပင်းဝမ်၏ အစေခံငယ်ထံမှ သတိပေးနေသော အကြည့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်ခံရရှိလိုက်လေသည်။

"မိသားစုကို ပြန်သွားတဲ့ကိစ္စကြောင့်ပါ…" အစေခံမလေးသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အသံကျယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့က ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ် ပြန်ရောက်လာပြီး အခန်းထဲမှာ အကြာကြီး ငိုနေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့အမေက သူမကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမဆီက ငွေပဲ တောင်းနေတယ်တဲ့။ ပြီးတော့… ပြီးတော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ ငွေစ၅၀တောင် တောင်းတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ ငွေကို ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ရဲ့ အစ်ကိုလင်းလောင်ဝူကို ပေးရမယ်တဲ့၊ စာသင်ကျောင်းတက်နေတဲ့တစ်ယောက်က ငွေလိုနေလို့တဲ့။

ပြီးတော့ ဒီငွေစ၅၀တင် မကဘူး၊ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ရဲ့အမေက ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ကို နောက်ဆိုရင် မိသားစုကို ပုံမှန် ငွေပို့ပေးရမယ်၊ သူတို့မိသားစုတစ်စုလုံးကို ထောက်ပံ့ရမယ်တဲ့။"

အစေခံမလေးသည် ယခင်ကပင် လင်းလန်ဟွာ တီးတိုးရေရွတ်သည်ကို ကြားဖူးပြီး လင်းမိသားစု၏ ကိစ္စအချို့ကို ပြောခဲ့ဖူးရာ ယခု လိမ်လည်ပြောဆိုသောအခါ သဘာဝအတိုင်း အလွန်အမှန်တကယ်ဖြစ်ဟန် ပေါက်နေ၏။

"ဝူးဝူး… ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်က ကျွန်မကို ရင်ဖွင့်ပြီးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက ပြောတယ်၊ သူက မိသားစုအပေါ်မှာလည်း အမှားမလုပ်ချင်ဘူး၊ သူဌေးကြီးအပေါ်မှာလည်း အမှားမလုပ်နိုင်ဘူးတဲ့။ ဒီအစား… ဒီအစား သေလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်တဲ့။

ဝူးဝူး… မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ သူက တကယ်ပဲ… ဝူးဝူး၊ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်ရယ်၊ သေရတာ တကယ်မတန်လိုက်တာ…" ပြောရင်း အစေခံမလေးသည် မျက်ရည်များ သုတ်လေသည်။

ဤစကားတစ်ခွန်းကို ကြားရသောအခါ သူဌေးကြီးလျို၏ မျက်မှောင်မှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွား၏။ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်၏ မိသားစုကို သူ အထူးတလည် သွားရောက်စုံစမ်းခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအချို့ကိုမူ သိရှိထား၏။ ထိုစဉ်က နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်သာ သူသည် အိမ်တော်ထိန်းအား သူမ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်စာချုပ် (ကျွန်စာချုပ်) ကိုပါ ယူဆောင်လာခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြာမြင့်သည့်တိုင်အောင် ယခင်က သူသည် သူမ၏ မိသားစုအကြောင်း ပြောသည်ကို မကြားခဲ့ဖူးသဖြင့် လျစ်လျူရှုထားခဲ့၏။ ဤတစ်ကြိမ် သူမကိုယ်တိုင် ဖွင့်ဟပြောလာသဖြင့် သူ စိတ်ပျော့သွားပြီး သူမအား ပြန်ခွင့်ပြုလိုက်မိသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဤသို့သောကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကြိုသိခဲ့လျှင် သူ လူကို ပြန်လွှတ်လိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူဌေးကြီးလျို၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသရိပ်များ ထပ်မံ၍ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုစဉ်က လင်းမိသားစုသည် လူကို သူ့ထံ ရောင်းချပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ်သည် လင်းမိသားစုနှင့် ပတ်သက်မှုမရှိတော့ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထိုလင်းမိသားစုသည် မည်သည့်နေရာမှ မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ သူ့မိန်းမထံမှ ငွေတောင်းရဲရတာလဲ။ ထို့ပြင် သူ့မိန်းမကို သေဆုံးသည်အထိ တွန်းအားပေးရဲသေးသည်။

"သူဌေးကြီး၊ ရုံးတော်ကလူတွေကို လာခိုင်းဖို့ လိုအပ်မလား။" ဤအချိန်တွင် အိမ်တော်ထိန်းသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူဌေးကြီးလျိုအား မေးလိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ နှလုံးသားသည် တင်းကျပ်သွားပြီး မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွား၏။

သူဌေးကြီးလျိုမှာမူ မသိရှိဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ထားလိုက်တော့။ အခေါင်းတစ်လုံး ပြင်ဆင်ပြီး အိမ်တော်ကနေ ပို့လိုက်" ဟု တစ်ခွန်းပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာအား တစ်ချက်မျှပင် ထပ်မံမကြည့်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

အသက်ရှင်နေလျှင် သူ၏ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေနိုင်သေး၏။ သေဆုံးသွားလျှင်မူ တန်ဖိုးမရှိတော့ပေ။

လျိုပင်းဝမ်သည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းက သူ့အား ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် တင်းကျပ်သွား၏။ သူသည် စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို အလျင်အမြန် ဖိနှိပ်ပြီး အိမ်တော်ထိန်း၏ အကြည့်ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မိမိ၏ ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ။ အစေခံငယ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ တံခါးဝင်ပြီးနောက် လျိုပင်းဝမ်သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်၏။

"သခင်လေး ခုနက အရမ်း တောင့်တင်းနေခဲ့တယ်" ဟု လျိုပင်းဝမ် မဖွင့်ဟမီမှာပင် အစေခံငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ခုနက အိမ်တော်ထိန်းက ငါပုံမှန်မဟုတ်တာကို တွေ့ရှိသွားပုံပဲ" လျိုပင်းဝမ်သည် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ အစေခံငယ်အား ကြည့်သောအကြည့်တွင် အကူအညီတောင်းခံသည့်အရသာများ ပါဝင်နေသေး၏။

အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေး စိတ်ချပါ၊ အိမ်တော်ထိန်းချန်က ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ၊ တကယ့်သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ သေဆုံးသွားတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ရှင့်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး"

လျိုပင်းဝမ်သည် ကြားသောအခါ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွား၏။ ခဏအကြာတွင် သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာသည်။

"ကိစ္စက ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ၊ နောက်ဆိုရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

အစေခံငယ်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေ၏။

"ကျွန်တော် အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ လူတွေကို စောင့်ဆိုင်းခိုင်းထားပြီးပါပြီ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ခေါင်းတလားနောက်ကို လိုက်ပြီး လူမြှုပ်တဲ့နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှာပါ။ မနက်ဖြန်စောစောကျရင် ကျွန်တော် သခင်လေးနဲ့အတူ ဆိပ်ကမ်းကို တစ်ခေါက်သွားပြီး သခင်ကြီးဟိုင်နဲ့ သခင်ကြီးလီတို့ကို အခြေအနေ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ တွက်ကပ်နေမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ကံကောင်းရင် သခင်ကြီးက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့လို့တောင် ရနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါက သခင်ကြီး နောင်မှာ လျိုအိမ်တော်ကို ဆက်ခံအုပ်ချုပ်ဖို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးပဲ ရှိပါတယ်" အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်အား ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြလိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်က မိမိအား လီရှောင်နှင့် ဟိုင်ကန်းတို့ထံ သွားတွေ့ခိုင်းသည်ကို ကြားသောအခါ မူလက အလွန်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုနှစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ခြေရှိသည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို မနက်ဖြန် မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

......

တစ်ဖက်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုအိမ်တော်သို့ ရောက်သည်နှင့် လျိုအိမ်တော်မှ သတင်းကို လက်ခံရရှိလေသည်။ လင်းလန်ဟွာအား သူမ၏ တရားမဝင်ချစ်သူက သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

"စုံစမ်းတာ အသေးစိတ်သားပဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား ချီးကျူးလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးရင်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ နယ်စပ်မှာ မရှိတဲ့လူတွေက စီးပွားရေးလုပ်ပြီး ငွေရှာတာအပြင် မကြာခဏ သတင်းစုံစမ်းရပါတယ်။ လျိုအိမ်တော်က သာမန် ကုန်သည်မိသားစုတစ်ခုပါပဲ၊ စုံစမ်းရတာ မခက်ခဲပါဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စ ဒီလိုပဲ ထားလိုက်တော့။

မနေ့က ပြန်ရောက်လာတဲ့ ညီအစ်ကိုဆယ်ယောက်ကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"သခင်မရဲ့ မှာကြားချက်အတိုင်း ကျိုးမိသားစုခြံကို မြေရှင်းလင်းဖို့ စီစဉ်ပို့ဆောင်ပြီးပါပြီ" အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အင်း ပန်းပဲဆရာကကော"

သူမသည် ယခု ခြံများ ရရှိထားပြီ၊ လူအင်အားလည်း အစဉ်လိုက် ရောက်ရှိလာတော့မည်၊ စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများမှာမူ ကြီးမားသောပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အဓိကမှာ ဤခေတ်တွင် သံထည်ပစ္စည်းများကို တင်းကျပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲပြီး သံထည်ပစ္စည်းများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝယ်ယူပါက လူ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလွယ်သည်။ ဤကိစ္စကို အန်းယန်ဝမ်ဘက်မှလည်း မဖြေရှင်းနိုင်သဖြင့် သူမ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နည်းလမ်းရှာရပေမည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ အန်းယန်ဝမ် အမှန်တကယ် မဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုသူက ဤစွန့်စားမှုကို မလုပ်ဆောင်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အကယ်၍ သံထည်များ အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင် အန်းယန်ဝမ်သည် သံထည်များကို ချန်ထားပြီး မိမိကိုယ်တိုင် လက်နက်များ တည်ဆောက်၍ စစ်တပ်မွေးမြူပေလိမ့်မည်၊ သံထည်များကို သူမအား ပေးအပ်နိုင်ခြေမရှိပေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူမသည် အနည်းငယ်စီ ဝယ်ယူခြင်း၊ ထို့ပြင် သူမကိုယ်တိုင် သံထည်ပစ္စည်းများ ပုံသွင်းခြင်းနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများကို ပြုလုပ်ရပေမည်။

တော်သေးသည်၊ ထိုစဉ်က ချီဝူတပ် ဟန်ရှန်းမြို့သို့ ဆုတ်ခွာသောအခါ သူမသည် သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ ထိုအရာများကို အရည်ကျိုပြီး စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများအဖြစ် ပြန်လည်ပုံသွင်းရန် ပြဿနာမကြီးလှပေ။ နောင်တွင် ချီဝူတပ်၏ လက်နက်ပြဿနာမှာမူ ထိုအခါကျလျှင် အန်းယန်ဝမ်က ကူညီဖြေရှင်းပေးပေလိမ့်မည်။

"လောလောဆယ် ပြန်ရောက်လာတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေထဲမှာ ပန်းပဲပညာ တတ်ကျွမ်းတဲ့သူ နှစ်ယောက်ပဲ ရှာတွေ့ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ချီဝူတပ်က ညီအစ်ကိုတွေထဲမှာ ဒီပညာ တတ်ကျွမ်းတဲ့သူတွေ မနည်းပါဘူး၊ ရက်အနည်းငယ် ထပ်စောင့်လိုက်ရင် လူဦးရေ ပြည့်မီနိုင်မှာပါ"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို အရင် ကျိုးမိသားစုခြံမှာ အလုပ်စခိုင်းလိုက်၊ မနက်ဖြန် ကျွန်မ လူတစ်ယောက်ကို သံထည်တွေ ကျိုးမိသားစုခြံကို ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်းနှင့် ကိစ္စအချို့ကို ထပ်မံပြောကြားပြီးနောက်မှ အိမ်တော်ထိန်းဖန်းအား သူမအား နောက်ပိုင်းရရှိသော ခြံများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ အိမ်တော်ထိန်းဖန်းနှင့် ချီဝူတပ်၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ လိုက်ပါသဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ထွက်ခွာမှုမှာ အလွန်ခမ်းနားလှသည်။ ခြံများမှ အစေခံချုပ်များသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း လေးစားပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ယခင်က အတိုင်းအတာအတိုင်း အစေခံချုပ်များအား မိမိကို ခြံများ လှည့်လည်ပြသခိုင်းပြီး အသီးသီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အကြံဉာဏ်အချို့ ပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲမှ ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးများမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် ရွာတိုင်းတွင် ကန်စွန်းဥနှင့် အာလူးများ စိုက်ပျိုးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အချို့ရွာများအား ငရုတ်သီးနှင့် မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ပျိုးရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ဤရွာများ၌ လောလောဆယ် မွေးမြူရေး မလုပ်ဆောင်သေးပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အလုပ်များလာပြန်သည်။

.....

တစ်ဖက်တွင်မူ။ နောက်တစ်နေ့၊ ဆိပ်ကမ်းတွင် ဟိုင်ကန်းနှင့် ကိစ္စများ ဆွေးနွေးနေသော လီရှောင်သည် ရုတ်တရက် လူတစ်ဦး လာရောက်တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းကြောင်း သတင်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လာရောက်သူမှာ လျိုအိမ်တော်၏ သခင်လေးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ လီရှောင်၏ မျက်မှောင်သည် တွန့်ချိုးသွား၏။

သူ့ဘက်က ထိုလူအား အပြစ်ရှာရန် အချိန်မရသေးမီမှာပင် လူက အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"သူတို့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်" ဟိုင်ကန်းသည် လီရှောင်အား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးရင်း ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ဟိုင်ကန်းအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စကားမပြောပေ။

မကြာမီ လျိုပင်းဝမ်သည် အစေခံငယ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်ရှိလာသည်။ စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယောက်ျားကြီးနှစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ မူလကတည်းက စိုးရိမ်နေသောစိတ်သည် ပိုမို၍ စိုးရိမ်လာပြီး မျက်နှာသည်လည်း အလွန်ထိတ်လန့်နေ၏။

အစေခံငယ်၏ သတိပေးသောအကြည့်ကို ရရှိပြီးနောက်မှ လျိုပင်းဝမ်သည် သတ္တိမွေးပြီး လီရှောင်နှင့် ဟိုင်ကန်းတို့အား ကိုင်းညွှတ်၍ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဟိုင်၊ သခင်ကြီးလီတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" သူ့အသံမှာ မတည်ငြိမ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဟိုင်၊ သခင်ကြီးလီတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" အစေခံငယ်သည် လျိုပင်းဝမ်နောက်မှ လိုက်ပါ၍ တစ်ခွန်းပြောလိုက်သည်၊ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း လျိုပင်းဝမ်ထက် များစွာ တည်ငြိမ်လေသည်။ ဤသည်မှာ လီရှောင်နှင့် ဟိုင်ကန်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"အင်း" ဟိုင်ကန်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် မာလာချွမ့်တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်နားသို့ ထည့်၍ စားသုံးလိုက်၏။

လီရှောင်သည် ဟိုင်ကန်းအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ခုနက သူ သွားဝယ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို စားသုံးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဟိုင်ကန်းသည် လီရှောင်အား မျက်ရိပ်တစ်ချက် ပြလိုက်သည်။ အားလုံး ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ ဘယ်သူဝယ်ဝယ် ဘာကွာခြားလို့လဲ။ အများဆုံးတော့ နောက်တစ်ကြိမ် သူ ပြန်ကျွေးမှာပေါ့။

လီရှောင်: …

လျိုပင်းဝမ်မှာမူ နှစ်ယောက်ကြားမှ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုကို မသိရှိဘဲ လီရှောင်ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုဖိအားမှာ မမှန်ကန်သည်ကို တွေ့ရှိပြီး ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူဝံ့ပေ။

ဘေးမှ အစေခံငယ်သည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးပြီး ဟိုင်ကန်းနှင့် လီရှောင်တို့အား နောက်တစ်ကြိမ် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဟိုင်၊ သခင်ကြီးလီ၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး လာရောက်တာက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က ကိစ္စအတွက် နှစ်ယောက်စလုံးကို လာတောင်းပန်တာပါ"

ဤစကားထွက်လာသောအခါမှ လီရှောင်နှင့် ဟိုင်ကန်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပြန်လည်ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဟားဟား၊ တောင်းပန်တယ် ဟုတ်လား။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က ကိစ္စအတွက်လား" ဟိုင်ကန်းသည် နှစ်ယောက်အား ပြုံးရင်း ကြည့်လိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က ကိစ္စဆိုမှတော့ ဘာလို့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်နဲ့ မနေ့က မလာခဲ့တာလဲ" ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဟိုင်ကန်း၏ အသံသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ကြားရသူအား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသည်။

လျိုပင်းဝမ်သည် ခြေနှစ်ဖက်လုံး တုန်ရီသွား၏။ အစေခံငယ်၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်ကြီးဟိုင် နားထောင်ပေးပါဦး" သို့သော် သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဟိုင်ကန်းအား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်နဲ့ မနေ့က နှစ်ယောက်စလုံးကို လာတောင်းပန်မလို့ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စရဲ့ အဓိကတရားခံကို ဖြေရှင်းနေရလို့ အချိန်နှောင့်နှေးသွားတာပါ။ အခုဆိုရင် အဓိကတရားခံ လင်းလန်ဟွာကို ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးက ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ၊ နှစ်ယောက်စလုံးက ကျွန်တော်တို့ သခင်လေး အမှားသိပြီး ပြင်ဆင်တတ်တာကို ထောက်ထားပြီး စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်တာကို လက်ခံပေးပါ"

ဟိုင်ကန်းသည် ကြောင်အသွား၏။ သူသည် လျိုပင်းဝမ်အား အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသို့သော ကြောက်တတ်သူက လူသတ်နိုင်သည်ကို သူ အနည်းငယ် မယုံကြည်ပေ။

အစေခံငယ် ပြောသော အဓိကတရားခံမှာ လင်းလန်ဟွာဖြစ်သည့်ကိစ္စကိုမူ သူ အနည်းငယ် အံ့ဩသော်လည်း ယုံကြည်သည်။ ဤသို့သော ကြောက်တတ်သူက "ကျင့်ခွိုက်" ၏ နောက်ကွယ်တွင် လူရှိသည်ကို သိရှိပါက သူ လက်လွန်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။ လူ၏ လှည့်စားခြင်းခံရပြီးနောက် မဆင်မခြင် လက်လွန်ခြင်းမှာမူ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို လင်းလန်ဟွာ၊ သူ ယခင်က တွေ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူ ကိုယ်တိုင်လူခေါ်၍ သူမအား လျိုအိမ်တော်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သေးသည်၊ ထိုမိန်းမမှာ ကောင်းမွန်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

လီရှောင်၏မျက်နှာတွင်မူ အံ့ဩသည့်အမူအရာ တစ်စက်မျှ မရှိပေ။

အစေခံငယ်၏မျက်နှာသည် တင်းမာသွား၏။

"တကယ်ပဲ မင်း သတ်ခဲ့တာလား" ဟိုင်ကန်းသည် ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားလာပြီး လျိုပင်းဝမ်အား မေးလိုက်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝန်ခံရန် အနည်းငယ် မရဲဝံ့ပေ။ စိတ်ထဲတွင် ဤအချိန်၌ အစေခံငယ်အား ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ လူသတ်ခြင်းမှာ ပြစ်မှုကြီးဖြစ်သည်၊ လင်းလန်ဟွာ ထိုမိန်းမပျက်မမှာ လွတ်လပ်သူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း သတင်းပေါက်ကြားသွားပါက သူ့အဖေ သိရှိသွားလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝန်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။ အကယ်၍ မဝန်ခံပါက သူ တောင်းပန်ရန် နောက်ကျရခြင်းအကြောင်းမှာ ပြော၍မရတော့ပေ။

"ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် လက်လွန်ခဲ့တာပါ" လျိုပင်းဝမ်သည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့… အဲ့ဒီမိန်းမပျက်မက ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားခဲ့တယ်၊ ဒါ… ဒါကြောင့် ကျွန်တော် မိုက်မဲတဲ့ကိစ္စကို ကျူးလွန်မိခဲ့တာပါ၊ သေ… သေတာနဲ့ မတန်ပါဘူး"

ဟိုင်ကန်းသည် ကြားရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး လျိုပင်းဝမ်အား ကြည့်သောအကြည့်မှာ အတော်အတန် စက်ဆုပ်ရွံရှာသွားသည်။ ဤမျှလောက် သတ္တိဖြင့် သူတို့ထံ လာတောင်းပန်သေးသည် ဟုတ်လား။ သို့မဟုတ် ဤသူသည် မူလကတည်းက စကားထစ်သူတစ်ဦးလား။

လီရှောင်သည်လည်း မျက်မှောင်တစ်ချက် ကြုတ်လိုက်၏။ "ကိုယ့်မိန်းမကိုတောင် မင်း လက်လွန်ရက်တယ် ဟုတ်လား" ဟု သူသည် မေးလိုက်သည်။

ဤစကားထွက်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

တုန်လှုပ်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အချက်နှစ်ချက် ရှိသည်။ ပထမ၊ လင်းလန်ဟွာသည် လျိုပင်းဝမ်၏ မိန်းမဖြစ်သည်ကို သူ ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ဒုတိယ၊ လျိုပင်းဝမ်သည် သူ့မိန်းမကို လက်လွန်ခြင်းမှာလည်း သူ့အား တောင်းပန်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်၊ သူ အာရုံစိုက်သည့်လမ်းကြောင်းမှာ မှားယွင်းနေသည် မဟုတ်လား။

လျိုပင်းဝမ်နှင့် အစေခံငယ်တို့သည် ကြားသောအခါ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျင်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီရှောင်သည် ဤမျှ လျှို့ဝှက်သောကိစ္စကို သိရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခုနက သခင်ကြီးလီ၏ တုံ့ပြန်မှုအရ လင်းလန်ဟွာအား လျိုပင်းဝမ်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ စောစောကတည်းက သိရှိနေပုံရသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤမျှ တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း သူသည် လျိုအိမ်တော်၏ ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို စုံစမ်းနိုင်ခဲ့သည်…

အစေခံငယ်၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးများ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ သူ၏ယခင်ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်သည်၊ ဤသခင်ကြီးလီ၏ အထောက်အထားမှာ သခင်ကြီးဟိုင်ထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်ပေသည်။

"ဟားဟား…" လျိုပင်းဝမ် ပြန်မဖြေမီမှာပင် ဟိုင်ကန်းသည် ရယ်မောထွက်သွားသည်။ "ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ လင်းလန်ဟွာက မင်းအဖေရဲ့ မယားငယ် မဟုတ်ဘူးလား" ထိုမိန်းမက အဖေရော သားပါ အကုန်စားပတ်စားခဲ့တာလား။

လင်းလန်ဟွာ လျိုအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်သည့်ကိစ္စကို သူ တိုက်ဆိုင်စွာ သိရှိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစဉ်က သူ၏ညီမလေးက ထိုမိန်းမကို စီစဉ်ရန်အတွက် သူ့အား အကူအညီတောင်း၍ စုံစမ်းခိုင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ လျိုမိသားစုမှ ထို ရောဂါကျွမ်းဝင်နေသော အဘိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

လျိုပင်းဝမ်၏ မျက်နှာသည် ဖြူတစ်လှည့်နီတစ်လှည့် ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ မိမိ၏ အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းဖြစ်ရပ်ကို လူရှေ့တွင် ဖွင့်ချခြင်းခံရမည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လီရှောင်သည် ဟိုင်ကန်းအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ၏ဆိုးသွမ်းမှုကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"ငွေစ ၁၀၀၀ လျော်ကြေးပေး၊ ဒီကိစ္စ ပြီးပြီ"

ချီဝူတပ် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်၊ ငွေသုံးစွဲရမည့်နေရာများမှာ များပြားလှသည်။ ဇနီးလေးတစ်ယောက်တည်း ငွေရှာဖွေနေရသည်၊ ဇနီးလေး၏ ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသည်။ သူသည်လည်း နည်းလမ်းရှာဖွေပြီး ဇနီးလေးအတွက် ဖိအားအချို့ကို ခွဲဝေယူရပေမည်။

လျိုပင်းဝမ် ပြန်မဖြေမီမှာပင် ဟိုင်ကန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ငွေစ ၁၀၀၀ ဟုတ်လား။ တကယ်ပဲ တောင်းရဲလိုက်တာ။

လီရှောင်မှာမူ ဟိုင်ကန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး လျိုပင်းဝမ်အား ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။

"နောက်ပြီး နောင်ဆိုရင် မင်းတို့ လျိုမိသားစုရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ငါတို့ လီမိသားစုဂိုဏ်းကို လုပ်ဆောင်ခိုင်းလို့ရတယ်" လီရှောင်သည် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

အစေခံငယ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဝင်းပသွားပြီး အလျင်အမြန် လက်ဆန့်၍ လျိုပင်းဝမ်အား တို့ထိလိုက်သည်။ သခင်လေး ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ။ သခင်ကြီးလီက အခွင့်အရေးပေးနေတာ၊ သူတို့က သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်အောင်လို့။

ထိုအခါမှ လျိုပင်းဝမ်သည် သတိဝင်လာသည်။

"ဖြစ်… ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျေး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးလီ။ ငွေလက်မှတ်ကို မ… မနက်ဖြန် ပိုဝန် လူလွှတ်ပြီး ပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်" သူသည် လီရှောင်အား လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ငွေစ ၁၀၀၀မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပမာဏမနည်းလှသော်လည်း ဤကိစ္စကို ချောမွေ့စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး သခင်ကြီးလီနှင့် သခင်ကြီးဟိုင်တို့နှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

လျိုပင်းဝမ်၏ ဤတုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ လီရှောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လျိုပင်းဝမ်အား မကြည့်တော့ဘဲ လျိုပင်းဝမ်၏ အစေခံငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"လင်းလန်ဟွာ သေသွားပြီ၊ ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းက သူ့အစ်ကိုက အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ သိလား"

လင်းယွမ်ရှန်း၊ လင်းလန်ဟွာ၊ ဤမောင်နှမနှစ်ယောက်စလုံးမှာ လူကောင်းများမဟုတ်ကြပေ။

***