လင်းလန်ဟွာ၏ ရည်ရွယ်ချက်

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လင်းမိသားစု အဘိုးကြီးအဘွားကြီးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်သွားကြ၏။

အမှန်ပင်။ သမီးဖြစ်သူက ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးနိုင်သရွေ့၊ ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ မိန်းကလေးဖြစ်စေ၊ ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်ခြင်း ခံရမည်။

ဤအချိန်တွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေသော နှစ်ဦးသားနှင့် မိမိ၏ ချိုမြိန်သော အိပ်မက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသူတစ်ဦးမှာ မူလက လျိုအိမ်တော်က ကတိပေးခဲ့သည်မှာ၊ သူဌေးကြီးလျိုအား ကောင်းမွန်လာအောင် "စောင့်ရှောက်" နိုင်လျှင်၊ လင်းလန်ဟွာအား ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ မေ့လျော့နေကြသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် လျိုအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကံကောင်းစွာပင် သူဌေးကြီးလျို၏ ရောဂါမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်နေ့တခြား ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

သို့သော် ထိုသူမှာ လင်းလန်ဟွာအား ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ဆန္ဒ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

လင်းလန်ဟွာအား ကလေးမွေးဖွားပေးလျှင် ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်မည်ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာမူ အမှန်တကယ်တွင် ယောက်ျားတစ်ဦး၏ အိပ်ရာထက်မှ ချစ်စကားများသာ ဖြစ်လေသည်။ ထိုခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုအတွက်နှင့် ဤကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

ဟုတ်သည်၊ သူဌေးကြီးလျိုသည် လင်းလန်ဟွာအား ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်ရန် မည်သည့်အခါကမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

တောသူတစ်ဦး၊ စာလုံးကြီးတစ်လုံးပင် မသိသူ၊ အိပ်ရာထက်တွင် အနည်းငယ် ညုတုတုနိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ၏ လျိုအိမ်တော်၏ အိမ်ရှင်မဖြစ်ရန် မည်သည့်အရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။

"အဖေ၊ အမေ…" ထို့နောက် လင်းလန်ဟွာသည် အဘိုးကြီးအဘွားကြီးနှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ဟန် ရှိနေသေးသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ၊ သမီး ပြောလေ" လင်းအဘွားကြီးသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

လင်းသာ့ချွေ့သည်လည်း လင်းလန်ဟွာအား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်၏။

လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်နှာသည် ပိုမိုနီရဲသွားသည်။ သူမသည် လင်းသာ့ချွေ့အား ရှက်ရွံ့စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းအဘွားကြီးအား နောက်တစ်ကြိမ် ရှက်သွေးဖြန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းအဘွားကြီးသည် လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွား၏။

"အဘိုးကြီး ရှင် အရင်ထွက်သွား၊ ကျွန်မတို့ သမီးနဲ့ စကားပြောစရာရှိတယ်" ဟု လင်းသာ့ချွေ့အား ပြောလိုက်သည်။

လင်းသာ့ချွေ့သည် လင်းအဘွားကြီးအား တစ်ချက်ကြည့်၊ လင်းလန်ဟွာအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်သွားချင်စိတ် မရှိပေ။ သမီးဖြစ်သူ အောင်မြင်နေပြီ၊ သူက သူမအဖေလေ ဘာကိစ္စနားထောင်လို့မရရမှာလဲ။ သူသည် သမီးဖြစ်သူနှင့် သံယောဇဉ် ပိုမိုတိုးပွားအောင် ပြုစုပျိုးထောင်လိုသေးသည်…

လင်းသာ့ချွေ့ မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းအဘွားကြီး၏ မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ ညိုမှောင်သွားသည်။

"ငါတို့ သားအမိနှစ်ယောက် မိန်းမတွေရဲ့ကိစ္စ ပြောမလို့၊ ရှင် ဒီမှာ ကျန်နေပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ" ဟု တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

လင်းသာ့ချွေ့သည် ချက်ချင်းပင် ရှက်ရွံ့သွား၏။ ထိုအခါမှ သူသည် ထရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ ထွက်သွားလိုက်မယ်" ထို့နောက် သူသည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လင်းသာ့ချွေ့ ထွက်ခွာသွားသောအခါမှ လင်းအဘွားကြီးသည် လင်းလန်ဟွာအား နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"လန်ဟွာ၊ အမေ့ဘေး လာထိုင်" ဟု လင်းလန်ဟွာအား လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"အင်း" လင်းလန်ဟွာသည် တစ်ခွန်းတုံ့ပြန်ပြီးနောက်မှ လင်းအဘွားကြီးဘေးသို့ သွားရောက်ထိုင်လိုက်သည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း လင်းအဘွားကြီးသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။ ပြောလိုက်၊ အမေ နင့်ကို သေချာပေါက် ကူညီမယ်"

ထိုအခါမှ လင်းလန်ဟွာသည် သူမ၏ လာရင်းအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။ မူလက သူမသည် လင်းအဘွားကြီးအား သားယောက်ျားလေး မွေးဖွားနိုင်သော နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှာဖွေပေးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"လျိုအိမ်တော်က ဆက်ဆံရေးတွေ ရှုပ်ထွေးတယ်၊ သမီးဘေးမှာ ယုံကြည်ရတဲ့လူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ တစ်ဦးတည်း ယုံကြည်လို့ရတာက အဖေ၊ အမေနဲ့ အစ်ကိုငါးပဲ ရှိတယ်။ အမေသာ သမီးကို ဒီကိစ္စ ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် နောက်ဆို သမီးက သူဌေးကြီးအတွက် သားတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးပြီး လျိုအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်ရှင်မ ဖြစ်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒီအခါကျရင် အဖေ၊ အမေနဲ့ အစ်ကိုငါးကို မနစ်နာစေရပါဘူး"

လင်းအဘွားကြီးသည် ကြားသောအခါ မျက်လုံးများပင် အရောင်တောက်သွား၏။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း စိတ်ချလိုက်တော့၊ ဒီကိစ္စကို အမေ့ကိုပဲ အပ်ထားလိုက်။ အရင်ကတည်းက အမေ ကြားဖူးတယ်၊ ချင်းရှီမြို့ရဲ့ မြောက်ဘက်မှာ လျိုယွင်ကျောင်းတော်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ကျောင်းတော်ထဲက လျိုယွင်သခင်က အရမ်းတော်တယ်တဲ့။

မိန်းမတစ်ယောက်က သားသမီးသွားတောင်းပြီး သခင်ပေးသနားတဲ့ နတ်ဆေးကို ရလာရင် အားလုံး ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ကြတယ်တဲ့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အမေ မင်းအတွက် အဲ့ဒီသခင်ဆီ သွားတောင်းပေးမယ်၊ မင်းအတွက် ယောက်ျားလေး တစ်ခါတည်း မွေးဖွားနိုင်တဲ့ နတ်ဆေးကို မလွဲမသွေ တောင်းလာပေးမယ်"

လင်းလန်ဟွာသည် ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွား၏။

"ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး လင်းအဘွားကြီးအား ငွေပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် လျိုအိမ်တော်၌ လစဉ်ရရှိသော လခမှာ မများလှဘဲ တစ်လလျှင် ငွေ၆စသာ ရှိသည်။ သူဌေးကြီးနှင့် သခင်လေးတို့က သူမအား အနည်းငယ်စီ မထောက်ပံ့ခဲ့ပါလျှင် သူမ ပြန်လာ၍ ကြွားဝါရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ လက်ထဲတွင် ငွေများများစားစား မရှိသောကြောင့်သာ သူမသည် လျိုအိမ်တော်မှ အစေခံမများနှင့် အစေခံငယ်များကို မသိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူဌေးကြီးက သူမအား အိမ်တော်မှ ထွက်ခွင့်မပြုသဖြင့် သူမသည် ဤတစ်ကြိမ် ဆွေမျိုးများထံ ပြန်လာသည့်အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သူမ၏ အဖေအမေထံ အကူအညီတောင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် လင်းလန်ဟွာသည် နောက်ဆုံးတွင် ငွေ၁၀စတန် ငွေတုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မနှမြော၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းရပေမည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အလွန်အမင်း ကပ်စေးနဲပုံ ပေါက်သွားပါက သူမ၏အမေသည် သူမ လျိုအိမ်တော်တွင် သူမပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် မျက်နှာသာရရဲ့လားဟု သံသယဝင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီငွေ၁၀စကို အမေ့ကို ပေးတယ်" ရက်ရောသောပုံစံ ပြုလုပ်ရင်း လင်းလန်ဟွာသည် ငွေကို လင်းအဘွားကြီးရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"အမလေး၊ မလိုပါဘူး၊ ဒီလောက်အများကြီး မလိုပါဘူး…" လင်းအဘွားကြီးသည် ငွေကို လောဘကြီးစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း လက်ဖြင့် တွန်းဖယ်ကာ ဟန်ဆောင်ယဉ်ကျေးနေ၏။

လင်းလန်ဟွာသည် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် မျက်လုံးဖြူ လှန်မိသွားသည်။

"ဘယ်မှာ မလိုရမှာလဲ။ သမီးက အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ၊ အဖေနဲ့အမေ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ခဏခဏ ပြန်မလာနိုင်ဘူး။ ဒီငွေ၊ ပိုလျှံတဲ့အပိုင်းက အဖေနဲ့အမေ့ကို ကန်တော့တာလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ" ပြောရင်း လင်းလန်ဟွာသည် ငွေကို လင်းအဘွားကြီး၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဒါ… ဒါဆို အမေ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ယူလိုက်ရတော့မလား" ထိုအခါမှ လင်းအဘွားကြီးသည် ငွေကို ယူလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို လုံးဝ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

လင်းအဘွားကြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ငွေကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါမှ လင်းလန်ဟွာသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အမေ့ကို ငွေပိုပေးသင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ…" မျက်နှာတွင် မတတ်သာသည့်အမူအရာဖြင့်။

လင်းအဘွားကြီးသည် ချက်ချင်း ကြောင်အသွား၏။

"နှမြောစရာ ဘာဖြစ်လို့လဲ" သူမသည် သမီးဖြစ်သူအား အလျင်အမြန် မေးလိုက်ပြီး အသံမှာ အနည်းငယ် လောနေသည်။ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း သမီးဖြစ်သူက သူမအား ငွေပိုပေးစေလိုသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် လင်းအဘွားကြီးအား စိတ်ပျက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ သူဌေးကြီးက သမီးကို မျက်နှာသာပေးပြီး နေ့စဉ် ဂရုစိုက်ပေမဲ့ လျိုအိမ်တော်မှာ အစေခံတွေ များတယ်၊ ပြီးတော့ အားလုံးက မျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါတတ်တဲ့သူတွေချည်းပဲ။ သမီးရဲ့ လက်ရှိနေရာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားချင်ရင်၊ သူဌေးကြီးရဲ့ မျက်နှာသာကို အမြဲတမ်း ရရှိနေချင်ရင် အစေခံတွေကို သိမ်းသွင်းဖို့ လစဉ် သုံးစွဲရတဲ့ငွေကလည်း မနည်းဘူး"

လင်းအဘွားကြီးသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "သတ္တိတွေ သိပ်ရှိတာပဲ၊ အစေခံက သခင်ဆီက ငွေတောင်းရဲတယ်" ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းအဘွားကြီး၏ မျက်စိထဲတွင် အထက်တန်းလွှာမိသားစု၏ အစေခံများမှာ သခင်များကို အစေခံရန်သာဖြစ်ပြီး ဘာလုပ်ခိုင်းခိုင်း လုပ်ရပေမည်။ သို့သော် သခင်က အစေခံအား ငွေပေးရမည်ဟု လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။

လင်းလန်ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် အထင်သေးစိတ်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အမှန်ပင် အမြင်မရှိသော တောသူမကြီးပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အစေခံတိုင်းကို ငွေပေးစရာမလိုပါဘူး၊ အရေးကြီးတဲ့ အစေခံတချို့ကိုပဲ ပေးရတာပါ၊ ဥပမာ သူဌေးကြီးဘေးက လူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် သခင်လေးဘေးက လူတွေပေါ့။ ဒီလူတွေကိုသာ ကောင်းကောင်း ပေါင်းသင်းထားရင် သူဌေးကြီးနဲ့ သခင်လေးဘေးမှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုပဲရှိရှိ၊ သမီးက ပထမဆုံး သတင်းရနိုင်တယ်။ အမေ သူတို့ကို အစေခံတွေလို့ မထင်လိုက်နဲ့၊ အိမ်တော်ထဲမှာ တစ်ခါတစ်လေ သူတို့စကားက သမီးတို့ သခင်တွေထက်တောင် အသုံးဝင်သေးတယ်" ဟု

မိမိကိုယ်ကို သခင်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်း သူမ၏ မျက်နှာကို သူမကိုယ်တိုင် ရွှေချခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမက မယားငယ်တစ်ဦး၊ အရောင်းအဝယ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုထားသူ၊ မည်သို့လျှင် တကယ့်သခင်မဟု သတ်မှတ်နိုင်မည်နည်း။ လျိုအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်စအချိန်တွင် မျက်နှာကြီးသော အစေခံများကို မဆိုထားနှင့်၊ သူမ၏ ခြံဝင်းအတွင်း သူမအား အစေခံရန် ခွဲဝေပေးထားသော အစေခံမများပင်လျှင် သူမအား အနည်းငယ် အထင်သေးကြသည်။ သူဌေးကြီးက သူမအား မချစ်ခင်ခဲ့ပါလျှင် သူမ မည်သို့ ယနေ့အချိန် ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။

"ပြီးတော့ လက်အောက်က အစေခံမတွေ၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်အစေခံမကိုလည်း သိမ်းသွင်းရတယ်။ ဒီလိုမှ လူ့စိတ်ကို ဝယ်ယူနိုင်မှာ၊ အစေခံမက သမီးကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ဂရုစိုက်တာကို အာမခံနိုင်မှာ၊ အရေးကြီးဆုံးက အစေခံမကို တခြားသူတွေက ဝယ်ယူသွားပြီး သမီးအပေါ် မကောင်းတဲ့အကြံအစည်တွေ သုံးတာကို ကာကွယ်နိုင်မှာ" လင်းလန်ဟွာသည် အနည်းငယ် ကြွားဝါစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လျိုအိမ်တော်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အမြင်များစွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး များစွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

လင်းအဘွားကြီးသည် တုန်လှုပ်စွာ နားထောင်ရင်း လင်းလန်ဟွာ ရှင်းပြသည်မှာ အချက်ကျကျ ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူမိသည်။ ကြည့်၊ ဤသည်မှာ သူမ၏ သမီးပင်။ အပြုအမူ၊ အမူအရာမှာ သခင်မကြီးများနှင့် ဘာမှမခြားတော့ပေ။

လင်းလန်ဟွာသည် လင်းအဘွားကြီး၏ သူမအား လေးစားသော အကြည့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ ကျေနပ်သွားသည်။

"ဒါကြောင့်ပါ အမေ၊ အထက်တန်းလွှာမိသားစုရဲ့ ဇနီးမယားက တကယ်တော့ ဖြစ်ရတာ မလွယ်ဘူး…" လင်းလန်ဟွာသည် စိုးရိမ်သောပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် လင်းအဘွားကြီးသည် ကြည့်ရင်း အလွန်မနာလိုဖြစ်သွားသည်။

"နားထောင်ကြည့်ရတာ တကယ်တော့ မလွယ်ဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက ယာယီပဲ၊ နောင်ကျရင် နင် ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရတဲ့အခါ အဲ့ဒီအခါကျရင် အဲ့ဒီ ခွေးမျက်လုံးနဲ့ လူကို အထင်သေးတဲ့အရာတွေက နင့်ကို လာချော့မြှူရလိမ့်မယ်" လင်းအဘွားကြီးသည် လင်းလန်ဟွာ၏ လက်ဖမိုးကို ပုတ်ရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်လုံးများတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်၊ ဤအဘွားကြီးက ဤအဆင့်အထိ တွေးမိသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။

"အင်း ဒါကြောင့် သမီး မအောင်မြင်ခင်မှာ အဖေနဲ့အမေပဲ နစ်နာရတော့မှာပဲ" လင်းလန်ဟွာသည် ဝမ်းနည်းသောပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် လင်းအဘွားကြီးအား သစ္စာစောင့်သိကြောင်း ပြသသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ "ဒါပေမဲ့ အမေ စိတ်ချပါ၊ သမီးသာ တရားဝင်ဇနီးဆိုတဲ့နေရာကို တက်ထိုင်နိုင်ခဲ့ရင် အမေ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို မလွဲမသွေ မမေ့ပါဘူး"

လင်းအဘွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အင်း၊ အမေ နင့်ကို ယုံတယ်" သူမသည် လင်းလန်ဟွာ၏ လက်ဖမိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မျက်နှာအိုကြီးကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းလန်ဟွာနှင့် အိပ်ရာတွင်းကိစ္စများကို ပြောဆိုလေတော့သည်။ သူမ သိရှိသော ကလေး လျင်မြန်စွာ ရရှိနိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို လင်းလန်ဟွာအား သင်ကြားပေးလေသည်။

လင်းလန်ဟွာသည်လည်း ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေ၏။ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်၊ သူမ၏အမေ သားများစွာ မွေးဖွားနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိ၊ အမှန်တကယ်ပင် နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်။ မိမိ ဤတစ်ခေါက် ပြန်လာခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းအဘွားကြီး၏ အတွေ့အကြုံများကို အားလုံး နားထောင်ပြီးနောက် လင်းလန်ဟွာသည် လင်းအဘွားကြီးအား လျိုအိမ်တော် (လင်းရှောင်ယွဲ့၏အိမ်) ၏ ကိစ္စများကို စုံစမ်းလေသည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ထိုခွေးမအား အလွန် "သတိရ" နေလေသည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် လျိုအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ အရှက်ခွဲခံခဲ့ရပြီးနောက် ထိုခွေးမက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သဖြင့် လင်းမိသားစု၏ လူအများ လက်ညှိုးထိုးခံရသော အပြစ်သား ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုခွေးမ၏ "ကျေးဇူး" ကြောင့် သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ ဒုက္ခများ ခံစားခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစ်ကိုငါးနှင့် အဖေအမေက သူမအား လျိုအိမ်တော်သို့ မပို့ဆောင်ခဲ့ပါလျှင် သူမ၏ ဤဘဝသည် ပျက်စီးသွားပေပြီ။

ယခုအခါ သူမသည် လျိုအိမ်တော်၏ ခြောက်ယောက်မြောက် မယားငယ် ဖြစ်လာပြီး နေ့စဉ် တောင်တန်းပင်လယ်မှ အစားအစာများကို စားသုံးရကာ ပိုးထည်များ ဝတ်ဆင်ရသဖြင့် ထိုခွေးမထက် အဆတစ်ထောင်မက ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေရသည်မှာ သေချာသည်။ လင်းလန်ဟွာသည် ဤအချိန်တွင် အလွန်မျှော်လင့်နေပြီး သူမ၏အမေ ပါးစပ်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသည့်စကားများ ကြားရရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရလဒ်မှာ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်။ အဲ့ သေနာမလေးက ဆိုင်ဝယ်ပြီး ဆိုင်ခွဲဖွင့်ရုံတင် မကဘူးလား။ လျိုအိမ်ကိုလည်း ချဲ့ထွင်ပြီး လျိုအိမ်တော်ထက် မသေးတဲ့ အလုပ်ရုံတစ်ခုတောင် ဆောက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား" လင်းလန်ဟွာသည် တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချွန်ထက်သော လက်သည်းခွံများသည် လက်ဖဝါးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော အရာများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းအဘွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ် အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အဲ့ကောင်မလေးရဲ့ အလုပ်ရုံက ရူယီစားသောက်ဆိုင်နဲ့ ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီအတွက် ရွာသူကြီးကတောင် မျက်နှာပြပြီး ငါတို့ သာ့ရှီရွာ၊ တစ်ရွာလုံးက လူတွေကို သူ့အတွက် မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ခိုင်းတယ်"

ဟုတ်သားပဲ၊ ငါတို့ သာ့ရှီရွာတင် မကဘူး၊ ဘေးက ရှန့်ယန်ရွာလည်း ပါသေးတယ်။ အရင်က ရွာသူကြီးက လူတွေကို စုခေါ်တုန်းက လူတော်တော်များများ စာရင်းသွင်းခဲ့ကြတယ်။ အကြီးကောင်၊ အလတ်ကောင်၊ ပြီးတော့ လင်းလောင်စစ် အဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေတောင် လယ်မြေတချို့ သွားစာရင်းသွင်းခဲ့ကြတယ်" ဤသို့ပြောသောအခါ လင်းအဘွားကြီးသည် ပိုမိုဒေါသထွက်လာသည်။

ထိုမိုက်မဲသောအရာများသည် ရွာမှ အခြားလူများကဲ့သို့ပင် ထိုသေနာမလေးက သူတို့၏ မုန်ညင်းဖြူများကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူမည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ပြီးခါကျမှ မုန်ညင်းဖြူများ ရောင်းမထွက်ဘဲ မြေကြီးထဲတွင် အားလုံး ပုပ်သွားတဲ့အထိ စောင့်နေလိုက်ကြ။

"ဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ" လင်းလန်ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး လင်းအဘွားကြီးအား မေးလိုက်သည်။

သူမ သာ့ရှီရွာမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ မကြာသေးပေ မဟုတ်လား၊ ထိုခွေးမက ဤမျှ များပြားသောကိစ္စများကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ပေါ့။

ထိုအခါမှ လင်းအဘွားကြီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က ရွာသူကြီးအား တာဝန်ပေး၍ ရွာသူရွာသားများကို မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ခိုင်းသည့်ကိစ္စကို ပြောပြလိုက်သည်။

မုန်ညင်းဖြူ၏ ဝယ်ယူဈေးမှာ တစ်ပေါင်လျှင် ကြေးနီတစ်ပြားဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမသည် ယခင်က လင်းမိသားစုတွင် လယ်ထဲသို့ သိပ်မဆင်းခဲ့သော်လည်း တောင်သူမိသားစုတွင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်ရာ မုန်ညင်းဖြူအကြောင်းကို သိရှိသည်။ မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ပျိုးခြင်းမှာ မခက်ခဲပေ၊ ရင့်မှည့်သော မုန်ညင်းဖြူတစ်လုံးလျှင် သုံးလေးပေါင်မှာ သာမန်ဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားပါက ငါးပေါင်ခြောက်ပေါင်ပင် ရှိတတ်သည်။ တစ်လုံးလျှင် သုံးလေးပေါင်သာ ရှိလျှင်ပင် ထိုသည်မှာ သုံးလေးပြား ဖြစ်သည်။ တစ်ဧကတွင် မုန်ညင်းဖြူ မည်မျှ စိုက်ပျိုးနိုင်မည်နည်း… ဤသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက သူမ၏ အစ်ကိုများ ထိုခွေးမအတွက် မုန်ညင်းဖြူ စိုက်ပျိုးပေးလိုသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

လျင်မြန်စွာပင် လင်းလန်ဟွာသည် ပိုမိုပြင်းထန်သောကိစ္စကို သတိရသွားသည်။ ခုနက သူမ၏အမေ ပြောသည်မှာ ထိုခွေးမ၏ အလုပ်ရုံသည် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းဖွင့်လှစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရူယီစားသောက်ဆိုင်၊ ထိုသည်မှာ သူတို့ ချင်းရှီမြို့၏ အကြီးဆုံး စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် ယခင်က သူဌေးကြီး ပြောဖူးသည်ကို ကြားဖူးသည်၊ ရူယီစားသောက်ဆိုင်၏ နောက်ကွယ်မှ ပိုင်ရှင်၏ နောက်ခံမှာ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။ ထို့ပြင် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၊ ထိုသည်မှာ ပိုမို၍ပင် မခန့်မှန်းနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းဟု ဆိုသော်လည်း လက်အောက်တွင် လူမိုက်အမြောက်အမြားကို မွေးမြူထားသည်။ ဤလူတစ်စုသည် နောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော မသမာမှုများ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်းလန်ဟွာ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၊ ထိုခွေးမက ဤမိသားစုနှစ်စုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိသည် ဟုတ်လား။

"လန်ဟွာ၊ လန်ဟွာ" ရုတ်တရက် လင်းအဘွားကြီး၏ စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်သံသည် လင်းလန်ဟွာအား သတိပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

"အင်း… အာ၊ အမေ"

"နင့်ကို ခေါ်နေတာတောင် မတုံ့ပြန်ဘူး၊ ခုနက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" လင်းအဘွားကြီးသည် လင်းလန်ဟွာအား မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

"အိုး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး အမေ၊ ခုနက ကိစ္စတစ်ခု သတိရသွားလို့၊ စိတ်လွင့်သွားတာ"

စိတ်ထဲတွင်မူ သူမ ခုနက ကြားသိခဲ့ရသော လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။ အမေ့ကို ပြောပြ" လင်းအဘွားကြီးသည် ဂရုစိုက်သောပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာ၏ စိတ်ကူးတစ်ချက် လှည့်သွားပြီး လင်းအဘွားကြီးအား ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးရဲ့ ကိစ္စပါ"

လင်းအဘွားကြီး၏ မျက်နှာ ပေါ့လျော့သွားပြီး များများစားစား အလေးမထားသည့်ပုံစံကို မြင်သောအခါ။

လင်းလန်ဟွာက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးက သူဌေးကြီးရဲ့ အလေးထားခြင်းကို အရမ်းခံရတယ်၊ လျိုမိသားစုမှာ သူ့ရဲ့နေရာက သူဌေးကြီးရဲ့ အောက်မှာပဲ"

လင်းလန်ဟွာသည် ပြောရင်း လင်းအဘွားကြီး၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"သူဌေးကြီးက သမီးကို ဇနီးမယားအဖြစ် တင်မြှောက်တဲ့ကိစ္စ၊ သခင်လေးရဲ့ သဘောတူညီချက်ကိုသာ ရခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ်… သခင်လေးက သမီးအတွက် စကားပြောပေးနိုင်ရင် ကိစ္စတွေက ပိုပြီး ချောမွေ့သွားမှာ"

ထိုအခါမှ လင်းအဘွားကြီးသည် အနည်းငယ် ပိုမိုလေးနက်သွားသည်။

"ဒီ သခင်လေးက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် စွမ်းလို့လား" သားတစ်ယောက်က အဖေဖြစ်သူ၏ နောက်ဖေးကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သလော။ လင်းအဘွားကြီးသည် အနည်းငယ် မယုံကြည်ပေ။ သို့သော် သူမသည်လည်း မိမိမှာ အထက်တန်းလွှာမိသားစုမှ လူမဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အထက်တန်းလွှာမိသားစုများသည် သူတို့ တောသူတောင်သားများနှင့် မတူညီပေလော။

"ဟုတ်တာပေါ့။ သခင်လေးက ဆယ့်လေးနှစ်ကတည်းက သူဌေးကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်တယ်၊ သူဌေးကြီးရဲ့ မှာကြားချက်တွေကို နားထောင်တယ်။ အခုဆိုရင် သူဌေးကြီးရဲ့ လက်အောက်က စီးပွားရေးတစ်ဝက်ကျော်ကိုတောင် အုပ်ချုပ်နေပြီ"

"ပြီးတော့ သခင်လေးရဲ့ အမေ၊ သူဌေးကြီးရဲ့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ဇနီး ဝမ်ရှီက နန်အန်းခရိုင်က သူဌေးကြီး ဝမ်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီး"

"သူဌေးကြီးရဲ့ စီးပွားရေး ဒီလောက် ကြီးမားလာနိုင်တာက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကူညီထောက်ပံ့မှုကြောင့်ပဲ။ ဝမ်ရှီက သခင်လေးဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ထားခဲ့တာ၊ သူဌေးကြီးက သဘာဝအတိုင်း အလေးထားတာပေါ့။ ပြီးတော့ သခင်လေးက သူဌေးကြီးရဲ့ အခုလက်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော သားပဲ"

နောင်တွင် တစ်ဦးတည်းသောသား ဟုတ်မဟုတ်မှာမူ ပြောရခက်လေသည်…

ဟုတ်သည်၊ သူမ ကိုယ်ဝန်ရသောအခါ သူမသည် သခင်လေးအား ပြောပြပေလိမ့်မည်။ ဖခင်ဖြစ်စေ၊ သားဖြစ်စေ မည်သူ၏ သန္ဓေကို လွယ်ထားသည်ဖြစ်စေ သူမသည် သခင်လေးအား သူ၏ကလေးဖြစ်ကြောင်း ပြောပေလိမ့်မည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လျိုမိသားစုတွင် နောင်တွင် သူမ၏ ဝေစုတစ်စု ရှိပေလိမ့်မည်။

လင်းအဘွားကြီးသည် တုန်လှုပ်သွား၏။

"ဒါဆို နောင်ကျရင် နင် သားတစ်ယောက် မွေးခဲ့ရင်…" သူမသည် လင်းလန်ဟွာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ပြုံးလိုက်၏။

"အမေ ရှင် စိတ်ချပါ၊ သခင်လေးက စိတ်သဘောထားကြီးပါတယ်၊ ပြီးတော့ သမီးကလည်း သူနဲ့ လျိုမိသားစုရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာကို လုယူဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး၊ သခင်လေးက သမီးကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

***