ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေကိုတောင် မမီဘူး
Vol. 57 Ch. 847
ယီထျန်းယွမ်၏ ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုသည် ၎င်းတို့သာမက သူ့ဘက်မှလူများကိုပါ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အားလုံးက သူတို့၏ ဧကရာဇ်သည် အင်အားကြီးမားလှသည်ဟု ခံစားမိကြသည်။ ယခင်က သူတို့၏ ဆက်ဆံပုံများကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း နောက်ပိုင်းတွင် သဘောတူညီမှုရခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အာဏာများကို ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်မိကြသည်။
ဤအရာကို တွေးမိရုံမျှဖြင့် သူတို့တွင် ဒေါသထွက်လာသည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းရန် ကြီးမားသော အကျိုးဆုံးရှုံးမှုများကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုတွင် အခြားသူများက အလွယ်တကူ အကျိုးအမြတ်ရယူသွားသည်ကို သူတို့ မည်သို့လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။
ယီထျန်းယွမ်၏ စရိုက်သဘာဝကို အားလုံးသိကြသည်။ သူသည် ဆုချီးမြှင့်ခြင်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားဆက်ဆံသည်။ ထိုသူများက ဤသို့သော အပြုအမူများပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ပေးဆပ်ရမည့် အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်အဖြစ်သတ်မှတ်ခြင်းသည် သေချာသည်။ ထိုနည်းဖြင့်သာ သူတို့သည် နာခံလာမည်ဖြစ်သည်။ ခွေးတစ်ကောင်ကိုပင် ကျင့်ကြံပြီး နာခံအောင်ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ဤသို့သော ကျေးဇူးကန်းသူများကို ကျိန်ဆိုချုပ်နှောင်မှုမပြုလျှင် သတ်ပစ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အနာဂတ်တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ထိုးစစ်ဆင်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် သစ္စာဖောက်သွားနိုင်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။
“ငါ… ငါ ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံပါမယ်…”
ချက်ချင်းပင် ဧကရာဇ်တစ်ဦးက သဘောတူညီမှုပြုလိုက်သည်။ သူတို့သည် သေလိုစိတ်မရှိကြပေ။
ဘက်မမှန်ရွေးချယ်မိသူများ၏ အကျိုးဆက်သည် ဤသို့သာဖြစ်သည်။
“ငါလည်း… ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံပါမယ်…”
“ငါလည်း အတူတူပါပဲ…”
ပထမဦးဆုံးထွက်ပေါ်လာသူတစ်ဦးရှိလာသည်နှင့် ဒုတိယသူတစ်ဦးကလည်း ချက်ချင်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် မတတ်သာသဖြင့် ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံရင်း ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်စေရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်သည်။ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အင်ပါယာ၏ ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ သူတို့သည် သေလိုစိတ်မရှိကြပေ။
တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံရန် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အချို့သူများက ရုန်းကန်ပြီး ဆန့်ကျင်လာကြသည်။
“ငါ ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်မခံဘူး… ဘယ်လိုမှ ကျွန်ဖြစ်မလာဘူး… သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်ဖြစ်ဖို့ လုံးဝမလိုလားဘူး… မင်း ငါတို့ကို တကယ်သတ်လိုက်ရင် မင်းဟာ အာဏာရှင်ဧကရာဇ် တစ်ယောက်… လောကတစ်ခုလုံးရဲ့ အာဏာရှင်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”
“ဘုန်း…”
ထိုဧကရာဇ်သည် စကားမဆုံးခင်မှာပင် သွေးမြူတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားပြီး အကြွင်းအကျန်တစ်စွန်းတစ်စမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ သတ်ရန်ပြောသည်နှင့် သတ်လိုက်သည်။ လက်ထိန်းထားသည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။
“အာဏာရှင်တဲ့လား… ဒါက အာဏာရှင်ပြဿနာမဟုတ်ဘူး… မင်းတို့က ငါ့ကို ရန်စတာ မလုပ်ခဲ့ရင်… ငါ့ကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်ခဲ့ရင်… ငါက ဒီလိုလုပ်မယ်ထင်လား… စကားကောင်းကောင်းပြောပြီး အရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုးနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ… အခု မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ငါ့ကို ပြန်ပြီး ဆန့်ကျင်လာတယ်… မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားတာတောင် လွန်လှပြီ…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အပြုအမူသည် ဆန့်ကျင်နေသော ဧကရာဇ်များကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံလာချိန်တွင် ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးကလည်း အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါလည်း… ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံပါမယ်…”
သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦးအား ဦးညွှတ်ခြင်းသည် ရှက်စရာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ကြားအင်အားကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ဦးညွှတ်ခြင်းသည် ရယ်စရာမဟုတ်ပေ။
“ဟင့်အင်… မင်းကို ငါ့ကျွန်အဖြစ် လက်မခံဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ…”
ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် မှင်တက်မိသွားသည်။ သူသည် အခက်အခဲများကြားမှ ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် တစ်သက်လုံး ရှက်စရာဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။
“မကြားဘူးလား… မင်းကို ကျွန်အဖြစ် လက်မခံဘူး… ဒီတစ်ကြိမ် မင်းသေမယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အခြားဧကရာဇ်များသည် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး ကျွန်အဖြစ်ထားရှိလျှင် အလွန်အကျိုးရှိမည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် မာန်မာနထောင်လွှားလွန်းသည်ဟု မထင်မိပါလား။
“ငါ… ငါက သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူပါ… ဒီလိုတောင် မင်းက အသုံးမချချင်ဘူးလား…”
ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် သူ၏နားများကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မတော်တဆ ကြားများမှားသွားသည်ဟု ထင်မိသည်။
“သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတဲ့လား…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
“သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဆိုတာ မဆိုးဘူးပေါ့… များများရှိရင် ပိုကောင်းတာပေါ့… ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံခဲ့တယ်… ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းဟာ ငါ့ကျွန်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိဘူး… ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံတဲ့သူကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ခွင့်လွှတ်မထားဘူး…”
ဤစကားကြောင့် အားလုံးသည် နားလည်သွားကြသည်။ ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် အာဏာကို အလွန်အမင်း တပ်မက်ခဲ့ပြီး ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖို့ကြံခဲ့သည်မှာ သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်ရာ ရောက်သည်။
“ငါ… ငါ…”
ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် တွေးတောပြီးနောက် မလွှဲမရှောင်သာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံပြီးပြီ… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ဘယ်လိုမှ ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား… လူ့ဘုံလောကမှာ ငါ့ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်တဲ့သူဆိုလို့ လက်တစ်ဖက်စာမျှတောင် မရှိဘူးလို့ ငါပြောရဲတယ်…”
“မင်း ငါပြောတာကို တကယ်မကြားဘူးပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က လက်ဖဝါးတစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ နဂါးနှစ်ကောင်နှင့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကြီးတစ်ကောင်သည် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် အားပြင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခုက အားလုံးကို လွင့်ထွက်သွားစေလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးမှခြောက်အထိ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးထက် မည်မျှပင် သာလွန်ကြောင်း မပြောနိုင်ပေ။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသူများသည် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သုံးကောင်လုံးသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသည်မှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။
“မင်းဟာ ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကိုတောင် မမီဘူး… မင်းကို ထားထားလျှင် အစာကုန်တာပဲ ဖြစ်မယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးသည် အံ့အားသင့်နေသည့်အချိန်တွင် သေ၍သေမှန်းပင်မသိအောင် သေဆုံးသွားသည်။
အားလုံးသည် အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ပြီး မျက်နှာများကို ရောင်ရမ်းသွားစေလိုကြသည်။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များသည် ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးထက် ပိုမိုသာလွန်သော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးကို ကိုးကွယ်နေခဲ့ကြသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မထိန်းနိုင်စရာဖြစ်သည်။
“ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးက မင်းတို့ကို ဘယ်လိုကတိတွေ ပေးခဲ့လဲ… ငါ့ကို ပြောပြစမ်း…”
ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“သူ… သူက ကျွန်တော်တို့ကို အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်… သူ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရင် ပိုမြင့်တဲ့ ရာထူးတွေပေးမယ်လို့ ပြောတယ်… ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အနည်းငယ် ခွဲဝေပေးမယ်လို့ ပြောတယ်… ဘာလို့ဆို မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာက မဟာမိတ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ခုဖြစ်လာတော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလို့မရဘူးလေ…”
ကျွန်ကျိန်ဆိုမှုကို လက်ခံပြီးနောက် မေးသမျှကို ဖြေရမည်ဖြစ်သည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်… ထျန်ကျုံးဘိုးဘေးရဲ့ သတ္တိက မဆိုးသလို မင်းတို့ရဲ့ သတ္တိကလည်း ပိုပြီးတော့တောင်မဆိုးဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
“မင်းတို့ကို တာဝန်တစ်ခု ပေးမယ်… ထျန်ကျုံးအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်…”
“ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့…”
သူတို့သည် ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီး ထျန်ကျုံးအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးရန် ပြင်ဆင်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကောင်းမွန်စွာ တည်ရှိနေသော ထျန်ကျုံးအင်ပါယာသည် အကျိုးအမြတ်တပ်မက်မှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။
သူတို့ထွက်ခွာသွားသည့် နောက်ကျောပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှီရွှေယွမ်၏ လက်သေးသေးလေးသည် သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။
“မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ပြဿနာတွေ အများကြီး ပေါ်လာတာပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်… ဒီပြဿနာကို ငါတို့လည်း တွေးထားခဲ့တာပဲ… ဒါကြောင့် ဆွေးနွေးဖို့ အားလုံးကို စုဝေးခေါ်ခဲ့တာ… သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို တပ်မက်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လုယူဖို့ ကြံစည်နေတာကို ဘယ်သူသိမလဲ… မင်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပြန်ရောက်လာတာပဲ… ဒါပေမဲ့ မင်းမပြန်ရောက်လာရင်တောင် ဒီပြဿနာကို ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ…”
ရှီရွှေယွမ်က မလွှဲမရှောင်သာ ပြောလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါ မသိမှာလား… အရင်က သံမဏိစိတ်ဓာတ်နဲ့ နန်းတော်ပိုင်ရှင်ကြီးကို ဘယ်သူကများ မကြောက်ဘဲနေမှာလဲ…”
“ဟမ်… မင်းကတော့ ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလေ…”
ရှီရွှေယွမ်က နှာခေါင်းလေးတွန့်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ဆို မင်းက ငါ့မိန်းမ… မင်းကို ကြောက်စရာလိုလို့လား…”
ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်၏ မေးဖျားလေးကို ညင်သာစွာ မပြီး နမ်းလိုက်သည်… အနားတွင် လူမရှိသည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက ရှီရွှေယွမ်သည် ရှက်ရွံ့စွာ မြေတွင်းထဲ ဝင်ပုန်းချင်သွားလိမ့်မည်။ ပြန်ရောက်ချင်းမှာပင် မရိုးမသားဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။