ထွက်သွား...

ယီထျန်းယွမ် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားသည်။ မူလက သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး အကယ်၍ မဖြစ်နိုင်တော့ပါက အင်အားသုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့တွင် အကြောက်တရားဟူ၍ မရှိပေ။ ဤနေရာတွင် ထားရှိထားသော နိုင်ငံတော်စောင့်နတ်သားရဲသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်အလွန်မြင့်မားလှပြီး ယခုအခါ နန်းတော်အတွင်း၌ အနားယူနေသည်။ အရေးကြီးအခိုက်အတန့်မဟုတ်လျှင် ထိုသားရဲသည် အလွယ်တကူ ထွက်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ နိုင်ငံတော်စောင့်နတ်သားရဲ မရှိပါက သူတို့သည် လုံးဝအလျှော့ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဆိုင်သော ကိစ္စသာမက မူအရ ပြဿနာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အကျိုးအမြတ်များကို ယူဆောင်သွားစဉ် ခေါင်းညိတ်လက်ခံခဲ့ကြပြီး ယခုမူ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးကို မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရှိရန် တောင်းဆိုနေသည်မှာ ဘာကိစ္စ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

မည်သူမဆို ဤအခြေအနေတွင် ဒေါသထွက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

"ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်..."

ရှီရွှေယွမ်ဘေးရှိ ဝန်ကြီးများနှင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ထောက်ခံသော ဧကရာဇ်အချို့သည် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ထျန်းလုံပင် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ ဧကရာဇ်များစွာသည် ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးဘက်သို့ ရပ်တည်လိုကြပြီး သူတို့၏ ကန့်ကွက်သံများသည် အားနည်းလွန်းလှသည်။

အင်အားစုပေါင်း အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ကျော်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အများစုသည် ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးကို ထောက်ခံကြသည်။ ဤအခြေအနေသည် သူတို့ကို အားမလျှော့ဘဲ မနေနိုင်စေပေ။ မူလက အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ကောင်းမွန်စွာ ကျင်းပရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အာဏာသိမ်းရန် ကြံစည်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးဘက်မှ လူများသည် ထရပ်ပြီး ကြိုဆိုခြင်းမပြုဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ၎င်းတို့သည် ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးကို ထောက်ခံထားသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သဘောထားမှာ သာမန်သာဖြစ်သည်။

"မင်းက ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ပေါ့လေ..."

ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း မျက်ဝန်းများ လင်းလက်လာသည်။

"လူငယ်သူရဲကောင်းဆိုတာ မထီမဲ့မြင်ပြုလို့မရဘူး... ငယ်ရွယ်ပြီး ဧကရာဇ်နေရာကို ရယူထားနိုင်တယ်... အင်အားကလည်း အင်ပါယာအနည်းငယ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အထိ ရှိတယ်... ငါတို့မျိုးဆက်က တကယ်ကို အိုမင်းသွားပြီပဲ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှီရွှေယွမ်ဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူမကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ အရာအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်မပူရန် အမူအရာပြလိုက်သည့်နှယ် အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်သည်။

ရှီရွှေယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ခါမျှ စိတ်မပူခဲ့ဖူးပေ။

ယီထျန်းယွမ်က သူ့စကားကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်လက္ခဏာတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့ကို ဤမျှ လျစ်လျူရှုထားခြင်းမှာ မကျေနပ်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"စာချုပ်ထဲမှာ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်နေရာကို ငါထိုင်မယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတယ်မဟုတ်လား... ငါဘယ်သူ့ကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ရွေးချယ်တယ်ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ... စာချုပ်ထဲမှာ ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားပြီးသားပဲ..."

စာချုပ်ချုပ်ဆိုချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် ဒုခေါင်းဆောင်မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူမတွင် ဒုခေါင်းဆောင်နှင့် ညီမျှသော အာဏာရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ် ဤနေရာတွင် မရှိပါက ရှီရွှေယွမ်သည် အာဏာတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဒုခေါင်းဆောင်များ ထပ်မံတိုးလာပါက ဆွေးနွေးမှုများကို အတူတကွ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ဤအချက်တွင် ပြဿနာမရှိပေ။

ယခုမူ လူတစ်စုသည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး အကျိုးအမြတ်များကို ယူဆောင်သွားပြီးနောက် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကို ပြောင်းလဲရန် တောင်းဆိုနေသည်မှာ ရယ်စရာမဟုတ်လား။

"ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်... စာချုပ်ကို ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ပြီးပြီ... ဒီစကားက မမှားပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ထျန်ကျို့ဘိုးဘေး ပုန်းအောင်းနေခဲ့စဉ်ကပဲ... အခု ထျန်ကျို့ဘိုးဘေး ပြန်ထွက်လာပြီ... လူ့ဘုံလောကမှာ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးက ကျွန်တော်တို့ကို ဦးဆောင်ဖို့ ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ထောက်ခံတယ်..."

ဧကရာဇ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထောက်ခံပြောဆိုကြပြီး ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် ၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်ရန် အသင့်တော်ဆုံးဟု ယူဆကြသည်။

ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ပြိုင်ကွင်းဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ပြိုင်ကွင်းမဟုတ်ပေ။

"ငါပြောပြီးပြီ... စာချုပ်ထဲမှာ ဖော်ပြထားတာက ဒီအတိုင်းပဲ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် စားပွဲကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"စာချုပ်ကို မလိုက်နာချင်ရင်... အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်... ပေးထားတဲ့အရာတွေကို အကုန်ပြန်ပေးခဲ့... ငါတို့ပေးထားတဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံထားတယ်ဆိုရင်တော့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပါ..."

တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့်ပြောဆိုသော်လည်း အလွန်အင်အားကြီးမားသော အကြောင်းအရာများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကန့်ကွက်ကြသည်။

"ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့က မဟာမိတ်အတွက် စဉ်းစားပြီး လုပ်တာပဲ... စာချုပ်ကို ဆန့်ကျင်တာမဟုတ်ဘူး... ပေးထားတဲ့အရာတွေကို ပြန်ပေးရမယ်ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့က မဟာမိတ်အတွက် စဉ်းစားပြီး လုပ်တာ... ဒါကို ဝံပုလွေစိတ်နှလုံးနဲ့ ဆက်ဆံခံရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"အမျိုးသမီးတစ်စုရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး..."

၎င်းတို့သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ကြပြီး ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးက ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အားမာန်မှာ မနည်းလှပေ။

"ငါဒီစကားကို ဒုတိယအကြိမ်ထပ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့စကားက အာဏာအပြည့်အဝရှိတယ်... မင်းတို့က ငါ့အတွက် ပြုပြင်ပေးစရာမလိုဘူး... ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်... တစ်ခုက ငါ့အမိန့်ကို နာခံဖို့... နောက်တစ်ခုက ပေးထားတဲ့အရာတွေကို ပြန်ပေးဖို့... ဒါပဲ ရိုးရှင်းတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြောဆိုသည်။

သူသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိသော အကြောင်းပြချက်များကို ပြောဆိုရန် ပျင်းရိသည်။ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးကို မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရှိရန် အကျိုးအမြတ်များရယူရန်သာ ရည်ရွယ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤလျှို့ဝှက်စိတ်ကူးများကို သူမသိနိုင်ဘူးလား။ အသက်ကြီးရင့်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဟု ဆိုကြသော်လည်း ဤအရာများသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

"လူငယ်လေး... မင်းဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား... မဟာမိတ်တစ်ခုအနေနဲ့ လူအများရဲ့ သဘောထားကို နားထောင်ရမယ်... ဒါမှ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ရှိမှာ... လူငယ်လေး... မင်းသင်ယူရမယ့်အရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်..."

ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောဆိုသည်။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်နေရာက မင်းနဲ့ မသင့်တော်ဘူး... အရင်ဆုံး ဒုခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ငါနဲ့အတူ လေ့လာပြီးမှ ပြန်ပြောကြတာပေါ့..."

ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် သည်းခံစိတ်ကုန်လာပြီး မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် အာဏာသိမ်းရန် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားလာသည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး... လူအများရဲ့ သဘောထားကို နားထောင်ရမယ်ဆိုတဲ့စကားကို ငါလက်မခံဘူး... ငါ့စကားက အမြဲတမ်း တစ်ဆိုရင်တစ်... နှစ်ဆိုရင်နှစ်ပဲ... ငါ့အမိန့်ကို မနာခံချင်တဲ့သူတွေက... ထွက်သွားလို့ရတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားသံထဲတွင် အလွန်အင်အားကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်မှု ပါဝင်နေသည်။

"ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်... မင်းက တကယ်ကို မာနကြီးလွန်းတယ်... မင်းက ငယ်ရွယ်ပြီး အင်အားမဆိုးပေမဲ့ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးရှေ့မှာ မာနကြီးဖို့ အခွင့်မရှိဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... မာနမကြီးနဲ့... ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးက မင်းကို ဂရုစိုက်ပြီး ကောင်းကောင်းပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်တာ... ဒါပေမဲ့ မင်းက လက်မခံဘူး..."

"ငါတို့က ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးကိုပဲ ထောက်ခံတယ်... ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်က ဒါကို လက်မခံရင်... ဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားပေးပါ..."

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပို၍ မာနကြီးလာကြပြီး မူလက ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော မဟာမိတ်မှ ယခုမူ သူ့ကို မောင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ စကားလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ပြောလိုက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်သော ဧကရာဇ်ဆယ်ဦးကျော်နှင့် ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားဖြင့် ချက်ချင်း လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သွေးအန်လိုက်ရသည်။

ထျန်းလုံသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ထွက်သွား" ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြင့် ဤမျှလူများကို လွင့်ထွက်သွားစေနိုင်သလား။ အဓိကကတော့ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး ဤသို့ပင် လွင့်ထွက်သွားရသလား။

၎င်းတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထရပ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်သည် ဤမျှ အစွမ်းထက်နိုင်သလား။ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဤသို့ ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒူးထောက်စမ်း..."

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားလုံးနှစ်လုံးကို ထပ်မံထုတ်ပြောလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိအားတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ယခုထရပ်လိုက်သူများသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဒူးထောက်သွားရသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့ကို ထရပ်၍မရနိုင်စေဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရစေသည်။ ထျန်ကျို့ဘိုးဘေးပင်လျှင် ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့အမိန့်ကို မနာခံချင်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်... ကောင်းပြီ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်ယောက်ကို အားကိုးပြီး ငါ့ရှေ့မှာ မာနကြီးရဲတယ်ပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ မိုက်မဲမှုက ဘယ်လောက်ထိရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်မသိဘူး... ကောင်းကင်ဘုံမှာရော ယုံမင်ဘုံမှာပါ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရှိတဲ့သူဆိုတာ လမ်းဘေးက ဟင်းရွက် ကန်စွန်းလိုပဲ... ငါသတ်ချင်ရင် အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တယ်... ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။