ပြန်လည်ဝါးမျိုခြင်း

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် လက်နှင့်ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်း၏ပါးစပ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ သူ့ကို ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဆွဲယူရန် ကြိုးစားသည်။

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဧရာမသံစို့များကြောင့် လက်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဤစုပ်ယူအားသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်သမားများကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ဧရာမကျောက်တုံးများနှင့် တောင်ကြီးများကိုပင် ဝါးမျိုနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လာသော စုပ်ယူအားကို ချက်ချင်းခံစားရသည်။ သို့သော် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးက မည်သို့ပင် စုပ်ယူရန် ကြိုးစားစေကာမူ သူသည် မူလနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှယ် တစ်လှမ်းမျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

“ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ပေါ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ကြည့်ရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသော ကောင်းကင်ယံရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်ဝိညာဉ်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမှ မရှိဘဲ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ဝါးမျိုရန်အတွက် ၎င်းသည် စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

ဤအခြေအနေသည် ၎င်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအားသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်တစ်ထပ်ရှိသူပင်ဖြစ်စေ ခံနိုင်ရည်မရှိဟု သူထင်ထားသည်။ အနည်းဆုံးဆိုလျှင်ပင် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားဘဲ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှယ် မူလနေရာတွင် တည်ရှိနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်တုန်ခါမှုနတ်ဘုရားအမိန့်ကို အစောပိုင်းတွင် အသုံးပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဆွဲငင်အားသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်နှစ်ရှိ စိုကယ်နတ်ဆိုးကိုပင် ဖိနှိပ်ကာ လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အားနည်းသည်မဟုတ်သော်လည်း စုပ်ယူအားတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို ဆွဲယူရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် စုပ်ယူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားသည် အေးစက်လှသည့်အထိ မည်းမှောင်လာသည်။

“ဒီကို ဝင်လာတာ မထူးဆန်းဘူးပဲ… မင်းမှာ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေတာကိုး… သတ္တိရှိရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သံစို့တွေကို ဖြုတ်ပြီး ငါနဲ့ သေသေချာချာ တိုက်ကြည့်စမ်းပါ…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးက အနိမ့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို အရူးလို့ ထင်နေတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောသည်။

“မင်းကိုယ်တိုင်က ရူးနေတဲ့လူပဲ… တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း မင်းလို အရူးတွေလို့ မထင်နဲ့… နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှစ်ရှိတဲ့ အင်အားကြီးသူတစ်ယောက်ကို သူ့ထက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ နတ်ဘုရားသုံးယောက်က လှည့်စားပြီး အကျဉ်းချထားနိုင်တယ်ဆိုတာ… မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရူးလို့ မထင်ဘူးလား…”

“မင်း ဘာပြောတယ်…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လက်မောင်းများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ နံရံသည် တုန်ခါလာပြီး ပေါ်ရှိ ဧရာမသံချောင်းများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုအခါ သံချောင်းများပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများသည် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ကို နံရံပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ထပ်မံဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤသို့ပြောဆိုခံရခြင်းကို အလွန်သည်းမခံနိုင်ပေ။ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်လောက်သည့် အင်အားရှိခဲ့သော်လည်း လှည့်စားမှုဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကျဉ်းချခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အရှက်ရမှုဖြစ်သည်။ ယခု ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံဖော်ပြလိုက်သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာသည်။

ဒေါသထွက်မှုကြောင့် လှုပ်ယမ်းနေသော လက်မောင်းပေါ်ရှိ သံစို့နေရာများမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ဒေါသအတိုင်းအတာကို မသိမသာ ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

“မကြားရဘူးလား… ငါပြောတာ မင်းက အသုံးမကျတဲ့သူ၊ အရူးတစ်ယောက်လို့ ပြောတာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ရင်း ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင်ကြီးတစ်ခုနှယ် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးဆီသို့ ဝင်တိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားပြီး နံရံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်။ နံရံသည် အနည်းငယ်ပိုမိုခိုင်မာမနေပါက ပြိုကျသွားနိုင်သည်။

“ဝေါ့…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် သွေးတစ်ချက်အန်ထွက်လိုက်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝင်တိုက်မှုသည် ၎င်းအား မသေးသော ဒဏ်ရာဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိခိုက်ခံရပြီးနောက် ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် စတင်အနာကျက်လာသည်။ သာလွန်ကောင်းမွန်သော အနာကျက်နိုင်စွမ်းသည် ဤနေရာတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဟားဟား… ဘာမှမထူးဘူး… ထုချင် ထု… ဖျက်ဆီးချင် ဖျက်ဆီး… မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်ရင် မင်းနိုင်တာပဲ…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် အော်ရယ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“တကယ်လို့ မင်းကို ဖြတ်ပြီး လွတ်ထွက်သွားနိုင်ရင် မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုက ငါ့ကို စောစီးစွာ လွတ်မြောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ပေးခဲ့တာပဲ…”

“တကယ်ကို တောင့်တင်းတာပဲ… ဒါပေမယ့် ငါက မင်းကို မြန်မြန်သတ်ပစ်ဖို့ မစဉ်းစားထားဘူး… မင်းကို ဖြည်းဖြည်းခံစားပြီး သေအောင်လုပ်မယ်… ဒီလောက် အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ ရှိတာကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြုန်းတီးမလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ် လှည့်ကွက်ဆန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ပြောနေသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ၎င်းနှင့် ကောင်းကင်ယံရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်တို့ နားမလည်ခဲ့ပေ။

“ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားအမိန့်ကို အဆင့်မြှင့်တင်မယ်…”

“တင်… ဆန်းကြယ်မှတ် သန်း ၅၀ ကို အောင်မြင်စွာ နုတ်ယူပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားအမိန့်ကို အလယ်အလတ်ကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းပညာအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်…”

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအားတစ်ခုသည် သူ၏လက်မှ ထုတ်လွှတ်လာပြီး ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ဤသိုင်းပညာကို အချိန်ကြာရှည် အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က အင်အားကြီးသူများစွာ ရောက်လာခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို တစ်ဦးချင်း စုပ်ယူရန်မှာ အချိန်များစွာ ကုန်လွန်းသည်။ ယခုမူ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားအမိန့်သည် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ့တွင် ယခု အချိန်များစွာရှိပြီး အခြားလုပ်စရာကိစ္စမရှိသည့်အပြင် ယခုအခါတွင် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်မှာ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသာဖြစ်သည်။ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပါက ယခုအချိန်တွင် သုံးဘုံလောကတွင် ပြဿနာမရှိတော့ပေ။

ထို့နောက်မှ သုံးဘုံလောကရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကို သုတ်သင်ပစ်ရန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သုံးဘုံလောက၏ အန္တရာယ်အမြစ်ကို အဆုံးသတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သုံးဘုံလောကကို စည်းလုံးညီညွတ်စေပြီး ကျင့်စဉ်အားဖြည့်ရန်နှင့် ကျူးကျော်လာမည့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအင်များကို ဖြည်းဖြည်းခံစားစွာ စုပ်ယူရန် အချိန်များစွာရှိသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်ပါက ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းအား တစ်စွန်းတစ်စ စုပ်ယူရင်း မည်သို့မျှ တွန်းလှန်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု မယုံကြည်ပေ။ မည်သည့်သက်ရှိဖြစ်စေ စွမ်းအင်မရှိလျှင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ဤအရာသည် ဝိညာဉ်ကိုပင် ထိခိုက်စေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးတွင် စွမ်းအင်များစွာ သိုလှောင်ထားသည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေစေပြီး အနာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်သည်။ ထိုအရာသည် မည်သည်ဖြစ်စေ သူမသိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတွေ့အကြုံမှတ်များအဖြစ် စုပ်ယူရင်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဖြည်းဖြည်းခံစားစွာ လုပ်ဆောင်ရန် မစိုးရိမ်ပေ။

“အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၅ သန်း၊ ၁၈ သန်း၊ သန်း ၂၀၊ သန်း ၃၀ ...”

ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားအမိန့်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ ယခင်က တစ်ကြိမ်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၇ သောင်း မှ ၈ သောင်း ခန့်သာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အကြိမ်တစ်ခုလျှင် ဆယ်ဆ၊ ရာဆချီ တိုးတက်လာသည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် သန်း ၂၀ ခန့်သာရှိသော်လည်း စုစုပေါင်းအနေဖြင့် မဆိုးလှပေ။ မကြာမီတွင် အတွေ့အကြုံမှတ် သန်းရာချီ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်ကို အသုံးပြုပါက အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုပ်ယူမှုသည် အနည်းငယ် နှေးကွေးလွန်းသည်။ ဤသည်မှာ သူ ယခုအချိန်အထိ ၎င်းကို အသုံးမပြုရန် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို စုပ်ယူရန်မှာ အချိန်များစွာ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်များစွာမရှိပါက နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူကို စုပ်ယူရန် မကြိုးစားရဲပေ။ နှစ်ပေါင်းမည်မျှအထိ စုပ်ယူရမည်ကို မသိရှိပေ။

“ဒါ… ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို အဆုံးမရှိ စုပ်ယူခံရသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ယခင်က ၎င်းသည် အခြားသူများကို စုပ်ယူရုံသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ ၎င်း၏ စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်စုပ်ယူခံရသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နတ်ဘုရားသုံးဦးပင်လျှင် ၎င်း၏ စွမ်းအင်ကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ အသစ်ရောက်လာသူတစ်ဦးက ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

“ဘာမှမဟုတ်ဘူး… မင်းကို ဖြည်းဖြည်းခံစားပြီး သေအောင်လုပ်မယ်လို့ ပြောတာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ စုပ်ယူမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“အတွေ့အကြုံမှတ် သန်း ၆၄၀ … ၆၅၀ … ၆၆၀...”

၃၂ ဆအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထည့်သွင်းထားရာ အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ ဤသို့ဖြင့် မည်မျှပင်ကောင်းမွန်သည်ကို စကားလုံးတစ်လုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက အဆင့်မြှင့်တင်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ်သာ အချိန်ယူရုံဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် သန်းပေါင်းရာချီပြီး ရရှိနိုင်သည်။ အတွေ့အကြုံမှတ် သန်း ၆၀၀ စုဆောင်းရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးတွင် ၎င်းကို စုပ်ယူရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ရှိမရှိကို သေချာမသိရပေ။