ကြိုတင်ကြံစည်မှု

ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ရရှိလာသော အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် ယီထျန်းယွမ်အား အလွန်ကျေနပ်စေသည်။ အကယ်၍ အတွေ့အကြုံကဒ်များ ပိုမိုရှိခဲ့ပါက ထပ်မံအသုံးပြုနိုင်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် ပို၍ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ့တွင် မြင့်မားသော အဆမြှင့်အတွေ့အကြုံကဒ်တစ်ခုရှိသည်။ သို့သော် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးကို စုပ်ယူပြီးသေဆုံးသွားပါက ထိုကဒ်ကို အလဟဿဖြုန်းတီးရာရောက်မည်ဖြစ်သည့်အတွက် အလျင်မလိုသေးပေ။

အကောင်းဆုံးအသုံးပြုမှုမှာ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသေဆုံးတော့မည့်အချိန်တွင် ထိုကဒ်ကို အသုံးပြုပြီး သတ်ဖြတ်လိုက်ရင်း အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ပေါက်ကွဲထွက်အောင် ရယူရန်ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို လွှတ်စမ်း…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် သံကိုကပ်တွယ်ထားသည့် အားကောင်းသည့် သံလိုက်တုံးတစ်ခုနှယ် တည်မြဲနေပြီး မည်သို့ပင်လှုပ်ယမ်းစေကာမူ ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနေသည်။

ဤမျှလောက်များပြားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ယီထျန်းယွမ်က မည်သို့လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။ ဤအတွေ့အကြုံမှတ်များသည် အနိမ့်အဆင့်ကျင့်စဉ်သမားများကို သတ်ဖြတ်ရာမှ ရရှိသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ယခုအခါ အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် စီးဆင်းလာပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်မြှင့်တင်နိုင်လောက်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးက မည်သို့ပင် လှုပ်ယမ်းစေကာမူ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ကပ်တွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အပြင်ဘက်ရှိ အကာအရံအလွှာသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် အကာအရံကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် မထိရောက်သည့်အတွက် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“မင်းက ငါ့ကို ဝါးမျိုချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား… အခု လာဝါးမျိုစမ်းပါ… ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ဝါးမျိုမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြည့်စမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း လက်ထဲမှ စုပ်ယူအားကို ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။ ဤသူကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲမသွားပါက သူ့ကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ဒေါသအလွန်ထွက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်ယမ်းကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ကြိုးစားစေကာမူ ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ အခြားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဤအချိန်တွင် ဖယ်ထုတ်ခံရပြီးဖြစ်မည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် သာမန်လူမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စုပ်ယူအားသည် ဖယ်ထုတ်ခံရရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် တစ်ဖက်တွင်လည်း စုပ်ယူလိုသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စုပ်ယူမှုမှာ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝါးမျိုခြင်းသာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ စွမ်းအင်ကို တစ်စွန်းတစ်စ စုပ်ယူခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဤအရာသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကောင်းကင်ယံရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်ပင်လျှင် မသိမသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးထက်ပင် ပို၍ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် စိတ်ထဲတွင် ပို၍ဝမ်းမြောက်နေသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပါက ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက ဤကျောက်စာတိုင်သည် ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ထိုအခါ သူ၏တာဝန်သည် ပြီးစီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေပြီး ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းကာ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မည်သို့ပင်ကြိုးစားစေကာမူ ဖယ်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

မကြာမီတွင် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း သတိပြုမိသည်။ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပါက သူ၏စွမ်းအင်များသည် အဆုံးမရှိ စုပ်ယူခံရပြီး အချိန်မကြာမီတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“လူသားရယ်… ငါတို့ ညှိကြတာပေါ့... ငါ့မှာ ပစ္စည်းတွေအများကြီးရှိတယ်... မင်းနဲ့ အပေးအယူနည်းနည်း လုပ်ကြရင်မကောင်းဘူးလား… ငါ့မှာ မိသားစုတွေရှိသေးတယ်... မင်း သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ သုံးဘုံလောက ကနေ ထွက်ခွာသွားမယ်… ဒါတင်မကဘူး… ငါ့ဘိုးဘွားနယ်မြေကို ပြန်ပြီး ရှင်းပြမယ်… သူတို့ကို သုံးဘုံလောကကို မတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောမယ်… ဒါ့အပြင် မင်းကို ရတနာတွေ အများကြီးပေးနိုင်တယ်… ဒီတစ်ကြိမ် အဆင်ပြေအောင် လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။ သေခြင်းတရားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလျှော့ပေးရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က မြည်းကန်ခံထားရတာလား… ဒီလို လိမ်ညာစကားတွေ ပြောရဲသေးတယ်… မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အကျိုးကျေးဇူးဆိုတာကို ထားလိုက်ဦး… သုံးဘုံလောကက ပိုမြန်မြန် သေဆုံးသွားမှာ သေချာတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။

“ပြောရင်တော့ အနည်းဆုံး ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြောသင့်တယ်… ဥပမာ ကျိန်ဆိုပြီး ငါ့ရဲ့ ကျွန်ဖြစ်မယ်… ငါ့အမိန့်ကို ထာဝရ နာခံမယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့… ဒါဆိုရင်တော့ အနည်းငယ် ယုံကြည်လို့ရသေးတယ်… တခြားပြောတာတွေကတော့ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လာသည်။ ၎င်းသည် လိမ်ညာစကားဖြင့် လှည့်စားရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ထိုအကြံအစည်ကို ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤသို့သော စကားများကို သုံးနှစ်သူငယ်အား ပြောပြရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့သူအား ပြောဆိုရန်မှာ မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

မဟာနတ်ဆိုးတစ်ဦး၏ စကားကို မည်သူက ယုံကြည်မည်နည်း။ ယုံကြည်သူသည် ပထမဆုံး သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။ ရတနာများအကြောင်း ပြောရန်မလိုတော့ပေ။ လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဤသူသည် ချက်ချင်း အရပ်လေးမျက်နှာဖျက်ဆီးမှုကို စတင်လိမ့်မည်ဟု ယီထျန်းယွမ်က ခန့်မှန်းသည်။

“ကောင်းပြီ… မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိရင် သတ်ကြည့်စမ်းပါ… ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ဘိုးဘွားမြေက ငါသေဆုံးကြောင်း သိရှိသွားမှာပဲ… အဲ့ဒီအခါ သုံးဘုံလောကကို ပိုမြန်မြန် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မယ်… အခု မင်းတို့ ငါ့လက်အောက်မှာ အလျှော့ပေးလိုက်ရင် မင်းတို့အတွက် နေရာတစ်ခုတော့ ငါ ပေးနိုင်သေးတယ်… မဟုတ်ရင် မင်းတို့ သေမှာပဲ…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲဖြစ်လာသည်။ ယခင်က အလျှော့ပေးသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အာဏာရှင်ဆန်သော နတ်ဆိုးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲကာ ခြိမ်းခြောက်လာသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပုံဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူးများဖြင့် သွေးဆောင်ကာ မအောင်မြင်ပါက ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။

“ရပြီ ရပြီ… မင်းတို့ရဲ့ စကားတွေကို နားထဲမှာ မဆန့်အောင်ကြားနေရတာ… ပြောတာတွေက တစ်ပုံစံထဲပဲ… ပင်လယ်ထဲက အဲ့ဒီသူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်… မင်းတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ ဒုတိယအသုတ်က စိုကယ်နတ်ဆိုးပဲဖြစ်ဖြစ်… စိုဂယ်နတ်ဆိုးပဲဖြစ်ဖြစ်… ပြောတာတွေက တစ်ပုံစံထဲပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် သူတို့က ငရဲကို မင်းထက် အရင်ဆင်းသွားပြီးပြီ… မကြာခင် မင်းလည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားရတော့မယ်…”

“စိုကယ်နဲ့ စိုဂယ်…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ဒေါသထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း ငါ့တပည့်တွေကို သတ်ခဲ့တာလား…”

“အိုး… သူတို့က မင်းရဲ့ တပည့်တွေပဲလား… ဒါဆိုရင် မင်းကို လာရှာဖို့ ရောက်လာတာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ… မကြာခင် မင်းလည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားရတော့မယ်…”

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ဒေါသအလွန်ထွက်နေပြီး ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် လုပ်ကြည့်စမ်းပါ… နတ်ဘုရားဘုရင်သုံးပါးတောင် ငါ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး… မင်း စွမ်းအင်စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး…”

“ဟုတ်လား… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်ကြတာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အာရုံစူးစိုက်စွာ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် သိန်းပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို သုံးစွဲမှုသည်လည်း မသေးသိမ်ပေ။ ဤအဆင့်မြင့် ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်သည် တစ်မိနစ်လျှင် ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀,၀၀၀ သုံးစွဲရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသုံးစွဲမှုသည် တစ်နာရီလျှင်မဟုတ်ဘဲ တစ်မိနစ်လျှင်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မည်မျှပင် သုံးစွဲမှုများသည်ဖြစ်စေ အတွေ့အကြုံကဒ်ဝယ်ယူခြင်းထက် ပိုမိုထိုက်တန်သည်။ ၃၂ ဆ ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်သည် ၃၂ ဆ အတွေ့အကြုံကဒ်နှင့် ညီမျှပြီး ဈေးကွက်တွင် သိန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။

အကယ်၍ မူလဈေးနှုန်းအတိုင်း ပြန်လည်တွက်ချက်ပါက သိန်းငါးဆယ်ခန့်သာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်နာရီမပြည့်မီ ၃၀ မှ ၄၀ မိနစ်ခန့်သာ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်သည်မှာ အလွန်ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ၃၂ ဆ အတွေ့အကြုံကဒ်သည် ဈေးကြီးမားသည့်အတွက် ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးသည် ဤအခြေအနေတွင် ဆက်လက်ရှိနေပြီး ယီထျန်းယွမ်အား စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူခွင့်ပေးနေရသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာသည် ပို၍မည်းမှောင်လာပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားနေသည့်ပုံပေါက်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နံရံပေါ်တွင် သံချောင်းများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တွယ်ထားခံရသည့်အတွက် မည်သည့်အစီအစဉ်မျှ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ ၎င်းသည် လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပါက ဤအချိန်တွင် လက်ချပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချခံထားရမည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအခြေအနေသည် သူ့အား အနည်းငယ်အေးချမ်းစေပြီး စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက အဆင့်မြှင့်တင်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး၏ ဤမျှလောက် တည်ငြိမ်နေမှုကို မြင်ရသည့်အခါ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ရာ ကြိုတင်ကြံစည်နေသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ထပ်မံစဉ်းစားရန် ပျင်းရိသည်။ ၎င်း၏ မည်သည့်ကြံစည်မှုမဆို သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။