အခန်း (၁၀၁၅-၁၀၁၇)

အခန်း ၁၀၁၅ - ဒဏ္ဍာရီ ကုမ္ပဏီ

တောင်ကိုရီးယားမှာ နှစ်ရက်ကြာ လည်ပတ်ပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် အနည်းငယ် စိတ်ကုန်လာသည်။

တစ်ချက်ကတော့ သူသည် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ စိတ်ပူနေသည်။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ တောင်ကိုရီးယားရှိ ခရီးသွားနေရာများသည် တကယ်တမ်း မပျော်စရာကောင်းပေ။

နန်းတော်များသည် တရုတ်၏ တားမြစ်မြို့နှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ တရုတ်ပြည်ရှိ အခြား ရှေးဟောင်းမြို့များနှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဖုန်းယွီသည် အပန်းဖြေစခန်းများကို စိတ်မဝင်စားသလို၊ အလှပဆုံး မိန်းကလေးများစွာ ရှိသည်ဟု ပြောသော ကမ်းခြေများကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပေ။ အကယ်၍ ထိုမိန်းကလေးများ အားလုံးသည် တူညီနေလျှင် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

ဝမ့်ကျစ်ကျန့်သည် စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသော်လည်း သူသည် လူယုံတော် ဖြစ်နေသောကြောင့် မိန်းကလေးများက သူ့ကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ခါမဲဒါ မာဆာအိုလည်း ဖုန်းယွီ မပျော်တော့သည်ကို သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်အောက်ခံများကို အလျင်စလို လုပ်ခိုင်းပြီး ဖုန်းယွီ နာမည်ပေးထားသော ကုမ္ပဏီသို့ ယနေ့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ဤကုမ္ပဏီနှင့် ဆက်သွယ်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီက တောင်းဆိုသော ဈေးနှုန်းသည် မြင့်မားသောကြောင့် ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် အဖွဲ့နှင့်အတူ ကောင်းကောင်း ညှိနှိုင်းရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဖုန်းယွီကို ဤနှစ်ရက်အတွင်း ခေါ်သွားခြင်းသည်လည်း ညှိနှိုင်းရေး မဟာဗျူဟာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်ပုံ မပြရန်အတွက် ကုမ္ပဏီကို အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ACT ဆော့ဖ်ဝဲ ကုမ္ပဏီသည် ယခင်ဘဝက ချွမ်းချီဂိမ်းကို ဖန်တီးခဲ့သော ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အဆင့်အတန်းသည် အလွန် ဆိုးရွားသည်။ ချွမ်းချီ၏ တရုတ်ပြည် စီမံခန့်ခွဲမှု အခွင့်အရေးကို ရှန်တကို ပေးခဲ့ပြီးနောက် နောက်ပိုင်းတွင် ရှန်တက ၎င်းတို့၏ ရှယ်ယာများကိုပင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ကိုယ်စားလှယ် ကုမ္ပဏီကပင် မိခင်ကုမ္ပဏီကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် ဤကုမ္ပဏီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု ဆုံးဖြတ်ချက်များ မည်မျှ နိမ့်ပါးသည်ကို ပြသနေသည်။

၎င်းတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သော WMD ကုမ္ပဏီသည် နောက်ဆုံးတွင် ACT ကုမ္ပဏီကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားသည်။ ကုမ္ပဏီခွဲသည် မိခင်ကုမ္ပဏီကို ကျော်လွန်သွားပြီး ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ အွန်လိုင်းဂိမ်းနှင့် မိုဘိုင်းဂိမ်း ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ACT ကုမ္ပဏီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူများ မည်မျှ အားနည်းသည်ကို ပြသနေသည်။

သို့သော် ဤကုမ္ပဏီ၏ နည်းပညာသည် တကယ်တမ်း ကောင်းမွန်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုဂိမ်းကို ထုတ်လုပ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဂိမ်းသည် ယခင်ဘဝက တရုတ်ပြည်၏ ကွန်ပျူတာနှင့် အွန်လိုင်းဂိမ်းများ အကြီးအကျယ် ခေတ်စားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ဆိုင် အများအပြားသည် ဤဂိမ်းကြောင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းသည် လူများကို အစားအသောက်ပင် မေ့ကာ ကစားစေခဲ့သော ပထမဆုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် အွန်လိုင်းဂိမ်းကြီး ဖြစ်သည်။ ဂိမ်း၊ ဓာတ်ပြားလုပ်ငန်းကိုလည်း ဦးဆောင်လာစေခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဤအချက်ကို အလေးထားသည်။ ဂိမ်းသုံးစွဲမှု လုပ်ငန်းကိုဖြစ်စေ၊ ကွန်ပျူတာနှင့် အင်တာနက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုဖြစ်စေ ဦးဆောင်နိုင်ပါက ဖုန်းယွီသည် ငွေပိုမို ရရှိနိုင်သည်။

နောင်တွင် ဒီရှားချန်၊ LOL ကဲ့သို့သော ပိုမို ကစားလို့ကောင်းသည့် ဂိမ်းအချို့ကို တီထွင်ပြီး နိုင်ငံခြားသားများထံမှ ငွေများများ ရှာနိုင်သည်။

ဂိမ်း လုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းသည် လူများ တွေးထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုများသည်။ အထူးသဖြင့် ဆက်စပ် ထုတ်ကုန်များကို တီထွင်လိုက်ပါက ကြီးမားသော လုပ်ငန်းကွင်းဆက်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

“သူဌေး၊ ACT ဆော့ဖ်ဝဲ ကုမ္ပဏီရဲ့ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ ငွေရင်းက ကိုရီးယား ဝမ် ဘီလီယံ ၅၀ မရှိပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း ကိုရီးယား ဝမ် ဈေးနှုန်း ကျဆင်းနေတာဆိုတော့ ယွမ် ၂၅ သန်း (ဒေါ်လာ ၃ သန်း) လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒေါ်လာ ၆ သန်း တောင်းနေတယ်။ ပြီးတော့ ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ကိုမှ မထုတ်ပယ်ဘူးလို့ ကတိပြုခိုင်းတယ်” ကားပေါ်တွင် ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ကာ ဖုန်းယွီကို အစီရင်ခံသည်။

နှစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်း ချွမ်းချီ ဂိမ်းကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းကြောင့် ကုမ္ပဏီ၏ နည်းပညာပိုင်း စွမ်းရည်ကို ဖုန်းယွီ ကျေနပ်သည်။ ချွမ်းချီ၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စနစ်သည် ယခုအချိန်တွင် အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ပြီး လုပ်ဆောင်ရလွယ်ကူကာ ပျော်စရာလည်း ကောင်းသည်။

သို့သော် ဝန်ထမ်း တစ်ဦးကိုမှ မထုတ်ပယ်နိုင်ခြင်းအပေါ် ဖုန်းယွီ အလွန် မကျေနပ်ပေ။ ဤကုမ္ပဏီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု ဝန်ထမ်းများသည် အရည်အချင်း မပြည့်မီသည်မှာ ထင်ရှားသောကြောင့် ဖုန်းယွီ၏ လူများဖြင့် အစားထိုးရမည်ဖြစ်သည်။ ငွေစာရင်းရှင်များနှင့် ဂိမ်း ပုံစံရေးဆွဲသူများကိုလည်း ဖုန်းယွီ ပြန်လည် စီစဉ်မည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဆ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းကတော့ ပြဿနာ မရှိပေ။ တရုတ်ပြည် စျေးကွက် တစ်ခုတည်းကပင် ဖုန်းယွီကို ဒေါ်လာ ၃ သန်းကို ဆယ်ဆ ပြန်ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဖုန်းယွီသည် အမြဲတမ်း အရည်အချင်းရှိသူများအပေါ် ရက်ရောသည်။

“ဒေါ်လာ ၆ သန်း ဈေးက နည်းနည်း မြင့်ပေမဲ့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ဝန်ထမ်း စီမံခန့်ခွဲမှုကို ကျွန်တော်တို့ကပဲ ထိန်းချုပ်ရမယ်။ တစ်ယောက်မှ မထုတ်ပယ်ဘူးဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကဲဖြတ် စံနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။ စံနှုန်းကို ပြည့်မီတဲ့သူတွေကို မထုတ်ပယ်ဘူးလို့ အာမခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စံနှုန်း မပြည့်မီတဲ့သူတွေကို ထုတ်ပယ်မလားဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကပဲ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်၊ သူတို့က ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လို့ မရဘူး”

ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ပြီးမှ လူမှုရေးဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခွင့် မရှိဘူးလား။ ထိုလူများသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန် အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။

“သူဌေး၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော် ဒေါ်လာ ၄.၅ သန်း ဝန်းကျင်နဲ့ ဒီကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ အကြီးအကဲတွေက ကုမ္ပဏီ စီမံခန့်ခွဲမှုကို မကျွမ်းကျင်ပါဘူး”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ လိုအပ်တာက အချိန်ပဲ။ လာမဲ့နှစ် ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်နေ့မှာ ဒီကုမ္ပဏီက တီထွင်တဲ့ ဂိမ်းက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း လည်ပတ်နိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကုမ္ပဏီကို အမြန်ဆုံး ဝယ်ယူပြီး ဂိမ်း ဖန်တီးသူ အင်အားကို တိုးချဲ့ကာ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို စမ်းသပ်ရမယ်”

ယခင်ဘဝက ချွမ်းချီသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် သာမန်ရောင်းခဲ့ရသော်လည်း အရှေ့တောင်အာရှ၊ အထူးသဖြင့် တရုတ်တွင် အလွန် ကောင်းကောင်း ရောင်းရသည်။ တောင်ကိုရီးယား၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် တရုတ်၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဆင်တူသည်။

“အာ၊ အချိန်ပိုရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဂိမ်းရဲ့ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်ပြီး ဈေးကို ကောင်းကောင်း ဖိချနိုင်မှာပေါ့” ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် စိုးရိမ်နေသည်။ ဖုန်းယွီသည် အလွန် အလျင်လိုသောကြောင့် အချိန် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော် သူတို့က ACT ဆော့ဖ်ဝဲ ကုမ္ပဏီနှင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ဤကုမ္ပဏီသည် ဂိမ်းကို အစောကြီး ဖြန့်ချိရန် စီစဉ်ခြင်းကို နှေးကွေးစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဂိမ်း စတင်ချိန်တွင် မအောင်မြင်မည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ မအောင်မြင်ပါက ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးသည် လုံးဝ ကျဆင်းသွားမည်။

ဖုန်းယွီသည် ရုတ်တရက် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “မင်း ပြောတာ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ရှာတွေ့ရင် ဈေးကို ဖိချနိုင်တယ်ပေါ့။ ဒါဆို ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိမယ် ထင်တယ်”

ယခင်ဘဝက ချွမ်းချီကို စတင် လည်ပတ်ချိန်တွင် ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်အချို့ ရှိခဲ့သည်။ ရှန်တက ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်အချို့ကို ပြင်ဆင်ရန် ကူညီခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင် ဂိမ်း ဖန်တီးရေး လမ်းကြောင်းသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် မျက်လုံး ပြူးသွားသည်။ “သူဌေးက ဂိမ်း ဖန်တီးတာကိုလည်း နားလည်တာလား”

“မနားလည်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဂိမ်း ကစားတာကိုတော့ နားလည်တယ်။ ခဏနေ ကုမ္ပဏီကို ရောက်ရင် သူတို့ရဲ့ ဂိမ်းကို စမ်းကစားကြည့်ရအောင်။ ပြီးတော့ ငါ ပြဿနာအချို့ကို ထုတ်ပြပြီး သူတို့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ကြည့်မယ်”

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဤဂိမ်းသည် အလွန်ကြီးမားသော ဆာဗာကို လိုအပ်သည်။ ပြီးတော့ ချွမ်းချီ၏ မူရင်း ဗားရှင်းတွင် ဇာတ်ကောင်များသည် အဝတ်မပါပဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး တရုတ်တွင်မှ အတွင်းခံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များလည်း ရှိသည်။ ဥပမာ၊ ပစ္စည်း ကောက်ယူခြင်း၊ မြေပုံတွင် ကပ်နေခြင်း၊ ဒေတာ ကူးပြောင်းခြင်းကြောင့် ထပ်နေပြီး ပစ္စည်းများနှင့် ရွှေများကို အတုပြုလုပ်နိုင်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

အချို့သော လုပ်ငန်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသော လုပ်ငန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ဖုန်းယွီသည် အများစုကို မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဤလုပ်ငန်းသည် အလွန်လွယ်ကူပြီး ကလေးများပင် သိနိုင်သည်ဟု ပြောလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့ ဘယ်လို လုပ်မည်ကို ကြည့်ရမည်။

ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ဖုန်းယွီ ပြောသော ဂိမ်း ကစားခြင်းဖြင့် ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များကို ရှာတွေ့နိုင်ခြင်း သဘောတရားကို မရှင်းလင်းသော်လည်း သူဌေး၏ မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှု ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ အများကြီး အောင်မြင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ပြီးတော့ ရှာမတွေ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိပေ။ ငွေအနည်းငယ် ပိုသုံးလိုက်ရုံပဲ။ သူဌေးသည် ရက်ရောသည်။

“သူဌေး၊ ဒီမှာ ATC ဆော့ဖ်ဝဲ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာ (CEO) ချွဲရှုန်းပါ။ ဒီမှာကတော့ ကျွန်တော့် သူဌေး၊ ကမ္ဘာ့ ဒုတိယ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၊ အာရှရဲ့ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖုန်းယွီပါ”

ချွဲရှုန်းသည် အံ့သြသွားသည်။ ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ကြီးမားသော အများပိုင် ကုမ္ပဏီ Sixth Sense ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။ ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ ခါမဲဒါ မာဆာအို၏ နောက်တွင် သူဌေးတစ်ဦး ရှိပြီး ဤသူဌေးသည် လတ်တလောတွင် နာမည်ကြီးနေသော အလွန်ချမ်းသာသည့် ဖုန်းယွီ ဖြစ်သည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အလွန် ကောင်းသည်။ သူဌေးကြီးများသည် ငွေ သုံးစွဲရာတွင် ရက်ရောသည်။ ဤကုမ္ပဏီကို ကောင်းမွန်သော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းနိုင်မည်။ ဒေါ်လာ ၆ သန်းတောင် နည်းနေသေးသည်။ ဒေါ်လာ ၈ သန်းလောက်ဆိုရင်ရော ဖြစ်နိုင်မလား။

“မစ္စတာ ဖုန်း၊ မင်္ဂလာပါ။ ATC ဆော့ဖ်ဝဲ ကုမ္ပဏီ ကိုယ်စား ခင်ဗျားကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုပါတယ်”

ဖုန်းယွီသည် မာနကြီးစွာ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ ချွဲရှုန်းနှင့် လက်ဆွဲပြီး ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ “မာဆာအို ပြောတာ မင်းတို့ ကုမ္ပဏီက ဂိမ်း ကောင်းကောင်း တစ်ခု ဖန်တီးထားတယ်ဆို။ အခု စမ်းကစားကြည့်လို့ ရမလား”

“ရပါတယ်” ချွဲရှုန်းသည် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤ ဖုန်းယွီသည် အလွန် မာနကြီးသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် စမ်းကစားကြည့်ခြင်းဖြင့် ဂိမ်း၏ ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များကို မည်သို့ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ ဂိမ်းသည် ဖုန်းယွီကို ပျော်ရွှင်စေနိုင်လျှင် ကုမ္ပဏီကို မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းနိုင်မည်။

******

အခန်း ၁၀၁၆ - ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များ ပြည့်နှက်နေခြင်း

ဖုန်းယွီသည် အကောင့်တစ်ခုကို အမြန် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အဝတ်မပါသော ဇာတ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ဇာတ်ကောင်၏ ပုံရိပ်သည် အလွန် ရှင်းလင်းမှု မရှိသောကြောင့် အကြမ်းဖျင်းသာ မြင်ရပြီး အရေးကြီးသော နေရာများကို မမြင်ရပေ။

ဖုန်းယွီသည် ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့က ဒီဂိမ်းကို ကစားသူရဲ့ အသက်ကို ကန့်သတ်ထားတာလား။ ယောက်ျားလေး ဇာတ်ကောင် ဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေး ဇာတ်ကောင် ဖြစ်စေ အတွင်းခံ ဝတ်ထားသင့်တယ်”

ချွဲရှုန်းသည် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ သူ တကယ်ကို အမှုများသည်။ ဒီဂိမ်းကို ကလေးတွေလည်း ကစားလိမ့်မယ် ထင်သလား။ ထို့အပြင် ဤသည်က လူများကို ပိုမို ဆွဲဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်လား။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ပရိုဂရမ်မာများသည် တစ်ရက်ပင် မကြာဘဲ ပြီးအောင် လုပ်နိုင်မည်။

“ဂိမ်း စီမံခန့်ခွဲသူ ရှိလား။ ကျွန်တော့် ဇာတ်ကောင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးပါဦး”

ချွဲရှုန်း လက်ပြလိုက်သောအခါ ပရိုဂရမ်မာ တစ်ဦး လာပြီး အခြား ကွန်ပျူတာ တစ်ခုကို ဖွင့်ကာ ဖုန်းယွီကို ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ကြက်တစ်ကောင်ကို ထိုးလိုက်သောအခါ အဆင့် ၁၀ အထိ တက်သွားပြီး အိတ်ထဲတွင် ရွှေ သန်း ၁၀ ရှိလာသည်။

“မင်း အကောင့်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်။ ဒီဂိမ်းမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ရတယ်ဆို”

ပရိုဂရမ်မာသည် အံ့သြသွားသည်။ ဤဂိမ်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဤသူဌေးကြီးကို တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောပြဖူးသလား။ သူ ဘယ်လို လုပ်ဆောင်ချက် ရှိသည်ကို သိနေရသနည်း။

သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း စမ်းသပ်ရန် အကောင့်ငယ်လေး တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဖုန်းယွီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ အိတ်ထဲမှ ရွှေများကို မြေပေါ်သို့ စတင် ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို ပရိုဂရမ်မာသည် ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။ “အရောင်းအဝယ် လုပ်တာက မျက်နှာချင်းဆိုင် လုပ်ရတာ၊ မြေပေါ် ပစ်ချတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆို တခြားလူတွေက ကောက်သွားနိုင်တယ်”

ဝမ့်ကျစ်ကျန့်က ဖုန်းယွီကို ဘာသာပြန်ပေးပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် ထို ပရိုဂရမ်မာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒါကို သိသည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ အိတ်ထဲမှ ရွှေပမာဏကို ၁၀၀၀၀၀၁ အထိ ပြုလုပ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤ နံပါတ်သည် တန်ခိုး ရှိသည်။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ ဇာတ်ကောင်ကို ထို ပရိုဂရမ်မာ၏ အကောင့်ငယ်လေး ရှေ့သို့ သွားစေပြီး အရောင်းအဝယ် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာက ခင်ဗျားနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်လိုသည်။ သဘောတူပါသလား။

ပရိုဂရမ်မာသည် သဘောတူလိုက်သည်။ ပြသရန်အတွက် သူသည် လက်စွပ်တစ်ခုကို အရောင်းအဝယ် ဘောင်တွင် ထည့်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ၏ အကောင့်အမည်ကိုတော့ သူ မမြင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ အကောင့် ဖန်တီးတုန်းက လူများစွာ၏ ပါးစပ်များက မည်မျှ တုန်ယင်နေသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

ရွှေ ၁,၀၀၀,၀၀၀ ကို အရောင်းအဝယ် ဘောင်တွင် ထည့်ပြီး ရွှေဘောင်တွင် ၁၀၀၀၀၀၁ ကို ထည့်လိုက်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စကားပြော ဘောင် ပေါ်လာသည်။ အိတ်ထဲရှိ ရွှေသည် ၀ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သို့သော် အခြားတစ်ယောက်၏ မျက်နှာပြင်တွင်မူ ရွှေ ၁,၀၀၀,၀၀၀ ဟု ပြသည်။ အရောင်းအဝယ် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သောအခါ ဖုန်းယွီ၏ အိတ်ထဲတွင် လက်စွပ် ရောက်သွားပြီး ဖုန်းယွီ၏ ရွှေများသည် စနစ်၏ ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်ကြောင့် သူ့ အိတ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် ငွေမကုန်ဘဲ ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် စားပွဲကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်သည်။ “ဒီလို ပေါ့ညံ့တဲ့ အမှားမျိုးကို ခင်ဗျားတို့ ပရိုဂရမ်မာတွေက မတွေ့ဘူးလား။ ဒီလိုဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငွေမသုံးဘဲ ပစ္စည်း လိမ်ယူတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူက ရွှေသုံးပြီး ပစ္စည်း ဝယ်ရဲတော့မလဲ”

ချွဲရှုန်း၏ မျက်နှာက ညိုမည်းလာသည်။ သူသည် ပရိုဂရမ်မာချုပ်ကို စတင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ဤပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်ကို အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ လက်ပြလိုက်သည်။ “ဒီဂိမ်းမှာ မြေပုံတွေ အများကြီးရှိတယ်နော်။ မြေပုံတွေကို ဘယ်လို ခွဲထားတာလဲ။ ဆာဗာတွေက သီးခြားလား။ မြေပုံနှစ်ခုရဲ့ နယ်နိမိတ်မှာ ရပ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ”

ချွဲရှုန်းသည် မျက်လုံး ပြူးသွားပြီး အခြား ပရိုဂရမ်မာ တစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို ပရိုဂရမ်မာသည် ရုတ်တရက် အပူကြီးလာပြီး နဖူးမှ ချွေးစေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

“ခင်ဗျားတို့ စမ်းသပ်မှု မလုပ်ခဲ့ဘူးလား။ ဂိမ်းတစ်ခုကို ဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ထားတာအပြင် အခြေခံ စမ်းသပ်မှုတောင် မလုပ်ခဲ့ဘူးလား။ ဒီအတိုင်း စျေးကွက်ထဲ ထုတ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ ခါမဲဒါ၊ ဒီအချက်တွေကို မှတ်ထားလိုက်”

ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ချက်ချင်း လူခိုင်းပြီး မှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချွဲရှုန်းကို မထေမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်သည်။ ခင်ဗျားတို့က ခင်ဗျားတို့ ဂိမ်းက ဘယ်လောက်ကောင်းပြီး ဒီဇိုင်းက ဘယ်လောက် ပြီးပြည့်စုံတယ်ဆိုတာ မဟုတ်လား။ ဒီအချိန်လေးအတွင်းမှာတင် သူဌေးက ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှာတွေ့သွားပြီ။

“ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူး ထင်တယ်” အခြား ပရိုဂရမ်မာ တစ်ဦးသည် ရဲရဲတင်းတင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်လား။ ဒါဆို အရောင်းအဝယ် လုပ်ဆောင်ချက်ကို စမ်းကြည့်ရအောင်”

မြေပုံနှစ်ခုသည် ဆာဗာနှစ်ခုတွင် လည်ပတ်သည်။ ဤအချိန်တွင် လီချွမ်၏ အစောပိုင်း ကာလက ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ပီချီနှင့် တူရှိန့်တန့်တို့ကို သွားလာပြီး အိတ်ထဲရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို အခြား မြေပုံတွင် ရပ်နေသော အခြား ဇာတ်ကောင်သို့ ရောင်းလိုက်ပြီးနောက် အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်သွားကာ ပြန်ဝင်လာသောအခါ ယခင် ဆာဗာတွင် ပစ္စည်း အချို့ ကျန်နေခဲ့ပြီး အခြား ဇာတ်ကောင်၏ အိတ်ထဲတွင်မူ ပစ္စည်းအားလုံး ရောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို နှစ်ခု ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီသည် လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်မကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ခင်ဗျားတို့ စမ်းသပ်ခဲ့တဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဆောင်ချက်လား။ ပစ္စည်းတစ်ခုက နှစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါဆို ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတာနဲ့ လူတိုင်း ဒီပစ္စည်းကို ရနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆို ပစ္စည်း ထွက်နှုန်းက ဘာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မလဲ။ ပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးကို ဘယ်လို ပြသတော့မလဲ”

“ဒါက… ဒါက…” ထို ပရိုဂရမ်မာသည် အကြာကြီး တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း တစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ပေ။

ချွဲရှုန်းသည် ဤ ပရိုဂရမ်မာကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်နေသည်။ ခင်ဗျား စမ်းသပ်မှု မလုပ်ခဲ့ရင် မလုပ်ခဲ့ဘူးလို့ပဲ ပြောသင့်တာကို ဘာလို့ စမ်းသပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောရတာလဲ။ အခုတော့ ကောင်းပြီ။ ပြိုင်ဘက်က ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို တွေ့သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စမ်းသပ်သူတွေက ပေါ့ဆတယ်လို့ ထင်သွားပြီ။

ဖုန်းယွီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါမဲဒါ မာဆာအိုကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ “မှတ်ထား၊ သူတို့ရဲ့ ပရိုဂရမ်မာတွေက အထက်လူကြီးကို လိမ်ညာရတာကို ကြိုက်ပြီး ကျင့်ဝတ် သိက္ခာ မရှိဘူး”

ထို့နောက် ဖုန်းယွီသည် သူ၏ ဇာတ်ကောင်ကို ဖိုက်မန်းတန့်သို့ သွားစေသည်။ အိတ်ထဲရှိ ရွှေသည် ၁၀၂၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ဖိုက်မန်းတန့်ရှိ ဂိုဒေါင်တွင် ရွှေတုံး ထုတ်လိုက်သောအခါ ရွှေပမာဏ မကျဆင်းသွားပေ။ ဖုန်းယွီသည် တစ်မိနစ်အတွင်း အိတ်ထဲရှိ ရွှေတုံး အားလုံးကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး မြေပေါ် ပစ်ချကာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ချွဲရှုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ရွှေတုံးက အလကား ရတာလား။ ဒါဆို ရွှေတွေ ဘာလို့ ရှာနေတော့မလဲ။ လာပြီး ငွေထုတ်ရုံပဲပေါ့”

ချွဲရှုန်းသည် လှည့်ပြီး နောက်ကွယ်မှ ပရိုဂရမ်မာ တစ်ဦးကို ဖမ်းလိုက်သည်။ “မင်း အခုပဲ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်း။ မဖြေရှင်းနိုင်ရင် မင်း အလုပ်လာစရာ မလိုတော့ဘူး”

ဖုန်းယွီ ခေါင်းထောင်လိုက်သောအခါ ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ဖုန်းယွီ ပြောစရာ မလိုဘဲ သူ၏ လက်အောက်ခံများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မှတ်ထား၊ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေ အရမ်း များနေတယ်။ ပရိုဂရမ်မာတွေရဲ့ နည်းပညာကို ယုံကြည်လို့ မရဘူး”

ဘာသာပြန်က ခါမဲဒါ မာဆာအို၏ စကားကို ဘာသာပြန်ပေးပြီးနောက် ချွဲရှုန်း၏ မျက်နှာက ပိုမို နက်မှောင်လာသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီဂိမ်းက ပရိုဂရမ်မာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရဲ့ အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာ။ သူတို့ ဘာပြဿနာမှ မတွေ့ခဲ့ကြဘူး။ ဖုန်းယွီက ဘာလို့ ဒီလောက် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှာတွေ့ရတာလဲ။

ဒီပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ပရိုဂရမ်မာ တစ်ဦးဦးက တွေ့ထားပြီး ကုမ္ပဏီကို မအစီရင်ခံခဲ့တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလောက် များတာဆိုရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ ဆုပေးစနစ်အရ သူ့ကို ဆုကြေး အများကြီး ပေးရမှာ။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို အရင်က မအစီရင်ခံခဲ့ဖူးဘူး။

“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆာဗာမှာ မှတ်တမ်းတင်ချိန်ရှိတယ် မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ ပြင်ဆင်ထား။ ကျွန်တော် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ ကြည့်ရအောင်” ဖုန်းယွီက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ စမ်းသပ်ပြပြီးနောက် လူနှစ်ဦး၏ အိတ်ထဲတွင် တူညီသော ပစ္စည်းများ ပေါ်လာသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒီထဲက တစ်ခုက အတုပဲ၊ သုံးလို့ မရနိုင်ဘူး”

ဖုန်းယွီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒီလိုလား။ ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ပစ္စည်းရဲ့ ကုတ်ကို ကြည့်ပြီး ခွဲခြားတာပေါ့။ အကယ်၍ ကျွန်တော် မသုံးဘဲ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ပစ္စည်းနှစ်ခုရဲ့ ကုတ်က မတူတော့ဘူး မဟုတ်လား။ ဒါဆို ပစ္စည်းနှစ်ခုစလုံး အစစ် ဖြစ်သွားပြီလား”

ပရိုဂရမ်မာသည် မှင်သက်သွားသည်။ ဤပြဿနာကို သူသည် အရင်က တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

ဖုန်းယွီသည် ထရပ်လိုက်သည်။ “ဒီအချိန်လေးအတွင်းမှာတင် ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ခါမဲဒါ၊ ဒါက ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဂိမ်းလား။ ဒီဂိမ်းက ဘာဂိမ်းကြီးလဲ”

“ဘာဂိမ်းကြီးလဲ…”

ချွဲရှုန်းသည် ပါးစပ်ဟပြီး ငြင်းဆိုလိုသော်လည်း သူ မငြင်းနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိသည်။ ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်တွေ ဒီလောက်များပြားတာကို ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ သူတို့သာ ဆိုရင်လည်း ဘာဂိမ်းမှန်း မသိတော့ဘူးဟု ထင်မည်။

ဒီကုမ္ပဏီကို ရောင်းနိုင်ပါဦးမလား။

******

အခန်း ၁၀၁၇ - မင်း ကံကောင်းတာပဲ

“ခါမဲဒါ၊ ပစ္စည်း ဝယ်တဲ့အခါ ပစ္စည်းရဲ့ အရည်အသွေးကိုလည်း ကြည့်ရတယ်။ အပေါ်ယံ အလင်းပြန်နေတာကို ကြည့်ပြီး မကောင်းဘူးလို့ ထင်လို့မရဘူး။ ပန်းသီး အများစုဟာ အတွင်းကနေ ပုပ်ကုန်တာ။ ဒီကုမ္ပဏီကို သူတို့ ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ” ဖုန်းယွီက တမင်တကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဒေါ်လာ ၆ သန်းပါ”

“ဒီကုမ္ပဏီက ဒီဂိမ်း ပေါက်ကရ တစ်ခုကိုပဲ ဖန်တီးခဲ့တာ။ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ဘယ်တော့ ပြင်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ပြီးတော့ ဘယ်လောက် ရှိသေးလဲဆိုတာ ငါတို့ မစမ်းသပ်ရသေးဘူး။ လာမဲ့လမှာ စတင် လည်ပတ်ဖို့ ဝေးစွ၊ လာမဲ့နှစ်မှာတောင် လည်ပတ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဒီကုမ္ပဏီက ဒေါ်လာ ၆ သန်း တန်လို့လား။ ငွေကို ဒီလို သုံးစွဲလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ငွေတွေလည်း လေနဲ့ လွင့်လာတာ မဟုတ်ဘူး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး၊ ကျွန်တော့် အမှားပါ။ ဒီကုမ္ပဏီကို ကျွန်တော် အရင်က သေချာ မစုံစမ်းခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း အလိမ်ခံရတာပါ။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို သတင်းစာမှာ ဖော်ထုတ်ပြီး အရည်အချင်း မပြည့်မီတဲ့ ပရိုဂရမ်မာတွေက ဖန်တီးတဲ့ ဒီပေါက်ကရ ဂိမ်းအကြောင်းကို လူတိုင်း သိအောင် လုပ်ပါမယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်ညာပြီး မြင့်မားတဲ့ ဈေးနဲ့ ရောင်းချင်တယ်။ ဒါဟာ ပုံမှန် စီးပွားရေး လိမ်လည်မှုပဲ။ ကျွန်တော် သံရုံးကနေ တစ်ဆင့် သူတို့ကို ကန့်ကွက်ပါမယ်”

ချွဲရှုန်းသည် မှင်တက်သွားသည်။ သူတို့က လိမ်လည်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒီပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ငါတို့လည်း မတွေ့ခဲ့ဘူး။ တွေ့ခဲ့ရင် ပြင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ပြီးတော့ ဘာလို့ သံရုံးကို အသိပေးရမှာလဲ။ ဒါက ရိုးရိုး စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့က သဘောတူညီမှု မရသေးဘူး၊ အရောင်းအဝယ်လည်း မလုပ်ရသေးဘူး။ ဘယ်လို လုပ်ပြီး လူတွေကို ပေါက်ကရ စွပ်စွဲနိုင်တာလဲ။

အာရှ ငွေကြေး အကျပ်အတည်းကြောင့် တောင်ကိုရီးယားလည်း အတော်လေး ထိခိုက်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဤကုမ္ပဏီ၏ မူရင်း မှတ်ပုံတင်ထားသော ငွေရင်းသည် ဒေါ်လာ ၄ သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ယခု ဒေါ်လာ ၃ သန်းသာ တန်ဖိုးရှိသည်။ ကိုရီးယား ဝမ် ဈေးကျသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့တွင် ပြီးစီးသော ထုတ်ကုန်ရှိသည်။ ငွေအနည်းငယ် ပိုတောင်းတာ ဘာပြဿနာလဲ။ ဒေါ်လာ ၆ သန်း တောင်းတာ နည်းနည်း မြင့်ပေမဲ့ လိမ်လည်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

“မစ္စတာ ဖုန်း၊ မစ္စတာ ခါမဲဒါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မသွားပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ သေချာ စကားပြောသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နားလည်မှု လွဲတာ ရှိနေမှာပါ” ချွဲရှုန်းသည် ဖုန်းယွီ ရှေ့သို့ အမြန်သွားကာ ၉၀ ဒီဂရီ ကိုယ်ကိုင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စကို အကြီးအကျယ် ချဲ့ထွင်လိုက်ပါက သူတို့သည် တောင်ကိုရီးယား၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရုံသာမက ကုမ္ပဏီလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ပြီး နောင်တွင် လမ်းခရီးသည် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။ တောင်ကိုရီးယားသည် နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကူအညီနှင့် နိုင်ငံခြား စျေးကွက်၊ အထူးသဖြင့် တရုတ် စျေးကွက်ကို အလွန် လိုအပ်သည်။

ဤ ဖုန်းယွီသည် ကမ္ဘာ့ ဒုတိယ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၊ အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပြီး တရုတ်တွင် အလွန် အရေးပါသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ ကုမ္ပဏီသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ခါမဲဒါ မာဆာအိုက အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “နားလည်မှု လွဲတာလား။ ဒါကို နားလည်မှု လွဲတယ်လို့ မထင်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ကြောင့် ကျွန်တော့် သူဌေးက ကျွန်တော့်ကို ဆူပူတယ်။ သူဌေးက ကျွန်တော့်ကို ဒီလို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့ အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်မယ်”

ခါမဲဒါ မာဆာအို၏ တံတွေးများသည် ချွဲရှုန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပက်ကုန်သည်။ သို့သော် ချွဲရှုန်းသည် မခံစားရသည့်အတိုင်းပေ။

“မစ္စတာ ခါမဲဒါ၊ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပေါ့ဆမှု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က လိမ်ညာဖို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်၊ ဒီ ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ပြီး ဂိမ်းက ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နိုင်ပြီး ငွေအများကြီး ရနိုင်မယ်”

“ခင်ဗျားက ဘာကို အာမခံတာလဲ။ ရိုးရိုးလေး ဂိမ်းတစ်ခုကို ခင်ဗျားတို့ ဒီလို ပုံစံ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောင်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိမ်း အကြံဉာဏ်တွေကို ဘယ်လို လုပ်ပေးတော့မလဲ။ သူဌေးက ဘယ်လို လူလဲ၊ ဒီလို အရှက်ရစရာမျိုး ဖြစ်လို့ ဖြစ်ပါ့မလား” ချွဲရှုန်း စကား မဆုံးခင်မှာပင် ခါမဲဒါ မာဆာအိုက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ချွဲရှုန်းသည် အင်္ဂလိပ်စကား နားလည်သည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောရတာ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ချွဲရှုန်းသည် အင်္ဂလိပ်စကား နားလည်သည်ကို အနည်းငယ် နောင်တရနေသည်။ ဘာသာပြန် ရှိရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲ။

“မစ္စတာ ခါမဲဒါ၊ ဒေါသ မထွက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက အင်အား ရှိပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ နည်းပညာရှင်တွေလည်း ရှိပါတယ်”

“တော်ပြီ၊ မပြောနဲ့တော့။ ဆွေးနွေးစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ ဂိမ်း ဖန်တီးတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူဌေးကလည်း ငွေ မရှားဘူး။ အခု ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီကို အရမ်း စိတ်ပျက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဖန်တီးတဲ့ ဂိမ်းကို အရမ်း စိတ်ပျက်တယ်။ သူဌေးက ကြီးမားတဲ့ ဂိမ်း အင်ပါယာကို တည်ထောင်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီကို စဉ်းစားမှာတောင် မဟုတ်ဘူး” ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် မာန်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

ချွဲရှုန်းသည် ထိုစကားမှ လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် ဂိမ်း ကုမ္ပဏီ အများအပြားကို ဝယ်ယူပြီး ပေါင်းစည်းရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တောင်ကိုရီးယား၏ အကောင်းဆုံး ဂိမ်း ကုမ္ပဏီများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ထုတ်လုပ်ပြီးသား ဂိမ်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။

“မစ္စတာ ဖုန်း၊ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာ စွမ်းရည်က ခင်ဗျား မြင်ရတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဂိမ်းမှာ မပြည့်စုံတဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အာမခံပါတယ်။ ဒီဂိမ်းကို ကျွန်တော်တို့ တစ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူ ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျား ဂိမ်းအသစ် ပြန်လုပ်မယ်ဆိုရင် တစ်နှစ်ကျော် ထပ်ကြာသွားပါလိမ့်မယ်”

ဖုန်းယွီသည် ချီတုံချတုံ ပုံစံဖြင့် “ခါမဲဒါ၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ”

“သူဌေး၊ ဒီကုမ္ပဏီကို ဒေါ်လာ ၆ သန်းနဲ့ ဝယ်ဖို့ မတန်ပါဘူး။ ဒေါ်လာ ၆ သန်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ပိုကောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီကို ဝယ်နိုင်တယ်” ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် ဒေါ်လာ ၆ သန်းဟူသော စကားကို တမင်တကာ အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

“မစ္စတာ ဖုန်း၊ ဒေါ်လာ ၆ သန်းက နည်းနည်း မြင့်တာမှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ညှိနှိုင်းနိုင်ပါတယ်” မူလက သူ ရောင်းမရပါက ကုမ္ပဏီသည် ကိုယ်စားလှယ်များ ရှာပြီး ဂိမ်းကို လည်ပတ်ကာ ငွေရှာနိုင်မည်ဟု စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဤဂိမ်းကို စျေးကွက်ထဲ ထုတ်လိုက်ပါက ဤပုံမှန် မဟုတ်သော အချက်များကြောင့် ကစားသူများက စွန့်ပစ်သွားကြမည် ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီကိုပါ ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဖုန်းယွီနှင့် ခါမဲဒါ မာဆာအိုကိုပါ ရန်တိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ပို၍ပင် ပြဿနာကြီးသည်။ ဂိမ်း လည်ပတ်နိုင်မလားဆိုတာပင် မသေချာတော့ပေ။

“ညှိနှိုင်းတာလား။ ဒါဆို ခင်ဗျား ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းဖို့ စီစဉ်ထားလဲ” ဖုန်းယွီက ပြန်မေးသည်။

“ဒေါ်လာ ၅ သန်းလား” ချွဲရှုန်းက စမ်းသပ်မေးသည်။ သူသည် ဒေါ်လာ ၁ သန်း လျှော့ချလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ပြကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ချွဲရှုန်းသည် ဖုန်းယွီကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနီးနားရှိ ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးက ချွဲရှုန်းကို နံရံပေါ်သို့ တွန်းလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့် သူဌေးကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိတွေ့ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့”

“မစ္စတာ ဖုန်း၊ မစ္စတာ ဖုန်း၊ ဒေါ်လာ ၄.၅ သန်း၊ ဒေါ်လာ ၄.၅ သန်းဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ။ ဒီဈေးက အရမ်း သင့်တော်ပါတယ်” ချွဲရှုန်းသည် နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ခါမဲဒါ မာဆာအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခါမဲဒါ မာဆာအိုက ရပ်တန့်ပြီး “ဒေါ်လာ ၃.၅ သန်း” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒေါ်လာ ၃.၅ သန်း၊ ဒီလိုဆို မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလောက် နည်းတဲ့ ဈေးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီ ရှုံးသွားမှာပေါ့။ ကျွန်တော် တခြား ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ”

“ခင်ဗျား တခြား ဝန်ထမ်းတွေကို ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူး။ နောင်မှာ သူတို့က ကျွန်တော့် သူဌေးအတွက် အလုပ်လုပ်ရတော့မှာ။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းအလိုက် လစာ ပြန်ညှိပေးမယ်။ အချို့က လစာတက်မယ်၊ အချို့က လစာကျမယ်၊ အချို့က ရာထူးတက်မယ်၊ အချို့ကတော့ ထုတ်ပယ်ခံရလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာ ၃.၅ သန်းက တကယ်ကို နည်းလွန်းတယ်။ မစ္စတာ ဖုန်း၊ မစ္စတာ ခါမဲဒါ၊ ဒီကုမ္ပဏီက ကျွန်တော့် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီဈေးနဲ့ဆိုရင် တခြားသူတွေကို ရှင်းပြဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်”

“ဒါ ခင်ဗျား ကိစ္စပဲ” ခါမဲဒါ မာဆာအိုက အတင်းအကြပ် ပြောသည်။ စီးပွားရေး ညှိနှိုင်းမှုတွင် သနားညှာတာမှု မရှိပေ။

ဖုန်းယွီသည် ဤအချိန်တွင် သနားကြင်နာသော ပုံစံဖြင့် “တော်ပြီ ခါမဲဒါ။ ဒီ အာရှ ငွေကြေး အကျပ်အတည်းမှာ ဘယ်သူမှ မလွယ်ဘူး။ အဲဒီ ဆိုရော့စ်ကြောင့် အားလုံး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာ။ ဒေါ်လာ ၄ သန်း၊ ခင်ဗျား မြတ်တယ်။ ဒီကုမ္ပဏီမှာ ဂိမ်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ မပြည့်စုံသေးဘူး။ ကျွန်တော် လူတွေ ပြန်ရှာပြီး အသစ် ပြန်စမ်းသပ်ပြီး ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ အချက်တွေကို ပြင်ဆင်ရဦးမယ်။ သဘောတူရင် စာချုပ် ချုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါ။ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီက ဒီဈေးပဲ တန်တယ်”

ချွဲရှုန်းသည် သွားများ ကြိတ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကုမ္ပဏီကို မရောင်းဘဲ မဖြစ်တော့ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်”

ခါမဲဒါ မာဆာအိုသည် နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ “မင်း ကံကောင်းတာပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

******