ရွှေရောင်တော့ဖြစ်ပေမယ့် ဆင်းရဲတယ်

ရုန်းမြို့တော်သည် သစ်တောများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ မြို့တော်ရှိ မြင့်သောနေရာများမှ ကြည့်လျှင် အဖြူရောင်မြို့တော်သည် ထူထပ်သော အစိမ်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ သို့သော် ယခုတွင် သစ်တောထဲ၌ ထင်ရှားသော၊ ဗလာ လမ်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မီးခိုးသည် မိုးရေထဲတွင် မြင့်တက်လာပြီး ရုန်းမြို့တော်၏ နေထိုင်သူများသည် အဝေးမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

“အဲဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

“အစောပိုင်းက ပေါက်ကွဲသံ တိုးတိုးလေးတွေ အဲဒီဘက်ကနေ ဆက်တိုက်လာနေတယ်။ သံမီးရဲတိုက်က တိုက်ခိုက်လာတာများလား”

“နေမထွက်ခင် ကုန်ပစ္စည်းတွေ စီစဉ်ဖို့ အစောနိုးလာတာ၊ ငါ ဘာမြင်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ သိလား။ ရုန်း အစောင့်တွေ အဖွဲ့လိုက် အဲဒီဦးတည်ရာအတိုင်း သစ်တောထဲကို လမ်းလျှောက် ဝင်သွားကြတာ”

အဝေးမှ မီးခိုးကို မြင်သောအခါ ရုန်းမြို့တော်၏ နေထိုင်သူများ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိချင်နေကြသည်။ ဂြိုလ်သား ပေါ်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်သည် မပြန့်နှံ့သေးပေ။

“သူ ဖြစ်ရမယ်... သူပဲ ဖြစ်ရမယ်...” လူအုပ်ထဲတွင် ပုပု ပိန်ပိန် လူတစ်ဦးက ထိတ်လန့်နေသည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ လူများသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ ဤလူသည် တစ်ခုခုကို သိနေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိကြပြီး သူ့ကို မေးမြန်းကြသည်။

“အဲဒါ ဂြိုလ်သားပဲ! သူ မနေ့ညက မြို့တော် အပြင်ဘက်ကို ဆင်းသက်ခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ရဲ့ ဘာသာစကားကို ပြောပြီး ရုန်း သခင်ကို တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့တယ်...” ထိုလူသည် မနေ့ညက မှောင်ခိုသမားများ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူ မြင်ခဲ့ရသမျှ အားလုံးကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် နားထောင်နေသောလူများ ပိုများလာပြီး သူတို့သည် မယုံနိုင်ကြပေ။

“အဲဒီမှာ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါက ရုန်း သခင်က ဂြိုလ်သားရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို လက်မခံခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ” မှောင်ခိုသမားများ၏ ခေါင်းဆောင်သည် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ လူအုပ်သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများကို မြင်နေရသည်။

ဤအချိန်တွင် အဝေးတွင် ဆူညံသံများ ဖြစ်လာသည်။ ရုန်းအစောင့်တစ်ဦးသည် သူ၏ ခွန်အားရှိသမျှဖြင့် ပြန်ပြေးလာသည်၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမြောက်ပြာများဖြင့် ဖုံးအုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့နောက်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အဆက်မပြတ် ပြန်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူ့နောက်တွင် ချေမှုန်းခံထားရသော စစ်သားများ ပိုများလာပြီး ပြန်ပြေးလာကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် နေထိုင်သူများအား အလွန် မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။ စစ်တပ်တွင် အမှုထမ်းနေသော သူ၏ အစ်ကိုသည်လည်း ပြန်ပြေးလာသည်ကို သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ဦးက မြင်လိုက်၏။ သူ့ကို အလျင်အမြန် ဖမ်းပြီး ဘာ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မေးသည်။

“အပေါ်က လူတွေက ဂြိုလ်သားရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ သူတို့က ဂြိုလ်သားကို ဖမ်းချင်ကြတာ... စစ်သား တစ်သောင်းကျော် စစ်တပ်က တစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့ ရန်သူကို ရှုံးခဲ့တယ်။ ငါတို့တွေ ထောင်နဲ့ချီပြီး သေသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ထိတောင်မထိနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကြောက်စရာ အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်။ လူတိုင်း ထွက်ပြေးနေကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့လည်း ထွက်ပြေးသင့်တယ်! သူ မြို့တော်ကို လာနေပြီ!” ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဤအစောင့်တွင် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ထွက်ပြေးသွားသည်။

လူများသည် ထိတ်လန့်၊ ကြောက်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရုန်း သခင်ကို ထိုးနှက်ချင်ကြသည် - သူ ဘာကြောင့် ဂြိုလ်သား၏ တောင်းဆိုမှုကို မလက်ခံခဲ့တာလဲ။ သူ ဘာကြောင့် ဂြိုလ်သားကို ရန်ရှာပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို အန္တရာယ် ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ။

ဤအချိန်တွင် ဗဟိုမျှော်စင်၏ ဦးတည်ရာမှ စစ်သား အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် နေထိုင်သူများကို တွန်းထုတ်ပြီး လမ်းကို ရှင်းလင်းသည်။ ရုန်း သခင်သည် အရာရှိ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် အတူ မြို့တော်၏ အစွန်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်၊ သူတို့၏ နောက်ရှိ အစောင့်သည် ထူးဆန်းသော ရုပ်တုတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

ဂြိုလ်သားသည် မကြာမီ မြို့တော်သို့ ဝင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ထွက်ပြေးရန် အချိန် မရှိပေ။ ရုန်း သခင်သည် ရုပ်တုကို ယူပြီး ကရုဏာ တောင်းခံရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ရှေ့တန်းမှ အချက်အလက်အရ ဂြိုလ်သားသည် ပြေးနေသော စစ်တပ်ကို မလိုက်ခဲ့ဘဲ ထပ်ပြီးထိခိုက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ ဂြိုလ်သားသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မကြိုက်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူလုပ်နေသည်မှာ လုံးဝ လောင်းကြေးထပ်ခြင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂြိုလ်သားကို လိုချင်သော သူ၏ လောဘသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဂြိုလ်သားသည် ရုပ်တုကို ယူပြီးနောက် ထွက်ခွာကာ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည်ဟုသာ မျှော်လင့်တော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နေထိုင်သူအချို့သည် နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများ ပိုမို ပါဝင်လာပြီး ရုန်း သခင်၏ နောက်တွင် လှိုင်းတစ်ခုလို ဖြစ်လာသည်၊ သူတို့သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူတို့၏ မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့လိုကြ၏။

လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် မြို့တော်၏ အစွန်ရှိ ရွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သစ်တောရှိရာဘက်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ရုန်း သခင်သည် သူ၏ ချွေးများကို သုတ်နေပြီး စိုးရိမ်နေ၏။

ထပ် ထပ် ထပ်!

သစ်ရွက်များနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေသံများသည် သစ်တောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေး တိုလာသည်နှင့်အမျှ နေထိုင်သူများနှင့် ရုန်း သခင်သည် ပို၍ စိတ်တထင့်ထင့် ဖြစ်လာကြသည်။ မကြာမီ ဟန်ရှောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သစ်တောမှ ထွက်လာပြီး ရုန်းမြို့တော်၏ အစွန်သို့ ရောက်လာ၏။

သူပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရေတွက်မရသော မျက်လုံးများသည် သိချင်စိတ်၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု နှင့် အခြား စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် သူ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ကြီးမားသောလူအုပ်ကြီးနှင့် အစိုးရ အရာရှိများဖြစ်ကြောင်း သိသာသော အဖွဲ့ကို မြင်သောအခါ ဟန်ရှောင်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးသွားပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်သည် ဘာဖြစ်နိုင်သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူတို့သည် သူတို့ မထိသင့်သူ တစ်ဦးကို ရန်ရှာခဲ့မိသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ခွင့်လွှတ်မှုနှင့် သက်ညှာမှုအတွက် ရုပ်တုကို ကမ်းလှမ်းနေကြသည်။

ဒါပေမယ့် အလျှော့ပေးလိုက်တာ အရမ်းနောက်ကျနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။

ရုန်း သခင်သည် အစောင့်၏ လက်မှ ရုပ်တုကိုယူပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်၊ ဟန်ရှောင်းကို သတိထား၍ လေ့လာပြီး တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။ “ဒါ—ဒါက ခင်ဗျား ရှာနေတဲ့ အရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

ဂြိုလ်သား ဘာတွေးနေသည်ကို မသိသောကြောင့် ရုန်း သခင်သည် အခြား ဘာမျှ မပြောရဲပေ။ သူသည် အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း စစ်သား တစ်သောင်းကျော် စစ်တပ်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သော လူတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

လျှို့ဝှက်အပြာရောင် ဂြိုလ်တွင် သင့်လျော်သော စူပါစနစ် မရှိသော်လည်း၊ စူပါများ၏ လမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သူ အချို့ ရှိခဲ့သည်။ စစ်ပွဲရုန်း ဘုရားကျောင်းသည် ရူးန်မြို့တော်ရှိ ဤသို့သောလူများ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်ပြီး အဆင့် မြင့်မားသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တည်ထောင်သူပင်လျှင် ရူးန် အစောင့် တစ်ထောင်ကို မနည်းရင်ဆိုင်ရပြီး သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် အချိန် အလွန်ကြာသည်။ သူတို့ရှေ့မှ ဂြိုလ်သားနှင့်ယှဉ်လျှင် သတ်ဖြတ်မှု၏ ထိရောက်မှုသည် လုံးဝကွဲပြားသော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

တိုက်ပွဲ အစီရင်ခံစာ လာပြီးနောက် ရုန်း သခင်သည် ဂြိုလ်သားကို ရပ်တန့်ရန် စစ်ပွဲရုန်း ဘုရားကျောင်းမှ စစ်သည်တော်များကို တောင်းဆိုလိုခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။ စစ်ပွဲရုန်း ဘုရားကျောင်းသည် သူတို့ ဘာမျှ မလုပ်နိုင်သည်ကို သိသောကြောင့် သူ့ထံမှ သူတို့သည် နှစ်စဉ် ရန်ပုံငွေ ကြီးမားစွာ ရရှိနေသော်လည်း ရုန်း သခင်အား စကားပြောရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ပေ...

ဟန်ရှောင်းသည် ရုပ်တုကို ထိလိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်သည် မှန်ကန်သည်၊ ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ပျောက်ဆုံးနေသော နောက်ဆုံးရုပ်တု ဖြစ်သည်။

သူ ရုပ်တုကိုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သောအခါ ရုန်း သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သိသိသာသာ တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံပြီး သူသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။

စိတ်ပူနေသော လူအုပ်ကို တချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့က အပြစ်မဲ့သူတွေကို မသတ်ဘူး”

ဟန်ရှောင်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူတို့ သက်ပြင်း ချလိုက်ကြသည်။

“ဒါနဲ့၊ မင်းတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဘယ်သူလဲ”

နေထိုင်သူများသည် ရုန်း သခင်ကို တစ်ပြိုင်နက် လက်ညှိုးထိုးပြကြသည်။ ရုန်း သခင် စိတ်အေးလက်အေး မဖြစ်သွားခင် သူ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားပြီး သူသည် အပြုံးတစ်ခုကို အားတင်း၍ ပြုံးလိုက်ရသည်။

“မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တပ်တွေ စေလွှတ်တဲ့သူလား” ဟန်ရှောင်းက မေးသည်။ “မင်းငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ဘာကြောင့် မလက်ခံခဲ့တာလဲ”

ရုန်း သခင်သည် တုန်ယင်နေပြီး မတုံ့ပြန်ရဲပေ။

“ကြေးစားစစ်သားတွေရဲ့ မျှတတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး စည်းကမ်းအရ မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ မင်းဒါကို ဖြေရှင်းချင်ရင် လျော်ကြေးပေးရမယ်” ဟန်ရှောင်း မျက်လုံး မှေးလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အသက်အတွက် လဲလှယ်ဖို့ မင်းဘာပေးချင်လဲ”

ရုန်း သခင်သည် ချွေးအေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူသည် ဒေါသလည်းထွက်ပြီး ဝမ်းနည်းလည်း ဝမ်းနည်းနေသည်။ သူခြိမ်းခြောက်ခံရသည်မှာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည် - ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဘယ်သူက သူ့ကို ဒီလို ပြောရဲမှာလဲ။

ပြီးတော့ မင်းက ငါတို့ရဲ့ လူအများကြီးကို သတ်ပြီး ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက လျော်ကြေးတောင်းနေသေးတာလား။

“ငါတို့မှာ ပြင်ပ အာကာသ အရာဝတ္ထု အများကြီး ရှိတယ်...” ရုန်း သခင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အံကြိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဒါကို သည်းခံ၍ ဟန်ရှောင်းကို ပေးမည့်စာရင်းကို ပြုစုပေးရန် သူ့လက်အောက်ငယ်သားကို ခိုင်းရုံမှလွဲင ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်အပြာရောင် ဂြိုလ်၏ ဒေသခံ ငွေကြေးသည် သူ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပေ၊ လက်ခံနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာများသည် ပြင်ပ အာကာသ အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုန်းမြို့တော်၏ စာရင်းသည် အမှိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အများစုမှာ အမှိုက်များ ဖြစ်သည်။ သေးငယ်သော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ရုန်း လူမှုအဖွဲ့အစည်းများမှ ပစ္စည်းများဖြစ်သည်၊ ထိုအရာများသည်လည်း အမှိုက်နီးနီးဖြစ်ကာ ပြောရလျှင် တန်ဖိုးဘာမှမရှိပေ။ စာရင်းကို အစမှအဆုံးထိ ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ကောက်ချက် ချလိုက်သည် - ဤလူများသည် အလွန် ဆင်းရဲလွန်းသောကြောင့် စာရင်းကို ကြည့်ခြင်းသည် လုံးဝ အချိန်ဖြုန်းခြင်း ဖြစ်သည်!

ဟန်ရှောင်းသည် စာရင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုခါသည်။ “ဒီအရာတွေက မင်းရဲ့ အသက်ကို မဝယ်နိုင်ဘူး။ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မင်းရဲ့အမှားအတွက် ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်”

ရုန်း သခင်၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။