သတ်ဖြတ်တာကို မင်းကနေ စလိုက်ရအောင်

"ဒါက ဘာ $&% ကြီးလဲ"

ကောင်းရှင်းဟိုင်က ဒေါသထွက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒါက ဘာ#$&မှ မဟုတ်ဘူး၊ ဒယ်အိုးပဲ"

အန်းယန်သည် ပြောလိုက်သည်။

"ဒယ်အိုး"

ကောင်းရှင်းဟိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤအမျိုးသမီးက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ အင်မော်တယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူ့ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဤပစ္စည်း၏ စွမ်းအားကို ဖော်ပြနေသည်။

အန်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ကြော်လှော်ဖို့ သုံးလို့ရတဲ့ဟာ၊ ပြီးတော့ လူတွေကို ရိုက်လို့ရတယ်"

"ကြော်လှော်တယ်"

ကောင်းရှင်းဟိုင်သည် မှင်သက်သွားပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီလာသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဟင်းချက်ဖို့သုံးတဲ့ အရာနဲ့ တကယ် ရိုက်လိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

အန်းယန်သည် မျက်တောင်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ဒယ်အိုးကို မြှောက်ကာ လေထဲရှိ ကောင်းရှင်းဟိုင်နှင့် သူ၏အဖော်များဆီသို့ ထိုးလိုက်သည်။

"ငါပြောထားမယ်၊ ဒီနေ့ ငါ့ယောက်ျားကို အနိုင်ကျင့်ရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီဒယ်အိုးနဲ့ အရိုက်ခံပြီး သေသွားစေရမယ်"

သူမ၏ ဩဇာကြီးမားသော အရှိန်အဝါသည် ကောင်းရှင်းဟိုင်ကို အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစောကရိုက်ချက်သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ အန်းယန်သည် ရွှယ်အန်းကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ကြည့်လို့မိုက်ရဲ့လား"

ရွှယ်အန်းသည် ရယ်ချင်မိသော်လည်း ခေါင်းသာညိတ်လိုက်သည်။

"အရမ်းမိုက်တယ်"

"ဟီးဟီး... စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီနေ့ ရှင့်ကို ကျွန်မ ကာကွယ်ပေးမယ်"

အန်းယန်သည် ဤအလွန်အဆင့်မြှင့်ထားသော ဒယ်အိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ယုံကြည်မှုသည် မိုးထိအောင် မြင့်တက်သွားပြီး သူမသည် ဘယ်သူ့ကိုမှ အလေးအနက်မထားတော့ပေ။

သိပ်မဝေးသော နေရာမှ ကြည့်နေသော ပိုင်ချင်းအာသည် သူမဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူမက နင်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာလား၊ ဒါပေမဲ့ နင့်အတွေးကရိုးလွန်းမနေဘူးလား၊ ရတနာတစ်ခုတည်းက တကယ့်ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်လွေ့လီသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ရွှယ်အန်းကို ကြည့်သော သူမ၏ အကြည့်များသည် ပိုလို့ပင်မထီမဲ့မြင် ဖြစ်လာသည်။

"ဆေးဆရာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ၊ ဒီအမျိုးသမီးက တစ်ခုခုကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား၊ ငါပြောမယ်... မင်း အတွေးလွန်နေပြီ"

"Lei Zunကို ပေး၊ ဒါဆို မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို ငါ အာမခံတယ်၊ မဟုတ်ရင်၊ ငါ့မပြောနဲ့ မင်းကို လုံမိသားစုက လူတွေလည်း လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် အဝေးရှိကောင်းကင်ယံမှ ထူးဆန်းပြီး လှောင်ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရွှယိသခင်မလေး ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီလူ... ဒီနေ့ သေကို သေရမယ်"

၎င်းသည် အသံနှင့်အတူ အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။

သူ့ နောက်ဆုံး စကားလုံးကို ပြောပြီးချိန်တွင် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဇိမ်ခံ ရထားလုံးပျံတစ်စီးသည် တည်းခိုခန်းအပေါ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

လုကျင်းလုံသည် အပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ဝန်းရံထားကာ နတ်ဘုံနတ်နန်းကဲ့သို့ ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းအလားဖြစ်နေသည်။

ပျံသန်းရထားလုံး၏ ရှေ့တွင် ဆံပင်အဖျားများ ဖြူနေပြီး မာနကြီးသော အမူအရာရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။

အဝေးရှိ ပိုင်ချင်းအာ၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နှလုံးစားအဘိုးအိုပဲ

ဒီနတ်ဆိုးအဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ ဒီလောကမှာ အသက်ရှင်နေတုန်းလား

အခုတော့ အခြေအနေတွေက တကယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီ...

ရွှယ်လွေ့လီ၏ အမူအရာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊

သူမသည် ရထားလုံးပျံပေါ်ရှိ လုမိသားစု၏ သခင်လေးထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်

"လုကျင်းလုံ နင် ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"ဘယ်လို"

လုကျင်းလုံ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ ရွှယိအန်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းနေပြီးသားပဲ၊ ဒီလူ ဒီနေ့ သေကို သေရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ မသေခင်မှာ..."

လုကျင်းလုံသည် ဒယ်အိုးကို ကိုင်ထားသော အန်းယန်ထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်သည်။

အန်းယန်သည် သူမ၏ ရုပ်အစစ်အမှန်ကို လှည့်စားခြင်း အတတ်ပညာ (Illusory Art) ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် အကြည့်ကိုတော့ ပြောင်းလဲ၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် စွဲမက်ညှို့ငင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

လုကျင်းလုံသည် နှုတ်ခမ်းကိာသပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက သူ့မိန်းမကို သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် သေချာ လုပ်ပစ်မယ်"

အန်းယန်၏ မျက်ခုံးများသည် ဒေါသကြောင့် ကြုတ်သွားသည်။

"အရှက်မရှိတဲ့ တဏှာရူး"

ထို့နောက် သူမသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လုကျင်းလုံထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားသည်။

"ဟီးဟီး... ကောင်မလေး၊ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ"

နှလုံးစားအဘိုးအိုသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ အန်းယန်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း"

အန်းယန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ သူမ၏ ဒယ်အိုးကို လွှဲလျက် သူ့ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖောင်း

လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုသည် နှလုံးသားစားသုံးသူ အဘိုးအိုထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီကာ ကျော်ကြားခဲ့သည့်အပြင် ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်တော်များအား မရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဤ နှလုံးစားဘိုးအိုသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူသည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် လျှပ်စီးတန်းသည် လေဟာနယ်ကိုသာ ရိုက်မိသွားပြီး နှလုံးစားအဘိုးအိုသည် အန်းယန်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းလက်ထဲက ပစ္စည်းက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ ကောင်မလေး ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းနိမ့်ကျနေတယ်ထ ကောင်းပြီလေ... သခင်လေးက မင်းကို အရှင်လိုချင်နေတော့ မင်း ခဏလောက် အသက်ဆက်ရှင်နေဦးပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီး နှလုံးစားအဘိုးအိုသည် အန်းယန်ကို ဖမ်းရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အင်‌မော်တယ် အဆင့်သာ ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခြင်းသည် လွယ်ကူလှသည်။

သို့သော် မထင်မှတ်စွာပင် အန်းယန်သည် မကြာသေးမီက ရွှယ်အန်း သင်ကြားပေးခဲ့သော နည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ခဲ့သဖြင်ြ သူမ၏ အစွမ်းသည် အလွန်တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း သူ၏ လက်ကြားမှ ကျဉ်းမြောင်းစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် နှလုံးစားသုံးအဘိုးအို၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရှပ်...

ခပ်တိုးတိုး အသံတစ်ခုနှင့်အတူ...

အမြဲတမ်း စုစည်းထားသော အန်းယန်၏ ဆံပင်သည် လက်သည်းလေဟပ်မှုကြောင့် ပြေကျသွားပြီး သူမကို ဖုံးအုပ်ထားသော လှည့်စားခြင်း အတတ်ပညာ (Illusory Art) လည်း ပျက်စီးသွားကာ အန်းယန်၏ ရုပ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှိနေသူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဒီအမျိုးသမီး၊ သူမက အရမ်း လှလွန်းတယ်...

လုမိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူ လုကျင်းလုံ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ပိုလို့ပင် တောက်ပမှုများ ရှိနေသည်။

သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လှပသည့် အမျိုးသမီးများကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အန်းယန်၏ အလှတရား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းကိုမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤတွေ့ရှိမှုသည် သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

"နှလုံးစားအဘိုး"

"ကျွန် တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ"

နှလုံးစားသူအဘိုးအိုသည်လည်း သူ၏ ကနဦး အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ငါတောင် မမြင်နိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် လှည့်စားခြင်း အတတ်ပညာကိုတောင် သူမက လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းက ငါ့လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

နှလုံးစားအဘိုးအိုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတံဆိပ်"

လီတစ်လီခန့် ကြီးမားသော အနက်ရောင် တံဆိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာပြီး အန်းယန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖိကြိတ်ချလိုက်သည်ကို မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်သည်။

ဤတိုက်ကွက်၏ အစွမ်းသည် အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကောင်းရှင်းဟိုင်ကဲ့သို့ ဘေးမှကြည့်နေသူများပင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ရွှယ်လွေ့လီ၏ မျက်လုံးများပင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

ဤနှလုံးစားအဘိုးအိုသည် အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီကာ ကျင်လည်ခဲ့သော နတ်ဆိုးအဘိုးကြီးဟူသော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရွှယ်လွေ့လီပင် ၎င်း၏ အရှိန်ကို မဆင်မခြင် ရင်ဆိုင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

အန်းယန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ဒယ်အိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံတစ်ခုသည် နေရာအနှံ့အပြားကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ယန်အာ ဒီလူတွေကို ကိုယ်ြလက်ထဲ ထားခဲ့လိုက်တော့"

ရွှယ်အနသည် ဤသို့ပြောပြီးသည်နှင့် အောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ ပြန်ပေါ်လာသောအခါ အန်းယန်၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြး်ကာ သူမကို သူ၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ဆရာ"

ရှောင်တန်ချန်သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေသော ပိုင်ချင်းအာလည ခြေဆောင့်လိုက်သည်။

"အခုတော့ သူ သေချာပေါက် သွားပြီ"

ရွှယ်လွေ့လီပင်လျှင် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ရွှယိအန်းသည် သေဆုံးနိုင်ခြေ ပိုများသည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဆိုးတံဆိပ်က ဖိကြိတ်ကျလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက ခေါင်းပင် မော့မကြည့်ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွ ယမ်းလိုက်သည်။

ကွဲအက်သံ...

ကြီးမားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတံဆိပ်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ရွှယ်အန်း ပုတ်လိုက်သော အလယ်ဗဟိုမှ စတင်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ကွဲကြေသွားသည်။

လက်ညှိုးတစ်ချက် ပုတ်လိုက်ရုံလေးနှင့် နတ်ဆိုးတံဆိပ်သည် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အောင်ပွဲခံသော အမူအရာ အပြည့်ရှိနေခဲ့သော နှလုံးစားအဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ခဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်..."

သူ စကားလုံးနှစ်လုံးသာ အော်နိုင်သေးချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်လှမ်းကာ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

နှလုံးစားအဘိုးအိုသည် တိုက်ပွဲမဝင်ဘဲ လက်မြှောက်အရှုံးပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသဖြင့် ရူးသွပ်မတတ် ရုန်းကန်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူ၏ ရုန်းကန်မှုအားလုံးသည် ရွှယ်အန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရွှယ်အန်းသည် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ သတ်ဖြတ်တာကို မင်းကနေ စလိုက်ကြရအောင်"