လေလံပွဲကျင်းပရာနေရာ၊ အကြီးအကဲ ပိုင်ချင်းအာ

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်

လေလံပွဲ အခမ်းအနားကို တရားဝင် စတင်လိုက်သည်။

ဒေသအသီးသီးမှ တန်ခိုးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ နက်ရှိုင်းသောမိုးကြိုးမြို့တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။

ရွှယ်အန်းသည် လေလံပွဲကျင်းပရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ထိုနေရာသည် လူများဖြင့် စည်ကားနေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာသော လှေများကလည်း ဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာနေဆဲဖြစ်သည်။

"မစ္စတာရှောင် နောက်ဆုံးတော့ ကြွလာပြီပေါ့ထ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို ကြွပါခင်ဗျာ"

ကောင်းရှင်းဟိုင်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် အလျင်အမြန် လာရောက်နှုတ်ဆက်ပြီး အလွန်တရာ တက်ကြွမှုကို ပြသနေသည်။

ရွှယါအန်းက ကောင်းရှင်းဟိုင်၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိဟန်တူပြီး သူမတွင် ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်သည် သူမ၏ လှပသော ကိုယ်ဟန်နှင့် ကျက်သရေရှိမှုကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတွင် ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ထိုးထားသော တံဆိပ်ငယ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှယ်အန်း နားလည်လိုက်သည်။

ဤသူသည် နက်ရှိုင်းသောမိုးကြိုး မြို့ရှိ လေလံပွဲ အခမ်းအနား၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်ရမည်။

ဤကွေ့ယီကြယ်တွင်၊ ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် လုပ်ငန်းတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသင်းအဖွဲ့များ ရှိကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဆေးပညာအသင်း၊ ဓားကျင့်ကြံသူများအဖွဲ့စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဤ လေလံပွဲသည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ကြီးမားလှသော အစည်းအရုံးကြီးတစ်ခုက ကွေ့ယီကြယ်၏ ဒေသအနှံ့ရှိ လေလံပွဲ နေရာအများစုကို စီမံခန့်ခွဲသည်။

လေလံပွဲ အားလုံးနီးပါး၏ နောက်ကွယ်တွင် သူတို့၏ အရိပ် ရှိနေသည်။

၎င်းက သူတို့ကို မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုကို ပေးစွမ်းသောကြောင့် လေလံပွဲအသင်း၏ အင်အားသည် အမြဲတမ်းပင် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤလေလံပွဲမှ လူများကို လေးစားမှု ပေးရပေမည်။

နက်ရှိုင်းသောမိုးကြိုး မြို့သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ကောင်းရှင်းဟိုင်၏ အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဤအမျိုးသမီးကို အလွန် လေးစားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူမသည် ရွှယ်အန်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရွှယ်အန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် အရပ်မြင့်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ အာရုံစိုက်မှု အများစုသည် ရှောင်တန်ချန်အပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆေးပညာရှင်လေး'ဆိုသော ဘွဲ့အမည်သည် အတော်လေး လူသိများပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် များစွာ အဓိပ္ပာယ် မရှိနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ဆေးလုံးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမျှ ဆေးလုံးပညာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို မစော်ကားလိုကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ အကူအညီကို တောင်းခံရကို မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပိုင်ချင်းအာက မစ္စတာရှောင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ထိုအမျိုးသမီးက ကိုယ်ကို ညွှတ် အရိုအသေပေးရင်း နူးညံ့ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသို့သော ကျက်သရေရှိမှုက သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသော ကျင့်ကြံသူများကို လုံးဝ ညှို့ငင်ဖမ်းစားသွားစေသည်။

ရှောင်တန်ချန်ကမူ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"မစ္စပိုင်က အလွန်အမင်း မြှောက်ပင့်နေပါပြီ"

ပိုင်ချင်းအာက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"နှစ်အနည်းငယ်ကြာတာတောင် မစ္စတာရှောင်က အရင်အတိုင်း ခန့်ညားတဲ့ ဟန်ပန်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊ တကယ်ကို အံဩစရာပဲ"

ရှောင်တန်ချန်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင် ပြသလိုက်သည်။

ပိုင်ချင်းအာက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး လမ်းပြရန် သူမ၏ လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"မစ္စတာရှောင်၊ အပေါ်ထပ်ကို ကြွပါရှင်"

ဒုတိယထပ်သည် လေလံပွဲ နေရာ၏ VIP ဧည့်ခံရာ နေရာဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းနှင့် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိသူများသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိသည်။

ရှောင်တန်ချန်က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန်ပြင်နေစဉ် ရွှယ်အန်းကို တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"သခင် ဒီ ပိုင်ချင်းအာက လေလံပွဲ အစည်းအရုံးမှာ သြဇာကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ၊ ကြီးမြတ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းသုံးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကျီလဲ့ခန်းက လေ့ကျင့်ပေးထားတာ၊ ပြီးတော့ ဆက်ဆံရတာ တော်တော် ခက်ခဲတယ်"

ရွှယ်အန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်တန်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလေလံပွဲက တကယ်ပဲ ထူးခြားနေပုံရတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ ဒီလို စွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ စုန်းမကို လှုပ်ရှားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် အောက်ထပ်ရှိ ပိုင်ချင်းအာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စောစောက သူမကို ကြည့်နေခဲ့သော ထိုအမျိုးသားတွင် ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူမ မခန့်မှန်းနိုင်သော အရာဖြစ်နေသည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ချင်းအာက သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် ဤအမျိုးသားအပေါ် လုံးဝအကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည်ကို အာရုံခံမိနိုငနိုင်သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်ထဲတွင် တပ်မက်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုသာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤခံစားမှုက ပိုင်ချင်းအာကို သူမသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကစားစရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည့်အလား ခံစားသွားစေသည်။

၎င်းက ပိုင်ချင်းအာ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။ ထို့အပြင် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားစဉ် ရှောင်တန်ချန်သည် အလွန်တရာ လေးစားစွာဖြင့် လမ်းပြ ဦးဆောင်နေခဲ့သည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးထံမှ ဤသို့သော လေးစားမှုမျိုးအရ... ဤအမျိုးသားသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်တပည့်သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်ကြီးတစ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်နိုင်မလား… ဤသံသယများသည် ပိုင်ချင်းအာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင်...

ရွှယ်လွေ့လီသည် ထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။

နက်ရှိုင်းသောမိုးကြိုး မြို့၏ မြို့သခင် ကောင်းရှင်းဟိုင်သည် သူ၏ သမီးဖြစ်သူ ကောင်းကျို့ယွီနှင့်အတူ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

"မစ္စရွှယ်က မကြာသေးမီက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအပေါ် ကျေနပ်မှု ရှိရဲ့လား၊ တစ်စုံတစ်ရာ လိုအပ်မှု ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးဖို့ မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့၊ နက်ရှိုင်းမိုးကြိုးမြို့က မစ္စရွှယ်ရဲ့ ကျေနပ်မှုကို သေချာပေါက် ရရှိစေဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးမှာပါ"

ကောင်းရှင်းဟိုင်၏ ဟန်ပန်သည် အလွန် နှိမ့်ချနေသည်။

သူသည် မြို့သခင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းများ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကွေ့ယီနယ်ပယ်တွင် မြို့သခင်များသည် များပြားလှသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များဟု သတ်မှတ်ခံရသူများမှာမူ နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ဟူသော လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် သူသည် လက်ရှိတွင် သူတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို လိုအပ်နေသူဖြစ်ရာ သူ မည်သို့လျှင် မနှိမ့်ချဘဲ နေနိုင်မည်နည်း...

ရွှေလျိုလီသည် သူမ၏ တရားထိုင်ခြင်းမှ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကောင်းရှင်းဟိုင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ အကြည့်ကို သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော ၎င်း၏ သမီးဖြစ်သူ ကောင်းကျို့ယွီထံသို့ လွှဲလိုက်သည်။

"ဒါ ရှင့်သမီးလား"

ကောင်းရှင်းဟိုင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မစ္စရွှယ်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီး ကောင်းကျို့ယွီပါ"

ကောင်းကျို့ယွီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ရွှယ်လွေ့လီကို အလွန် လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှယ်လွေ့လီက သူမကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ သူမ၏ အကြည့်ကို ထပ်မံ အောက်သို့ချလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မြို့သခင်ကောင်း၊ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်း ညံ့ဖျင်းတယ်၊ သူက ကျန့်ဟုန်တိုက်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး"

ကောင်းရှင်းဟိုင်နှင့် သူ၏ သမီးဖြစ်သူတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထို့နောက် ကောင်းရှင်းဟိုင်က အပြုံးကို အတင်းလုပ်ယူ ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စရွှယ် ကျွန်တော့်သမီးရဲ့ အရည်အချင်းက မစ္စရွှယ်နဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်လေးနဲ့ လွတ်လပ်အင်မော်တယ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တာက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်သင့်ပါတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှယ်လွေ့လီသည် တရားထိုင်နေသည့်ပမာ လှုပ်မယှက် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ ရွှယ်လွေ့လီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို အဲ့ဒီ ပစ္စည်း ရအောင် ကူညီပါ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ သူ့ကို လက်ခံဖို့ စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းရှင်းဟိုင် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

"စိတ်ချပါ မစ္စရွှယ်၊ ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် အစီအစဉ်ဆွဲပြီးပါပြီ၊ မစ္စရွှယ်က အဲ့ဒီပစ္စည်းကို ကိုယ်တိုင် လေလံဆွဲဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပြုပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က နက်ရှိုင်းမိုးကြိုးမြို့ရဲ့ မြို့သခင် ဖြစ်နေတော့ ပိုင်ချင်းအာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာ ပေးရပါလိမ့်မယ်ထ ဒီကိစ္စမှာ အောင်မြင်မှုရဖို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်"

ရွှယ်လွေ့လီ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကောင်းရှင်းဟိုင်က သူ၏ သမီးကို မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ ကောင်းကျို့ယွီက လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

ရွှယ်လွေ့လီသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဓားဆန္ဒကို စဉ်ဆက်မပြတ် သွေးနေသည်။

၎င်းသည် သူမ အသက်ငယ်ငယ်နှင့် အမှန်တရားရှာဖွေသူများစာရင်းတွင် အဆင့်ရှစ် နေရာ၌ ရပ်တည်နိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ရပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ လမ်းလျှောက်နေသည်ဖြစ်စေ၊ လှဲလျောင်းနေသည်ဖြစ်စေ အချိန် ခဏလေး ရလျှင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က သူမကို ဓားအရူးဟူသော နာမည်ပြောင်ပင် ရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် ရွှယ်လွေ့လီက လူတစ်ဦး၏ အရည်အချင်း မည်မျှပင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေပါစေ ရဲရင့်စွာနှင့် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် တိုးတက်ရန်အတွက် လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကျင့်ကြံရမည်ဟု လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကျိုဘယွီကို တွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဤမိန်းကလေးတွင် များစွာ အောင်မြင်မှု ရလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

ပြဿနာသည် အရည်အချင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ဓာတ် ဖြစ်သည်။

ကောင်းရှင်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများက ထို အဖိုးတန် ပစ္စည်းကို ယူရန် လက်ကို ပွတ်သပ်ကာ အားခဲနေကြစဉ်...

ပထမထပ်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင်လည်း အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဌ... အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒီလောက်များများ ရောက်နေတာ ကျွန်တော်တို့ လေလံပွဲကို ပုံမှန်အတိုင်း စတင်သင့်ပါ့မလား"

ပိုင်ဥက္ကဌက အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီ လေလံခန်းမထဲမှာ ဘယ်သူမှ ပေါ်တင် ပြဿနာရှာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ လာလာ အရေးမကြီးဘူး၊ ပုံမှန်အတိုင်း စလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"