မာကျောရင် အလွယ်တကူ ကျိုးလွယ်တယ်၊ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေဆိုတာလည်း ဖြတ်တောက်မရဘူး
Vol. 51 Ch. 763
ဤ ကျန့်ဟုန်တိုက်၏ တရားဝင်တိုက်ရိုက်တပည့်သည် အမှန်တရားမေးမြန်းခြင်း စာရင်းတွင် အဆင့် (၈) ချိတ်ထားသူဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းရှိ အဓိကဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော အင်အားကြီးသူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝကင်းမဲ့နေပုံ ပေါက်နေပြီး သူမ၏ လေသံထဲတွင်ပင် ပြင်းထန်သော ရှုံးနိမ့်သည့် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤအဖြစ်သည် ပိုင်ချင်းအာနှင့် ဝမ်သန့်မြို့မှ အခြားသူများကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေပြီး အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ရွှယ်အန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဤအရာအားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရသော ဤသမီးတော်၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ယုံကြည်ချက်တို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြိုလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်ကို နားလည်သည်။
ဓားသိုင်းတရား၏ လမ်းကြောင်းသည် အမြဲဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီရှင်ဟူသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံခဲ့ရသော ဤဓားကျင့်ကြံသူသည် သူမ၏ လမ်းကြောင်းကို အလွန် ချောမွေ့နေသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မကြာမီက ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟည်းသွားစေသော ထိုဓားချက်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ လေးနက်သော သံသယများ စတင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထိုကဲ့သို့သော သံသယသည် အလွန်တရာ သေစေလောက်သည်။ ထို့အပြင် ရွှယ်လွေ့လီ၏ အခြေခံသည် အစကတည်းက သိပ်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ဤမျှလောက်ဖြင့် သူမ၏ ဓားနှလုံးသားပင် ကွဲကြေတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှယ်အန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိချင်တာတစ်ခုက၊ ခင်ဗျား ဘာကြောင့် ဒီ Lei Zun ကို အပူတပြင်း ပိုင်ဆိုင်ချင်ရတာလဲ၊ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်... ကောင်းကင်က ပေးသနားတဲ့ ရတနာတွေက အဆုံးအဖြတ်မပေးနိုင်တာ ခင်ဗျား သိမှာပါ"
ရွှယ်လွေ့လီသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
“ရှင့်ကို အခု ပြောပြလည်း ဘာမှ မထူးတော့ပါဘူး၊ ကျွန်မ ဒီဟာကို လိုချင်ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက နောက်သုံးလအကြာမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာ ငုပ်လျှိုးနေခဲ့တဲ့ မဟာအိပ်မက်တောင်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်က လောကကြီးထဲမှာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာတော့မှာ ဖြစ်လို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ အန္တရာယ်တွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားပြီး အဲ့ဒါကို ဖွင့်လှစ်တဲ့ အချိန်မှာ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအား လိုအပ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဒီ ဟာကို ရအောင် ယူချင်ခဲ့တာ”
ရွှယ်လွေ့လီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ချင်းအာသည် မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မယုံနိုင်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မဟာအိပ်မက်တောင်လား၊ နင် ဆိုလိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်က ကွေ့ယီ နယ်ပယ်ကို စိုးမိုးခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တဲ့ မဟာအိပ်မက် ဓားသခင်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာကိုလား”
ရွှယ်လွေ့လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒီသတင်းက အခုထိ မပျံ့နှံ့သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် သွေးကွန်ယက်တောင်ရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ သုံးလွှာကောင်းကင်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုက လူတွေပဲ သိကြသေးတာ”
ပိုင်ချင်းအာ၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူမဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“မထူးဆန်းတော့ပါဘူး... ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အဓိက လေလံတင်ရောင်းချပွဲကြီးတွေမှာ မကြာခဏ ပေါ်လာတယ် ဆိုတာ ဒါကြောင့်ကိုး”
ရွှယ်အန်းကမူ သွေးကွန်ယက်တောင် ဟူသော အမည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သွေးကွန်ယက်တောင်က လူတွေလည်း သွားကြမှာပေါ့”
ရွှယ်လွေ့လီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“သူတို့ သွားမှာ သေချာတယ်၊ တကယ်တော့ သွေးကွန်ယက်တောင်က မဟာအိပ်မက် ဓားသခင် ထားခဲ့တဲ့ ရတနာတွေကို လိုချင်တပ်မက်နေတာ ကြာပြီ၊ ပြီးတော့ သူတို့က ဒီသတင်းကို ပထမဆုံး သိခဲ့ကြမှာ သေချာတယ်"
ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို သုံးလအကြာမှာ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ဒီ မဟာအိပ်မက်တောင်ကို လိုက်ခဲ့မယ်၊ ဒီ သွေးကွန်ယက်တောင်က လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့”
ရွှယ်လွေ့လီ အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ရှင်...”
ရွှယ်အန်းသည် အဘယ်ကြောင့် သွေးကွန်ယက်တောင်ကို ဤမျှလောက် စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သူ့လေသံအရ သူမကို သတ်လိုပုံ မရပေ။
ထိုအခိုက်တွင် ရွှယ်အန်းသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ ဓားသိုင်းတရားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေလဲဆိုတာ သိလား”
ရွှယ်လွေ့လီသည် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားက ဓားသိုင်းရဲ့ အနှစ်သာရကို တကယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်း မရှိလို့ပဲ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ခင်ဗျားရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဓားအရှိန်အဝါကို လေ့ကျင့်တယ်၊ ခင်ဗျား လုပ်သမျှ အရာတိုင်းမှာ ကျင့်ကြံအားထုတ်တယ်၊ ဒါက ကောင်းတဲ့ပုံပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ ဒါက ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစေတာ”
“လမ်းကြောင်း မှားသွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ခင်ဗျား ပို ကြိုးစားလေလေ ရည်မှန်းချက် အစစ်အမှန်နဲ့ ပို ဝေးကွာသွားလေပဲ”
ရွှယ်လွေ့လီသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး ထုတ်မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဓားသိုင်းရဲ့ တကယ့် အနှစ်သာရက ဘာလဲ”
ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဓားဆိုတာ နှလုံးသားရဲ့ ဓားသွားပဲ၊ လူတွေကြားမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှလုံးသားတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် လူတစ်ဦးချင်းစီတိုင်းအတွက် အသုံးတည့်မယ့် အကြွင်းမဲ့ အမှန်တရားဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက်တော့ ကျွန်တော်ပေးစရာ စကား ရှစ်လုံးပဲ ရှိတယ်၊ မာကျောရင် အလွယ်တကူ ကျိုးလွယ်တယ်၊ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေဆိုတာလည်း ဖြတ်တောက်မရဘူး"
ထိုစကားရှစ်လုံးကို ကြားသောအခါ၊ ရွှယ်လွေ့လီသည် ရုတ်တရက် နစ်မျောသွားပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါကိုး... ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဓားသိုင်းတရားလား”
သူမ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ယခင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ လွင့်စင်သွားသည်။ သူမ သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး၊ အန်းယန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သော ရွှယ်အန်းအား လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ လွေ့လီ... သင်ခန်းစာ ရပါပြီ”
ထိုအခိုက်တွင်၊ ရွှယ်အန်း၏ အေးစက်စက် အသံက ပျံ့လွင့်လာသည်။
“သုံးလအကြာကျရင် အလယ်ပိုင်းဒေသက ဝမ်သန့်မြို့မှာ ငါ့ကို လာရှာပါ”
“ဟုတ်ကဲ့”
ရွှယ်အန်းက ထွက်သွားတော့သည်။
ရွှယ်လွေ့လီလည်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ထွက်သွားသည်။
ပိုင်ချင်းအာ တစ်ဦးတည်းသာ ထိုနေရာတွင် ရပ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အတန်ကြာမှ သူမ အံ့များကို ကြိတ်လိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ချက်ချင်း အလယ်ပိုင်းဒေသ အစည်းအဝေးရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ပြန်ပြီး ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးကို တင်ပြရမယ်”
ထိုသို့တွေးပြီးသည်နှင့် သူမသည် နက်ရှိုင်းမိုးကြိုးမြို့ထဲသို့ပင် မဝင်တော့ဘဲ အလယ်ပိုင်းဒေသဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင်...
အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ အချက်အချာကျသော နေရာတွင် အလွန်တရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မြေနေရာတစ်ခု ရှိသည်။
ဧကပေါင်း တစ်သောင်း ကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားလှသည့် စံအိမ်ကြီးတစ်လုံးသည် ထိုနေရာတွင် ခံ့ညားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေသည်။
မြေပြင်ကို မှန်ကဲ့သို့ တောက်ပြောင်နေသော ကျောက်စိမ်းတုံးများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများကိုပင် အင်မော်တယ်ကျောက်သလင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
ဤကဲ့သို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုမျိုးများကို ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။
ဤနေရာသည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်း လုမိသားစု၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဘိုးဘေးအိမ် ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်...
ဘိုးဘေးအိမ်တော်၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌ သုံးလွှာကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လုမိသားစု၏ မိသားစု အကြီးအကဲဖြစ်သူ လု လဲ့သည် ကိစ္စအဝဝကို ဖြေရှင်းနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်...
သူသည် ဘိုးဘေးအိမ်တော် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံတည်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကံကြမ္မာများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤသို့ တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းသည် သူ့အား ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ဖြစ်စေသည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ”
လုလဲ့သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စာကြည့်ခန်းထဲမှ ပျံထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုမိသားစု စံအိမ်အတွင်း၌ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ပျံတက်လာကြကာ ကောင်းကင်၏ နေရာအများစုကို ပြည့်ကျပ်သွားစေသည်။
“မိသားစုအကြီးအကဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ပါလဲ”
မိသားစု၏ ရင်းနှီးသော အမှုထမ်းတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
လုလဲ့၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းနေသည်။
“ဝိညာဉ်ကံကြမ္မာတွေ ပျောက်ကွယ်နေပြီ၊ ဘိုးဘေးမြေမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်နေတာများလား”
သူသည် ထိုသို့တွေးလျက် စံအိမ်၏ အရှေ့ဘက် လီတစ်ရာခန့် အကွာတွင် တည်ရှိသော ဘိုးဘေးမြေဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
သူ့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးအတွက် လီတစ်ရာ ဟူသော အကွာအဝေးသည် ခဏတာ ပျံလိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တစ်ချိန်က သာယာလှပပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါကြွယ်ဝခဲ့သော ဘိုးဘေးမြေသည် ယခုအခါ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများဖြင့် ရှုပ်ပွနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် ကြီးမားသော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးသစ်များနှင့် အလောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဘိုးဘေးမြေ၏ အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုလဲ့သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မူးမေ့သွားမတတ် ဖြစ်သွားပြီး သွေးတစ်လုပ်ပင် အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ဤနေရာသည် လုဘိုးဘေးများ၏ မြင့်မြတ်သော နားခိုရာ နေရာ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရှိ လုမိသားစု တစ်ခုလုံး၏ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေသည်။
ဤသို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် ဆိုးရွားစွာ ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။
သူသည် မိသားစု အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း နှစ်ခုစလုံးကို မခံစားရဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။
“ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
လုလဲ့သည် ဒေါသကြောင့် ရူးသွပ်သွားမတတ် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအခိုက်တွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်မှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစောင့်တစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“မိသားစုအကြီးအကဲ... ဒီနေ့ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်... တစ်စုံတစ်ခုက အိပ်စက်တာကနေ နိုးထလာတဲ့ ဘိုးဘေးကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူက အဝေးကို ထွက်သွားတဲ့ပုံပါပဲ၊ မကြာမီမှာပဲ၊ ဒီ ဘိုးဘေးမြေက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပါတယ်၊ စွမ်းအားက အရမ်းကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလို့ ဒီနေရာမှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အများစု ချက်ချင်း သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာရသွားကြပါတယ်၊ မိသားစု အကြီးအကဲ၊ အမှန်တရားကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါ”
လုလဲ့သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဤကိစ္စ၏ အမှန်တရား သို့မဟုတ် မျှတမှုကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ထိုအစောင့်၏ ဦးခေါင်းကို ခြေမွလိုက်ပြီး ၎င်း၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ချေမှုန်းကာ၊ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ ပုံရိပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အမှန်ပင်။
အရာအားလုံးသည် ထိုလူပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း တိတိကျကျ ဖြစ်သည်။
လုလဲ့၏ မျက်ခွံများသည် မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။
လုမိသားစု ဘိုးဘေး ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် သူ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ဒေါသထွက်အောင် ဆွခြင်း ခံခဲ့ရသည်မှာ သေချာပြီး သူ ပြန်မလာသည့်အပြင် ဘိုးဘေးမြေပါ ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။
လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
လုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူသည် မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
သို့သော် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူတို့ ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်သည့် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်သည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လုမိသားစုအတွက် မဖြစ်မနေ လက်စားချေရမည့် ကလဲ့စားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ၊ ငါတို့ လုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးမြေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”