ပထမပွဲ

သူ့စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်တန်ချန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ချောင်တုရှန်က သူ့ကိုမြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"မင်းသေပြီထင်ပြီး မလာရဲဘူးထင်နေတာ”

ရှောင်တန်ချန်သည် ယခုပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော လေဖြင့် ပြောင်မြောက်သည့် အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ချောင်တုရှန်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည့်တိုင် ပေါ့ပါးစွာပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ လောင်းကစားသဘောတူညီချက်အတွက် ငါဘယ်လို မလာဘဲ နေနိုင်မလဲ"

ချောင်တုရှန်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ အဲ့ ဆေးဆရာက လာဖို့ကြောက်နေလို့လား”

"ဆရာရွှယ် မကြာခင်ရောက်လာမှာပါ၊ ဒါပေမယ့် အခုလောလောဆယ်တော့ မင်းနဲ့ငါတို့ရဲ့ ပြိင်ပွဲရှိတာဆိုတော့ ငါတို့ စလိုက်ကြမလား” ရှောင်တန်ချန်က ဘာသိဘာသာပြောလိုက်သည်။

ချောင်တုရှန်သည် ခဏလောက် ခေတ္တရပ်လိုက်နောက် ရှောင်တန်ချန်၏ အမူအရာက အလွန်တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယအရိပ်အမြွက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက သူအရင်က အကျင့်နဲ့ မညီဘူး။

သူအနိုင်ရမယ့် ဝှက်ဖဲတစ်ခုခုကို ကိုင်ထားသလိုပါပဲ။

ထိုအချိန်တွင်၊ လုပိုင်ယွဲ့သည် ရှောင်တန်ချန်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဆေးဆရာ၏ ငြိမ်သက်မှုကို သူမ သတိပြုမိသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများအတွင်းတွင် ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ရောင်ဝါတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် လုပိုင်ယွဲ့ကို ခေတ္တရပ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ချောင်တုရှန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စလိုက်ကြရအောင်။ မင်းရှုံးသွားတဲ့အခါ သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာမယ်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ထိခိုက်စေပြီး ငါ့ကို အဖိုးလို့ ခေါ်ဖို့ ဒူးထောက်ရမယ်”

ရှောင်တန်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

မင်းလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ရှောင်တုရှန်က ယင်းကို ကြားသောအခါ အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

“မာန်တက်နေပြန်ပြီ”

ဆေးပညာအစည်းအရုံးတွင် ဆေးပညာကိရိယာအစုံအလင် အဆင်သင့်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆေးပညာနှင့် လောင်းကစားလုပ်ခြင်းက ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆေးဆရာများထဲမှ တက်လာသော ကြယ်ပွင့်ချောင်တုရှန်ပါဝင်သည့် ယနေ့ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ မကျော်ကြားလှသော ဆေးဆရာဖြစ်နေသည့်တိုင် ကြည့်ရှုသူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးပညာတာအို လောင်းကစားကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော ဆေးပညာတာအို အသင်းမှ အကဲဖြတ် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လျှောက်လာသည်။

"ဒီလောင်းကစားပွဲကို နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ သဘောတူညီချက်နဲ့မို့ ပြီးသွားရင် အကျိုးဆက်အားလုံးကို နှစ်ဖက်စလုံးက ပေးရပါမယ်။ အခု ပထမအကျော့ကို စပါမယ်”

“ဆေးဖို နဲ့ ဆေးနည်းပညာတွေကို ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိပါဘူး။ သုံးနာရီအတွင်း စစ်မှန်တဲ့ နေမင်း ဆေးကို ဖော်စပ်ပါ”

ဤကြေငြာချက်သည် ကြည့်ရှုသူ ဆေးဆရာများအကြား တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

“စစ်မှန်တဲ့ နေမင်းဆေး.. ဒါ ကောင်းကင်အဆင့်ဆေးပဲ”

"ဒီလိုအဆင့်မြင့် ဆေးတွေနဲ့စပြီး သုံးနာရီပဲ ပေးတာ အခက်အခဲက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။"

ကွေ့ယီကြယ်တွင် ဆေးများကို လူသား၊ ကမ္ဘာမြေ၊ ကောင်းကင်၊ ဥပဒေနှင့် သူတော်စင်ဟူ၍ အဆင့်ငါးမျိုးဖြင့် ခွဲခြားထားကြောင်း သိရှိရသည်။ လူသားနှင့် ကမ္ဘာမြေဆေးများကို သာမန်ဝိဉာဥ်ဆေးများဟု သတ်မှတ်ကြသော်လည်း ကောင်းကင်အဆင့်ဆေးများသို့ရောက်သည်နှင့် ၎င်းတို့ကို သန့်စင်ရန် အခက်အခဲက သိသိသာသာ မြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။

အဝါရောင်အဆင့်အများအပြားနှင့် ကျွမ်းကျင်အဆင့် ဆေးပညာရှင်များပင်လျှင် ဤသို့သော ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးတစ်မျိုးကို သန့်စင်ရန် အလွန်ရုန်းကန်ရပေမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆေးပညာလောင်းကစားပွဲအတွက် ပထမချီတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ စစ်မှန်သော နေမင်းဆေးသည် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးများထဲမှ တစ်မျိုးဟုယူဆ၍ ရသည်။

ဤသည်မှာ သဘာဝအားဖြင့် လူအများကြားတွင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဒါကို‌ ချောင်တုရှန်ကိုယ်တိုင်က တောင်းဆိုခဲ့တာဖြစ်မယ်။ တကယ်တော့ ဆေးတာအို အဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းက နတ်ဆေးဘိုးဘေးကို မျက်နှာလွှဲရမှာ။ ချောင်တုရှန်က ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်၊ ဒါက ရှောင်တန်ချန်အတွက် မကောင်းဘူး။"

မူလအားဖြင့်၊ ဆေးဆရာအများအပြားသည် ရှောင်တန်ချန်ကို အကောင်းမြင်စိတ်မရှိခဲ့ကြပေ။ ယခု ဤအဖြစ်အပျက်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့က ပို၍ ပင် ခေါင်းခါကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချောင်တုရှန်က ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်တန်ချန် အခု အရှုံးကိုဝန်ခံဖို့ သိပ်မနောက်ကျသေးဘူး”

ရှောင်တန်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဆရာရွှယ်က ငါတို့ အနိုင်ယူခွင့်ရှိတယ် အရှုံးပေးခွင့်တော့မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ မင်း ဒူးထောက်ပြီး “အဘိုး” လို့ခေါ်တာကြားရဖို့အတွက် ငါလည်း နောက်ဆုတ်လို့မရဘူး”

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ တစ်ခန်းလုံးတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ဆုတ်ခွာရန် အရိပ်အယောင်မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်။ ချောင်တုရှန်၏ မျက်နှာက အပြာရောင်ပြောင်းသွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းက ဒီလောက်ခေါင်းမာနေမှတော့ မင်းကို သေခြင်းတရားဆီ မြန်မြန်ပို့ပေးမယ်”

ထိုစကားနှင့်အတူ ချောင်တုရှန်သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်များကိုခါကာ လေထဲသို့ ပျံတက်လျက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် ဆေးမီးဖိုဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်တန်ချန်က ပြုံး၍ လှည့်ကာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖိုဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချောင်တုရှန်သည် သူ၏ ဆေးမီးဖိုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ဘမ်း

ဆေးမီးဖိုမှနေ၍ ကြာပန်းပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော မီးတောက်ငါးရောင် တောက်လောင်လာသည်။ ခမ်းနားသောမီးထိန်းချုပ်မှုပြသမှုတွင် ပရိသတ်များ၏ လက်ခုပ်သြဘာပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ချောင်တုရှန်သည် မှုန်မှိုင်းနေကာ သူ့ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ရှောင်တန်ချန်ကို တမင်တကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်တန်ချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ဆေးမီးဖိုနှင့် အေးအေးဆေးဆေး ဆော့ကစားနေသဖြင့် ချောင်တုရှန်၏ နှလုံးသားမှ အေးစက်သောရယ်မောမှုကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

စစ်မှန်သော နေမင်းဆေးသည် ဝိညာဉ်ရေးဆေးအမျိုးပေါင်း ရာနှင့်ချီ လိုအပ်၍ တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်း၏ထူးခြားသောဂုဏ်သတ္တိများရှိကာ လိုအပ်သောပမာဏပေါ်မူတည်၍ သိသိသာသာကွဲပြားသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော အမှားအယွင်းအတွက် နေရာမရှိပေ။

မီလီမီတာ ကွာဟမှုမျှသာသည် ဆေးကို လုံးဝ ပျက်စီးစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ပါဝင်ပစ္စည်းများထည့်ခြင်း၏ဤအဆင့်သည် ဆေးလုံးဆရာအတွက် အမှန်တကယ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ချောင်တုရှန်အတွက် ယင်းက ပြဿနာတစ်ခုမျှမရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ရွှန်းစိုပြေပြစ်၍ ကြည့်ရသည်မှာ မှင်တက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ရာနှင့်ချီသော ဆေးများကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်တန်ချန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးဆေးများကို အေးအေးဆေးဆေး ကောက်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှုမှာ များစွာနောက်ကျကျန်နေသည်။ ချောင်တုရှန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်သွားပြီး အနည်းငယ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက မီးခိုးကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ငါအစိုးရိမ်လွန်သွားတာပဲ ဒီအဖိုးကြီးက ဒီတိုင်း အချိန်ဆွဲနေတာ…

ထိုအတွေးများဖြင့် ချောင်တုရှန်သည် ဆေးများကို ရောနှောထဲသို့ စတင်ထည့်လိုက်သည်။ ဆေးဝါးများကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ဆေးဆရာ၏ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းထည့်ခြင်းသည် ဆေးဆရာ၏ ဆေးတာအိုကျင့်ကြံမှုအပေါ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအချိန်တွင် သင့်တွင် လုပ်စရာနှစ်ခုသာရှိတော့သည်။

မှန်ကန်သောဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဆေးမီးဖိုထဲသို့ အချိန်မှန်ထည့်ရန်ဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆင့်တိုင်းသည် အမှားအယွင်းကင်းရမည်။

မဟုတ်ပါက အကောင်းဆုံးမှာ ဆေးက ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်၍ အဆိုးဆုံးမှာ ကွဲလွဲနေသော ဆေးဖက်ဝင်ဂုဏ်သတ္တိများ ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။ နတ်ဆေးဘိုးဘေး၏ တပည့်ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ချောင်တုရှန်၏ ဆေးပညာသည် အမှန်တကယ် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြစ်ကာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် သွက်လက်ပြီး လေ့လာသူများ၏နှလုံးကို မလွှဲမရှောင်သာ တုန်လှုပ်စေသည့် ထူးခြားသောစည်းချက်တစ်ခုပါရှိသည်။

တက်ရောက်လာသော ဆေးဆရာများအားလုံးသည် သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သောအမူအရာကိုပြသခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောင်တုရှန်သရုပ်ပြသည့်နည်းပညာသည် လူအများအား အဆင့်နိမ့်သည်ဟု ခံစားလာရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုပိုင်ယွဲ့ပင် မကူညီနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤ ချောင်တုရှန်သည် ကြွားဝါခြင်းကို နှစ်သက်သော်လည်း သူ၏ ဆေးပညာသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သည်။ ရှောင်တန်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် ဆေးဖိုထဲသို့ အေးဆေးစွာထည့်လိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် အလျင်လိုခြင်း သို့မဟုတ် သရုပ်ပြမှုလုံးဝမရှိပေ။

ချောင်တုရှန်၏ချဉ်းကပ်မှုထက် သာယာမှုနည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အချိန်ကြာကြာကကြည့်နေပါက ရှောင်တန်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများက သဘာဝကျသည်ကိုမြင်ရပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းသည် ကြည့်ရှုသူအတွက် နှစ်သိမ့်မှုဖြစ်စေသည့် ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးသည့်အတိုင်း အတိအကျ ထုတ်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

လုပိုင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

ထိုသို့သောနည်းပညာဖြင့် ရှောင်တန်ချန်၏ဆေး တာအိုကျင့်ကြံမှုသည် သာမန် ကျွမ်းကျင်အဆင့်ဆေးဆရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် အဘယ်ကြောင့် အဝါရောင်အဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသနည်း။

လုပိုင်ယွဲ့သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤမေးခွန်းကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ချောင်တုရှန်၏ဆေးလုံးမီးဖိုအထက်တွင် ရတနာအလင်းမှိန်ဖျော့မြင်လိုက်ရသောအခါ

“ဟမ် ရတနာအလင်း”

"ရတနာအလင်းပေါ်လာတာဆိုတော့ အဲ့တာ စစ်မှန်တဲ့နေမင်းဆေးရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ပဲ”

ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ရှိနေသော ဆေးဆရာများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ချောင်တုရှန်၏ မျက်နှာက ဂုဏ်ယူမှုအပြည့်ရှိနေသည်။ နေမင်းဆေးကို သန့်စင်ရန် ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် သူအလေ့အကျင့်အများဆုံး elixir ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ရတနာအလင်း ပေါ်လာသဖြင့် ဤပြိုင်ပွဲတွင် သူအောင်ပွဲခံရန် သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အာမေဋိတ်များစွာဖြင့် မပြိုကွဲမီ သူ့မာနသည် ခဏမျှသာ ကြာသွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဟိုမှာကြည့်”

လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှောင်တန်ချန်၏ဆေးလုံးမီးဖိုအထက်တွင် ခုနစ်ရောင်ရှိသော ရတနာအလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး လန်းဆန်းသောရနံ့များနှင့်အတူထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒါ… သာလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နိုင်တဲ့အခါမှပဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်ပဲ”