ဆရာသခင်ဝမ်လျူ၏ ကြေကွဲဖွယ်ဘဝ၊ ယန်မိုဂိုဏ်း၏ တပည့်။

"စားလိုက်..."

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကျိုးစွေ့သည် ဤအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို စစ်ဆေးရန်ပင် လုပ်မနေတော့ဘဲ 'စာအုပ်ကူ'ကို တိုက်ရိုက် စားသုံးစေလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်‌ဖြစ်စေ၊ 'စာအုပ်ကူ'က ၎င်းကို ဝါးမျိုခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင် ဝါးမျိုခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် 'စာအုပ်ကူ'သည် အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သယ်..”

"ငါ့ယန်မိုဂိုဏ်းရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဖျက်ဆီးရဲရအောင် မင်း သေချင်နေတာလား..."

ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ဖြစ်နေသည့်အသံတစ်ခုက အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို တစ်ချက်ပင်မကြည့်ဘဲ၊ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားမည့်သူတစ်ဦးရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်း ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မည်မျှပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်သနည်း။

ဤလူမိုက်၏ဦးနှောက်က ဘယ်လိုများ အလုပ်လုပ်ပါသနည်း။

ပုံမှန်အားဖြင့် အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းအတွင်း ပါဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုရန် သင်၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့သော အဖိုးတန်သည့် အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို ဖျက်ဆီးရန် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မည်သို့သော ရူးသွပ်ခြင်းပင်နည်း။

မှန်ပေသည်၊ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်မှာ ဤအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းသည် မပျက်စီးနိုင်ဟု ယူဆနိုင်ကာ၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

‌

သို့သော် ယခုမူ ထိုထူးဆန်းသော ပိုးကောင်က ၎င်းအား တို့ဟူးကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ စားသုံးနိုင်နေသည်။

၎င်းမှာ စားသုံးခြင်းကဲ့သို့ မရိုးရှင်းပေ၊ တိကျစွာဆိုရလျှင် ၎င်းသည် စုပ်ယူပေါင်းစည်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းသည် ထိုထူးခြားသော ပိုးကောင်၏ ချက်ချင်း စုပ်ယူပေါင်းစပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခွင့်သာ ပေးလိုက်ပါက ၎င်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပေါင်းစပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏အသက်နှင့် တာအိုကို ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းကို ရိပ်မိပြီးနောက် ၎င်း၏အထောက်အထား ပေါ်ပေါက်သွားမည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

"ချီးတဲ့မှ.. အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းထဲမှာ ခိုအောင်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခု ရှိနေတာလား..."

ကျိုးစွေ့ ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားပြီး၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သက်မဲ့ အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းသည် ဤမျှ အန္တရာယ်များနိုင်ပြီး၊ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုပင် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမထားခဲ့ပေ။ 'စာအုပ်ကူ'သာမရှိခဲ့ပါက သူသည် ၎င်းကို တွေ့ရှိခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သူသာ အတွင်းမှ သတင်းအချက်အလက်များကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို မဆင်မခြင် အသုံးပြုခဲ့ပါက၊ ဤဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ဒုက္ခပေးခြင်းကို ခံရနိုင်သည်မှာထင်ရှားပေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင် အသိမ်းပိုက်ခံရနိုင်သည်အထိ အန္တရာယ်ကြီးပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်စီးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များအကြောင်း သူကြားဖူးခဲ့သည်။

အချို့သော မိစ္ဆာအိုကြီးများသည် သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီးသည့်အခါတွင်၊ သူတို့သည် ဝိညာဉ်သိမ်းပိုက်မှု ပြုလုပ်ရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုပြီး ဒုတိယဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်ကြသည်။

ထိုနည်းစနစ်များ၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ နည်းပါးသော်လည်း၊ သေဆုံးခါနီးဖြစ်သော ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးများအတွက်မူ ၎င်းမှာ စွန့်စားရကျိုးနပ်သော လောင်းကစားတစ်ခုဟု ယူဆကြသည်။

ကျရှုံးခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ၊ အကြောင်းမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည်သေဆုံးရမည့်ကံကြမ္မာရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့သာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ဒုတိယဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သိသာထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရိတ်သိမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရသူမှာမူ သိမ်းပိုက်မှု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ မုချ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်၏။

"ဝါးမျိုပစ်လိုက်..."

ကျိုးစွေ့သည် ဤဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ဇာစ်မြစ်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏အမြင်တွင် လုံခြုံရေးသည်သာ အရေးကြီးဆုံးအရာဖြစ်ပြီး အခြားမည်သည့်အရာမျှ အရေးပါသည်မဟုတ်ချေ။

"ရပ်.. အခုချက်ချင်းရပ်လိုက်ပါ..."

"ငါက ဆရာသခင်ဝမ်လျူ.. ယန်မိုဂိုဏ်းက ပင်မတပည့်စစ်စစ်ပါ..."

"ငါ့မှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက် လမ်းညွှန်နိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း ရှိတယ်.. ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ရတနာရှိတဲ့ နေရာတွေအများကြီးကို ငါသိတယ်..."

"မင်းငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးသရွေ့ အားလုံး မင်းကို ပေးနိုင်တယ်..."

အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်က ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် 'စာအုပ်ကူ'မှာ ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး ထိုအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ဝါးမျိုလိုက်ပြီး ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။

"မင်း လူယုတ်မာ.. ငါ ဆရာသခင်ဝမ်လျူ.. ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ယန်မိုဂိုဏ်းက ပင်မတပည့်အစစ်.. လောကမှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ နေထိုင်ခဲ့တာ..."

"အခုတော့ မင်းလို နာမည်မရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ သေရတော့မယ်တဲ့လား..."

"လက်မခံနိုင်ဘူး.. ငါ ဒါကိုလက်မခံနိုင်ဘူး.. အား..."

အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်က စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ 'စာအုပ်ကူ'၏ အဆုံးမရှိသော အချက်အလက်စုဆောင်းရာ နေရာလွတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်း၏ကြိုးပမ်းမှုမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

'စာအုပ်ကူ'အား အနည်းငယ် တုန်ခါစေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် 'စာအုပ်ကူ'သည် အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းနှင့်အတူ ထိုအကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကိုပါ ဝါးမျိုလိုက်တော့သည်။

ဝူးရှ်…။

များပြားသော သတင်းအချက်အလက်များက ကျိုးစွေ့၏သိစိတ်ပင်လယ် အနက်ပိုင်းထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ.. ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဆရာသခင်ဝမ်လျူတဲ့လား.. ချီး.. သူက သေတောင်မသေသေးဘူးလား.."

"သူက အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်တစ်ခုအနေနဲ့ ပြောင်းလဲပြီး နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် ရှင်သန်ခဲ့တာပေါ့..."

ကျိုးစွေ့ တုန်လှုပ်သွားကာ မျက်လုံးများပင် ပြူးသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် 'စာအုပ်ကူ'သည် အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီး၊ မတော်တဆ ဆရာသခင်ဝမ်လျူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ချေဖျက်မိကာ ဆရာသခင်ဝမ်လျူ အမွေဆက်ခံခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်းတစ်ခုစလုံးကို သူချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဆရာသခင်ဝမ်လျူသည် ဒေသခံကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ဂိုဏ်းဖြစ်သော ယန်မိုဂိုဏ်းမှ လာရောက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ပင်မတပည့်အစစ်၊ နောက်ဆုံးတပည့်လည်း ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယန်မိုဂိုဏ်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအကြီးအကဲတစ်ဦး ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်မိုဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအကြီးအကဲ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်း၏ဘုန်းတန်ခိုးကို ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားစေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမိမည်နည်း။

ယန်မိုဂိုဏ်းသည် ယခင်က မောက်မာစွာ နိုင်ထက်စီးနင်းပြုမူခဲ့ပြီး လူများကို ပေါင်းပင်များသဖွယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းမှာ လူအများ၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအကြီးအကဲသာ မပျက်စီးခဲ့ပါက အခြားဂိုဏ်းများသည် လက်တုံ့ပြန်ဝံ့မည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းအား တိတ်တဆိတ်သာ သည်းခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအကြီးအကဲ၏ ကျဆုံးမှုနောက်တွင် ယန်မိုဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ယခင်အင်အားကို မပိုင်ဆိုင်တော့ပေ။

ထိုသို့ဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး အခြားမျိုးနွယ်စုများစွာ၏ ဝန်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတော့သည်။

တပည့်အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသလို၊ အကြီးအကဲများစွာလည်း ကျဆုံးခဲ့ရသည်။

ပင်မတပည့်အစစ်၊ နောက်ဆုံးဆက်ခံသူဖြစ်သော ဆရာသခင်ဝမ်လျူသည် ယန်မိုဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးဆုံး အမွေအနှစ်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို ယူဆောင်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြား၊ သူသည် ရန်သူများ၏ အဆက်မပြတ် အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ သူသည် မိစ္ဆာလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များစွာအား ကျွမ်းကျင်ထားပြီး၊ သူ၏သက်တမ်းကို ကုန်ဆုံးစေသော သွေးလွတ်မြောက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အဆုံးသတ်တွင် ဆရာသခင်ဝမ်လျူသည် ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ စွန့်စားသွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ နေရာများစွာသို့ လည်ပတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်း၏နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ကျွမ်းကျင်မှုအနည်းငယ်ကို ပြသရုံမျှဖြင့် သူ၏အမည်ကို လူသိများစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ဤနေရာတွင် ယန်မိုဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်ပင် တွေးတောခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဒဏ်ရာဟောင်းများက ပြန်ထလာခဲ့သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ သူ၏အားနည်းချက်ကို သတိမပြုမိစေရန်၊ သူသည် တိမ်မြူခိုးတောင်တန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် စွန့်စားဝင်ရောက်ပြီး ယာယီစံအိမ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့်၊ ပြန်လည်ကုစားနိုင်ရမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

မတတ်သာတော့သဖြင့်၊ မိမိ၏အသက်ကို ရှည်ကြာစေရန် ဆရာသခင်ဝမ်လျူသည် စွန့်စားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယန်မိုဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ၊ သူ၏ဝိညာဉ်ကို ယန်မိုဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်စေခဲ့သည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်သည် နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ရွှေအမြုတေစံအိမ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ဤအမွေအနှစ် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်စိမ်းကို ရရှိခဲ့ပါက၊ ထိုကျူးကျော်သူ ယန်မိုဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ဖတ်ရှုနေသည့်အခါ၌ ၎င်း၏ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ကာ ဒုတိယဘဝစတင်နိုင်ရန် ဝိညာဉ်လုယူခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပေမည်။

သို့သော် လူက မည်မျှကြံစည်သည်ဖြစ်စေ၊ ကံတရားအား ကောင်းကင်ဘုံကသာ စီမံပေသည်။

မူလက သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို အာမခံရန် သူသည် ဂူစံအိမ်ကို ဆိတ်ငြိမ်သော တိမ်မြူခိုးတောင်တန်းတွင် တည်ဆောက်ရန် ရွေးချယ်ရုံသာမက၊ စံအိမ်အတွင်း၌ တားမြစ်အစီအရင် သုံးလွှာကိုပါ တပ်ဆင်ခဲ့မိသည်။

ထိုသို့ဖြင့်၊ သူ၏ဂူစံအိမ်ကို နှစ်ငါးရာကြာအောင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခြင်း မခံရစေခဲ့ပေ။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ ဤဒေသသို့ သူရောက်ရှိလာသည့်အခါ မတော်တဆ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့မိသော ဝိညာဉ်သားရဲ မျောက်ဝံဘုရင်သည် သူသေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏ဂူစံအိမ်ကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ သေဆုံးသည့်တိုင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာမသွားလိုသည့်နှယ် ဖြစ်၏။

ရလဒ်အနေဖြင့်၊ နှစ်ငါးရာကြာသည့်တိုင် မည်သူမျှ သူ၏ဂူစံအိမ်သို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ဘဲ သိမ်းပိုက်နိုင်မည့် လူတစ်ဦးကိုပင် မရှာဖွေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တော့သည်။

ကျင့်ကြံသူများ ချဉ်းကပ်လာခဲ့လျှင်ပင် မျောက်ဝံဘုရင်ကြောင့် ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ဆရာသခင်ဝမ်လျူ စိတ်ဓာတ်ကျကာ ကံတရားအား လက်ခံလိုက်သည့်အချိန်တွင်၊ ရှန်မိသားစုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တားမြစ်အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပြီး၊ မျက်ရည်များပင် ကျကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲခဲ့ချေပြီဟု ထင်မိခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

မကြာမီ သူ၊ ဆရာသခင်ဝမ်လျူသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှင်နိုင်ပေတော့မည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ထိုအသုံးမကျသော မျောက်ဝံဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

ဤမိုက်မဲသော သားရဲ၏ အသုံးမကျသော သစ္စာစောင့်သိမှုသာမရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် ဤသို့ အဆုံးသတ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပါလော။