စုံထောက်ကြီး ရှားလော့ခ်

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် စကားပြော ပြီးဆုံးသွားသော အခါတွင် သူမ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်း တင်စက် တစ်ခု ကဲ့သို့သော အဒါမန်တိုင်း ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် သူ၏ မာနာစွမ်းရည်ကို ကျောက်တုံးထဲသို့ သွင်းလိုက်ရာ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက် လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်များ ထဲတွင် ဂိုဘလင် တစ်ကောင်သည် သူ၏ ကိုယ်ထက်ပင် ကြီးမားသော တူကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲ ထားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ မျက်စိ ကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အဖြူရောင် ရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်နေစဉ်မှာပင် သူ တူကြီးကို သူ၏ ဦးခေါင်း အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားစွာ ခုန်တက် လိုက်သည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျရောက်သော အခါတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော တူဖြင့် အော့ခ်အရိုးစုကောင် တစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကို ထုရိုက်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်သည် မြင့်မြတ်သော၊ သန့်စင်သော၊ လှပသော အဖြူရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက် နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်များ ရပ်တန့် သွားခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် သူမ၏ လက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချ လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးခွံများကို မှေးမှိတ်ကာ ဆို၏။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ စာချုပ်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်မတို့ အတိအကျ မဖော်ပြ ခဲ့ပေမယ့် ရှုထောင့် အားလုံးကနေ ကြည့်ရင် ခွင့်မပြု ထားပါဘူး။ အရေးကြီးဆုံး ကတော့ ရှင့်ရဲ့ မြင့်မြတ်သော သူရဲကောင်းတွေက ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ တစ်ယောက်တည်း အိပ်မပျော်၊ အိမ်သာမသွားရဲ ကြတော့ဘူး။"

"ခင်ဗျား အထင်လွဲနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်။" ရှားလော့ခ် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။ "ကျွန်တော်က စာရိတ္တပျက်ပြားတဲ့ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းကို မုန်းတီးပြီး ကျွန်တော့် နိုင်ငံသား အများစု ကလည်း မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းကို မကြိုက်ကြဘူးဆိုတာ အာမခံပါတယ်။ စာရိတ္တ ပျက်ပြားတဲ့ မြေပေါ်ကမ္ဘာ သတ္တဝါတွေကသာ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းကို နှစ်သက် ကြတာပါ။ ဒါက တကယ်တော့ လက်နက် အသစ် တစ်ခုပါ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် သူမ မသေဆုံးမီ ဝတ်ဆင်ထားဖူးခဲ့သော သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ် မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။ သူမ မေးလိုက်သည်။ "လက်နက်အသစ်တွေ တဲ့လား။"

"မှန်ပါတယ်။ ကြက်ဥခေါင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သရုပ်ပြလိုက်ပါ။"

ရှားလော့ခ် ကြက်ဥခေါင်းထံသို့ လှမ်းပြောလိုက်ရာ သူ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ သူ ရှားလော့ခ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီး စားပွဲဆီသို့ လျှောက် သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ သူ၏ ဝဖီးနေသော လက်သည်းများကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝက်များကဲ့သို့ အော်မြည် လိုက်သည်။

"အဟား။"

ကြက်ဥခေါင်း စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချ လိုက်သော်လည်း စားပွဲမှာ အနည်းငယ် မျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။

ရှားလော့ခ် မှော်အမှုန့် အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြက်ဥခေါင်း၏ လက်သည်းများ ပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက် တစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

ကြက်ဥခေါင်း စားပွဲကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်မှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက် သွားခဲ့သည်။ သူ ဝက်တစ်ကောင် ကဲ့သို့ ထပ်မံ အော်မြည်လိုက်သည်။

"အဟား။"

"ဘုန်း။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စားပွဲ နှစ်ပိုင်းကျိုး သွားခဲ့သည်။

ကြက်ဥခေါင်း ရှားလော့ခ်၏ နောက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရှားလော့ခ်က ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆို၏။ "ပရော်ဖက်ဆာ၊ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အဲ့ဒီ ဂိုဘလင်တွေက ကျွန်တော့် ဒန်ဂျင်က တီထွင်ထားတဲ့ လက်နက် အသစ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ ကြတာပါ။ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ အထူးစွမ်းအား တစ်ခု ရှိနေခဲ့တာပါ။"

"ဂိုဘလင် တစ်ကောင်က အော့ခ်အရိုးစုကောင် တစ်ကောင်ကို တူနဲ့ ထုသတ်နိုင်တယ်လား။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွား ခဲ့သော်လည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့သည့် အရာကို မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လက်နက်အသစ်ရဲ့ အစွမ်းကို ပြသခဲ့ပြီးပါပြီ။ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ပိုမပေးနိုင်တဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါ။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်စဉ် ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ် မျက်မှန်ကို ပြန်ချိန်ညှိကာ ဆို၏။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်မတို့ဘက်က အရင်ဆုံး စစ်ဆေးခဲ့ သင့်ပါတယ်။ ကျွန်မ ကျောင်းသားတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိဘတွေကို အကြောင်းစုံ ရှင်းပြလိုက်ပါ့မယ်။ ရှင်လည်း သိတဲ့ အတိုင်းပဲ သူတို့ အရမ်း တုန်လှုပ် နေခဲ့ကြတယ်လေ။ သူတို့ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းရဲ့ စွမ်းအားကို အရမ်း ကြောက်ရွံ့ နေကြပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို နားလည်ပေးပါ။"

"ကျွန်တော် အပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ်။ မြေအောက်လောက သတ္တဝါတွေထဲက ဘယ်သူမှ အဲ့ဒီလို စာရိတ္တ ပျက်ပြားတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို မကြိုက်ကြပါဘူး။"

ရှားလော့ခ် သနားကြင်နာစွာ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ သူမ လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ဘယ်လို နေလဲ။ သူ ရှင့်နဲ့အတူ မလိုက်လာခဲ့ဘူးလား။"

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက..."

"ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လနီးပါးက ထွက်ခွာသွား ခဲ့ပါတယ်။ သူက မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင့်နဲ့ ဆက်သွယ်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို ထပ်မံကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ ကောလိပ်ရေးရာတွေကို အာရုံစိုက် သင့်တယ်လေ။ သူ ဘယ်တော့ ပြန်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့သေးလား။"

ရှားလော့ခ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆို၏။ "ကျွန်တော် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ကြောင့် ဒီကို လာခဲ့တာပါ။"

...

"ဘာလဲ။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူ အန္တရာယ် ကျရောက် နေနိုင်တယ်လား။"

ရှားလော့ခ်နှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တို့၏ စကားကို နားထောင်ပြီး နောက်တွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် မယုံနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ အခန်းထဲတွင် လူးလားခေါက်ပြန် လျှောက်လှမ်း နေပြီးမှ ဆို၏။ "ကျွန်မရဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို မယုံကြည်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီး ကျောင်းသူတွေကို ပိုမို ကူညီပေးနေလို့ သူ ပြန်မလာ နိုင်သေးတာလား။ ဒါကြောင့် သူ အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ မေ့သွားတာများလား။"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဆရာက ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိပညာကို သင်ကြား ပေးရတာကို ကြိုက်နှစ်သက်ပေမယ့် သူ ကောလိပ်ရေးရာ ကိစ္စတွေကို နှောင့်နှေးစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကူအညီ တောင်းခံထားတဲ့ ကျွန်တော့် ဆရာရဲ့ စာတွေရော ရှိနေပါတယ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ချက်ချင်း ဆို၏။

"စာတွေက ဘာမှ သက်သေမပြနိုင်ပါဘူး။ အကယ်၍ သူ အန္တရာယ် ကျရောက်နေခဲ့ရင် သူ စာတွေ ပေးပို့ နိုင်ပါ့မလား။ သူ ဘာလို့ အကူအညီ တောင်းခံစာ တစ်စောင်ကို အသေးစိတ် မရေးတာလဲ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် ဆို၏။ "ကျွန်မ ရှင်တို့ ဆရာ အတွက် စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ သူ့ အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိရပါမယ်။ သူ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မရှိ၊ တာဝန်ယူမှု မရှိပေမယ့် သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က အရည်အချင်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူက ပါရမီရှင် လစ်ခ်ျတစ်ယောက် အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံခဲ့ရ ဖူးပါတယ်။ သူ အသက် ကြီးနေရင်တောင် သူ အားနည်းသွားပြီးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"အင်း၊ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က အရမ်း အရည်အချင်း ရှိပါတယ်။ သူ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ ကျူရှင်ပေးရတာနဲ့ အလုပ်များနေပြီး ပြန်လာဖို့ မေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘေးကင်းတယ် ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ မသေချာနိုင်ပါဘူး။ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က ဒီကိစ္စကို ကျောင်းကို အကြောင်းကြား ပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။" ရှားလော့ခ် ဆို၏။

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သတင်း မကြားရရင် ကျွန်မ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို အကြောင်းကြားပြီး ကျောင်းဘက်ကနေ စုံစမ်း စစ်ဆေး ပါလိမ့်မယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းကြားရရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို အကြောင်းကြားပါ့မယ်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

ရှားလော့ခ် ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်အား ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်ပြီးနောက် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များ နှင့်အတူ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် ရှားလော့ခ်၏ နောက်ကျော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။ သူမ ခဏမျှ စဉ်းစားနေပြီးမှ သူမ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြန်သွား ခဲ့သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရှားလော့ခ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ သူတို့ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်၏ ရုံးခန်းမှ ဝေးကွာသွားသည့် အချိန်အထိပင်။ ဝိညာဉ်ကောလိပ်၏ စင်္ကြံ တစ်ခု အရောက်တွင် သူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဝင်မမေးတာလဲ။ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နဲ့ ဆက်ဆံရေး အဆင်မပြေဘူး။ သူမ ဒီကိစ္စကို ကျောင်းအုပ်ကြီးကို အကြောင်းကြားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အကယ်၍ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဒီအကြောင်းကို မသိဘူးဆိုရင် ဒါက ကောင်းတဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ရှားလော့ခ် ပြုံးလိုက်သည်။

"နေဦး၊ အရှင်ရှားလော့ခ်က ကျွန်တော့်ဆရာ ကျူရှင် ပေးနေပြီး ကောလိပ်ကို ပြန်လာဖို့ မေ့သွားတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကူအညီ တောင်းခံနည်းအရ သူ စောင့်ကြည့် ခံနေရပြီး အန္တရာယ် ရှိတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေရမယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်ရဲ့ ရုံးခန်း စားပွဲပေါ်မှာ ပုံစံတူ စာအိတ် တစ်အိတ် ရှိနေတာကို မင်း မတွေ့မိဘူးလား။ စာသားတွေက ‘ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်ထံသို့ — ဝိညာဉ်ကောလိပ် ကျောင်းအုပ်ကြီး’ ဆိုပြီးတော့လေ။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်များကို အနက်ရောင် လေကာဝတ်စုံ၏ အိတ်ကပ်များ အထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်များ အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လွှာများ ကြွေကျ နေခဲ့သည်။ ပျင်းရိနေသော လစ်ခ်ျကျောင်းသား တစ်ဦး အတန်းချိန်အတွင်း သူ၏ မာနာစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေက နည်းပါတယ်။ ငါ မင်းရဲ့ ဆရာနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အတွက် ကောလိပ်က အသုံးပြုတဲ့ စာအိတ်တွေနဲ့ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စာတွေ အတွက် အသုံးပြုတဲ့ စာအိတ်တွေကို ငါ ခွဲခြား သိပါတယ်။"

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ဒီကိစ္စက ဝိညာဉ်ကောလိပ်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် လို့လား။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ စုံစမ်း စစ်ဆေးမှု တစ်ခု ပြီးသွားရင် ငါတို့ အမှန်တရားကို သိရှိ ရမှာပေါ့။ စုံစမ်း စစ်ဆေးမှု လုပ်နေစဉ် အတွင်းမှာတော့ လူတိုင်းက သံသယရှိသူတွေပဲ။ ဒါက အခြေခံ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခုပဲလေ။"

ကြက်ဥခေါင်းက ရုတ်တရက် ဆို၏။ "ခင်ဗျားက စုံထောက်ကြီး ရှားလော့ခ်လား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲ တစ်ခု ပါ။" ပိုလီယိုက ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဇာတ်ဆောင်ရဲ့ နာမည်က အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ တစ်ထပ်တည်း တူပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက စုံထောက်တွေပဲရော။" ကြက်တူရွေး ဆို၏။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ကွဲပြားတယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်မှာ ဝပ်ဆင် မရှိဘူး... ငါ သိပြီ။" ကြက်ဥခေါင်းက ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဆို၏။ "မင်းက ဝပ်ဆင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါ အရမ်း သင့်တော်တယ်။"

"ဝါး၊ ငါ ဉာဏ်အလင်း ရသွားပြီ။" ပိုလီယို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကြက်တူရွေး သူ၏ နှုတ်သီးကို ဖွင့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့၊ သူတို့ တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲတွေ အရမ်း ကြည့်လွန်းလို့ပါ။ ငါ သူတို့ရဲ့ တီဗီကြည့်ရှုချိန်ကို လျှော့ချပေးလိုက်မယ်။"

နဂါးနက်၊ ကြက်တူရွေးနှင့် အနက်ရောင် ကြောင်ပေါက်စတို့ မျက်နှာ တည်သွားကြပြီး ပါးစပ်ပိတ် လိုက်ကြသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေ ခဲ့သည်။

"ငါတို့ စာတွေကို စုံစမ်း စစ်ဆေးကြမယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ရဲ့ စာတွေကို ငါ့ကို စစ်ဆေး ခိုင်းလိုက်ပါ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စာဒါဇင်ပေါင်း များစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး စာတိုင်းတွင် တူညီသော စာအိတ်များနှင့် စာရွက်များ ရှိနေခဲ့သည်။

စာများပေါ်မှ ရက်စွဲများနှင့် အချိန်များသည် ဖိုးဉာဏ်ကျယ် လက်ခံ ရရှိခဲ့သည့် အချိန်နှင့် ကွဲပြား နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကွာခြားချက်မှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ထံတွင်သာ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အထင်ရှားဆုံး သဲလွန်စမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော လိပ်စာများပင်။ လျှို့ဝှက် သတင်းစကား များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

စာတိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ထားသော ဝှက်စာ တစ်ခုစီ ပါဝင်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖိုးဉာဏ်ကျယ်နှင့် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်တို့သာ နားလည် ခဲ့ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် "လေးလံသော လိမ္မော်သီး"နှင့် "သေတ္တာထဲမှ ကြောင်" တို့မှာ အဓိပ္ပာယ် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အသုံးဝင်သော သတင်းစကားများ ဖြစ်ကြသည်။

"သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စာတိုက်ရုံးကနေ စပို့ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ဒီအကြောင်းကို စစ်ဆေး ပြီးပါပြီ။ ဒီအပြင် တခြား အသုံးဝင်တဲ့ သတင်း အချက်အလက် မရှိပါဘူး။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ဆို၏။

"ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ စာတွေထဲက အချိန် ကွာခြားချက်အရ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ပျောက်ဆုံး သွားခဲ့တာပါ။ ငါတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ရဲ့ ဝင်ထွက်သွားလာမှု မှတ်တမ်းတွေကို စုံစမ်း စစ်ဆေး ကြမယ်။" ရှားလော့ခ် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း ဆို၏။ "ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးရုံးကို အရင် သွားကြရအောင်။"

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ စီးပွားရေးရုံးတွင်။

မြေအောက်လောကသားများ၏ ရှည်လျားသော တန်းစီမှု တစ်ခု ကောင်တာတန်း တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် စိတ်မရှည်စွာ တန်းစီ နေခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သားများ သူတို့၏ နေ့စဉ် ရေးရာများကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် အတွက် နေရာ ဖြစ်သည်။

ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့၏ ဒန်ဂျင်အများစု ကဲ့သို့ပင် နိမ့်ကျသော ထိရောက်မှုမှာ စိုးရိမ်စရာ ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ အတွင်းလူများနှင့် သိကျွမ်းနေပါမူ အခြေအနေများ ကွဲပြားသွား ပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကူညီပါ၊ အချောလေး။"

အိဗလင်း သူမ၏ ခါးကို ကုန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များဖြင့် တောင်းပန်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်ကာ အခြား အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် တစ်ဦးအား တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"အရမ်း သူစိမ်း ဆန်မနေပါနဲ့၊ အိဗလင်း။ ငါတို့က ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကူညီပေးမှာပေါ့။ မင်း အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ ဘယ်လို အခြေအနေ တိုးတက်နေပြီလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြ နိုင်မလား။" အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က အိဗလင်းကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အာ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး မေးလိုက်တာလဲ..." အိဗလင်း မျက်နှာနီရဲ သွားခဲ့သည်။

"ယာ၊ ယာ၊ ယာ။ နင် မျက်နှာ နီရဲနေပြီနော်။ အိဗလင်း နင်က ချိန်နေတာပဲ။ ရှားလော့ခ်က အမိဖမ်းဖို့ ကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲဟာ။ နင် မကြိုက်ဘူးဆိုရင်..."

"ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်။"

"တောင်းပန်ပါတယ်..."

...

ရှားလော့ခ်နှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တို့ တံခါး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် နှစ်ဦး စကားပြောဆို နေသည်ကို ကြားဖြတ် နားထောင် မိခဲ့ကြသည်။ ရှားလော့ခ်၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ပိုလီယိုတို့ စိတ်ခံစားမှု မရှိခဲ့ကြသော်လည်း ကြက်တူရွေးမှာမူ စိတ်ပျက်နေပုံ ရ၏။

"ဒီခေတ်က ဘာဖြစ်နေ တာလဲ။ အချစ်လား။ လူငယ်တွေ အခုခေတ်မှာ ကစားနေကြတာ အဲ့ဒါလား။ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်ရဲ့ အရှင်သခင်က ဘာဖြစ် နေတာလဲ။ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုး တစ်ယောက်လား။ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်နဲ့ အချစ်ရေးလား။ ငါ ချိတ်ပိတ် ခံထားရတာ အရမ်း ကြာသွားပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် အခုခေတ်က အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတွေက စံနှုန်းတွေ နိမ့်ကျပြီး မျိုးပွားဖို့ တစ်ခုပဲ အချိန်တိုင်း စဉ်းစား နေကြတာလား။ အောက်တန်းကျလိုက်တာ၊ ကျစ်၊ ကျစ်။"

ကြက်တူရွေး ဆက်လက်၍ တတွတ်တွတ် ပြောဆို နေခဲ့သည်။ သူ ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ပိုလီယိုတို့၏ မျက်နှာများ စိမ်းပြာ သွားသည်ကိုတော့ သတိမပြု မိခဲ့ချေ။

ရှားလော့ခ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ကြက်တူရွေး သူ စိတ်လှုပ်ရှား နေသောကြောင့် သူ၏ ခြေထောက်များကို ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် ရှားလော့ခ်အား ပြုံးလျက် ဆို၏။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ထင်လား။ အဲ့ဒီအထက်တန်းစား နတ်ဆိုးက အမှိုက်ပဲ..."

"ကျွီ..."।

တံခါး ကျွီကနဲ ပွင့်လာပြီး အိဗလင်း လျှောက်ထွက် လာခဲ့သည်၊ သူ၏ နောက်တွင် စကားပြောဆို နေသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အချို့ လိုက်ပါ လာခဲ့သည်။ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်များ ရှားလော့ခ်နှင့် သူ၏ အစေခံများကို သတိပြုမိ လိုက်ကြသည်။

"အာ။"

"အရှင်ရှားလော့ခ်။"

"ဒါက အရှင်ရှားလော့ခ် အစစ်ပဲ။"

"သူက အိဗလင်းရဲ့ အရှင်သခင်လား။"

"ဒါက အရမ်း မိုက်တာပဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ လက်မှတ်ကို ရနိုင်မလား။ ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ ပရိသတ် တစ်ယောက်ပါ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

"ယာ အားးးးး—။"

ရှုပ်ထွေးသော လက်မှတ်ထိုးပွဲ အချို့ ပြီးဆုံးသွားပြီး နောက်တွင် ထိုအိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်များ ထွက်ခွာသွား ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြက်တူရွေး၏ အမွှေးအမှင်များ အနေရခက်စွာ တုန်ခါနေခဲ့ပြီး သူ ပျံသန်းထွက်ခွာ သွားချင်သော်လည်း မတတ်နိုင်သည့် အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အာ၊ လူငယ်ဘဝရဲ့ ရနံ့နဲ့ အချစ်ရဲ့ အံ့ဩဖွယ်ရာတွေ။ ဒါက ကျွန်တော့်ကို နေဝင်ဆည်းဆာချိန်က လူငယ်ဘဝရဲ့ တက်ကြွမှုကို အမှတ်ရစေတယ်..." ကြက်တူရွေး အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ဆို၏။

ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြက်တူရွေး၏ နှုတ်သီးကို ပွတ်သပ် လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်သီးကို နွယ်ပင် တစ်ပင်ဖြင့် ချည်နှောင် ထားလိုက်သည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။"

ရှားလော့ခ် မျက်နှာ နီရဲနေသော အိဗလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ စစ်ဆေး ပြီးပါပြီ။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်း ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ မှတ်တမ်းတော့ မရှိပါဘူး။" အိဗလင်း ဆို၏။

"မင်းကို ဒုက္ခပေးမိတဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။" ရှားလော့ခ် အိဗလင်းအား ဆို၏။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပါပဲ။ ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တာ တခြားဘာများ ရှိသေးလဲ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။ မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မ အလုပ် ပြန်ဆင်းပါ့မယ်။ ကျွန်မ စွန့်စားသူ အစည်းအရုံးကို ပြန်သွားပြီး ကူညီပေးပါ့မယ်။"

အိဗလင်း သတိကြီးစွာ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။ သူမ ရှားလော့ခ်အား ချစ်စရာ ကောင်းသော နောက်ကျော မြင်ကွင်းကို ပြသနိုင်ရန် အတွက် အထူး ရွေးချယ်ထားသော ဝတ်စုံတစ်စုံကိုပင် ဝတ်ဆင် ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်များကို ပိုက်ထားကာ အတွေးနက် နေခဲ့သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ထွက်ခွာသွားတဲ့ မှတ်တမ်း မရှိရင်တောင် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ သဲလွန်စတွေ ပိုရှာရမယ်။"

ရှားလော့ခ် စာများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထပ်မံစစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆို၏။ "အများကြီး ပိုတက်ကြွတဲ့ ဂိမ်းမာတွေကို ဒီကိစ္စ လွှဲပြောင်း ပေးလိုက်ပါ။"

...

"လေးလံသော လိမ္မော်သီးလား။" ဂနိုင်သား ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို မူးနောက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဆို၏။ "မင်း အဲ့ဒါတွေက နောက်ဆုံး ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် ကြုံတွေ့မှု မစ်ရှင် အတွက် အရိပ်အမြွက်တွေဆိုတာ သေချာလို့လား၊ ကြောင်ချစ်တဲ့ ဂိမ်းအရာရှိက နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ကြောင်ချစ်တဲ့ ဂိမ်းအရာရှိလား။" အာသာ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ လေးလံသော လိမ္မော်သီးကို ကြောင်ချစ်တဲ့ ဂိမ်းအရာရှိနှင့် ဆက်စပ်၍ မရခဲ့ချေ။

"ကြောင်ချစ်သူတွေက လိမ္မော်ရောင် ကြောင်တွေက အလွယ်တကူ ဝဖြိုးအောင် ကျွေးမွေးလို့ ရတယ်ဆိုတာ သိကြတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို လေးလံသော လိမ္မော်သီးလို့ ခေါ်ကြတာ။" ဆယ်ဗားနပ်စ် ရှင်းပြ လိုက်သည်။

"ညီမလေး ဗားနပ်စ်ကလည်း ကြောင်ပေါက်စတွေကို ကြိုက်နှစ်သက် လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့် ထားခဲ့ဘူး။"

ဂနိုင်သား အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။ ဆယ်ဗားနပ်စ်က အမှန်အတိုင်း ဆို၏။ "မိန်းကလေးတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးတွေကို ကြိုက်နှစ်သက် ကြပါတယ်။ ဒါပေါ့၊ ငါလည်း သူတို့ အကြောင်း သိပါတယ်။"

"ငါတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ လိမ္မော်ရောင်ကြောင်တွေ သွားရှာကြမလား။" ရင်မွှေးမီးလောင် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ လိမ္မော်ရောင်ကြောင်တွေ၊ အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီ ဝဖြိုးတဲ့ ကောင်တွေကို ရှာရမယ်။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ကောက်ချက် ချလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။ ငါတို့ အဓိက လမ်းတွေကနေ စကြမယ်။" အာသာ ထရပ် လိုက်ပြီး ဆို၏။ "အကယ်၍ ဒါက ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ကြုံတွေ့မှု ဆိုရင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၊ ထာဝရတိုင်းပြည်၊ ရေနေဖားမွန်းစတားမြို့၊ လမ်းဆုံလမ်းခွက ကင်းစခန်း၊ သက်ပြင်း ချလွင်ပြင်၊ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးနဲ့ မီးတောင်နက်တွေမှာ ရှာတွေ့နိုင်ခြေ ရှိတယ်။"

...

ဗစ်တိုးရီးယား တောအုပ် သို့မဟုတ် လရောင် တောအုပ်၏ နယ်နိမိတ်တွင်။

ဂျော့ချ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ် နေခဲ့သည်။ သူ ဤသို့သော ထူးဆန်းသော စစ်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

ရန်သူ၌ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ပို၍ များပြားသော်လည်း သူတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စေလွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်စေခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်တွင် ရန်သူက တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို မီးထဲသို့ လောင်စာထည့် သကဲ့သို့သာ တစ်စတစ်စဖြင့် တပ်ဖြန့်ခဲ့သည်။

ဂျော့ချ် သူ အောင်ပွဲနှင့် နီးကပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက် ရသော်လည်း အတောမသတ်နိုင်အောင် ရောက်လာနေသော အားဖြည့်အကူ တပ်ဖွဲ့များက တိုက်ပွဲကို သူ၏ သူရဲကောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံး ရသည်အထိ အချိန်ဆွဲကာ ရှည်ကြာစေခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်း ရသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ...

ဤသည်မှာ ရန်သူ၏ အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလော။