ဘယ်သူ့ကိုအရင်ရှင်းရမလဲ

ရှန်းယွီသည် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထွက်ပြေးစဉ် သစ်ကိုင်းများသည် သူ့ဘေးမှ ရိုက်ခတ်တိုက်ခတ်သွားကြသည်။ သူ၏ နှလုံးသည် သူ၏ ရင်ခေါင်းအတွင်း၌ တဒုတ်ဒုတ် ခုန်နေသည်။ ခုန်နှုန်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကြီးမားသော မတရားမှု ခံစားချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။

“ငါ ဘာလုပ်ခဲ့လို့ ဒီလိုခံစားရတာလဲ။ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ လုံးဝ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး”

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် သူသည် ပတ်သက်မှုတစ်ခုကြောင့်သာ သူ့ကို သတ်လိုသော ကျင့်ကြံသူများထံမှ အသက်ရှင်ရန် ပြေးနေရသည်။

“စကြာဝဠာကြီးက ငါ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား”

ခေတ္တမျှ သေးငယ်သော ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် ရပ်နားလိုက်ပြီး သူသည် အလုံခြုံဆုံး လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုံးဖြတ်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ့နောက်မှ သစ်ရွက်သစ်ခက်များ ပျက်စီးသည့်အသံနှင့် ဒေါသတကြီး အသံများက ဂရုတစိုက် စဉ်းစားရန် အခွင့်အရေးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ နောက်သို့ တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ သူသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားကာ တောအုပ်၏ ကာကွယ်ပေးထားသော ရင်ခွင်ထဲသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဆင်းသွားသည်။

သူ့နောက်ဘက်တွင် တပည့်ငါးဦးသည် သူ ခုနကမှ ထွက်ခွာသွားသော ကွင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သားကောင် မည်သည့်အရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် သူတို့ခေါင်းများဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကြသည်။

“ဘယ်လမ်းကို သွားတာလဲ”

တစ်ဦးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အသံဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ငြင်းခုံပြီးနောက် အဖွဲ့သည် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိသွားသည်။

“လူစုခွဲပြီး အရပ်မျက်နှာတိုင်းကို ရှာကြည့်ကြရအောင်”

တပည့်တစ်ဦးက မောက်မာသော လှောင်ပြောင်မှုဖြင့် အကြံပြုသည်။

“သူက ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ လူသား သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တောင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုပါတယ်”

သဘောတူညီမှုသည် အဖွဲ့အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခပ်ပြတ်ပြတ် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူတို့ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး တစ်ဦးစီသည် တောအုပ်ထဲသို့ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့၏ ခြေသံများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး သဘာဝတောအုပ်အသံများဖြင့်သာ ပြတ်တောက်နေသော ထူးဆန်းသည့် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

သူတို့ရှိနေခြင်း၏ နောက်ဆုံး ပဲ့တင်သံ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ရှန်းယွီသည် သူတို့ မရောက်မီ ခဏအလိုက တက်ခဲ့ရသော သစ်ပင်ပေါ်မှ သတိထား၍ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏ ယာယီ ပုန်းခိုရာနေရာသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း ထူးထူးခြားခြား ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်အားလုံးကို ကြားဖြတ် နားထောင်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ငုံ့လိုက်ရင်း အခြေအနေကို ဂရုတစိုက် ဆန်းစစ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို အတိအကျ တိုင်းတာနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က သူ့ကို လိုက်ရှာနေကြသည်ဖြစ်ရာ ပုံမှန်အတိုင်း စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် ဖော်ထုတ်ခံရခြင်းသို့သာ ဦးတည်လိမ့်မည်ပင်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ ရှာဖွေရန် ပျက်ကွက်ပြီးနောက် ပြန်လည် စုဖွဲ့ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ သူ၏ အားသာချက် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ပင်။

ယခုသည် ဦးစီးဦးကိုင်ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်သူ့ကိုအရင် ရှင်းရမလဲ”

ရှန်းယွီ၏ စိတ်သည် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ အဖွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေစဉ် တပည့်နှစ်ဦးသည် ကျန်သူများထံမှ ပို၍ လေးစားမှုကို ခံယူရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ သို့မဟုတ် ပိုမို အရေးပါမှုကို ညွှန်ပြနေသည်။ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းက မိုက်မဲရာ ရောက်လိမ့်မည်ပင်။ ကျန်ရှိသူ သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ အထူးသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေဟန်ပေါ်သည်။ သူ၏ ရပ်တည်ချက်က သူ၏ အဖော်များထက် ယုံကြည်မှု နည်းပါးနေသည်။

ထိုသူကိုပဲ အရင်ရှင်းရန် ရှန်းယွီက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။

နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူသည် သူ ရွေးချယ်ထားသော ပစ်မှတ်၏ လမ်းကြောင်းကို လိုက်လျက် ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လိုက်ရှာသူသည် အလိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာတော့မည်ပင်။

လီယောင်းသည် သေစေနိုင်သော ကျော့ရှင်းမှုဖြင့် သူမ၏ နေရာမှ ခုန်ထွက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဓားသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေသည်။ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာစဉ် တည်ငြိမ်နေသည်။ ခန်းမမှူးသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ကိုယ်ဟန်တွင် နေရာယူထားပြီးဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ လက်သီးပတ်လည်တွင် စုစည်းလာကာ ခြိမ်းခြောက်နေသော ပြင်းထန်မှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကျွမ်းကျင်သော လူသတ်သမားတစ်ဦး၏ အေးစက်သော တွက်ချက်မှုဖြင့် သူမ၏ ချဉ်းကပ်မှုကို ခြေရာခံနေ၏။

သူမသည် ဖျက်ဆီးနိုင်သော တိကျမှုဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဓားသွားသည် စုစည်းထားသော စွမ်းအား၏ ထူးခြားလှပသည့် အကွေးအဝိုက်ဖြင့် လေကို ဖြတ်တိုက်သွားသည်။ ခန်းမမှူးသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ကာကွယ်ပေးသော စွမ်းအားဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည့် စွမ်းအင်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ၏ လက်မောင်းများကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ လီယောင်း၏ ဓားနှင့် ထိတွေ့သောအခါ ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအင်များ ပေါင်းဆုံမှုသည် တောအုပ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် တဖျစ်ဖျစ် မြည်ဟည်းသံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သော စွမ်းအား၏ အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ခဏတာမျှ သူတို့သည် ဤ သေစေနိုင်သော ဟန်ချက်ညီမှုတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ခန်းမမှူး၏ နှုတ်ခမ်းများသည် မောက်မာသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်တွင် ကျေနပ်အားရမှု ထင်ရှားနေသည်။

“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူမက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းပဲ ရှိသေးတာကို...”

သူ ထိုအတွေးကို အဆုံးမသတ်နိုင်မီမှာပင် လီယောင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် သူမ၏ ဓားသွားမှတစ်ဆင့် မမျှော်လင့်ဘဲ စွမ်းအား ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်မှုကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာမှုဖြင့် မာကျောလာသည်။ ရုတ်တရက် အဆင့်တိုးလာမှုသည် ခန်းမမှူး၏ အတားအဆီးတစ်လျှောက် တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို လှိုင်းထစေသည်။ ဖန်ကွဲသံကဲ့သို့သော အသံဖြင့် ကာကွယ်မှု နယ်ပယ်က လုံးဝ ကွဲအက်သွားသည့်အထိ ဖိအား တိုးမြှင့်လာသည်။

အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံမှုမှ ရင့်ကျက်လာသော ဗီဇများဖြင့် လှုပ်ရှားရင်း ခန်းမမှူးက ဘေးတိုက် လှည့်လိုက်သည်။ လီယောင်း၏ ဓားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စင်တီမီတာ အနည်းငယ်မျှသာ လွဲချော်သွားသည်။ အောက်ဘက် မြေကြီးကို ထိမှန်ရန် မရပ်မနား ဆက်လက် ဆင်းသက်သွားသည်။ ထိတွေ့မှုတွင် မြေပြင်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိတွေ့သည့်နေရာမှ အစွန်းများရှိသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။

သူမ၏ တစ်ချက်တည်းသော ထိုးနှက်ချက်က ဖန်တီးခဲ့သည့် ဖျက်ဆီးမှုအား အကဲဖြတ်

လိုက်သောအခါ ခန်းမမှူး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ထိုမျှ ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။

မကျေမချမ်း ဖြစ်သော်လည်း လေးစားမှုတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်တစ်လျှောက် ခေတ္တမျှ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အေးစက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ ငါ သူမကို လျှော့တွက်တာ ရပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုပြီ။

မည်သည့် သတိပေးမှုမှမရှိဘဲ သူ၏ ဓားသည် အက်ကွဲနေသော မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေဆဲဖြစ်သည့် ခဏတာ အားနည်းချက်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ လီယောင်းဆီသို့ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သို့သော် လီယောင်းသည် ဤ အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားခဲ့သည်။ ဓား၏ လက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူမသည် ခန်းမမှူး၏ တိုက်ခိုက်လာသော ပုံသဏ္ဌာန်အပေါ်သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်ဆောင်သွားသည့် ကျော့ရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လှန်ချလိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လွတ်နေသော လေကိုသာ ထိမိသော်လည်း သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်။ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပေးရန် လှည့်လိုက်သည်။ လီယောင်းသည် လေထဲတွင် လှန်ချနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဝင်လာသော ထိုးနှက်ချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ ပြင်းထန်သော အားက သူမကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေပြီး တွင်းနက်ကြီး၏ အစွန်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိသွားကာ ထိတွေ့မှုက ဖုန်မှုန့်များထဲ တဝဲဝဲ ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

သူမသည် လျင်မြန်စွာ ခြေထောက်ကို ပြန်လည် ထိန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်ကို တစ်ဖန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ခန်းမမှူးသည် သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးကို ပိတ်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်တိုလေးသာ ရှိသဖြင့် လီယောင်းသည် တွင်းနက်ကြီး၏ နံရံတစ်လျှောက် လှိမ့်လိုက်ရာ သူမ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် စက္ကန့်ပိုင်းအလိုက မာကျောသော မြေကြီးကို ထိုးဖောက်သွားသည့် ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်သီးချက်ကို လွတ်သွားခဲ့သည်။ ထိတွေ့မှုက ကျောက်တုံးနှင့် မြေဆီလွှာကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေသည်။ အပျက်အစီးများကို သေစေနိုင်သော ပစ်ခတ်မှုများကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ နေရာကို ပြန်လည် ရယူပြီးနောက် လီယောင်းသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို တွက်ချက်

သည့် ပြင်းထန်မှုဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပြီး စီနီယာအစ်ကိုကို ကူညီဖို့ လိုတယ်”

သူမ တွေးလိုက်သော်လည်း “ဒီပြိုင်ဘက်က ငါ့အတွက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတယ်” ဟု သူမတွေးမိပြန်သည်။

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစေပြီးနောက် သူမသည် အရှိန်အဝါ အသစ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာရာ သူမ၏ ဓားသည် လေထဲတွင် ကျော့ရှင်းသော ပုံစံများအား ထုတ်လွင့်နေသည်။ တိကျမှုနှင့် စွမ်းအား၏ သေစေနိုင်သော အရာက အလှတရားပင်။

သူတို့၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက ပြင်းထန်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကအလှဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။ ထိမိသော ထိုးနှက်ချက်တိုင်းက တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံးအပေါ် အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့သည်။ မည်သူမျှ နောက်ဆုတ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု ဖလှယ်ပြီးနောက် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ထိခိုက်မှုကြောင့် တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံး ကွဲကွာသွားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲနယ်မြေ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြမ်းများဆီသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းမျှသာ ဖြစ်သော တွင်းနက်ကြီးသည် သူတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ပြိုကွဲနေသော မြေကြီးနှင့် ပေါ်ထွက်နေသော ကျောက်တုံးများ၏ ကျယ်ပြန့်သော ကွင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ စစ်သည်နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ခွန်အားကို စုစည်းလိုက်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာရာ သူတို့လွှတ်ထုတ်လိုက်သော စွမ်းအား၏ ဖိအားကြောင့် သူတို့ကြားရှိ လေထုပင် ပုံပျက်နေသည်။