ပထမဆုံးသွေး

ရှန်းယွီ၏ စိတ်သည် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူ၏ သားကောင်ကို စနစ်တကျ တိကျမှုဖြင့် ချောင်းမြောင်းလိုက်နေသည်။ သူ၏ ခြေသံများသည် သူ့ကို လိုက်ရှာနေသော တပည့်နောက်သို့ လိုက်စဉ် သစ်တောကြမ်းပြင်ကို အရိပ်ပမာ ဖြတ်ကျော်နေသည်။ သားရဲသည် အလိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာပြီး လိုက်ရှာသူက အလိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်။

“ချီးပဲ... သူ ဒီမှာ မရှိပါဘူး”

ထပ်မံ၍ ချုံနွယ်အုပ်စုတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင်း တပည့်ဖြစ်သူက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရှာဖွေခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သည်။

ရှန်းယွီသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းအား တွက်ချက်ထားပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းအား ထိန်းချုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ၏ လေးလံမှုက သူ့သတိစိတ်ကို ကြေမွစေသော အားဖြင့် ဖိအားပေးနေသည်။ သူသည် ယခင်က လူသတ်မှု မကျူးလွန်ဖူးပေ။

သူ ဘယ်လို လုပ်နိုင်မှာလဲ။

သူ၏ ယခင်ဘဝသည် ထိုသို့သော လုပ်ရပ်များကို စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်အောင် ဥပဒေများနှင့် လူမှုရေး ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် အုပ်ချုပ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလောကသည် မတူညီသော စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် လည်ပတ်နေသည်။ အားကောင်းသူများသာ ရှင်သန်ပြီး အားနည်းသူများက တရားမျှတမှုမရရှိဘဲ ပျက်စီးကြရသည်။

သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်း ဟူ၍ ညီမျှခြင်းတစ်ခုသို့ လျှော့ချထားသည့် ဤ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တွက်ချက်မှုတွင် ရှန်းယွီသည် သူ မည်သည့် ပြောင်းလဲနိုင်သောအရာ ဖြစ်လိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ အဖြေမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ကြမ်းတမ်းသည်။

ငါကပဲ သတ်တဲ့သူဖြစ်ရမယ်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို အရိပ်ပမာ လိုက်နေစဉ် သူ၏ ခြေထောက်သည် မာကျောသော အရာတစ်ခုနှင့် ထိမိသွားသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူသည် မြေဆီလွှာထဲတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြှုပ်နေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အချင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တစ်မီတာ၏ တစ်ဝက်ခန့်နှင့် အလေးချိန်အားဖြင့် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ကီလိုဂရမ်ငါးဆယ်ခန့် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သည့် ခဏတာတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ လက်များကို ကျောက်တုံးပတ်လည်တွင် ပတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း၏ ဒုတိယအလွှာသို့ တိုးတက်လာခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော အလေးချိန်ကို မတင်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏ သိသိသာသာ လေးလံမှုကိုတော့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျောက်တုံးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဒြပ်ထုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှု ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့် ပထမအလွှာနှင့် တတိယအလွှာအတွင်းရှိသူ မည်သူ့ကိုမဆို ဆန့်ကျင်ရန် အလားအလာရှိသော ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက ထိရောက်မည် ဖြစ်သည်။

ပင်ပန်းကြီးစွာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် ရှန်းယွီသည် ကျောက်တုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထူထပ်သော သစ်ပင်လုံးကြီးနောက်တွင် သူ့ကိုယ်သူ နေရာယူလိုက်သည်။ ဤနေရာမှနေ၍ သူသည် သူ၏ ပစ်မှတ်အား နောက်ထပ် ထူထပ်သော ချုံနွယ်အုပ်စုတစ်ခုကို တွန်းဖယ်ကာ သွားနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူနှင့် အနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးသော ခြေလှမ်းအနည်းငယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်ကို လုံးဝ သတိမမူမိချေ။

အချိန်ကျပြီ။

ရှန်းယွီသည် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကျောက်တုံးကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်ထားသည်။ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက ချဉ်းကပ်လာသော ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တပည့်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပေးလိုက်သည်။ သဘောပေါက်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုက သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်တစ်လျှောက် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း တုံ့ပြန်မှုက နောက်ကျလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် ကျောက်တုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ တပည့်၏ ဦးခေါင်းခွံကို သူ အော်ဟစ်နိုင်ခြင်းမပြုမီ ကြေမွသွားစေသည်။ ထိုထိခိုက်မှုသည် ကြေမွသံနှင့် ဗြုန်းခနဲမြည်သံများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ယင်းသည် ရှန်းယွီ၏ အိပ်မက်များကို ညပေါင်းများစွာ ခြောက်လှန့်စေနိုင်သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်သည် တုန်ခါနေပြီး ထိတ်လန့်မှုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စနစ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသည်။ သူ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်လံမှုတစ်လျှောက် တည်ဆောက်ခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုက သူ့အား လွှမ်းမိုးသွားသည်။ လူ့အသက်ကို သတ်ခြင်း၊ သူ့အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသူတစ်ဦးကိုပင် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ သတိစိတ်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပယ်ရှားပစ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤလက်တွေ့ဘဝ၏ ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားကို သူ့ကိုယ်သူ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရင်း စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် အတင်းအကြပ် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် သေဆုံးခြင်းက သာမန်ဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာထက် မျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အခြေအနေများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုတပည့်သည် သူ့ကို အဆုံးသတ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

လက်တွေ့ကျသော စိတ်ကင်းမဲ့မှုဖြင့် ရှန်းယွီသည် အလောင်းဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ တပည့်၏ ဝတ်ရုံများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် အဖိုးတန် အရင်းအမြစ်များ၊ စစ်ပညာနည်းလမ်းများ၊ ကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာ ကျမ်းဂန်များ သို့မဟုတ် သူ၏ ရှင်သန်မှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည့် ဆေးလုံးများကို တွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးမှုက အရေးပါသော အရာတစ်ခုကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည့် ထိုရလဒ်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခြင်း မရှိပေ။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်း အနိမ့်ဆုံး ပြင်ပတပည့်များ သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များသာ ရှိသည့် အစေခံများကိုသာ ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအချက်က သူတို့ ခန်းမမှူး၏ လူသတ်သမား အမိန့်များကို လိုက်နာလိုစိတ်ကို ရှင်းပြနိုင်သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များ သို့မဟုတ် ရာထူးတိုးမြှင့်မှုများ ရရှိမည်ဟု ကတိပေးခံထားရဖွယ်ရှိသည်။

ရှန်းယွီသည် ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာအတွက် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်း မရှိပေ။ ဤ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လောကတွင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ တစ်ဦးချင်း အခြေအနေများအပေါ် အခြေခံ၍ ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထိုတပည့်သည် သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ရှန်းယွီသည်လည်း သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လီယောင်းနှင့် ခန်းမမှူး ဂူဟန်မင်းတို့ကြား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက စွမ်းအားနှင့် နည်းစနစ်၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိတွေ့မှုတိုင်းတွင် သူတို့သည် ခွဲထွက်သွားပြီးနောက် ပိုမို ပြင်းထန်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် ပြန်လည် ဆုံစည်းလာကြသည်။ သူတို့ပတ်လည်ရှိ တောအုပ်သည် သူတို့၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို သက်သေခံနေရသည်။ လီယောင်း၏ ဓားသည် ကျော့ရှင်းသော တိကျမှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး ရေတွက်လို့မရနိုင်သော နာရီပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ် လေ့ကျင့်မှုမှတစ်ဆင့် ပြေပြစ်လာသော နည်းစနစ်များကို အကောင်အထည်ဖော်စဉ် တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေသော တောက်ပမှုဖြင့် လေကို ဖြတ်တိုက်သွားသည်။

သူမ၌ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသော်လည်း ခန်းမမှူးသည် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အားသာချက်က သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အောင်ပွဲကြားတွင် မထိုးဖောက်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသည်။ သူ၏ လက်သီးများအား လည်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ သူမ၏ ဓားသွားကို ကျွမ်းကျင်စွာ တန်ပြန် ကာကွယ်လိုက်ရာ ထိခိုက်မှုတိုင်းသည် တောတောင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် တိုးတိုက်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ မမျှော်လင့်ဘဲ စိန်ခေါ်လာသူကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူသည် ယခုအချိန်အထိ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော ကျင့်ကြံမှုခရီးတစ်လျှောက် ရေတွက်လို့မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်များကို ချေမှုန်းခဲ့သည့် နည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်ရာတွင် ဘာကိုမျှ ချုပ်တည်းမထားပေ။ သို့သော် ဤ မိန်းကလေးသည် သူ့ရှေ့တွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နေပြီး စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ ရှိနေဆဲပင်။ မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်နေပါစေ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။

ဘာကြောင့် သူ သူမကို မချေမှုန်းနိုင်ရတာလဲ။

မည်သည့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားက သူမကို သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များကြားရှိ မူလ အခြေခံ ကွာဟချက်ကို ပေါင်းကူးနိုင်စေခဲ့တာလဲ။

တိုက်ပွဲနယ်မြေ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် လီယောင်းသည် ကြာရှည်စွာ တိုက်ခိုက်ရခြင်း၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြားမှ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူမ၏ ဓားကို တည်ငြိမ်အောင် ကိုင်ထားသည်။ ဤ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် သူမ၏ မူလ မျှော်မှန်းထားမှုထက် ကျော်လွန်၍ ဆန့်တန်းနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ စွမ်းရည်များကို ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက အရည်အချင်းထက် ပို၍ လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အကောင်အထည်ဖော်မှုပင်။ သို့သော် သူမ၏ အတွေးများသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုထံသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ရောက်ရှိနေသည်။ သူ လိုက်လံသူများထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီလား သို့မဟုတ် ယခု တောအုပ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီလားဟု တွေးနေမိသည်။ ဤသို့ စိတ်နှစ်ခွဖြစ်နေခြင်းက သူမ မတတ်နိုင်သော တာဝန်ယူချင်မှု ဖြစ်သော်လည်း ကျော်လွှားနိုင်ပုံမရပေ။

“ဟိုကောင်ကို စိတ်ပူမနေနဲ့တော့။ တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်”

ထိုအသံသည် ရင်းနှီးသော အာဏာဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာ၏ ထူးခြားသော လှည့်ကွက်မှတစ်ဆင့် လီယောင်း၏ ကံကြမ္မာနှင့် ရောယှက်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်း ဧကရီဘုရင်မ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူမ၏ မိသားစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရစဉ် သူမမိခင်၏ နောက်ဆုံး လုပ်ရပ်မှာ မိသားစု၏ အမွေခံလက်စွပ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖိုးတန် အမွေအနှစ်တစ်ခုဟု ထင်ရသည့် အရာက အံ့အားသင့်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှေးပဝေသဏီက မေ့လျော့နေခဲ့သော ခေတ်မှ မသေမျိုး ဧကရီဘုရင်မ၏ သတိရှိသော ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ဤ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို နိုးထလာစေပြီးနောက် လီယောင်းသည် တိုင်းတာလို့မရနိုင်သော ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်များနှင့် ဉာဏ်ပညာများကို ရရှိခဲ့သည်။ ဧကရီဘုရင်မ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူမ၏ တိုးတက်မှုသည် အံ့ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရှိန်မြှင့်ခဲ့သည်။ သူမကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူခဲ့သော အဇူရာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်အဖြစ် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ဤ ဝှက်ထားသော အားသာချက်မှ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရီဘုရင်မသည် ယခင်က သူမကို လမ်းမှားသို့ တစ်ခါမျှ မပို့ဆောင်ခဲ့ဖူးရာ သူမ၏ လက်ရှိ အကြံပေးချက်က ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

“ကျွန်မ သူ့ကို ဘယ်လို စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ”

လီယောင်းသည် ပြင်ပတွင် ခန်းမမှူး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်ထားရင်း အတွင်းစိတ်မှ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“သူက ခုမှ ကျင့်ကြံတာ စတာရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်က သူ့ကို လိုက်နေတာလေ”

“မင်း ပြောတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်”

ရာစုနှစ်များစွာ၏ ဉာဏ်ပညာကို ဆောင်ယူလာသော လေသံဖြင့် ဧကရီဘုရင်မက အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်း သူ့ကို တကယ် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ မင်း ဒီမှာ သေသွားရင်တောင် သူ သေမှာ မဟုတ်ဘူး”

လီယောင်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များပေါ်၌ ခေတ္တမျှ ရှုပ်ထွေးမှု လင်းလက်သွားသည်။

“အဲဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ စီနီယာအစ်ကိုက ကျားကိုစားဖို့အတွက် ဝက်ပုံစံ ဟန်ဆောင်နေတာများလား”

သူမသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရှိမရှိ စဉ်းစားရင်း တွေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး။ သူက ဝိညာဉ်အရည်အချင်းမရှိတဲ့ သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲ”

ဧကရီဘုရင်မက ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူ အရည်အချင်းထက် ပိုကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”

“အရည်အချင်းထက် ပိုကောင်းတဲ့အရာက ဘာလဲဟင်”

စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ရောနှောနေသော စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လီယောင်းက ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ရှင်သန်လိုတဲ့ ဗီဇပဲ”

ရိုးရှင်းသော အဖြေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာဗီဇ... ဘာတဲ့”

လီယောင်း၏ ရှုပ်ထွေးမှု ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။

“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဘယ်ဝိညာဉ်အမြစ် ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံနည်းစနစ်ထက်မဆို ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်”

ဧကရီဘုရင်မက သူမ၏ စိတ်အသံသည် လေးစားမှု သဘောဖြင့် ဆောင်ယူလာရင်း ရှင်းပြသည်။

“သူက သူ့ခေါင်းပေါ်ကို ဥက္ကာခဲတစ်လုံး ကျလာတော့မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားသလိုမျိုး ရိုးရိုး မြို့ပွဲတော်လမ်းကို လျှောက်သွားတာ။ သူ့ ကြွက်သားတိုင်းက တင်းမာနေသလို အာရုံခံစားမှုတိုင်းကလည်း နိုးကြားနေတယ်။ သူ ပျော်ရွှင်နေဟန်ဆောင်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် သူ့မျက်လုံးတွေက လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းတွေကို အမြဲတမ်း စာရင်းပြုစုနေတာ”

ဧကရီဘုရင်မသည် သူမ၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ အတွေ့အကြုံများ၏ လေးနက်မှုဖြင့် သူမ၏ အကဲဖြတ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

“မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေက ယုံကြည်မှုလွန်ကဲမှုကြောင့် ပြာဖြစ်သွားတာကို ငါ မြင်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လို သတိရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက သူတို့အားလုံးထက် ပို အသက်ရှည်ကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ ရာစုနှစ်များစွာ သက်တမ်းမှာ ဒီလို မူလ ရှင်သန်လိုတဲ့ ဗီဇရှိတဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အကြီးမြတ်ဆုံး မသေမျိုး သခင်တွေထက်တောင် ပို အသက်ရှင်တာကို ငါ ကြည့်ခဲ့ရတယ်။ တခြားသူတွေ မေ့နေတဲ့အရာကို သူတို့က အသိအမှတ်ပြုတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလောကဟာ ခွင့်မလွှတ်တတ်ဘူး။ ထာဝရ သတိထားနေခြင်းကသာ အသက်ရှည်ခြင်းဆီသို့ စစ်မှန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ မှတ်ထားပါ။ မကြာခဏဆိုသလို အားအကောင်းဆုံးသူတွေက ရှင်သန်တာမဟုတ်ဘူး။ အမြဲတမ်း အကြောက်ဆုံးသူတွေကပဲ ရှင်သန်တာ”

ဤ အတွင်းပိုင်း စကားပြောဆိုမှု ဖြစ်ပျက်နေစဉ် ခန်းမမှူး ဂူဟန်မင်းသည် လီယောင်း၏ အမူအရာတွင် ခေတ္တမျှ အာရုံပြောင်းသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ မမြင်နိုင်

လောက်အောင် နည်းပါးသော်လည်း သူမ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက အနည်းငယ်လေး လွဲချော်သွားသည်။

သူ့လို အရည်အချင်းရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထိုမျှ သေးငယ်သော အပေါက်ကကြီးမားသော အားနည်းချက် ဖြစ်နိုင်သည်။

သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ မကောင်းကြံသော အရောင်အဝါတစ်ခုဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို လင်းလက်သွားစေသည်။ သူမ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသည့် အရာက သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့၏ ရှည်ကြာနေသော တိုက်ပွဲကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးသတ်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ထိုသို့သူ ကြေညာလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲအားဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူတို့ကြား အကွာအဝေးကို ပိတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ လက်သီးပတ်လည်တွင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော ပြင်းထန်မှုဖြင့် စုစည်းလာသည်။ ထိုနေရာ၌ စုစည်းထားသော ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် လေထုပင် ပုံပျက်နေသည်။

သူသည် အကွာအဝေးကို ငါးမီတာအထိ လျှော့ချလိုက်သောအခါ လီယောင်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

သူမ ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံလိုက်ပြီလား။

သူမသည် ရှောင်လွဲမရနိုင်သော အခြေအနေကို လက်နက်ချလိုက်ပြီလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် သူ၏ အားသာချက်ကို ဖြုန်းတီးပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

နှစ်မီတာ အကွာအဝေးတွင် အောင်ပွဲသည် သေချာနေပုံရသည့်အခါ လီယောင်း၏ မျက်လုံးများ ပွင့်သွားသည်။ တစ်သားတည်းကျသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူမသည် သူမ၏ ဓားကို ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် မြှောက်လိုက်ရာ ဓားသွားသည် တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်လျှောက် ထူးဆန်းသော အရိပ်များကို ပစ်ချသည့် တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းဖြင့် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

“ရှင် ပြောတာ မှန်တယ်”

သူမ၏ အသံသည် ဆုံးဖြတ်ချက် အသစ်ဖြင့် ဆောင်ယူလာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူမ၏ လက်နက်မှ မြင်သာသော လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ကျဆင်းလာသည်။

“ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”