← Chapters

ရှုပ်ထွေးမှု

Vol. 2 Ch. 20

ရှုပ်ထွေးမှု

Vol. 2 Ch. 20

“ဒါဆို မင်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာပေါ့လေ...”

ထိုအသံသည် ရှန်းယွီကို ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားစေသည်။ ရေခဲရေများ သူ၏ သွေးကြောများထဲသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီ။ သူ၏ ဂရုတစိုက် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော အစီအစဉ်သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ။

ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရှာတွေ့ခံရတာလဲ။ ဒီတပည့်က တောအုပ်ထဲမှာ သူ့လမ်းကို သူ ရွေးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်မှုများ စုစည်းလာသည်။ သူ၏ လိုက်ရှာသူကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

ထိုတပည့်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှ မောက်မာမှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“မင်းကို ငါ မမှီနိုင်တာ ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ တခြားလမ်းတွေကို စစ်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”

သူ၏ လေသံသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်အားရမှုဖြင့် ရောနှောနေရင်း ရှင်းပြသည်။

“ဟာကွာ ဘာလို့ ဒီလို လိုက်ရှာသူမျိုးက တကယ် ဦးနှောက်ရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေရတာလဲ”

ဗီလိန်များက ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်လောက်သော မိုက်မဲမှုဖြင့် အဆင်ပြေစွာ ပြုမူနေကြမည့် စံပြ ကျင့်ကြံမှုဝတ္ထု ဇာတ်ညွှန်းမှ ဤသွေဖည်မှုက အလွန် အဆင်မပြေပေ။ ဇာတ်လမ်းများတွင် ဤသေးငယ်သော ဗီလိန်များသည် ထိုသို့သော အခြေခံကျသော ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းများကို တစ်ခါမျှ မပြသခဲ့ဖူးချေ။

သူ၏ အတွင်းပိုင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြားမှ ရှန်းယွီသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ငါ ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီပဲ။ သို့သော် ၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အသက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး နှုတ်ဖြင့် ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ဓားကို အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော

အခြားသူများအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့၏ ခွန်အား ကွာခြားမှုက ကျော်လွှားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သင့်ပေ။ သူသည် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရင်း ခဏတာမျှ တိုက်ခိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီ၏ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ကိုယ်ဟန်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ တပည့်သည် တိုင်းတာထားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ၏ ဓားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ တောက်ပနေသော ဓားသွား၏ မြင်ကွင်းက ရှန်းယွီကို အံ့အားသင့်စေသည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်သည် ဓားသိုင်း နည်းစနစ်များတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်က ကိစ္စများကို သိသိသာသာ ရှုပ်ထွေးစေသည်။ ဓား၏ သာလွန်သော လက်လှမ်းမီမှုသည် ထိုတပည့်အား ကြီးမားသော အားသာချက်ကို ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ရှိပြီးသား ကျင့်ကြံမှု ကွာခြားချက်ဖြစ်နိုင်ချေကို ပို၍ ပြင်းထန်စေသည်။

သို့သော် တုံ့ဆိုင်းရန် အချိန်မရှိပေ။ တောအုပ်ထဲတွင် တပည့်၏ အော်သံ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသော လိုက်ရှာသူများက သူတို့၏ တည်နေရာသို့ စုဝေးလာတော့မည်ကို ရှန်းယွီ သိသည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်မျိုးစုံကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူ၏ မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေတွင် အရေအတွက် အားနည်းချက်ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းက ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လိမ့်မည်ပင်။

ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရှန်းယွီသည် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူ၏ ဓားကို ထိန်းချုပ်ထားသော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် ရမ်းခွဲလိုက်သည်။ တပည့်သည်လည်း တူညီသော ကျူးကျော်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားဖြင့် ရှန်းယွီ၏ ဓားသွားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သတ္တုသည် သတ္တုနှင့် ထိတွေ့သောအခါ မီးပွားများ လင်းလက်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်က ရှန်းယွီကို အနည်းငယ် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားစေသည်။

ဤ လမ်းကြောင်းပြောင်းမှုသည် မမျှော်လင့်ထားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ရှန်းယွီသည် ချက်ချင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်။ သူ့ပြိုင်ဘက်၏ ပေါ်နေသော လည်ပင်းကို ပစ်မှတ်ထားရင်း အံ့အားသင့်ဖွယ် လျင်မြန်မှုဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။ သူ့ဓား၏ ပိုတိုသော အကွာအဝေးက ပုံမှန်အားဖြင့် ဓားနှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းချက်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သော်လည်း အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော အားသာချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓား၏ ပိုမိုရှည်လျားသော လက်လှမ်းမှီမှုက ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာများတွင် တာဝန်ယူရမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ရှန်းယွီ အခွင့်ကောင်းယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော အားနည်းချက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။

အစောပိုင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအပြီးတွင် တပည့်သည် ကာကွယ်ရေး လှုပ်ရှားမှုမှ သူ၏ လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခေတ္တမျှ ကာကွယ်မှုမဲ့ ဖြစ်နေသည်။ ရှန်းယွီသည် အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။ ဓားသမားသည် သူ၏ လက်နက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းကာ နေရာမချထားမှီ သန့်ရှင်းပြီး သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုအတွက် သူ၏ ဓားကို နေရာချလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် သူ့ပြိုင်ဘက်၏ ဗီဇ တုံ့ပြန်မှုကို ပြင်းထန်စွာ လျှော့တွက်ထားခဲ့သည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် တပည့်၏ လက်သည် ရှေ့သို့ ထိုးထွက်လာပြီး ရှန်းယွီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မက္ကင်းနစ်ညှပ်ကဲ့သို့ တင်းကျပ်သော ဆုပ်ကိုင်မှုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေစဉ် ထိတ်လန့်မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ၏ လက်မောင်းသည် တပည့်၏ ဆုပ်ကိုင်မှုတွင် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ အခြားလက်ဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။ လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်သော အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် တပည့်သည် ဤလက်မောင်းကိုပါ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီ၏ ခြေလက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ချုပ်တည်းထားစဉ် သူ၏ ဓားကို မည်သို့ဆိုစေ ဆက်လက် ကိုင်ထားဆဲပင်။ သူသည် သူ၏ ဖမ်းဆုပ်ခံရသော လက်ပေါ်ရှိ ဓားလက်ကိုင်၏ မာကျောသော ဖိအားကို ခံစားမိနိုင်သည်။ အေးစက်သော သတ္တုက သူ၏ အရေပြားထဲသို့ တူးဆွဝင်ရောက်နေသည်။

အရူးအမူး ဆန်သော အပြုံးတစ်ခုသည် တပည့်၏ မျက်နှာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားစေသော သားကောင်ရှာဖွေသူ၏ အပြုံးဖြင့် သူ့သွားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

“မင်း တကယ်တော့...”

သဘောပေါက်မှု ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှန်းယွီ၏ အသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ထင်ရှားနေရင်း သူ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် ငါ တကယ် လုပ်မှာ...”

ထိုတပည့်က အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးသည် ကျယ်ပြန့်လာကာ ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ စောင်းလိုက်သည်။

“သေစမ်း”

နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် စက္ကန့်ပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှန်းယွီက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အားဖြင့် ထိုတပည့်သည် သူ၏ နဖူးကို ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ဆောင့်ထိုးလိုက်ရာ ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံအား ဝေဝါးသွားစေသည်။

ရှန်းယွီ၏ ခေါင်းသည် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မာကျောသော မြေပြင်နှင့် ဆောင့်တိုက်မိရာ ထိုထိခိုက်မှုက သူ၏ အဆုတ်မှ ကျန်ရှိနေသော လေအနည်းငယ်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ကြယ်များက သူ၏ အမြင်အာရုံတစ်လျှောက် ကခုန်နေသည်။ သူ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်ရန် ရုန်းကန်နေစဉ် သူ၏ နာမည်ကို ခေါ်နေသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းလေးများ ဖြစ်နေသည်။ တောအုပ်ကြမ်းပြင်သည် သူ၏ ကျောကို ဖိထားပြီး အေးမြပြီး ခွင့်မလွှတ်တတ်သလို သူ၏ အတွေးများကလည်း ရှုပ်ထွေးသော မြူခိုးများထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစူးစိုက်မှု ရရှိရန် ကြိုးစားရင်း သူ အကြိမ်ကြိမ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ အစိမ်းနှင့် အညိုရောင်တို့၏ ဝါးတားတား အပိုင်းအစများသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသော သစ်ကိုင်းများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာသည်။ သူ လေ့ကျင့်ရေး သင်တန်းတစ်ခုအတွင်း သတိလစ်သွားခဲ့သလား။ သူ နောက်ဆုံး မှတ်မိတာက... တိတိကျကျ ဘာလဲ။

မှတ်ဉာဏ်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ အတွေးအပိုင်းအစများသည် ရေကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လျှောထွက်သွားသည်။

အရိပ်တစ်ခုသည် သူ့အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ တလက်လက် ထနေသော နေရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ယခု သူ့အပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူတို့၏ အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု မရှိသော အမြင်အာရုံတွင် တုန်ယင်နေသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဓား၏ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူ မြင်နိုင်ရုံမျှသာ ရှိသည်။

ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးများ ဖြစ်နိုင်မလား။

သူမသည် ဓားသိုင်းနည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်သူဟု သူသိသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ချဉ်းကပ်ပုံသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်နေသော်လည်း သူတို့ အတူတကွ လေ့ကျင့်လိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်သည် သူတို့၏ ဓားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဓားသွားသည် နေရောင်ခြည်၏ တောက်ပမှုတစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် သေစေနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အောက်သို့ ကွေးညွတ်ကျလာသည်။ ရှန်းယွီ၏ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများတစ်လျှောက် ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသည်။

“နေဦး ဒါ တကယ် လေ့ကျင့်တာလား”

ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခြင်းက သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြူခိုးများထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို အရေးကြီးသော ခဏတာတွင် သူ၏ အမြင်အာရုံက ရုတ်တရက် ကြည်လင်လာသည်။ လက်တွေ့ဘဝ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အာရုံစူးစိုက်မှုအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထိုတပည့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက အောင်ပွဲခံသော အပြုံးဖြင့် သူ၏ လက်နက်ကို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်အတွက် အောက်သို့ ယူဆောင်လာသည်။ မှတ်ဉာဏ်များက အကြမ်းဖက်သော ရေစီးကြောင်းအဖြစ် ပြန်လည် ပြိုကျလာသည်။

တောအုပ်... လိုက်ရှာသူအဖွဲ့... သူ့ကို သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ခေါင်းတိုက်မှု...

စစ်မှန်သော ရှင်သန်လိုသည့် ဗီဇက သူ့အား လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ရှန်းယွီသည် ဘေးသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ လှိမ့်လိုက်ရာ ဓားသွားသည် သူ၏ အသားကို မီလီမီတာ အနည်းငယ်မျှသာ လွဲချော်သွားသည်။ သူ စက္ကန့်ပိုင်းအလိုက လဲလျောင်းနေခဲ့သည့် မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုလွဲချော်မှုက သူ့အား အေးစက်သော ထိတ်လန့်မှုလှိုင်းလုံးဖြင့် တိုက်ခတ်သွားစေသည်။ သူ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုတပည့်သည် သူ၏ ကျရှုံးသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် နောင်တရရန် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ ကျွမ်းကျင်သော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် သူသည် သူ၏ ဓားကို မြေပြင်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရှန်းယွီ၏ နေရာအသစ်ဆီသို့ ရမ်းခွဲလိုက်သည်။ ရှန်းယွီ၏ အာရုံများ မူးဝေနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဓားကို အချိန်မီ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် တုန်လှုပ်မှုလှိုင်းများကို ပို့ဆောင်ပေးသည့် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နာကျင်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ထိုးနှက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ယခင်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ထိုတပည့်သည် သူ၏ အားသာချက်ကို မဆုတ်မနစ် ဖိအားပေးနေသည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကျောပေါ်တွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ဆွဲငင်အားနှင့် သာလွန်သော နေရာချထားမှုကို အားကိုးနေစဉ် သူ့တိုက်ခိုက်မှုများကို အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းနေရသည်။ တပည့်၏ ဓားသွားသည် အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်ချနေသည်။ ထိခိုက်မှုတိုင်းသည် ရှန်းယွီ၏ ပို၍ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသော လက်မောင်းများမှတစ်ဆင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ ကာကွယ်ရေးက အားနည်းလာသည်။ ကြွက်သားများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ပူလောင်နေကာ တပည့်သည် သူ့အား ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန် စက္ကန့်ပိုင်းမျှပင် မပေးခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် စိတ်ကူးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ တစ်သားတည်းကျသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရှန်းယွီသည် တောအုပ်၏ အပျက်အစီးများကို လက်တစ်ဆုပ်စာ ခပ်ယူလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ မြေမှုန့်၊ သဲနှင့် သစ်ရွက်များ ရောနှောထားသော အရာက ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ တပည့်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ့လက်များက ဗီဇအရ သူ၏ မျက်လုံးများဆီသို့ မြှောက်တက်သွားစေသည်။

ထို ခဏတာ အာရုံပျံ့လွင့်မှုက ရှန်းယွီ လိုအပ်သမျှ အားလုံးပင်။ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် လှိမ့်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ မျက်စိကွယ်နေသော ပြိုင်ဘက်နှင့် အကွာအဝေးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကြွက်သားများ နာကျင်နေသော်လည်း ရှင်သန်လိုမှုက နာကျင်မှုကို ကျော်လွှားလိုက်သောကြောင့် ချက်ခြင်းထရပ်လိုက်သည်။ ထိုတပည့်သည် သူ၏ အမြင်အာရုံကို ရှင်းလင်းရန် ရုန်းကန်နေစဉ် ကျိန်ဆဲစကားများ သူ၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဆက်လက် ကုတ်ခြစ်နေသည်။

ရှန်းယွီသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မျှတစွာ ကစားရန် တောင်းဆိုသည့် မည်သည့် သူရဲကောင်း စည်းမျဉ်းဖြင့်မျှ ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ရှင်သန်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်းပြီး အခြား ဘာမျှ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူ၏ ဓားကို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ထားကာ သူ၏ ပြိုင်ဘက် မပြန်လည် နာလန်ထူမီ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ဆိုစေ သူ၏ ချို့ယွင်းနေသော အမြင်အာရုံရှိသော်လည်း တပည့်သည် တိုက်ခိုက်မှု လာနေသည်ကို ခံစားလိုက်မိသည်။ ရှန်းယွီ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုသူ၏ လက်သည် ထူးခြားသော တိကျမှုဖြင့် ထိုးထွက်လာသည်။ တစ်ဖန် ရှန်းယွီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြေမွလောက်အောင် တင်းကျပ်သော ဆုပ်ကိုင်မှုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်

သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ဆုံမိသောအခါ သဲမှုန်များ သူ၏ မျက်တောင်များတွင် ကပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထို ရူးသွပ်သော အပြုံးက တပည့်၏ မျက်နှာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်မည့် ခံစားချက်က ရှန်းယွီအပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ “အဲ့လို မဖြစ်စေရဘူး”

ရှန်းယွီ တွေးလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် လွယ်ကူစွာ ကြားဖြတ်ခံရမည့် လက်သီးတစ်လုံး ထိုးမည့်အစား သူ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်ကို ကျယ်ပြန့်သော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ သူ့ပြိုင်ဘက်၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေထောက်များ ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ တပည့်၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဆွဲငင်အားက သူ့ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ခြင်းမပြုမီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူ လဲကျနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇများက ထက်မြက်နေဆဲပင်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားသည် သေစေနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားသည်။ ရှန်းယွီ၏ ပခုံးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဓားသွားသည် အသားနှင့် ကြွက်သားများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သောအခါ ပူပြင်းသော နာကျင်မှုတစ်ခုက ရှန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သူ အော်ဟစ်

မည့်အသံကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း ကိုက်လိုက်ရာ သွေး၏ သတ္တုအရသာဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ကို ပြည့်စေခဲ့သည်။ ကြေကွဲဖွယ် နာကျင်မှုကြားမှ သူ၏ အမူအရာက ကြမ်းတမ်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် မာကျောလာသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အခွင့်အရေး... သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် မည်သည့် အဖိုးအခကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းကို ဖြုန်းတီးပစ်မည် မဟုတ်ပေ။

သာမန်အသိနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ပခုံးကို ဓားသွားပေါ်သို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ တမင်တကာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ဓားသည် အရိုးနှင့် ပွတ်တိုက်သွားစဉ် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လဲကျနေသော တပည့်၏ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် သူ့ကိုယ်သူ နေရာချလိုက်သည်။ ထိုသူသည် သူ့အောက်တွင် ပိတ်မိနေသည်။ ဓားသည် ထိရောက်စွာ လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်နေသောကြောင့် အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယခုတွင် ပြုံးပြရန် ရှန်းယွီ၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်အား မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေသော ခြိမ်းခြောက်သည့် အမူအရာ ဖြစ်သည်။

“ငါ ဒီနည်းကို စမ်းကြည့်ဖို့ အလှည့်ကျပြီ”

သူ ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နဖူးကို ထိုတပည့်၏ မျက်နှာဆီသို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

ထိုထိခိုက်မှုသည် ရှန်းယွီ၏ ဦးခေါင်းခွံတစ်လျှောက် နာကျင်မှုကို ပျံ့နှံ့စေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရန်ရွေးချယ်မှုကို ချက်ချင်း နောင်တရစေခဲ့သည်။

“ဒီကောင် ငါ့ကိုလုပ်တုန်းက သူမနာဘူးလား။ အမလေး နာလိုက်တာ...”

သို့သော်လည်း ခေါင်းတိုက်မှုသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေခဲ့သည်။ ထို တုန်လှုပ်မှုက ထိုသူ၏ ဓားလက်ကိုင်ပေါ်မှ ဆုပ်ကိုင်မှုကို လျော့ရဲသွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ ကျန်ရှိနေသော လက်ဖြင့် လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ရှန်းယွီသည် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ သူသည် ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်ချလိုက်ရာ ထိုးနှက်ချက်တိုင်းက နည်းစနစ် သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်မှုထက် အသည်းအသန် ရှင်သန်လိုသည့် ဗီဇဖြင့် မောင်းနှင်နေသည်။ တပည့်၏ ရုန်းကန်မှုများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်။ သူ၏ အောက်တွင် သွေးနီရောင်များ စုဝေးလာသည်နှင့်အမျှ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။

အသက်ရှူကျပ်စွာဖြင့် ရှန်းယွီသည် နောက်သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏ အောင်ပွဲကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် ခေတ္တမျှ သက်သာရာရမှုက သူ့အပေါ်သို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ သို့သော် ထို ခဏတာသည် သူ၏ နောက်မှလာသော အံ့အားသင့်နေသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

“မင်း... မင်း...”

ရှန်းယွီ၏ ဦးခေါင်းသည် နောက်သို့ လှည့်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးခုန်သံပင် ရပ်တန့်သွားမလိုပင်။ တိုက်ပွဲ၏ အပူရှိန်ကြောင့် သူသည် ပဉ္စမမြောက် တပည့်ဖြစ်သည့် ကျန်ရှိသော နောက်ဆုံး လိုက်ရှာသူကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူ၏ ပခုံးထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်း စိုက်

ဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မှေးမှိန်နေစေရာ သူသည် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် အခြေအနေ မကောင်းပေ။

“ငါ သူ့ကို မသတ်ချင်ဘူးလို့ ပြောရင် မင်း ယုံပါ့မလား”

ရှန်းယွီ၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေကာ ပြေလည်စေလိုသော အပြုံးတစ်ခု ဖန်တီးရင်း အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဖြေသည် စကားလုံးများဖြင့် မလာခဲ့ဘဲ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး တပည့်သည် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။ လက်နက်ကို မြှောက်ထားကာ သူတို့ကြား အကွာအဝေးကို ပိတ်လိုက်စဉ် သူ၏ မျက်လုံးများက လက်စားချေလိုသော ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

All Chapters