အောင်မြင်မှု

နွေးထွေးသော နေ့လယ်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် ရှန်းယွီသည် စနစ်တကျ တိကျမှုဖြင့် နေ့လယ်စာကို ပြင်ဆင်ရင်း တောင်နှလုံးသားခန်းမ၏ မီးဖိုချောင်တစ်လျှောက် ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤ ရင်းနှီးသော ဓလေ့ထုံးတမ်းသည် သူ၏ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော လေ့ကျင့်မှုပုံစံမှ ခဏတာ အနားယူခြင်းကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ဟင်းရည်ဆူနေသောအနံ့နှင့် လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့၏ ရနံ့များက နေရာတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေပြီး မကြာမီ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးကို ထမင်းစားခန်းသို့ ဆွဲဆောင်လာစေသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ပုံမှန် အချိန်တိကျမှုဖြင့် ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူမ၏ ပုံမှန် စိတ်အားထက်သန်မှုကို မပြသခဲ့ပေ။ သူမသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာဖြင့် အလျင်စလိုစားသောက်နေသည်။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက လက်ရှိ အခိုက်အတန့်ထက် ကျော်လွန်သော ကိစ္စရပ်များအပေါ် အာရုံစိုက်နေပုံရသည်။ သူမ၏ အပြုအမူသည် ရှန်းယွီကို ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူမသည် ချောင်းကြည့်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အတွေးများကို မည်သည့်အရာက လွှမ်းမိုးထားသည်ဖြစ်စေ သူမ၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ မေးမြန်းခြင်းသည် သူ ရှောင်ရှားလိုသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရှုပ်ထွေးမှုများတွင် သူ့ကို ပတ်သက်စေမည့် အန္တရာယ်ကိုသာ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သူမ၏ အစားအစာကို မှတ်သားလောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အပြီးသတ်ပြီးနောက် ပြောစရာမလိုသော သိချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ချန်ထားခဲ့ကာ မကြာဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် ထိုမိန်းကလေး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို တူညီသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် လေ့လာခဲ့သည်။ သို့သော် မေးမြန်းခြင်းထက် ဆင်ခြင်တုံတရားကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့အစား သူသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှန်းယွီထံသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများအတွင်းမှ ဂရုတစိုက် ထုပ်ပိုးထားသော အထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီမှာ ဒါ မင်းအတွက်”

အကြီးအကဲက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် အထုပ်ကို လှမ်းပေးရင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် သင့်လျော်သော ရိုသေမှုဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများက အတွင်း၌ တပ်ဆင်ထားသော ဓားကို ဖော်ထုတ်ရန် အကာအကွယ်အ၀တ်ကို ဂရုတစိုက် ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုအရာက သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေ့ကျင့်ရေး လက်နက်မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော ဓါးသွား ဖြစ်သည်။ လက်နက်များ၏ ကြီးကျယ်သော အဆင့်တွင် အဆင့်နိမ့် မှော်ဆန်သော ရတနာအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ အရေးပါမှုက သူ့အတွက် မပျောက်ပျက်ခဲ့ပေ။ သာမန်၊ မှော်ဆန်သော၊ ဝိညာဉ်၊ နတ်ဘုရား၊ ကောင်းကင်နှင့် နတ် ဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ခွဲခြားထားသော ကမ္ဘာတွင် အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့် အဆင့်များအဖြစ် ထပ်မံ ခွဲခြားထားသော်လည်း ဤ ရိုးသားသော ဓားသည်ပင် အရေးပါသော တိုးတက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ၎င်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုမည် မဟုတ်သောကြောင့် အရေးမကြီးပေ။

သူသည် ဓား၏ အလေးချိန်နှင့် ချိန်ခွင်လျှာကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။ လေထဲကို ကျေနပ်ဖွယ် တိုးတိုးလေး ဖြတ်သန်းသွားသော စမ်းသပ် လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်သည်။ ထိုလက်နက်သည် သူ၏ လက်ကိုင်တွင် သဘာဝကျသည်ဟု ခံစားရသည်။ လေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့လွန်းခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလိုလို ညီညွတ်စွာ တုံ့ပြန်သည်။ ဤသက်တောင့်သက်သာရှိမှုသည် ဓား၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော လက်ရာကြောင့် သို့မဟုတ် ဓားနည်းစနစ်များနှင့် သူ၏ ရင်းနှီးမှု တိုးလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို မရှင်းလင်းသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မသက်ဆိုင်ပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ ယခင် လေ့ကျင့်ရေးဓားထက် ငြင်းလို့မရသော တိုးတက်မှုပင်။

သူ၏ ဆရာကို ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဤ အသစ်ရရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုဖြင့် သူ၏ တိုးတက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြန်သွားသည်။ နေ့လယ်ခင်းသည် အာရုံစူးစိုက်မှုရှိသော ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။ နေမင်းသည် ကောင်းကင်ပြာတစ်လျှောက် သူ၏ မျဉ်းကွေးကို ခြေရာခံနေစဉ် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရေတွက်မရနိုင်သော ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့် သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ညနေခင်းသည် ထပ်မံ၍ ဝေမျှသော အစားအစာကို ယူဆောင်လာသည်။ ထိုအတောအတွင်း လီယောင်းသည် သူမ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ရှန်းယွီသည် သူမ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် စိတ်ဝင်စားမှုကို သတိပြုမိသော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းအရင်းများကို တမင်တကာ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် မည်သည့်အရာမဆို သူ ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားနေသော ဇာတ်လိုက်ဗဟိုပြု ဒရာမာ၏ ပုံစံအတိအကျပင်။ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုထက် ကျော်လွန်သော ကိစ္စရပ်များကို မှန်းဆခြင်းထက် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုကို အာရုံစိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ညစာ စားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်တော် လေ့ကျင့်မှုသို့ ပြန်သွားသည်။ သူ၏ ဓားအသစ်သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို တိကျသော မျဉ်းကွေးများဖြင့် ဖြတ်တောက်ကာ၊ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း သပ်ရပ်လာသည်။ ညသည် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ်၊ ကြယ်များပင် အပေါ်မှ လှည့်ပတ်နေကြသည်အထိ ရင်းနှီးသော အပြာရောင်မျက်နှာပြင်က သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[တန်ဖိုးတွက်ချက်မှု ပြုလုပ်နေသည်]

[တွက်ချက်မှု ပြီးစီးပါပြီ]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ဒုတိယအလွှာ (32/200) (+10/200)]

[အခြေခံ ဓားနည်းစနစ်: အလယ်အလတ်အဆင့် (200/300)]

[အခြေခံ ဓားရှည် နည်းစနစ်: အစပြုသူ အဆင့် (50/100) (+50/100)]

[အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်]

[အခြေခံ ဓားရှည် နည်းစနစ်: အစပြုသူ အဆင့် (50/100) → အောင်မြင်မှု အသေးစားအဆင့် (0/200)]

[အခြေခံ ဓားနည်းစနစ်: အလယ်အလတ်အဆင့် (200/300) → အောင်မြင်မှု အဓိကအဆင့် (0/400)]

[တောင်နှလုံးသားကျမ်းစာ: ဒုတိယအလွှာ (32/200) → ဒုတိယအလွှာ (64/200)]

[နောက်ဆုံး တန်ဖိုးတွက်ချက်မှု: ၂၃ နာရီ ၅၉ မိနစ် ၅၉ စက္ကန့်]

ရှန်းယွီသည် ဖုံးကွယ်မထားသော အံ့သြမှုဖြင့် သတိပေးချက်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။ တစ်ရက် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားရှည်နည်းစနစ်တွင် အမှတ်ငါးဆယ် စုဆောင်းမိခဲ့သည်။ ဤတိုးတက်မှုသည် မျှော်လင့်ချက်များကို ဆန့်ကျင်နေသော်လည်း၊ ယုတ္တိရှိသော ရှင်းပြချက်များ ရှိနေသည်။ သန်းခေါင်မှ သန်းခေါင်အထိ ဆန့်ထုတ်ထားသော သူ၏ လေ့ကျင့်မှုကာလသည် သေချာပေါက် အထောက်အကူပြုခဲ့သော်လည်း အဓိကအချက်မှာ နည်းစနစ် ကူးပြောင်းခြင်းမှ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ သူ၏ ဓားနည်းစနစ်ကို အလယ်အလတ်ကျွမ်းကျင်မှုသည် ဓားရှည်ပညာ၏ ဆင်တူသော စည်းကမ်းချက်သို့ သဘာဝအတိုင်း ကူးပြောင်းခဲ့သော အခြေခံ နားလည်မှုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ဤထုတ်ဖော်ချက်သည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ဆင်တူသော နည်းစနစ်များသည် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ထိရောက်မှုဖြင့် တိုးတက်နိုင်ပြီး အရှိန်မြှင့် တိုးတက်မှုအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အမှန်တကယ် ဖမ်းဆုပ်ထားသည်မှာ သူ၏ ဓားနည်းစနစ် အောင်မြင်မှု အဓိကအဆင့်သို့ တိုးတက်ခြင်းပင်။ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ဤမှတ်တိုင်ကို ရရှိနိုင်၏။ အနည်းဆုံးတော့ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မဟုတ်ပေ။

ခဏတာမျှ ပီတိသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။ ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ ဒုတိယအလွှာတွင် ရှိသော လူများသည် ကျွမ်းကျင်မှု၏ အောင်မြင်မှု အဓိကအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ ဤသည်မှာ သူသည် တူညီသော နယ်ပယ်တွင် လက်တွေ့အားဖြင့် မရှုံးနိမ့်နိုင်တော့ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ထိုအတွေးသည် ခဏတာ အပြုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း၊ သူ၏ စည်းကမ်းရှိသော စိတ်က ကျေနပ်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ တူညီသော နယ်ပယ်တွင် မရှုံးနိမ့်နိုင်ခြင်းက ဘာတန်ဖိုးရှိမှာလဲ။

ထို့အပြင် သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ တူညီသော နယ်ပယ်အတွင်း မရှုံးနိမ့်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လောကတစ်ခုလုံးတွင် မရှုံးနိမ့်နိုင်ခြင်းပင်။